RÓŻNICA MIĘDZY PRZESZŁOŚCIĄ, TERAŹNIEJSZOŚCIĄ I PRZYSZŁOŚCIĄ
JEST TYLKO UPARCIE OBECNĄ ILUZJĄ. ALBERT EINSTEIN
Wierzymy, że czas jest linearny.
Że od zawsze przemija jednakowo.
Aż do nieskończoności.
Jednak różnica pomiędzy przeszłością, teraźniejszością
i przyszłością
jest jedynie iluzją.
Wczoraj, dziś i jutro nie następują po sobie,
lecz są ze sobą połączone w kręgu wieczności.
Wszystko jest połączone.
21 CZERWCA 2019
NIE OTWIERAĆ PRZED 4 LISTOPADA, GODZ. 22.13
NETFLIX PRZEDSTAWIA
NETFLIX – SERIAL ORYGINALNY
TAJEMNICE
4 LISTOPADA 2019
Mamo.
Mamo!
W wieku 16 lat człowiek chyba umie zrobić sobie tosta.
Mamo!
Znowu nie ma prądu.
Mamo!
Dziękuję za śniadanie.
Będziesz wieczorem na zebraniu?
Nie wiem.
- Katharina tam będzie. - Ja też.
Tak, ty też.
Otóż to.
Ulrich.
Kocham cię.
Jesteś piękna.
ZAGINĄŁ
JASKINIE WINDEN 1 KILOMETR
Co u ciebie?
Jak minęły ostatnie dwa miesiące?
Jak nie chcesz, nic nie mów.
Czytałem raport z terapii.
Dobrze sobie radziłeś, szczególnie na spotkaniach grupowych.
Wciąż go widzę.
W snach?
Jak myślisz, czemu tak jest?
Przecież to pan jest terapeutą.
Bierzesz lekarstwa?
Myślę, że chce mi coś powiedzieć.
A może tylko ja chcę, żeby tak było.
Co to może być?
Dlaczego?
Dlaczego odszedł?
Dlaczego tak?
Dlaczego się, kurwa, powiesił?
Dlaczego bez słowa?
Nic, co by wyjaśniło to całe gówno!
NIE OTWIERAĆ PRZED 4 LISTOPADA, GODZ. 22.13
Elektrownia atomowa w Winden ma długą historię.
Plany budowy powstały już w 1953 roku.
Sama budowa ruszyła dopiero w 1960, po wprowadzeniu ustawy atomowej.
Na mocy decyzji rządu o stopniowym odchodzeniu od energii jądrowej,
zakład w Winden zostanie wyłączony w roku 2020.
Elektrownia ta jest najdłużej bezawaryjnie działającą w Niemczech.
Nie pójdziesz tak do szkoły.
Dobry magik musi być rozpoznawalny.
Przebierz się. Dziękuję.
Ale to moje ubranie robocze.
Poza tym szkoła to lipa!
Jestem pewna, że Hodini chodził do szkoły.
- Houdini! To nie takie trudne! - Martha, śniadanie.
- To magik wszech czasów. - On na pewno nie jest adoptowany?
- Nazywa się Houdini! - Codziennie to samo.
Mamo, gdzie jest moja czarna bluza?
Nie wiem. Zobacz przy kurtkach.
Magnus, nie tup tak!
- Dzień dobry, Mikkel. - Dzień dobry.
Ulrich! Co tak długo?
Pierwszy dzień szkoły. Była kolejka w piekarni.
Dzień zagłady coraz bliżej. Chodź jeść!
Nie ma jej tam.
- Zobacz w torbie sportowej. - Co tu się dzieje?
- Śniadanie. - Prowadzę strajk głodowy.
Co 10 sekund umiera z głodu dziecko, więc nie będę jeść.
A ja tak.
Tej zasranej bluzy nie ma w torbie.
- Zwędziłeś moją bluzę? - Nie brałem jej!
- Nie możecie rozmawiać normalnie? - Przecież nic nie zrobiłem.
- Gdzie ona może być? - Mogę już uczyć się roli?
Magnus, sprawdź na górze w praniu.
Martha, głodując, nikomu nie pomożesz.
Mikkel, przebierz się w końcu! Mówię po raz ostatni!
- Spóźnimy się. - Które z nas chciało mieć dzieci?
- Możesz otworzyć? - Zejdź mi z drogi!
Zrozumiałeś, co mówiłam?
Słuchaj, Houdini.
Jeszcze jedna sztuczka i do szkoły, OK?
Czyli każdy robi to, co chce.
Znalazłem!
OK.
Tu
i tu.
Super! Jak to zrobiłeś?
Pytanie nie brzmi „jak”,
lecz „kiedy”.
Hej!
Witamy ponownie w domu wariatów.
Bez ciebie było meganudno.
- Na co się gapicie? - Co za głupek.
Co za dzbany.
Mówiłeś komuś?
Mówiłem wszystkim, że byłeś dwa miesiące na wymianie we Francji
i rwałeś laski.
Wyluzuj. Dawaj.
Będzie dobrze. Idziemy.
Idziemy.
- Co poza tym? - Nic cię nie ominęło.
Poza historią z Erikiem.
Gówno was to obchodzi!
Nikt nawet nie kiwnął palcem! Gdzie jest nasz syn? Gdzie jest Erik?
Panie Obendorf.
Każdy jest dla nas ważny. Przesłuchaliśmy 172 osoby.
Zaangażowaliśmy sąsiadów i przyjaciół. Przeczesaliśmy cały las,
przeszukaliśmy okoliczne domy i piwnice.
Dzień i noc 23 funkcjonariuszy i 50 ochotników
szuka państwa syna.
Ciężko pracujemy. Bardzo proszę się uspokoić.
- Gówno robicie, a nie pracujecie! - Hej!
Spokojnie! Stop. Spokojnie.
Hej! Już.
Proszę posłuchać.
W tej chwili nie potrafimy określić, czy chodzi tu o przestępstwo.
- Co to ma znaczyć? - Być może Erik uciekł z domu.
Robił tak już wcześniej.
Tak, ale zawsze wracał po dwóch dniach.
- Spał wtedy w piwnicy. - 13 dni.
To już 13 dni.
Znajdziemy go. Obiecuję.
Wracajcie do domu, dobrze?
Wracajcie do domu.
Franziska.
Magnus.
Nie powinnaś być na lekcjach?
A czy syn dyrektorki powinien palić jointa na szkolnym podwórku?
I to kiepską trawę.
Te zebrania są dla lamusów. Powinni je zlikwidować.
Może jednak coś przegapiłeś.
Jak było we Francji?
Po francusku, a jak miało być?
Dziękuję za gorące powitanie.
Powodem naszego spotkania jest ważna sprawa,
o której chciałam z wami pomówić.
Chodzi o Erika Obendorfa.
Wiecie, że Erik zaginął prawie dwa tygodnie temu.
Jeżeli chcielibyście o tym porozmawiać,
macie jakieś pytania albo może wiecie coś
na temat jego zaginięcia,
w każdej chwili możecie do nas przyjść.
W tej sprawie nie powinno być żadnych tajemnic.
Dobrze?
Po treningu nikt go już nie widział. Ani śladu. Nic.
- Rozpłynął się w powietrzu. - Może nie chce, żebyśmy go znaleźli.
Pieniądze. Telefon. Jak zwiewasz z domu, zabierasz takie rzeczy.
Czasem człowiek chce zniknąć.
Czterdzieści dziewięć śladów opon na leśnej drodze ze szkoły na osiedle.
Dwa z nich to auta ciężarowe.
Tylko w okręgu Winden jest zarejestrowanych 21 312 samochodów.
- To wszystko, co mamy. - Czyli nie mamy nic.
Ojciec Erika ma samochód dostawczy.
Chyba nie myślisz, że jest winny?
Skąd u ciebie pewność, że Erik uciekł z domu?
To jest Winden.
- Tu nawet ptaki zawracają. - Nie zawsze tak było.
To nie ma nic wspólnego z moim bratem.
Zupełnie nic.
Dziś rano twoja matka znów dzwoniła na numer alarmowy.
Może powinieneś do niej zajrzeć.
Zadajesz sobie czasem pytanie, kiedy zrobiłaś coś nie tak?
A twoje życie jest dokładnie przeciwnością tego, czym miało być?
HOTEL LEŚNY WINDEN
Hotel Winden. Mówi Regina Tiedemann. W czym mogę pomóc?
Tak, rozumiem. Na pewno da się coś z tym zrobić.
Choćby odroczyć spłatę pożyczki.
Chodzi tylko o małą zwłokę, dopóki wszystko się tu nie uspokoi.
Nie pomyliłam się w rachunkach. Słucha mnie pan w ogóle?
Kto chce spędzać urlop w mieście, w którym giną dzieci?
Pan chce, tak?
Dobrze, mam wolny pokój rodzinny.
Weekend z ukochanymi dziećmi? Na pewno się ucieszą!
W banku śpicie na forsie i myślicie, że wolno wam szykanować ludzi.
Zbudowałam ten interes sama. Bez niczyjej pomocy.
Od 20 lat jesteśmy z mężem klientami waszego banku!
I tak z nami pogrywacie? Pieprzony dupek!
Chcę rozmawiać z pana przełożonym.
Halo?
Kurwa!
Czarna dziura powstaje
w wyniku zapadania się regionów centralnych przy eksplozji supernowej.
Nowa materia neutronów nie może wytrzymać kolapsu.
Wiesz, co mnie męczy?
Czy najczarniejsza z czarnych dziur mieszka w dupie Franziski Doppler?
Teraz na poważnie. Myślę o tym,
czy Erik zwiał, czy ktoś go załatwił.
Jeżeli tak, to jego zioło jest w jaskiniach.
Tam je chował.
- No i? - Człowieku!
Idziemy tam!
- To jakaś ściema. - To jest petarda!
Dawno cię tu nie było.
Gdzie jest tata?
Powinieneś częściej zaglądać.
Mamo, jeżeli chcesz, żebym przyjechał, zadzwoń do mnie. Nie pod numer alarmowy.
Znów widziałam coś w lesie.
Całkiem wyraźnie.
Ciemna postać z wielką głową.
Mamo.
Nie wierzysz mi.
Tam jest coś, czego nasz mały rozum
nigdy nie pojmie.
Znalazłam to w lesie.
Mads je uwielbiał.
I ta sprawa z zaginionym Erikiem...
DZIEŃ MATKI 1986
...tak samo, jak kiedyś z twoim bratem.
Wszystko się powtarza.
Jest tak, jak 33 lata temu.
DOM SENIORA
To znów się wydarzy.
To ściema. Będziesz biegał i to sprzedawał?
Nie. Połowę spalimy sami.
A jeżeli będzie popyt... No cóż, nie będę się bronił.
Pójdziemy tam i przyniesiemy to.
Łatwizna.
Kto przyniesie co?
Wieczorem idziemy do jaskiń.
- Harcerski alert? - Bartosz myśli, że Erik chował tam trawę.
Słyszałam, że znaleźli tam kiedyś wiewiórkę z pięcioma łapami.
We wszystko uwierzysz.
Ty widzisz tylko koniec własnego nosa,
ale to nie znaczy, że nie dzieje się tam coś, co jest ukrywane
tylko dlatego, że atomowa mafia tego nie chce.
Nie zapomnij oddychać.
Franziska.
Magnus.
- Ona cię kręci? - Zamknij się.
- Idiota. - Dobra, pieprzyć to.
- Idziemy do jaskiń zobaczyć, co tam jest. - OK!
Chodź.
Nie możesz wytrzymać pół dnia?
Niemożliwe. Umieram tu.
Przyjedziesz?
Nie wiem.
Wszyscy będą się na mnie gapić.
Na weekend jadę do Frankfurtu. Jakieś szkolenie. Płacą za hotel.
I...
- i pomyślałem... - Ty myślałeś?
Nie myśl zbyt długo.
Mam wiele chętnych na to miejsce.
- Do zobaczenia. - Być może.
Tak, właśnie tam.
Jestem bardzo spięty.
Będzie dziś padać.
Blizny to czują.
Potrafią zajrzeć w przyszłość.
Tkanka twardnieje
i kurczy się.
Dziękuję.
Być może biorę to do siebie bardziej, niż myślałem.
Za rok będzie po wszystkim.
Przyjechałem do Winden niemal 33 lata temu.
Nigdy bym nie pomyślał, że tak się to skończy.
Wszystko ma swój czas.
Tak.
Wszystko ma swój czas.
Przykro mi z powodu Michaela.
Co u ciebie? Jak tam Jonas?
Dobrze.
Radzimy sobie.
Tu Hannah. Znów nie ma prądu.
Jak chcesz się nas pozbyć, to po prostu powiedz.
Twój wnuk nie widział cię od trzech miesięcy.
Myślisz, że tego chciał Michael?
To jest nienormalne.
Jesteś chora.
NIE OTWIERAĆ PRZED 4 LISTOPADA, GODZ. 22.13
Hannah!
Świetnie, ze przyszłaś.
Nie widziałyśmy się całe wieki.
Co u ciebie?
W porządku.
Wiesz... jakoś leci.
To pięknie.
Wejdź do środka. Zaraz przyjdę.
Cześć.
Gdzie jest Bartosz i reszta?
Spóźnieni. Jak zawsze.
- Jeżeli chodzi o niego... - W porządku, nie musisz nic mówić.
Ale chcę.
Pisałam do ciebie.
Nie raz.
Ale nigdy nie wysłałam tych SMS-ów.
Głupio to brzmiało.
A to, co się stało między nami ubiegłego lata...
- Ja... - W porządku.
Co?
Miałam właśnie déjà vu.
To światło, las.
To wszystko już się kiedyś wydarzyło.
Błąd w Matriksie.
Co takiego?
Jeżeli świat jest symulacją, to déjà vu jest błędem matrycy.
Albo wiadomością z tamtego świata.
Gdzieś o tym czytałam.
Dobrze, że wróciłeś.
- Co to ma znaczyć? - Zebranie rodziców.
Heide zachorowała, więc co miałem robić.
Cześć, Jonas. Żółwik?
Musisz go odprowadzić.
- Sama to zrób. - Wyluzujcie.
Nie jestem już dzieckiem.
Co tu robi ten lamus?
Tylko ja mogę tak robić, jasne?
No to w drogę!
To znów się wydarzy.
Jak wszyscy wiecie, Erik zaginął 14 dni temu.
Do tej pory nie mamy żadnych nowych wiadomości.
Bierzemy pod uwagę, że mógł uciec z domu.
Jeżeli któreś z państwa dzieci opowie coś na jego temat,
prosimy o taką informację.
- Dziękujemy. - Ile jeszcze będziemy czekać?
Chciałam dziś porozmawiać o stosunkach w szkole.
I o środkach bezpieczeństwa, które musimy podjąć.
O jakich środkach?
Właśnie słyszałaś, że nie wiadomo, czy w ogóle coś się stało.
Na razie musimy brać pod uwagę także to, że Erik nie uciekł.
ZA PIĘĆ MINUT NA ZEWNĄTRZ
Ta panika jest śmieszna.
Tu jest najbezpieczniej
w całym okręgu.
Tu mordercy nie biegają po ulicach.
- Statystyki... - Nie możemy przecież nie robić nic...
...i czekać, aż ktoś odnajdzie ciało Erika.
Jak myślicie, co się stało z Erikiem?
U nas w klasie mówią, że ktoś go porwał
i trzyma teraz w piwnicy.
Nie gadaj głupot. Zwiał z domu i tyle.
Ale to przecież możliwe, że jest gdzieś zamknięty i nie może uciec.
Po co ktoś to robi? Zamyka innych?
To jak z czarownicą w bajce o Jasiu i Małgosi.
Jak zgłodnieje, będzie miała co jeść.
Nie. Jeżeli nawet rodzice mówią ci, że większość ludzi jest dobra,
to pamiętaj, że są też tacy którzy będą ich przeciwnością.
- Tak jak twoja siostra. - Idiota.
Mój ojciec mówił, że dobro i zło to kwestia perspektywy.
Co, martwy ojciec to zły temat?
A jak Erik nie żyje?
Jak leży gdzieś tam martwy i nikt go nie znajdzie?
To byłoby słabe.
Jeżeli nawet ktoś nie żyje, to trzeba go znaleźć.
Wszyscy żyją. I nikt nie zostanie nieodnaleziony. OK?
Możemy zmienić temat?
Najważniejsze, żebyśmy trzymali się teraz razem.
I dążyli do tego samego.
Ważne, żebyśmy nie podgrzewali atmosfery,
bo za kilka dni będziemy tu mieli prasę i media.
Regino, wszyscy wiedzą, że jest to nie po twojej myśli.
Przecież tu wcale nie chodzi o mój hotel.
- Nie? A o co? - O nasze miasto.
Błąd. Tu chodzi o zaginione dziecko.
Które najprawdopodobniej uciekło z domu. Właśnie słyszałaś.
Może zajmiesz się swoimi problemami?
Nie wiem, o czym mówisz.
To znów się wydarzy.
Helge!
- Co ty tutaj robisz? - Już za późno?
Helge.
To ja, Charlotte.
Odprowadzę cię z powrotem.
To znów się wydarzy!
Nudy.
- Możemy już wracać? - Zaraz będziemy na miejscu.
Jonas!
Chodź!
Z przodu.
Pod fotelem.
- No i? - Kurwa.
- Przecież tu było! - O to wam chodzi?
- A ona czego tu szuka? - To moje.
Zgodnie z definicją,
posiadanie oznacza władzę jednostki nad rzeczą, a więc jest moje.
Ale mogę sprzedać. Co oferujesz w zamian?
Kopa w dupę.
To, co tu mam, jest warte lekko 500.
Za 200 może zmienić właściciela. Przecież tatuś ma pieniążki.
Przestań pieprzyć.
Dawaj worek.
Jackpot!
Co to było?
Tam ktoś jest.
Kurwa!
Cholera.
- Pieprzona latarka! - Co to jest?
Co to?
- Uciekajcie! - Ruchy!
- Uciekajcie! - Już!
Chodź.
Mikkel?
Mikkel!
Jonas.
Kurwa, co to było?
Nie wiem!
Co to było?
Gdzie Jonas i Mikkel?
Gdzie jest Mikkel?
Nie ma go z wami?
Przecież był z tobą!
Kurwa! Mikkel!
Mikkel!
Już za późno.
Spóźniliśmy się.
Mikkel!
Mikkel?
Mikkel!
Macie coś?
OK.
Tak?
- Znaleźliście go? - Nie.
Nie ma po nim śladu.
- Co u Franziski? - Śpi.
Charlotte, ja...
Czy moglibyśmy...
Muszę ci...
Charlotte?
Muszę kończyć.
OK.
Boże, daj mi spokój, by pogodzić się z tym, czego nie da się zmienić.
Odwagę, by zmieniać to, co można. I mądrość, by odróżniać jedno od drugiego.
Daj mi spokój, by pogodzić się z tym, czego nie da się zmienić.
Odwagę, by zmieniać to, co można. I mądrość, by odróżniać jedno od drugiego.
Wszystkie jednostki na skraj lasu przy Neuweiher,
na wysokości F026, czwarty kilometr. Znaleziono zwłoki dziecka.
Powtarzam: znaleziono zwłoki dziecka.
Przykro mi.
To nie jest Mikkel.
Spadając przez czas i przestrzeń Zbudziłam się ze snu
Lecz tylko na krótką chwilę Potem znów powróci noc
Przyszłość zaczyna się jakoś, gdzieś Kiedyś
Nie czekam już dłużej
Miłość rodzi się z odwagi Nie zastanawiaj się długo
Jedziemy na ognistych kołach Przez noc do przyszłości
Napisy: Michał Pyka