Początek jest końcem.
A koniec początkiem.
Wszystko jest połączone.
Przyszłość,
przeszłość
i teraźniejszość.
Nie mogłem jej powiedzieć, kto jest jej matką.
Tak samo jak tobie nie powiem...
jakie jest twoje przeznaczenie.
I co muszę dziś zrobić.
Myślałem nad tą chwilą od wielu lat.
Starszy ja
chciał mi coś powiedzieć,
ale nie mógł.
Gdybyś wiedział to, co wiem teraz ja,
nie zrobiłbyś tego, co trzeba, bym mógł dotrwać do tego momentu.
Ja, ten który tu stoi, nie mogę istnieć,
jeśli ty nie podążysz wcześniej moim tropem.
Nie możemy robić tego,
co chcemy,
bo nie możemy też pragnąć tego, czego chcemy.
Wszystko gotowe.
Musisz iść.
NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
27 CZERWCA 2020 ROKU
DZIEŃ APOKALIPSY
PASZPORT
Ja z przyszłości chciał zamknąć przejście.
By wszystko odwrócić.
Zamknął przejście, jednak nie przerwał pętli.
Ale powiedziałaś, że możemy zmienić małą część równania, żeby...
następnym razem mi się udało.
Wtedy to chore gówno więcej się nie wydarzy.
Mikkel nie zniknie.
Michael nie umrze.
Twój ojciec będzie żył.
Małymi i dużymi zmianami rządzą się różne prawa.
Może nie da się zmienić niczego dużego...
ale coś małego już tak.
Zmieniamy ziarenko piasku.
A wraz z nim cały świat.
Jaka była babcia?
Jako matka.
Nagle cię to interesuje?
Nie umarła, wiesz?
O czym ty mówisz?
Przyszła tu.
Zeszłej jesieni.
Gdy zniknął Mikkel.
Ona...
Zostawiła tu coś.
Dla ciebie.
Powiedziała, że jej przykro.
I że gdyby mogła cofnąć czas...
wiele rzeczy zrobiłaby inaczej.
Wrócę.
Obiecuję.
Dokąd idziesz?
Wie pan, co to jest?
To nakaz przeszukania elektrowni.
Obowiązują tam specjalne zasady.
Sędzia nie wyda nakazu od ręki.
Ale myślę,
że weźmie pod uwagę toczące się przeciw panu śledztwo
i zainteresuje go, co kryje elektrownia.
NAKAZ
Może nie udowodnię, że zabił pan mojego brata,
ale dopadnę pana za coś innego.
Musisz mnie stąd wypuścić.
To niemożliwe.
Nie mogę.
Nie wpuszczaj go do elektrowni!
Może tak będzie lepiej.
Niech to w końcu wyjdzie na jaw.
Martha, nie chciałem tego, zaufaj mi.
- Posłuchaj... - Co tu robisz?
Właź!
Po co tu przyszedłeś?
Czego chcesz?
Musisz ze mną pójść. Proszę.
To przeze mnie wszyscy umierają.
- Co? - Niedługo wszystko wybuchnie.
I zacznie się od nowa. Przyszłość. Nowy cykl.
Co ty gadasz?
Proszę, uwierz mi.
Musisz mi zaufać.
Nie.
Nie możemy.
Proszę, wyjdź.
Nie.
Nie odejdziesz.
To boli.
Już raz widziałem, jak umierasz. Nigdy więcej.
Puść.
Nie mogę.
Obiecałem ci, że to naprawię.
I właśnie to robię.
SZEŚĆ GODZIN DO APOKALIPSY
Gdzie urządzenie?
Gdzie ta pieprzona maszyna?
Moja mama ją ma.
Niedobrze.
Nie tak miało się to wydarzyć.
To moja wina.
Czemu Noah nie powiedział mi, co mam robić?
Po co w ogóle mi mówił?
Wyjaśnia coś, ale nie mówi, co mam z tym zrobić.
Może zrobiłeś dokładnie to, co miałeś.
Pokazałeś nam urządzenie.
I to było twoje zadanie.
Kurwa...
Kurwa!
Dokąd idziesz?
Znaleźć maszynę!
Halo?
Jonas?
IDŹ ZA ZNAKIEM
Co to jest?
Przejście.
Znów je otworzymy.
Przecież chciałeś je zamknąć.
W przyszłości.
Czy przeszłości. Twojej przyszłości!
Minęły lata, nim zaakceptowałem, że jestem częścią tragedii, której chciałem uniknąć.
Skąd to wszystko wiesz?
W rok
nauczyłaś mnie wszystkiego
o przyszłości i przeszłości.
O tym, co się wydarzyło,
i o tym, co się zdarzy.
Strony walki są dwie.
Adam i Sic Mundus pragną nowego świata.
A my chcemy uratować ten.
Kim jest Adam?
Co to jest?
Jedyne bezpieczne miejsce.
Proszę, nie.
Proszę.
Dlaczego to robisz?
Bo wiem, co się dziś stanie.
Ta historia z Mikkelem
jest prawdziwa?
To znaczy, że...
Nie chciałem tego.
Trzymałaś mnie przy życiu.
Jestem tu dzięki tobie.
Jonas wróci i wszystko stanie się jak wcześniej.
Ale wciąż mam nadzieję, że mogę coś zmienić.
Muszę ją mieć.
Jonas wróci?
Obiecaj, że tu zostaniesz.
Bez względu na wszystko.
Przepraszam.
POLICJA
ZAGINIONY
Charlotte?
- Nie jesteś chora? - Jest Clausen?
Nie. Aresztował Aleksandra.
Zdobył nakaz przeszukania elektrowni.
Jedzie tam.
Charlotte!
Muszę ci coś powiedzieć.
Na terenie elektrowni atomowej
Aleksander coś zabetonował.
Odpady radioaktywne.
Pomogłem mu w tym.
Przepraszam.
To wszystko napędza.
- Co? - Wszystko się łączy.
Powiedział, że to ma związek z elektrownią.
- Jonas wiedział. - Znalazłaś go?
Nie, przybył z przyszłości.
Musimy iść.
Wöller!
Dawaj.
DLA CHARLOTTE
Charlotte, gdzie jesteś? Jest z tobą Franziska?
Zadzwoń, gdy to odsłuchasz.
Musimy iść.
Dokąd?
Nie wiem już,
w co mam wierzyć.
Ale Noah powiedział,
że tylko ludzie w bunkrze...
przeżyją.
A mama i Franziska?
Wszystko będzie dobrze.
CZTERY GODZINY DO APOKALIPSY
Nie rozumiem, co chce pan osiągnąć.
Teren jest ogromny. A jutro zamykamy.
Mama zawsze mówiła: „To, że zadanie wydaje się zbyt trudne,
nie znaczy, że go nie rozwiążesz”.
Co jest za tymi drzwiami?
Tam są
przechowalniki na wypalone paliwo ze starego reaktora.
Nie używa się ich od lat 90.
Chcę tam wejść.
Nie można. Wystawi się pan na promieniowanie szczątkowe.
Poza tym nie sądzę, by było tam coś wartego uwagi.
ALBUM ZE ZDJĘCIAMI MICHAEL
ZARAZ PO UKOŃCZENIU LICEUM
Katharina?
Jak działa ta maszyna?
Skąd ją masz?
Jak mam odzyskać Mikkela?
Nawet jeśli ci to wyjaśnię, nie uda się.
Nie chcesz, by wrócił.
- Bo przestaniesz istnieć. - To nie jest takie proste.
Nie da się zmienić przeszłości.
Mikkel nie wróci, bo ja już istnieję.
To świat Mikkela, nie twój.
Wcale nie powinieneś żyć.
Wiem.
Chętnie wymienię moje życie na jego.
Ale nie umrę, bo moja przyszłość już istnieje.
Tobie też nie uda się sprowadzić Mikkela.
Więc po co wróciłeś?
Chciałem powstrzymać początek.
Ale to niemożliwe.
Adam jest końcem.
Może nie uniknę stania się tym, czym jest on.
Ale zatrzymam to, w co zmieniłem się ja.
Wiem, że mnie okłamałeś.
Nigdy nie zamierzałeś ich uratować.
Żadnego z nich.
Nie uciekniemy od naszego przeznaczenia.
Ani ty, ani ja.
Nie prowadzisz wojny przeciwko Bogu.
Tylko przeciwko ludzkości.
Oto ostatnie strony.
Wykorzystałeś mnie.
Wszystko dla ciebie robiłem,
ale wiem, jak to się zakończy.
Claudia miała rację.
Wciąż nie wiesz, jak grać w tę grę.
Na co czekasz?
Czas okrutnie z nami pogrywa.
Sądzisz, że twoim przeznaczeniem jest mnie zabić.
Ale tak nie jest, a moim przeznaczeniem nie jest umrzeć tu i teraz.
Będziemy wolni dopiero wtedy, gdy pozbędziemy się emocji.
Gdy będziemy gotowi poświęcić to, co jest dla nas najważniejsze.
Charlotte to twoja córka.
Jest też córką Elisabeth.
I jej matką.
Każdy człowiek jest winny.
Żaden nie zasłużył na miejsce w raju.
Agnes?
Ten supeł
można rozwiązać wyłącznie,
całkowicie go niszcząc.
Nie uciekniemy od swojego przeznaczenia.
Co się dzieje?
To czas.
Łączymy przeszłość z przyszłością.
Co jest?
Jonas. Znów otworzył przejście.
To, przez które przeszedł Mikkel?
Tak.
Martha.
Wszystko w porządku? Kto cię tu zamknął?
Czekaj! Nie wychodź stąd!
Martha!
- Co to było? - Kurwa.
Słyszeliśmy już kiedyś ten dźwięk w jaskini.
- Cholera. - Znalazłeś?
Na górze go nie ma.
Nie ma też mamy ani Marthy.
Myślicie, że jest z nim?
Z Jonasem?
Noah miał rację. W niczym się nie pomylił.
Mówiłem wam.
Całe to gówno to wina Jonasa.
Dokąd idziemy?
Zanieś to do bunkra. Niedaleko chaty Helgego.
Nie masz dużo czasu.
A ty?
Muszę znaleźć moją mamę.
I Marthę.
Jonas!
DWIE GODZINY DO APOKALIPSY
Hej, Martha! Oddzwoń.
Żadna nie odbiera.
Ojciec jest w bunkrze z Elisabeth.
- Każe mi tam przyjść. - Do bunkra?
Szlag.
Coś się dzieje.
Muszę do niego iść.
Jeśli nie wrócą przez pół godziny, dołączymy do was.
Gdzie są mama i Franziska?
Nie wiem.
Noah jest twoim ojcem i pochodzi z przyszłości.
Nie, z przeszłości.
Powiedział, że apokalipsa zacznie się od Winden.
Dziś!
A ty myślisz, że to ma związek z beczkami.
- Co to? - Chłodzący basen starego reaktora.
Został zapieczętowany i stanie się częścią łąki.
Kiedy?
Cóż...
nie wiem do końca.
Ale to normalna procedura.
Przed rozbiórką należy
zamknąć dostęp do starego reaktora.
Rozbijcie to.
Teraz?
Tak.
Nie możecie go trzymać kolejną noc. Jest niewinny.
To jakiś absurd.
Kiedy mogę go odwiedzić?
Rozumiem.
Regina?
Proszę, nie bój się.
To naprawdę ja.
Wybacz mi.
Nie chciałam tak zniknąć.
Wszystko ci wyjaśnię.
Ale musisz ze mną pójść.
Regina.
Tak mi przykro.
Noah?
Inaczej wyglądasz.
Inaczej niż gdy cię ostatnio widziałem.
On cię przysłał.
Adam.
Zawsze się zastanawiałem, kiedy się nim stałeś.
Nie zrobię tego.
Nigdy nie będę taki jak on.
Uprzedzał, że to powiesz.
I powiedział, że się zaprzyjaźnimy.
Zanim mnie zdradzisz.
Dlaczego stoisz u jego boku?
A ty u jej?
U boku Claudii?
My chcemy wierzyć.
Kurczowo trzymamy się zbawienia, które nam obiecano.
Jeśli go zabijesz...
zabijesz całą nadzieję na zbawienie.
On jest zbawcą.
Ty nim jesteś.
- Co to? - Przeczytaj.
To od Marthy.
To niemożliwe.
Musisz ich uratować.
Bartosza, Magnusa i Franziskę.
A potem mnie i Agnes.
Trzeba zamknąć pętlę, by zaczął się kolejny cykl.
Tak mówi proroctwo.
Wtedy Martha przeżyje.
To niemożliwe.
Martha...
Regina.
To ty.
Jesteś Claudia.
IDŹ ZA ZNAKIEM
Wasz kolega jest w starym reaktorze.
Mamo?
Jonas?
Wróciłeś.
Naprawdę wróciłeś.
Szukałam cię.
- Muszę ci coś powiedzieć. - Wiem.
Wszystko.
Wiem, o co ci chodziło wtedy w deszczu.
Mikkel...
Wiem wszystko.
To ty byłeś nad jeziorem.
Jesteśmy dla siebie stworzeni.
Nigdy w to nie wątp.
I koło się zamyka.
Kto to jest?
No powiedz jej, kim jestem.
Mówiłem ci, że każdy kamień jest na swoim miejscu.
I trzeba tylko pomóc losowi.
Okłamałeś mnie!
Chciałeś, by to się powtórzyło.
Ty to wywołujesz.
Wszyscy to robimy.
Każde z osobna.
Dlaczego tego chcesz?
Dlaczego przyszłość ma się powtórzyć?
Bo to, co wytworzy się dziś, to początek końca.
Ciemna materia
musi zostać stworzona, by w przyszłości spełniła nowe zadanie.
Koniec tego świata.
To prawda, coś wywołuję.
Ale nie to, o czym myślisz.
Jestem dźwignią,
która sprawi, że staniesz się tym, czym jestem dzisiaj.
Już dobrze.
Wszystko będzie dobrze.
Pewnego bólu się nie zapomina.
Będziesz go w sobie niósł całe życie.
Spójrz na mnie.
Aż w końcu będziesz gotowy
odpuścić.
Ją też.
Możesz mnie powstrzymać.
Albo próbować ją ratować.
Wiesz, co robić.
Nie odchodź.
Martha!
Nie odchodź.
Nie.
Nie otwierać tego!
Nie! Nie otwierać! To błąd.
Nie, pani Doppler. To nasz słoń.
Nie ma pan pojęcia, o co chodzi.
- A o co chodzi? - Nie o zaginionych ludzi.
Tylko o przyszłość,
przeszłość
i o to, jak się ze sobą łączą.
- Otwierać. - Nie!
- Otwierać. - To błąd!
Magnus! Otwieraj!
Magnus!
Otwórz drzwi!
Szybko!
Magnus!
Co jest? Kim jesteś? Ej!
To on. To ty.
Jonas.
To wszystko twoja wina.
Tak, to moja wina.
- Ale obronię was. - Przed czym?
- Przed apokalipsą. - Jaką apokalipsą?
A co z Marthą?
Co z Marthą?
DLA CHARLOTTE
Mama.
Elisabeth.
To początek.
Dokąd idziemy?
Obiecuję.
Wszystko naprawię.
Nie jestem tym, za kogo mnie masz.
- Poczekaj, to niemożliwe. - Nie mamy czasu.
Później ci to wyjaśnię. Teraz musimy iść.
Z jakiego jesteś czasu?
Pytanie nie brzmi, z jakiego czasu,
a z którego świata.
Napisy: Marta Przepiórkowska