Dün gece bir yıldırım gördüm.
Garip geldi çünkü havada tek bir bulut yoktu.
Bu konuda bir bilgin yoktur herhâlde?
Kontrol etmeyi öğrenmelisin.
Kolay olmayacak.
Eğer kontrol altına alamazsan güç sarhoşu olabilirsin.
Ee, bu ziyareti neye borçluyum?
Yardım edebilmeni umuyorum.
Zeus'un benim için dövdüğü kılıcı nasıl bulabilirim?
Niye?
Zeus'tan bana kalan tek şey o.
Tek sebep bu mu?
Biraz adamantin gerekir.
Ama her adamantin de olmaz.
Kılıcı aldığın maden damarından çıkarılan adamantin olmalı.
Adamantini buraya koyarsan
seni kılıca götürecektir.
- Teşekkür ederim. - Gitmeye karar verirsen dikkatli ol.
Son haber aldığımda kılıç hâlâ Talos'un kafasına saplıydı.
Yarısı veda etmeye geldi.
Diğer yarısı da, gökleri gürleten ölümüne şahitlik etmek için.
Babam karmaşık biriydi.
"Karmaşık" da kibarca "kusurlu" demek.
Ama kimse ona meydan okumazdı.
Hera dışında.
Aramızdan ayrıldı, ha?
Bu diyardan ayrıldı.
Yarınki törenden sonra Ölüler Diyarı'na doğru yola çıkacak.
Ama o ölümsüz.
Nasıl ölebilir?
Biz ölümlüler gibi ölmeyiz.
Ama yine de yargılanırız.
Neyse ki onunki düzgün bir ölümdü.
Fakat unutulursak Ölüler Diyarı çukurunda kaybolabiliriz.
Bu yüzden babamızın hikâyelerini anlatmalıyız.
Ona adak adanması için telkinde bulunmalıyız.
Müritlerim onun adına birçok tapınak inşa edecek, söz veriyorum.
Babamızın unutulmasına göz yummayacağım.
Onun mirasını hem dünya üzerinde
hem de burada korumalıyız.
Olimpos Cemiyeti, Hellas'ın tüm ilahlarını birleştirdi.
Fakat tüm ittifakların sonu gelir.
Diğerlerini zapteden tek şey babamız ve amcalarımızdan korkmalarıydı.
Ölüler Diyarı'nın tanrısı nerede?
Gel, birlikte yürüyelim.
Nerede olduğumuzu biliyor musun?
Lethe nehrine batmış olduğum için
yüreğim sızlıyor, kendimi kaybediyorum.
Yanından her geçişimde suyundan içmeyi düşünüyorum.
Zira Lethe, tüm hatıraları ve acıları siler.
Kişiyi geçmişinden ve sıkıntılarından kurtarır.
Ama içmiyorum.
Neden dersin?
İçersem karıma ve çocuklarıma ne olur?
Bu diyara bağlı kalmaya devam ederler. Ben de öyle.
Belki bir gün buradan kurtulur,
yukarıdaki dünyaya göçeriz.
Umudum tam da bu.
Mutluluk. Gerçek mutluluk.
Aynısı senin için de mümkün.
Saadet dilersen
nehir sana en mutlu anılarını göstererek
tekrar bahtiyar olmanı sağlar.
Pençesinde olduğun acıyı iyi bilirim.
Ne kadar büyük bir aşksa
o kadar büyük keder olur.
Bunu ben de yaşadım.
Bu diyarı hiç istememiştim.
Ozanlar engin hazinelerimi anlatır durur.
Burada hükmettiğim diyarları da.
Ama gerçeği bilmiyorlar.
Ölüler Diyarı'nda yaşamak, kişiyi zehirler.
Bir noktadan sonra dayanamıyorsun.
Elimde ne gökyüzü vardı ne de denizler.
Benim krallığım...
...bir zindandı.
Benim bile katlanamadığım bir zindan.
Ölülerin fasılasız haykırışlarını kimse duymak istemez.
Ölüler Diyarı'ndan sadece kısıtlı bir süre uzak kalabilirim.
Uzun süre uzak kaldığımda
dayanılmaz bir acı başlıyor.
Onu ilk görüşüm hâlâ aklımda.
En şiddetli acılar bile beni ondan uzak tutamazdı.
İhtiyacım olan sığınağımdı o.
Özlediğim şefkat.
Kim var orada?
Annesi Demeter'ın beni kabul etmeyeceğini biliyordum.
Diğer tanrıçalar bir yana, ışık saçan Persefoni gibi bir tanrıçanın
Ölüler Diyarı'nda yaşamak istemeyeceğini de biliyordum.
Ama dünyadan kopmuş hâldeyken öyle birini görmek büyük bir lütuftur.
Onu görmeye o kadar ihtiyacın oluyor ki dönüp tekrar görmeye mecbur hissediyorsun.
Olamaz!
Yanındayım dostum.
Ama ben ona ne sunabilirdim ki?
Yanındayım.
At dostun için.
Teşekkür ederim.
Yine sensin, değil mi?
Daha önce de ziyaret etmiştin.
Niye görünmekten kaçıyorsun?
Karşısına çıkmak istedim.
Ama biliyordum ki sonu yalnızca hüsranla bitebilirdi.
Ben de ziyaretlerime son verme kararı aldım.
Elde edemeyeceğin birini sevmenin nasıl olduğunu ben de iyi bilirim.
Tecrit ve ızdırap içinde yaşamak nasıldır iyi bilirim.
Benim zindanım Ölüler Diyarı'ydı.
Senin zindanın da
Akrisios ve onun oğullarından kaçarken saklandığın ormandı.
İçinde bulunduğun karanlıkta senin yıldızın o rahibe olmuştu.
Persefoni de benimki.
Ben de tıpkı senin gibi ne kadar denesem de uzak duramadım.
Onu tekrar ziyaret etmeye,
gölgelerden onunla konuşmaya başladım.
Karanlıktan başka bir şey bilmediğinde
ışığı arıyorsun.
İkimiz için de onlar güvenli liman oldu.
Hiç ulaşamayacağımızı sandığımız huzura ulaştık.
Bahçe işleriyle uğraşmak sana farklı bir perspektif katmış.
Nasıl yani?
Her şeyin ayrıntısını fark ediyorsun.
Yaprakların damarlarını, toprağın nemini.
Bu ayrıntılara dikkat etmek, bahçenin sağlığı için çok mühim.
Bu yüzden de en küçük nimetler bile senin için kıymetli.
Beni fazla büyütüyorsun.
Gerçek şu ki, bahçe işleri benim için bir kaçış yolu.
Neyden?
Annemden.
İyi niyetli olsa da
çok zor bir kadın.
Nasıl yani?
Evlenmem için bana baskı yapıp duruyor.
Pek haksız da değil.
Mutlu olmanı istiyor.
Mutlu olmak için bir erkeğe ihtiyacım yok.
Beni biraz olsun tanısaydı
rızam olmadan taliplerimle anlaşma yapmazdı.
Hepsi gerçekten o kadar kötü mü?
Annemin umursadığı tek şey soyluluk. Ama taliplerimin hepsi kendini beğenmiş.
Özellikle de Ares. O aklıma gelince midem bulanıyor.
Senin gibi değiller.
Sen küçücük çiçeklerin bile kıymetini biliyorsun.
Veya mesela bu bahçede konuştuğumuzda
beni gerçekten dinliyorsun.
Sanki senin beni gördüğün gözlerle onlar beni hiç göremez gibi.
Sonraki ziyaretini iple çekiyorum.
Ben de öyle.
Âşıktım.
Fakat o sınırı aşmayacağıma yemin etmiştim.
Tıpkı senin gibi.
Dayanmak her gün daha da güçleşiyordu.
Delirmek üzereydim.
Onu görme isteğim gittikçe artıyordu.
Seni özledim. Nerelerdeydin?
Demek doğruymuş.
Başka biri var.
- Burada ne işin var? - Kim o?
Kiminle yarıştığımı bilmek isterim.
Kimseyle yarıştığın yok.
Çoktan kaybettin bile.
O kadar emin olma.
Sarhoş musun sen?
Sana hediye getirdim.
Krom çelikten yapılma.
Kullanılan deri de Zeus'un en iyi düvelerinden.
Getirmeseydin.
- Giysene. - Lütfen bana dokunma.
Ne yapıyorsun sen? Bırak beni!
Bu kadar yeter Ares!
Gazabımı tatmak istemiyorsan git buradan.
Sen iyi misin?
- Evet. - Demek buymuş.
Yaptıklarından utanç duymalısın.
Sen de kiminle aşık attığına dikkat etmelisin ihtiyar.
Sandığımdan da büyük bir ahmakmışsın!
Derhâl gitmezsen kan dökülecek.
Dökülsün bakalım.
Hayır!
Bitti.
Bitmedi.
Daha yeni başladı.
Teşekkür ederim.
Karşıma hiç çıkmayacaksın sanmıştım.
Bunu sana getirdim.
Nedir bu?
Veda hediyesi.
Ne? Niye?
Birlikte olamayacağımızı bilirken seni görmeye dayanamıyorum.
Seninle olmak istiyorum. Gerçekten. Seni seviyorum.
Ama annemi de incitmek istemiyorum.
Zor bir kadın olsa da
onu da seviyorum.
Anlıyorum.
Ama şimdi, eskisinden farklı olarak ne istediğimi biliyorum.
Peki ya annen?
Annem, isteklerimi kabullenmeyi öğrenmek zorunda.
İki ruh birbirine aitse
onları hiçbir şey ayıramaz.
Hayır, dur!
Ölülerin yiyeceklerinden yersen
Ölüler Diyarı'na bağlı kalırsın.
Sonsuza dek.
Gelen annen.
Yerde gökte, her yerde seni aradım.
Ne oldu?
İyi misin?
Hades beni kurtardı.
Kurtardı mı?
O olmasa ne yapardım bilmiyorum.
Anne, sana anlatacağım çok şey var.
Evde anlatırsın.
Gidelim.
Eve dönmeyeceğim.
Burada kalacağım.
Anne.
Ben eşimi seçtim.
Ciddi olamazsın.
Ciddiyim.
Canım, senin sinirlerin bozuk.
Fevri karar almanın hiç sırası değil.
Hayatımda hiçbir şeyden bu kadar emin olmamıştım.
Beni dinle.
Sen bir çiçeksin yavrum.
Güneş olmayan bu köhne diyarda solup bitersin.
Buna müsaade edemem.
Gidelim dedim!
Üzgünüm ama kararım kesin.
Ne yapıyorsun?
Gemilerimi yakıyorum.
Hayır!
Persefoni, altı nar tanesi yiyerek
kendini Ölüler Diyarı'na bağladı.
Benim için.
Fakat Demeter bunu kabullenemedi.
Herkese onu kaçırdığımı söyledi.
Ve o kadar öfkelendi ki
dünyanın tarlalarına çoraklık getirerek
Persefoni'nin dönmesini talep etti.
Onun gönlünü almak isteyen Zeus, altı nar tanesi yiyen Persefoni'nin
altı ay bu diyarda, altı ay Demeter'ın yanında kalmasına karar verdi.
Fakat Persefoni buradayken
Demeter, kendi acısını herkes paylaşsın istiyor.
Bu yüzden de dünya her kışı karlar altında geçiriyor.
Ama bu kadar yetti!
Karımın her defasında benden alıkonulmasına izin veremem!
Evlatlarımın her bahar başında gözyaşı dökmesine müsaade edemem.
Harekete geçme vakti geldi.
Ve bunu en iyi sen anlarsın.
Şuraya bak.
Bunlar öbür tarafa geçemeyen ruhlar.
Eziyet çekerek amaçsızca savrulup giderler.
Ona ne olduğunu hiç öğrenmemiştin.
Ama ölüm, tüm gerçekleri ortaya çıkarır.
Rahibelik yemininden ve rahibeliğin getirdiği onurdan
vazgeçmek üzereydi.
Senin için.
Birlikte kaçacaktınız.
Fakat kaçmanızdan iki gün önce
sende o yara izini bırakan adamın yerini öğrendin.
Seni büyüten kadını öldüren o adamın.
Geçmişi unutup onunla kaçman için sana yalvardı.
Sana ne dediğini hatırlıyor musun?
"Nefretin yüzünden yok etmeye çalıştığın şeye dönüşme."
Evet. Fakat onu dinlemedin.
Sözünde durmadın ve intikam peşinde yola düştün.
Sonra olanları biliyoruz.
Onu ilk kez ormanda görmedin.
Aslında o gece yeniden doğdun.
Ve nihayet onu aramaya başlayabildiğinde
onu bulamadın.
Çünkü o buradaydı.
Ne oldu ona?
Söyle.
Niye? Olanları değiştiremezsin.
Ama ona yardım edebilirsin.
Seni tanıyamıyor.
Sadece dönüştüğün canavarı görüyor.
Öfkeni bir kenara bırak ve ona yardım et.
Hak ettiği huzuru ver ona.
Ama bu son şansın.
Tekrar teklif etmeyeceğim.
Bak! Nasıl ızdırap çektiğine bak!
Yardım et ona. Senin yüzünden burada.
Bana yardım edersen sevdiklerimizin acılarına
nihai bir son verebiliriz.
Peki.
Ama onu buraya getirip sudan içirmen kaydıyla.
Beni de, ona çektirdiğim acıları da tamamen unutsun istiyorum.
Yardım edin!
Alt yazı çevirmeni: Ahmedşah Bilgi