Uzyskaliśmy „boską cząstkę” i masę, która jest efektem jej oddziaływania.
W stanie stabilnym tworzy swego rodzaju portal,
który może pozwolić na podróż w czasie.
Jeśli przyłożymy do materii duże napięcie,
może pozostać stabilna przez długi czas.
Udowodniono, że przesyłanie obiektów przez ustabilizowaną materię jest możliwe.
W tym celu generator musi dostarczyć prąd przemienny.
Nawet po długiej obserwacji
nie wiemy, co jest źródłem energii niestabilnej materii.
Według pomiarów
nie zachodzi utrata energii.
To chyba jakiś samowystarczalny układ rekurencyjny.
Poziom promieniowania materii przekracza dopuszczalną dawkę.
Jednak nie zaobserwowano rozpadu.
Zgadza się to z zasadą zachowania energii,
ale przeczy drugiej zasadzie termodynamiki.
Ponadto materia ta, niezależnie od temperatury na zewnątrz,
jest ciałem stałym, cieczą
i gazem jednocześnie.
Cząstki ewoluują w zamkniętym cyklu...
NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
22 CZERWCA 1987 ROKU
PIĘĆ DNI DO APOKALIPSY
Cześć, śpiochu. Dziś jesteśmy trochę spóźnieni.
Wszystko będzie dobrze.
Jeszcze tydzień i będą wakacje.
Dziś są urodziny mojej mamy.
Pamiętasz, co ustaliliśmy.
Przeszłość to przeszłość...
...a teraz jest teraz.
Idziemy?
Chodź.
Regina, bo się spóźnisz!
W elektrowni będzie wizytacja z Francji. Nie dam rady.
Żaden problem, nie mam nic innego roboty.
- Regina! - Mogę to robić nawet częściej.
Regina!
Gdzie ją znalazłaś?
- Wygląda jak Gretchen. - Bzdura.
Regina, gdzie jesteś?
Posłuchaj.
Chciałem z tobą porozmawiać.
Muszę ci coś powiedzieć.
Cześć, dziadku. Idziemy?
Jasne, nie żegnaj się. Żaden problem!
Chciałeś mi coś powiedzieć?
Nieważne.
No dobrze, to na razie.
POLICJA
8 STYCZNIA 1921 SIC MUNDUS CREATUS EST
Sic mundus creatus est.
Tak został stworzony świat.
Przesłuchanie pani Tiedemann.
- Zapomniała pani? - Nie.
Sądziłam, że woli pan to zrobić sam.
Tak? Ma pani coś lepszego do roboty?
Nie. Ale zastanawiam się, dlaczego zaczynamy od pani Tiedemann.
Nie ma powiązania z żadnym zaginionym.
Wszyscy zniknęli w pobliżu jaskiń i terenów elektrowni atomowej.
Brat pani kolegi, Ulricha Nielsena, też tam zniknął w 1986 roku.
I w dodatku...
w jaskiniach są drzwi prowadzące do elektrowni atomowej.
Jak długo Aleksander Tiedemann jest żonaty?
Nie wiem dokładnie.
Regina... miała ze 25 lat.
Skąd to pytanie?
Czy to nie dziwne?
Co?
Że Aleksander Tiedemann przyjął nazwisko żony?
Nie.
Idziemy?
- Idzie pan? - Tak.
Co się dzieje?
Dlaczego nie oddzwoniłeś? Dobijałam się.
Wiem, skąd rok temu wzięłaś pieniądze.
Obciąganie 40 – euro, anal – 85. Za perwersje się dopłaca?
Z kim to zrobiłaś? Komu obciągnęłaś w tej pieprzonej dziurze?
Nic się nie zmieniło. Wszyscy kłamią i zdradzają.
- Nie wiem, o czym mówisz. - Śledziłem cię.
Wiem, kto daje ci pieniądze.
Myślisz, że się prostytuuje?
A nie?
Nie sprzedaję swojego ciała!
Tylko recepty na terapię hormonalną, idioto.
Tak mój ojciec płacił za swoje wizyty.
Przestał chodzić, więc ja to robię.
Dlaczego?
Ja pomagam jej, ona mnie. Tyle.
To nie tajemnice są problemem, a pryzmat, przez który patrzymy na innych.
Mówiłam, że to niczyj zasrany interes i to prawda.
Nie wierzę, że mnie śledziłeś. Posrało cię?
Co to?
Wehikuł czasu.
Zabiera cię 33 lata w przeszłość
i 33 lata w przyszłość.
Mówisz poważnie?
Popełniłem błąd.
Chciałem utrzymać to w tajemnicy.
A właśnie to nas niszczy.
Tajemnice.
Wiem, jak to brzmi.
Dlatego chcę, byś sama się przekonała.
Zobaczyła na własne oczy.
Co masz na myśli?
Sekret taty.
Z drogi, niemoto!
Hannah, chodź!
Zawsze musisz się gapić?
Dobrze, że pani jest. Ktoś czeka w gabinecie.
Nie wiedziałam.
O psie.
Mówi, że to jej.
To pani pies?
Przepraszam.
Podbiegła do mnie.
Dzwoniliśmy do schroniska, ale nie zgłaszano zaginięcia.
- Miałam podobnego psa dawno temu. - Gretchen.
Skąd pani wie?
Bo to mój pies.
Tak samo jak i twój.
Słucham?
A wyniki badań krwi?
A więc już się rozprzestrzenił.
Do szpitala?
W ten piątek?
Nie.
W porządku.
Spokojnie. Mam kogoś.
Tak.
MINĄŁ PRAWIE ROK I WCIĄŻ ANI ŚLADU MADSA NIELSENA
DZIENNIK POLICYJNY 1986
10.30 HELGE DOPPLER DLACZEGO NIE DROGA PRZEZ LAS?
Dlaczego nie droga przez las?
Wiem, że trudno w to uwierzyć.
Ale ja pamiętam.
Co?
Właśnie ten moment.
Podejdź do żaluzji.
Zaufaj mi.
Przy biurkach siedzą dwie osoby, Hermann i Kowaltschik.
Nasza sekretarka podejdzie do biurka po prawej.
Po drodze się powachluje.
Patrz na Kowaltschika.
Zaraz upuści długopis.
Skąd to pani wie?
Przeżyłam to.
To, co przeżyłaś ty, i co jeszcze przeżyjesz.
Jestem tobą.
A mnie powiedziałam ja sama, że jesteśmy tą samą osobą.
To niemożliwe.
To jest Gretchen.
Gdy wbiegła do jaskiń, już tam na nią czekałam.
Od razu mnie rozpoznała, jak gdybym się nie zestarzała.
Przyprowadziłam ją na drugą stronę, żebyś ją znalazła.
Niektóre rzeczy muszą się wydarzyć tak jak wcześniej.
Jaskinie.
Wypadek w zeszłe lato.
Stało się coś jeszcze!
Wierzysz w duchy?
Jak to?
Ta książka, którą czytamy teraz w szkole,
jest o duchach i demonach,
które dziedziczymy po naszych rodzicach.
I...
przekazujemy je dalej.
Trochę to mroczne.
Z pokolenia na pokolenie.
Może.
Ty na pewno odziedziczyłaś najlepsze cechy mamy.
Nie wiedziałam, że jakieś ma.
Nie?
Nie wyobrażasz sobie.
Nigdy nie ma jej w domu.
A gdy jest, tylko na mnie narzeka.
Ani razu nie powiedziała,
że mnie kocha.
Ja cię kocham.
Jak opisałaby pani relację z Ulrichem Nielsenem?
To chyba nie tajemnica, że nic nas z Nielsenami nie łączy.
Jednak Ulrich przyszedł do hotelu dzień przed zniknięciem.
Czego chciał?
Dowiedzieć się, co zdarzyło się w 1986 roku.
Ja jako ostatnia
widziałam jego brata żywego.
Pani mąż...
długo mieszka w Winden?
Od 1986 roku. Dlaczego pan pyta?
Dlaczego przyjął pani nazwisko?
- A co to ma do rzeczy? - Jeśli skończyliśmy...
To nie wszystko.
Mam rację?
Rok temu do hotelu przyszedł nieznajomy.
To jego rzeczy.
Potrzebował pokoju.
Wyglądał jak bezdomny.
Płacił w gotówce.
KIEDY JEST MIKKEL?
Po kilku dniach odszedł, ale chciał zachować pokój.
Nigdy nie wrócił.
To wisiało u niego na ścianach.
Przed odejściem poprosił, bym wysłała za niego paczkę.
Do kogo?
Do Jonasa Kahnwalda.
A pani milczała?
Muszę iść. Elisabeth ma lekcję pływania, zapomniałam.
Przepraszam. Niech pan wróci taksówką.
Cóż...
Ten nieznajomy.
Jak wyglądał?
Co to jest?
Co my tu robimy?
Stąd bezpieczniej podróżować.
Mówiłem, że będzie lepiej, jeśli to zobaczysz.
Nie bój się.
Nie powinieneś być w szkole?
Znam pana.
Był pan w szpitalu.
Lubię tu przychodzić.
To wyjątkowe miejsce.
A więc...
dlaczego nie jesteś w szkole?
Rozumiem.
Każdy czasem czuje się zagubiony.
Ale tam bym nie wchodził.
To jak labirynt.
Nie wszyscy z niego wyszli.
Powiedział pan coś
w szpitalu.
Coś o Bogu i że dla każdego z nas ma plan.
A jeśli Bóg nie ma pojęcia, co robi?
Jeśli plan jest zły? A Bóg się myli?
On nigdy się nie myli.
Czasem musimy mocniej wierzyć, że wszystko znów się ułoży.
Od dawna chciałem to zrobić.
Wpaść.
Teraz jestem na emeryturze, więc mam czas.
Ja...
Zaginięcie Madsa.
Nie przestaję o tym myśleć.
Tamtego dnia
miałeś zmianę w elektrowni atomowej.
Mówiłeś, że pojechałeś do domu wiejską drogą, ale to trasa na około.
Dlaczego nie przez las?
On... powiedział...
że może wszystko zmienić.
Że może zmienić przeszłość i przyszłość.
Kto tak powiedział?
Mężczyzna z kamieniem.
Ale to było 30 lat temu. Jaki to ma związek z Madsem?
Ale nikt tego nie zmieni. Nikt.
Nawet Biały Diabeł.
Biały Diabeł?
Mówiłeś to już. Gdy byłeś dzieckiem.
Tik-tak.
Tik-tak...
Chcę, byś uwierzyła w pomysł potężniejszy od ciebie.
Od nas wszystkich.
Co to jest?
Największy wynalazek ludzkości.
Ale i nasza zagłada.
Pozwala na podróżowanie w czasie.
Trzydzieści trzy lata w tył.
Trzydzieści trzy lata w przód.
Za dokładnie 33 lata cykl znów się zakończy.
Aż do momentu, gdy staniesz tu, gdzie ja stoję teraz,
i zaakceptujesz swoją rolę w tym wiecznym tańcu,
i każdą ofiarę, której wymaga.
Za 5 dni wszystko zacznie się od nowa.
Musisz powstrzymać Adama.
Kogo?
Jeszcze tego nie rozumiesz.
Ale to się zmieni.
A na razie wszystko wydarzy się jak wcześniej.
Tak musi być.
Życie jest w końcu tylko zbiorem zaprzepaszczonych szans.
Nie zostało ci dużo czasu z Reginą.
Ale jeśli wszystko się uda...
Regina przeżyje.
PODRÓŻ W CZASIE H.G. TANNHAUS
Charlotte?
- Wszystko w porządku? - W zeszłym roku, gdy zginęły dzieci,
do hotelu Reginy przyszedł człowiek.
Miał ze sobą rysunki.
Kopie.
Jakiego rodzaju rysunki?
Są z książki!
Tej, którą napisał mój dziadek. Podróż w czasie.
- Wszyscy mówili, że był szalony. - Gdzie jesteś?
Ale on wiedział, że to prawda!
Skąd miał to zdjęcie?
Dlaczego nie powiedział mi, kim naprawdę byli moi rodzice?
Znasz zasady.
Myślisz, że cię nie dotyczą?
Czemu ich okłamujesz?
Czemu im nie powiesz, co jest w martwej strefie?
Za pięć dni w moim czasie wszyscy umrą.
Muszę to powstrzymać.
Nie ma żadnego proroctwa!
Przejście nigdy się nie otworzy.
Wasz raj nie istnieje!
Ale za tym murem...
ZAGINIONY CHŁOPIEC Z WINDEN
Halo? Tu Egon.
Tak.
SPRAWOZDANIE Z ZAGINIĘCIA: MADS NIELSEN
W 1953 zatrzymaliśmy mężczyznę.
SPRAWA MADSA: POLICJA NIC NIE WIE
CO SIĘ Z NIM STAŁO PO 1953?
Zabił dwójkę dzieci i porwał Helgego Dopplera.
BRAK WYNIKÓW
Chcę wiedzieć, co się z nim stało.
Tak, zaczekam.
CZY TEN MĘŻCZYZNA MORDUJE DZIECI?
Tak.
To właśnie ta sprawa.
Co? Ciągle tu jest?
Gdzie?
- Tak? - Nadkomisarz Tiedemann.
Chciałbym porozmawiać z pacjentem.
Nie wiedziała pani, że przyjdę?
Nie wydaje mi się.
Cóż.
Numer akt...
K53.
Przebywa tu już 34 lata.
Komisarz?
Tak go tu nazywamy.
Miły facet. Jest tu dłużej niż większość personelu.
Jest w zasadzie częścią wystroju.
- Ucieszy się, że ma gościa. - Czy...
dostaje przepustki?
Nie, jest na oddziale zamkniętym.
To ten z długimi siwymi włosami.
Dziękuję.
Przepraszam pana.
Może mnie pan już nie pamiętać.
Nazywam się Egon Tiedemann.
Aresztowałem pana 34 lata temu.
Egon Tiedemann.
Jak mógłbym cię zapomnieć?
Ja...
chciałem...
Mam kilka pytań.
Moim jedynym celem jest odbierać życie. Im więcej, tym lepiej się czuję.
Wiem o tym.
Już pan to mówił.
Co to znaczy?
Że wciąż nic nie rozumiesz, idioto.
Ale musisz się pospieszyć. Nie zostało wiele czasu.
Wiem, kiedy umrzesz.
Widziałem w gazecie.
Nie rozumiem.
Jasne, że nie.
Może takie jest twoje przeznaczenie.
Umrzeć tak głupim, jakim się urodziłeś.
Każdy dostaje to, na co zasłużył.
Gdzie byłeś?
Martwiłam się.
Dzwoniłam do szkoły, ale cię tam nie było.
Czy coś się stało?
Wiesz co?
O niektórych dniach lepiej zapomnieć.
Ale...
żadne jedzenie nie rozwesela tak jak toast hawaii.
Jedliśmy je w domu, gdy byłam mała.
Z dwiema wiśniami maraschino.
A tata tańczył wtedy
jak Elvis.
ANANASY
Wierzysz w Boga?
Wierzysz, że ma dla nas jakiś plan?
Wierzę... że tak.
Sądzę, na przykład, że Bóg zdecydował,
że do mnie przyjdziesz.
A jego plan dla mnie jest taki,
bym się tobą zajęła.
To teraz zróbmy toast hawaii, dobra?
Pomożesz mi?
Dlaczego cię nie zabiła?
Kim tak naprawdę jesteś?
Kim jesteś?
Pokaż mi.
Pokaż, co jest w martwej strefie.
CZY TEN MĘŻCZYZNA MORDUJE DZIECI?
BUDUJEMY SZCZĘŚCIE DLA TWOJEJ RODZINY
Co to jest?
Ona twierdzi, że to portal.
Kto?
Mam kasety z nagranym głosem kobiety.
Nazywa się Claudia Tiedemann.
To bez sensu, ale być może to jedyny sposób, by wrócić do domu.
Nie wiem, czy działa.
Chcesz tam wejść?
Nieważne, czy umrę w nim czy tutaj.
Jonas!
Napisy: Marta Przepiórkowska