Gerçeklik dediğimiz nedir?
Sadece bir gerçeklik mi var?
Yoksa aynı anda farklı paralel gerçeklikler mi söz konusu?
Erwin Schrödinger bu soruya bir açıklama getirmek için
oldukça ilginç bir düşünce deneyi ortaya attı.
Schrödinger'in kedisi.
Bir kedi, çelik bir odaya kapatılır
ve yanına şunlar bırakılır: Çok az miktarda radyoaktif madde,
bir Geiger sayacı, bir şişe zehir ve bir çekiç.
Çelikten odanın içinde radyoaktif bir atom bozununca
Geiger sayacı, çekicin serbest kalmasını sağlar ve çekiç, zehir şişesini kırar.
Böylece kedi ölür.
Ancak
atom,
kuantum dünyasının dalga özelliklerine bağlı olarak
hem bozunmuş hem de bozunmamış hâldedir.
Ta ki bizim yapacağımız gözlem sonucunda
kendisine kesin bir hâl belirlenene kadar.
Kontrol edip gördüğümüz ana kadar
kedinin ölü mü, canlı mı olduğunu bilemeyiz.
Kedimiz, üst üste binen iki ayrı durumdadır.
Belirlediğimiz "ölü"
ve "canlı" nitelikleri
bu minyatür evrende aslen eş zamanlı var olur.
Ama ya yaşam ve ölümün eş zamanlı var oluşu,
koca bir evrendeki dünyada da söz konusu olsaydı?
Her şeyi yoluna sokacağım.
İki farklı gerçeklik aynı anda var olabilir mi?
Zamanı bölüp
zıt yönlerde ilerlemesini sağlayabilir miyiz?
Ve böylece kedinin
aynı anda hem ölü hem de canlı durumda olması sağlanabilir mi?
Cevap evetse
o hâlde aynı anda
kaç farklı gerçeklik var olabilir?
Martha!
Bekle!
İçeri girmemelisin.
Bartosz?
-Sen burada ne arıyorsun? -Adam ve ötekiler sana yalan söyledi.
Sana yardım etmeyecek. Seni öldürecek.
Gelecekte. Kıyameti engellemek istediği yok.
Hepimiz öleceğiz.
Ama senin suçun değil. Onun yüzünden.
Her şeyin kaynağını biliyorum.
Ve aralarındaki bağlantıyı.
Lütfen.
Sana gösterebilirim.
Bana güvenmen gerek.
NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
ZAMANLAR ARASINDA
Biz insanlar, fani olduğumuzu kabullenmekte zorlanıyoruz.
TANNHAUS AİLESİ
Çoktan yaşanıp bitmiş olaylara sıkı sıkıya tutunuyoruz.
Çaresizce zamanı geri alabilmenin bir yolunu bulmayı arzuluyoruz.
Ölümü tersine çevirebilmenin bir yolunu.
Ama zaman kavramı aslında göreceliyse,
hiçbir şey tamamen geçip gitmiyorsa
ve farklı gerçekliklerin aynı anda birbirleri üstüne binmeleri mümkünse
o hâlde uzun zamandır
ölü olduğuna inandıklarımızı geri getirmemiz
ve ölülerin yine yaşamını sürdürdüğü
yeni bir gerçeklik yaratmamız mümkün değil midir?
Yaşamlarımızı
doğum ve ölüm arasında olan bitenler olarak tanımlarsak
bu aralıktaki her şey sonsuza dek varlığını sürdürür.
Yeniden hayat vermenin bir yolunu bularak
ölümü alt etmeyi
başarabilir miyiz?
O aralıkta. Zaman aralığında bir yol.
CHARLOTTE'YE
Bana cenneti anlat.
Cennette...
...acı
ve ızdırap olmayacak.
Bütün yaptıklarımız
orada unutuluyor.
Çektiğimiz ne kadar...
...acı varsa
silinip gidiyor.
Ve...
...tüm ölüler...
...yaşıyor.
Adam sözünü tutacak.
Geçit açılacak.
Ne istiyorsun?
Bunca zamandır bize bir kaçış yolu vadedip duruyorsun.
Güya kıyameti durdurabilirmişiz.
Ama portal nasıl çalışıyor, hâlâ bilmiyorsun.
Çalışacak.
Çalıştığını gözlerimle gördüm.
Gelecekte.
Peki sonra?
Bize ne zaman doğruyu söyleyeceksin?
Geri dönmeyi istediğin yok.
Kıyameti durdurmaya da niyetin yok.
Burada söz konusu biz değiliz.
Kıyametten de büyük bir şey.
Portal çalışırsa onun sayesinde kaynağı bulabiliriz.
Bütün olayların başlangıcı olan o anı.
O kaynağı bulduğumuz gibi yok edeceğiz.
Ve ondan doğan diğer her şeyi.
Cennetten bahsediyoruz.
Cennet, öyle mi?
İki yıldır buraya tıkıldık kaldık.
İki yıldır anasını satayım!
Boktan cennetin senin olsun.
Ben gitmek istiyorum.
Kim var orada?
Sizi...
Sizi ürkütmek istememiştim.
Bazen hiç dinmeyecek gibi geliyor.
Benim adım...
...Silja.
Bartosz.
Yarın yeni deneyler üzerinde çalışabiliriz.
Uzun süredir çabalıyoruz, evet
ama işe yarayacak.
Jonas.
Umudunu kaybetmemen gerek.
Daha fazla yapamayacağım.
Burada ne işin var senin?
Beni takip mi ediyorsun?
Bana bir söz vermiştin.
Adam bana bir söz vermişti.
Kıyametin kopması gerektiğini söylemiştin.
Kurtulabilmemiz için.
Hepimizin kurtulabilmesi için.
Yani ölemezsin.
Canına kıyamazsın.
Çünkü yaşlılığın zaten hayatta.
Zaman, buna izin vermez.
Ne kadar denersen dene.
Bir şey
ya da biri
seni her zaman durduracaktır.
Elisabeth ve ben...
Geçidi bulduk.
Sen de sözünü tutmalısın.
Geçit tekrar açılacak.
Sen de bizi...
Yani Adam bizi...
...cennete götürecek.
Arkadaş olacağımızı söylemişti.
Senin ihanetinden önce.
Evet! Güzel.
Bir kez daha.
İşte!
Bir oğlun oldu.
Adı ne olacak?
Hanno.
Kader, bizlere acımasız bir oyun oynuyor.
Ama biz her zaman bu durumu lehimize çevirebilmemizin
bir yolu olduğuna inanacağız.
Yeter ki bunu gönülden isteyelim.
İnsanoğlu, kendine belirlediği hedef ne kadar ulaşılamaz görünürse görünsün
yine de yaşamı boyunca o hedefin peşinden gider.
Hiçbir direnç veya hiçbir engel, insanın azimle yürüdüğü bu yola
taş koyacak güçte değildir.
Bizi, sadece kısa süreli isteklerle hareket eden hayvanlardan ayıran da
duyduğumuz açlıkta
ısrarcı olmamız değil midir zaten?
Ve insanoğlunun asırlar boyunca kaydettiği gelişmelerin temelinde
bu bastırılamaz arzular yatmıyor mu?
Arzularımızı harekete geçiren şey her ne olursa olsun,
gideceğimiz yolu bize o gösterecek.
Ancak hedefimize ulaştığımız zaman
bazı şeyleri geride bırakabilmeyi başaracağız.
Sence niye hâlâ işe yaramıyor?
Belki Claudia işe yaramasını istemiyordur.
Niye ona güveniyorsun ki?
Sen öbürüne niye güvendin?
Adam'a?
Sana yalan söyledi.
Ortada bir cennet falan yok.
Bundan başka dünya da yok.
Ona dönüşeceğimi sanıyorsun.
Ama dönüşmeyeceğim.
Portal çalışacak. Bizzat gördüm.
Gelecekte.
Her şey tekrar ediyor.
Ama geriye dönersem her şeyi değiştirebileceğim.
Yaşlılığım bunu daha önce denedi.
Ama bu sefer işler farklı.
Geçidi oluşturan bileşenleri değiştirdim.
Bu sefer işe yarayacak.
Bunu sana o mu söyledi?
Claudia mı?
Onun hakkında ne biliyorsun ki?
Bazen günlerce ortadan kayboluyor.
Tonla şey biliyor, hepsini nereden öğrenmiş?
"Burada olmak, buraya ait olmak anlamına gelmez." demişti.
Sence ne demek istedi?
İçeri gel.
Claudia bizden bir şey saklıyor.
Ona güvenemeyiz.
Umarım farkındasındır.
Hiçbir şeyden şüphelenmiyor mu hâlâ?
Hayır.
Senin ve öbür dünyanın varlığından bihaber.
Ona yürüdüğü yolda öncülük etmelisin.
O madde şimdilik işe yaramamalı.
Sen kendi dünyandaki düğümü koruyacaksın, ben kendimdekini.
Bekle.
Şu son birkaç yıldır Eva bana yapmam gerekenleri söylüyor.
Tüm yaşanacakları biliyor mu?
Aklıma takıldı da,
onunla hiç tanıştın mı?
Kiminle?
Yaşlılığımla.
Hayır.
Bana söylediği şey aklımdan çıkmıyor.
"Her şey yolunda giderse...
...Regina yaşayacak."
Bunca yıldır sürekli bunu düşündüm.
Aynı acıyı, tekrar tekrar yaşayacağını
kastettiğine inanamıyorum.
Bu düğümü çözmenin bir yolu olmalı.
İçindeki yaşamları yok etmeden.
Regina’nın yaşamasının bir yolu.
Doya doya yaşamasının.
Bence ne Eva ne de Adam bu yolu biliyor.
Ama ben o yolu bulacağım.
Kendi dünyamda ya da seninkinde, fark etmez.
Yapma.
Claudia'yı getirmedin mi?
Noah onun başında duruyor.
Dikkatli olmamız gerek.
Bunu Claudia'ya vermelisin.
O da Tannhaus'a vermeli.
Bunun niye...
...gerekli olduğunu anlıyor mu?
Her şeyin niye tekrar etmesi gerektiğini?
Sen güçlü durmalısın Hanno.
Babanı da düşün.
Silja...
Elimizden geleni yaptık Bartosz.
Adını Agnes koymak istiyordu.
Bana cenneti anlat.
Cennette
acı
ve ızdırap olmayacak.
Bütün yaptıklarımız...
...orada unutuluyor.
Geçit açılacak.
Ve biz...
...oraya geçeceğiz.
Sen,
ben...
...ve Charlotte.
Nerede o?
Charlotte?
Charlotte nerede?
Yıllarca "Ne demek istedi acaba?" diye düşündüm.
Arkadaşlığımız bana ihanetinle bitecekmiş.
Claudia nerede? Charlotte onda mı? Ona yardım mı ettin?
Neyden bahsettiğini bilmiyorum.
Nerede?
Charlotte nerede?
Bilmiyorum.
Dünyadaki bütün acılar seni bulsun.
Onu bulacağım.
Onu geri getireceğim.
Söz veriyorum.
İstediğimizi yapabiliriz
ama isteklerimizi seçmekte özgür değiliz.
Yaşamımız boyunca yürüdüğümüz ne kadar yol varsa,
yaptığımız ne kadar seçim varsa
hepsi de aslında en derin arzularımıza göre şekillenir.
Bu arzuları susturmaya çalışmak boşadır.
Her ne kadar ulaşılması zor
veya akıl almaz olsalar da tüm hareketlerimizi belirlerler.
Hannah?
Silja?
Ben...
Ben Jonas'ı arıyorum.
Tabii.
Jonas biraz değişti.
Tüm o yolculuk denemelerinin izlerini taşıyor.
Jonas?
Bu, benim kızım.
Silja.
Senin kardeşin.
Bizi nasıl bulabildin?
Birkaç gün önce...
...şu yaşlı kadın çıkageldi.
Birden bire kapımızda belirdi.
Eva.
Nerede olduğunu
bildiğini söyledi.
Beni aradığını söyledi.
Sen haklıydın.
Hepsi benim yüzümden oldu.
Ben her şeyi mahvettim.
Ama şimdi buradayım.
Buradayım Jonas.
Bartosz.
Odayı hazırla lütfen.
Ne yapıyorsun?
Silja.
Onun yeri burası değil.
Ne demek istiyorsun?
"Yeri burası değil" mi?
Tüm taşlar olmaları gereken yerde durmalı.
O burada olmamalı.
Sen de öyle.
Anne.