‪(โยนาส)
‪เปลี่ยนชุดซะ
‪มาร์ธาเหรอ
‪เป็นไปไม่ได้
‪เธอ...
‪เธอยังไม่ตาย
‪นั่นไม่ใช่มาร์ธา
‪นี่มันอะไรกัน
‪เขาพูดถูก
‪ฉันไม่ใช่มาร์ธา
‪ไม่ใช่มาร์ธาของคุณ
‪ฉันรับปากไว้ว่า ‪จะทำทุกอย่างให้ถูกต้องอีกครั้ง
‪มันจะได้ไม่เกิดขึ้น
‪คุณจะได้ไม่ตายในโลกฉัน ‪และฉันไม่ตายในโลกคุณ
‪เพื่อที่อูลริค พ่อ
‪มิคเคล
‪ทุกคนจะได้กลับมา
‪ทุกอย่างจะได้จบเสียที
‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪(เหล่าผู้รอดชีวิต)
‪(วันที่ 22 กันยายน 1987)
‪(เดอะกูนีส์)
‪(กัปตันอนาคต)
‪- นี่อิเนส... ‪- และมิคาเอล คาห์นวัลด์
‪ตอนนี้เราไม่อยู่บ้าน
‪ฝากข้อความไว้หลังสัญญาณ
‪คุณคาห์นวัลด์ครับ ผมดีทมันน์จากไปรษณีย์เยอรมัน
‪ผมพยายามติดต่อคุณมาสามเดือนแล้ว
‪เดือนหน้าเราจะตัดสัญญาณโทรศัพท์ ‪ถ้าคุณไม่จ่ายยอดค้างชำระ
‪ช่วยติดต่อเรากลับมาทันทีนะครับ
‪(หายตัวไปสามเดือน)
‪(มัดส์ นีลเซน)
‪ผมคิดว่าคุณทำถูกแล้ว
‪ต่อให้โลงมันจะว่างก็เถอะ
‪ก็เพื่อ... เพื่อปล่อยวาง
‪อย่างน้อยก็มีกันและกัน
‪คอยดูแลกัน
‪อย่างน้อยก็มีกันและกัน
‪เราจะได้ยืนจับมือกันข้างโลงเปล่า
‪และเพื่อปล่อยวาง
‪บอกไปสิว่าคุณอยู่ไหนตอนมัดส์หายตัวไป
‪เขานอนกับแม่นั่นอยู่
‪ตอนลูกชายฉันหายตัวไป ‪เขานอนกับเคลาเดีย ทีเดอมันน์อยู่
‪ถ้าคุณทุ่มเทในการหาตัวลูกชายตัวเอง
‪ได้มากเท่ากับที่ไปตามหาเมียน้อย
‪ป่านนี้มัดส์คงกลับมาแล้ว
‪ผมไม่รู้ว่าคุณพูดเรื่องอะไร
‪(เคลาเดีย ทีเดอมันน์อยู่ไหน)
‪"คุณพูดเรื่องอะไร" งั้นเหรอ
‪(หัวหน้าโรงไฟฟ้านิวเคลียร์ ‪หายตัวไปตั้งแต่ 26 มิถุนายน)
‪(วันเดียวกับที่พ่อเธอถูกพบเป็นศพที่บ้าน)
‪(วันที่ 22 กันยายน 2020)
‪นักวิทยาศาสตร์ทั่วโลกกำลังหาคำอธิบาย
‪สำหรับเหตุการณ์ในวันที่ 27 มิถุนายน 2020
‪ยังเชื่อว่าศูนย์กลางของหายนะทั่วโลก
‪คือเมืองเล็กๆ ที่ชื่อวินเดน
‪ทีมนักวิจัยชาวฝรั่งเศสสันนิษฐานว่า
‪ในวันที่ 27 มิถุนายน ‪โลกเราหยุดนิ่งไปเศษเสี้ยวนาโนวินาที
‪ทำให้แรงน้ำขึ้นน้ำลงอาจจะเปลี่ยนแปลงไป
‪เป็นสาเหตุของน้ำขึ้นสูงทั่วโลก
‪ปรากฏการณ์ทางสภาพอากาศ ‪ความแปรปรวนในระบบไฟฟ้า
‪และยังเป็นสาเหตุที่ทำให้ ‪เกิดเหตุเครื่องบินตกมากมาย
‪รวมถึงไฟดับพร้อมกันทั่วโลก ‪เพราะโรงไฟฟ้านิวเคลียร์
‪ยังไม่มีสัญญาณว่าเหตุการณ์จะสงบลง...
‪(ทาม็อกซิเฟน 40 มิลลิกรัม)
‪เป็นไงบ้าง
‪แม่
‪จะออกไปอีกแล้วเหรอ
‪เดี๋ยวจะกลับมาก่อนตะวันตกดิน
‪อีกห้าวัน บริเวณทั้งหมดนี้จะถูกปิด
‪เราจะอพยพทั้งพื้นที่
‪มีคำสั่งให้ปิดพื้นที่ต้องห้าม
‪ปิดเหรอ
‪กั้นกำแพง
‪จะให้เด็กเจอเรื่องแบบนี้ทำไม
‪เธอมาจากโลกคู่ขนานเหรอ
‪ที่ที่มิคเคลไม่หายตัวไป
‪ส่วนฉันเป็นใบ้น่ะเหรอ
‪และโยนาสก็ไม่มีตัวตน
‪ที่ที่เราตายไปแล้ว ‪เพราะโลกเธอล่มสลายเหมือนของเราเหรอ
‪ไร้สาระ
‪ฉันไม่ตาย
‪ฉันยังอยู่นี่
‪เธอเจอเราได้ยังไง
‪รู้ได้ยังไงว่าเราอยู่ไหน
‪โยนาสบอกฉัน
‪ไหนว่าโลกเธอไม่มีโยนาส
‪เขาเดินทางไป
‪จากโลกคุณไปโลกฉัน
‪เธอโกหก
‪ฉันไม่เคยไปโลกเธอ
‪เธอเขียนจดหมายหรือเปล่า
‪ต้องการอะไรกันแน่
‪อดัมส่งเธอมาใช่ไหม
‪เธอใช้อะไรเดินทาง บอกมาว่าใช้อะไรเดินทาง
‪วันนี้สายนะ
‪เครื่องจักรยังไม่ทำงานเลย
‪มีแขกเหรอ
‪เธอนี่เองคือเหตุผล
‪ที่วันนี้อารมณ์ของเขาแย่ลงกว่าปกติ
‪อย่าหวาดกลัวฉันไปเลย
‪ผู้คนอาจจะบอกว่า
‪สติของฉันไม่ค่อยจะดี
‪แต่ฉันยืนยันได้
‪ฉันเห็นอะไรมามากมาย
‪มากกว่าคนที่มองเห็นได้อีก
‪- รู้จักเด็กคนนี้ไหม ‪- ไม่รู้ค่ะ
‪- รู้จักเด็กคนนี้ไหม ‪- ไม่ค่ะ ขอโทษที
‪- รู้จักเด็กคนนี้ไหม ‪- ไม่ครับ ขอโทษที
‪- รู้จักเด็กคนนี้ไหม ‪- ไม่ค่ะ
‪อูลริค
‪ผมรู้จักคุณเหรอ
‪พอรู้ไหมว่าเด็กคนนี้อยู่ไหน
‪(มีใครพบเห็นมิคาเอล คาห์นวัลด์บ้าง ‪อายุ 12 ปี)
‪คนบ้าคงเอาเขาไปนั่นแหละ
‪คนบ้าคนไหน
‪อย่ามาแตะนะ ยายโสโครก
‪ว่าไง อูลริค
‪อูลริค
‪นึกว่าวันนี้จะไม่มาซะแล้ว
‪คาธารีนา
‪เดี๋ยวไปเรียนประวัติศาสตร์ไม่ทัน
‪คาธารีนา เอิลเบอร์ซ
‪นี่
‪ฉันจำได้
‪เธอเป็นอะไร
‪คนแก่สติไม่ดีน่ะ
‪มาเถอะ
‪นี่
‪คนบ้าคนไหน
‪ผู้ชายที่หนีมาจากโรงพยาบาลบ้า ‪ตอนฤดูร้อนน่ะ
‪เขาพยายามลากมิคาเอลเข้าไปในถ้ำ
‪ลงข่าวหนังสือพิมพ์น่ะ
‪อย่ามายุ่งกับมิคเคลเด็ดขาด
‪อูลริคด้วย
‪(บัตรผู้เยี่ยมชม ทรอนเทอ นีลเซน)
‪ฉันบอกทุกอย่างกับตำรวจไปแล้ว
‪คงไม่นานหรอกครับ
‪ผมรับปาก
‪จะเอาไปลงหนังสือพิมพ์เหรอ
‪สัปดาห์ก่อนที่เคลาเดียจะหายตัวไป...
‪คุณเห็นอะไรผิดสังเกตไหม
‪สำหรับเธอแล้ว ภาพลักษณ์นั้นสำคัญมาก
‪เป็นระเบียบเรียบร้อยสุดๆ
‪แต่สัปดาห์นั้น...
‪เธอใส่ชุดซ้ำสองวัน
‪ลืมนัด ส่วนทรงผมก็...
‪ฉันคิดว่า...
‪มันต้องเกี่ยวกับหญิงแก่และหมานั่นแน่ๆ
‪หล่อนโผล่มาไม่กี่วัน ‪ก่อนคุณทีเดอมันน์จะหายตัวไป
‪บอกว่าหมานั่นเป็นของตัวเอง
‪แต่ไม่ยอมเอามันไปด้วย
‪หลังจากนั้น คุณทีเดอมันน์ก็ทำตัว...
‪แปลกไป
‪ขอโทษครับ
‪เรากำลังตามหา
‪ผู้หญิง อายุ 40 ปลายๆ
‪ผมบลอนด์
‪กับหญิงสาว อายุ 17 ผมแดง
‪ถ้าไม่มีรูปอยู่บนผนัง
‪ก็ไม่อยู่ที่นี่
‪แบบนี้ดีแล้ว
‪ถ้าพวกเขาไม่อยู่ที่นี่ ก็แสดงว่า...
‪อาจจะเดินทางไปแล้ว
‪(หาพยาน เราต้องการความช่วยเหลือ)
‪(คนหาย เคลาเดีย ทีเดอมันน์)
‪นี่ !
‪ผู้ชายจากโรงพยาบาลบ้า
‪ทำไมคุณไม่บอกฉัน
‪ผมว่าผมพูดชัดเจนแล้วนะ
‪คุณจะบุกเข้ามาที่นี่กี่ครั้งก็ได้
‪มาขอข้อมูลที่อยู่ ‪ของมิคาเอล คาห์นวัลด์กี่ครั้งก็ได้
‪แต่ไม่มีทางได้หรอก
‪ตอนฤดูร้อน มีคนพยายามลักพาตัวลูกชายฉัน
‪ลูกชายคุณเหรอ
‪คุณระบุตัวตนคุณไม่ได้ด้วยซ้ำ
‪ไม่มีหลักฐานว่าตัวเองเป็นแม่ของเด็กจริงๆ
‪ไม่มีชื่อคุณอยู่ที่ไหนเลย
‪คุณไม่มีเอกสารการเกิด
‪แล้วที่น่าตกใจคือคุณไม่อยากบอกชื่อด้วยซ้ำ
‪ไม่มีใครเห็นเขามาสามเดือนแล้ว
‪เขาไม่ได้ไปโรงเรียน
‪เขาไม่อยู่ที่บ้าน
‪ผู้ชายจากโรงพยาบาลบ้า...
‪ฉันจำได้
‪แม่ฉันบอกไว้
‪ไม่แน่นะ
‪เขาอาจจะลงมืออีกครั้งก็ได้
‪ฟังผมให้ดีนะ
‪เด็กไม่ได้หายไป
‪หน่วยงานคุ้มครองเด็กรู้ว่า ‪อิเนสกับมิคาเอล คาห์นวัลด์อยู่ไหน
‪หลังจากเรื่องตอนฤดูร้อน ‪พวกเขาตัดสินใจให้เด็กได้พักผ่อน
‪ส่วนคนบ้าก็กลับโรงพยาบาลแล้ว
‪อยู่ที่นั่นมาตลอด 34 ปี
‪คุณพูดว่าไงนะ
‪ผมจะพูดให้ชัดเจนนะ
‪ถ้าผมเห็นคุณที่นี่อีก ผมจะควบคุมตัวคุณทันที
‪- เขาชื่ออะไร ‪- ลาก่อน
‪เขาชื่ออะไร
‪สวัสดี เรกีนา
‪นั่นหมาเธอเหรอ
‪หมาของแม่ฉัน
‪ให้ฉันไปส่งไหม
‪แปลกนะ
‪มันดูเหมือนเกร็ทเชน
‪เพราะแบบนั้นแหละมั้ง แม่ถึงได้เลี้ยงไว้
‪คุณคิดว่า...
‪การหายตัวไปของมัดส์และแม่ฉัน
‪เกี่ยวข้องกันไหม
‪ไม่รู้สิ
‪สัปดาห์ก่อนที่แม่เธอหายไป...
‪ได้พูดเรื่องยายแก่ๆ บ้างไหม
‪แล้วก็...
‪ได้พูดอะไรเรื่องฉันบ้างไหม
‪คือฉัน...
‪แค่คิดว่าเผื่อแม่เธอจะพูดอะไรบ้าง
‪เดี๋ยวฉัน...
‪ลงข้างหน้าดีกว่า
‪เดี๋ยวเดินต่อไปเอง
‪คือว่า...
‪ถ้าเธอต้องการอะไร...
‪ฉันชื่อเคลาเดีย ทีเดอมันน์
‪ฉันเป็นหนึ่งในผู้รอดชีวิตไม่กี่คน ‪จากวันสิ้นโลกเมื่อ 27 มิถุนายน 2020
‪ผ่านมาเกือบสามเดือนแล้วนับจากหายนะครั้งนั้น
‪ยังไม่แน่ชัดว่าอะไร ‪ทำให้เกิดเหตุการณ์นั้นในวินเดน
‪แต่อนุภาคพระเจ้า
‪ถ้าเราทำให้มันเสถียรได้ ‪มันอาจพอมีทางย้อนกลับ
‪ย้อนกลับไปยังอดีต
‪เราอาจจะช่วยพวกเขาได้
‪ทุกคน
‪พ่อจะขึ้นไปดูชั้นบนหน่อย
‪ฉันมาหาอาหาร
‪แล้วเธอล่ะ
‪(แม่กับพี่สาว)
‪คุณนอนที่ไหน
‪(ถ้ำ)
‪นี่อะไรกัน
‪นายมาที่นี่ทำไม
‪ตามเรามาเหรอ
‪บอกแล้วไงว่าเราไม่อยากยุ่งด้วย
‪ผมรู้ว่าคุณอยากปกป้องเธอ
‪ผมก็เหมือนกัน
‪ผมจะดูแลเธอ
‪หลังจากคุณถูกฆ่า
‪(โรงงานเครื่องจักรทันน์เฮาส์)
‪ขอโทษด้วย
‪เรื่องโยนาส
‪ตั้งแต่เรามาที่นี่
‪เขาก็...
‪เขาก็เปลี่ยนไป
‪คุณมาที่นี่ได้ยังไง
‪เราเดินทางมา
‪ตอนที่ทุกอย่างมันพังทลายพอดิบพอดี
‪เขาไม่อยากมาที่นี่
‪มันเกิดขึ้นเอง
‪เครื่องนั้นไม่มีพลังงาน
‪การหาพลังงานนิวเคลียร์จากอนาคต ‪ในปี 1888 มันไม่ง่ายเลย
‪แล้วนี่ล่ะ
‪นี่อะไร
‪โรงงานเหรอ
‪ชายตาบอดล่ะ
‪เขารู้ไหมคุณเป็นใคร
‪คุณมาจากไหน
‪มาสิ
‪ฉันจะให้ดูอะไร
‪(โยนาส)
‪หญิงสาวคนนั้น
‪เธอเป็นพวกคุณหรือเปล่า
‪เป็นนักเดินทางเหรอ
‪ตอนผมเจอคุณ มันคือสัญญาณบอก
‪จากพระเจ้า
‪ไม่ว่าเธอจะเป็นอะไรกับคุณ
‪อย่าลืมว่าเราคิดจะสร้างอะไรกันอยู่
‪สวรรค์บนดิน
‪ภัยพิบัติทุกอย่าง ย้อนไปแก้ไขได้
‪ทุกความเจ็บปวดจะถูกทำลายสิ้น ‪ก่อนที่มันจะเกิดขึ้น
‪โลกที่สมบูรณ์แบบ
‪ซิก มันดัส
‪ครีเอตัส เอสต์
‪ขอโทษค่ะ
‪มีอะไรให้ช่วยคะ
‪มีอะไรให้ช่วยไหมคะ
‪(เฮลีเนอ เอิลเบอร์ซ)
‪ฉัน...
‪คือฉัน...
‪ฉันอยากมาเยี่ยมใครบางคน
‪เขาอยู่ที่นี่มา 34 ปีแล้ว
‪สารวัตรเหรอ
‪ฉันรู้จักคุณหรือเปล่า
‪หน้าตาคุณคุ้นมาก
‪เป็นญาติเขาหรือเปล่า
‪เขาเป็นสามีฉัน
‪เข้าใจละ
‪คุณเป็นพวกนั้น
‪พวกผู้หญิงที่อยู่กับคนบ้า ไม่ก็นักโทษ
‪เพราะหาสามีไม่ได้
‪ฉันเลิกงานแล้ว มาพรุ่งนี้เถอะ
‪นั่นนักบุญคริสโตเฟอร์
‪นักบุญผู้อุปถัมภ์ของนักเดินทาง
‪เขาละทิ้งปีศาจและพาผู้สร้างมายังโลก
‪แม่ฉันเองก็มีเหรียญแบบนั้น
‪ฉันเดินทางมาแสนไกล
‪ขอฉันพบเขาทีเถอะ
‪ได้โปรด
‪เขาเพิ่งออกจากห้องขังเดี่ยว
‪เดี๋ยวเพื่อนร่วมงานฉันจะพาคุณออกไป
‪อูลริค
‪คาธารีนา
‪ฉันจะพาคุณออกไปจากที่นี่
‪ฉันสัญญา
‪ขอโทษค่ะ
‪ขอโทษนะคะ คุณมาทำอะไรที่นี่
‪ต้องการอะไร
‪ฉัน...
‪ฉันจะเรียก รปภ.
‪ไม่
‪คุณไม่เรียกหรอก
‪ยัสมีน
‪ใช่ไหม
‪นรกว่างเปล่า
‪ปีศาจทั้งหมดอยู่ที่นี่แล้ว
‪ถึงจุดหนึ่ง คุณต้องตัดสินใจ
‪ทำเพื่อเรา
‪หรือทำร้ายเรา
‪ผม...
‪ผมเห็นเรกีนา
‪โตเป็นสาวแล้ว
‪ฉันสงสัยว่าตลอดหลายปีที่ผ่านมา
‪เธอ...
‪เคลาเดียไม่เคยบอกว่าใครเป็นพ่อของเรกีนา
‪คุณพูดถูก
‪ผมต้องตัดสินใจ
‪แม่เหรอ
‪ทรอนเทอ
‪เรกีนา
‪คุณมาทำอะไรที่นี่
‪ขอโทษจริงๆ
‪แต่มันจำเป็น
‪ฉันไม่เข้าใจ
‪หล่อนบอกว่า
‪นี่เป็นทางเดียวที่จะช่วยเธอได้
‪(แม่กับพี่สาว) ‪(ถ้ำ)
‪(ซุปถั่ว)
‪เขาพูดอะไรกับพ่อ
‪หมายความว่าไง
‪หนุ่มคนนั้น
‪ช่างเขาเถอะ
‪หนูไม่ใช่เด็กแล้วนะ
‪ทำไมถึงถือมันไว้ตลอดไม่ว่าพ่อจะไปไหน
‪มันมีอะไรกันแน่
‪แม่กับฟรานซิสกาอยู่ไหน
‪เราจะหาพวกเขาให้เจอ
‪(วันที่ 22 กันยายน 2053)
‪ทุกอย่างจะต้องเรียบร้อย
‪เก็บโต๊ะ
‪บอกให้เก็บโต๊ะไง
‪ต้องบอกซ้ำทุกอย่างเลยเหรอ
‪(แม่กับพี่สาว) ‪(ถ้ำ)
‪(ซิก มันดัส ครีเอตัส เอสต์)
‪นี่มันอะไร
‪จะว่าเป็นที่พักลับๆ ก็ได้
‪ตาแก่ทันน์เฮาส์คือสมาชิกคนเดียวที่เหลือ
‪พ่อเขาเชื่อว่าสามารถฝืนกฎ ‪ของกาลและอวกาศได้
‪เขาอุทิศทั้งชีวิตให้กับสิ่งนี้
‪ลูกชายเขาก็เช่นกัน
‪พวกเขาคิดจะสร้างเครื่องข้ามเวลาเหรอ
‪โยนาสพยายามจะสร้างขึ้นใหม่ ‪ในแบบที่เขาเคยเห็น
‪เขาเคยมาที่นี่มาก่อน
‪ไม่ใช่ในตอนนี้
‪แต่เป็นในอนาคต
‪ที่เขาถามคุณก่อนหน้านี้
‪ว่าอดัมส่งคุณมาหรือเปล่า
‪เขาเคยบอกว่า
‪อดัมฆ่ามาร์ธา
‪อดัมคือใครเหรอ
‪เขาไม่ได้บอกพวกคุณเหรอ
‪เขานั่นแหละอดัม
‪โยนาส
‪เราไม่รู้จุดจบของตัวเอง
‪แต่จุดจบของเรา...
‪รู้จักเราดี
‪การไถ่บาป...
‪หรือการสาปแช่ง
‪เรายอมทำตามภาพลวงหลอก ‪ของเจตจำนงเสรีได้
‪แต่เราไม่อาจหลีกหนี ‪ชะตากรรมสุดท้ายของเราได้
‪การตัดสินใจของเราในโลกใบนี้ ‪อาจจะต่างออกไป
‪แต่ไม่ว่าจะอย่างไร
‪มันจะมาบรรจบในช่วงเวลาเดียวกัน
‪สิ่งต่างๆ อาจจะไม่เกิดขึ้นในแบบเดียวกัน
‪หรือในช่วงเวลาเดียวกัน
‪แต่มันเกิดขึ้นแน่
‪เธอเชื่อว่าโลกที่ไม่มีเธอเป็นโลกที่ดีกว่า
‪แต่พวกเขาจะตายกันหมด
‪มิคเคล
‪มิคเคลจะตาย
‪ทุกคนจะตาย
‪ในโลกของฉัน วันสิ้นโลกมาถึง
‪เช่นเดียวกับโลกของเธอ
‪แต่ในโลกของฉัน มันเกิดขึ้นในสามวัน