Non naces sendo Furia,
convérteste nela.
Morres sendo Furia,
normalmente en sangue.
A súa historia, a nosa historia,
está chea de traxedias e maldicións.
Pero a peor maldición para os Arago era ser un varón.
Driss Arago naceu á sombra de súa nai.
E creceu á de súa irmá.
Nunca atopou o seu sitio na mafia.
Os fillos da Furia non herdan nada. Ningún papel nin responsabilidades.
Driss quixo escribir o seu destino.
Roubos, tráfico, contrabando de droga.
Pero non reescribes o teu destino sen consecuencias.
Está enterrado aquí, no cemiterio dos criminais.
Por fin o atopo aquí.
Meu irmán era brillante.
A onde ía, chamaba a atención.
Sempre.
Era especial.
Paréceste moito a el.
Non me acordo del.
Nin de miña nai.
Eras moi pequena.
Como foi?
O accidente.
Un roubo que saíu mal.
Persecución da policía.
Perdeu o control do coche.
Túa nai ía con el.
Por que non quedaches comigo?
É do que sempre falas. Familia, tradición.
Cando morreron, canto tardaches en darme a uns descoñecidos?
Intenteino.
Xuro que o intentei.
Pero non puiden.
A xente do meu redor acostuma acabar aquí.
Quería protexerte.
Darche tempo.
O tempo é prezado.
Sabía que ía buscarte.
Non pensaches que quería eu?
Que queres? Queres poder.
Cambiar cousas.
Toma.
Ese é o teu poder?
Limpamos logo dos padriños porque somos mulleres.
Porque somos mulleres non.
Porque temos principios, un código, honor.
- E unha pistola? - E cerebro.
E unha pistola.
Sabes por que as Furias nacen en cemiterios?
Porque dentro de ti viven dúas persoas.
Está Lyna e a Furia. Pero se hai un conflito,
pase o que pase e custe o que custe,
a Furia ten que encargarse.
Para converterte en Furia
tes que enterrar parte de ti, é así.
Puideches dicir iso en vez de apuntarme cunha pistola.
Para ser Furia tes que ganalo.
Xa sei que es unha Arago de verdade. Gústache.
E ben?
Que hai?
Parques. Intentou un golpe.
Quere o teu posto?
A miña cabeza.
Precisa que os padriños acepten substituírte.
Quero crer na túa boa sorte, xefa,
pero sen a Biblia e cun padriño morto,
non vas gañando.
A puta de Mamá e os Tran poñeranse na túa contra.
- Os K dubidan. - Encárgome dos irmáns K.
Asegurádesvos do Duque e do Californiano?
Ocúpate de Fehim.
Seguro que lle caes ben.
Non penso mocear con ese vello noxento.
Non falo diso.
Bótaslle cara. Gústanlle as negociacións duras.
EN RECORDO DE HERVÉ
Sinto a súa perda.
Sei o que é perder un fillo.
Karl.
Fraco, meu amigo.
Tamén intenta botar a Furia?
Nin un ola nin hostias.
- Sabes con quen falas? - Recoñecín o olor.
Non teño paciencia, vai ao gran.
Típico de Driss.
Espero que non te parezas moito a el.
Aos outros padriños preocúpalles que a súa filla sexa a nosa Furia.
Caíame ben teu pai.
Armábaa tanto que me dedicaba aos meus negocios sen que se decatase.
Ti chamas a atención.
Podemos andar con rodeos ou pode dicirme que quere
e todos aforramos tempo.
O meu apoio non conta.
Son un padriño pequeno.
É discreto.
Non pequeno.
Aínda que queira que o crean.
Vexo en ti todo o que vén de Selma.
Débolle moito, sabes?
Pero…
isto é a miña lealdade.
Aquí, o Olimpo…
e aló,
a Furia.
Por que me vou queimar se podo ser neutral?
Parques é pragmático.
Sabe mirar cara a outro lado, Selma non.
Que pides?
Son avaro, é a miña debilidade.
Agora pico en segredo, pero…
se a Furia me pilla comendo do prato doutra persoa,
dos seus pratos, por exemplo,
querería que pechase os ollos. Pode facelo?
Acepta.
En serio?
Estupendo.
Que viva a Furia.
Móvete, por favor.
Desta vez non son os padriños.
Hai moitos problemas, non é bo.
O enterrador quere verte.
A Furia é coma a sarna.
Cres que te libraches dela,
pero dáste conta de que segue aí.
E pica aínda máis.
Sabes que o vexo todo.
Todo.
Viches que á Furia lle tremían as mans?
Non.
Eu si.
Podía esperar que a liñaxe desaparecese.
Pero unha herdeira é inaceptable.
Vaise librar de Lyna?
Non.
Valo facer ti.
CAUSA DA MORTE MORTE NATURAL
Ben, fixéchelo falar?
Vaia día!
Visita da Furia e meter nun ataúde dous corpos das familias dos padriños.
Erades vós as subministradoras.
Saquei as balas do corpo da Xelea.
Pero hai máis.
Cando lle quixen poñer os dentes, mirade que atopei.
Permitídeme.
Cóntanos.
Atopáchelo antes de chegarmos?
Sacáchelo e volvíchelo poñer?
Estás enfermo.
Estou.
Pero teño talento.
Mira o que non quería que atopásemos.
Que son os símbolos?
- Un código? - De Fehim.
Creou un sistema para os padriños.
Usa os carteiristas como mensaxeiros.
Nesta mensaxe hai información que lle custou a vida?
Si.
Para descifralo, hai que investigar o negocio do aliado que queda.
Cando o Olimpo sufriu ciberataques,
Fehim inventou un sistema de comunicación analóxico.
- Con tinta e papel. - Non se pode saber que di?
Fehim garantiu discreción total.
O remitente envía a mensaxe e divídea en tres.
Danlle unha parte a un mensaxeiro.
Se os policías conseguen unha,
é imposible descifrala.
O destinatario reconstrúe a mensaxe.
É o sistema de Fehim.
- Unha cadea humana sen copias. - Sen copias?
Debe habelas.
Pero se o Olimpo o soubese, liquidarían a Fehim. Non é parvo.
Lyna ten razón. Ten que haber copias.
- Hai que atopalas… - Tranquila.
Xa entendín, ocúpome eu.
O sistema de Fehim está ben deseñado, pero ten que ter algún fallo.
Para descubrilo, segue os mensaxeiros.
Sé discreta.
Descubre onde copian a mensaxe.
E a onde a levan despois.
Atoparemos o agocho de Fehim.
É tan confiado que nin ten alarma.
Aí tes a alarma.
Analóxica.
Típico de Fehim.
Podo conseguilo, podo facelo.
Un ruído e aparece.
A copia da mensaxe da Xelea tela aí.
Poderías parar a guerra.
Queres que Fehim saiba que viñemos aquí?
Non lle vou botar leña ao lume.
Preparámonos e vimos á noite.
Vai descansar.
NADYA KEÏTA VIDEOCHAMADA ENTRANTE
Non conseguín respostas.
Pero a pregunta é sinxela.
Canto se tarda en pillar un poli?
Non moito, coa coca que imos atopar na súa casa…
O único que vas atopar é po mais galletiñas.
Non te poñas nerviosa, non hai drogas no piso.
A ver, xa non.
Divírtese?
Non, pero non dás sinais de vida e estou preocupada.
Dáme o que quero
e desaparezo.
Recuperarás a túa vida, a Elie.
Tranquila, foi buscar de comer.
Investigar a Furia dá fame.
Que bonito.
A próxima non será unha ameaza.
E os polis non duran moito no cárcere.
Veña, deixa de pensar.
Logo volverá. Non quererás que lle conte todo sobre ti.
Vale.
Dareiche a Furia.
Pero necesito tempo.
Síntoo.
Que che pasa?
Bícasme e agora dispárasme?
Pensei que había algo entre nós.
Un panel de madeira.
Policía. Abran!
As balas que tiña a Xelea dentro
coñecémolas ben.
É imposible.
O Olimpo destruíu quen as fixo hai 20 anos.
Pero existen.
Saberás que os ataques ao Olimpo están relacionados con teu irmán.
E quen é?
Lyna.
Para.
Selma.
Mataron toda a súa familia.
Ela saíu sen un rabuño, cres que é normal?
De que se vinga?
Non sabe que pasou.
E que pasará cando saiba que liquidaches o seu pai?
- Perdoa. - Tranquilo, non me gustaba este sofá.
Nin o salón.
Nin a cociña.
Nin este apartamento.
E este reloxo?
Non.
Dáme o brazo.
Rexistraba os meus latexos.
Agora rexistra os teus.
Perdiches un?
Un pendente?
Que pasa?
Non!
- En serio? Era tan importante? - Non!
Antes de coñecer a Selma, era normal.
Tiña pais, un futuro.
Un mozo.
Agora é complicado.
Xa vexo.
Tiña gana de nós.
É a única decisión de verdade que tomei dende hai moito.
- Pero é que… - É complicado.
Gústame o complicado.
Vale?
Os mortos…
Como vives con iso?
Non te afás.
Están aí e convértense no teu mundo.
Ás veces máis que os vivos.
Que che pasará cando Parques saiba que estou viva?
Xa me ocuparei.
Lyna!
Que fas?
- É sangue? - Eh?
Tes que afastarte de min canto antes.
Todo o que toco acaba en sangue.
Driss e Kahina, meus pais,
morreron nun accidente.
Morreron porque nós, as Furias, traemos mala sorte.
Nun accidente? Quen che dixo iso?
Selma.
Non é doado falar de Driss na mafia.
Non sei que che dixo a Furia,
pero polo que sei, conspirou contra o Olimpo.
Os padriños puxéronlle prezo á súa cabeza.
E só hai unha persoa que pode apertar o gatillo.
Vale, non parece moi complicado.
Viches a Fehim? Non é Tom Cruise.
Podemos pasar.
Porén, fan roldas cada 15 minutos.
- E que facemos? - Ir rápido.
Rapaces, hai alguén fóra?
Nin rastro. Terreo despexado.
Vale.
Imos, conseguimos a información e marchamos sen que nos vexan.
Veña, sigue os meus pasos.
Non é doado falar de Driss na mafia.
Os padriños puxéronlle prezo á súa cabeza.
Só hai unha persoa que pode apertar o gatillo.
- Buscas isto? - Dámo.
Que lle fixeches a meu pai?
Mínteme e fago soar a campá.
Para.
Deixa de mentir e déixate de lerias.
Dime a verdade.
Que lle fixeches a Driss?
O Olimpo condenouno a morte?
Si.
- Perseguíchelo? - Si.
- E matáchelo. - Non.
Non puiden.
Ti…
Desobedeciches o Olimpo?
Agocheino. Encerreino nunha prisión.
Volvería.
Non o coñeces.
Non.
É certo.
Por culpa túa.
Selma, achégase un vehículo.
É Fehim e os seus homes.
Saíde.
Vai buscar a copia. Encárgome eu.
Lyna, atopáchela?
Dáme tempo.
Selma ocúpase de Fehim, pero van armados. Acabará mal.
200 quilos de coca, xoves. Suborna os aduaneiros.
O phishing funcionou. Controlamos os ordenadores de Bercy.
Xuíz Vanetti, demasiado curioso. Hai que eliminalo.
Explosión de coche. Caso pechado.
Lyna, apura.
Selma gañou tempo, pero está quedando sen diplomacia.
Quero salvarche a pel.
Dígolles que es a máis leal e fas isto.
Non me tomes por parva.
Desde cando os traizoas?
Desde cando?
Fai desaparecer as copias, Fehim.
Débesme unha.
O único que vai desaparecer
é o que recordas ver aquí.
Tes que saír, non queda tempo.
Planificar a entrega de armas. Camión camuflado. A1.
Xoves 22. 23:00 GMT.
Veña.
Que cona é isto?
Chamáchelos ti?
- Que é esta festa? - Fehim ten algo que amosarnos.
Será importante, é noite de partido.
Enviáchesnos ti a invitación, Selma?
Onde estamos?
NADJA KEÏTA PROMETÍCHESME INFORMACIÓN
NON CHE DOU NADA ATA QUE TEÑA GARANTÍAS PARA ELIE, MIÑA NAI MAIS EU
Non estás en posición de negociar. Dáme o que quero.
A mensaxe. Dáma.
Todo isto para que?
Roubar o cargamento do Duque?
E necesítalo, eh.
A data, a hora, o lugar.
Cantos anos de conversacións privadas hai?
Intentaron inculparme.
Díllelo.
Dilles que son inocente.
Tróuxenos para que poidas ser un exemplo.
Non se me escapa nada.
Ninguén.
Non dubidedes da vosa Furia.
Moi ben.
- A morte. - Que?
- A morte. - Non ten dereito!
Para unha execución deben votar as seis familias.
É a regra.
Eu só vexo cinco familias.
E esta noite fixéronse máis ricas.
Iso non.
Collede todo o meu negocio, eu desaparezo.
- Deixo a mafia. - Déixala?
Si.
Votos a favor?
Selma, que che parece?
Non se deixa a mafia.
Selma, ten piedade!
Ben, atopaches a copia?
Iso é o importante, non?
A túa misión.
- E ben? - Ben…
Vai á merda. Eu marcho.
Aínda non o entendes.
Queres acabar coma Fehim?
Se morro,
esta beleza gravará e enviará todo o que sei á policía.
Non sairás coa túa cunha mentira.
Vou descubrir onde está meu pai.
E vou ben tranquila porque a Furia cóidame.
Vale, Lyna.
Debín facer as cousas doutro xeito.
Debín contarche a verdade.
Tiñas razón.
Somos cuspidiñas.
Tamén teño sangue nas mans.
Estou disposta a traizoar a miña familia.
Perdín a noción do tempo neste cortello.
Viñeches por noticias?
Ou asegurarte que o animal de circo segue no seu sitio?
Non, quero saber quen usa isto hoxe en día.
Iso é o pasado.
Coma ti.
Vas vella.
Non o sei.
Quitáronmo todo.
Ata o meu reflexo.
Pero ti…
aínda te podes mirar nun espello logo do que nos fixeches?
Encargueime de Lyna.
Será a Furia perfecta.
Pódesme ter encarcerado…
pero a verdade sairá á luz.
Que che pasará cando Parques saiba que estou viva?
Todo por ela?
O amor é salvaxe, duro, violento.
E a ti, meu querido Orso,
eu quérote.
Subtítulos: María Suárez Seijas