‪ไม่ต้องลุกครับ ผมทําให้
‪แม่จะอยู่กับเราจนกว่าจะหายดีร้อยเปอร์เซ็นต์
‪เราจะทําให้ย่าดีขึ้นนะคะ ใช่ไหมคะ แม่
‪แน่นอนจ้ะ ใช่
‪ฟูมิ เราจะอยู่เคียงข้างคุณค่ะ
‪ขอบใจนะ เอมี่
‪ผมอยากให้กล้องทํางานจัง
‪แม่จําอะไรอย่างอื่นไม่ได้เลยเหรอ
‪- แม่บอกตํารวจไปหมดแล้ว ‪- พยายามนึกอีกสิครับ แม่
‪แม่แวะมาที่บ้านและแม่ปิดสัญญานเตือนภัย
‪- โทษค่ะ ตอนนั้นกี่โมงนะคะ ‪- มันเลือนลางไปหมด
‪แม่ดูรูปของพ่ออยู่แล้วยังไงต่อนะครับ
‪แม่เห็นผู้ชายผิวขาวมากๆ และคนละตินเหรอ
‪หยุดเถอะ
‪แม่ไม่อยากคิดถึงมันอีกแล้ว
‪รู้ไหม แม่อยากได้น้ําอัดลมรสส้มจากตู้ขายน้ําน่ะ
‪ได้ครับ ผมจะไปซื้อให้เดี๋ยวนี้เลย
‪หนูกดปุ่มได้ไหมคะ
‪ได้สิจ๊ะ มาเถอะ ไปกัน
‪ดีใจที่คุณไม่เป็นอะไรนะคะ ฟูมิ
‪ฉันขอโทษที่รบกวนเธอด้วยอะไรแบบนี้
‪ไม่เลยค่ะ
‪ฉันรู้ว่าเธอยุ่ง
‪ไม่เลยค่ะ
‪แม่คะ
‪ขอกินลูกกวาดได้ไหมคะ
‪โทษทีจ้ะ ลูก มันดึกมากแล้ว
‪จูนี่ บอกพ่อให้เอาลูกกวาดมาให้ย่านะ
‪แล้วย่าจะแบ่งกับหนู
‪แม่คะ
‪(เราวาดวงกลมมหัศจรรย์)
‪น่ายินดียิ่งนักที่ได้อยู่ต่อหน้าพระเจ้าในวันนี้
‪โปรดชูมือขึ้นให้กับพระผู้เป็นเจ้าด้วยครับ
‪ข้าชูมือร้องฮัลเลลูยา
‪ต่อหน้าศัตรูของข้า
‪ข้าชูมือร้องฮัลเลลูยา
‪ให้ก้องกังวานกว่าความไร้ศรัทธา
‪ข้าชูมือร้องฮัลเลลูยา
‪เอาละนะ "อาวุธของข้าคือท่วงทํานอง..."
‪อาวุธของข้าคือท่วงทํานอง
‪ข้าชูมือร้องฮัลเลลูยา
‪ฮัลเลลูยา
‪มาเลย พระเจ้า
‪ใช่เลย พระเยซู
‪ผมนึกว่าเขาถูกกักบริเวณ
‪- เขาได้ยกเว้นมาประกอบพิธีทางศาสนาน่ะ ‪- โล่งอกไปที เขาเฮงซวยมาก
‪นี่ ฉันบอกพวกนายแล้วว่าอย่าทํา
‪ฉันยกเลิกแล้ว
‪- เออ เราแม่งโคตรพลาด ‪- นายพูดดีจนเราหลงเลย
‪- จะให้พวกเราทําอะไรได้ล่ะ ‪- เห็นไอ้นี่ไหม
‪ไอ้นี่แม่งเงินแท้ๆ เลย เอาไปซื้ออะไรแม่งก็ได้
‪เห็นนี่ไหม ไม่เห็นสินะ นี่คือเงินจากแจกัน
‪ก็ได้ ฉันปล่อยให้ยายขายต้นไม้ทําฉันเขว
‪โอเคไหม ทางจิตน่ะ แต่มันจบแล้ว
‪แม่งโคตรแย่
‪ฉันจะใช้เส้นสายของฉันเพื่อหาของฟรีให้นาย
‪ฉันจัดการเรื่องโบสถ์เวรนี่
‪ระหว่างที่ไอ้พวกหน้าโง่อย่างพวกนาย ‪เล่นตํารวจจับโจร
‪- เฮ้ย มันเป็นมุก ‪- ฉันเข้าใจ
‪- หัวเราะสิวะเวลาได้ยินอะไรตลกๆ ‪- โอเค
‪ฉันจะเก็บเงินทั้งหมดนี้ไว้เอง
‪รอบหน้าเราค่อยแบ่งกันนะ ตกลงไหม
‪- ที่ดินของพ่อแม่ฉันน่ะ พวก... ‪- เอาละ เรียบร้อยนะ
‪เออ
‪นี่ ดูสาวสวยพวกนั้นสิ
‪ไม่มีเจ้าหน้าที่ทัณฑ์บน ที่เก็บของเยอะแยะ
‪ฉันน่าจะย้ายเข้ามาอยู่ที่นี่ซะ
‪พังผนังนั้นซะ เปิดบ้านให้โล่ง
‪เพิ่มความโค้งเว้าให้บ้านดูมีชีวิตจิตใจหน่อย
‪ทําให้บ้านดูมีชีวิตจิตใจหน่อย แม่
‪อย่าพูดแบบนั้นสิ จูนี่ โอเคไหม
‪เธอเป็นแบบนี้ทั้งเช้าเลย ผมว่าหมอ
‪สั่งยาแก้ปวดแรงเกิน
‪ฉันไม่รู้สึกอะไรเลย
‪ฉันคงรู้สึกเหมือนบ้านหลังนี้
‪ฟูมิ ทําไมเราไม่เก็บไอเดียปรับปรุงบ้านดีๆ ‪ทั้งหมดของคุณ
‪ไว้สําหรับบ้านหลังใหม่คุณล่ะ
‪ขอร้องเถอะ อย่างกับว่าฉันมีปัญญาซื้องั้นแหละ
‪แต่ฉันเข้าใจนะ
‪จะปรับปรุงไปทําไมถ้าพวกเธอจะไม่อยู่ด้วยกัน
‪- อะไรนะ ‪- ถ้าพวกเธอจะแยกทางกัน
‪- มันไม่คุ้มสร้างเรื่องปวดหัวๆ หรอก ‪- ฟูมิ ขอร้องค่ะ
‪แม่ ทําไมถึงพูดแบบนี้
‪คงเป็นเพราะยาน่ะ
‪ลิ้นแม่อ่อนปวกเปียกไปหมด
‪จอร์จ ฉันจะช่วยแม่คุณจัดของให้เข้าที่เข้าทาง
‪คุณอยากไปซื้อของว่างโปรดของเธอที่ร้านไหมคะ
‪ได้ ความคิดดี
‪ผมจะแวะผ่านโคโยเฮาส์ ‪คุณอยากให้ผมเอาอะไรกลับบ้านไหม
‪ถ้ามันไม่ลําบากจนเกินไปนะคะ
‪มีอาอยู่ที่ร้าน ‪เธอจะเอาเอกสารที่ฉันต้องใช้ให้คุณ
‪- ได้เลย ไม่ต้องห่วง ‪- ขอบใจ ที่รัก
‪อ๋อ ใช่ๆ
‪ใช่ จริงๆ นะ แต่ แบบว่า ผมไม่มีเพื่อนเลย
‪ผมเลยเล่นกับแมลงข้างนอก
‪ผมเล่นกับแมลง
‪แล้วผมก็เอาจิ้งหรีดเข้าบ้าน ‪มาเล่นกับจี.ไอ. โจ ของผม
‪แล้วพวกมันอยู่ในป้อมจากเรื่องเบรฟสตาร์
‪ซึ่งคุณอาจไม่รู้จัก แต่...
‪ผมไม่รู้ว่าจิ้งหรีดกินอะไร ‪ผมเอาคุกกี้ให้มันกินและพวกมันตายหมด
‪- โอ้ พระเจ้า ‪- ใช่
‪ทําไมคุณไม่ขอพ่อแม่เลี้ยงหมาล่ะ
‪เด็กเกาหลียุคนั้น ขออะไรแบบนั้นไม่ได้หรอก
‪ต้องหลังปี 1990 นู้นแหละ
‪หมอนี่รู้ ดูเขาสิ
‪ใช่ ผมมีหมาชิวาวาชื่อเบลล่า
‪มันน่ารักมาก น่ารักมากๆ
‪นี่ รู้ไหมว่าแดนนี่ทําอะไร
‪วันหนึ่ง เขาเจออีกาที่บาดเจ็บ
‪และเขารักษามันจนหายดี ‪โดยการป้อนจิ้งหรีดที่ตายแล้วให้มันกิน
‪- ใช่ เขาทําแบบนั้น ‪- อะไรนะ ฉันไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย
‪ใช่ ผมเด็กมาก
‪ผมเห็นอีกาตัวนั้นหลายปีหลังจากนั้น ‪มันแปลกมากเลย
‪- เมตตาสุดๆ ‪- เมตตาสุดๆ
‪แดนนี่ดีกับสัตว์มากตอนเราเด็กๆ
‪เราเริ่มเก็บของกันดีไหม
‪ผมต้องไปเตรียมซ้อมน่ะ
‪ซ้อมอะไร
‪อ๋อ เดี๋ยวเราจะมีแข่งบาสเก็ตบอลโบสถ์น่ะ
‪ใช่ ทีมของเอ็ดวินชนะทุกปีเลย
‪เฮ้ย เราเซียนนะ พวก ให้เราเล่นสิ
‪- แดนนี่เก่งมากเลย ‪- ไม่เป็นไร
‪- หมดเขตแล้วน่ะ ‪- หมดเขตอะไร
‪ใช่ โทษที หมดเขตรับสมัคร ‪เมื่อสองสัปดาห์ก่อนแล้วน่ะ
‪ให้ผมเล่นด้วยนะ โค้ช ‪ผมจะละเลงสีเหมือนปิกาโซเลย
‪- นั่นสิ เอ็ดวิน เอาเถอะ ‪- ใช่ เอาน่า เอ็ดวิน
‪รู้อะไรไหม ผมจะเช็กกับทีมอื่นๆ ก่อนนะ
‪- มันไม่ได้ขึ้นอยู่กับผมน่ะ แย่หน่อย ‪- มันไม่ได้ขึ้นอยู่กับเขา
‪ผมจัดการเอง พวก ผมจะเช็คกับทีมอื่นๆ ให้
‪นี่ เห็นไหมว่าฉันเป็นไง ‪แม่งเห็นไหมว่าฉันเป็นไง
‪นายเห็นเอสเธอร์ซั่มฉันด้วยสายตา ‪ต่อหน้าทุกคนไหม
‪นายเห็นฉันจัดการไอ้เอ็ดวินไหม
‪เรายังอยู่ในพื้นที่โบสถ์อยู่เลย พวก
‪โทษที พระเยซู
‪นี่ๆ รอเดี๋ยว
‪เอานี่ไป
‪นี่เงินของนายค่าจัดแจงเรื่องโบสถ์
‪นี่ อย่าบอกบ็อบบี้หรือไมเคิลนะ
‪ขอบใจ พวก
‪ฉันรู้ว่ามันไม่พอให้พ่อแม่นาย ‪แต่ฉันต้องได้ส่วนแบ่งของฉันด้วย
‪แน่นอน ใช่
‪ฟังนะ ฉันรู้ว่านายอยากเป็นผู้นํา
‪แต่นายต้องเชื่อใจฉันและให้ฉันนําสักพัก
‪โอเค
‪เมื่อฉันกับเอสเธอร์เริ่มเดตกัน
‪ฉันจะจับคู่นายกับเพื่อนของเธอสักคน ตกลงไหม
‪ฉันจะช่วยนายเอง พวก
‪- ฉันคิดถึงนายเสมอนะ ‪- แจ่มเลย พวก
‪ขอบใจนะ ไอแซค
‪เฮอร์สชีย์สคิสเซสเหรอ
‪ฟูมิคะ เตียงคุณพร้อมแล้วค่ะ
‪ที่รัก ร้านเป็นไงบ้างคะ
‪ดีจ้ะ ผมเพิ่งเจอนาโอมิน่ะ
‪เธอเป็นไงบ้าง
‪ผมว่าเธอจะเริ่มกลุ่มเฝ้าระวังเพื่อนบ้านมั้งนะ
‪โอ้โห เธอนี่ช่างคิดจริงๆ
‪ใช่ เธออยากให้ผมคุยกับแม่เรื่องการปล้นน่ะ
‪เธอจะแวะมา
‪ตอนนี้เหรอ
‪ใช่ เธอเพิ่งออกจากโคโยเฮาส์
‪คงจะดีที่ได้คุยกับเธอ
‪ข้อตกลงราบรื่นดีหรือเปล่า
‪ฉันว่าอย่างนั้นนะ ทําไมเหรอ
‪เธอดูกังวลน่ะ
‪ผมช่วยอะไรได้ไหม ‪ผมควรขายทามาโกะหรือเปล่า
‪ผมจะขายนะ ทุกอย่างที่คุณต้องการเลย
‪โอ้ พระเจ้า ไม่นะ ที่รัก
‪ไม่ต้องห่วงเรื่องนั้น ฉันจะจัดการเอง
‪โอเค เดี๋ยวผมกลับบ้านนะ รักคุณนะ
‪รักคุณค่ะ
‪- เกิดอะไรขึ้นกับข้อตกลงเหรอ ‪- เปล่าค่ะ
‪ฟูมิ ฉันว่าถึงเวลากินเปอร์โคแดนอีกเม็ดแล้วนะ
‪อีกแล้วเหรอ คุณแน่ใจนะ
‪ค่ะ
‪คุณต้องไปแล้วเหรอ
‪ใช่
‪เราจะไม่ได้คุยกันอีกใช่ไหม
‪ผมว่าแม่ผมสงสัยบางอย่างน่ะ
‪งั้นก็...
‪มันเป็นสองสัปดาห์ที่ดีมากๆ เลยนะคะ
‪ใช่ครับ
‪โอเคค่ะ ดูแลตัวเองนะ
‪และถ้าคุณรู้ว่ามีแกลลอรีไหนจ้างคน...
‪ไม่ ช่างเถอะค่ะ
‪นี่เกมที่หกครับ
‪ทีมเหย้าพยายามนําต่อไป
‪พวกเขาเลยกดดันกันมากๆ
‪รีบาวด์ แอนเดอร์สัน และดีเลยครับ...
‪ถัง
‪โอ้ พระ...
‪- เวร ‪- ทีมเหย้าของเรานําไปแล้ว
‪- และแต้มคือตั๋วเข้ารอบ ‪- ถัง
‪- เดวิสออกนอกเหล็กไป ‪- นี่
‪เพิ่งหมดเวลานอก...
‪นี่
‪- ผ่านตรงนี้ เด้ง โดด... ‪- โอเคๆ
‪- รัวนิ้ว ‪- เทพ
‪เอาไป
‪นี่เรียกว่ากระรอกมั่งคั่ง
‪- ต้องไถไป... ‪- อะไรนะ
‪ต้องหมุน มือซ้าย ลง
‪ไอ้เวร
‪ทําไมถึงเรียกว่ากระรอกมั่งคั่ง
‪- แม่งเทพ ‪- เย้ นั่นแหละ
‪นี่เรียกว่าบุกเข้ามา
‪เฮ้ยๆ ออกไปนะ
‪เฮ้ย ออกไปนะ
‪ฉันคือใคร ฉันพอลไง
‪อะไรวะนั่น
‪ฉันมีเอช-โอ-อาร์-เอส ‪นายมี เอช-โอ-อาร์-เอส นายจะทําไง
‪นี่เรียกว่าชนชั้นแรงงาน
‪- พลั่วสองอัน ‪- ใช่ แค่สอง
‪โอเค หนึ่ง สอง...
‪- แม่งเอ๊ย ‪- ไม่เข้า ไม่เข้า
‪- ง่ายมากเลยนะเมื่อกี้ ‪- ไสหัวไป
‪เวรเอ๊ย
‪ฉันถังแตกว่ะ
‪ถังแตกแบบทําอะไรไม่ได้เลย
‪นายอยากใช้เงินเท่าไหร่ล่ะ
‪ฉันไม่อยากยืมเงิน ฉันอยากได้เงินเดือนประจํา
‪นายมีงานก่อสร้างที่ฉันทําได้ไหม
‪ก็มีนะ แต่ แบบว่า...
‪ความจริงก็คือ บริษัทใช้ชื่อไอแซคแล้วตอนนี้
‪แปลว่านายต้องไปปรับความเข้าใจกับเขา
‪พวก ผู้หญิงคนนั้นทําฉันเป๋ว่ะ
‪ทําให้ฉันคิดว่ามันง่าย
‪นั่นสิ เธอคนผิวขาวใช่ไหมล่ะ
‪รู้ไหม ฉันได้มาเข้าใจว่า
‪ชีวิตคือการประนีประนอมน่ะ รู้ไหม
‪แบบ ฉันนึกว่าฉันคือเว็บเบอร์ ‪แต่ฉันอาจเป็นแค่สโตยาโควิช
‪แบบว่า ไอแซคมีเส้นสาย ‪เขารู้ว่าเขาทําอะไรอยู่
‪อาจใช้เวลาพาพ่อแม่กลับมานิดหน่อย
‪แต่ แบบว่า เขาหาเงินได้จริงๆ นะ
‪รู้ไหมว่าฉันเข้าใจอะไร
‪ฉันเข้าใจว่าเงินสําคัญมากๆ
‪รู้ไหม ทําไมนายไม่แวะไปที่โบสถ์ล่ะ ‪คุยกับไอแซค
‪ไปแข่งบาสกับเรา เราต้องการนายนะ
‪นั่นสิ
‪อยากคุยเรื่องอะไรหรือเปล่า
‪ไม่ ฉันโอเค
‪เราไม่ต้องคุยเรื่องเคย์ลาก็ได้
‪ถ้าปิดประตูแล้ว ก็ล็อกมันเลย
‪เธอจะได้อยู่ข้างนอก
‪นายเดินขึ้นชั้นบน เปิดหน้าต่าง ‪ดูเธอเดินป้วนเปี้ยนบนถนน
‪ง่ายจะตาย
‪ก็จริง มันไม่เป็นไรหรอก ‪เพราะฉันเลิกกับเธอเอง
‪ฉันเป็นคนทิ้ง
‪ถูกต้อง นี่แหละพวกเรา
‪โชโบรส์
‪- นาโอมิ สวัสดี ชุดน่ารักจังเลย ‪- สวัสดี
‪คุณปากหวานจัง ฉันยังตื่นเต้นกับผมคุณอยู่เลย
‪มันดูสนุกดีนะ ว่าไหม
‪สนุกมากๆ เลย ฟูมิอยู่ไหนล่ะ
‪ฉันว่าเธออยู่ตรงระเบียงน่ะ
‪โอ้ ไม่นะ
‪พระเจ้า น่าสงสารจัง
‪เธอคงเหนื่อยมากหลังจากเกิดเรื่องทั้งหมดขึ้น
‪ใช่ เธอผ่านอะไรมามาก
‪นาโอมิ เราน่าจะเลื่อนนัดกันนะ แบบว่า...
‪เกิดอะไรขึ้น เอมี่
‪คุณสบายดีไหม
‪หมายความว่ายังไง
‪ไม่เอาน่า คุณเธอ บอกฉันได้นะ
‪ฉันเป็นเพื่อนคุณนะ
‪รู้ไหม เราคือพี่น้องเชื้อสายเอเชีย ‪สนับสนุนกันและกัน
‪นาโอมิ ฉันชอบที่เราเป็นแบบนั้นนะ
‪ว่าไงล่ะ
‪ว่าไง... อะไร
‪โอเค
‪ได้ เอมี่
‪โอเค
‪รถสองคันทะเลาะกันรุนแรงบนท้องถนน
‪หนึ่งในนั้นคือรสเอสยูวีสีขาว
‪- คุณขับรถเอสยูวีสีขาว ‪- หลายคนขับรถเอสยูวีสีขาวนี่
‪ก็ใช่ แต่พวกตัวป่วนในเวกัส ‪พูดบางอย่างที่เจาะจงมากๆ
‪นั่นก็แค่นักท่องเที่ยวขี้เมาธรรมดาๆ ‪จําได้ไหม แม้แต่จอร์แดนเห็นด้วย...
‪- สมมติว่าฉันเห็นด้วยก็แล้วกัน ‪- ดี เราเห็นด้วยที่จะเห็นด้วย
‪เพื่อนบ้านคนหนึ่งจับภาพนี้ได้ ‪ด้วยกล้องวงจรปิดของพวกเขา
‪เอมี่ ไอแซค โชเป็นเจ้าของบริษัทผู้ถูกเลือก
‪เขาเป็นลูกพี่ลูกน้องของแดเนียล โช
‪ผู้ชายที่คุณทะเลาะด้วยบนถนน
‪ผู้ชายที่คุณ...
‪คุณเป็นชู้ด้วย
‪ฉันคุยกับมีอาแล้ว ‪และเธอบอกว่าคุณกับจอร์จมีปัญหากัน
‪ฉันรู้ว่ามีช่างมาฉี่ทั่วห้องน้ําคุณ
‪แดเนียล โชคือช่างที่คุณเลิก
‪ชู้รักเก่าที่ถูกทิ้งของคุณ...
‪มันไม่ตลกนะ
‪โอ้ พระเจ้า นาโอมิ
‪โอเค
‪ขอบคุณนะ
‪ฉันอยากฟังเรื่องตลกๆ พอดี
‪เป็นเรื่องที่น่าตื่นเต้นมาก
‪นี่คือข้อเท็จจริงทั้งหมด
‪ใช่ นี่คือเหตุการณ์ที่ไม่เกี่ยวข้องกันที่เกิดขึ้น
‪ฉันแค่ไม่ได้ปะติดปะต่อมันแบบนั้น
‪เพราะฉันอยากจะมีเวลา
‪ใช้ความคิดสร้างสรรค์อย่างที่คุณมี
‪แต่ เวรกรรม นาโอมิ...
‪ฉันมัวแต่ยุ่งทํางาน
‪ฉันจะหาคนขับรถอีกคันหนึ่ง
‪และฉันจะยืนยันว่าคุณเป็นคนขับ
‪เพราะฉันมีเวลาเหลือเฟือ
‪เวลาที่จะไปคุยกับจอร์แดน ‪เวลาที่จะบอกเธอทุกอย่าง
‪และฉันว่าเธอคงไม่อยากซื้อธุรกิจ ‪ที่ไม่น่าไว้วางใจขนาดนี้
‪ขอบคุณนะที่มาเตือน
‪คุณก็ไปหาอะไรทําให้ยุ่งเข้าไว้นะ
‪เวรเอ๊ย
‪พอล
‪ไอแซค ฉันว่าพอลมีอะไรจะพูดกับนาย
‪ฉันว่าสิ่งที่ฉันพยายามจะพูดก็คือ...
‪ถึงจะเกิดเรื่องขึ้น ฉันก็พร้อมจะเดินหน้าต่อไป
‪เขาพูดถึงเรื่องเวกัส ใช่ไหม พอล
‪และเขามีอะไรจะพูดมากกว่านี้ ใช่ไหม พอล
‪คงงั้น
‪อะไรวะ
‪นายทําอะไร นายทําอะไรอยู่
‪ก็ได้ ฉันขอโทษ
‪พอใจยัง
‪ฉันขอโทษจริงๆ ฉันทําพลาด
‪เอาละ เห็นไหม ต้องพูดแค่นี้เอง ‪มานี่ กอดหน่อย
‪ตระกูลโชมีแท่งเพชรด้วยว่ะ
‪- มีมองโกลในสายเลือด ‪- โอเค หายกันแล้ว
‪- ทําธุรกิจครอบครัวต่อ ‪- ได้
‪พอล ไปแนะนําตัวเองกับ ‪บ็อบบี้และไมเคิลข้างนอกซะ
‪- เอาละ พวก ‪- นี่ ฉันมีอะไรจะให้ดู
‪ฝั่งนี้เป็นหม้อหุงข้าวที่มีเพลงธรรมดาๆ
‪มันเล่นเพลง "โอดทูจอย" นายฟังอยู่หรือเปล่า
‪- ฟังๆ ‪- นี่สําคัญนะ
‪ฝั่งนี้ พวกมันเล่น "ซินซ์ยูบีนกอน" ‪ของเคลลี คลาร์กสัน
‪นายรู้จักเคลลี คลาร์กสันหรือเปล่า
‪ฉันเก็บเงินทั้งหมดไว้ในนี้
‪ฉันจะปิดฝั่งนี้ไว้ จะได้ไม่มีใครเห็น
‪มีเงินเท่าไหร่
‪เยอะ ฉันมีทนาย ‪เธอคิดว่าเธอช่วยไม่ให้ฉันติดคุกได้
‪อ๋อ ดี
‪ใช่ ในเมื่อพอลขโมยรถกระบะ ‪ฉันก็ข้ามเขตรัฐได้ง่ายขึ้น
‪กล้องของคาสิโนจับภาพ ‪พนักงานรปภ.จับนายได้ก่อน
‪และพวกของฉันที่ไซต์ก่อสร้าง
‪เขาจะบอกว่าเรื่องทั้งหมดเป็นเรื่องเข้าใจผิด
‪อย่างกับฮูดินีเลย พวก
‪ใช่ พวกคนอิตาลี หัวคิดแบบคาบสมุทร
‪เขาเป็นคนอิตาลีเหรอ ฉันว่าไม่ใช่นะ
‪สําหรับฉันน่ะใช่
‪โอเค ไอแซค นายให้ฉันดูของพวกนี้ทําไม
‪ทําไมเหรอ ก็นายคือครอบครัวฉันไง พวก
‪- อย่าบอกบ็อบบี้หรือไมเคิลล่ะ ฉันเชื่อใจนาย ‪- โอเค
‪- ฉันเชื่อใจนาย ‪- ได้เลย
‪- พูดว่า "เคลลี คลาร์กสัน" สิ ‪- เคลลี คลาร์กสัน
‪- ดูนั่นสิ เข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ย ‪- ฉันก็ว่างั้น
‪ฟังนะ หลังจากทนายทําหน้าที่ของเธอแล้ว ‪มาจัดเต็มกัน
‪ขยาย ก่อสร้าง นําเข้าและส่งออก
‪บ็อบบี้จะคุมฝั่งตะวันตก ‪ไอ้หัวแดงจะคุมฝั่งตะวันออก
‪- นายจะได้คุมออเรนจ์เคาน์ตี ‪- ได้
‪และน้องนาย เขาอาจได้อ็อกซ์นาร์ด
‪- ได้ ‪- ดีมาก
‪- เวรกรรม โอเค ‪- ขอบใจนะ
‪(ยายนั่น)
‪(นี่ ไอ้หน้าโง่ มันจะเกินไปหน่อยแล้ว ‪ฉันอยากจบมัน มาคุยกัน)
‪(บ้านและสวน)
‪ขอบคุณที่มาเจอฉันนะ
‪แล้วไง จะยกธงขาวแล้วเหรอ
‪ฟังนะ ไอ้บรมโง่
‪แผนปล้นโง่ๆ ของนายทําให้เราทั้งคู่ ‪ซวยโคตรๆ เลย เข้าใจไหม
‪อะไร... ฉันไม่รู้ว่าเธอพูดเรื่องอะไร
‪บอกเพื่อนของนายหรือลูกน้อง หรือใครแม่งก็ตาม
‪ว่าอย่าใส่เสื้อของบริษัทเวลาก่ออาชญากรรม
‪"ผู้ถูกเลือก" เหรอ ‪เป็นชื่อที่โง่ที่สุดที่ฉันเคยได้ยินมาเลย
‪นั่นไม่... แล้วโคโยเฮาส์คือห่าอะไร ‪"โคโยเฮาส์"
‪ฟังนะ คนที่สนามหน้าบ้านพังกําลังตามล่าคนผิด
‪เขามีภาพของรถของเราสองคน ‪และอยากแจ้งความดําเนินคดี
‪นายไม่เข้าใจ
‪คนพวกนี้ไม่มีอะไรทํา
‪ฉันจะส่งเบอร์แจ้งเบาะแสเพื่อนบ้านให้นาย ‪และนายต้องโทรไป
‪ฉันอยากให้นายรับผิด แล้วบอกว่าคนอื่นขับเอสยูวี
‪ฉันจะทําแบบนั้นทําไม
‪เพราะฉันจะจ่ายเงินก้อนโตให้นายไง ไอ้ควาย
‪โอเค
‪ฉันจะทําให้ หนึ่งแสน
‪พระเจ้า ฉันจะเสนอสิบ
‪สิบดอลลาร์เหรอ
‪นายนี่โง่จริงๆ อะไร... หนึ่งหมื่น
‪ให้ห้าหมื่นแล้วฉันจะทําให้
‪สองหมื่นห้า ข้อเสนอสุดท้าย
‪ก็ได้ แต่เธอต้องขอโทษที่บีบแตรใส่ฉันก่อน ‪เธอเป็นคนเริ่มเอง
‪- ฉันเหรอ ‪- ใช่
‪นายขับจี้ฉันอย่างกับคนบ้า
‪เธอต่างหากที่ยั่วโมโหฉัน คลุ้มคลั่งบ้าบอไปเอง
‪อย่าให้มันมากไป
‪โดยเฉพาะกับธุรกิจก่อสร้างเล็กๆ ของนาย
‪เราต่างรู้ว่านายต้องการใช้เงิน
‪ยังแอบสืบเรื่องฉันอยู่สินะ
‪อย่าเสือก
‪โอ้ พระเจ้า
‪เดี๋ยวนะ เธอตกหลุมรักฉันหรือเปล่าเนี่ย
‪ไม่ ฉันเป็นห่วงนาย เข้าใจไหม
‪ฉันห่วงธุรกิจขนาดย่อม
‪รู้ไหม ธุรกิจของฉันเป็นธุรกิจขนาดย่อม
‪ธุรกิจของนายเป็นธุรกิจขนาด... จิ๋ว
‪มันไม่ใช่ธุรกิจขนาดจิ๋ว มันเป็นธุรกิจชิ้นเอก
‪มันอาจจะเป็นได้ก็ได้ ถ้าฉันช่วย
‪ฟังนะ เราลงเรือลําเดียวกันแล้ว
‪และถ้าเราไม่ได้อยู่ลําเดียวกัน ‪ฉันต้องลงเรือลําใหม่
‪ล่องไปสู่สถานที่ใหม่ที่นายยังไม่พร้อมจะไป
‪- นายไม่พร้อม ‪- เธอขู่ฉันเหรอ
‪เพราะฉันกลับไปลงเรือลําเดิมได้
‪และฉันก็ลงเรือลําใหม่ได้ และได้ใช้ทั้งสองลํา
‪พอได้แล้ว ฉันไม่ได้ขู่นายนะ
‪คําขู่จะฟังดูเป็นแบบนี้
‪"ทําอย่างที่ฉันบอก ‪ไม่งั้นฉันจะฝังนายซะ ไอ้เวร"
‪พวกคุณจะไปหรือยัง หรือจะนั่งคุยกันอยู่ตรงนั้น
‪ฉันจะไปต่อเมื่อฉันอยากไป ไอ้เวร
‪เราจะนั่งอยู่ตรงนี้ ไอ้ไข่หด
‪- ไอ้พวกเวร ‪- พูดว่าอะไรวะ
‪- เมื่อกี้พูดว่าไงนะ ‪- พูดอีกทีสิ
‪มานี่
‪- พูดอีกทีสิ ไอ้ควาย ‪- พวกโรคจิต
‪นายนั่นแหละโรคจิต
‪ก็ได้
‪สองหมื่นห้า
‪ก็ได้
‪(นาโอมิ ‪สายเรียกเข้า)
‪เอาละ มีอะไร นาโอมิ
‪สวัสดี เอมี่ ฉันแค่จะโทรมาขอโทษ
‪ฉันไม่รู้ว่าคุณปกป้องฟูมิอยู่
‪อ๋อ
‪ตอนนี้คุณรู้แล้ว
‪เธอโทรมาเพราะว่าเธอแอบได้ยินที่เราคุยกัน
‪เธอรู้สึกแย่มากและอธิบายทุกอย่าง
‪ที่โดนรถกระบะนั้นรังแก
‪และเรื่องปล้นอีก มันต้องเกี่ยวข้องกันแน่ๆ
‪ใช่ รู้ไหม นาโอมิ ฉันอยากบอกคุณนะ
‪แต่ฉันไม่อยากทําให้แม่สามีของฉันขายหน้าแบบนั้น
‪คุณเข้าใจใช่ไหมล่ะ เราดูแลคนเฒ่าคนแก่
‪เข้าใจสุดๆ เลย คุณทําถูกแล้ว ‪ฉันจะช่วยตามหาคนขับอีกคนนะ
‪ฉันยังคิดว่าต้องเป็นหนึ่งในลูกพี่ลูกน้องโชแน่ๆ
‪- อยากให้ฉันช่วยอะไรก็บอกนะ ‪- คุณน่ารักจัง
‪โอ้ และฉันติดต่อจอร์จให้จอร์แดน ‪เรื่องทามาโกะแล้ว
‪เธอดีใจมากๆ เลย
‪ทามาโกะเหรอ
‪พวกคุณไม่จําเป็นต้องขาย แต่เธอดีใจสุดๆ เลย
‪โอ้โห ค่ะ
‪ฉันดีใจที่จอร์จติดต่อไปนะ
‪เรายินดีอย่างยิ่งเลย
‪ดีจังที่ได้ปรับความเข้าใจกัน
‪ไว้ค่อยเจอกันนะคะ
‪ได้เลย เร็วๆ นี้นะ
‪- โอเค บายๆ ‪- บายๆ จ้ะ
‪ไง
‪เกิดอะไรขึ้น
‪มีคนอ้วกเป็นช็อกโกแลต
‪ฝีมือเด็กผู้ชายบ้านใกล้ๆ นี้น่ะ เซบาสเตียน
‪จริงเหรอ
‪ค่ะ
‪ลูกรัก บ้านเรามีไม้เต็มไปหมด
‪เวลาที่พ่ออยากอ้วก พ่ออ้วกบนพื้นไม้
‪ไม่ใช่บนพรม
‪เซบาสเตียนอ้วกบนไม้ได้เลย
‪โอเค เดี๋ยวหนูจะบอกเขา
‪นี่ จูนี่ แม่เจอห่อขนมเต็มห้องนอนแขกเลย
‪ลูกกินเฮอร์สชีส์คิสเซสเยอะเกินไปหรือเปล่าจ๊ะ
‪คงเป็นเซบาสเตียนน่ะค่ะ
‪เอาละ ก็...
‪จอร์จ
‪โอเค
‪ลูกจ๊ะ เราน่าจะไปบ้านเซบาสเตียน
‪แล้วถามว่าเขากินช็อคโกแลตหรือเปล่า
‪จูนี่
‪นี่ เราทําพลาดกันได้นะ แต่เราไม่ควรโกหก
‪หนูกินนิดหน่อยค่ะ แต่อย่าโกรธนะ
‪อยู่ด้วยกันต่อนะคะ
‪นี่ ลูกกังวลเพราะสิ่งที่ฟูมิพูดเหรอ
‪หนูอยากให้ทุกคนมีความสุขตลอดเวลา
‪โถ ลูกรัก
‪เรามีความสุขตลอดเวลาไม่ได้หรอก ‪และมันไม่เป็นไร
‪ใช่ ลูกรัก แม้แต่ตอนที่เราไม่มีความสุข
‪เรายังรักกันเพราะเราเป็นครอบครัวเดียวกัน
‪และครอบครัวจะคงอยู่ตลอดไป
‪เหรอคะ
‪ใช่ และพ่อจะรักแม่เสมอ
‪แม่ชื่อเอมี่
‪และเอมี่ดูแลพ่อ เหมือนที่เธอดูแลลูกไง
‪ตลอดหลายปีมานี้ และมันเพิ่มขึ้นทุกๆ ปี
‪และมันทําให้เราแข็งแกร่งขึ้น
‪ใช่
‪และพ่อให้เราทุกอย่างที่เขาให้ได้
‪เขาทําเพื่อเราก่อนเสมอ
‪เขาเสียสละมากๆ เลย
‪จอร์จ
‪(พอร์นฮับ ‪ชายเอเชีย หญิงผิวขาว)
‪(รูปภาพ)
‪(ยายบ้านั่น)
‪อะไรวะ
‪เธอเห็นฉันเหรอ
‪อะไรนะ
‪นายอยู่หน้าบ้านฉันเหรอ
‪เธออยู่หน้าบ้านฉันเหรอ
‪ให้ตายเถอะ ฉันเกลียดเวลาคุยกับนายจัง
‪ฟังนะ ฉันโทรมาบอกนายว่า ‪ฉันไม่ต้องการให้นายช่วย
‪ยกเลิกข้อตกลง
‪อะไรนะ ไม่ สัญญาต้องเป็นสัญญา
‪ฟังนะ มีคนรับผิดแทนฉันแล้ว
‪และฉันขอบใจที่นายยอม...
‪- ไม่ ‪- ที่จริง มันเป็นเงินไม่น้อยสําหรับนาย
‪- ไม่ ‪- นายจะโกรธไม่ได้นะ
‪ฉันอยากจะเป็นยังไงก็เรื่องของฉัน
‪จะบอกให้เอาบุญนะ
‪เพื่อนบ้านของฉันกําลังตามหานายอย่างจริงจัง
‪และพวกเขาจะไม่หยุดจนกว่าจะจับคนเลวได้
‪อะไรวะ เธอนั่นแหละคนเลว
‪ฉันว่าทาสีรถใหม่ดีไหม
‪ฉันทาแล้ว
‪เพราะเธอไง
‪เอาละ แดนนี่ ฉันต้องไปแล้ว
‪เอมี่
‪เวรเอ๊ย
‪(โทรแจ้งเบอร์นี้ซะ ไอ้เลว)
‪(แจ้งเบาะแส - รู้ไหมว่าคนขับ ‪ที่ทะเลาะกันบนถนนเป็นใคร)
‪นี่สายด่วนแจ้งเบาะแสเพื่อนบ้านนิรนาม
‪ฝากข้อความไว้ค่ะ
‪(จอร์โจ อาร์มานี)
‪ฉันขอโทษที่ขายทามาโกะโดยไม่บอกคุณนะคะ
‪ไม่เป็นไร ฉันกะจะขายมันอยู่พอดี
‪จริงๆ แล้วเขาไม่จําเป็นต้องขายเลยนะคะ
‪ให้เขาคิดว่าเขาขี่ม้าขาวมาช่วยก็แล้วกันนะ
‪เขาต้องการมัน
‪โอเคค่ะ
‪ว่าแต่ คุณดูดีขึ้นนะคะ
‪ร่างกายฉันซ่อมแซมตัวเองเร็วน่ะ
‪แน่ใจเหรอคะว่าเสร็จธุระแล้ว ‪เราไปซื้อของกันต่อได้นะ
‪อยากได้อะไรก็ว่ามา ฉันจ่ายเองค่ะ
‪เธอนี่ใจดีมาตลอดเลยนะ ‪และฉันแน่ใจว่าเธอจะเป็นแบบนี้ต่อไป
‪ฟูมิ ฉันอยากพูดเรื่องช้างในห้อง
‪- ช้างเหรอ ‪- ค่ะ
‪ฉันไม่เห็นช้างที่ไหนเลย
‪ฉันเห็นรูปทรงและส่วนโค้งเว้าและลวดลาย
‪ฮารุกับฉันรักกันอย่างลึกซึ้ง
‪เราต้องการสิ่งเดียวกันในชีวิต
‪เราประสบความสําเร็จร่วมกันมากมาย
‪แต่ความมั่นคงทางการเงินไม่ใช่หนึ่งในนั้น
‪มีช่วงที่เรากังวลเรื่องเงินเหมือนกันนะ
‪แต่เขาสอนสิ่งสําคัญกับฉัน
‪เมื่อไหร่ที่เราเริ่มกังวล
‪นั่นคือตอนที่เรารับรู้ถึงความกังวล
‪เราทําให้มันกลายเป็นจริง
‪เราถึงเลือกที่จะไม่คิดถึงมัน
‪และเราไม่คิดถึงมันจริงๆ
‪ฉันไม่แน่ใจว่าฉันเข้าใจค่ะ
‪ดูฉันตอนนี้สิ
‪ซื้อทุกอย่างที่ฉันอยากได้
‪เอมี่ เธอมีแค่การหยั่งรู้
‪ไม่มีความจริงที่เป็นรูปธรรม
‪เธอสร้างความจริงที่เธออยากอยู่
‪เพราะงั้น เธออยากให้อะไรกับครอบครัว
‪เธออยากให้อะไรกับตัวเอง
‪ไอแซคไปไหนวะ
‪ไอ้งูพิษ
‪อะไร
‪เกิดอะไรขึ้น
‪ฉันติดคุก
‪อาจโดนห้าถึงสิบปี
‪ฉันไม่เข้าใจ เกิดอะไรขึ้น
‪เกิดอะไรขึ้นเหรอ นายหักหลังฉัน
‪ฉันไม่รู้ว่านายพูดเรื่องอะไร
‪ฉันเพิ่งได้รับสายและฉันก็มาที่นี่
‪ฉันไม่รู้เรื่องอะไรจริงๆ นะ
‪ไปเลย แดนนี่
‪นั่นแหละ
‪ทนายฉันหาทางรอดให้ฉันได้แล้ว ‪เธอวางแผนไว้หมดแล้ว
‪ทนายของนายทําพลาดเหรอ ‪นายอยากหาทนายใหม่ไหม
‪มันเรื่องทะเลาะกันบนถนนของนายน่ะ ‪ตํารวจคิดว่าฉันทํา
‪ทัณฑ์บนฉันจบเห่แล้ว
‪เวรเอ๊ย
‪มีใครจะหักหลังฉันอีกนอกจากนาย ใครอีก
‪นี่ ก่อนอื่นเลย... ไม่เอาน่า ‪ฉันไม่มีวันคิดจะทําแบบนั้น
‪นั่นมันหัวหมอแสนชั่วขั้นสุดเลยนะ ‪ฉันคิดไม่ถึงขนาดนั้นหรอก
‪เดี๋ยวนะ พวก
‪แด่พระเจ้า
‪- ลูกต่อไป ‪- ถูกต้อง
‪คําสอนพระเจ้า
‪สติ
‪ไปเอาบอลมา
‪ฉันว่าเอมี่เห็นป้ายทะเบียนรถกระบะ
‪และมันจดทะเบียนชื่อนาย
‪เวรเอ๊ย
‪นายไม่ได้บอกตํารวจว่าเป็นฉันใช่ไหม
‪บอกแล้ว ฉันบอกพวกเขาทันทีเลย ‪ตํารวจไม่เชื่อฉัน
‪พวก เพราะประวัติของนายน่ะเหรอ
‪แค่บอกว่านายเป็นคนขับสิ พวก ‪แค่ไปบอกว่านายขับ
‪พวกฟิลิปปินส์ต่อต้านฉันแล้ว ‪ฉันต้องออกไปจากที่นี่
‪นั่นสิ
‪ได้สิ พวก แน่นอน
‪ฉันจะช่วยพูดให้นายนะ ตกลงไหม
‪ฉันจะรับผิดเอง
‪ไอ้เวรเอ๊ย
‪ฉันจะช่วยนายเอง
‪ได้ทุกอย่าง
‪พวก นายเป็นคนขับ...
‪ฉันแค่ติดร่างแหไปด้วย
‪เขาว่างอยู่ๆ
‪อะไรกันวะเนี่ย
‪คําบรรยายโดย ธนิศา ขําคง