Zanim powstał Olimp, rodzin przestępczych było siedem.
PARYŻ 1928 ROK
A między nimi trwała wojna.
SZCZĘŚCIA RODZINIE ARAGO!
Niech żyje młoda para!
Rodzina Arago, a więc krewni Selmy,
budziła tyleż strachu, co szacunku.
Zbyt duże szczęście może jednak wywołać gniew bogów
i zazdrość innych ludzi.
Cała rodzina Arago została skazana na potępienie.
Mężczyźni, kobiety oraz dzieci.
Potworność tej zbrodni zmusiła nestorów do spotkania.
Tak narodził się Olimp.
Ocalała z masakry miała prawo do zemsty.
Oko za oko.
Przelano jednak za dużo niewinnej krwi.
Daria Arago, prababka Selmy,
zrezygnowała z odwetu i miejsca w Olimpie.
Podziemiu potrzebny był ktoś, kto pilnowałby równowagi.
Ktoś niezależny i zdolny do wymierzania sprawiedliwości.
Daria została pierwszą Furią.
A jej rola jest przekazywana kolejnym pokoleniom kobiet.
Furia narodziła się z krwi i ołowiu,
ale dzięki niej w podziemiu nie było kolejnej wojny.
Aż do dziś.
FURIE
A ci co? Zrobili imprezę i nie zaprosili kumpli?
To jak przyjść do kogoś z pustymi rękami. Matka zawsze mi powtarzała:
„Kiedy idzie się w gości, trzeba coś ze sobą przynieść”.
To podstawowe maniery.
- Nie zamierzam ich zabić. - Super. Siebie też nie zabij.
Ani kolegi.
Wiesz, czego mnie nauczyło pierwsze zabójstwo?
Ostatecznie przeżyjesz ty albo on.
Zabijanie nie jest trudne.
Najtrudniej się z tym pogodzić.
Dobra. Ty wchodzisz z pokładu, ja od dziobu.
Będzie dobrze, młoda.
No już!
Przejdzie ci.
Nie widziałam go. Gdyby nie ty…
Jesteśmy rodziną. Normalne, że sobie pomagamy.
Co się stało?
Ty mi powiedz.
Furia widzi wszystko i łata luki.
- Nie jestem Furią. - Co widziałaś?
Nie wiem.
Wszędzie była krew, ciała.
Istny chaos.
Odetnij emocje. Myśl o reszcie.
Chciał otworzyć sejf.
Był przygotowany na wszystko prócz ciebie.
Skończyły ci się naboje, więc improwizowałaś. Miałaś przewagę.
Co się stało?
To jakiś problem neurologiczny?
Masz dar, ale zadajesz niewłaściwe pytania.
Czuję się dość dobrze, by wyprowadzić cię z tej histerii. Jasne?
Dlaczego cię nie zabił?
Nie wiem.
Nestorzy wiedzą o twojej chorobie?
Nie muszą. Robię, co do mnie należy.
Pewien skradziony sejf temu przeczy.
- Pewnie już go opróżnili. - Mają niekompletny klucz.
Udało ci się część ukraść?
Co w tym sejfie było dla taty ważniejsze od rodziny?
Biblia Sześciu. Najpotężniejsza broń Olimpu.
Jest przechowywana w sejfie, który nestorzy otwierają, gdy są razem.
A więc raz w roku, podczas ceremonii pisma.
Są w niej nazwiska osób, dla których pracowali.
Czyli kogo?
Ważnych ludzi na wysokich stołkach.
Stanowi zabezpieczenie Olimpu.
Jeśli ją stracą, cały system weźmie w łeb.
Biblia to bomba. Rozumiesz, czemu jest łakomym kąskiem?
Daje władzę.
Ale ojca ona nie interesowała.
Pytanie, co miał z nią zrobić.
- Masz pomysł? - Selma?
- Wiem. - Musisz coś zrobić.
Straty biblii nam nie wybaczą.
Pracuję nad tym. Zaufajcie mi.
Po tym, co tu zaszło?
Jeśli sejfu nie będzie na jutrzejszej ceremonii,
to po nas.
Możesz być pewna, że jeśli wyślą nas do piachu,
to razem z tobą i twoją ekipą.
Nie było ani jednego ochroniarza.
Kto jest szefem ochrony Tranów?
Montclar.
Jest z nimi od pięciu lat, to zawodowiec.
Gdzie byłeś, kiedy dzwoniłam?
Miałem coś do załatwienia.
To szyfrowany telefon nestorów. Nigdy nie wróży nic dobrego.
Co się stało?
Spokojnie, krew nie jest moja.
Wszystko gra.
Jak sobie poradziła młoda?
Zrzygała się, ale dopiero po. Nie w trakcie.
To lepiej niż ja na pierwszej misji.
Trzeba pchnąć sprawę Dariusa. Podejrzewają kogoś z wewnątrz.
- To możliwe. - Tak.
Robi się gorąco. Musimy ich uspokoić.
Jedźmy tam.
Ja się zajmę Montclarem.
Młoda mi potowarzyszy.
Inaczej zobaczyłaby ją Mama.
Chodźmy.
Jesteś pewien tych informacji?
Ulica Repos?
Dzięki, Marco. Jesteś niezawodny.
Macie wielu takich informatorów?
Za kogo ty nas masz? Informatorzy? To nie policja.
Musisz coś zrozumieć. Selma ocaliła sporo ludzi.
To osoby gotowe jej pomóc, jak Marco, Rojst, ja i inni.
Ale daje też szansę osobom, które na to nie zasługują.
Tak jak ty.
Kim jesteś?
- Dla kogo pracujesz? - Dla was, dla niej.
Dla tego dupka, z którym toczymy wojnę?
- Nie rozumiem. - Jak się nazywasz?
- Co? - Jak masz, kurwa, na imię?
Lyna Guerrab.
W chuja mnie robisz? Tu masz Lynę Guerrab. Proszę.
Ona nie żyje.
Gryzie ziemię.
Kurwa.
Nie wiedziałaś.
Kim ty jesteś, co?
Właśnie przyszła.
Nie mam zdjęć sprzed 1999 roku.
Mamo, spójrz.
Jakbym przed piątym rokiem życia nie istniała.
Jak to możliwe?
Powiedz coś.
Nie wiem.
Jak się masz, skarbie?
Jestem twoją córką, nie skarbem.
Nie mam zdjęć jako bobas?
Dlaczego?
Spójrz na mnie.
Przecież wiesz.
Gdzieś głęboko.
Pomóż mi.
Zobacz.
To ty.
To tata.
A to ja.
Darius.
Amytis.
Lyna.
Nie. Jestem tu.
Lyna.
To jestem ja. Tutaj.
- Lyna. - Jestem tutaj.
- Tu! - Lyna!
Przepraszam, mamo.
Mamo, bardzo cię…
Mamo?
Chodziło o ciebie.
Czemu chciał cię zabić?
Co ty wiesz?
Moja Lyna.
Tak.
Jestem tutaj.
Lyna nie żyje.
Ale kobieta w czerni dała nam aniołka.
Serio myślałem, że się poleje krew.
Masz urok. Nestorzy będą ci jedli z ręki.
Jak piranie.
Będą po prostu sprawdzać, jak smakuję.
Słusznie.
Udało mi się osiągnąć tylko rozejm.
Problem z nestorami tkwi w ich naturze.
Jeśli odkryją, że Darius i wspólnik Galarety ukradli sejf,
nie unikniemy eksplozji.
Facet w masce od początku wszystkim dowodzi.
Co byś zrobiła z biblią?
- Bo ja się zastanawiałem. - Masz niebezpieczne pomysły.
Dlatego mnie zatrudniłaś. Kupiłbym sobie spirita 111.
Największy drewniany jacht świata.
Ze specjalną kabiną dla ciebie. Stworzoną na twój obraz.
Problem w tym, że Dariusa było stać na setki takich jachtów.
Otóż to. Co mu odbiło?
Ludzie z miłości robią różne rzeczy.
Wypuść mnie!
Co tu się dzieje?
To przez niego. Ciągle się drze.
Wypuść mnie!
Od początku robi ze mnie głupka.
- „Jak coś powiem, on mnie zabije”. - Klasyk.
Jeśli nic nie powiesz, ja cię zabiję.
Potem niefartownie upadł.
- Grawitacja rozwiązuje język. - Ten jest nadzwyczaj oporny.
Zaprośmy go do siebie. Może przemówimy mu do rozsądku.
- Chyba przyciąłeś mu palce. - Typ ma zły dzień.
Przyszła pół godziny temu. Jest w pokoju matki.
Lyna!
Dalej, przecież nie byłeś pieszo.
Lyna!
Zatrzymaj się!
- Co ty robisz? - A ty?
- Kazałeś siostrom mnie śledzić? - Nie.
Tak. Ale naprawdę chciałem cię zobaczyć.
- Kurde. Między nami… - Wiem, że nie o nas chodzi.
Co ci się stało?
Nie twoja sprawa. Czego chcesz?
Wiem, co robisz.
Wszystkiego się domyśliłem. Wiem już, co przede mną ukrywasz.
Policja cię zawiodła.
Dlatego nie chcesz normalnego życia, zwłaszcza z gliną.
Każesz mi z tym skończyć?
Przejmę sprawę zabójstwa twojego ojca.
A może zajmij się sobą i pozwól mi oddychać?
Zwyczajnie oddychać.
- To krew? - Co?
Nie wiem. Jesteśmy w szpitalu.
Masz rację. Pozwolę ci oddychać.
Trzymaj się od tego z daleka.
Inaczej cię przymknę, jasne?
Czy to jest jasne?
Wiem, nie powinienem był węszyć wokół Lyny.
Trwa wojna, a ty mi się sprzeciwiasz?
- Coś mi się w niej nie podoba. - Dlatego ją sprawdzam.
Jeśli wypadnie dobrze, zdobędzie nasze zaufanie.
A jeśli nie?
Jeśli nie…
Cześć.
W porządku?
Wysłałam kogoś do twojej mamy.
Posprząta i przy niej zostanie.
- Rozluźnił się trochę? - Tak. Przydało mu się.
A więc…
jeśli dobrze pamiętam, pytałam,
dlaczego u Tranów nie było ochrony.
Zmusił mnie.
Koleś jest walnięty.
Hervému nikt nie odmawia.
Nawet rodzice.
Syn Tranów?
Co ty nam próbujesz wmówić?
Hervé pracuje dla kogoś innego.
Nie wiem dla kogo.
Syn Tranów?
Pracuje dla człowieka w masce.
Niedobrze.
W jakim celu syn nestora miałby kraść biblię?
Aby przyspieszyć sukcesję. Rodzice nie wdrażają go w biznes.
Założył nawet własny. Coś jak igrzyska śmierci.
Przyjmuje zakłady z całego świata.
Uczestnicy mogą sporo wygrać,
choć zazwyczaj kończy się na strzale w głowę.
Aby znaleźć i jego, i sejf,
musimy ustalić miejsce kolejnych igrzysk.
Weźmiesz w nich udział.
„Lyno, idź do Mamy”. „Lyno, idź do przyczepy”.
„Idź się pobaw z wariatami”. Nie jestem twoim pieskiem. Sama idź.
Chyba że nie jesteś w stanie.
- Nie masz wyboru. - Masz rację. Nie jestem w stanie.
Mogę się rozsypać w kluczowej chwili. Wyzwanie mnie przerasta.
Ale mylisz się. Mam wybór.
Ty nim jesteś.
Masz siłę, której mnie już brakuje.
Dobrze. W drogę.
Idź odpocząć. Przyda ci się.
Jak się masz, sąsiadko?
Pomóc ci?
Zaczekaj tu.
Witaj w domu. Wszedłem przez balkon.
Krwawisz. Chodź.
Nie pomagasz.
Boli?
Nie.
Powinnaś się podkurować, ale wiem, że tego nie zrobisz.
Nie mam wyjścia.
Tylko nie mów, że zawsze jakieś jest.
Myślałam, że robię dobrze.
Że znajdę odpowiedzi.
A tymczasem wszystko, co wiedziałam o mojej rodzinie…
Nic już nie wiem. Nawet tego, kim sama jestem.
Świetną dziewczyną.
A ty kim jesteś?
Przepraszam.
Zrobiłem coś nie tak?
Jako dziecko bałam się, że przyjdzie po mnie kobieta w czerni.
Zapomniałam o tym.
Ale wiemy, gdzie się spotyka z uczestnikami.
Możliwe, że zawiąże ci oczy. Słuchasz mnie?
To ty?
Nigdy nie umiałaś rysować.
Czyli to ty.
Kobieta w czerni z moich rysunków.
Co to za cholerny stalking?
Śledziłaś mnie?
A może doglądałaś?
Łaziłaś za mną, gdy byłam mała.
Dlaczego?
Dlatego że…
jesteś moją matką?
Widziałaś nas?
Nie jestem nią.
- Ale płynie w nas ta sama krew. - Co?
Jak to?
Co to znaczy?
Za dużo pytań, za mało czasu.
Jesteśmy. Możesz iść.
Bo co?
Przystawisz mi broń do skroni?
Uderzysz?
Gdy ktoś wpada zimą do wody,
zależy mu tylko na tym, by się wydostać, prawda?
Weźmiesz udział w igrzyskach, a potem przyprowadzisz mi Hervégo.
Bo teraz zależy ci tylko na tym, by poznać prawdę.
Jesteś gotowa na wszystko.
Będziesz posłuszna nawet spuszczona ze smyczy.
Przestań marnować mój czas.
Później ci opowiem.
Jest tu kto?
Jest tu ktoś?
Co to jest?
Pomogę wam.
Chcesz mi przywalić?
Nie?
To o co chodzi?
Chcę sprawę Guerraba.
Sprawa Guerraba.
Czytaj sobie do znudzenia.
Rozkładaj na czynniki pierwsze. Nie oszalałam.
Panie i panowie, witamy!
Proszę wybaczyć niewygody podróży.
Jak wiecie, nagroda główna jest ich warta.
Zasady są proste.
To wyścig.
Wygrywa ten, kto dobiegnie do mnie pierwszy.
Łatwizna, co?
Znajdźcie najlepszą trasę. Wszystkie chwyty dozwolone.
Wygra tylko jeden. U mnie się nie dzielimy.
Ranni nie muszą krzyczeć.
Jesteśmy mili. Sami was wykończymy.
Przygotowałem kilka niespodzianek.
A na maruderów czekają druty i kule.
Furie widzą wszystko i łatają luki.
Korzystaj z tego,
co zapamiętałaś bez patrzenia.
Jeśli się zawahasz, ufaj zmysłom.
Pomóż mi. Utknąłem.
- Przepraszam. - Nie!
Nie odchodź!
Brawo! Nie postawiłbym na taką dziwkę.
Gdzie jest sejf?
Pierdol się.
Gdzie jest sejf?
Nie strzelisz. Takie panienki…
Kurwa, przestań!
Dobra, wszystko ci powiem.
Przestań.
Powiem wszystko.
Jakiś problem?
Poci się pan.
To przez ten wieczór. Tyle organizowania.
Wrzody mu się odzywają.
Dobrze, że nie prostata.
Uśmiechamy się.
- Macie go? - Pracujemy nad tym.
Ja tylko pilnuję, by nikomu nie puściły nerwy.
Żona ma rację. Uśmiechamy się.
Mama.
Oglądanie sukni przed ślubem przynosi pecha.
Oglądanie sejfu przed ceremonią też.
Czuję na języku, gdy coś się przede mną ukrywa,
Nic przyjemnego.
A stracić twarz przy wszystkich będzie przyjemnie?
Może się pani mylić.
Proszę stąd iść.
To ta młoda.
Wysiadaj.
Miałaś rację.
Podał ci właściwy adres.
Szybciej!
Zastaliśmy ludzi człowieka w masce.
Mieli nie tylko scyzoryki.
Szefa widział tylko w masce. Nie wie, kto to.
- Gdzie Selma? - Na ceremonii.
Pilnuje, by się to wszystko nie posypało.
Trzymaj.
Zanim cię oddamy kochanym rodzicom,
powiesz, czemu Darius Guerrab pomagał w kradzieży.
- Jeszcze raz? - Dalej.
Nie trzeba. Już mówię.
Nigdy nie znosiłem przemocy.
Jesteś córką Dariusa.
Dlaczego to zrobił?
Dla ciebie, kotku.
Zrobił to dla ciebie.
Chciał ci umożliwić nowe życie daleko stąd.
Bał się, że Olimp cię zrekrutuje.
Bo jesteś jakaś wyjątkowa.
To prawda?
Aby cię ratować, był gotów nawet na zdradę.
Na to wszystko.
To twoja wina.
Przez ciebie nie żyje.
To przez nią.
- Pokażcie sejf. - To nie Wigilia. Nie wnerwiajcie nas!
- Wtedy wrócimy do gry. - Nie przyszedłem tu grać.
Odsuń kotary!
Zabieraj te brudne łapska od mojego aksamitu.
Odsuń kotarę albo spalę tę pieprzoną łajbę! Jasne?
Selmo, powiedz.
Przestałaś rozpoznawać słabe rozdanie?
Tędy.
Nie zobaczą was.
Idźcie dalej.
Niech siedzi w ładowni. Furia go przepyta.
Nie patrz tak na mnie.
Uciekaj. Mój szef cię szuka.
Parques?
On jest twoim szefem?
Nic nie powiedziałem.
Przysięgam. Nic a nic.
Proszę mnie nie zabijać.
Błagam.
Śmiało.
Uwaga!
Proszę o ciszę!
Przedstawiam Lynę Arago.
Moją bratanicę.
Moją krewną.
Państwa przyszłą Furię.
Brawo!
„Państwa przyszła Furia”?
Dziwne uczucie, co?
Dla mnie też.
Kim byli moi rodzice?
Twój ojciec był moim bratem.
Miał na imię Driss,
a mama — Kahina.
Bardzo się kochali.
A ty dałaś im dużo szczęścia.
Czy oni…
W wypadku.
Galareta!
A gdzie biblia?
Kurwa.
Selma!
FURIE
Furia istnieje.
Sama jej nie złapię.
Robisz to dla Lyny?
Masz szansę aresztować Furię, zanim twoja ukochana popełni błąd.
Napisy: Kaja Olszewska