Antes do Olimpo dos seis, había sete familias do crime en París.
E entre elas había guerra.
FELICIDADE ETERNA AOS ARAGO!
Que vivan os noivos!
Os Arago, a familia de Selma,
eran tan temidos como respectados.
Mais demasiada alegría pode atraer a ira dos deuses
e a envexa dos semellantes.
Todos os Arago estaban condenados, sen excepción.
Homes, mulleres e nenos.
Un crime tan horrible que obrigou os padriños a reunirse.
Así naceu o Olimpo.
A sobrevivente da masacre tiña dereito a reclamar vinganza.
Ollo por ollo.
Pero derramouse moito sangue inocente.
Daria Arago, a bisavoa de Selma,
renunciou á súa vinganza e ao seu posto no Olimpo.
A mafia precisaba alguén para manter o equilibrio.
Alguén independente,
que trouxese algo de xustiza.
Daria converteuse na primeira Furia.
E desde aquela, a responsabilidade pasou de nais a fillas.
A Furia naceu do sangue e das balas,
pero grazas a ela, a mafia nunca estivo en guerra.
Ata hoxe.
Que é isto? Montan unha festa e non invitan amigos?
Non se pode chegar coas mans baleiras. Miña nai sempre dicía:
"Cando vaias á casa de alguén, leva sempre algo. "
Por educación.
- Non vou matar a ninguén. - Xenial, intenta que non te maten.
Nin aos teus colegas.
Sabes que aprendín a primeira vez que matei?
Cando non queda outra, es ti ou el,
non é tan complicado.
O que é complicado é entendelo.
Ti vai por cuberta, eu vou por proa.
Sairá ben, rapaza.
Veña!
Pasará.
Non vin… Sen ti, estaría…
Somos unha familia. Miramos uns polos outros.
Que pasou?
Dimo ti.
A Furia veo todo, enche os ocos.
- Non son a Furia. - Que viches?
Non sei.
Había sangue, corpos.
Era caótico.
Deixa as emocións e céntrate no resto.
Viña abrir a caixa forte.
Tiña todo planeado, non contaba contigo.
Tiñas pouca munición, así que improvisaches.
Ías gañando.
Pero que pasou?
Que é? Neurolóxico?
Es lista, pero equivócaste nas preguntas.
Estou en forma abonda como para sacarche este delirio, estamos?
Por que te deixou vivir?
Non o sei.
Os padriños saben que estás enferma?
Fago o traballo, non teñen que sabelo.
A caixa forte roubada non di o mesmo.
- Xa a baleirarían. - Non teñen a chave completa.
Deches roubado unha parte?
Que tiña meu pai na caixa forte máis importante que a súa familia?
A Biblia dos seis. A arma máis poderosa do Olimpo.
Gárdana na caixa forte, e ábrena cando están todos xuntos.
Unha vez ao ano, na cerimonia das escrituras.
Dentro están os nomes de a quen lles prestaron servizos.
Servizos?
Xente importante en altos cargos.
A lista protexe o Olimpo, sabes?
Se se descobre, derrúbase todo o sistema.
A Biblia é unha bomba. Ves por que querían roubala?
Poder?
A meu pai non lle interesaba o poder.
E que ía facer con el?
- Non sabes? - Selma?
- Xa. - Tes que facer algo.
Non perdoarán a perda da Biblia.
Ocúpome eu. Fiádevos de min.
Fiarnos? Logo do que pasou?
Se mañá á noite a caixa forte non está aí para a cerimonia,
estamos mortos.
E creme, se acabamos cos pés na cova,
farémosvos sitio a ti e ao teu equipo.
Non había ninguén, nin gardas.
Quen é o xefe de seguridade dos Tran?
Montclar.
Desde hai cinco anos. É un profesional.
Chameite. Onde estabas?
Debía encargarme dunha cousa.
É a liña cifrada dos padriños. Cando soa, non é bo sinal.
Que é iso?
Tranquilo, non é o meu sangue.
Todo ben.
Como lle foi á rapaza?
Vomitou. Pero despois, non no medio da misión.
Mellor ca min a miña primeira vez.
Hai que avanzar na morte de Darius. Os padriños cren que vén de dentro.
- Podería ser. - Si.
Vaise ir das mans. Hai que calmalos.
Vamos xa.
Ocúpome eu de Montclar.
Levo a rapaza comigo.
Non irás enfrontarte a Mamá con ela.
Veña, vamos.
Estás seguro desa información?
Rúa Repos?
Vale, grazas, Marco. Es incrible.
Ten moitos informantes coma Marco?
Por quen nos tomas? Non temos informantes, non somos polis.
Tes que entender algo de Selma: salvou moita xente.
Hai moitos disposta a axudala, coma Marco, o Lameiro ou eu.
O seu defecto é darlle oportunidades a quen non as merece.
Coma ti.
Quen es?
- Para quen traballas? - Para vós, para ela.
Mandoute o cabrón co que estamos en guerra?
Non entendo.
Como te chamas?
- Que? - Como cona te chamas?
Lyna. Lyna Guerrab.
Tómasme por parvo? Lyna Guerrab está aquí, mira.
Lyna Guerrab está morta.
Está baixo terra.
Merda.
Non o sabías.
Quen es?
Acaba de chegar.
Non hai fotos miñas de antes de 1999.
Mamá, mira.
É coma se non existise antes dos cinco anos.
Como é posible?
Dime algo.
Non sei.
Como estás, miña rula?
Non son a túa rula nin a túa filla.
Ben…
Por que non hai fotos de bebé?
Por que?
Mamá, mírame.
Sábelo.
No fondo, sábelo.
Axúdame.
Mira.
Es ti.
Ese é papá.
E esa son eu.
Darius.
Amytis.
E Lyna.
Non, mamá, son esa.
Lyna.
Non, son esta. Esta.
- Lyna. - Son esta.
- Esta! - Lyna!
Perdoa, mamá. Perdoa.
Mamá, síntoo…
Mamá?
Viña por ti.
Por que quería matarte?
Que sabes?
Miña Lyna.
Si.
Si, mamá, estou aquí.
A miña Lyna morreu.
Pero a muller de negro tróuxonos un anxo.
Pensaba que sería un baño de sangue.
Tes encanto. Os padriños comerán da túa man.
Coma as pirañas.
Se comen da túa man, estante probando.
Ben visto.
O que conseguín foi unha tregua.
O problema cos padriños é a súa natureza.
Se descobren que Darius e o cómplice da Xelea roubaron a caixa forte,
haberá fogos artificiais.
Quen se encarga diso sempre é o da máscara.
Que farás coa Biblia dos seis?
Eu penseino.
Pensas en cousas perigosas.
Por iso me contrataches.
Compraríame un Spirit 111.
O maior iate de madeira.
Dentro tería un camarote para ti.
Ao teu gusto.
O problema é que Darius Guerrab puido comprar centos deles.
Exacto, a que veu aquí?
Ás veces a xente fai tolerías por amor.
Deixádeme saír!
Que é isto?
É polo outro tipo. Non para de berrar.
Deixádeme saír!
Estame tomando por parvo.
- Xoga coa de "Se falo, mátanme". - Clásico.
E eu: "Se non falas, mátote eu. "
Logo tivo unha mala caída.
- A gravidade desata linguas. - Pero foi moi testudo.
Levámolo á casa.
A ver se entra en razón.
- Creo que lle colliches os dedos. - Non é o seu día.
Chegou hai media hora. Está no seu cuarto.
Lyna!
Veña, que non viñeches andando.
Lyna!
Non corras!
- Que fas? - De que vas?
- Agora vixíanme as enfermeiras? - Non.
Si, pero precisaba verte.
- Merda, o noso… - O noso non é a cuestión. Seino.
Que tes aquí?
Nada que che importe. Que queres?
Sei que fas.
Logo do de onte deime conta. Todo o que me agochas.
A policía decepcionoute.
Sei por que non queres volver a unha vida normal, e menos cun poli.
Viñeches determe?
Vou coller o caso e descubrir quen matou o teu pai.
Ou podes ocuparte do teu e deixarme respirar.
Respirar.
- É sangue? - Eh?
Non sei, estamos nun hospital.
Vale, deixareite respirar.
Non te metas nisto, Lyna.
Se non, encarcérote, estamos?
Estamos?
Sei que non debín investigar a Lyna.
Estamos en guerra e desobedécesme?
- Teño un mal presentimento. - Por iso a poño a proba.
Se pasa, gana a túa confianza e a miña.
E se non pasa?
Se non pasa?
Ola.
Que tal?
Enviei alguén xunta túa nai.
Para limpar o desastre e vixiala.
- Vale, abrandáchelo un pouco? - Si, necesitábao.
Ben…
De memoria, a pregunta era:
por que non había gardas na casa dos Tran?
Obrigoume.
Ese tipo está tolo.
Ninguén lle di que non a Hervé.
Nin seus pais.
O fillo dos Tran?
Que merda nos estás a contar?
Hervé traballa para alguén.
Non sei quen é.
O fillo dos Tran?
Traballa para o tipo da máscara.
Non é bo.
Por que ía roubar a Biblia o fillo dun padriño?
Para acelerar a sucesión. Seus pais non lle deron responsabilidades.
Comezou o seu propio negocio. Xogos da morte.
Ten xogadores en todo o mundo.
Os participantes gañan moito.
Pero acostuman marchar cunha bala na cabeza.
Para atopalo a el e a caixa forte
hai que saber onde organiza o próximo xogo.
E vas participar.
"Lyna, vai xunta túa nai. " "Lyna, vai á caravana. "
"Lyna, vai xogar cos lunáticos. " Non son un can, vai ti.
A non ser que non poidas.
Non che queda outra.
Tes razón, xa non podo.
Podería derrubarme no momento crucial. Hai demasiado en xogo.
Pero equivócaste, podo escoller.
Escóllote a ti.
Tes a forza que eu xa non teño.
Veña, vai.
Descansa, necesítalo.
Ola, veciña, que tal?
Precisas axuda?
Espera, non te movas.
Benvida á casa. Entrei polo balcón.
Estás sangrando. Ven.
Non me axudas.
Dóeche?
Non.
Diríache que esperases a que curase, pero tanto tería.
É o que hai.
E non me digas que sempre podo escoller.
Pensei que era o correcto.
Que tería respostas.
Canto máis avanzo, todo o que pensaba sobre a miña familia e sobre min…
Xa non sei nada. Nin sei quen son.
Unha rapaza incrible.
E ti quen es?
Perdoa.
Fixen algo mal?
Cando cometía un erro,
temía que a muller de negro me atopase.
Xa me esquecía.
Sabemos onde se vai reunir cos participantes.
Seguro que che venda os ollos. Escóitasme?
Es ti?
Debuxar non era o teu forte.
Logo es ti.
Es ti. A muller de negro dos debuxos.
Eras unha acosadora?
Espiábasme?
Ou vixiábasme?
Por que me seguías de pequena?
Por que?
Porque…
es miña nai?
Víchesnos?
Non son túa nai.
- Pero temos o mesmo sangue. - Que?
Que significa iso?
Que hostia dis?
Demasiadas preguntas, pouco tempo.
É aí. Vai.
Ou que?
Vasme poñer unha pistola na cabeza?
Golpearme?
Se caes nun lago xeado,
o único que importa é chegar á beira, non?
Vas participar nos xogos de Hervé e vasmo traer.
A partir de agora, o único que conta
é a verdade.
Farás de todo por saber.
Ata obedecerme cando xa non tes correa.
Non me fagas perder o tempo.
Contareicho despois.
Hai alguén?
Que é isto?
Axúdovos.
Viñeches mallarme?
Non?
Logo que queres?
O caso Guerrab.
Mira, le o que queiras.
Mira todo ben e verás que non estou tan tola.
Damas e cabaleiros, benvidos!
Perdoade esta viaxe tan turbulenta.
Xa sabedes que o premio gordo pagará a pena.
As regras son sinxelas.
É unha carreira.
O primeiro que chegue xunta min gana o premio.
Fácil, non?
Non vos entreteñades, atopade a mellor ruta. Vale todo.
Haberá un gañador. Aquí non se comparte.
E se vos mancades, non berredes.
Somos bos. Acabaremos con vós.
Teño algunhas sorpresas, claro.
Bulide.
Non hai gloria para os atrasados. Ganchos e balas.
Unha Furia escanea todo e enche os ocos.
Usa a memoria periférica.
O que lembras sen mirar.
E se dubidas, fíate do teu sentido.
Axúdame, estou atrapado.
- Síntoo. - Non!
Non me deixes!
Ben feito, puta. Nunca apostaría por ti.
A caixa forte?
Vai á merda.
E a caixa forte?
Non vas disparar. Rapaciñas coma ti…
Para, hostia! Para!
Para. Contareicho todo.
Para.
Direicho.
Algún problema, Tran?
Está suando.
É pola festa. Toda esta organización.
Sáelle unha úlcera.
Mentres non sexa a próstata…
Sorrí.
- Tela? - Ocupámonos nós.
Veño asegurarme de que ninguén perde a calma.
Ten razón. Sorrí.
Mamá.
Ver o vestido de noiva antes da voda dá mala sorte.
Ver a caixa forte antes da cerimonia tamén.
Cando alguén me agocha algo, nótoo nas papilas gustativas.
É moi desagradable.
E quedar mal diante de todos non é desagradable?
E se se equivoca?
Vaia xogar fóra, Mamá.
É a rapaza.
Fóra.
Tes razón, nena.
Deuche o enderezo que era.
Bule!
Os homes do tipo da máscara estaban aquí.
Non tiñan só navallas.
Non sabe quen manda. Nunca o viron sen máscara.
E Selma?
Na cerimonia das escrituras, evitando que todo saia mal.
Toma.
Antes de reunirte con teus pais
dinos por que Darius Guerrab roubou a caixa forte.
- Comezamos de novo? - Fala.
Non, vale, está ben.
Non me gusta a violencia física.
Es a filla de Darius.
Por que o fixo?
Era por ti, nena.
Era por ti.
Quería darche unha nova vida lonxe.
Tiña medo que o Olimpo te recrutase.
Parece que es especial.
É certo?
Faría de todo para salvarte, ata traizoalos.
De feito, todo isto…
Todo isto é culpa túa.
Que teu pai estea morto.
É culpa dela.
Déixanos ver.
Non agardamos a Papá Noel, non nos cabrees.
- Miramos e volvemos xogar. - Non vin xogar.
Ábrea.
Saca esas noxentas mans do meu veludo, Fehim.
Ábrea ou queimo a puta caixa, estamos?
Selma, dime.
Xa non sabes recoñecer unha man perdedora?
Por aí.
Ninguén vos verá.
Anda.
Méteo na bodega. Interrogarao a Furia.
Non me mires así.
Sae, o meu xefe búscate.
Parques?
Traballas para Parques?
Non dixen nada, xúroo.
Xúroo, non dixen nada…
Non me mate.
Faino ti.
Por favor!
Silencio!
Preséntovos a Lyna Arago.
A miña sobriña.
O meu sangue.
A vosa futura Furia.
Bravo!
"A vosa futura Furia. "
É raro, eh?
Para min tamén.
Quen eran meus pais?
Teu pai era meu irmán.
Chamábase Driss.
Túa nai era Kahina.
Estaban namorados.
E fixéchelos moi felices.
Están…?
Nun accidente.
A Xelea!
E onde está a Biblia?
Merda.
Selma!
Logo a Furia existe.
Preciso unha axudiña para collela.
Fas isto por Lyna?
Podes arrestar a Furia antes de que a túa moza cometa un gran erro.
Subtítulos: María Suárez Seijas