‪(แปดเดือนต่อมา)
‪พระคุณพระเจ้า
‪นั้นแสนชื่นใจ
‪ได้ช่วยคนชั่ว
‪อย่างฉัน
‪ครั้งนั้นฉันหลง
‪พระองค์ตามหา
‪ตาบอด
‪แต่ฉันเห็นแล้ว
‪ทรงปลดปล่อยฉัน
‪พ้นทาสเป็นไท
‪พระเจ้าพระผู้ไถ่
‪ทรงล้างบาปฉัน
‪ดุจน้ํามากมาย
‪ทรงพระเมตตา
‪ความรักนิรันดร์
‪พระคุณประเสริฐ
‪มาครับ มาสรรเสริญพระเจ้ากัน
‪พระคุณพระเจ้า
‪(โบสถ์ลิฟวิ่งกลอรี่)
‪นั้นแสนชื่นใจ
‪ได้ช่วยคนชั่ว
‪อย่างฉัน
‪ครั้งนั้นฉันหลง
‪พระองค์ตามหา
‪ตาบอด แต่ฉันเห็นแล้ว
‪ร้องพร้อมกันครับ
‪มาเร็วๆ
‪ทรงปลดปล่อยฉัน
‪พ้นทาสเป็นไท
‪พระเจ้าพระผู้ไถ่
‪ทรงล้างบาปฉัน
‪ดุจน้ํามากมาย
‪ทรงพระเมตตา
‪ความรักนิรันดร์
‪พระคุณ...
‪ฉันคือกรง
‪ดีมาก งั้น... โอเค เปลี่ยนอีเป็นเอก็ดีนะ
‪แต่ถ้านายเปลี่ยนอีเป็นซีชาร์ปไมเนอร์ ‪นายจะเข้าถึงพระจิตจริงๆ
‪- นี่ เล่นสนุกมาก แดนนี่ ‪- นายก็ด้วย พวก
‪- เจอกันตอนเลี้ยงอาหารนะ ‪- ได้เลย
‪ฉันถามเป็นล้านครั้งแล้ว ‪อยากให้ฉันอ้อนวอนขอผ้าอ้อมเหรอ
‪งั้นเราค่อยขับอีกสามไมล์ไปโฮลฟูดส์
‪- ที่นี่มีขายอยู่แล้ว ตีโพยตีพายไปได้ ‪- ไม่มี
‪ฉันได้ยินว่าพวกเขาทะเลาะกันบ่อย
‪พับผ่าสิ คีนู รอดตัวหวุดหวิดเลยนะ
‪พอล เราไม่ควรล้อพี่น้อง ‪ที่กําลังอยู่ในสถานการณ์ที่ยาก
‪เราภาวนาให้พวกเขา ใช่ไหม ทุกคน
‪คุณเป็นผู้นําที่ดีจัง
‪อ่าว ขอบใจนะ เบ็ตตี้ ฉันพับผ้าต่อให้เสร็จได้
‪ไม่เป็นไรค่ะ คุณเอมี่ ฉันทําได้
‪ไม่ๆ มาเถอะ นั่งพัก
‪ฉันทําอะไรผิดหรือเปล่าคะ
‪ตายจริง ไม่เลย ฉันแค่พยายามจะช่วยน่ะ
‪เพราะฉันทําอะไรผิดไป
‪ไม่จ้ะ ไม่เลย ฉัน...
‪รู้ไหม ลืมไปซะว่าฉันพูดอะไรไป
‪ฉันจะไปดูจูนี่นะ
‪นี่ ที่รัก ฉันว่าเราควรเลิกพาเบ็ตตี้ ‪มาที่บ้านตากอากาศของเรา
‪เธอทําอะไรผิดเหรอ
‪อะไรนะ ไม่ใช่ มัน...
‪เธอทํางานให้เรามากเกินไป ‪และฉัน แบบว่า รู้สึกผิดน่ะ
‪ที่รัก นั่นหน้าที่ของเธอ
‪คุณอยากได้พี่เลี้ยงเด็กเต็มเวลามาตลอดเลยนี่
‪ใช่ ฉันรู้ แต่ รู้ไหม พอตอนที่เรามีแล้ว
‪ฉันรู้สึกว่าฉันช่วยไม่มากพอ
‪เอมี่
‪คุณซื้อที่นี่ คุณช่วยแล้ว
‪คุณก็ช่วยนะ ทามาโกะไง
‪มันช่วยปิดการขายนะ
‪- ผมขี่ม้าขาวมาช่วยสินะ ‪- ใช่ค่ะ
‪พรุ่งนี้คุณต้องไปให้คําปรึกษาหรือเปล่า
‪ฉันมีประชุม แต่ฉันเลื่อนนัดได้นะ
‪มีอะไรคะ
‪จูนี่ อยากบอกแม่เรื่องที่หนูบอกพ่อไหม
‪หนูอยากอยู่ต่อค่ะ
‪เหรอจ๊ะ ลูก ลูกชอบบ้านตากอากาศเหรอ
‪ค่ะ ลูก้าก็ชอบ
‪ก็ได้จ้ะ อีกคืนหนึ่งนะ
‪แล้วเราค่อยกลับไปงานเลี้ยงของพ่อพรุ่งนี้ ‪โอเคไหม
‪เราชอบที่แม่อยากไปทํางานเมื่อไหร่ก็ไปได้
‪- ใช่ไหม จูนี่ ‪- ค่ะ ขอบคุณพระเจ้าที่ปิดการขายสักที
‪โอ้ พระเจ้า เราคงพูดแบบนั้นบ่อยเกินไป
‪จูนี่ มีเรื่องสําคัญในชีวิต ‪กว่าข้อตกลงและเงินอีกเยอะนะจ๊ะ
‪- มีความรักด้วยจ้ะ ลูกรัก ‪- โอเค
‪พระเจ้า เราโชคดีจัง
‪จริงจ้ะ
‪สวยใช่ไหม
‪ใช่ไหม
‪แม่ ดูตรงนี้สิ
‪ห้องครัว เครื่องครัวแอลจี
‪และผมซื้อหม้อหุงข้าวให้แม่ด้วย ฟังนี่สิ
‪เพลงมันแปลกๆ นะ
‪พ่อ นี่คือเพลงที่ดีที่สุดในศตวรรษที่ 21 เลยนะ
‪เรามีหม้อหุงข้าวอยู่แล้ว
‪โอเคๆ ไม่มีปัญหา
‪ปลั๊กไฟนี้มียูเอสบีด้วย ผมต่อวงจรเองหมด
‪เพราะบ้านของพ่อกับแม่ต้องเยี่ยมที่สุด
‪ดูดีนะ แดนนี่
‪พอลเป็นไงบ้าง เขาสบายดีนะ
‪พอลสบายดี
‪ไหนๆ ลูกก็มีเอสเธอร์แล้ว ‪ลูกต้องแนะนําผู้หญิงให้พอลนะ
‪แม่ แม่ ผมแนะนําแล้ว ผมทําแล้ว โอเคไหม
‪เขายังไม่ลืมเคย์ล่า
‪ผมเตือนเขาเรื่องเธอแล้ว ‪แต่เขาต้องได้รับบทเรียนที่สาหัส
‪นี่ แม่ ดูแจกันนี้สิ สวยใช่ไหม
‪มันแปลกเหมือนกัน เราต้องไปเก็บของแล้ว
‪เจอลูกกับพอลพรุ่งนี้นะ
‪- บายๆ ‪- โอเค บายๆ
‪พอล นายสั่งทราเวลแอนด์ลีเชอร์ ‪ให้พ่อกับแม่เหรอ
‪- ไม่ มันคืออะไรวะ ‪- นิตยสาร
‪มันคือนิตยสารเหรอ
‪พวกเขาส่งบิลชื่อฉันมาเนี่ย
‪แย่หน่อยนะ พวก
‪เออ และมีฟิลด์แอนด์สตรีม กีตาร์เวิร์ล...
‪เฮ้ย มันดูเหมือนสิ่งที่นายชอบอ่านนะ
‪ฉันไม่อยากอ่านเรื่องลําธาร
‪- อะไรนะ ‪- ฉันไม่เคยไปลําธารด้วยซ้ํา
‪นายไปตกปลาตอนนายเด็กๆ ‪และนายชอบมัน จําได้ไหม
‪- จําไม่เห็นได้เลย ‪- และฉันจับปลาตัวใหญ่ที่สุดได้
‪นายพูดอะไรไปเรื่อยแล้ว
‪ฉันไม่จ่ายให้นะ นายต้องยกเลิกมัน
‪จอร์จ อย่าหยุด ฉันใกล้เสร็จแล้ว
‪- ทุกอย่างโอเคไหม ‪- อะไรนะ
‪คุณหยุดทําไมล่ะ
‪โอ้ ที่รัก ฉันนึกว่าคุณจะถอนน่ะ ก็เลย...
‪ไม่เอาน่า อย่าหยุด
‪มันยังอยู่ข้างในนะ
‪หลอดกระดาษเหี่ยวๆ ยังอยู่ในสมูทตี้ ‪แต่มันไม่...
‪- โอเค ไม่ได้ช่วยเลย ‪- นั่นสิ
‪- จอร์จ เกิดอะไรขึ้น ‪- เอมี่
‪ผมมีอะไรจะบอกคุณ
‪- โอเค ‪- ปีที่แล้ว...
‪ผมมีการพัวพันทางอารมณ์
‪พัวพันทางอารมณ์เหรอ
‪อะไร นี่คุณทํางานที่กู้บหรือเปล่าเนี่ย ‪จอร์จ คุณพยายามจะสื่ออะไร
‪จริงๆ แล้ว พวกเขาเขียนบทความดีๆ ‪เรื่องนี้ไว้เพียบเลยนะ
‪- คุณนอกใจฉันเหรอ ‪- ไม่ ไม่มีทาง ผมสาบาน
‪ผมแค่...
‪มีความสัมพันธ์ทางอารมณ์กับใครบางคน
‪ใคร
‪คนในกลุ่มเพื่อนผู้ชายของคุณเหรอ
‪พระเจ้า ใช่คนชื่อเซนรึเปล่า
‪อะไรนะ ไม่ใช่
‪มันคือ... มีอาน่ะ
‪คุณได้กับเธอเหรอ
‪เปล่า
‪- มันไม่ใช่ทางกาย ‪- โอเค มันคืออะไร
‪เราอาจเชื่อมสัมพันธ์กัน ‪ในดินแดนแห่งจิตวิญญาณน่ะ
‪คุณเคยได้ยินคําว่าเทพฝาแฝดไหม
‪ไม่ จอร์จ ฉันไม่เคยได้ยินคําว่าเทพฝาแฝด
‪นี่ไม่ใช่ดันเจียนส์แอนด์ดราก้อนส์นะ ‪คุณไม่ต้องแต่งเรื่องขึ้นมาหรอก
‪ไม่ได้แต่งนะ
‪เราทุกคนคือพลังงานและ...
‪คนบางคนเชื่อมสัมพันธ์ในระดับที่ลึกซึ้งน่ะ
‪คุณบอกรักเธอหรือเปล่า
‪ใช่
‪เราไม่ได้มีอะไรกันนะ เข้าใจไหม
‪เราเลิกคุยกันหลังที่ร้านถูกซื้อไป
‪คุณเปิดใจกับผมมากขึ้น ‪ตั้งแต่ปิดการขายได้และ...
‪ผมอยากทําแบบนั้นเหมือนกัน
‪ผมไม่อยากซ่อนมันเลย
‪ฉันเข้าใจนะ
‪เดี๋ยว
‪จริงเหรอ
‪ไม่ๆ
‪หมายถึง ฉันยังโกรธมากๆ อยู่นะ
‪แน่นอน ผม...
‪ผมก็คงโกรธเหมือนกัน ถ้าผมเป็นคุณ
‪เราควรนัดหมอหลินอีกทีไหม
‪ถ้าฉันไปหาเธอตามลําพังล่ะ
‪รู้ไหม ฉันมีหลายเรื่องที่ต้องทําความเข้าใจ ‪ก็เลย...
‪แล้วแต่คุณเลย ที่รัก
‪- ผมควรยกเลิกงานเลี้ยงไหม ‪- ไม่ๆ
‪คุณตั้งใจทําชิ้นนั้นมากๆ
‪คนควรได้เห็นมัน
‪มันดีมากๆ เลยนะ
‪คุณแข็งแกร่งกว่าผมเยอะเลย
‪ฉันไม่พร้อมจะคบใครเลย
‪- นี่ เลิกทําตัวเป็นคนอกหักได้แล้ว ‪- นั่นสิ
‪เดี๋ยวนี้เลย
‪เจ็บลึกน่ะ
‪พวกนายจะเข้าใจเอง ‪เวลาที่นายเจอความสัมพันธ์แบบนั้น
‪ฉันเชื่อมสัมพันธ์ออกจะบ่อย ไอ้ทึ่ม
‪ใช่ หมอนี้เหมือนสายเคเบิลอีเทอร์เน็ต ‪ในร่างมนุษย์
‪ฉันเป็นเหมือนคลาวด์เลยล่ะ
‪- ไสหัวออกไปซะ ‪- บอกแล้วไงว่าอย่ากระแทกลูกบอล
‪- ไม่น่ารักเลย ‪- นายสมควรโดนแล้ว พวก
‪พวกนาย เบาๆ เสียงหน่อยสิ
‪นี่เป็นห้องทํางานในบ้านนะ คนเขาทํางานกันอยู่
‪อะไร นายเครียดเรื่องพ่อกับแม่เหรอ
‪ไม่ พ่อแม่ฉันสบายดี
‪ฉันให้พวกเขาดูบ้าน พวกเขาภูมิใจกันมาก
‪ก็สมควรอยู่ เราทํางานหนักมาตั้งแปดเดือน
‪ใช่ แต่เรายังผ่อนคลายไม่ได้
‪เข้าใจไหม เราต้องขยายธุรกิจไปเรื่อยๆ
‪พวก มันคือกฎผลตอบแทนลดน้อยถอยลง ‪เราผ่อนคลายกันได้
‪ใช่ แดนนี่ มันคือกฎนะ
‪- มันคือกฎ ‪- ไม่ นายไม่เข้าใจหรอก
‪ของพวกนี้หลุดลอยไปได้นะ เข้าใจไหม
‪งานก่อสร้างเป็นธุรกิจที่บ้า นายไม่มีทางรู้หรอก
‪เชื่อฉันเถอะ ฉันอยู่ในวงการมานาน
‪เฮ้ย เอ็ดวินมาน่ะ
‪- ผมชอบบ้านคุณนะ ‪- ขอบคุณครับ
‪พอลย้ายออกไปแล้ว
‪ใช่ เขาเริ่มโตแล้ว พอลมีห้องอยู่สุดทางเดินนั่น
‪ครอบครัวเป็นไงบ้าง
‪จริงๆ แล้วก็ค่อนข้างลําบาก ‪ตั้งแต่ผมลาออกจากทีมสรรเสริญ
‪อ๋อ
‪ใช่ แถมเพิ่งมีลูกด้วย
‪ไม่มีใครเตือนว่าของพวกนั้นราคาเท่าไหร่
‪แล้วคุณมาที่นี่ทําไมเหรอ
‪พวกคุณคิดจะปรับปรุงบ้านเหรอ
‪ฟังนะ...
‪อะไรก็ตามที่พวกคุณทํากันอยู่ที่นี่ พวกคุณทําได้ดีนะ
‪และผมอยากมีส่วนร่วมด้วย
‪อ๋อ งานน่ะเหรอ
‪คุณมีประสบการณ์ก่อสร้างหรือเปล่า
‪ไม่ ไม่ ผมหมายถึง...
‪ไม่ว่าพวกคุณวางแผนจะทําอะไรกัน
‪ผมแน่ใจว่าผมเรียนรู้ได้เร็ว
‪ผมรู้ว่าผมอาจดูเรียบร้อย
‪แต่ผมยอมทําให้มือสกปรกนะ เข้าใจไหม
‪เดี๋ยวนะ คุณหมายถึง...
‪หมายถึงทําให้มือสกปรกจากการก่อสร้างน่ะเหรอ
‪แน่นอน ก่อสร้าง
‪ใช่
‪- ไม่ว่าคุณจะอยากเรียกมันว่าอะไร ‪- ไม่อ่ะ ผมไม่อ่านพจนานุกรม
‪ก่อสร้างคือก่อสร้าง
‪โทษที
‪คือแบบ บ้านใหม่ของพ่อแม่คุณ ‪ห้องใหม่ของพอล มัน...
‪มันไม่น่ามาจากแค่งานก่อสร้าง ใช่ไหมล่ะ
‪ผมได้ข่าวว่าลูกพี่ลูกน้องคุณ ‪พัวพันกับบางอย่างก่อนเขาเข้าคุก
‪ไอแซคมีธุรกิจนําเข้าและส่งออกที่ถูกกฎหมายนะ
‪ถ้านั่นคือสิ่งที่คุณกําลังพูดถึง
‪และเราเก็บของของเขาไว้...
‪จนกว่าเขาจะกลับมา
‪และเราภาวนาทุกวันให้โทษของเขาลดลง
‪งั้นของพวกนั้นก็เป็นแค่หม้อหุงข้าวเหรอ
‪ใช่ เอานี่ เอาไปสักอันสิ
‪- ไม่คิดเงิน ‪- ไม่
‪ไม่เป็นไร เรามีแล้ว
‪คุณไม่มีอันที่เล่นเพลงไคลี่ คลาร์กสันหรอก
‪ทุกอย่างที่นี่ถูกกฎหมายหมดนะ พวก
‪ผมสร้างบ้านหลังนั้นให้พ่อแม่ด้วยน้ําพักน้ําแรง
‪ขอโทษที่ทําให้คุณผิดหวังนะ
‪เข้าใจแล้ว
‪โอ้โห มีเรื่องน่าคิดเยอะนะคะ
‪คือแบบ ไม่ใช่ว่าฉันเป็นแม่พระที่คนชอบอยู่ด้วย ‪ในช่วงนั้น เพราะงั้น...
‪มันไม่ง่ายนะ แต่ฉันเข้าใจค่ะ
‪ฉันเข้าใจจริงๆ
‪ความรักที่คุณมีให้จอร์จมันทรงพลังมาก
‪ใช่ค่ะ
‪รู้ไหม ฉันยังจําปีแรกที่เราเดตกันได้
‪มันรู้สึกเหมือนฉันเมายาทุกวันเลย
‪หายากนะ คนที่ทําให้คุณรู้สึกแบบนั้นได้
‪ใช่ไหมคะ
‪หายากมากๆ
‪มันคุ้มที่จะยื้อไว้นะคะ ฉันว่า
‪จอร์จคือสิ่งที่ขาดหายไปจริงๆ
‪ทุกอย่างที่ฉันขาด เขาเติมเต็ม
‪และขอบคุณพระเจ้า เพราะเป็นเวลานานมากๆ
‪ฉันห่วงว่าฉันจะถ่ายทอดข้อเสียของตัวเองทั้งหมด
‪ฉันคิดว่าฉันช่วยโลกไว้โดยการ...
‪โดยการไม่มีลูก
‪แต่ฉันก็เจอจอร์จ
‪และฉันคิดว่าบางที...
‪แค่บางที ถ้าเรานําส่วนที่ดีที่สุดของเขา...
‪และชิ้นส่วนเหลือๆ ที่นําไปใช้ได้ของฉัน...
‪เราอาจสร้างสิ่งดีๆ ขึ้นมาได้
‪และเราทําสําเร็จ
‪จูนี่สมบูรณ์แบบมาก
‪ฉันโชคดีมากๆ ที่มีจอร์จ ใช่ไหมคะ
‪ทําไมฉันถึงอยากทิ้งสิ่งนั้นไปล่ะ
‪มีแค่ความสัมพันธ์ของเขากับมีอา ‪ที่ทําให้คุณไม่มั่นใจเหรอ
‪ฉันว่าอย่างนั้นค่ะ ใช่
‪เอมี่
‪คุณไม่ได้ทิ้งอะไรไปโดยการเปิดใจที่นี่
‪หมอหลินคะ...
‪คุณว่า...
‪คุณว่ามันเป็นไปได้จริงๆ เหรอ...
‪ที่จะรักใครแบบไร้เงื่อนไข
‪คุณหมายความว่าอะไรคะ
‪ก็...
‪รู้ไหม มันต้องมีบางทีที่...
‪ที่เราหล่นลงไปจนเอื้อมไม่ถึงความรัก ใช่ไหม
‪เช่นแบบ ความผิดพลาดนั้นมันใหญ่มาก ‪และจากนั้น...
‪แล้วความรักนั้นต้องหยุดลง
‪คุณเคยรู้สึกว่าพ่อแม่คุณทําแบบนั้นหรือเปล่า
‪ไม่ค่ะ ฉันรู้ว่าพ่อแม่รักฉัน
‪พวกเขาแสดงให้ฉันเห็น ‪ผ่านการเสียสละของพวกเขา
‪แต่ความรักของพวกเขา ‪มันรู้สึกมีเงื่อนไขหรือเปล่า
‪ฉันพูดถึงฉันกับเรื่อง...
‪เรื่องมีอาน่ะค่ะ
‪ว่ามันยากแค่ไหนที่ฉันจะทําใจได้
‪โอเค
‪ทําไมเวลามันผ่านไปไวจังวะ พวก
‪ชีวิตน่ะ
‪ฉันอ่านเจอว่าเวลาเดินไวขึ้นเมื่อเราแก่ตัวลง
‪เพราะตอนที่เราอายุหนึ่งขวบ
‪ปีนั้นคือการรับรู้เวลาของเราหนึ่งร้อยเปอร์เซ็นต์
‪แต่เมื่อเราแก่ตัวลง
‪ปีนั้นเป็นส่วนเล็กๆ ของเวลาที่ผ่านมาของเรา
‪อะไรนะ
‪นี่ พวก นี่...
‪พวก ฉันเลยคิดถึงการได้คุยกับนายไง ‪ฉันคิดถึงเรื่องเพื้ยนๆ นี่
‪โทษที ฉันมันเด็กบ้าเรียนน่ะ
‪ไม่เลย ฉันเลยอยากเจอนายไง
‪ฉันไม่มีใครอื่นแล้วที่จะคุยเรื่องพวกนี้ได้
‪ทําไมล่ะ
‪ฉันแค่ แบบว่า...
‪มันยากที่ต้องคุม...
‪ทีมสรรญเสริญ
‪เราประสบความสําเร็จกันมาก
‪แต่มันมาพร้อมค่าใช้จ่ายมากมาย
‪และมันคือค่าใช้จ่ายที่ไม่มีใครมองเห็น ‪และฉันเป็นคนที่ต้องจ่าย
‪อย่างที่เขาว่ากัน "ใครใส่มงกุฎ ก็หนักหัวคนนั้น"
‪ใช่ มงกุฎ ถูกต้อง
‪นั่น... พวก... ‪ฉันนึกว่าฉันจะรู้สึกต่างไป แต่...
‪ใส่มงกุฎแล้วรู้สึกเหมือนเดิมเลย
‪เหมือนเดิมนี้มันรู้สึกยังไง
‪ฉันทํางานหนักมาตลอดชีวิต รู้ไหม
‪แม้แต้กับเรื่องง่ายๆ
‪และฉันนึกมาตลอดว่า ‪การทํางานหนักคือสาเหตุของ...
‪ความรู้สึกนี้ แต่...
‪ฉันเริ่มสงสัยแล้ว ‪ว่ามันอยู่ตรงนั้นมาตลอดหรือเปล่า
‪เข้าใจไหม แบบว่า...
‪รู้ไหมว่านายควรคุยกับใคร
‪การบําบัดแบบตะวันตก ‪ไม่เหมาะกับหัวคิดตะวันออกหรอก
‪ไม่ นายควรคุยกับเมียฉัน
‪อะไรนะ
‪เธอสู้กับโรคซึมเศร้ามานาน
‪ไม่ๆ ฉันไม่ได้ซึมเศร้า
‪เธอก็คงพูดเหมือนนาย
‪แต่ตั้งแต่ที่เธอขายบริษัทไป
‪เธอดีขึ้นมาก เธอสมดุลมากขึ้นแล้ว
‪เวลาที่ชีวิตพาความยากลําบากมาให้เรา...
‪จิตใจเธอยังมั่นคงอยู่
‪มั่นคงกว่าฉันด้วยซ้ํา
‪พวก แต่จิตใจนายก็มั่นคงนะ
‪นี่ ฉันจะจัดงานเลี้ยงกับเพื่อนและครอบครัว
‪เพื่อฉลองผลงานใหม่ของฉันคืนนี้
‪นายน่าจะแวะไปเจอเธอนะ
‪ฉันอยากเห็นแจกันของนายอีกครั้งนะ
‪ฉันยังคิดถึงอันที่นายให้ฉันดูอยู่เลย
‪พวก เห็นแล้วรู้เลยว่ามันเป็นงานศิลปะที่ดี
‪งานเก่าๆ มันน่าขายหน้าน่ะ
‪ขยะทั้งนั้น
‪งั้นเหรอ
‪ฮารุบอกฉัน "จับตาดูแบงก์ดอลลาร์นั้นไว้"
‪ฉันก็เลยดู
‪ฉันจ้องและจ้องและ จู่ๆ
‪ฉันเริ่มเห็นลายละเอียดซับซ้อนทั้งหมด
‪ริบบิ้นในปากนกอินทรีดูเหมือนงูมากขึ้น
‪ดวงตาของพระเจ้าที่มองเห็นทุกอย่าง
‪ฉันไม่เคยจ้องเข้าไปลึกๆ เลย
‪มันรู้สึกคุ้นๆ ฉันเริ่มร้องไห้
‪และฉันจะไม่มีวันลืมเลย ‪ฮารุหันมาหาฉันแล้วพูดว่า...
‪เขาพูดว่า...
‪"ตรงแบงก์ดอลลาร์
‪เงินเผยความตั้งใจที่จะด้อยค่าศิลปะชั้นเยี่ยม"
‪เราจึงมากันในวันนี้เพื่อฉลอง ไม่ได้ฉลองเงินนะ
‪แต่ศิลปะชั้นเยี่ยมที่สร้างขึ้น ‪โดยลูกชายสุดอัจฉริยะของฉัน
‪จอร์จ นาคาอิ
‪และฉันต้องขอพูดถึงแรงบันดาลใจของเขา
‪เสาหลักของเขา ผู้พิทักษ์ของเขา
‪เอมี่ เหลา
‪พูดตามตรงนะ ‪ฉันว่ามันอาจเริ่มมาจากเก้าอี้ทามาโกะ
‪อ่าว ผมนึกว่ามันไม่ได้มีไว้ขายซะอีก
‪อ๋อ คนสวยของฉันคนนี้
‪เธอใช้เสน่ห์ของเธอน่ะ
‪และจอร์จโทรหาฉัน ‪และทุกอย่างก็เป็นแค่ความหลัง
‪ฉันอยากให้เธอมีความสุขน่ะ และ...
‪เรารู้ว่ามันฟังดูเป็นยังไง
‪พี่สะใภ้กลายเป็นคู่หมั้น
‪น้องชายฉันโกรธมาก
‪แต่ก็นะ เราเกิดมาคู่กันนี่
‪จูราสสิคพาร์ค "ชีวิตหาทางรอดจนได้"
‪ใช่เลย
‪- ถูกต้อง ‪- โอ้โห ฉันชอบมากเลย
‪ผมเพิ่งดูมาน่ะ ก็เลย... ครับ
‪จะมีโอกาสแค่ไหนที่นาโอมิ ‪จะแต่งงานกับน้องชายฉัน
‪คนที่น่ารังเกียจอย่างแท้จริง
‪แล้วย้ายมาอยู่ในละแวกบ้านเดียวกับ ‪เอมี่และจอร์จ
‪ผู้ที่บังเอิญมีเก้าอี้ที่ฉันตามหามาหลายปี
‪- บ้ามากเลยครับ ‪- ใช่
‪เห็นได้ชัดว่าจักรวาลนําพาเรามาหากัน
‪- ใช่ไหมจ๊ะ คู่แท้ของฉัน ‪- เซน
‪อยู่นี่เอง
‪ฉันอยากให้นายรู้จักเมียฉัน เอมี่
‪- สวัสดีครับ ‪- สวัสดีค่ะ
‪มาเร็ว กอดหน่อย
‪ผมรู้สึกเหมือนผมรู้จักคุณอยู่แล้ว
‪ใช่ ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ เซน
‪โทษที ผมขอเข้าห้องน้ําหน่อยได้ไหมครับ
‪วันนี้ผมดื่มน้ําเยอะมาก
‪- ผมหิวน้ําน่ะ ‪- ตรงทางเข้าเลย
‪- หาง่าย ‪- เขาอาจหาไม่เจอก็ได้
‪- ฉันจะพาเขาไปเอง ‪- น่ารักจัง เอมี่
‪- ขอบคุณครับ ‪- ยินดีค่ะ
‪นายมาทําอะไรที่นี่
‪ทรงผมใหม่เหรอ
‪ฉันชอบนะ
‪นายต้องการอะไร แดนนี่
‪ฉันมาคุยด้วย
‪เรื่องอะไร ที่เป็นพวกแอบตามน่ะเหรอ
‪นี่ เบาๆ หน่อย
‪นั่นมันเธอคนเก่า
‪จอร์จบอกว่าเธอคนใหม่สมดุลและมั่นคง
‪ฉันไม่ชอบที่นายคุยกับเขา
‪ใจเย็นๆ เขารักฉัน
‪นายต้องการอะไร
‪ฉันแค่อยากรู้ว่า...
‪เธอ... ไม่รู้สิ มีความสุขดีไหมอะไรแบบนั้น
‪อะไรนะ
‪ความพยายามของเธอมันคุ้มค่าใช่ไหม
‪เธอเติมเต็มแล้วใช่ไหม
‪นายจะสนทําไม
‪ฉันแค่อยากรู้ว่าฉันจะไปถึงจุดที่เธออยู่ได้ไหม
‪ทุกอย่างจางหายไป
‪ไม่มีอะไรยั่งยืน
‪เราเป็นแค่งูที่กินหางตัวเอง
‪เข้าใจแล้ว
‪ไปซะเถอะนะ
‪- ไม่เป็นไร ‪- ขอโทษจริงๆ นะ
‪เคย์ล่า
‪อะไรกันวะ
‪ปาร์ตี้ห่วยๆ โรคจิต
‪เฮ้ย
‪เมื่อกี้อะไรวะ
‪ฉันนึกว่าฉันเห็นแฟนเก่าของพอล
‪เออ ฉันนึกแล้วว่านายไม่ได้มาเพื่อแค่คุย
‪อะไรกัน มาเตือนเหรอ ‪พยายามจะแบล็กเมล์ฉันเหรอ
‪ฉันไม่อยากได้อะไรจากเธอเลย
‪ฉันไม่อยากยุ่งกับเธอ เธอมันโรคจิต
‪เธอคือโรคติดต่อ
‪นายคิดว่านายดีกว่าฉันแล้วเหรอ ใช่ไหม
‪นายเลยปล่อยให้ลูกพี่ลูกน้องนายเข้าคุกเหรอ
‪เออ ฉันได้ข่าวเรื่องเบาะแสนิรนาม
‪สงสัยจังว่าใคร
‪ฉันจบชีวิตนายได้นะ แดเนียล
‪และช่วงนี้ธุรกิจนายราบรื่นดีนี่
‪อย่างน้อยฉันไม่ได้เป็นชู้กับเด็ก
‪นายคือเหตุผลที่เขาเป็นเด็ก นายรู้ใช่ไหม
‪เขาแค่อยากได้คําแนะนําจากใครสักคน ใครก็ได้
‪เพราะนายให้ไม่ได้
‪รู้อะไรไหม
‪อยู่ห่างๆ จากครอบครัวฉัน
‪พูดตามตรงนะ เธอควรอยู่ห่างๆ ‪ครอบครัวตัวเองด้วย
‪หลีกไปหน่อยได้ไหม
‪ขอบคุณที่มาสนับสนุนผมในคืนนี้นะ
‪ผมแน่ใจว่ามันไม่ง่ายสําหรับคุณ ‪หลังจาก... เรื่องนั้น
‪ไม่เป็นไรเลยค่ะ
‪ไม่ต้องห่วงหรอก
‪มันแค่...
‪ผมไม่คู่ควรกับคุณเลย
‪ผมมีแต่จะทําให้คุณผิดหวัง
‪นี่ จอร์จ...
‪เราต้องคุยกัน
‪โอเค
‪ฉันไม่รู้ว่าคุณจะรู้สึกยังไง
‪แต่มีบางอย่างที่อยู่ในใจฉันมาสักพักแล้ว
‪พูดมาเลย
‪ฉันว่าเราควรย้ายบ้าน
‪ผมนึกว่าคุณจะขอหย่า
‪ไม่ พระเจ้า ไม่นะ
‪ไม่ ที่รัก มัน...
‪ฉันว่าเราควรเริ่มต้นกันใหม่
‪แต่คุณรักบ้านหลังนี้
‪- คุณใช้เวลากับมันมาก ‪- มันก็แค่บ้านน่ะ
‪อย่างที่เราบอกจูนี่ไง มีสิ่งที่สําคัญกว่าในชีวิต
‪คุณหมายถึงย้ายเมืองเหรอ บ้านตากอากาศเหรอ
‪แน่นอน ที่ไหนก็ได้
‪ฉันแค่อยากย้ายไปให้ไกลจากที่นี่ที่สุด
‪และลืมเรื่องทั้งหมดไว้ข้างหลังน่ะ
‪เริ่มต้นใหม่
‪และ... คุณจะยกโทษให้ผมเหรอ
‪แน่นอนค่ะ
‪เราไม่ต้องพูดถึงมันอีกเลย ฉันสาบาน
‪ฉันอยากให้เรารักกันอย่างไร้เงื่อนไข
‪ได้ไหมคะ เราทําแบบนั้นกันได้ไหม จอร์จ
‪แน่นอน
‪ผมรักคุณมากๆ นะ
‪ฉันก็รักคุณค่ะ
‪ไง
‪เกิดอะไรขึ้น ห้องนายเหม็นหรือไง
‪แค่มาตรวจดูเรื่องธุรกิจน่ะ
‪งั้นเหรอ เป็นไงบ้างล่ะ
‪เจอข้อผิดพลาดด้านบัญชีน่ะ
‪จริงเหรอ
‪เวรกรรม ฉันไม่เก่งคณิตเลยว่ะ
‪มีเงินสดที่เราเอาเข้ามาที่ไม่ตรงกับใบแจ้งราคา
‪เออ ใช่ เละเทะไปหมด
‪ฉันว่ามันอยู่ในนั้นแหละ
‪เราทํางานกันหนักมากเลยใช่ไหมล่ะ
‪นายไม่ได้ปิดบังอะไรฉันใช่ไหม
‪อะไรนะ
‪นายพูดแบบนั้นทําไม
‪มันแค่...
‪ทุกอย่างที่เอ็ดวินพูด
‪เอ็ดวินเหรอ
‪ไม่เอาน่า พวก หมอนั่นโง่จะตาย ‪ล้อเล่นหรือเปล่าเนี่ย
‪นี่ ฉันต้องบอกกี่ครั้งว่าอย่าทิ้งขยะไว้ในบ้านฉัน
‪ฉันกําลังจะเอาไปทิ้ง
‪นี่ อยากพูดกันตรงๆ มากใช่ไหม
‪- ฉันรู้ว่านายปิดบังฉัน ‪- ฉันไม่ได้ปิดบังอะไรเลย
‪- นายพูดเรื่องอะไร ‪- งั้นเหรอ อยากคุยเรื่องเคย์ล่าไหม
‪ฉันรู้เรื่องเอมี่แล้ว พวก
‪นายแอบดูโทรศัพท์ฉันเหรอ
‪เปล่า ไม่ได้ดู
‪ฉันเห็นเธอคืนนี้
‪นายเห็นเธอตัวเป็นๆ เหรอ
‪ใช่ จําเรื่องทะเลาะบนถนนที่ฉันเล่าให้ฟังได้ไหม
‪- เออ ‪- นั่นแหละเอมี่
‪เธอเป็นคนเขียนกระบะฉัน ขู่ครอบครัวเรา
‪แกล้งฉันสารพัดทั้งปีเลย พวก
‪ฉันเลยนัดเจอกับเธอเพื่อจบเรื่องบาดหมางกัน
‪เดี๋ยว อะไรนะ
‪เดี๋ยว ยังไงนะ เธอ...
‪เธอแค่หลอกใช้ฉันเพื่อเอาคืนนายเหรอ
‪ใช่ เธอโรคจิตแบบนั้นแหละ
‪รู้ไหมว่าเธอบอกฉันเรื่องนายว่ายังไง
‪เธอบอกว่านายเหมือนเด็กที่ไร้ที่พึ่ง
‪นั่นคือคําพูดของเธอ
‪นี่ ฉันขอโทษนะที่นายโดนลากมาเกี่ยวด้วย
‪นายน่าจะบอกฉันเร็วกว่านี้
‪เวรเอ๊ย
‪เราเลยต้องจริงใจกับกันและกัน โอเคนะ
‪นายบอกฉันทุกเรื่อง ฉันบอกนายทุกเรื่อง
‪พี่น้อง
‪เป็นอะไรหรือเปล่า พวก
‪นายไม่ได้หลงรักเธอใช่ไหม
‪ไม่ พวก ฉันไม่สนหรอก
‪ดี
‪(ประตูหน้าบ้าน ‪จบไลฟ์สด)
‪สวัสดีครับ
‪จอร์จใช่ไหม
‪ครับ
‪ผมอึ๊บเมียคุณ
‪อะไรนะ
‪ผมมีใบเสร็จ ข้อความ รูปภาพ...
‪ผมอึ๊บเธออย่างมันส์เลย
‪บ้านสวยนะครับ
‪แดนนี่อ้วนขึ้นนะ คงหาเงินได้เยอะล่ะสิ
‪ที่จริงผมน้ําหนักลดนะ
‪นี่กล้ามผม พ่อพูดอะไรน่ะ
‪พอลอยู่ไหน
‪เขาบอกว่าเดี๋ยวเขาจะมาเจอเรา ไปกันเถอะ
‪ไปกินก่อนแล้วผมจะพาไปดูบ้านนะ
‪โอเคไหม
‪เราภูมิใจในตัวแกนะ แดนนี่ ขอบใจมากๆ เลย
‪เราภูมิใจในตัวลูกนะ แดนนี่
‪ขอบใจมากเลย
‪ขอบใจนะ
‪โอเค
‪จอร์จ
‪จูนี่
‪จูน
‪จอร์จ
‪ว่าไง พวก
‪สวัสดีครับ
‪ว่าไง
‪สวัสดีครับ นี่จอร์จนะ ฝากข้อความครับ
‪คําบรรยายโดย ธนิศา ขําคง