Σώσε τον.
Βρες το ξίφος.
Ψάξε τον Χάλκινο Γίγαντα.
Σώσε τον αδερφό σου.
Έλα μαζί μου, αδερφέ.
Θα πάρουμε εκδίκηση και θα τελειώσουμε τη βασιλεία των θεών.
Έχουν περισσότερα ελαττώματα.
Κατέστρεψαν τις ζωές μας.
Η μητέρα μας πέθανε εξαιτίας τους.
Δεν θέλεις εκδίκηση για τον θάνατό της;
Είτε είσαι μαζί μου
είτε εναντίον μου.
Έπαθε ό,τι του άξιζε.
Ίσως.
Σκότωσε τη μητέρα σου.
Οι Μοίρες σε καλούν.
Ήρωνα.
Ο Σεραφείμ μπορεί να ήταν τέρας, μα είχε δίκιο σε ένα πράγμα.
Οι θεοί έχουν περισσότερα ελαττώματα.
Γιατί να τους ακούσουμε;
ΤΟ ΑΙΜΑ ΤΟΥ ΔΙΑ
Χειρίστηκες καλά το δίκρανό μου.
Ποιος είσαι;
Ο Άδης.
Είναι πολύ χειρότερα απ' όσο φαντάζεσαι.
Αλλά μπορώ να βοηθήσω.
Να σε σώσω από τη μοίρα που σε περιμένει εκεί.
Θέλω μόνο να κάνεις ένα πράγμα για μένα.
Γονάτισε.
Τι θέλεις;
Δικαιοσύνη.
Δεν θέλεις να απελευθερωθείς οριστικά;
Αυτό σου προσφέρω.
Γιατί να σ' εμπιστευτώ;
Γιατί αυτοί που κατέστρεψαν τη ζωή σου
κατέστρεψαν και τη δική μου.
Κι ας είμαστε ειλικρινείς, δεν έχεις επιλογή.
Είτε επιλέγεις την αιώνια κρίση...
είτε εμένα.
Επιλέγω την κρίση.
Δείξε μου τα χέρια σου.
Προχώρα.
Ξέρεις ποιοι είμαστε;
Οι βασιλιάδες
που κρίνουν.
Έχεις στείλει πολλούς να κριθούν ενώπιόν μας.
Πιο πολλούς από κάθε άλλο θνητό.
Τώρα,
θα κριθείς εσύ, όπως εκείνοι που έστειλες εδώ.
Αυτή είναι μόνο μια μικρή γεύση της οργής που εξαπέλυσες στον κόσμο.
Από τους 30 τυράννους είχαμε να δούμε τέτοια αιματοχυσία.
Σκότωσες ένοχους κι αθώους.
Μια συναναστροφή
αρκούσε για να προσελκύσει την οργή σου.
Και είναι και το θέμα της μητέρας σου.
Και του αδερφού σου.
Δεν ήξερες ποιοι ήταν όταν τους πρωτοσυνάντησες.
Αλλά αναγνώρισες την απελπισία τους.
Την είχες ζήσει ως παιδί.
Αλλά αντί να δείξεις έλεος,
προσπάθησες να αναδημιουργήσεις τον πόνο και τη φρίκη που έζησες.
Να ανάψεις μια σπίθα σε αυτόν που επιθυμούσες να προσηλυτίσεις.
Αλλά το βάρος αυτό δεν είναι μόνο δικό σου.
Το μοιράζεσαι με κάποια άλλη.
Και ενώ η ζωή σου ήταν γεμάτη φρίκες,
υπήρξαν και ψήγματα καλοσύνης.
Και μάλιστα, μαζί της έδειξες αληθινό φιλότιμο.
Και τολμώ να πω κι αγάπη.
Έχω δει χρόνια στυγνής αισχρότητας να εξαλείφονται με μία πράξη.
Μία πραγματικά καλή πράξη κάποιοι μπορεί να μην την κάνουν ποτέ.
Η μοίρα σου είναι ξεκάθαρη.
Μετανοείς;
Όχι.
Άκουσέ με καλά, Σεραφείμ.
Όλοι οι άνθρωποι κάνουν λάθη.
Αλλά οι καλοί υποχωρούν όταν ξέρουν ότι έχουν πάρει τον λάθος δρόμο.
Διορθώνουν το κακό που έκαναν.
Συνεπώς, το μόνο αληθινό έγκλημα είναι η περηφάνια,
για την οποία εσύ είσαι σίγουρα ένοχος.
Μετανόησε τώρα,
για να σου δείξουμε έλεος.
Αρνούμαι.
Μετανόησε, ανόητε.
Αν δεν το κάνεις, η τιμωρία σου θα είναι πολύ χειρότερη.
Δεν θέλω τίποτα από εκείνους.
Ούτε από εσάς.
Θα σε πετάξουμε στην άβυσσο!
Όχι.
Θα υποφέρεις για μια αιωνιότητα στα Τάρταρα.
Είθε η μοίρα σου εκεί να κάψει την περηφάνια της ψυχής σου.
Μπορώ να μιλήσω;
Είστε δειλοί.
Ποιοι είστε εσείς που θα με κρίνετε, μπάσταρδοι γιοι του Δία;
Άφησέ τον να μιλήσει.
Όλοι βασιλιάδες γεννήθηκαν.
Κληρονόμησαν βασίλεια από τους πατεράδες τους.
Κι εσείς τι κάνατε;
Πόσους νέους τάισες στον Μινώταυρο, βασιλιά Μίνωα;
Κι εσύ, βασιλιά Ραδάμανθυ,
έδωσες ελευθερία στον λαό σου;
Ή μήπως αγαπούσες υπερβολικά να θερίζεις όσα έσπερναν άλλοι;
Κι ας μην ξεχνάμε εσένα, θεοσεβούμενε βασιλιά Αιακέ.
Ο Δίας έκανε τα μυρμήγκια ανθρώπους, για να τα κυβερνάς.
Μα καλύτερα να ήταν έντομα, παρά να τους κυβερνούσες εσύ.
Αν ο Κάτω Κόσμος αποκαλύπτει αλήθειες, να μια που δεν μπορείτε να αρνηθείτε.
Δολοφόνησα και λεηλάτησα, γιατί κανείς δεν ήταν ελεύθερος.
Κανείς δεν ήταν ασφαλής.
Ήταν αδύνατο να είσαι τίμιος
και να επιβιώσεις στα εγκαταλελειμμένα βασίλειά σας.
Νόμιζα ότι αν σου έφερνα το φως από τον πάνω κόσμο,
θα νιώθαμε παρηγοριά,
αλλά κάθε φορά που το βλέπω, μου θυμίζει ότι πρέπει να χωριστούμε.
Πώς πήγε με τον Σεραφείμ;
Η καχυποψία του για τους όμοιούς μας είναι μεγάλη.
Μπορείς να τον κατηγορήσεις;
Όχι.
Δεν τον κατηγορώ.
Οπότε, φαντάζομαι ότι δεν συμφώνησε με την πρότασή μας.
Όχι.
Δεν θα είναι εύκολο να τον πείσουμε.
Η ήρεμη πειθώ συχνά πετυχαίνει εκεί που ο εξαναγκασμός αποτυγχάνει.
Ίσως να βρείτε κοινό έδαφος στα βάσανα που μοιράζεστε.
Δεν είχε ποτέ πατέρα.
Ίσως να αναλάβεις εσύ αυτόν τον ρόλο.
Ο χειμώνας τελείωσε.
Πρέπει να γυρίσω στον Όλυμπο.
Σε απογοήτευσα.
Όταν δύο ψυχές είναι γραφτό να είναι μαζί...
Πες το.
Τίποτα δεν μπορεί να τις χωρίσει.
Σωστά. Θα βρούμε τρόπο.
Για σένα.
Για τις μοναχικές νύχτες που έρχονται.
Ευχαριστώ, Ζαγρέα.
Πού είναι η Μέλι;
Έλα δω. Θέλω να σε αποχαιρετήσω.
Άσε με να της μιλήσω.
Μέλι.
Αγαπητή μου.
Αν ήσουν πράγματι ένας από τους πιο ισχυρούς θεούς,
τότε, δεν θα έφευγε.
Ο πατέρας σου είναι πιο ισχυρός απ' όσο ξέρεις.
Αλλά είναι και δίκαιος.
Τι λέμε;
Οι δύο πιο ισχυροί πολεμιστές είναι η υπομονή και ο χρόνος.
Δεν με νοιάζουν αυτά.
Μη φύγεις. Σε παρακαλώ.
Θα γυρίσω πριν το καταλάβεις.
Εντάξει;
Έλα δω.
Σ' αγαπώ.
Αυτή θα είναι η τελευταία φορά.
Τ' ορκίζομαι.
Ν' ακούτε τον πατέρα σας. Μην του δημιουργείτε προβλήματα.
Όχι!
- Όχι, μητέρα! - Μητέρα!
Τίποτα καλύτερο από το νερό όταν διψάς.
Ρώτα αυτόν.
Δεν θέλω τη βοήθειά σου.
Μπορεί να μην τη θέλεις, αλλά τη χρειάζεσαι.
Όχι.
Εσύ χρειάζεσαι τη βοήθειά μου.
Αλλιώς, δεν θα ήσουν εδώ.
Έχεις δίκιο.
Και δεν σε κατηγορώ που δεν μ' εμπιστεύεσαι.
Αλλά δεν είμαι σαν τους άλλους.
Πάντα προσπαθούσα να σε βοηθήσω.
Εγώ σου ψιθύρισα στο αυτί στην ακτή.
Εγώ σε ενθάρρυνα να φας τα λείψανα του Γίγαντα.
Φάε από τη σάρκα μου και σώσε τον εαυτό σου.
Ήθελα να σε κάνω δυνατό.
Να βοηθήσω στην επάνοδο και στην επιβίωσή σου.
Γι' αυτό επέτρεψα στο δίκρανό μου να δεθεί μαζί σου.
Για να αντεπιτεθείς και να σπείρεις φόβο στις καρδιές των μοχθηρών.
Ας με άφηνες να πεθάνω.
Όχι.
Ο δρόμος είναι μακρύς κι η τύχη σου μπορεί να αλλάξει.
Αλλά πρέπει να μ' εμπιστευτείς.
Οι ίδιοι θεοί που σε κακολόγησαν κακολόγησαν κι εμένα.
Άσε με να σου δείξω.
Όταν έπεσε ο τελευταίος Τιτάνας...
και το αίμα του χύθηκε στη θάλασσα,
γεννήθηκαν οι Γίγαντες.
Αλλά οι θεοί εξαπατήθηκαν.
Γιατί ένα άλλο τέρας, ακόμα πιο φριχτό, γεννήθηκε την ίδια μέρα.
Ένα τέρας το όνομα του οποίου δεν τολμάμε να προφέρουμε.
Το οποίο έμελλε να γίνει πιο δυνατό από τους Γίγαντες και τους Τιτάνες μαζί.
Ο Πύθωνας, το μεγάλο φίδι, έπεισε το θηρίο να περιμένει
και να γίνει ακόμα πιο δυνατό.
Αλλά δεν παρενέβη για λογαριασμό των Γιγάντων.
Ο πόλεμος μαινόταν. Θεοί και Γίγαντες έπεφταν αμφότεροι.
Αλλά το κακό του κόσμου δεν εξαλείφθηκε.
Και έτσι, το τέρας συνέχισε να μεγαλώνει,
μέχρι που έφτασε επιτέλους η ημέρα της κρίσης.
Μάχη παρόμοια με την επακόλουθη δεν είχαμε ξαναζήσει.
Το αποτέλεσμα ήταν αμφίβολο
μέχρι την τελευταία στιγμή.
Τελικά υποτάξαμε το τέρας και το φυλακίσαμε στα έγκατα της Αίτνας.
Αλλά επειδή ήταν τέρας των στοιχείων, δεν μπορούσαμε να το σκοτώσουμε.
Οπότε, επικαλεστήκαμε μαγεία από την Ανατολή, από την Ανατολία.
Εδώ θα φυλακιστεί το τέρας.
Μα κανένας άνθρωπος δεν θα προφέρει το όνομά του.
Γιατί αν το κάνει, θα εμφυσήσει μέσα του ζωή
και θα το αφυπνίσει από το ξόρκι μου.
Τη δύναμη που πήρε από το θηρίο η μάγισσα θεά
την εμπότισε σε ένα διαμάντι.
Τη μεγάλη Ελευσίνια Λίθο.
Αλλά ο Δίας δεν την ήθελε για τον εαυτό του.
Γιατί πίστευε ότι κανένας θεός δεν είχε όση σοφία χρειαζόταν.
Ότι κανένας θεός δεν ήταν αρκετά καλός για να ελέγχει όλο τον κόσμο,
όπως έκαναν οι πατεράδες μας και οι πατεράδες εκείνων παλιότερα.
Έτσι, ο Δίας αποφάσισε
ότι τα τρία βασίλεια του κόσμου θα χωρίζονταν,
κι ο ηγέτης του Ουρανού θα κατείχε τη λίθο.
Αλλά η απληστία έκανε την εμφάνισή της.
Ο Δίας δεν μπόρεσε τελικά να αποχωριστεί τη λίθο ή τη δύναμή της.
Έτσι, αυτός κι η Ήρα βρήκαν τρόπο να κρατήσουν το βασίλειο του Ουρανού.
Κάτι που άλλαξε για πάντα τη μοίρα μου.
Όπως η απληστία του θείου σου άλλαξε τη δική σου.
Γιατί μου το λες αυτό;
Συμφωνήσαμε ότι η μοίρα θα έκρινε την τύχη μας.
Κι ότι η παρουσία του καθενός μας θα περιοριζόταν στα βασίλειά μας,
ότι δεν θα μπορούσαμε να μένουμε μακριά τους.
Αλλά δυστυχώς για μένα, έμαθα ότι αυτό μόνο δίκαιο δεν ήταν,
κάτι που θα αποκαλύψω στους άλλους στη δίκη του Δία.
Δεν...
Δεν καταλαβαίνω.
Τι ξέρεις για τη γέννηση του Δία; Για το βασίλειο όπου τον έκρυψε η Γαία;
Σ' εκείνο το βασίλειο πήγε και τη λίθο.
Βασίλειο στο οποίο μπορείς να μπεις, αφού αίμα Γιγάντων κυλά στις φλέβες σου.
Προτιμώ να υποφέρω για μια αιωνιότητα
παρά να ξαναγίνω πιόνι.
Υποτιτλισμός: Νίκος Σταματουλάκης