‪ความเป็นจริงคืออะไร
‪และมันมีเพียงหนึ่งเดียวหรือเปล่า
‪หรือมีความเป็นจริงอยู่ร่วมกันหลายอัน
‪เพื่อให้เข้าใจสิ่งนี้ แอร์วิน ชเรอดิงเงอร์
‪ได้สร้างการทดลองทางความคิด ‪ที่น่าสนใจอย่างยิ่งขึ้น
‪แมวของชเรอดิงเงอร์
‪แมวตัวหนึ่งถูกขังไว้ในกล่องเหล็กทึบ
‪ที่มีสารกัมมันตรังสีอยู่เล็กน้อย
‪เครื่องวัดไกเกอร์ ขวดแก้วใส่ยาพิษ และค้อน
‪เมื่ออะตอมกัมมันตภาพรังสีในกล่องเหล็กสลายไป
‪เครื่องวัดไกเกอร์ก็จะปล่อยค้อน ‪ซึ่งจะไปทุบขวดแก้วใส่ยาพิษจนแตก
‪แมวก็จะตาย
‪แต่ว่า
‪เนื่องจากลักษณะเฉพาะของคลื่น ‪ในโลกของควอนตัม
‪อะตอมสามารถเป็นได้ทั้งเสื่อมสลาย ‪และยังไม่เสื่อมสลาย
‪เราต้องทำการสังเกต จึงจะรู้สถานะที่แน่นอน
‪เราไม่อาจรู้ได้ว่าแมวตายแล้วหรือยังมีชีวิต
‪จนกว่าจะเปิดกล่องดู
‪แมวอยู่ในสองสถานะซ้อนทับกัน
‪สถานะตาย
‪และสถานะยังมีชีวิตอยู่
‪มีสองสถานะพร้อมๆ กัน ‪ภายในโลกเล็กๆ อย่างควอนตัม
‪แต่ถ้าหากการมีอยู่พร้อมๆ กัน ‪ของชีวิตและความตาย
‪เกิดขึ้นจริงในโลกขนาดใหญ่ด้วยล่ะ
‪ฉันจะแก้ไขทุกอย่าง
‪สองความเป็นจริงที่แตกต่างกัน ‪สามารถอยู่เคียงข้างกันได้หรือไม่
‪เราสามารถทำให้เส้นเวลาแตกแขนง
‪แล้วดำเนินไปสองเส้น ‪ในทิศทางที่ตรงข้ามกันได้หรือไม่
‪การทำแบบนั้นจะทำให้แมว
‪อยู่ในสถานะทั้งมีชีวิตและตายพร้อมกันได้ไหม
‪หากเป็นเช่นนั้น
‪จะมีความเป็นจริงมากแค่ไหน
‪ที่สามารถอยู่เคียงกันได้
‪มาร์ธา
‪เดี๋ยวก่อน
‪เธอเข้าไปไม่ได้นะ
‪บาร์โทสซ์
‪- นายมาทำอะไรที่นี่ ‪- อดัมกับคนอื่นโกหกเธอ
‪เขาไม่ได้จะช่วยเธอ เขาจะฆ่าเธอ
‪ในอนาคต เขาไม่ได้คิดจะหยุดวันสิ้นโลก
‪ทุกคนจะตาย
‪ไม่ใช่เพราะเธอ แต่เป็นเพราะเขา
‪ฉันรู้ว่าจุดเริ่มต้นอยู่ไหน
‪และรู้ว่ามันเชื่อมโยงกันยังไง
‪ได้โปรดเถอะ
‪ฉันพาไปดูได้
‪เธอต้องเชื่อใจฉัน
‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪(เรื่องราวระหว่างนั้น)
‪(ปี 1974)
‪คนเรายอมรับความตายได้ยาก
‪(ตระกูลทันน์เฮาส์ 8 พฤศจิกายน 1971 ‪มาเรค ซอนยา ชาร์ล็อตเทอ)
‪เรายึดติดกับสิ่งที่จากไปนานแล้ว
‪(ชาร์ล็อตเทอ 30 พฤษภาคม 1971)
‪เราปรารถนาที่จะย้อนเวลากลับไป
‪หนทางเพื่อไม่ให้ตาย
‪แต่ถ้าหากเวลาเป็นสิ่งสัมพัทธ์
‪ไม่มีอะไรที่เป็นอดีต
‪และการซ้อนทับของความเป็นจริง ‪ที่ต่างกัน เป็นไปได้จริง
‪มันก็เป็นไปได้มิใช่เหรอ
‪ที่จะพาบางสิ่งกลับมา ‪สิ่งที่เชื่อว่าตายไปนานแล้ว
‪แล้วสร้างความเป็นจริงใหม่ ‪ซึ่งสิ่งที่ตายไปแล้ว กลับมามีชีวิต
‪หากชีวิตของเราถูกนิยามเช่นนั้น
‪ว่าอยู่ระหว่างการเกิดและการตาย
‪เราก็จะมีอยู่หลากหลายแบบนับไม่ถ้วน
‪เราจะสามารถโกงความตาย
‪ด้วยการหาทาง
‪ฟื้นคืนชีวิตได้หรือไม่
‪ณ ระหว่างช่วงเวลา
‪(ปี 1974)
‪(ปี 2021)
‪(แด่ชาร์ล็อตเทอ)
‪เล่าเรื่องสวรรค์ให้ฟังหน่อย
‪สวรรค์นั้น
‪ปราศจาก
‪ความเจ็บปวดทรมาน
‪ทุกอย่างที่เราเคยทำ
‪จะถูกลืมไปจนหมด
‪ความเจ็บปวดใดๆ
‪ที่เราเคยรู้สึก
‪ก็จะถูกลบล้าง
‪และ
‪ผู้ที่ตายไปแล้ว
‪จะกลับมามีชีวิต
‪อดัมจะทำตามสัญญา
‪เส้นทางจะเปิดออก
‪(ปี 2021)
‪(ปี 1890)
‪(ทันน์เฮาส์)
‪ต้องการอะไร
‪นายสัญญากับเรามาตลอดว่ามีทางไปจากที่นี่
‪ว่าเราสามารถหยุดวันสิ้นโลกได้
‪แต่นายก็ยังไม่รู้เลยว่าประตูทำงานยังไง
‪มันได้ผลแน่
‪ฉันเคยเห็นมาแล้ว
‪ในอนาคต
‪แล้วยังไงต่อ
‪เมื่อไหร่นายจะบอกความจริงเราล่ะ
‪นายไม่ได้อยากกลับไป
‪นายไม่ได้อยากหยุดวันสิ้นโลก
‪เรื่องนี้มันใหญ่กว่าตัวเรา
‪ใหญ่กว่าเรื่องวันสิ้นโลก
‪หากประตูใช้ได้ผล ‪เราก็จะใช้มันหาจุดเริ่มต้นได้
‪ชั่วขณะหนึ่งที่เป็นจุดเริ่มต้นทุกอย่าง
‪พอเราเจอเมื่อไหร่ เราจะทำลายมัน
‪ทำลายทุกอย่างที่เกิดมาจากมัน
‪นั่นแหละคือสวรรค์
‪สวรรค์เหรอ
‪เราติดอยู่ที่นี่มาสองปีแล้ว
‪สองปี!
‪ฉันไม่อยากได้สวรรค์โง่ๆ นั่น
‪ฉันแค่อยากไปจากนี่สักที
‪สวัสดี
‪ไม่ได้จะทำให้ตกใจนะ
‪ฝนตกแบบไม่มีท่าทีว่าจะหยุดเลย
‪คือฉัน...
‪ชื่อซิลยา
‪ฉันบาร์โทสซ์
‪(ปี 1890)
‪(ปี 2023)
‪เราเริ่มกระบวนการทดลองใหม่พรุ่งนี้ได้
‪ฉันรู้ว่าเราพยายามกันมานาน
‪แต่มันจะต้องได้ผล
‪โยนาส
‪จะสิ้นหวังไม่ได้นะ
‪ผมทำต่อไม่ไหวแล้ว
‪นายมาทำอะไรที่นี่
‪ตามฉันมาเหรอ
‪นายสัญญากับฉันไว้
‪อดัมสัญญากับฉันไว้
‪นายบอกว่าวันสิ้นโลกจะต้องเกิดขึ้น
‪เราจะได้รอด
‪เพื่อให้ทุกคนรอด
‪นายตายไม่ได้
‪นายฆ่าตัวตายไม่ได้หรอก
‪เพราะตัวนายที่แก่กว่ามีตัวตนอยู่
‪จะฝืนเรื่องกาลเวลาไม่ได้
‪ไม่ว่าจะพยายามสักแค่ไหน
‪บางสิ่ง
‪หรือบางคน
‪จะเข้ามาขวางไม่ให้นายทำสำเร็จ
‪เอลิซาเบธกับฉัน
‪เราเจอเส้นทางแล้ว
‪นายต้องทำตามสัญญา
‪มันจะเปิดขึ้นอีกครั้ง
‪จากนั้นนาย...
‪จากนั้นอดัม...
‪จะพาเราไปยังสวรรค์
‪เขาบอกว่าเราจะเป็นเพื่อนกัน
‪ก่อนที่นายจะหักหลังฉัน
‪(ปี 2023)
‪(ปี 1904)
‪นั่นแหละ ดีมาก
‪อีกรอบนะ
‪อีกรอบ
‪นั่นแหละ ใช่เลย
‪ได้ลูกชาย
‪จะตั้งชื่อว่าอะไร
‪ฮันโน
‪ชะตาเล่นเกมอันโหดร้ายกับเรา
‪(ปี 1904)
‪(ปี 1974)
‪แต่เราก็ยังเชื่อมาเสมอว่ามีหนทาง ‪ที่จะเปลี่ยนมันให้เข้าทางเรา
‪ขอเพียงเราต้องการมันอย่างสุดใจ
‪คนหนึ่งคนสามารถไล่ตามเป้าหมายได้ ‪ไปตลอดช่วงชีวิต
‪ไม่ว่าความเป็นไปได้จะน้อยนิดเพียงใด
‪ไม่มีแรงต้าน ไม่มีอุปสรรคใดยิ่งใหญ่มากพอ
‪ที่จะหยุดคนคนหนึ่งไม่ให้ทำตามเจตจำนงส่วนตัว
‪ความดื้อรั้นนี่เองไม่ใช่หรือ
‪ที่แยกเราออกจากพวกสัตว์
‪ซึ่งมีเพียงความต้องการระยะสั้น
‪กระบวนการตลอดยุคสมัยนี้ไม่ใช่หรือ
‪ที่เป็นผลผลิตจากเจตจำนงที่ไม่อาจหยุดยั้งได้
‪อะไรก็ตามที่มาโน้มน้าวเจตจำนงของเรา
‪มันจะช่วยเราเดินตามเส้นทางของเรา
‪เราจะสามารถปล่อยวางไปได้
‪ก็ต่อเมื่อเราบรรลุเป้าหมายได้สำเร็จ
‪(ปี 1986)
‪(ปี 2040)
‪คิดว่าทำไมมันถึงไม่ได้ผล
‪อาจเพราะเคลาเดียไม่ต้องการแบบนั้น
‪ทำไมถึงไว้ใจเคลาเดีย
‪แล้วทำไมถึงไว้ใจเขา
‪อดัมน่ะ
‪เขาโกหกคุณ
‪ไม่มีสวรรค์
‪ไม่มีโลกอื่นนอกจากโลกนี้
‪ผมรู้คุณคิดว่าผมจะกลายเป็นเขา
‪แต่ไม่มีทาง
‪ประตูมันใช้ได้ผล ผมเห็นมาแล้ว
‪ในอนาคต
‪ทุกสิ่งจะเกิดซ้ำอีก
‪แต่ถ้าผมย้อนเวลาได้ ผมก็จะเปลี่ยนทุกอย่างได้
‪ตัวผมที่แก่กว่าเคยพยายามมาแล้ว
‪แต่ครั้งนี้มันไม่เหมือนกัน
‪ผมเปลี่ยนองค์ประกอบในเส้นทาง
‪ครั้งนี้มันต้องได้ผล
‪หล่อนบอกว่าไง
‪เคลาเดียน่ะ
‪รู้อะไรเกี่ยวกับตัวเคลาเดียบ้าง
‪บางครั้งก็หายตัวไปหลายวัน
‪สิ่งที่เธอรู้ เธอไปได้มาจากไหน
‪เธอบอกว่าบางสิ่งบางอย่างก็ไม่ใช่ของที่นี่
‪มันหมายความว่าไง
‪เข้ามาข้างใน
‪เคลาเดียมีเรื่องปิดบังเราอยู่
‪เราไว้ใจหล่อนไม่ได้
‪หวังว่าจะรู้ตัวนะ
‪เขายังไม่ได้สงสัยอะไรใช่ไหม
‪ไม่
‪เขาไม่รู้ว่าคุณหรือโลกอีกใบมีอยู่จริง
‪คุณต้องช่วยเขา ให้เดินตามทางของเขา
‪ยังไม่ถึงเวลาของสสาร
‪คุณรักษาปมในโลกของคุณไว้ ‪ฉันเองก็จะรักษาปมที่โลกฉัน
‪รอก่อน
‪ที่ผ่านมาหลายปี ‪เรื่องที่เอวาบอกว่าฉันต้องทำน่ะ
‪หล่อนรู้ทุกอย่างหรือเปล่า
‪ฉันสงสัยว่า
‪คุณเคยเจอหล่อนไหม
‪เจอใครเหรอ
‪ตัวฉันที่แก่กว่าน่ะ
‪ไม่เคย
‪ฉันยังจำคำที่หล่อนบอกได้แม่นเลย
‪"ถ้าทุกอย่างถูกต้อง
‪เรกีนาจะมีชีวิตต่อไป"
‪ฉันคิดเรื่องนั้นมาตลอดหลายปี
‪ฉันแค่ไม่อยากเชื่อว่ามันหมายถึง
‪ความทรมานของหล่อนจะเกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า
‪มันต้องมีทางที่จะคลายปมได้
‪โดยที่ไม่ต้องทำลายทุกชีวิต
‪หนทางที่เรกีนาจะได้อยู่ต่อ
‪อยู่รอดจริงๆ
‪ฉันว่าเอวากับอดัมก็ไม่รู้
‪แต่ฉันจะหามัน
‪ในโลกฉัน ไม่ก็โลกคุณ
‪อย่า...
‪ไม่ได้พาเคลาเดียมาด้วยเหรอ
‪โนอาห์คอยจับตาดูหล่อนอยู่
‪เราต้องระวังตัว
‪เธอต้องเอาสิ่งนี้ให้เคลาเดีย
‪และหล่อนก็ต้องส่งให้กับทันน์เฮาส์
‪หล่อนเข้าใจใช่ไหม
‪ว่าเรื่องนี้มันสำคัญยังไง
‪ว่าทำไมทุกสิ่งต้องเกิดขึ้นอีกครั้ง
‪(ปี 2040)
‪(ปี 1910)
‪เธอต้องเข้มแข็งนะ ฮันโน
‪เพื่อพ่อของเธอด้วย
‪ซิลยา...
‪บาร์โทสซ์ เราทำเต็มที่แล้ว
‪เธออยากตั้งชื่อลูกว่าอักเนส
‪(ปี 1910)
‪(ปี 2041)
‪เล่าเรื่องสวรรค์ให้ฟังหน่อย
‪สวรรค์นั้น
‪ปราศจาก
‪ความเจ็บปวดทรมาน
‪ทุกอย่างที่เราเคยทำ
‪จะถูกลืมไปจนหมด
‪เส้นทางจะเปิดออก
‪จากนั้น
‪เราก็จะไปถึงที่นั่น
‪คุณ
‪กับผม
‪และชาร์ล็อตเทอ
‪เด็กอยู่ไหน
‪ชาร์ล็อตเทอ
‪ชาร์ล็อตเทออยู่ไหน
‪ที่ผ่านมาฉันสงสัยสิ่งที่เขาบอกมาตลอด
‪บอกว่าเราจะเป็นเพื่อนกัน ก่อนนายจะหักหลังฉัน
‪เคลาเดียล่ะ พาชาร์ล็อตเทอไปเหรอ ‪นายรู้เห็นด้วยหรือเปล่า
‪ฉันไม่รู้ว่านายพูดเรื่องอะไร
‪เธออยู่ไหน
‪ชาร์ล็อตเทออยู่ไหน
‪ฉันไม่รู้
‪ขอให้แกทรมานแสนสาหัส
‪ผมจะหาเธอให้เจอ
‪ผมจะพาเธอกลับมา
‪ผมสัญญา
‪มนุษย์เลือกทำตามเจตจำนงตัวเองได้
‪แต่เลือกเจตจำนงของตัวเองไม่ได้
‪(ปี 2041)
‪(ปี 1986)
‪ทุกเส้นทางที่เราเลือกในชีวิต
‪ทุกการตัดสินใจที่เราเลือก
‪ถูกชักนำโดยความต้องการเบื้องลึกภายในตัวเรา
‪เราต้านความต้องการนั้นไม่ได้
‪มันกำหนดทุกๆ การกระทำของเรา
‪ไม่ว่ามันจะเป็นการกระทำที่ร้ายแรง ‪หรือเกินคาดแค่ไหนก็ตาม
‪(ปี 1986)
‪(ปี 1911)
‪ฮันนาห์
‪ซิลยา
‪ฉัน...
‪ฉันมาหาโยนาส
‪โอเค
‪เขาเปลี่ยนไปมาก
‪การเดินทางข้ามเวลาฝากรอยแผลไว้ให้เขา
‪โยนาส
‪นี่ลูกสาวของแม่
‪ชื่อซิลยา
‪เป็นน้องสาวของลูก
‪ตามหาพวกเราเจอได้ยังไง
‪เมื่อไม่กี่วันก่อน
‪มีหญิงแก่คนหนึ่ง
‪โผล่มาหาที่บ้าน
‪ชื่อเอวา
‪หล่อนบอกว่า
‪หล่อนรู้ว่าลูกอยู่ไหน
‪บอกว่าลูกตามหาแม่มาตลอด
‪ลูกพูดถูก
‪แม่ผิดเอง
‪แม่ทำลายทุกอย่าง
‪แต่แม่อยู่นี่แล้ว
‪แม่อยู่นี่แล้ว โยนาส
‪บาร์โทสซ์
‪เตรียมห้องให้พวกเขา
‪จะทำอะไร
‪ซิลยา
‪เธอไม่ใช่คนที่นี่
‪หมายความว่าไง
‪ที่บอกว่า "ไม่ใช่คนที่นี่"
‪ทุกชิ้นส่วนต้องอยู่ประจำที่
‪เธออยู่ผิดที่
‪แม่เองก็เช่นกัน
‪แม่ครับ