To twoja ostatnia szansa,
żeby uniknąć czegoś bardzo nieprzyjemnego.
Powiesz nam, gdzie ukryłeś resztę towaru, Lyle?
Eli, przepraszam.
Gadaj, Lyle!
Przepraszam, Frankie.
Wyprowadźcie go.
Lyle!
Ty gnoju.
Nie! Przestań mnie bić!
Niech ktoś wezwie policję!
Wezwijcie gliny!
Nie wsadzaj mnie do bagażnika! Posadź mnie z tyłu!
Właź!
Kocham cię, Frankie!
Zamknij się!
Chciałeś wychujać Ivana Krolla, pieprzona mendo.
Co to, kurwa?
Ja pierdolę.
Czekajcie!
Życie jest inne, gdy się dorasta w rodzinie przestępców.
CHŁOPIEC POCHŁANIA WSZECHŚWIAT
ODCINEK 1: CHŁOPIEC CZUJE, ŻE COŚ ŚMIERDZI
Ale nawet w Darze
jest szkoła, praca domowa i trzeba robić, co każą dorośli.
Choć dorośli czasem się gubią
i podejmują złe decyzje, przez które idą do paki.
Chłopcy, budźcie się.
Slim zaraz tu będzie.
Wstawać!
Muszę więc pomóc mamie i ojczymowi uniknąć tych błędów,
żeby nie zboczyli z prostej drogi.
- Mamo, wiesz co? - Co?
Slim pozwoli mi jechać główną ulicą.
Ja ci ufam.
Uważa, że jeżdżę lepiej niż Lyle.
Co robisz?
Jeszcze do końca nie wiem.
Spytaj później.
Wygląda dobrze.
Dzięki.
Nasza mama jest najlepsza na świecie.
Zawsze dba o mnie i mojego brata Gusa,
a my staramy się dbać o nią.
Jej jedyną wadą jest zbytnia ufność. Choć nie jestem pewny, czy to wada.
Mały chce prowadzić.
Pomysł napisania tego listu wyszedł od Slima Hallidaya.
Kojarzysz go z odsiadki za zabójstwo.
Nasz ojczym, Lyle, poznał Slima właśnie w więzieniu.
Dziś nazywamy Slima naszą nianią.
Suń się.
W porządku?
Co pisze Gus?
Wiele z tego, co pisze mój brat, się sprawdza.
To chyba najmądrzejszy człowiek w całej Australii.
Ale od siódmego roku życia nie powiedział słowa.
„Martwa chwostka to twój koniec”.
Co?
To nigdy nie ma sensu, dopóki się nie wydarzy.
Dobra, jedziemy.
Pamiętaj. Sprzęgło, zapłon.
Dobra. Wrzucamy jedynkę.
I z czuciem na gaz.
Właśnie tak.
Uważaj.
Wracamy na ulicę.
Dobrze.
Tak jest. Trzymaj.
Chryste panie!
To się nazywa jazda.
Zacząłem pisać do Alexa Bermudy.
Zostały mu cztery lata odsiadki, jeśli nie wpakuje się w kłopoty.
Z tym nigdy nie wiadomo.
Czy w więzieniu jest nudno?
Jak wytrzymałeś 25 lat?
Naucz się jeździć!
Uczysz się kontrolować czas.
Zwalniasz, skupiając się na szczegółach, lub przyśpieszasz, szukając sobie zajęcia.
Jakiego zajęcia?
Zbierasz kupy karaluchów, żeby ułożyć z nich swoje imię.
Ścielisz łóżko, czytasz książkę,
grasz ze sobą w szachy, potem grasz z wygranym.
Wyobrażasz sobie, że idziesz na ryby na molo w Redcliffe.
Łowisz wielką sztukę, smażysz, patrzysz na zachód słońca.
- Hamulec. - Co?
Hamulec!
Teraz wiesz, co to znaczy „ustąp pierwszeństwa”. Dobra.
Wrzuć na luz.
Zapłon.
Z czuciem na gaz.
Według Slima
trzymanie się prawa jest jak jazda samochodem.
Trzeba z czuciem wciskać gaz.
Lyle!
Widziałeś, jak jechałem?
Normalnie jechałem!
Pewnie. Kiedyś będziesz świetnym kierowcą.
- Prowadzi lepiej niż ty. - Jasne, Slim.
Pewnie.
Co robisz wieczorem?
Frankie ma aerobik, a ja muszę załatwić parę spraw.
Mógłbyś popilnować dzieciaków?
Żeby odrobiły lekcje.
Jasne. Zawsze.
Dzięki, stary.
Hej, chłopaku.
Podziękowałeś mu?
- Dzięki, Slim! - Trochę za późno.
Mamo, prowadziłem aż do cementowni. Nauczyłem się, jak ustąpić pierwszeństwa.
Hej, wolniej.
Wytrzyj buty. Przestań biegać.
Wojna narkotykowa w Brisbane zbiera makabryczne żniwo.
Historię śledzi Caitlyn Spies z Courier-Mail.
Wczorajszej nocy znaleziono zwłoki niezidentyfikowanego mężczyzny…
Eli, wyłącz to.
…na pustkowiu niedaleko Stapleton.
Nie miał prawej ręki.
Policja wiąże zabójstwo z trwającymi konfliktami
między azjatyckimi gangami
i prosi o kontakt osoby, które mają jakiekolwiek informacje na ten temat.
- Mamo! - To tylko wiadomości.
To była Caitlyn Spies.
Nawet gdyby to był Michaił Gorbaczow. Rób lekcje.
ELI KOCHA CAITLYN
Przymknij się.
Przestańcie!
Eli, przestań!
Wieczorem wychodzę z Lyle’em. Slim się wami zajmie.
Dokąd idziecie?
Do kina.
Slim, jesteś w gazecie.
Widziałem.
- To ten, co cię wsadził? - Skorumpowany psychol.
To zabiłeś tego taksówkarza czy nie?
A jak myślisz?
Myślę, że nie jesteś brutalem.
Nie lekceważ tego, do czego zdolni są ludzie.
Myślisz, że Lyle znów handluje heroiną?
Nie wiem. Czemu sam go nie spytasz?
Nie chcę mu robić przykrości.
- Bardzo się stara. - Dobry z ciebie dzieciak.
Tak sądzisz?
Tylko trzymaj się z daleka od kłopotów.
A Lyle niech sam się martwi o swoje interesy.
Drogi Aleksie! W naszej rodzinie o wielu sprawach się nie mówi.
Staramy się chronić siebie nawzajem albo zwyczajnie chowamy głowę w piasek.
Ciekawe, co ty wolisz: gdy ludzie mówią za dużo czy za mało.
Jedno i drugie może się źle skończyć.
Drogi Eliu, pozdrowienia od Alexa Bermudy
i chłopaków z B16.
Wciąż nie mogę uwierzyć, że znasz Slima Hallidaya.
Ten facet to legenda.
À propos angażowania się w sprawy, na które nie masz wpływu,
miałem sporo czasu, by to przemyśleć.
Jesteśmy istotami społecznymi. Naturalne, że chcemy pomóc kumplom.
Ale w przypływie emocji podejmuje się wiele błędnych decyzji.
Na przykład ostatnio klawisze zabrali nam telewizor za jakieś drobne wykroczenie
i skończyło się nieprzyjemnie.
DNI NASZEGO ŻYCIA
Niczym ziarenka piasku w klepsydrze,
tak upływają dni naszego życia.
Można odebrać więźniowi wolność, odebrać mu prawa i człowieczeństwo,
ale na litość boską, nie odbierajcie mu Dni naszego życia.
Muszę sprawdzić, co u dzieci.
Nic im nie jest.
Jak film?
Wczoraj w kinie.
Fajny.
Czułe słówka.
O czym jest?
To historia miłosna.
- Ma szczęśliwe zakończenie? - Szczęśliwe i smutne.
Jedz śniadanie.
Mój szef mówi, że mogę przyprowadzić dzieci do pracy
w ramach waszego projektu szkolnego.
Nie jesteśmy twoimi dziećmi.
Można też przyprowadzać irytujących smarkaczy,
więc obaj się kwalifikujecie.
A tobie się podobał wczorajszy film?
- Co… - Czułe słówka.
Czułe słówka.
Był naprawdę dobry.
Taki dla dziewczyn. Spytaj mamę.
Gdzie mój…
Dziękuję.
I mój…
Jesteś boska.
Spadam. Dobrego dnia w szkole, chłopcy.
Wiesz, że to niemożliwe, prawda?
Dlatego to najlepsze miejsce, żeby przygotować się do życia.
Myślisz, że znowu diluje?
Ja myślę, że tak.
Z NIM JEST SZCZĘŚLIWA!
Chyba że znów zacznie ćpać.
Pójdziemy skrótem?
Zjeżdżaj, Astro Boy! To nasza miejscówka.
Odpuść, Gus.
Ruchy!
Gus, prawda? Nie poznaliśmy się.
Jestem Poppy Birkbeck, szkolna psycholożka. Usiądź.
Muszę przyznać,
że dałeś moim poprzednikom wiele do myślenia.
Wszyscy są zgodni, że fizycznie nic ci nie dolega.
Słuch masz doskonały,
mózg też funkcjonuje prawidłowo,
co widać po wynikach w nauce.
A zatem problem mamy wyłącznie z mówieniem.
Może twoje prace plastyczne coś nam powiedzą.
To twoja martwa natura.
To twoja martwa natura z kwiatami.
Na wielu rysunkach jest
ten samochód.
Rodzina macha na pożegnanie.
Te dzieci z tyłu…
To ty i twój brat?
Dokąd jedziecie?
Jak nie możesz powiedzieć, napisz.
Albo… narysuj.
Może to ci się wydać bezcelowe,
ale wierzę, że macie z bratem ogromny potencjał,
tylko hamuje was trauma z przeszłości.
Może nałóg matki, to, że odeszła od waszego ojca,
lub coś innego, o czym postanowiłeś milczeć,
wierząc, że cię to ochroni.
Lub ochroni kogoś.
Uwierz mi, milczenie rzadko daje taki efekt.
Zwykle wszystko pogarsza.
Narysuj, co ukrywasz.
Ej, Dzwoneczek.
Darren czeka na zapleczu laboratorium.
Wszystko w porządku?
Co jest?
Wyciągnij ręce i zamknij oczy.
Masz wyciągnąć ręce. Upośledzony jesteś?
Kurwa!
- Musisz go potrzymać. - Rób, co ci każe.
Rozciągnij go. Złap za szyję i za ogon.
Na koszu.
Mocniej za ogon. Musisz zacisnąć pięść.
Co chcesz…
Jezu, kurwa!
Należy do mojego dziadka. Samurajska stal.
Jesteś z Wietnamu.
Nie możesz być potomkiem samuraja.
Mój drogi przyjacielu, zaraz się o tym przekonamy.
Na litość boską.
Nie szczaj w gacie, ćwiczyłem.
Nie ruszaj się, a nic złego się nie stanie.
Darren, to głupie!
Oko umysłu widzi wszystko.
Utniesz mi łeb albo rękę.
- Prawdziwy wojownik się nie waha. - Trafisz do poprawczaka!
Co wy tam robicie!
Co tu się wyprawia?
Szczury laboratoryjne to własność szkoły.
Idziesz ze mną.
Mam pytanie, Eli Bell.
Dlaczego w kraju takim jak nasz, obdarzonym cudami natury,
młodych ludzi tak pociąga przestępczość i drobne występki?
Nie wiem, ale…
Moim zdaniem to przez brak ruchu.
Co twoi koledzy robili za blokiem naukowym?
Palili?
Zabawiali się ze sobą?
To nie są moi koledzy.
Nie okłamuj mnie. Nie jesteś w tym dobry.
Kto jeszcze tam był?
Chyba nie chodzą do naszej szkoły.
Jeden był wysoki i gruby, drugi to mały Wietnamczyk.
Tak wygląda połowa uczniów z moich lekcji wuefu.
Potrzebuję nazwisk.
Opuszczaj sztany.
Co opuścić?
Spodenki.
Pochyl się.
Dalej! Pochyl się.
Nie powiem, że nie będzie bolało, bo właśnie o ból chodzi.
Kara ustanie, gdy wyjawisz, kim są twoi współspiskowcy.
Kto taki?
Nikt już nie zna angielskiego? Twoi wspólnicy.
- Twoi partnerzy! - Jezu.
Jezus, jestem tego pewien,
nie był ani gruby, ani nie pochodził z Wietnamu.
Czy usłyszę nazwisko?
Z prześladowcami możesz sobie radzić na dwa sposoby.
Nie wchodzisz im w drogę albo bierzesz sprawy w swoje ręce.
Kłopot z drugą opcją jest taki, że nie wiesz, co będzie dalej.
Im bliżej mam do wyjścia, tym bardziej przestrzegam kodeksu więźniów.
Nie mieszaj się,
nie kabluj na kumpli,
gęba na kłódkę.
Milczenie godne podziwu, ale nierozważne.
Znam odpowiedź. Chcę tylko usłyszeć ją od ciebie.
Dobrze.
Mamo, Lyle?
Mamo?
Gus, lepiej nie.
Lyle nas zabije, jeśli nas tu złapie.
Gus, nie wolno! Nikogo tu nie było od czasu sprawy z mamą.
Wracaj.
- Co mamy zrobić z mamą? - Wybacz, stary.
- Lyle! - Wrócę, obiecuję.
Lyle!
Najpierw sam się z tego wygrzebię. Potem wrócę, przyrzekam.
Przykro mi.
Lyle!
Gus!
Lyle wrócił!
- Lyle! - Hej!
Siema, kolego!
Pokaż no się.
Co z Frankie?
Wciąż kiepsko.
Dobra, zajmijmy się nią.
Chłopcy.
Chłopcy!
Ty skurwysynu! Kurwa!
Jesteś pieprzoną świnią!
Nienawidzę cię!
Chłopcy, pomóżcie mi!
Nie róbcie mi tego. Błagam!
Będzie dobrze.
Chłopcy.
Wiem, że mnie słyszycie!
Pierdolcie się!
Skąd o tym wiesz?
To jakiś odlot.
ZACZEKAJ!
Na co? Na co czekamy?
Nie odbieraj!
Eli.
- Eli? - Kto mówi?
Masz trzy strzały.
Nie wiem. Alex?
Alexów są miliony.
Siedzi w więzieniu. Piszemy do siebie. Slim nas przedstawił.
Przyjaciel zabójcy taksówkarza…
Nie zabił go!
Jest twoją niańką, musi tak mówić.
Mama też tak mówi, a ona nie umie kłamać.
Każdy kłamie, święty i grzesznik.
Ważne, żeby wiedzieć, z którym rozmawiasz. Powodzenia, Eli.
Oby was tam nie było.
Nie! Dawaj, Gus.
Wy małe szczyle, chodźcie tu!
- Dawaj! - Nie rób tego, Gus!
- Eli! - Ruszaj się, Gus!
Wracajcie tu, szczyle!
Co się dzieje?
Dzieciaki są w tunelu ewakuacyjnym!
Wpakowaliście się w niezłe gówno.
Co zrobisz?
Jeśli nie pogrzebią się żywcem, zabiję ich.
Lyle, nie bądź dla nich surowy.
Gus, zaczekaj na mnie!
Gus.
Utknąłem! Gus, wracaj.
Zadbaj, żeby nic się im nie stało.
Śmierdzi kupą!
Gdzie jesteśmy?
Tam, gdzie wasze miejsce, piździelce.
Macie szczęście, że was nie zasypało.
Wyłazić.
- Spuścisz nam manto. - Jasne, że, kurwa, spuszczę.
- Jebać to. - Nie przeklinaj!
- Ty przekląłeś. - Jestem dorosły, prawda?
Myślałem, że dorośli uczą się na błędach.
Ty i mama znowu dilujecie, prawda?
Może rozgłoś to po całej okolicy?
Teraz łapcie się tego, zanim złapiecie polio i zapalenie wątroby.
Gadaliśmy z tym gościem przez telefon.
- Skąd zna moje imię? - Jakim gościem?
Ten telefon nie jest nawet podłączony!
Zasługujemy, żeby wiedzieć, co się dzieje!
Zasługujecie, żeby tam zostać,
póki ty nie nauczysz się dobrych manier.
Mama znów zaczęła brać?
Pieprzony Lyle.
Eli!
Dajcie jej się wyszaleć.
Wiem, że to trudne, ale musimy przeczekać.
On próbuje mnie zabić, Eli.
Wezwij gliny! Próbuje mnie zabić.
Zadzwoń i powiedz, że mnie zamorduje.
Eli!
Nie możesz jej pomóc.
Przy…
Przytulmy się.
Myślisz, że już poszedł?
Przepraszam, Frankie.
Gówniany ze mnie ojciec.
Nie.
Jesteś świetny, Lyle.
Tkwilibyśmy po uszy w gównie, gdybyś nie dał nam domu.
- Kiepski ten dom, co? - Wcale nie.
Chłopcy cię uwielbiają.
Ja też cię trochę lubię.
Chodź, podsadzisz mnie.
Bo spadnę!
Gus!
Dawaj, Gus, pchaj!
Gdzie są te cholerne guziki?
Dostaliście nauczkę?
Lyle nadal jest zły?
Uspokoił się. Ogląda mecz.
Nie stłucze nas?
Nie, jeśli przeprosicie.
„Odcięcie czegoś”. Dziewięć liter.
Trzecia „P”, piąta „T”.
Amputacja.
Mamo.
Przysięgnij, że znowu nie ćpacie.
Przysięgam.
„Objąć kogoś”, dziewięć i trzy.
Przepraszam.
Dobranoc.
Dlaczego uciekłaś od taty?
Eli, jest późno. Nie chcę teraz rozmawiać o Robercie.
Robił coś złego, prawda?
Wszyscy czasem robimy coś złego.
Alkoholizm to choroba.
Nie był zdrowy.
Był dobrym człowiekiem?
Był dobrym tancerzem.
- Bardziej przypominał mnie czy Gusa? - Nie wiem.
Przypominał was obu.
Czy czasem wzbudzał strach?
- Tak jak Gus. - Gus nie wzbudza strachu.
Wzbudza.
Tak? W jaki sposób?
Kiedy tak pisze w powietrzu swoim magicznym palcem.
Jakby umiał przeskakiwać w czasie i wysyłać wiadomości z przyszłości.
Może umie.
Rozważałeś taką możliwość?
Wiem tylko, że kocha cię bardziej, niż może powiedzieć.
Kiedy się urodziłeś, pilnował cię, jakby od tego zależał los ludzkości.
To twój najlepszy przyjaciel.
A ty jesteś najlepszą mamą.
Nie.
Jestem trochę poniżej średniej, ale miło, że tak mówisz.
Jesteś za dobra na to gówniane miejsce.
Za dobra dla taty i za dobra dla Lyle’a.
Nie mów tak.
Możesz być nauczycielką albo psycholożką,
a nie żyć z dilerem heroiny.
Dosyć tego.
Idź do łóżka.
Idę za nim.
Sprawdzę, dokąd pójdzie. Idziesz?
NIE MIESZAJ SIĘ
Nie ruszaj się.
Jako ninja nie powinieneś nosić
niebieskiej piżamy z dziurą na tyłku.
Twoja biała australijska dupa błyska się jak latarnia.
Cześć, Darren.
Wiesz, że po odcięciu łba, mózg żyje przez trzy minuty?
Gadałbyś, póki nie straciłbyś przytomności.
To chyba nieprawda.
Możemy się przekonać.
Posrałeś się?
Prawie.
Co Lyle tu robi?
Chyba odbiera heroinę od twojej mamy.
Brawo, Dzwonie. Kto jeszcze wie, co on kombinuje?
Może gość z telefonu.
Co to za gość?
W telefonie. Rozmawiałem z nim przypadkiem.
Chyba wiedział, co się dzieje.
To mógł być Ivan Kroll.
- Kto to Ivan Kroll? - Taki dupek na motocyklu.
Słyszałeś o facecie, któremu odcięli rękę? To pewnie robota Ivana.
Chcesz coś zjeść?
- Nie, dzięki. - Lepiej wejdź.
Tak każe grzeczność.
Buty zdejmij, pacanie.
Patrz na to.
Spójrz.
…tyle pieniędzy. Jest najlepsza.
Kiedy Lyle wrócił do dilowania?
Skąd pomysł, że przestał? Teraz jest wyżej w hierarchii.
Do dupy, co? Myślisz, że jesteś z dobrymi, a odkrywasz, że jesteście źli.
Darren!
Chodź, chce cię poznać.
Szpiegował na podwórku. To ten, który nie sypnął o szczurze.
Eli, co tu robisz?
On mnie zaprosił.
Jest środek nocy. Do domu!
- Dobra. Idę. - Zawsze tak łatwo się poddajesz?
Czemu tu przyszedłeś?
Bo to kretyn.
Śledziłem Lyle’a.
Dlaczego?
Masz do niego pytanie.
- Wystarczy. - Ja mówię, kiedy wystarczy.
Dobra.
Podejdź, chłopcze.
Bliżej.
Zadaj Lyle’owi
swoje najważniejsze pytanie.
Zadbam, żeby odpowiedział szczerze.
Czemu znowu dilujesz?
- Dla kasy. - To czemu jesteśmy biedni?
Jedno pytanie!
Teraz moja kolej.
Dlaczego nie wsypałeś mojego syna?
Kodeks więźniów. Nie wtrącaj się i gęba na kłódkę.
Dobrze go wyszkoliłeś.
Możecie iść.
Przyprowadź go innym razem.
Może porozmawiamy o pracy.
Dziękuję.
Eli?
Mówił, że chodzi o pieniądze,
a te pieniądze są dla twojej rodziny.
Robi to, bo was kocha.
Do łóżka.
Lyle!
Lyle, wracaj!
Proszę!
Nigdy więcej nie chodź za mną.
Lyle!
Co za wstyd.
Ty się wstydzisz? Jesteś pieprzonym dilerem!
O co, kurwa, chodzi tobie i mamie?
„Odrób lekcje! Zjedz brokuły! Sprzątnij w kuchni!”
Mama jest ćpunką,
a ty jesteś idiotą, który ją w to wciągnął!
Dobra, chodźmy.
Co robisz? Wstawaj.
- Wstawaj! - Nie mogę.
Znowu mnie popchniesz.
Nie płacz, ty mięczaku. Czemu beczysz?
Nie wiem.
Mam w sobie mnóstwo łez.
Nie panuję nad tym.
Masz. Wytrzyj twarz.
Bierz.
Dilerka to gówniany sposób, żeby zarobić na życie,
ale uczciwą pracą się nie wzbogacisz.
- Tak powiedział Darren. - Serio?
Serio.
Niedługo stąd wyjedziemy.
Będzie nam dobrze. Obiecuję.
Będzie tak dobrze, że zapomnisz, że kiedykolwiek było źle.
Zastanawiałeś się, czemu tak łatwo płaczesz?
Bo jestem mięczakiem?
Bo jesteś dobrym dzieciakiem. Nigdy nie wstydź się, że płaczesz.
Płaczesz, bo się przejmujesz.
Ci, co nie płaczą, mają wszystko w dupie i dosyć takich chujów chodzi po świecie.
Lepiej ci?
Skończyłeś płakać?
Tak.
Wracajmy do domu.
Leć prosto do wyrka, dobra?
Mama nie bierze, ale Lyle diluje, tak jak myśleliśmy.
Bich Dang zaproponowała mi pracę.
Możemy mu pomóc.
Zaczniemy robić interesy, zarobimy kupę kasy.
Zdobędziemy forsę, żeby zabrać stąd mamę.
Co myślisz?
CHŁOPIEC POCHŁANIA WSZECHŚWIAT
Jutro będę nieprzytomny.
W NASTĘPNYCH ODCINKACH…
To próba. Dobra próba to taka, którą trudno przejść.
Ta jest twoja.
Bobby!
Twoja mama jest szczęśliwa. Po co to ryzykować?
Robert to twój ojciec.
Nic ci nie jest, tato?
Będzie lepiej.
Będzie tak dobrze, że zapomnisz, że było źle.
Ivana Krolla wymyślili tak na postrach.
Jakieś wieści o Lyle’u?
Nie, ale znajdę go, zanim coś mu się stanie.
Czasem ze złego biorą się dobre rzeczy.
Obiecuję, że nasza święta misja dopiero się zaczęła.
Gdzie moja mama?
Mama jest w więzieniu.
Chcę zobaczyć synów!
- Jesteś prawdziwy? - To nie sen, mamo.
Zostaliśmy sami, Gus. Nikt nam nie pomoże.
Caitlyn Spies? Jestem Eli Bell.
Ty i ja jesteśmy światłem dziennym.
Wysłanie naszych chłopców w świat to powód do dumy.
Ból i przyjemność to część życia.
Bez bólu życie nie jest prawdziwe.
Musimy tylko uwierzyć.
„CHŁOPIEC POCHŁANIA WSZECHŚWIAT”
NA PODSTAWIE KSIĄŻKI TRENTA DALTONA
Napisy: Przemysław Rak