NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Czy to nie dziwne, że największą awersję
czujemy do tych, którzy są do nas najbardziej podobni?
Chcę wiedzieć, jak wrócić do domu.
Ubierz się.
25 CZERWCA 2020 ROKU
DWA DNI DO APOKALIPSY
Poczekajcie.
Muszę wam coś pokazać.
Jesteśmy umówieni.
Lepiej usiądźcie.
To nie może poczekać? Naprawdę musimy iść.
Po prostu...
chcę wam coś powiedzieć.
To brzmi jak szaleństwo, ale muszę wiedzieć, co myślicie.
Oszalałaś?
Od miesięcy nas ignorujesz, a teraz chcesz wiedzieć, co myślimy?
Rozejrzyj się.
To my jesteśmy dziećmi, a na razie role się odwróciły.
Zachowujesz się, jakbyś tylko ty cierpiała.
Ale my też ich straciliśmy.
Nie.
Nie mamy ochoty z tobą rozmawiać!
Dlaczego tak interesuje się elektrownią atomową?
Znajdź kogoś w policji federalnej, kto zna tego Clausena.
Czego tu naprawdę szuka?
Zadzwoń, gdy czegoś się dowiesz.
Nie ma Bartosza.
Jego łóżko jest nietknięte. Nie spał w domu.
- Może jest z Marthą. - Zerwali.
Pewnie się pogodzili. Dzwoniłaś?
Nikt nie odbiera.
To pewnie nic takiego.
Powiedz, że będzie dobrze.
Będzie dobrze.
Wszystko gra, komisarzu?
BYŁY NADINSPEKTOR EGON TIEDEMANN ZNALEZIONY
MARTWY 26.06.1987.
OKOLICZNOŚCI ŚMIERCI WCIĄŻ NIEZNANE
Pani Tiedemann?
Francuska delegacja.
Wszyscy czekają. Pora już iść.
Przełóż.
Słucham?
Przełóż to.
Ale nie mogę...
Dlaczego tu jestem?
Człowiek żyje trzy razy.
Z końcem pierwszego razu zostawiamy w tyle naiwność,
z końcem drugiego – niewinność,
a z końcem trzeciego – tracimy samo życie.
Tych trzech etapów nie da się uniknąć.
Zmienisz się w starszego siebie,
a starszy ty w to,
co widzisz przed sobą.
Nie mam czasu na to gówno.
Muszę wrócić do domu. Do mojego czasu!
Wiem, co się wydarzy. Widziałem ich groby.
Wciąż masz dużo czasu.
To rok 1921.
A konkretniej, zostało ci wciąż 99 lat.
Proszę. Świeża przekąska.
Niech ludzie mówią, co chcą,
ale Reagan to świetny facet.
Igrzyska w zach. i wsch. Berlinie.
To wizjoner.
Nagrałem jego przemówienie na kasetę.
Dawno cię tu nie było.
Chciałam sprawdzić, jak się masz.
W porządku.
Claudia.
Wiesz, że jestem dumny.
Ze wszystkiego, czego dokonałaś.
Twoja matka też by była.
Muszę iść.
Tak naprawdę przyszłam, bo...
chcę, byś z nami zamieszkał.
Nie powinieneś być sam.
Regina ucieszy się, że będziesz bliżej.
Zrób to najlepiej jutro.
Jutro?
Zachowujesz się, jak gdybym już umierał.
Przemyśl to.
Dobrze?
Katharina?
Czego chcesz?
Jest tutaj?
Jonas?
Zniknął. Nie mam pojęcia, gdzie jest.
Widziałaś Mikkela.
Byłaś tam. Jak mogę się tam dostać?
On ma taką...
maszynę.
Taki jakby...
wehikuł czasu.
Wehikuł czasu.
Wiesz, jak działa?
Nawet gdyby, nie pomogę ci.
Zabrał ją.
Ciągle tu był.
Tuż obok.
Nie wierzę, że sypiałaś zarówno z moim mężem, jak i z moim synem.
Zawsze pragnęłaś tego, co moje.
Jesteś jak pasożyt.
Czy Ulrich powiedział kiedyś, że cię kocha?
Koniec końców, zawsze wybierze nas.
Dzień dobry.
Nie pojawiła się pani wczoraj.
Pan wybaczy...
wyleciało mi z głowy.
Trudno w to uwierzyć, skoro zaginął pani syn.
Pani Nielsen.
Nie spodziewałem się tu pani zobaczyć.
Ale skoro się widzimy...
wie pani, kto to jest?
Nie.
A pani?
Zna pani tego człowieka?
Nie.
Wiesz o wszystkim, co się zdarzy?
Wiem, kiedy zaczynają się i kończą wojny.
Jakie powstaną wynalazki w nachodzących latach.
W jakie akcje zainwestować.
Ale nie wiem, co zrobi mój odpowiednik,
dopóki nie zobaczę jego przyszłości.
Znasz moją przyszłość. Wiesz, co zrobię.
Ja jestem twoją przyszłością.
Na pewno da się tego uniknąć. Zmienić bieg wydarzeń.
Luka.
Odkrycie, jak uciec z tego piekła,
zajęło mi 66 lat.
Jestem tu prawie tydzień.
I mam wrażenie, że wszyscy kłamią.
Każdy stara cię coś ukryć.
Chociaż nie jestem pewien, czy wszyscy tę samą sprawę
czy każdy własnego trupa z szafy.
Płaci pani?
Aleksander Tiedemann.
Chyba nie rozumiem.
Była pani jego fizjoterapeutką. Ale już nią pani nie jest.
A jednak on przelewa pani co miesiąc tę samą kwotę.
Zazwyczaj płaci się za usługę. Więc o co chodzi?
W tym mieście trzymamy się razem.
Wspieramy się.
Mój syn zaginął.
Aleksander pomaga mi finansowo.
I tyle.
Nic nie pobije dobrego sąsiada.
Niesamowite, że pani Nielsen ma takie samo podejście.
Może takie już są te małe miasta.
Ludzie dzielą nie tylko sekrety,
ale też kasę i łóżka.
- Chcę wiedzieć to, co wiesz ty. - Dobrze.
Kim jest Noah?
Jest jednym z nich.
Podróżnikiem.
Jest marionetką Adama.
To on zabił dzieci.
Madsa, Erika, Yasina.
Myślę,
że to wszystko ma związek ze mną.
Czy wiesz, kim są moi rodzice?
Nie.
Ale znałem twojego dziadka.
Nie był moim prawdziwym dziadkiem.
Tylko się z nim wychowałam.
Wiedział o tym?
Jest jednym z nich?
Podróżnikiem?
Jest pionkiem, jak większość z nas.
Claudia.
Wykorzystała go.
Tak jak mnie, Petera i innych.
Kazała mu to zbudować.
Wiesz, co się stanie.
W przyszłości.
Tak.
Co to jest?
Chcesz znowu tu nocować?
Bartosz, spójrz na nas. Co my robimy?
Czemu nie powiesz, co jest grane?
Powiedziałbym, gdybym mógł.
Nie wolno mi.
A nawet jeśli, nie uwierzylibyście mi.
Dlaczego nie?
Człowiek przetrwa trzy dni bez picia.
Zwariowaliście. Nie możecie tego robić!
Mam tu umrzeć czy co?
Martha.
Poczekaj, proszę. Martha, nie rób tego!
Martha!
Dobrze.
To wehikuł czasu.
Co?
Nabijasz się?
Mówiłem, że nie uwierzycie.
Chodźcie. Wychodzimy.
Nie. Zaczekaj.
Pokaż, jak działa.
Potrzebuję komórki.
- Tu nie ma zasięgu. - Nieważne.
Musi tylko szukać sygnału. Nic więcej.
ARIADNA
Podejdźcie bliżej.
Wypadek w zeszłym roku.
Powiedziałeś mi, że to awaria systemu kontroli zakresu.
Sprawdziłam to.
Wszystko było w normie.
A więc...
co tak naprawdę się stało?
Wiedziałem, że nie odpuścisz.
Po wypadku pobrałem próbkę i ją zbadałem.
Masz przed sobą wyniki tych badań.
Te wartości... To niemożliwe.
Też tak myślałem.
Kazałem powtórzyć badania.
Wyniki były identyczne.
Jeśli faktycznie tak jest...
- To jest to, o czym myślę? - Pewnie tak.
Pod wieloma względami zgadza się to
z obliczeniami Englerta, Brouta i Higgsa z 1964 roku.
Ale nie całkiem.
„Boska cząstka”.
Cząstka, która nadaje wszystkiemu masę.
To coś wyjątkowego.
Jeśli dane się zgadzają, można to ogłosić.
Już ci mówiłem,
nie wywołujmy wilka z lasu.
Ludzie będą chcieli wiedzieć, jak do tego doszliśmy.
Ta elektrownia atomowa
to moja spuścizna.
Zrób z danymi, co chcesz,
ale nie mieszaj do tego
ani mnie, ani elektrowni.
Przynajmniej póki żyję.
Mogę panu jakoś pomóc?
Źle się pan czuje?
- Hej, Ines. - Ina!
Cześć.
Znów skończyła się nam jodyna.
Słyszałaś?
Facet uciekł z wariatkowa.
Podobno zabił dwóch chłopców w latach 50., a trzeciego pobił.
Jest już bardzo stary, ale mamy mieć się na baczności.
Dzięki.
Wygląda pan znajomo.
Czekałem na tę chwilę 33 lata.
Pytanie nie brzmi „jak”,
ale „kiedy”.
Ty to powiedziałeś.
Pamiętasz?
Tato.
W przyszłości istnieje proroctwo na temat nowego świata.
Sic Mundus mają zaprowadzić ludzi do raju.
Tym jesteście?
Religią?
Całkowitym jej przeciwieństwem.
Wypowiedzieliśmy wojnę czasowi.
Wypowiedzieliśmy wojnę Bogu.
Tworzymy nowy świat
bez czasu
i bez Boga.
Co to znaczy?
Że coś, czemu ludzie oddawali cześć od tysiącleci,
Bóg, który nad wszystkim panuje,
jest niczym więcej, jak samym czasem.
Nie jest myślącą, działającą istotą,
a prawem fizycznym,
z którym nie da się negocjować. Jak z własnym przeznaczeniem.
Bóg
to czas.
A czas nie zna litości.
Ledwo się rodzimy, a życie ulatuje z nas
niczym piasek w klepsydrze.
Śmierć to nieuchronny koniec.
Nasz los
jest tylko związkiem przyczynowo-skutkowym.
W świetle
i w cieniu.
Charlotte.
Czego pan chce?
- Jestem Noah. - Wiem, kim pan jest.
Zabił pan dzieci.
Nie mogę zmienić tego, co o mnie myślisz.
Ale...
może kiedyś zrozumiesz,
że zrobiłem to tylko po to, by nigdy więcej się to nie wydarzyło.
By już nigdy nikt mi cię nie zabrał.
Ani twojej matki.
Gdy się urodziłaś, nie dawano ci wielkich szans.
Byłaś wcześniakiem. Maleńkim.
Ale chciałaś żyć. Byłaś silna.
Chwyciłaś mnie rączką za palec i nie chciałaś puścić.
Dość.
To niemożliwe.
To zdjęcie zrobiła twoja matka.
Obiecałem jej, że cię odzyskam.
Szukałem cię tyle lat.
A ty ciągle byłaś tutaj.
Adam wiedział, że to ty.
Przez cały ten czas.
Przygotowuje się na to, co nastąpi.
Przeczytałem ostatnie strony.
Elektrownia atomowa, Jonas.
To znów się wydarzy. Apokalipsa.
Za dwa dni.
Ale wiem,
co muszę zrobić.
Muszę zniszczyć Adama.
A wszyscy przeżyją.
Nie tylko ci w bunkrze.
Kim jest moja matka?
Bardzo cię kochała.
Wciąż cię kocha.
Co się tu stało?
Fotel zniknął.
- Co jest? - Też w to nie wierzyłem.
Ale on opowiedział mi, co się wydarzy.
I faktycznie tak było.
Powiedział...
że się z Jonasem pocałujecie.
Powiedział mi, zanim to zrobiłaś.
Że mama zachoruje na raka.
Że Jonas zniknie.
Kto ci to powiedział?
Noah.
Noah?
Ksiądz z niebieskimi oczami?
- Znasz go? - Nie.
Ale Elisabeth go zna.
Dobra, co się dzieje?
Noah powiedział, że to wojna.
Zwycięzca zawładnie czasem.
Powiedział, że babcia jest w to zamieszana. Że Jonas wróci i...
Jonas?
Wróci?
Tak.
Też bierze w tym udział.
Idę do domu.
Musisz mi uwierzyć.
Michael?
Egon, tu Ines.
To zabrzmi dziwnie, ale...
wróciłam do domu i nie ma Michaela.
Ten człowiek, który uciekł ze szpitala...
Jaki znowu człowiek?
Dziś mówili o nim w radiu.
Pamiętasz
te dzieci na budowie w 1953 roku?
Ten człowiek uciekł.
Zadzwonię na policję.
Chyba wiem, dokąd idą.
Przyjadę po ciebie.
Stać! Stójcie!
- Michael! - Puść chłopca!
- Nie! - Na ziemię!
Michael!
- Nie rozumiecie! - Na ziemię!
- To mój syn. - Na ziemię, mówię!
- Mikkel. - Michael!
Mikkel, wrócę po ciebie. Zabiorę cię do domu.
Obiecuję.
Przyrzekam.
To twoja wina. To zawsze była twoja wina.
Przysięgam, następnym razem cię zabiję.
Idź!
Mikkel!
Mikkel.
Michael.
Nasz ojciec
jest tylko małą częścią węzła,
który jest o wiele większy i bardziej zaplątany.
Cały wszechświat
jest ogromnym supłem, z którego nie da się uwolnić.
Jeśli tak jest,
jeśli wszystko jest wiecznie związane,
jeśli nic nie da się zmienić,
to znaczy, że już o tym rozmawiałeś?
I zadałem to samo pytanie.
Całe życie tkwiłem w przekonaniu,
że ten moment
nigdy w ten sam sposób się nie powtórzy.
Nigdy nie wypowiem słów,
które wtedy powiedział do mnie starszy ja.
Bo nie potrafiłem zrozumieć,
jak mógłbym kiedykolwiek chcieć tego, czego chciał on.
Teraz,
66 lat później, zrozumiałem.
Niektóre chwile zmieniają nas na zawsze.
Pewnego bólu się nie zapomina.
Ale istnieje sposób,
by poradzić sobie z tą okrutną marnością.
Ale jeśli to prawda, i ten sposób istnieje,
czemu wszystko dzieje się tak jak wcześniej i niczego nie zmieniłeś?
Każdy rozwój jest czymś poprzedzony.
Najpierw koło, potem samochód.
Nie mogę być sobą, jeśli wcześniej nie będę tobą.
Widziałeś przejście w bunkrze.
Krzesło, maszynę.
To coś z przyszłości.
Ale to nie koniec łańcucha.
Miło, że znalazł pan czas.
Chciałabym...
by pan to dla mnie zbadał.
Ale ani słowa.
Nikomu.
Co to jest?
Jeśli to jest to, o czym myślę,
może zrewolucjonizować nasze rozumienie świata.
MODERN TALKING TRASA KONCERTOWA, 1987
CHROŃ DZIEŁO WYGRAJ PRZYSZŁOŚĆ
Czekajcie! Zatrzymajcie się!
To moje dzieci!
Magnus! Martha!
Teraz mi wierzycie?
Wróciłeś!
Gdzie byłeś?
Czy to cokolwiek dla ciebie znaczyło?
Czy w ogóle kochałaś tatę?
Wiem o twoim romansie z Ulrichem.
Gdybyś teraz mogła wybrać między nimi...
W całym tym gównie tylko tobie mogłem zaufać.
Wszystko zniszczyłam,
wiem.
Może zawsze tak było.
Jonas.
Nikogo nie potrzebujesz.
Tylko siebie.
To nie to samo, co widziałeś w przyszłości.
Ale w pewnym sensie to jego bliźniak.
To część nieskończoności.
Wszystko przenika.
Ludzie od wieków nazywają to na mnóstwo różnych sposobów.
Eter, ciemna materia, pole Higgsa.
Skąd się to wzięło?
To w przyszłości powstało na skutek katastrofy, którą chcesz powstrzymać.
A to z kolei stworzyliśmy sami.
Koniec technologicznej ewolucji.
Oraz...
rozwiązanie węzła.
To, co masz przed sobą, zabierze cię dokładnie tam,
dokąd chcesz się udać.
Przerywa trzydziestotrzyletni cykl.
Dlatego tu jestem.
Tego ode mnie chcesz.
Da się to zatrzymać, jeśli powstrzymam początek.
Tak.
Pytanie tylko: kiedy się to zaczęło?
I co musimy poświęcić?
20 czerwca 2019 roku.
Dzień przed tym, gdy wszystko się zmieniło.
Zanim tata się zabił.
Zanim wszystko się posypało.
Jeśli odwiedziesz go od samobójstwa,
nic, co stało się później, się nie wydarzy.
Mikkel nie cofnie się do przeszłości.
Ty...
Ja...
Nie urodzimy się.
Ale cała reszta będzie żyć.
Martha będzie żyć.
Jeśli ci się uda,
zmienimy porządek świata.
Napisy: Marta Przepiórkowska