Nie ruszaj się. Podam.
Zostaniesz z nami, dopóki nie wyzdrowiejesz.
Pomożemy ci, obaa-chan. Prawda, mamo?
Oczywiście. Tak.
Czego tylko ci trzeba, Fumi.
Dziękuję, Amy.
Szkoda, że kamery były wyłączone.
Nic więcej nie pamiętasz?
- Powiedziałam wszystko policji. - Spróbuj sobie przypomnieć.
Byłaś u nas w domu i wyłączyłaś system alarmowy?
- Która to była godzina dokładnie? - Nie pamiętam.
Szukałaś zdjęcia taty i co potem?
Zobaczyłaś bardzo białego faceta i małego Latynosa?
Przestań, proszę.
Nie chcę już o tym myśleć.
Wiesz, mam ochotę na pomarańczowy napój z automatu.
Nie ma sprawy, zaraz przyniosę.
Mogę wciskać guziki?
Pewnie, że możesz. Chodź.
Cieszę się, że żyjesz, Fumi.
Przepraszam, że sprawiam ci taki kłopot.
Nie.
Wiem, że masz dużo na głowie.
Ależ skąd.
Mamo?
Mogę sobie kupić cukierki?
Wybacz, jest za późno.
Junie, powiedz tacie, by kupił cukierki,
to się z tobą podzielę.
Mamo?
AWANTURA
ZAKREŚLAMY WOKÓŁ SIEBIE MAGICZNE KOŁO
Jaka to radość spędzać dziś dzień z Bogiem.
Wznieśmy głosy dla Pana i zbawiciela.
Wznoszę alleluja
W obecności mych wrogów
Wznoszę alleluja
Głośniejsze od ich sądów
Wznoszę alleluja
Okej, teraz my. „Mą bronią jest melodia”.
Mą bronią jest melodia
Wznoszę alleluja
Alleluja!
Dla ciebie, Boże!
Tak, Jezu!
Myślałem, że ma areszt domowy.
- Ma religijną przepustkę. - Dobrze, był takim fiutem ostatnio.
Mówiłem wam, byście tego nie robili.
Odwołałem akcję.
- Tak, spieprzyliśmy. - Tak to reklamowałeś.
- Co mieliśmy zrobić? - Widzicie?
To prawdziwa forsa, można za nią robić zakupy.
A to widzicie? Nie. To kasa za wazony.
Dobra, baba od roślin zalazła mi za skórę.
Psychologicznie, ale to już koniec.
To pojebane.
Załatwiam ci materiały za darmo.
Ogarniam to kościelne gówno,
a wy cholerni idioci odgrywacie Ocean's 911.
- To był żart. - Zrozumiałem.
- Śmiej się, kurwa, jak coś jest zabawne. - Okej.
Zatrzymuję ten czek dla siebie.
Podzielimy się następnym. Spoko?
- Ziemia moich rodziców... - Dobra. Wszystko jasne?
Tak.
Popatrzcie na te cukiereczki.
Nie ma kuratora, tyle miejsca.
Muszę się tu wprowadzić.
Zburz tę ścianę. Otwórz przestrzeń.
Więcej krzywych nada ludzkiego wymiaru.
Nadaj ludzkiego wymiaru, mamo.
Nie mów tak, Junie. Okej?
Jest taka od rana. Chyba lekarz dał jej
za mocny lek przeciwbólowy.
Nic nie czuję.
Czuję się jak ten dom.
Czemu nie wykorzystasz swoich pomysłów
na swój następny dom?
Jakby mnie było na to stać.
Ale rozumiem.
Po co coś zmieniać, skoro możecie się rozstać?
- Co? - Jeśli się rozstajecie,
- nie ma co się męczyć. - Fumi, proszę?
Mamo, skąd ten pomysł?
To pewnie pigułki.
Język lata jak łopata.
George, pomogę twojej mamie się rozgościć.
Pojedziesz po jej ulubione przekąski?
Tak. Świetny pomysł.
Będę jechał koło Kōyōhaus. Przywieźć ci coś?
Jeśli to nie problem,
Mia jest w sklepie, da ci papiery, których potrzebuję.
- Zajmę się tym. - Dzięki, skarbie.
O tak.
Tak. Naprawdę. Nie miałem żadnych przyjaciół.
Bawiłem się z robakami,
bawiłem się z owadami,
przynosiłem do domu świerszcze, by się bawiły moimi G. I. Joe,
wszystkie siedziały w forcie z serialu BraveStarr,
którego pewnie nie znacie, ale...
Nie wiem, co jedzą. Dałem im ciastka i wszystkie zmarły.
- O mój Boże. - No.
Czemu nie prosiłeś rodziców o psa?
Wtedy koreańskie dzieci nie mogły prosić o takie rzeczy.
To było po 1990 roku.
On wie. Popatrz na niego.
Okej, miałem chihuahuę o imieniu Bella.
Była urocza. Przeurocza.
Ale wiecie, co zrobił Danny?
Pewnego dnia znalazł ranną wronę
i ją karmił moimi świerszczami, aż wyzdrowiała.
- Tak zrobił. - Co? Nigdy o tym nie słyszałam.
Byłem bardzo młody.
Kręciła się wokół mnie latami. To było dziwne.
- Dobry uczynek. - Dobry uczynek.
Jak Danny dorastał, zawsze miał rękę do zwierząt.
Posprzątamy już?
Muszę się szykować na trening.
Jaki trening?
Zbliża się kościelny turniej koszykówki.
Drużyna Edwina co roku wygrywa.
Piłka to życie. Pozwól nam zagrać.
- Danny jest dobry. - Nie trzeba.
- Już po terminie. - Terminie?
Tak. Bardzo mi przykro, zapisy skończyły się jakiś czas temu.
Trenerze, proszę. Tarzam się w farbie jak Picasso.
- Edwin, daj spokój. - Właśnie, Edwin.
Wiecie co? Zapytam innych drużyn.
- Niestety to nie zależy ode mnie. - Nie od niego.
Pomogę ci. Pogadam z innymi drużynami.
Widzisz, jak to robię? Jak sobie, kurwa, radzę?
Widziałeś, jak Esther ruchała mnie oczami?
Jak wyruchałem Edwina?
Wciąż jesteśmy na terenie kościoła.
Wybacz, Jezu.
Yo, zaczekaj.
Weź to.
Twoja gotówka za zajęcie się kościołem.
Nie mów Bobby'emu ani Michaelowi.
Dzięki, stary.
Wiem, że to za mało dla rodziców, ale ja też jej potrzebuję.
Oczywiście, jasne.
Wiem, że chcesz kierować swym życiem,
ale musisz mi zaufać i na chwilę oddać kierownicę.
Okej.
Jak zacznę się spotykać z Esther,
zeswatam cię z jej koleżanką. Dobra?
Zajmę się tobą.
- Zawsze myślę o tobie. - Spoko. Ej...
Dzięki, Isaac.
Hershey's Kisses?
Fumi, pościeliłam ci łóżko.
Hej, kotku. Jak sklep?
Dobrze. Właśnie wpadłem na Naomi.
Co u niej słychać?
Wydaje mi się, że zakłada straż sąsiedzką.
Rozważny ruch.
Tak, chce porozmawiać z mamą o napadzie.
Wpadnie do nas.
Teraz?
Tak, właśnie wyjechała z Kōyōhausu.
Miło będzie z nią pogadać.
Ze sprzedażą wszystko gra?
Tak sądzę. A co?
Wyglądała na zmartwioną.
Mogę ci jakoś pomóc? Mam sprzedać Tamago?
Zrobię to, jeśli to pomoże.
O mój Boże. Nie, skarbie.
Nie martw się tym. Załatwię to.
Okej. Niedługo wracam. Kocham cię.
A ja ciebie.
- Co się dzieje ze sprzedażą? - Nic.
Chyba już czas na kolejny Percodan.
Już? Jesteś pewna?
Tak.
Musisz wracać?
Tak.
Nie będziemy już gadać, co?
Moja mama coś podejrzewa.
No cóż...
To były bardzo miłe tygodnie.
Tak. To prawda.
Okej. Dbaj o siebie.
Gdybyś wiedział coś o rekrutacjach w galeriach...
Nieważne.
...gra sześciu.
Gospodarze próbują utrzymać prowadzenie
i wywierają mocną presję.
Odbicie, Anderson, jest dobrze...
Kosz.
O mój...
- Cholera. - Nasi gospodarze idą naprzód.
- Podanie rozpoczynające. - Kosz.
- Davis wychodzi naprzód. - Hej.
Tuż przed końcem czasu...
Hej!
- Obok, dryblujesz, hop... - Okej.
- ...i na palcu. - Cholera!
Łap.
To się nazywa bogata wiewiórka.
- Trzeba wjechać... - Co?
...obrócić się, trafić lewą ręką.
Wal się.
Czemu bogata wiewiórka?
- Kurwa! - Tak! Do boju!
To się nazywa włamanie.
Hej, wynocha stąd!
Kim jestem? Jestem Paul.
Co to ma być?
Ja mam H-O-R-S i ty masz H-O-R-S. Co zrobisz?
To się nazywa robol.
- Dwie łopaty? - Tak.
Okej. Raz, dwa...
- Kurwa! - Pudło! Spudłowałeś!
- To było takie proste! - Wynocha stąd!
Kurwa!
Jestem spłukany.
Na nic mnie nie stać.
Ile potrzebujesz?
Nie chcę pożyczać kasy. Chcę mieć wypłatę.
Masz jakąś robotę w budowlance?
Znaczy wiesz, jest praca, ale...
prawdę mówiąc, firma jest teraz na Isaaca.
Musiałbyś się z nim pogodzić.
Ta dziewczyna zjebała mi mózg.
Myślałem, że będzie łatwo.
Pewnie. W końcu jest biała, co?
Wiesz, zrozumiałem, że w życiu
trzeba iść na kompromisy, wiesz?
Myślałem, że jestem Webberem, ale mogę być Stojakoviciem, nie?
Isaac ma kontakty, on wie, co robi.
Może sprowadzenie rodziców trochę zajmie,
ale wiesz, on zarabia prawdziwe pieniądze.
Wiesz, co ja zrozumiałem?
Zrozumiałem, że pieniądze są naprawdę ważne.
Wiesz co, może wpadnij do kościoła i zagadaj z Isaakiem?
Zagraj z nami w turnieju. Potrzebujemy cię.
Tak, potrzebujecie.
Chcesz o czymś pogadać?
Nie, nie trzeba.
Nie musimy gadać o Kayli.
Ale gdy drzwi się zamkną, przekręć zamek, czaisz?
Ona będzie na zewnątrz.
Wejdź na górę, otwórz okno i patrz, jak idzie ulicą.
Łatwizna.
Wiesz, jest spoko, ja zerwałem z nią. Więc...
Jestem śmieciarzem.
Dokładnie. To właśnie my.
Bra-cho-szkowie.
- Naomi, cześć! Śliczny strój! - Cześć!
Jesteś słodka. Mnie wciąż rozwala twoja fryzura.
Fajna jest, prawda?
Strasznie fajna. Gdzie jest Fumi?
Chyba na patio.
O nie.
Boże, biedactwo.
Musi być taka zmęczona po tym, co przeszła.
To prawda. Dużo przeszła.
Chyba powinnyśmy to przełożyć. Prawda? Wiesz...
Co się dzieje, Amy?
Wszystko dobrze?
Co masz na myśli?
Daj spokój, możesz mi powiedzieć.
Jestem twoją przyjaciółką.
Dwie azjatyckie siostry, wspieramy się nawzajem.
Naomi, to jest w nas super.
No więc?
No więc co?
Okej.
Okej, Amy.
Okej.
Dwa samochody w furii drogowej na naszych ulicach,
jeden z nich to biały SUV.
- Ty masz takiego. - Wielu ludzi ma takiego.
Wiem, ale ten krzykacz z Vegas mówił o bardzo konkretnych rzeczach...
To był przypadkowy, pijany turysta. Nawet Jordan...
- Powiedzmy, że się zgadzam. - Dobrze. To się zgadzamy.
Sąsiad złapał to na swojej kamerze.
Amy, Cholerni Wybrańcy to firma Isaaca Cho.
To kuzyn Daniela Cho,
człowieka, z którym miałaś incydent na drodze,
i faceta, z którym...
masz romans.
Rozmawiałam z Mią, mówiła, że macie problemy z George'em.
Wiem, że jakiś robotnik obsikał ci łazienkę.
Daniel Cho to ten facet złota rączka
i twój były kochanek...
To nie jest śmieszne.
O mój Boże, Naomi.
Okej.
Dziękuję.
Potrzebowałam tego.
Fascynująca historia.
To są fakty.
Te wszystkie zdarzenia były zupełnie niepowiązane.
Po prostu nigdy ich tak nie ułożyłam,
no bo cóż, chciałabym mieć czas
na taką kreatywność, jaką ty najwyraźniej w sobie masz,
ale cholera, Naomi...
zawsze jestem zajęta pracą.
Znajdę drugiego kierowcę
i potwierdzę, że to byłaś ty,
bo mam bardzo dużo wolnego czasu,
by spotkać się z Jordan i jej wszystko opowiedzieć,
a wątpię, by chciała nabyć tak obciążoną firmę.
Dzięki za ostrzeżenie.
Zajmij sobie czas, jak chcesz.
Kurwa.
Paul.
Isaac, Paul ma ci coś do powiedzenia.
Próbuję powiedzieć, że...
cokolwiek się stało, mogę o tym zapomnieć.
Mówi o Las Vegas. Prawda, Paul?
I chce powiedzieć coś jeszcze, prawda, Paul?
Chyba.
Kurwa, co jest?
Co ty wyprawiasz? Co robisz?
No dobra. Przepraszam.
Okej?
Naprawdę przepraszam. Spierdoliłem.
Dobra. Widzisz, tylko tyle chciałem. Chodź no tu.
Rodzina Cho ma swoje klejnoty.
- Mongolska krew. - Okej, już.
- Wracamy do rodziny. - Dobra.
Paul, idź się przedstaw Bobby'emu i Michaelowi.
- Dobra, stary. - Pokażę ci coś.
Z tej strony są zwykłe maszynki do ryżu z muzyką.
Grają „Odę do radości”. Słuchasz mnie?
- Tak. - To ważne.
Te z tej strony grają „Since U Been Gone” Kelly Clarkson.
Znasz Kelly Clarkson?
W nich jest cała moja gotówka.
Muszę to odgrodzić, by nikt ich nie widział.
Ile tu jest gotówki?
Dużo. Mam prawniczkę, sądzi, że mnie uchroni od pierdla.
Serio?
Tak. Paul ukradł wóz, to złagodzi sprawę wyjazdu ze stanu.
Na nagraniu z kasyna widać, że ochrona zaczęła.
A mój człowiek na budowie
powie, że to wszystko nieporozumienie.
Jak cholerny Houdini.
Tak. Włosi. Mentalność półwyspu.
To Włoch? Nie wydaje mi się.
Dla mnie jest.
Okej, Isaac. Czemu mi to pokazujesz?
Czemu? Jesteś moją rodziną, ziom.
- Nie mów Bobby'emu ani Michaelowi. - Okej.
- Ufam ci. - Jasne.
- Kelly Clarkson. - Kelly Clarkson.
- Patrz, idealnie pasuje. - Chyba tak.
Jak prawniczka zrobi swoje, chodźmy na całego.
Rozwój firmy. Budowlanka. Import-eksport.
Bobby weźmie zachód, a rudzielec wschód.
- Ty dostaniesz Orange. - Aha.
A twój brat może dostanie Oxnard.
- Dobra. - To było dobre.
- O cholera. Okej. - Doceniam to.
TA SUKA
hej chuju, to zaszło za daleko. chcę to zakończyć. pogadajmy
DOM I OGRÓD
Dzięki za spotkanie.
O co chodzi? Machasz białą flagą?
Posłuchaj, ty cholerny idioto,
twój głupi napad narobił smrodu nam obojgu, okej?
Co? Nie wiem, o czym mówisz.
Powiedz swojemu koledze, pracownikowi, ktokolwiek to jest,
by w czasie przestępstwa nie nosił firmowej koszulki.
„Cho-lerni wybrańcy”? W życiu nie słyszałam głupszej nazwy!
To nie... A co to jest Kōyōhaus? Kurwa, „Kōyōhaus”!
Facet od zniszczonego trawnika jest żądny krwi.
Ma nagranie naszych samochodów i chce wnieść oskarżenie.
Nic nie czaisz.
Ci ludzie nie mają niczego lepszego do roboty.
Wyślę ci numer straży sąsiedzkiej. Zadzwonisz tam.
Musisz się przyznać i powiedzieć, że ktoś inny prowadził biały wóz.
Czemu miałbym to zrobić?
Bo ci zapłacę fortunę, ćwoku.
Okej.
Dobra, zrobię to. Sto tysięcy.
O mój Boże. Miałam ci zaproponować 10.
Dziesięć dolarów?
Co za głupek! Dziesięć tysięcy!
Zrobię to za 50 tysięcy.
Dwadzieścia pięć, ostateczna oferta.
Okej, ale masz przeprosić za klakson. Ty to zaczęłaś.
- Ja? - Tak.
Wjechałeś we mnie tyłem, jak jakiś psychol.
To ty mnie obrzuciłaś śmieciami i w ogóle.
Lepiej uważaj, Daniel. Okej?
Zwłaszcza z twoją małą firmą.
Oboje wiemy, że potrzebujesz kasy.
Wciąż mnie śledzisz, co?
Dajże mi spokój.
O mój Boże.
Chwila, zakochałaś się we mnie?
Nie! Martwię się o ciebie, okej?
Dbam o małe firmy.
Wiesz co? Moja firma jest mała.
Twoja to bardziej... mikrofirma.
To nie mikrofirma. To magnum opus firm.
Może się taką stanie. Z moją pomocą.
Jesteśmy po jednej stronie.
Jeśli nie, muszę przewrócić stronę
i zacząć nowy rozdział, na który nie jesteś gotów.
- Nie jesteś. - Grozisz mi?
Bo mogę wrócić i przeczytać poprzedni rozdział.
Mogę też przeczytać nowy i znać oba rozdziały.
Okej, dosyć. Nie grożę ci.
Groźba by brzmiała:
„Rób, co mówię, bo cię, kurwa, poślę do grobu”.
Hej! Jedziecie, czy będziecie tu siedzieć?
Pojadę, jak będę chciał, suko.
Będziemy tu siedzieć, ty stary fiucie.
- Jeb się.
- Co mówisz, kurwa? - Powtórz to! Śmiało!
Chodź tu!
- Powtórz to, skurwielu! - Psychole.
Sam jesteś psychol!
Dobra.
Dwadzieścia pięć tysięcy.
Dobra.
DZWONI NAOMI
Co masz, Naomi? Jestem gotowa.
Hej, Amy. Cześć. Chciałam cię tylko przeprosić.
Skąd mogłam wiedzieć, że kryjesz Fumi.
Racja.
Teraz wiesz.
Usłyszała naszą rozmowę i zadzwoniła.
Miała wyrzuty sumienia i wszystko wyjaśniła.
Prześladowanie przez tego dżipa
i napad, to wszystko musi być powiązane.
Chciałam ci powiedzieć, Naomi, ale wiesz,
nie chciałam robić wstydu swojej teściowej.
Rozumiesz. O starszych trzeba dbać.
Oczywiście. Postąpiłaś słusznie. Pomogę ci znaleźć drugiego kierowcę.
Wciąż myślę, że to któryś z kuzynów Cho.
- Dobrze. Powiedz, jak mogę pomóc. - Jesteś kochana.
Aha! Skontaktowałam George'a z Jordan w sprawie Tamago.
Jest taka szczęśliwa.
Tamago?
Nie musiałaś go sprzedawać, ale jest wniebowzięta.
Rany, tak.
Cieszę się, że George się odezwał.
Przyjemność po naszej stronie.
Miło tak oczyścić powietrze.
Spotkamy się wkrótce?
Oczywiście. Wkrótce.
- Okej, pa. - Pa, kochana.
Hej.
Co się stało?
Ktoś zwymiotował czekoladą.
Podobno chłopiec z sąsiedztwa, Sebastian.
Naprawdę?
Tak.
Skarbie. Mamy w domu dużo drewna.
Jak tatusiowi chce się wymiotować, robi to na drewno.
Nie na dywan.
Sebastian może wymiotować na drewno.
Okej. Powiem mu to.
Hej, Junie. Znalazłam dużo papierków w pokoju gościnnym.
Może zjadłaś za dużo Hershey's Kisses?
To pewnie Sebastian.
Okej, cóż...
George.
Okej.
Może powinniśmy pójść do Sebastiana
i zapytać go o czekoladę.
Junie.
Hej, popełnianie błędów jest w porządku, ale kłamanie nie.
Zjadłam trochę, ale nie złość się.
Proszę, zostańcie razem.
Hej! Martwisz się z powodu tego, co mówiła Fumi?
Chcę, by wszyscy byli zawsze szczęśliwi.
Och, skarbie.
Nie da się być zawsze szczęśliwym i to jest w porządku.
Tak. Słonko, nawet jeśli nie jesteśmy szczęśliwi,
wciąż się kochamy, bo jesteśmy rodziną.
A rodzina jest na zawsze.
Tak?
Tak, zawsze będę kochał mamę.
Mama nazywa się Amy.
Amy opiekowała się mną, tak jak opiekuje się tobą,
przez wiele lat, i każdy ten rok się dokłada do kolejnego
i daje nam siłę.
Aha.
A tata daje nam wszystko, co może.
Zawsze nas stawia na pierwszym miejscu.
Tyle dla nas poświęca.
George.
Pornhub: Azjata i biała laska
ZDJĘCIA
TA SUKA
Co do kurwy?
Widzisz mnie?
Co?
Jesteś pod moim domem?
Ty jesteś pod moim?
Boże, nie znoszę z tobą gadać.
Chcę ci tylko przekazać, że nie potrzebuję twojej pomocy, okej?
Zrywam umowę.
Co? Nie, umowa to umowa.
Ktoś wziął to na siebie za mnie
i doceniam, że byłeś gotów...
- Nie. - W sumie chodziło ci tylko o kasę.
- Nie. - Więc nie możesz być zły.
Mogę się czuć jak chcę.
Na znak, że nie życzę ci źle,
uprzedzam cię, że moi sąsiedzi intensywnie cię szukają
i nie spoczną, dopóki nie znajdą złoczyńcy.
Kurwa, co? Sama jesteś złoczyńcą!
Może przemaluj dżipa?
Już to zrobiłem!
Przez ciebie!
Muszę kończyć.
Amy!
Kurwa!
Zadzwoń na ten numer, dupku
Wiesz, kim są ci furiaci drogowi? Zadzwoń tutaj
Anonimowy telefon straży sąsiedzkiej.
Proszę, zostaw wiadomość.
Przykro mi, że sprzedał Tamago bez uprzedzenia.
W porządku. Sama chciałam je sprzedać.
Naprawdę nie musiał tego robić.
Niech myśli, że nas ocalił, okej?
On tego potrzebuje.
Okej.
Wyglądasz dużo lepiej.
Ciało szybko mi się goi.
Na pewno kończymy? Możemy kupować dalej.
Co tylko chcesz. Na mój koszt.
Zawsze byłaś taka szczodra i na pewno wciąż będziesz.
Fumi, chcę pogadać o słoniu w pokoju.
- Słoniu? - Tak.
Nie widzę słonia.
Widzę kształty, wiry i wzory.
Haru i ja bardzo się kochaliśmy.
Chcieliśmy tego samego od życia.
Razem tyle osiągnęliśmy.
Ale nie stabilność finansową.
Kiedyś martwiliśmy się o pieniądze,
ale on nauczył mnie czegoś ważnego.
Gdy zaczynasz się martwić,
gdy się do tego przyznajesz,
zmartwienie staje się realne.
Dlatego wybraliśmy ignorancję
i ignorowaliśmy zmartwienia.
Nie wiem, czy dobrze rozumiem.
Spójrz na mnie teraz.
Kupuję, co tylko zechcę.
Amy, percepcja jest wszystkim.
Obiektywna prawda nie istnieje.
Sama tworzysz prawdę, w której chcesz mieszkać.
Czego chcesz od swojej rodziny?
Czego chcesz od siebie samej?
Kurwa, gdzie jest Isaac?
Ty jebany wężu.
Co?
Co się dzieje?
Jestem za kratami!
Pięć do dziesięciu lat.
Nie rozumiem. Co się stało?
Co się stało? Sprzedałeś mnie.
Nie wiem, o czym mówisz.
Zadzwonili do mnie i przyjechałem.
Nie mam pojęcia, co jest grane.
Brawo, Danny!
Brawo.
Prawniczka miała wszystko zaplanowane.
Spieprzyła sprawę? Mam ci załatwić nową?
To ta twoja furia drogowa! Gliny myślą, że to ja.
Warunkowe poszło się jebać!
Jebać!
Kto inny mógł mnie tak wsypać? No kto?
Po pierwsze... daj spokój, ja bym nawet o tym nie pomyślał.
To diaboliczny, skomplikowany plan. Nie umiem tak kombinować.
Stary, czekaj.
Za pana Boga.
- Jeszcze raz! - W porządku!
Słowo Boga!
Skupcie się!
Bierzcie piłkę!
Pewnie Amy widziała tablicę rejestracyjną.
Jest na twoje nazwisko.
Kurwa.
Nie powiedziałeś im, że to ja, co?
Od razu im powiedziałem. Nie uwierzyli mi.
Kurde. Przez twoją historię?
Powiedz im, że to ty prowadziłeś.
Filipińczycy mnie zdradzili. Muszę się stąd wydostać!
No tak.
Jasne, stary. Oczywiście.
Poręczę za ciebie. Okej?
Wezmę to na siebie.
Kurwa mać!
Zadbam o ciebie.
Czego tylko ci trzeba.
Ty prowadzisz...
A ja tylko siedzę z boku.
Nie jest kryty!
Jak, kurwa?
Napisy: Joanna Kaniewska