Söz veriyorum.
Her şeyi yoluna sokacağım.
Sevgili Jonas,
her şeyi yoluna sokacağına söz vermiştin.
Bilmeni istiyorum ki öyle de yapacaksın.
Bu labirentten kurtulmanın bir yolu olduğuna dair umudunu sakın kaybetme.
Beni kurtarmanın bir yolu.
Ve kendini.
Ama sonunda düğümü çözebilmek için
bazı fedakârlıklarda bulunmak,
akıl almaz işler yapmak zorundayız.
Bu düğümdeki her bir yazgı, bir diğerine bağlı.
Bir ip,
kan gibi kırmızı,
her hareketimizi birbirine bağlamış.
Işıkta...
...ve karanlıkta.
Adam bunu niye yapıyor?
Beni niye buraya kapatıyorsun?
Ama kıyamet
kopmak zorunda.
Yaşayabilmem için
ölmeme izin vermelisin.
Dönüp dolaşıp yine bizi bulmaları için bazı şeylerden vazgeçmeliyiz.
Birbirimize çok yakışıyoruz.
Başka bir şeye inanma.
NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
IŞIK VE GÖLGE
KIYAMET GÜNÜ
Martha?
Nereye kayboldun sen?
Annem gece durmadan ağladı.
İyi misin sen?
Hey.
Bir şey mi oldu?
Ne oldu?
Bartosz haklıymış.
Ormandayken söyledikleri...
Dünyanın sonundan bahsetmişti.
Nükleer santral. Bugün.
Bartosz'un babası kazayı örtbas etme peşinde.
Variller... Biliyorum, deli diyeceksin ama...
Bugün dünyanın sonu geliyor.
Bir tahtan mı eksik kızım?
En son ne zaman uyudun sen?
Dediklerimi dinliyor musun?
Bak...
Manyaklıklarını dinlemeye vaktim yok.
Neyin var, bilmiyorum.
Ama annemi böyle ortada bırakamazsın.
Bu muameleyi hak etmiyor.
Ölmesi gerekiyordu.
Beraber olamazsınız.
Onun dünyasında da...
...bizim dünyamızda da.
Nasıl hissettiğini biliyorum.
Ama ondan vazgeçmeyi öğreneceksin.
Her şeyin bir zamanı var.
Tıpkı kaderin önceden çizildiği gibi.
Hem bizim dünyamız için
hem de onunki için.
Beni niye buraya kapattın?
Her şeyi değiştirmenin bir yolu olduğuna söz vermiştin.
Böylece kıyamet yaşanmayacaktı.
Sen de yaşlılığım gibi bana yalan söyledin.
Sic Mundus.
Yaşlı Tannhaus,
bir cennet yarattığına gönülden inanmıştı.
Kaderlerimizden uzakta bir cennet.
Tabii acılarımızdan da.
Seninki ve benimkinden uzakta başka bir dünya.
Ama ben
sonunda asıl cennetin ne olduğunun farkına vardım.
Hiçbir şeyin var olmadığı
sonsuz bir karanlık.
Ama bunun için
kıyametin kopması gerekiyor.
Benim dünyamda da
seninkinde de.
Jonas!
Çıkar beni buradan! Jonas!
KIYAMETE ALTI SAAT KALA
Variller nerede?
Biraz daha bekleyin.
Orası beni ilgilendirmez.
Sen dediğimi yap Obendorf.
Anladın mı?
Baba, bir sıkıntı mı var?
Bugün evde olacağımı söylemiştim, biliyorum ama bir işim çıktı.
Kusura bakma.
Sorun değil.
Sana bir şey söylemem gerek.
Biri bana şantaj yapıyor.
Ne?
Kozu da...
...çok eskiden yaşanmış bir şey.
MARBURG'DAKİ CİNAYET 33 YIL SONRA HÂLÂ ÇÖZÜLEBİLMİŞ DEĞİL
Hayatta bazen asla geri alamayacağımız kararlar veririz.
Benim adım Aleksander değil.
Benim adım Boris.
Boris Niewald.
Ama her şey kazaydı. Bana inanmalısın.
Ben katil değilim.
Peki ya annem?
Bundan haberi var mıydı?
Senin annen, bu hayatta başıma gelmiş en güzel şey.
Beni tüm bunlardan o kurtardı.
Ama ben ona gerçekleri söylemedim bile.
Bartosz.
Özür dilerim.
Charlotte.
İki dakika girebilir miyim?
Sağ ol.
Ulrich'le konuşacaktım. Burada mı?
Hayır, duşta. Daha çıkmadı.
Beklesem olur mu? Biraz önemli de.
Nasılsın?
İyiyim.
Evde işler nasıl?
Yolunda mı?
Şimdi beni iyi dinle.
Ulrich benim.
Ve bu hep böyle kalacak.
Charlotte.
Burada ne arıyorsun?
Sana bir şey gösterecektim.
Bir ara Peter'le de uğrayın.
Birlikte bir yerlere çıkarız. Hazır çıkabiliyorken.
-Banyoda işin bitti mi? -Evet.
-Niye geldin? -Telefonun kapalıydı.
Bunu bir daha sakın yapma. Sakın bir daha çat kapı gelme.
Şu iki bozukluğun mikroskobik inceleme sonuçları çıktı.
Ve...
Ve ne?
Sonuç ne?
WINDEN POLİSİ KANIT
Buradaki, sığınakta bulduğum bozukluk.
Buradakiyse Helge'de duran bozukluk.
Başta bir yanlışlık var sandım. Yanlış etiketlenmiştir dedim.
Ama buradaki,
bu küçük oyuntu
ikisinde de tamamen aynı.
Nasıl olur, bilmiyorum ama bunlar resmen aynı bozukluk.
Ama bu fotoğraftaki, Helge’yi tanıdığımdan beri ondaydı.
Diyeceğim çok mantıksız gelecek.
Ama...
Ama?
Bu bozuk para
zamanda yolculuk etmiş sanki.
-Helge nerede? -Hâlâ gözaltında.
Ulrich!
Ödümü kopardın.
Nereye kayboldun?
Sen saçlarını mı kestin?
Bir şey mi oldu?
Kadere inanıyor musun?
Bilmiyorum ki.
Hayır.
Bence hayatlarımızın ipleri bizim elimizdedir.
Hangi yoldan gideceğimizi biz seçiyoruz.
Biliyorum, şu an...
...konuşmak isteyeceğin son kişiyimdir ama...
Konuşmak istersen
ben buradayım.
Baban ve ben...
Çoğu şey eskisi gibi olmayabilir.
Ama bu niye illa kötü bir şey olsun ki?
Doğru, tabii değil.
Bir yere mi gidiyorsun?
Birine sözüm vardı da.
WINDEN NÜKLEER ENERJİ SANTRALİ
TANRI PARÇACIĞI
SİNYALİ TAKİP ET
Dur!
Jonas.
Yaşıyorsun.
Onu öldürmüştüm.
Kendi dünyasında niye hayatta?
Zaman döngüsünde...
...kesişimleri ayıran bir makas var.
İşlerin
hangi yönde ilerleyeceği makasa gelindiği o anda belli oluyor.
Onu bizim dünyamıza getirirsin
ya da getirmezsin.
Döngü içinde yine kendiyle çakışan bir çizgiden söz ediyoruz.
İzlenebilecek iki yol.
Biri çizginin dış kenarı üzerinde, diğeriyse iç kenarı üzerinde.
Ama aslında çizgi aynı çizgi.
Birbiriyle çakışan iki gerçeklik.
Jonas bu yollardan birinde ölüyor.
Diğerindeyse ölmüyor.
Her iki olasılık da bu döngüde
sonsuza dek tekrar ediyor.
Her seferinde biri, diğerini tetikliyor.
Kuantum dolaşıklığı bu.
Adam son 33 yıldır bu dolaşıklığı çözmeye çalışıyor.
İçinde büyüyen çocuk
hiç doğmasın diye uğraşıyor.
Ama bu mümkün değil.
Dünyalarımız
birbirinden öylece ayrılamaz.
Jonas’ın attığı her adıma biz yön veriyoruz.
Jonas, kaderinden kaçamaz.
Bu nedir böyle?
Geriye kalan bu işte.
Felaketten arta kalan.
Tanrı parçacığı.
Peki buradaki?
Nedir bu?
Bunun neye dönüşeceğini gördüm.
Gelecekte yani.
Artık geri dönüşümüz yok.
Mağara yerle bir oldu.
Her şey yok oldu, ortada bir geçit kalmadı.
Ama buradaki...
Nasıl çalıştığını çözersem geri dönebilirim.
Onları kurtarabilirim, Martha ve Mikkel’i.
Hepsini kurtarabilirim.
Beni nasıl bulabildin?
Burada olduğumu nereden bildin?
Şu cihaz...
-Onun için gereken madde... -Cihaz mı? Hâlâ sende mi?
Nerede?
Çalışmıyor.
Belki de bunların yaşanması gerekiyordu.
Belki de böylece bir dahakine işler değişir.
Cihazdaki madde var ya?
Biz ikimiz, o maddeyi yine geçide taşıdık.
Eşitlikteki değişkenlerle oynamış olduk.
-Bir dahakine işler yolunda gidebilir. -Bir 33 yıl daha bekleyemem!
Her şey tekrarlansın diye yine kendimi mi kandırayım?
Ama bu kez sığınak kapısının diğer tarafında mı olacağım?
Niye hiçbir şey söylemedi?
Yaşlılığın.
Martha'nın öleceğini biliyordu.
Nasıl öleceğini de.
Niye sana güveneyim ki?
Nükleer santraldeki o madde.
Ne olduğunu biliyorum.
Sana yardım edebilirim.
Martha'yı kurtarmana.
Hepsini kurtarmana.
KIYAMETE ÜÇ SAAT KALA
Bartosz!
Martha?
İçeri girebilir miyim?
Tabii.
33 yıl önce santralde bir kaza olmuş.
Bu kaza, orada değişik bir maddenin oluşmasına neden olmuş.
Ve baban her şeyin örtbas edilmesine yardım etmiş.
O madde bunca zamandır mağaralardaydı.
Her şey bağlantılı.
Olanların tetiğini...
...o madde çekecek.
Bugün.
Babanla konuşmalıyız.
Neyin tetiğini çekecek?
Kıyametin.
KARAKOL
KİMLİĞİ BELİRSİZ
Çocuğun ölümü, ceset bulunmadan hemen önce gerçekleşmiş olmalı.
Uzun zamandır ölü olması gibi bir ihtimal var mı?
Bedeni bir şekilde korunmuş olabilir mi?
Korunmuş mu?
Korunmuşla neyi kastediyorsun?
Bir sorun mu var?
Çenesindeki yara...
Ulrich?
Sığınaktaki çocuk.
Çocuğu öldürdüğünü söylemiştin.
Ama onu kastetmiyordun.
Mads'i kastediyordun.
Sığınaktaki çocuk aynı Mads'e benziyor.
Nasıl olabilir bu?
Bana, buna mecbur olduğumu söylemişti.
Kim?
Neye mecburdun?
Onu geleceğe göndermeye.
Boşluklar dolacaktı.
Bu bozukluklar...
Ne anlama geliyor bu?
-Onu durdurmam gerek. -Kimi durduracaksın?
Kimi durduracaksın?
Seni.
Gidebilirsin.
Jonas denen çocuk öldü mü yani?
Ve sen öldürdün, öyle mi?
Yani sen değil de...
Başka bir versiyonun öldürdü.
Oraya gittim.
Geleceğe.
Hiçbir şey kalmamış.
Hiçbir şey.
Yaşananların hepsi babanla bağlantılı.
O varilleri açması engellenmeli.
Bartosz.
Lütfen.
GELEN ARAMA BARTOSZ
ÇAĞRI SONLANDIRILDI
Charlotte. Benim, Aleksander.
Şey...
Santrale uğrar mısın?
Bir şey göstermek istiyorum.
Çık dışarı!
Adam seni bekliyor.
Bekle.
Çıkar onu!
-Ne? -Kıyafetin.
Çıkar hadi.
Niye ona itaat ediyorsun?
Biz seçilmişler, boşlukları doldurmalıyız.
Ki yolun buraya düşsün, Adam da kendi yolunu bulsun.
Ve sonunda kurtuluşa erelim.
Bu anın gelmesini uzun zamandır bekliyorduk.
Ne yapmanız gerektiğini biliyorsunuz.
KIYAMETE BİR SAAT KALA
Sence bütün olanlar ne anlama geliyor?
Kuşlar? Işık?
Sığınaktaki çocuk?
Martha kafayı yedi.
Bugün kıyametin kopacağına inanıyor.
Bugün ölürsek birlikte öleceğiz.
Birlikte öleceğiz.
Beni niye çağırdın?
Kendi gözlerinle görsen daha iyi.
Tik tak.
Tik...
...tak.
Charlotte, benim. Baksana, şu bozukluklar...
Manyakça gelecek ama sığınaktaki cesette de aynısı oldu.
DNA testi yürütsünler.
Nasılını bilmem ama...
Sığınaktaki çocuk
benim kardeşim. O, Mads.
Mesajımı alır almaz beni ara.
Siz kimsiniz?
Tahmin edemiyor musun?
Magnus?
Gelecekten gelmişsiniz.
Ama seninkinden değil.
Neler oluyor burada?
Sana yalan söylediler.
Gelecekteki hâllerin.
Kıyameti önlemek istemiyorlar.
Aksine, bütün yaşananların sorumlusu onlar.
Ama hepsini değiştirmenin bir yolu var.
Ama bunun için bizim dünyamızı seçmelisin.
Ona güvenmelisin.
Jonas'a.
Jonas hayatta mı?
Bizim dünyamızda hayatta.
Ve olayların kaynağı nerede, biliyor.
Ama önce Jonas’ı dünyasındaki kıyametten kurtarman gerek.
Onu kendi dünyana getirmelisin.
Hepiniz kafayı sıyırmışsınız.
Burada olanları durdurman mümkün değil ama...
...bizimle gelirsen
hepsini önleyebilirsin.
Başka bir zamanda.
O şey nedir?
Martha, neler dönüyor burada?
Martha?
Bizimle gelmen gerek.
-Nereye geleceğim? -Bartosz bizden değil.
O, diğerleriyle kalmalı.
Onu kurtaracaklar.
Özür dilerim.
Martha, bekle!
Vakit geldi.
Adam, elindeki tüm taşları bir bir yerlerine dizdi.
Artık bizim de
aynısını yapmamız gerek.
Bu düğüm bize hayatlarımızı bahşetti.
Biz de onun koruyucularıyız.
Her iki dünyada da.
Adam bu düğümü çözmeyi
asla başaramayacak.
Onca yıldır uğraşıyor
ama hâlâ olayların bağlantısını anlamadı.
Başlangıçlarını ve bitişlerini.
Sırf bizim dünyamızda değil,
kendi dünyasında da.
Kader...
...biziz.
Labirentin duvarlarını
kendimiz örüyoruz.
Yollara her birimiz yön veriyoruz
ve hepimiz bir tuğla koyuyoruz.
Bartosz, hayatlarımızı kurtarabilmek için önce kendini kurtarmalısın.
Claudia, sen kendine yol göstermelisin.
Böylece Adam'ın dünyasındaki gözümüz olacaksın.
Egon, soyağacını olduğu gibi korumak için
kendi geçmişini yaratmalısın.
Noah,
senin taşıdığın sevgi...
...her şeyi yeniden yeşertecek.
Her karanlığın sonunda bir ışık vardır.
Her ölümün sonunda da bir hayat.
Beni kendi dünyanıza getirdiniz.
Olanları değiştirebileceğime söz vermiştin.
Bunu niye yapıyorsun?
Diğerleri nerede?
Onları nereye gönderdin?
Kaderlerini gerçekleştiriyorlar.
Magnus ve Franziska.
Charlotte ve Elisabeth.
Silja ve Agnes.
Onlar bu döngüyü devam ettiriyor.
Sen ve ben burada olabilelim diye. Şu anda.
Ne demek oluyor şimdi bu?
Artık sona ulaştık demek oluyor.
İçinde büyüyen o şey,
o tohum,
ölmek zorunda.
Ama normal yollarla öldürülmesi mümkün değil.
İki dünyanın birleşiminden doğuyor.
Ve onu yok etmek için iki dünyanın da
enerjisi gerekiyor.
Benim dünyamda yaşanan kıyamet
ve seninkinde yaşanan kıyamet.
Bu gördüğün, her şeyin sonu.
Sadece zamanı değil, uzayı da yarıp geçen bir cihaz.
Her iki kıyamette de açığa çıkan enerjiyi
bulunduğumuz bu noktada biriktiriyor.
Senin oğlun varlığını
maddenin varlığına borçlu.
Aynı madde şimdi ölümü olacak, biz de onunla öleceğiz.
Bunların hiçbiri
artık var olmayacak.
İki dünya, birbirini ortadan kaldıracak.
Nihai yok oluş gerçekleşecek.
Sen kafayı yemişsin.
Ortada hiçbir ümit yok.
Kurtuluş yok.
Cennet de yok.
Beraber olamayız.
Sen ve ben.
Ne senin dünyanda
ne de benimkinde.
Jonas.
Jonas!
Jonas, yalvarırım yapma.
Jonas!
Dur. Jonas, lütfen!
Jonas!
Jonas, lütfen!
Yapma!
Jonas!
Hayır!
Başlangıç, sondur.
Son da başlangıç.
Bir dünyada kurulmuş her bağ,
diğer dünyada da sonlandırılmalıdır.
Her şey birbiriyle bağlantılı.
Işıkta da
karanlıkta da.
KARAKOL
TANNHAUS MAKİNE FABRİKASI
HACİM KONTROL ODASI
C BLOK
IŞIK OLSUN
Hayır!
Alt yazı çevirmeni: Ece Nihal Karluk