OITO MESES DESPOIS
Graza sublime,
que doce o son
que salvou un infeliz
coma min.
Estaba perdido,
mais El atopoume.
Estaba cego,
mais agora vexo.
As cadeas xa non me apresan,
son ceibe por fin.
Meu Deus, meu salvador,
redimiume
e coma un río
reina a súa mercé.
Amor sen fin,
graza sublime.
Vamos todos, preguémoslle ao Señor!
Graza sublime.
que doce o son
que salvou un infeliz
coma min.
Estaba perdido,
mais El atopoume.
Estaba cego, mais agora vexo.
Vamos todos!
Veña!
As cadeas xa non me apresan,
son ceibe por fin.
Meu Deus, meu salvador,
redimiume
e coma un río
reina a súa mercé.
Amor sen fin,
graza...
Iso estivo xenial, de mi a la soa ben,
mais cando vas de mi a dó sostido, sentes de verdade o Espírito Santo.
- Boa actuación, Danny. - Igualmente.
- Vémonos na comida. - Claro.
Pedincho mil veces, teño que rogar por un cueiro?
Hai unha tenda a cinco quilómetros, alí teñen.
- Non tal. - Estás montando un número.
Disque discuten moito.
Contra, Keanu, si que esquivaches balas.
Non reaccionamos dese xeito ante os malos momentos dos irmáns.
Rogamos por eles. Non si, mozos?
Que bo líder es.
Grazas, Betty. Xa remato eu a coada.
Non pasa nada, podo facelo eu.
Non, reláxate.
Fixen algo mal?
Mi madriña, non. Só quería axudar.
Porque fago algo mal.
Para nada, eu só...
Sabes que? Esquece o que dixen.
Vou onda Junie.
Amor, coido que non deberiamos traer a Betty á casa de vacacións.
Fixo algo mal?
Que? Non, é...
Fai demasiado por nós e síntome culpable.
Amor, é o seu traballo.
Sempre quixeches unha neneira.
Xa, pero agora que a temos...
sinto que non axudo abondo.
Amy.
Isto compráchelo ti, axudaches.
E ti tamén. A Tamago?
Axudou a cerrar o trato.
- Supoño que o salvei, ou? - Abofé que si.
Mañá tócache asesorar?
Teño varias reunións, pero podo adialas.
Por que?
Junie, quéreslle dicir a mamá o que me dixeches?
Quero quedar máis!
Si, corazón? Gústache esta casa?
Si, e Luca adóraa!
Moi ben, unha noite máis
e volvemos para a festa de papá mañá, si?
Adoramos que mamá decida cando traballar.
- A que si, Junie? - Si. Menos mal que cerrou o trato.
Mi madriña, dáme que falamos demasiado diso.
Junie, hai cousas máis importantes na vida que tratos e cartos, si?
- Como o amor, rula. - Vale!
Deus, que sorte temos.
Abofé.
É bonito, non é?
Non?
Mamá, olla isto.
A cociña, electrodomésticos LG.
E un cocedor de arroz. Escoita.
A canción é un pouco rara.
Papá, é a mellor canción do século.
Xa temos cocedor de arroz.
Vale, vale, sen problemas.
Esta toma ten USB, fixen eu a instalación eléctrica.
A vosa casa ten de ser perfecta.
Parece bonita, Danny.
E Paul? Está ben?
Paul está ben.
Agora que estás con Esther, tes que lle presentar algunha moza.
Mamá, xa o fixen, vale?
Non superou a Kayla.
Eu aviseino, mais aprenderá polas malas.
Ai, mamá, mira o vaso. Éche bonito, ou?
É raro. Imos facer as maletas.
Vémonos mañá.
- Abur. - Vale, abur.
Paul, subscribiches os papás a Travel + Leisure?
- Non, iso que carallo é? - Unha revista.
É unha revista?
Pois mandan facturas ao meu nome.
Pois que merda, tío.
Xa, e tamén teñen revistas de pesca, guitarra...
Meu, parecen cousas que lerías ti.
Non leo sobre pesca.
- Que? - Nin fun a río ningún.
De neno fuches de pesca e encantouche, lémbralo?
- Non me lembro diso. - Eu collín o máis grande.
Estás a inventalo.
Non vou pagar isto, tes de cancelalo.
Non pares, fáltame pouco.
- Todo ben? - Que?
Por que paraches?
Amor, sinto unha regresión, así que...
Veña, non pares.
Aínda está dentro.
A palla de papel enchoupada segue no batido, mais...
- Iso non axuda. - Xa.
- George, que pasa? - Amy.
Teño algo que che dicir.
- Vale. - O ano pasado...
tiven un enredo emocional.
Un enredo emocional?
Agora escribes artigos en Goop? Que queres dicir?
Pois téñenche cousas interesantes sobre o tema.
- Fúchesme infiel? - Non, iso nunca. Prométocho.
Simplemente...
tiven unha conexión emocional con alguén.
Quen?
Alguén do teu grupo de homes?
Mimá, non sería o tipo aquel, Zane?
O que? Non.
Foi con Mia.
Fodiches con ela?
Non.
- Non foi nada físico. - Que foi, logo?
Probablemente conectamos no plano espiritual.
Sóanche os xemelgos divinos?
Non, nunca oín falar dos xemelgos divinos do carallo.
Non é un xogo de rol, no tes de inventar un universo.
Non é un universo.
Somos enerxía e...
algunha xente conecta a outro nivel.
Dixeches "quérote"?
Dixen.
Non sucedeu nada, vale?
Deixamos de falar tras a adquisición da tenda.
Es moito máis aberta comigo desde que cerraches o trato e...
quero facer o mesmo.
Non quero agocharme.
Enténdoo.
Espera.
De verdade?
Non, non.
A ver, aínda estou moi enfadada.
Loxicamente, eu...
Eu na túa pel tamén o estaría.
Queres que pidamos cita coa doutora Lin?
E se vou eu soa?
Teño moito que procesar, así que...
O que precises, amor.
- Cancelo a festa? - Non.
Traballaches moito nas obras.
A xente debería velas.
Son moi boas.
Es moito máis forte ca min.
Non estou listo para volver.
- Deixa o modo mozo triste. - Xa.
Inmediatamente.
Foi moi forte.
Xa o entenderedes cando conectedes así.
Eu conecto todo o tempo, parvo.
Éche un cabo ethernet humano.
Son coma a puta nube, non sabes?
- Cala a boca! - Que dixemos dos pelotazos?
- Non está ben. - Merecédelo.
Meus, baixade o volume, si?
Algúns estamos a traballar.
Que? Estás estresado polos teus pais?
Non, con eles todo ben.
Amoseilles a casa, están orgullosos.
Deberían, levamos oito meses sen parar.
Xa, pero non podemos relaxarnos.
Temos de seguir a expandirnos.
Lei de rendementos decrecentes, podemos relaxar.
Si, Danny, é a lei.
- É a lei. - Non o entendedes, vale?
Poderiamos perdelo todo, si?
A construción é un negocio do demo, nunca se sabe.
Facédeme caso, levo moito nisto.
Meu, é Edwin.
- Encántame a casa. - Grazas.
Paul mudouse, logo.
Está madurando, a súa está ao final do corredor.
Que tal a familia?
Desde que renunciei ao grupo de cánticos está sendo duro.
Xa.
E o bebé.
Non che avisan do prezo real desas cousas.
Que che trae por aquí, logo?
Algunha renovación?
A ver...
Non sei o que facedes aquí, pero facédelo ben.
E quero formar parte.
Ai, un traballo.
Tes experiencia na construción?
Non, a ver...
Non sei a que andades,
mais aprendo rápido.
Xa sei que parezo un señorito,
pero quero ensuciar as mans, sabes?
Pero entón, queres...?
En plan, queres ensuciar as mans na construción?
Claro, construción.
Xa.
- Chámalle como queiras. - O dicionario non cho leo.
Pero construción é construción.
Desculpa.
É que coa casa nova de teus pais, a de Paul, todo iso...
Non pode saír todo da construción, ou?
Disque teu curmán andaba metido en algo cando foi ao cárcere.
Isaac tiña un negocio legal de importación e exportación,
se te refires a iso.
E gardamos algunhas das súas cousas...
até que volva, xa sabes.
E rezamos decote pola redución da condena.
Iso só son cocedores de arroz, logo.
Claro, toma un.
- Un regalo. - Non.
Xa che temos un.
Pero no voso non soa Kelly Clarkson.
Aquí éche todo honesto, meu.
Construín a casa de meus pais con moito traballo.
Sinto decepcionarte.
Entendido.
Contra, é moito que procesar.
Xa, non é que daquela eu fose unha compañía agradable.
Non é doado, pero enténdoo.
De verdade.
O teu amor por George é forte.
É, si.
Aínda me lembro do primeiro ano de relación.
Sentíame decote coma se fose drogada.
É difícil atopar alguén que che faga sentir así.
Verdade?
É moi difícil.
Coido que paga a pena conservalo.
George era a peza que faltaba.
El é todo o que eu non son.
E menos mal, porque durante moito tempo
preocupábame pasar todos os meus trazos negativos.
Pensaba que lle facía un favor ao mundo...
se non me reproducía.
Pero logo coñecín a George.
E pensei que igual...
se colliamos o mellor del
e o que se podía aproveitar de min,
igual así saía algo bo.
E saíu.
Junie é perfecta.
Son afortunada de ter a George, non é?
Por que querería estragalo?
A relación con Mia é o único que che fai dubidar?
Coido que si.
Amy.
Non estragas nada por te abrires aquí.
Doutora Lin...
Coidas que...?
Coidas que é posible...
querer alguén de xeito incondicional?
En que sentido?
Pois...
A ver, ten de haber algún punto onde...
Onde o amor non abonda, non? Coma...
un erro tan grande que fai parar o amor.
Sentiches algo así con teus pais?
Non, sei que me querían.
E amosáronmo co sacrificio.
Mais sentías que era un amor incondicional?
Eu referíame a todo isto...
da situación con Mia.
O que me custa deixalo pasar.
Vale.
Como pasa o tempo, meu?
Éche a vida.
Lin que o tempo pasa máis rápido canto maior te fas,
porque cando tes un ano,
ese ano é o cen por cento da túa percepción do tempo,
mais ao medrar,
ese ano é unha fracción cada vez máis pequena do teu tempo.
Que?
Tío, por iso...
estrañaba falar contigo, estrañaba estas cousas.
Desculpa, son un chapón.
Non, por iso quería quedar.
Non teño con quen falar destas cousas.
Por que non?
Xa sabes...
é difícil levar o...
grupo de cánticos.
Temos conseguido moito,
pero a un prezo moi alto
que ninguén ve e que só pago eu.
O peso da coroa.
Exacto, meu, a coroa.
Pensaba que me sentiría distinto, mais...
Coa coroa síntome igual.
E como é "igual"?
Pasei a vida a deslombarme, sabes?
Mesmo polo básico.
E sempre pensara que por iso tiña esta...
sensación, mais...
Agora penso que sempre estará aí.
Ten sentido? Coma...
Deberías falar con...
A terapia occidental non nos funciona.
Non, deberías falar con miña muller.
Que?
Sofre depresión desde hai moito tempo.
Eu non che estou deprimido.
Ela diría o mesmo,
mais desde que vendeu a empresa,
está moito mellor, máis equilibrada.
Cando a vida nos dá limóns...
ela sempre é emocionalmente forte.
Moito máis ca min.
Pero, tío, ti es moi forte.
Á noitiña fago algo con amigos e familia para as miñas novas obras.
Deberías vir e coñecela.
Encantaríame ver os teus vasos.
Aínda penso nos que me amosaches.
Aí é cando un sabe que é arte.
As obras antigas danme vergonza, son unha trapallada.
En serio?
E Haru díxome: "Sigue a mirar o billete de dólar."
E así fixen.
Fitei e fitei, e de socate
decateime da súa complexidade.
A cinta no bico da aguia semellaba unha serpe.
O ollo de Deus que todo o ve.
Nunca o mirara con atención.
Parecíame familiar, comecei a chorar.
E nunca o esquecerei, Haru vírase cara a min e dime...
Vai e dime:
"Xa no propio billete de dólar,
o diñeiro declara a súa intención de abaratar a arte sublime."
Así que hoxe non nos reunimos para celebrarmos o diñeiro,
senón a arte sublime de meu fillo,
George Nakai.
E hei de mencionar a súa musa,
o seu piar, a súa mecenas,
Amy Lau.
Sinceramente, penso que todo comezou coa Tamago.
Pensaba que non estaba á venda.
Xa, verás, a miña preciosidade
obrou a súa maxia,
George chamoume e o resto é historia.
Só quería facela feliz e...
Xa sabemos como soa.
De cuñada a prometida.
Meu irmán está ben cabreado, mais estaba destinado a pasar.
- Parque Xurásico: "A vida ábrese camiño" - Si!
- Exacto. - Ai, encántame.
Acabo de vela, así que... si.
Que probabilidades había de que Naomi casase con meu irmán,
que é obxectivamente repugnante,
e se mudase para o barrio de Amy e George,
que tiña a cadeira que eu levaba anos buscando?
- É de tolos. - Xa.
É obvio que o universo estaba a nos unir.
- Non é, alma xemelga? - Zane.
Por fin te atopo.
Esta é a miña muller, Amy.
- Ola. - Ola.
Veña, ven aquí.
Sinto coma se xa te coñecese.
Si, encantada, Zane.
Desculpa, podo ir ao baño?
Hoxe farteime a beber auga.
- Que sede. - Na entrada.
- Non ten perda. - Igual si a ten.
- Vou con el. - Que amable.
- Grazas. - De nada.
Que fas aquí?
Novo corte de pelo?
Gústame.
Que queres, Danny?
Vin falar.
De que? De seres un acosador?
Acouga, muller.
É polo antigo ti.
Disque agora es equilibrada e forte.
Non me gusta que fales con George.
Tranquila, el adórame.
Que queres?
Só quero saber se...
se es, non sei, feliz e esas cousas.
Que?
Pagou a pena todo o traballo, non?
Estás satisfeita?
E que máis che dá?
É por se chego onde estás ti.
Todo esmorece.
Nada dura.
Só somos serpes que comen a propia cola.
En serio?
Marcha, por favor.
- Tranquila. - Síntoo.
Kayla!
Que carallo?
Festa de merda. Tola.
A que carallo viña iso?
Pareceume ver a ex de Paul.
Xa sabía eu que non viñas só a falar.
Que é? Un aviso? Vasme chantaxear?
Non quero nada de ti.
Non quero ter nada que ver contigo. Estás enferma.
Es unha doenza.
Agora creste mellor ca min? É iso?
Por iso deixaches o teu primo ir ao cárcere?
Disque houbo unha denuncia anónima.
Quen sería.
Podería acabar contigo.
E vanche tan ben as cousas co teu negocio.
Ao menos, eu non fun infiel cun neno, cona.
A culpa de que sexa un neno é túa, pero iso xa o sabías, ou?
Só quere que alguén o guíe, calquera, porque ti non o fas.
Sabes que?
Fica lonxe da miña familia.
En serio, e deberías ficar lonxe da túa tamén.
Podes apartar?
Grazas por apoiarme hoxe.
Seguro que non foi doado despois de... xa sabes.
Non, tranquilo.
Non te preocupes.
É que...
non te merezo.
O único que fago é decepcionarte.
Oe, George...
Temos que falar dunha cousa.
Vale.
Non sei que che vai parecer,
pero levo tempo dándolle voltas.
Dimo.
Deberiamos mudarnos.
Pensaba que era o divorcio.
Mimá, non.
Non, amor.
Viríanos ben comezar de cero.
Pero adoras esta casa.
- Dedicácheslle moito tempo. - Só é unha casa.
É o que lle dicimos a Junie, hai cousas máis importantes.
Pero mudarnos a outra cidade? Á casa de vacacións?
Si, a calquera sitio.
Quero marchar o máis lonxe posible de aquí
e deixar todo isto atrás, sabes?
Comezar de cero.
E... vasme perdoar?
Cen por cento.
Prométoche que non volveremos falalo.
Só quero un amor incondicional.
Si? Dámolo feito, George?
Abofé.
Quérote tanto.
E eu a ti.
Tío.
Que foi? A túa xa casa fede?
Estou revisando as contas.
En serio? E que tal?
Atopei algúns erros.
De verdade?
Merda, que malo son en mates.
Aquí hai cartos que non coinciden coas facturas.
Xa, éche un desastre.
Aparecerá todo.
Estamos a deslombarnos, ou?
Non me agocharás nada, verdade?
Que?
A que vén iso?
Pois...
todo o que dixo Edwin.
Edwin?
Ese éche un badulaque. Estás de chola?
Non che teño dito que non me deixes lixo?
Ía botalo.
Se somos sinceros, ti si que me agochas algo.
Que vou agochar eu.
- De que falas? - Falamos de Kayla?
Sei o de Amy, meu.
Andáchesme no móbil?
Non tal.
Vina hoxe.
Víchela en persoa?
Vin. Lembras a leira da rifa co coche?
- Lembro. - Pois era con Amy.
Píntame o coche, ameaza a nosa familia...
Leva todo o ano dando polo cu.
Quedei con ela para falarmos.
O que?
A ver, pero entón...?
Usoume para chegar a ti?
Si, éche así de revirada.
Sabes que me dixo de ti?
Que eras coma un neno desvalido.
Esas foron as súas palabras.
Sinto que acabases metido nisto, meu.
Oxalá mo contases antes.
Merda.
Por iso temos de ser sinceros o un co outro, si?
Ti cóntasmo todo, eu cóntocho todo.
Irmáns.
Estás ben, meu?
Non che gustaba tanto, ou?
Non, dábacheme igual.
Ben.
PORTA PRINCIPAL REMATAR CONEXIÓN
Ola?
Es George?
Son.
Fodín a túa muller.
Desculpa?
Teño tíckets, mensaxes, fotos...
Fodina ben.
Bonita casa.
Engordaches algo, si que che vai ben.
En realidade, adelgacei.
É todo músculo, ho. Que falas?
E Paul?
Vén despois, vamos.
Comemos e amósovos a casa.
Si?
Estamos orgullosos. Moitas grazas.
Estamos orgullosos de ti, moitas grazas, fillo.
Grazas.
Xa está.
George?
Junie?
June!
George!
Que tal, tío?
Ola.
Que tal?
Ola, son George. Deixa unha mensaxe.
Subtítulos: Jeiry Castellano