Maysakit ang babae at lalaki.
Pinakain ako minsan ng lalake.
Pakainin niya sana ko uli.
Tinakot ng babae ang tito ko sa bahay nya.
Tinakot? Tumae ba siya?
Oo, tumae. Tinutukan siya ng sandata.
Mapapatunayan ba ang digmaang ito?
Magpapatotoo ako.
Kumpirmado na.
Galit ako.
BEEF
PIGURA NG MGA ILAW.
Puta.
Diyan ka lang.
Amy.
Baba mo ang baril.
'Wag kang gagalaw.
Tatawag ako ng pulis.
Ano ba? Lumayo ka sa akin!
Danny!
Lintik.
Danny!
Lintik.
Fuck. Bakit mo ako pinagawa niyan?!
Saklolo!
Lintik.
Paul - iMessage mo ko? tawag ka!
hello?? pakisabi na ligtas ka
ok ka lang?? Di Naihatid
Puta.
Pakitulong.
Tinaboy ako ni Danny sa kalsada. Naliligaw ako.
George
Hindi Naihatid
Lintik.
Bwisit.
Tubig.
May tao. Salamat sa Diyos.
Hello?
Danny!
Punyeta ka!
Lubayan mo ako!
Ako lubayan mo!
Sinira mo ang buhay ko.
Sinira ko ang buhay mo? Ano?
Baka hindi ko na makita si June, baliw ka!
Namatay ang kapatid ko dahil sa'yo!
Ano?
Patay na si Paul?
Ewan ko. Sa tingin ko.
Puta!
Danny, ano nangyari?
Binaril siya ng pulis.
Umakyat siya sa pader at binaril siya.
Nakita mo ba siya sa ambulansya?
- Ilang beses siyang binaril? - Ewan ko, okay?
'Di ko makita.
Kung gayon, 'di mo alam.
Baka nakatakas siya.
Pwedeng mangyari iyon, tama?
Ewan ko. Nawawala ako.
Titingnan ko lang kung ayos siya.
Ayos? Gusto ko lang... Alam mo ba paano bumalik?
Napilay ang bukung-bukong ko noong itinulak mo ako sa burol,
kaya tulungan mo ako dito at ituturo ko sa iyo ang daan. 'Di ako tatawag ng pulis.
Nasaan baril mo?
Hindi ko alam. Nawala ko.
Tingin mo maniniwala ako?
Dahil sinungaling ka.
Dahil babarilin kita nito, tanga.
Hoy! Uy, bumalik ka rito.
Magsalita ka ng maayos!
Tinawag mo akong sinungaling.
Hindi kita tutulungan maliban kung magsasalita ka ng maayos!
Sige, sige, sige.
May ospital sa labas ng highway.
Siguradong dinala siya doon.
Hindi mo dapat pag-usapan si Paul.
- Okay? - Tumutulong lang ako.
Kung bubuhatin kita, 'di ka na magsasalita, period.
Bahala ka.
Diyos ko, walang serbisyo kahit saan.
Ano'ng gagawin ko?
- Kung akala niya kaya niya siyang ilayo... - Tumahimik ka na lang?
Okay? Tiyak kang tama daan natin?
Oo, alam ko saan ako pupunta. Pumunta sa mga puno.
- Aling puno? Lahat sila puno. - 'Yung mga tinuturo ko, tanga.
Diyos ko.
- Parang paikot-ikot tayo. - Hindi, okay?
Okay.
May makakain ka ba?
Oo. Sandali lang.
- Salamat. - Oo.
- Salamat... - Heto.
- Ang sama mo. - Napakasarap nun.
Bakit mo ginawa?
- Ikaw ang nagsimula. - Diyos ko.
Ano'ng ginagawa mo?
Tigil. Tigil. Tigil.
Tinuruan ako ng kapatid mo.
Punyeta ka.
Sa susunod may bumusina sa'yo, dapat hayaan mo na.
Sa susunod, mag-isip bago bumusina.
- Paano 'yon? - Bakit lagi kang galit?
- 'Yan din ang tanong ko. - Bahala ka.
Tubig.
Kaya ng taong walang tubig ng ilang araw, kalma.
100 porsiyentong 'di totoo 'yan.
Ows? Gaano katagal?
Ewan ko... Labinsiyam na oras?
Labinsiyam oras akong natulog ng walang tubig, tanga.
Sino natutulog ng ganoon katagal?
Masama ang araw ko!
- Bata ka. - Sanggol ka.
'Di ka nga makalakad.
At ikaw nga pala may kasalanan. 'Di na kita mabubuhat.
'Di na mahalaga.
Kailangan ko lang magtagal ng gabi.
- May hahanap sa akin sa umaga. - Tama.
Tingin mo may naghahanap sa'yo? Tiyak 'di alam ni George na nawawala ka.
Hindi ka niya titignan, matapos mo siyang pahirapan.
Please, 'di mo ako babarilin.
Kalma! Hesus! Diyos ko.
Ikaw ang patunay na 'di gumagana ang Kanlurang gamutan.
Oo, walang asaran.
Maghanap ka ng aloe vera at agave.
Pati na Elderberries. Sige na.
Sige.
At diyan ka sa makikita ko kasi babaril ako.
Wala nang mawawala sa'kin.
Ano ang elderberry?
Pwede ko kainin ito?
Hindi, bulaklak iyan.
Punta ka sa bato. Ang makatas ay lumalago sa lilim.
Pwede ko kainin ito?
Diyos ko, pakinggan mo ako at hanapin ang sinabi ko.
May gusto ka pa bang pakuha?
Tsaa? Panghimagas?
Mang-inis pa at wala kang makukuha.
Edi wow, sige.
Alam mo problema mo?
Sarili mo lang ang iniisip mo.
Ang problema mo ay ang sama mo sa iba.
Huwag na tayong mag-usap, okay?
Heto, kumain ka ng elderberries.
Sige na.
Bahala ka.
Ang gulo.
Alam mo, ipinanganak ka,
pumipili ka,
tapos biglang...
nandito ka.
Mahusay na buod.
Uy, tiyak kang elderberry ito?
Diyos ko.
Ano'ng kinain natin?
May lason.
Akala ko ba eksperto ka?
Nag-google lang ako at nagkukunwari.
Diyos ko, mamamatay na ako. Mamamatay ako.
May problema yata tayo. Ito'y...
Ito'y 'di normal.
Hahanap ako ng tulong.
Hindi ka na makakabalik.
Gusto ko lang subukan.
Hoy!
'Wag mo akong iwan dito.
'Di ako makagalaw.
Ano'ng nangyayari?
- Ano? - Ano?
Ano ang lason?
Tingin ko mga kemikal lang.
Ano ang mga kemikal?
Ewan ko, Danny.
Bakit lactose intolerant mga Asyano?
Siguro dahil...
'di pagkain ng ating mga ninuno ang gatas.
Hindi, walang saysay 'yon,
kasi may karne lahat ng pagkaing Koreano.
Kung may baka, bakit 'di tayo naggagatas?
- Uy... - Alam mo?
...tumigil ka sa pagtatanong, okay?
- Parang si June ka. - Bakit ka sobrang magtrabaho?
- Sige. Ayos ka lang? - 'Nay, huwag mo akong iwan!
Walang saysay ang oras ngayon.
Sinabi ni George kung gaano ang oras parang...
Parang, kung bata ka, lahat ito... maliit.
Parang may porsyento...
Puta. Sinisira ko ito.
May... Puta!
Puta, sinisira ko ang lahat.
Uuwi na ako.
Noong binusinahan mo ako,
binabalik ko ang binili kong hibachi grills para magpakamatay.
Ayaw nilang ibalik ko.
Parang gusto ng mundong mawala ako.
Kaya siguro tayo maysakit...
Grabe, sinira ko,
'di nakuha ang aplikasyon ko sa kolehiyo.
Tulungan mo si Paul.
Danny, ikaw ang kuya.
Naririnig mo ang mga boses?
Wala akong naririnig.
Maganda 'yan.
Danny, kailangan mong sumuka.
Nakatulong ito sa akin.
Minsan, inihian ko buong banyo ng isang tao.
Oo, ako iyon.
Oo, tama.
Hindi, iniisip ko noong bata ako.
Aksidente 'yon, pero sinampal ako ng tatay ko.
Ngayon, kailangang ipasa mo ang trauma
sa isang inosenteng drayber ng puting SUV.
Alam mo kumukuha ng sustansya ang katawan,
tapos iniihi at nilalabas lahat ng masasama?
Oo, Danny, alam ko 'yan.
Paano kung gawin natin sa mga sanggol?
Pero, parang mga magulang,
parang iihi nila ang trauma nila.
Iniisip ko kung sino ang unang umihi. Alam mo?
- Ano tayo bago mga unggoy? - Sponge.
Hindi tayo sponge bago unggoy.
May buntot tayo dati.
Minsan ramdam ko pa rin kung saan buntot ko...
Diyos ko, may dumarating.
Salamat.
Maraming salamat.
Para saan?
Ano?
Nakatulong 'yon.
Tignan mo, ang ganda parang Skittles.
Makabili ng Burger King ngayon.
Alam mo, lahat ng ipinanganak noong 1980, mga minalas,
tulad ng fast food, kendi, at usok sa naninigarilyo.
Tingnan mo, isipin mo.
Kasibulanggulang na tayo nang maimbento nila ang Internet.
At nang umalis tayo, naging sikat ang ethernet.
Tama.
- Lahat ng porn. 'Di natukoy na teritoryo. - Oo, parang Wild West.
'Di ko na kailangang maghanap. Kinuha ko magagamit.
Alam mo, tayo ang guinea pig, tama?
Nasanay na tayo.
Nagkamali ito.
Sang-ayon ako diyan.
Paano kung...
Kung simulang kopyahin ng henerasyon natin ang porn
na nakita nila sa totoong buhay?
At ang totoong buhay ay naging porn.
Parang digital... Parang digital analog bridge.
Tama, parang...
tayo dahilan na mainstream na ang pagsakal.
Talaga?
Oo, ginagawa ng lahat ng bata.
'Di nila alam na dati bihira ito.
Ano?
Ganyan ba ang kapatid ko?
Oo, napakalupit pero sa pinakamagandang paraan.
Okay, ang totoo 'di kailanman... Tigil. Okay?
Pasensya natanong ko. Ayokong alamin ang detalye.
Pasensya na.
'Di ko nga alam kung may nobya si Paul.
Dapat kinausap ko pa siya.
Tungkol sa totoo.
Gusto niya iyon.
Gusto lang naman niyang mapansin.
Ibig kong sabihin, lahat tayo, tama?
Ayokong makita ng iba kung sino talaga ako.
Alam mo, minsan sawa na ko sa mga plorera ni George,
sinadya kong basagin ang isa at sinisi ko kay June.
- Ayaw mo ng mga plorera ni George? - Ayoko.
Hindi ko lang masabi sa kanya.
Hindi ko masabi ang marami sa kanya.
Bakit hindi?
Sa tingin ko kapag walang lugar na komportable, uurong ka na lang.
Komportable sina George at June, 'di ba?
Hindi ko alam.
Akala ko dati si June ang sagot.
Noong sanggol siya, tinitignan ko siya at ramdam ko,
kahit anong gawin ko o hindi ginawa noon,
'di matitinag pagmamahal niya.
At mula pa noon gusto ko na itong maramdaman.
Pero tumatanda na siya.
At ang pag-ibig niya ay nagiging kondisyonal.
Parang kung bibigyan mo ako ng cookie, yayakapin kita.
Ganyan si Paul.
Ganun pa rin.
Mismo.
Napagtanto ko, noong sanggol pa siya,
'di siya nagka-unconditional love sa'kin.
Iniisip ng tao na inosente at cute ng mga sanggol pero hindi.
Sumisigaw sila at umiiyak dahil 'di nila nakuha agad ang gusto nila.
Sila ang pinakamalupit sa ating lahat.
Kulang lang sila ng salita o lakas na gumawa.
Ang batang kumikilos at may lakas ay serial killer lang.
Pero kung iisipin...
Inasahan kong bubuuin ako ng munting batang ito.
Kung 'di kaya ni George at 'di kaya ng trabaho.
Bakit ang hirap nating maging masaya?
Oh, shit, ayos ka lang?
Kumain akong Skittles?
May mali. Bumabalik ito nang matindi.
Parang nasa loob ka ng ulo ko.
Ikaw ba nagsasalita o ako?
Hindi ako sigurado.
Sinasabi ko yata ito isang gabi,
gising pa ako talaga ng gabi
at binilhan ako ng ina ko ng masarap sa Kmart maemae.
Parang 12 o 13 ako noon.
Bumangon ako sa kama at pumunta sa kapatid ko.
Diyos ko, maganda siguro ang panaginip niya kasi nakangiti siya.
Nagalit ako.
Kumuha ko ng lapis at tutusukin ko sana si Paul sa mata.
At ang tanging dahilan kaya 'di ko ginawa dahil pagtingala ko
may bisita sa motel na nakatingin sa akin sa bintana.
Kala ko ginawa ko.
Teka.
Sino ako?
Ikaw si Amy.
Ako si Danny. Ano ba.
Sige, ako si Amy.
Teka, nagsalsal ka ba sa litrato ng pwet ko?
Pasensiya na.
Ayos lang, Danny.
May mga nakakahiyang nagawa rin ako.
Oo nga pala, anong meron sa tattoo mo?
Ito ang numero 22.
Tama, pero bakit 22?
Alam mo bang Catch-18 pamagat ni Joseph Heller sa libro
pero pinalitan ito sa Catch-22 ng editor niya?
Hindi.
Buweno, sa naaalala ko, iyon ang pakiramdam ng buhay.
Walang anyo kung walang espasyo.
Walang liwanag kung walang dilim.
Matitigil tayo.
Oo, at sa tuwing susubukan mong kumapit sa isang bagay...
mawawala ito.
Hindi ko mailarawan ang pakiramdam na ito sa loob ko,
sa tingin ko iyon na.
Catch-22.
'Di ba?
Parang walang laman.
Pero hindi. Parang walang laman pero solid.
Oo, tama, Daniel.
Walang laman pero solid.
Sa ilalim mismo ng lupa
Tingin mo ganito pakiramdam ng iba?
Alam kong 'di si George.
Sana huwag si June.
Ewan ko.
Baka hindi tayo normal.
Baka sobrang malas tayo.
O baka ang mga normal na tao ay maling akala lang.
Alinman dito, kaya hindi ako naniniwala sa Diyos.
Ano ibig mong sabihin?
Bakit may Diyos na gumawa ng ganito?
Kung Diyos ang lahat,
Diyos tayo.
Ibig sabihin gaya natin ang Diyos.
Kaya siguro ganito ang lahat.
Sinusubukan lang ng Diyos na huwag mag-isa sa kawalan.
Hindi pa ako nakipag-usap ng ganito sa iba.
Ako rin.
Mamamatay na yata tayo.
Tingin ko rin.
Nakikita ko buhay mo.
Kawawa ka naman.
Ang gusto mo lang ay 'wag mag-isa.
Wala kang dapat ikahiya.
Ayos lang.
Nakikita ko lahat.
'Di ka dapat magtago. Ayos lang.
Grabe.
Wala na talaga pagkatapos nito.
Ginawa sana natin ito ng madalas.
Sayang.
Kahit paano nagawa natin.
Oo.
Ang ganda nito.
Diyos ko.
Danny, gising na.
Nandito pa tayo?
Oo.
Uy, may naririnig akong sasakyan.
Malapit na tayo.
Nakakatuwa na nagmamadali tayo
sa palabas na naghihintay sa atin.
Oo, kasi... kailangan nating harapin, tama? Puta.
Oo, pero pwede nating bagalan, 'di ba?
Oo. Sige.
Alam mo?
Nakalimutan mo, pero ang ganda ng LA.
Oo.
Masanay ka na, madaling balewalain ito.
Lintik.
May mga bahay doon.
Ay, grabe.
Tignan mo. Ayan na sila.
Napakapayapa mula rito.
- Nakuha mo email ng abogado? - Balita ka.
'Di mo sasagutin?
- Tawag ka - Tawag kay Ina
May signal ako.
- Hinahanap ka ng abogado - Find My iPhone
Letse! i-block kita!
Salamat, Diyos.
Buhay si Paul.
Diyos ko, ang galing.
Lintik, nawalan ako ng signal.
Puta. Ako rin.
Mukhang malapit dito ang mga bahay na 'yon.
Lintik.
Malapit na tayo.
Salamat sa Diyos.
Tiyak maipaliliwanag natin lahat.
Makakalaya ka sa mahusay na abogado.
Pag kelangan mo ng anumang tulong,
- gaya ng pera... - Hindi. Ayos lang ako.
Magiging maayos ang lahat.
Sigurado ka?
Hindi, pero...
- Magpahinga muna tayo. - Oo.
Sige.
- Sige, ayos ka lang? - Oo.
Ingat. Okay?
- Oo. - Hoy!
- Amy! Ayos ka lang? - George?
Huwag mo siyang hawakan!
Ano? Ano?
Inaalam ko kung mararating ko narating mo.
Lahat ay kumukupas.
Walang nagtatagal.
Tagapagsalin ng subtitile: Maricar Borbon