Τι είναι η πραγματικότητα;
Υπάρχει μία μονάχα;
Ή πολλές πραγματικότητες που συνυπάρχουν;
Ο Έρβιν Σρέντινγκερ, για να δώσει μια ερμηνεία,
επινόησε ένα τρομερά ενδιαφέρον νοητικό πείραμα.
Τη γάτα του Σρέντινγκερ.
Μια γάτα κλειδώνεται σε έναν ατσάλινο θάλαμο
που περιέχει μια μικροποσότητα ραδιενεργού ουσίας,
έναν μετρητή Γκάιγκερ, μια φιάλη με δηλητήριο και ένα σφυρί.
Μόλις διασπαστεί ένα ραδιενεργό άτομο μέσα στον ατσάλινο θάλαμο,
ο μετρητής Γκάιγκερ ελευθερώνει το σφυρί και αυτό σπάει τη φιάλη.
Η γάτα πεθαίνει.
Ωστόσο...
βάσει των κυματικών ιδιοτήτων στον κβαντικό κόσμο,
το άτομο έχει διασπαστεί αλλά και δεν έχει διασπαστεί.
Εκτός αν οριστικοποιηθεί η κατάστασή του χάρη στη δική μας παρατήρηση.
Μέχρι να κοιτάξουμε, δεν γνωρίζουμε
αν η γάτα είναι νεκρή ή ζωντανή.
Υπάρχει σε δύο καταστάσεις υπέρθεσης.
Οι ιδιότητες του νεκρού
και του ζωντανού
υπάρχουν ταυτοχρόνως στον μικρόκοσμο.
Αν, όμως, η ταυτόχρονη ύπαρξη ζωής και θανάτου
ισχύει και στο μακροκοσμικό επίπεδο;
Θα το διορθώσω.
Είναι δυνατόν να υπάρχουν ταυτόχρονα δύο διαφορετικές πραγματικότητες;
Θα μπορούσαμε να χωρίσουμε τον χρόνο
έτσι ώστε να κυλά προς δύο αντίθετες κατευθύνσεις;
Και έτσι, θα μπορούσε η γάτα
να είναι ταυτοχρόνως και νεκρή και ζωντανή;
Σε αυτήν την περίπτωση,
πόσες διαφορετικές πραγματικότητες...
γίνεται να υπάρχουν ταυτοχρόνως;
Μάρτα!
Περίμενε!
Μην μπεις μέσα.
Μπάρτοζ;
-Τι κάνεις εδώ; -Ο Άνταμ και οι άλλοι σού είπαν ψέματα.
Δεν θέλει να σε βοηθήσει. Θα σε σκοτώσει.
Στο μέλλον. Δεν θα σταματήσει την αποκάλυψη.
Θα πεθάνουν όλοι.
Όχι εξαιτίας σου. Εξαιτίας του.
Ξέρω ποια είναι η απαρχή.
Και ότι όλα συνδέονται.
Σε παρακαλώ.
Μπορώ να σου δείξω.
Πρέπει να με εμπιστευτείς.
ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
ΣΤΟ ΜΕΣΟΔΙΑΣΤΗΜΑ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ
Είναι δύσκολο για τους ανθρώπους να αποδεχτούν τον θάνατο.
ΤΑΝΧΑΟΥΣ: 8/11/1971 ΜΑΡΕΚ, ΣΟΝΙΑ, ΣΑΡΛΟΤ
Γραπωνόμαστε από πράγματα που έχουν χαθεί.
ΣΑΡΛΟΤ 30 ΜΑΪΟΥ 1971
Λαχταρούμε εις μάτην να γυρίσουμε τον χρόνο πίσω.
Να ανατρέψουμε τον θάνατο.
Όμως, αν ο χρόνος είναι σχετικός
και τίποτα δεν ανήκει πραγματικά στο παρελθόν...
και αν είναι δυνατόν να συνυπάρχουν διαφορετικές πραγματικότητες...
δεν θα έπρεπε να είναι επίσης δυνατόν
να φέρουμε πίσω κάτι που θεωρούσαμε πεθαμένο από καιρό...
και να πλάσουμε μια νέα πραγματικότητα όπου ό,τι πέθανε θα ζήσει ξανά;
Αν η ζωή μας ορίζεται
ως το ενδιάμεσο μεταξύ γέννησης και θανάτου,
τότε θα υπάρχουν άπειρες παραλλαγές της.
Γίνεται να καταφέρουμε να ξεγελάσουμε τον θάνατο
βρίσκοντας έναν τρόπο
να επαναφέρουμε κάτι στη ζωή;
Εκεί, στο μεσοδιάστημα του χρόνου.
ΓΙΑ ΤΗ ΣΑΡΛΟΤ
Μίλα μου για τον παράδεισο.
Στον παράδεισο...
δεν υπάρχουν...
στεναχώριες και βάσανα.
Όλα όσα έχουμε κάνει...
λησμονούνται εκεί.
Κάθε στεναχώρια...
που έχουμε νιώσει...
εξαλείφεται.
Και...
όλοι οι πεθαμένοι...
ζουν.
Ο Άνταμ θα κρατήσει τον λόγο του.
Το πέρασμα θα ανοίξει.
ΤΑΝΧΑΟΥΣ
Τι θέλεις;
Συνέχεια μας υπόσχεσαι ότι γίνεται να ξεφύγουμε από εδώ.
Ότι γίνεται να σταματήσουμε την αποκάλυψη.
Αλλά ακόμα να μάθεις πώς λειτουργεί η πύλη.
Θα λειτουργήσει.
Την έχω δει να λειτουργεί.
Στο μέλλον.
Και μετά;
Πότε θα μας πεις την αλήθεια;
Δεν θέλεις να πας πίσω.
Δεν θέλεις να σταματήσεις την αποκάλυψη.
Αυτό είναι πιο σημαντικό από εμάς.
Πιο σημαντικό από την αποκάλυψη.
Αν λειτουργήσει η πύλη, θα μπορέσουμε να βρούμε την απαρχή.
Τη μία στιγμή που ξεκίνησαν όλα αυτά.
Και αν τη βρούμε, θα την καταστρέψουμε.
Μαζί με ό,τι πηγάζει από αυτήν.
Αυτό είναι ο παράδεισος.
Ο παράδεισος;
Δυο χρόνια είμαστε κολλημένοι εδώ.
Δύο χρόνια, γαμώτο!
Χέστηκα για τον παράδεισό σου.
Θέλω να φύγω από εδώ.
Γεια!
Δεν ήθελα να σε τρομάξω.
Μου φαίνεται ότι θα βρέχει πάντα.
Με λένε...
Σίλια.
Μπάρτοζ.
Αύριο θα ξεκινήσουμε νέα πειράματα.
Το ξέρω ότι προσπαθούμε εδώ και καιρό,
μα θα τα καταφέρουμε.
Γιόνας;
Δεν πρέπει να απελπίζεσαι.
Δεν αντέχω άλλο.
Τι θέλεις εσύ εδώ;
Με ακολουθείς;
Μου έδωσες τον λόγο σου.
Ο Άνταμ μού έδωσε τον λόγο του.
Μου είπες ότι η αποκάλυψη πρέπει να γίνει.
Για να σωθούμε.
Για να σωθούμε όλοι.
Δεν γίνεται να πεθάνεις.
Δεν γίνεται να αυτοκτονήσεις.
Ο μεγαλύτερος εαυτός σου υπάρχει ήδη.
Δεν το επιτρέπει ο χρόνος.
Ό,τι και να δοκιμάσεις...
κάτι...
ή κάποιος...
πάντοτε θα σε σταματά.
Η Ελίζαμπεθ κι εγώ...
βρήκαμε το πέρασμα.
Να κρατήσεις τον λόγο σου.
Θα ανοιχτεί ξανά.
Και τότε εσύ...
Ο Άνταμ...
θα μας οδηγήσει στον παράδεισο.
Είπε πως θα γίνουμε φίλοι.
Προτού με προδώσεις.
Ναι! Ωραία!
Άλλη μία.
Ναι!
Αγόρι είναι.
Πώς θα τον βγάλετε;
Χάνο.
Το πεπρωμένο παίζει με εμάς ένα απάνθρωπο παιχνίδι.
Και όμως, δεν παύουμε να πιστεύουμε
ότι υπάρχει τρόπος να γείρουμε την πλάστιγγα υπέρ μας.
Φτάνει να το θέλουμε διακαώς.
Ο άνθρωπος είναι ικανός να κυνηγά κάτι, όσο άπιαστο και αν φαντάζει,
κατά τη διάρκεια μιας ολόκληρης ζωής.
Καμία αντίσταση, κανένα εμπόδιο δεν αρκεί
για να πάψει κάποιος να επιδιώκει αυτό που επιθυμεί.
Δεν είναι, εξάλλου, η πεισμονή μας όταν πασχίζουμε για κάτι
αυτό που μας διακρίνει από τα ζώα,
που δεν επιθυμούν κάτι παρά μόνο βραχύβια;
Και δεν είναι η πρόοδος όλων αυτών των ετών
το απότοκο αυτής της πράξης άσβεστης βούλησης;
Ό,τι και αν παρακινεί τη βούλησή μας,
αυτό έχουμε για πυξίδα στην πορεία που χαράσσουμε.
Δεν αφήνουμε ποτέ τίποτα πίσω μας,
αν δεν πετύχουμε τον στόχο μας άπαξ και διά παντός.
Γιατί πιστεύεις ότι δεν λειτουργεί;
Ίσως επειδή δεν το θέλει η Κλαούντια.
Γιατί την εμπιστεύεσαι;
Εσύ γιατί εμπιστεύτηκες τον Άνταμ;
Σου είπε ψέματα.
Δεν υπάρχει παράδεισος.
Μόνο αυτός ο κόσμος υπάρχει.
Ξέρω πως πιστεύεις ότι θα γίνω εκείνος.
Αλλά δεν πρόκειται.
Η πύλη θα λειτουργήσει, το έχω δει.
Στο μέλλον.
Όλα επαναλαμβάνονται.
Όμως, αν μπορέσω να πάω πίσω, θα τα αλλάξω όλα.
Ο μεγαλύτερος εγώ το ξαναπροσπάθησε.
Μα τώρα όλα είναι αλλιώς.
Άλλαξα τα στοιχεία στο πέρασμα.
Αυτήν τη φορά, θα γίνει.
Εκείνη σ' το είπε αυτό;
Η Κλαούντια.
Τι γνωρίζεις για εκείνην;
Κάποιες φορές, εξαφανίζεται για μέρες.
Πώς έμαθε όλα όσα ξέρει;
Είπε πως δεν ανήκουν εδώ όλα αυτά που βρίσκονται εδώ.
Τι ήθελε να πει με αυτό;
Ελάτε μέσα.
Κάτι μας κρύβει η Κλαούντια.
Είναι αναξιόπιστη.
Ελπίζω να το ξέρεις αυτό.
Δεν υποψιάζεται τίποτα ακόμα;
Όχι.
Δεν γνωρίζει για εσένα ή για τον άλλον κόσμο.
Συνέχισε να του δείχνεις τον δρόμο.
Η ύλη δεν πρέπει να λειτουργήσει ακόμα.
Φύλαγε εσύ τον δεσμό στον κόσμο σου, κι εγώ στον δικό μου.
Περίμενε.
Όλα αυτά τα χρόνια, όσα είπε η Εύα ότι πρέπει να κάνω...
Γνωρίζει ό,τι πρόκειται να συμβεί;
Αναρωτιόμουν.
Την έχεις συναντήσει ποτέ;
Ποια;
Τον μεγαλύτερο εαυτό μου.
Όχι.
Ακόμα θυμάμαι ακριβώς τι μου είπε.
"Αν πάνε όλα καλά...
η Ρεγγίνα θα ζήσει".
Το σκεφτόμουν όλα αυτά τα χρόνια.
Δεν μπορώ να πιστέψω πως με αυτό εννοούσε
ότι τα βάσανά της θα επαναλαμβάνονται για πάντα.
Κάπως θα γίνεται να λυθεί ο δεσμός.
Χωρίς να αφανιστεί κάθε ζωή σε αυτόν.
Και να ζήσει η Ρεγγίνα.
Να ζήσει αληθινά.
Η Εύα και ο Άνταμ δεν νομίζω να ξέρουν πώς.
Αλλά εγώ θα το μάθω.
Είτε στον δικό μου είτε στον δικό σου κόσμο.
Μη...
Δεν έφερες μαζί την Κλαούντια;
Την παρακολουθεί ο Νόα.
Πρέπει να προσέχουμε.
Πρέπει να δώσεις αυτό στην Κλαούντια.
Κι εκείνη να το δώσει στον Τάνχαους.
Καταλαβαίνει...
γιατί πρέπει να γίνει;
Γιατί πρέπει να συμβούν ξανά όλα;
Πρέπει να φανείς δυνατός τώρα, Χάνο.
Και για τον πατέρα σου.
Σίλια...
Κάναμε ό,τι μπορούσαμε, Μπάρτοζ.
Ήθελε να την ονομάσει Άγκνες.
Μίλα μου για τον παράδεισο.
Στον παράδεισο...
δεν υπάρχουν
στεναχώριες και βάσανα.
Όλα όσα έχουμε κάνει...
λησμονούνται εκεί.
Το πέρασμα θα ανοίξει.
Και τότε...
θα πάμε εκεί.
Εσύ...
εγώ...
και η Σαρλότ.
Πού είναι;
Η Σαρλότ!
Πού είναι η Σαρλότ;
Για χρόνια αναρωτιόμουν τι εννοούσε.
Ότι θα γινόμασταν φίλοι προτού με προδώσεις.
Πού είναι η Κλαούντια; Πήρε τη Σαρλότ; Τη βοήθησες;
Δεν ξέρω για τι μιλάς.
Πού είναι;
Πού είναι η Σαρλότ;
Δεν ξέρω.
Σου εύχομαι όλα τα δεινά του κόσμου.
Θα τη βρω.
Θα τη φέρω πίσω.
Το υπόσχομαι.
Ο άνθρωπος μπορεί να κάνει ό,τι θέλει,
μα δεν μπορεί να θέλει ό,τι θέλει.
Για κάθε δρόμο που διαβαίνουμε στη ζωή μας,
για κάθε απόφαση που παίρνουμε,
μας καθοδηγεί αυτό που επιθυμούμε βαθιά μέσα μας.
Η επιθυμία αυτή είναι ακαταμάχητη.
Καθορίζει κάθε μας πράξη...
όσο τρομερή ή ακατόρθωτη κι αν μας φαίνεται.
Χάνα;
Σίλια;
Ψάχνω...
Ψάχνω τον Γιόνας.
Ναι.
Έχει αλλάξει.
Τα ταξίδια άφησαν το στίγμα τους πάνω του.
Γιόνας;
Είναι η κόρη μου.
Η Σίλια.
Είναι αδερφή σου.
Πώς μας βρήκες;
Πριν από λίγες μέρες...
ήρθε μια γριά κυρία.
Εμφανίστηκε στην πόρτα μας.
Η Εύα.
Είπε...
ότι ήξερε πού είσαι.
Και ότι με έψαχνες.
Είχες δίκιο.
Εγώ φταίω για όλα.
Τα κατέστρεψα όλα.
Αλλά τώρα είμαι εδώ.
Είμαι εδώ, Γιόνας.
Μπάρτοζ.
Ετοίμασε τους το δωμάτιο.
Τι κάνεις;
Η Σίλια...
δεν ανήκει εδώ.
Τι σημαίνει αυτό;
Δεν ανήκει εδώ;
Κάθε πιόνι πρέπει να είναι στη θέση του.
Αυτή είναι σε λάθος θέση.
Όπως κι εσύ.
Μαμά.