‪ระวังขวา
‪- นั่นใช่เอสแอลอาร์เก้าหรือเปล่า ‪- ใช่แล้ว
‪บ้ามาก ฉันเคยมีคันหนึ่งนะ
‪- เหรอ ‪- แต่ฉันไม่ใช้คาร์บอนแล้วน่ะ
‪ต้องอะลูมิเนียมเท่านั้น
‪นั่นสิ ฉันก็ว่าอยากเปลี่ยนอยู่เหมือนกัน
‪นายปั่นมาไกลแค่ไหนแล้ว
‪- แค่ตรงโอลด์โทปังก้าแล้วก็กลับ ‪- อ๋อ ฉันก็เหมือนกัน
‪- ดีใจที่มีเพื่อนปั่นด้วยวันนี้ ‪- ถูก
‪ฉันชื่อจอร์จนะ
‪ไง ฉันชื่อเซนนะ
‪(สิ่งมีชีวิตที่เก็บงําความลับไว้ภายใน)
‪แม่งโดนกักบริเวณ แล้วก็มาเป็นนี่อีก
‪ไม่อยากเชื่อเลยว่าจะเป็นงูสวัดเพิ่มมาอีก
‪นายแค่เครียดน่ะ พวก
‪พลังแห่งจิตไง จิตมาก่อนปัญหา
‪- พลังแห่งเริมต่างหาก ‪- หุบปากไปเลย บ็อบบี้
‪เฮ้ย ไวรัสงูสวัดไง
‪- เลิกพูดว่า "เริม" สักที ‪- อีสุกอีใสน่ะ
‪ไม่ใช่ทุกอย่างจะเกี่ยวกับวิทยาศาสตร์นะ ‪มันช่วยผ่อนคลาย
‪ผ่อนคลายเหรอ ขอบใจ ไมเคิล ‪ฉันจะผ่อนคลายได้ยังไง
‪ตํารวจจับฉันข้อหาข้ามเขตรัฐ ลักทรัพย์ ‪ทําร้ายร่างกาย โคตรซวยเลยว่ะ
‪โคตรซวย พวก
‪ลูกพี่ลูกน้องนายมาว่ะ
‪ไม่ต้องยินดีต้อนรับขนาดนั้น ‪ฉันอยากให้เขารู้สึกแย่
‪ไง ไม่เจอกันนานเลย หมวกสวยนะ พวก
‪ไปตายซะ
‪- โอเค ‪- ไง แดนนี่
‪เข้ามาสิ ดีใจที่ได้เจอนาย
‪ฉันจะเข้าคุกเพื่อเราทั้งคู่ ‪แต่นายเอาไอ้นั่นมาเหรอ
‪- เค้กปอนด์ซาร่า ลี ‪- ฉัน...
‪ฉันแวะไปซื้อมาน่ะ
‪ช่างเถอะ ตัดมาสักชิ้นสิ
‪เอาชิ้นใหญ่ๆ นะ อุ่นในไมโครเวฟสัก 15 วินาที
‪โอเค อะไร...
‪- นายว่ามันผสมกลูเตนหรือเปล่า ‪- ก็กลูเตนแม่งทั้งก้อนนั่นแหละ
‪นี่ รู้ไหม
‪ฉันพยายามบอกตํารวจแล้วว่านายไม่ผิดทั้งหมด
‪แต่พวกเขาไม่เชื่อฉัน
‪- เหรอ นายบอกตํารวจเหรอ ‪- ใช่ แบบ...
‪พวกเขารู้ว่ารถกระบะและธุรกิจเป็นชื่อนาย ‪มันก็เลยแบบว่า...
‪เรื่องบ้าๆ พวกนี้คงไม่เกิดขึ้น ‪ถ้านายไม่ขโมยตู้เย็นนั่น
‪ใครที่ไหนเขาจดทะเบียนตู้เย็นเล็กกัน บ้าเปล่า
‪จริงๆ แล้ว คงไม่เกิดเรื่องบ้าๆ นี้ขึ้น ‪ถ้าน้องนายไม่ขโมยรถกระบะ
‪เอาล่ะ จริงๆ แล้วเป็นความผิดยายขายต้นไม้นั่น
‪อ๋อ ใช่ ยายขายต้นไม้ ‪เธอจะจ่ายค่าทนายให้ฉันไหม
‪เธอจะจ่ายเงินสองหมื่นที่นายติดฉันไว้ไหม
‪ฉันคิดนะ "ไม่มีทางที่ยายนั่นจะสร้างตัวเองได้"
‪ที่โม้เรื่องหาเลี้ยงครอบครัวน่ะ
‪- หุบปากซะ อีตอแหล พูดอะไรของ... ‪- นายนั่นแหละพูดเรื่องอะไร
‪ยายขายต้นไม้ หาเลี้ยงครอบครัว ‪นายพูดเรื่องอะไร
‪ฉันงงมากที่เธอไม่ได้แต่งงานกับผู้ชายผิวขาว
‪และเดาสิ
‪สามีของเธอคือลูกชายของศิลปินดังชาวญี่ปุ่น
‪พวก เธอแต่งงานกับเงินของศิลปิน
‪พวกเขามีของบ้าๆ เยอะแยะที่เราขโมยได้นะ
‪จริงๆ นะ เขาบอกฉัน ‪เรื่องผลงานของพ่อเขาหมดแล้ว
‪- นายคุยกับสามีเธอแล้วด้วยเหรอเนี่ย ‪- ไม่ต้องห่วง ฉันไม่ได้บอกชื่อจริง
‪ฉันแนะนําตัวว่าชื่อเซน
‪เวรเอ๊ย
‪แม่งแต่งคอสเพลย์หรือไงวะ
‪นี่คือสิ่งที่นายต้องทํา ‪นายต้องทํางานที่โบสถ์ให้เสร็จ
‪แล้วฉันจะขึ้นเช็ค ฉันจะขึ้นเงิน
‪นายทํางาน ฉันรับเงิน
‪จากนั้นฉันจะขึ้นเงินไปเรื่อยๆ
‪ฉันจะขึ้นเงินไปเรื่อยๆ จนกว่าฉันจะจ่ายค่าทนาย ‪ที่ช่วยไม่ให้ฉันติดคุก โอเคไหม
‪ได้หรือเปล่า
‪นายมีปัญหาอะไรไหม
‪เห็นนั่นไหม
‪ฉันเคยอยู่ตรงนั้น การจลาจลที่เคทาวน์ ‪อยู่นอกกรอบพอดี
‪ถ้าพวกมันใช้เลนส์ใหญ่กว่านี้หน่อย ‪ฉันคงได้อยู่ในหนังสือประวัติศาสตร์แล้ว
‪โอ้ แม่ง พวก อร่อยว่ะ
‪ลองกินกันหรือยัง
‪หนักฉิบหายเลยว่ะ พวก
‪ไอ้งานเวรนี่
‪เฮ้ย อะไรวะ บ็อบบี้ ‪ฉันบอกนายเรื่องปืนว่ายังไง พวก
‪- อะไรล่ะ ‪- ไม่เอาน่า นี่โบสถ์นะ
‪- เอาไว้ในรถสิ ‪- ใจเย็น ฉันลืม
‪จําดิ๊กได้ไหม จําเขากับเพื่อนๆ ได้ไหม
‪ฉันไม่รู้จักคนชื่อดิ๊ก พวก ‪ใครตั้งชื่อลูกว่าดิ๊กกันวะสมัยนี้
‪รองประธานาธิบดีคนเก่า ดิ๊ก ชีนีย์ไง
‪พวก เขายิงเพื่อนตัวเองแสกหน้านะเว้ย พวก
‪ก็ได้ ฉันจะเอาไปเก็บในรถ
‪รู้จักงานวิจัยเรื่องอีกาของฮาร์วาร์ดไหม
‪- ฉันติดรายชื่อสํารองที่ฮาร์วาร์ดนะ ‪- ฉันรู้
‪พวกเขาทดลองเอาคนใส่หน้ากากดิ๊ก ชีนีย์ ‪แล้วทําตัวแย่ๆ กับอีกา
‪และอีกาคุยกับอีกาตัวอื่นๆ
‪ทั้งประเทศเลย ไม่ว่าดิ๊ก ชีนีย์จะไปไหน
‪อีกาตามเล่นงานเขาตลอด
‪พวกมันร้องจ๊อกแจ๊กใส่หน้าเขา ‪จิกเขาอะไรแบบนั้น
‪ฉันสอบติดยูทีออสตินด้วยนะ
‪เจ๋ง
‪นี่ ขอบใจที่ช่วยนะ พวก
‪เราแค่มารับค่าจ้าง พวก
‪- ไม่คุ้มค่าจ้างใช่ไหม ‪- นั่นสิ
‪นี่ ฉันได้ข่าวว่าพวกนายเริ่มทํางานให้ไอแซค ‪ประมาณสองปีก่อน
‪เขาพูดแบบนั้นเหรอ ทํางานให้เขา ไม่ใช่กับเขา
‪เขาทําแบบนั้นตั้งแต่ตอนเราเป็นเด็กๆ แล้ว
‪บอกเราว่าเราเท่าเทียมกัน ‪แต่เขากลับกลายเป็นจ่าฝูงทุกที
‪- เขาอยากเป็นจ่าฝูงน่ะสิ ‪- เขาไม่ได้เป็นตัวรองด้วยซ้ํา
‪เขาคือลูกกะจ๊อกมากกว่า จ๊อก บรรจบ
‪อะไรนะ
‪เจ๋ง
‪จริง เขาไม่มีวิสัยทัศน์เลย
‪แต่ฉันมีวิสัยทัศน์นะ แค่ไม่มีใคร ‪เห็นวิสัยทัศน์ของฉันนอกจากฉัน
‪นี่ ไอเดียขโมยศิลปะนายน่ะเหรอ
‪- อย่างเอาอ่ะ จารย์ ‪- ถูก
‪ขอบใจ พวก
‪เธออัปเกรดระบบป้องกันภัยที่บ้านเธอด้วย
‪แต่ฉันเข้าไปได้ครั้งหนึ่งแล้ว ฉันก็เข้าได้อีกครั้ง
‪คราวก่อนนายทําอะไร
‪ฉัน...
‪ฉันฉี่ทั่วห้องน้ําเธอ
‪เป็นแกลลอนเลย
‪เจ๋งมาก
‪ฉันบอกเธอว่าฉันเป็นผู้รับเหมา ‪แล้วเดินเข้าไปเลย
‪เฮ้ย เราบอกว่าเราเป็นผู้รับเหมาก็ได้นี่
‪ใช่
‪ไม่ ฉันทําไปแล้วครั้งหนึ่ง เพราะงั้น...
‪ก็นะ แต่ทุกความคิดดีหมดนะ
‪ฉันไม่ใช่ไอแซค ทุกคนเท่าเทียมกันหมด
‪นายคิดอะไรไว้ล่ะ
‪- เซน พวก ‪- ไง
‪ขอบใจที่มานะ พวก ฉันรู้ว่ามันกะทันหัน
‪พวก ขอบใจที่ชวนฉันมานะ
‪ปกติฉันนําซ้อมวงสรรเสริญน่ะ แต่วันนี้ฉันหยุด
‪หนูรู้จักคุณ
‪- โทษที เธอทําตัวแปลกๆ กับคนแปลกหน้าน่ะ ‪- อ๋อ ดี
‪เข้ามาเลย
‪พวก บ้านสวยมาก
‪ครัวนี้อมตะสุดๆ เลยพวก
‪ขอบใจ เซน
‪หนูรู้จักคุณ
‪ลูกรัก อย่าทําแบบนั้นนะ โอเคไหม ‪อย่าทักทายแขกใหม่แบบนี้
‪แป็บนะ ขอเอาลูกกวาดให้เธอก่อน
‪- อ๋อ นี่ ฉันมีสกิตเทิลส์ ‪- งั้นเหรอ ในกระเป๋ากางเกงเหรอ
‪ชอบกินของหวานน่ะ
‪ขอกินหน่อยได้ไหมคะ
‪ถ้าเซนแบ่งขนมลูก ลูกจะหยุดพูดว่า ‪"หนูรู้จักคุณ" ไหม
‪ฉันเก็บไว้ในรถถุงหนึ่งเสมอ
‪- อยากกินเมื่อไรก็ขอได้เลยนะ ‪- ค่ะ
‪- ขอเข้าห้องน้ําหน่อยได้ไหม ‪- ได้สิ ตรงไปทางซ้ายเลย
‪ขอบใจ
‪อย่าว่ากันนะ
‪แต่ฉันว่าท่อน้ํานายรั่ว
‪ฉันได้ยินเสียงน้ําหยดติ๋งๆ หลังกระเบื้อง
‪ชิหายแล้ว
‪- จริงเหรอ ‪- ใช่ ฉันว่างั้นนะ
‪เวร
‪ฉันต้องโทรหาเอมี่แล้ว
‪- เธอจัดการเรื่องบ้านน่ะ ‪- พวก เราจัดการกันได้
‪เอางี้ไหม มาหาข้อมูลกัน
‪- ฉันจะหาข้อมูลเอง ‪- ไม่ๆ ลําบากเกินไป
‪ไม่ใช่ปัญหาเลย ฉันจัดการเอง
‪- จริงเหรอ ‪- ใช่ ฉันหาช่างประปาให้อยู่
‪ขอบใจนะ พวก นายดีที่สุดเลย
‪นี่ พวกเดียวกันดูกันออก
‪แจ่ม
‪(ลัมเบอร์-บิลดิง แมตทีเรียลส์)
‪เยี่ยม แดนนี่เพิ่งส่งรายการของที่ต้องซื้อมา
‪นี่แหละที่ฉันอยากเห็น พวก ในที่สุดก็มีแผนสักที
‪- พวก ‪- ว่าไง
‪ชุดเอี๊ยม ต้องแบบนี้เลย
‪ไม่เอา พวก มีแค่ชาวนาที่ใส่ชุดเอี๊ยม
‪- ช่างประปาด้วย ‪- เปล่าสักหน่อย นี่ไม่ใช่วิดีโอเกมนะ
‪- นายเห็นชาวนาที่ไหนล่ะ ‪- ฉันไปเก็บแอปเปิลมาเมื่อสองอาทิตย์ก่อน
‪มาซื้อของให้ครบเถอะ
‪ก็ได้
‪นี่แหละคือที่ปฏิบัติการ
‪เจ๋งมาก
‪พวกนี้คืออะไร
‪นี่คือผลงานของพ่อฉันที่เพิ่งเสียไปน่ะ
‪อ๋อ ฉันจําได้ที่นายพูดถึงเขา
‪- ใช่ ‪- เพิ่งได้ชิ้นนี้คืนมาจากแกลลอรี
‪ทามาโกะ ผลงานชิ้นเอก
‪ไม่ได้จะว่าพ่อนายนะ
‪แต่ ไม่รู้สิ ของพวกนี้รู้สึกไม่เข้าพวกน่ะ
‪เทียบกับผลงานสร้างสรรค์เจ๋งๆ ‪ที่นายตั้งไว้รอบบ้านเลย
‪จริงเหรอ
‪ใช่ แบบว่า นี่คือสิ่งที่ฉันคิดไว้ ‪เมื่อนึกถึงวิจิตรศิลป์น่ะ
‪ทําให้ฉันรู้สึกเหมือน...
‪ไม่รู้ว่าจะอธิบายมันยังไง ฉันไม่เก่งเรื่องนี้
‪ไม่มีวิธีตีความศิลปะที่ไม่ดีหรอกนะ
‪พูดอะไรก็ได้ที่นึกขึ้นได้
‪คือแบบ ไม่รู้ว่าถูกไหมนะ แต่...
‪ไม่รู้สิ มันทําให้ฉัน...
‪เศร้าน่ะ
‪ให้ความรู้สึกแบบ...
‪จุกอยู่ข้างใน
‪ไม่รู้สิ มันจุกอยู่ในอก ในขา
‪ไม่รู้สิ ฉันแค่ แบบว่า เท่าที่นึกออกน่ะนะ
‪นายสบายดีไหม ฉันพูดผิดหรือเปล่า นั่นมัน...
‪ไม่ๆ นายทําได้ดีมาก
‪ไม่รู้สิ
‪บางครั้งฉันรู้สึกเหมือนเป็นตัวปลอมน่ะ
‪ตอนพ่อฉันเสีย
‪ความคิดแรกของฉันคือ "ฉันอยากรู้จัง ‪ว่าเขาตายทั้งๆ ที่ผิดหวังหรือเปล่า"
‪ไม่มีใครพูดกับฉันอีกแบบหนึ่ง ก็เลย...
‪มันดีมากๆ เลย ขอบใจนะ ขอบใจ
‪ไม่มีปัญหาเลย พวก นายมีพรสวรรค์นะ
‪ฉันดีใจมากเลยที่ได้เจอนาย พวก
‪ช่วงนี้ฉันเหงาน่ะ
‪เมียฉันมัวแต่ยุ่งอยู่กับการตัดสินใจ ‪ในชีวิตครั้งใหญ่โดยไม่มีฉัน
‪ฉันรู้ว่าเราเพิ่งเจอกัน
‪แต่ฉันรู้สึกว่านายห่วงใยกันจริงๆ
‪นายเป็นคนดีนะ
‪ลางสังหรณ์ฉันแม่นเรื่องพวกนี้
‪ขอบใจนะ พวก
‪ฉันต้องไปโทรศัพท์สักเดี๋ยวน่ะ จะว่าอะไรไหม
‪- เชิญเลยๆ เชิญ ‪- เดี๋ยวมานะ
‪- ไง แดนนี่ ว่าไง ‪- ไมเคิล
‪นี่ พวก ยกเลิกแผน โอเคไหม ‪ฉันไม่มีเวลาอธิบาย
‪อะไรนะ นายซ่อมท่อรั่วแล้วเหรอ
‪ใช่ แต่ที่นี่ไม่มีอะไรน่าขโมยเลย
‪- แต่พวกเขามีทีวีใช่ไหม ‪- ใช่ พวกเขามีทีวี
‪- แต่ลืมมันไปซะเถอะนะ ‪- เราซื้อของหมดแล้ว พวก
‪- หมายความว่าไง เอาไปวางไว้ที่เติมสิ ‪- มันอยู่ในรถเข็น
‪- เอาไปวางไว้ที่เดิมไม่ได้ มันหยาบคาย ‪- ไม่หยาบคายเลย
‪พวก ถ้านายไม่ยอมทํา เราจะทําเองนะ ‪ส่งที่อยู่เธอมา
‪- ไม่ ฉันไม่ให้ ‪- อย่าให้เราต้องหาเองนะ เราหาเจอแน่
‪เราจะไม่ปล้นบ้านหลังนี้
‪- ไม่เอาน่า พวก ‪- จบข่าว
‪ยกเลิกแผน
‪- ไอ้พวกโชนี่ ‪- นั่นสิ
‪แล้วไงต่อดีล่ะ
‪ฟังเสียงน้ําหยดติ๋งๆ สิ
‪สวัสดีครับ มีอะไรให้ช่วยครับ
‪- สวัสดีครับ ‪- สวัสดีครับ
‪เราขับรถผ่านละแวกบ้านแถวนี้
‪- และเราสังเกต... เราเป็นช่างประปาน่ะ ‪- เราเป็นช่างประปา
‪เราสังเกตเห็นว่าท่อน้ําคุณรั่ว
‪พวกคุณนี่เก่งนะ คุณรู้ได้ยังไง
‪รูรั่วอาจเท่ารูเข็ม
‪- เกิดจากแร่หนัก ‪- ใช่
‪และผมขอบอกเลยว่าในฐานะผู้เชี่ยวชาญ ‪มันไม่ปลอดภัย
‪อาจมีราอันตรายขึ้นในนั้นแล้วก็ได้
‪และเราแนะนําให้คุณออกจากบ้านด่วน ‪เราจะได้จัดการมัน ถ้าคุณสนใจนะครับ
‪รู้ไหม ขอบคุณสําหรับข้อมูลครับ ‪แต่ผมจะขอความเห็นที่สอง
‪เรามากันสองคนนะ เพราะงั้น...
‪ผมว่าผมมีหนึ่งความเห็น เขามีอีกหนึ่ง ‪มีสองความเห็นเลย
‪- แน่นอนครับ ขอบคุณนะครับ ลาก่อน ‪- ยิ่งรอนาน
‪- ก็ยิ่งแย่นะ ‪- แย่กว่าเดิมเยอะ
‪ผมบอกได้เลยว่าพวกเขาหลอกผมชัดๆ
‪ผมศึกษาจากวิดีโอ ผมซื้อพัดลมมา
‪และผมปิดวาล์วน้ําแล้ว
‪ทําเองคนเดียวล้วนๆ
‪แต่อาจมีราขึ้นนะ
‪ผมจะต้องโทรให้คนมาตรวจสอบมัน ‪ระหว่างที่เราไม่อยู่
‪อะไรนะ
‪ผมหาแอร์บีแอนด์บีให้เราที่โอไฮได้
‪โอไฮ
‪เอมี่จะมาเจอเราหลังเลิกงาน
‪ผมรู้
‪ผมอยากให้เราไปกันสองคนมากกว่า
‪หยุดเถอะ
‪ผมก็คิดถึง
‪เอาละๆ ผมต้องไปแล้ว ต้องเก็บกวาดหน่อย
‪ผมจะโทรหาตอนผมกลับมานะ ตกลงไหม
‪ผมก็รักคุณ
‪บายๆ มีอา
‪คิดถึงฉันด้วยนะ รอคุณกลับมาไม่ไหวแล้ว บายๆ
‪ขอโทษนะคะ
‪โอ้ ตายจริง คุณนาไก
‪โอเค ค่ะ
‪เดี๋ยวเอมี่ก็ออกมาแล้วค่ะ อีกแป๊บเดียว
‪ฉันชื่อมีอานะคะ
‪ฉันว่าเราไม่เคยเจอกัน ‪แต่เราเคยคุยกันทางโทรศัพท์ค่ะ
‪ฉันไม่ได้แวะมาที่นี่นานแล้ว ‪สภาพนี้ตลอดเลยเหรอ
‪ขอโทษนะคะที่ของรก
‪มีหลายคนเพิ่งลาออกไป
‪ข่าวซื้อบริษัทรั่วไหลไป และทุกคนก็หางานทํา
‪ความโกลาหลชอบตามติดลูกสะใภ้ของฉันไปทุกที่
‪เพราะแบบนี้เธอกับจอร์จ ‪เลยเข้ากันได้ดีมากๆ น่ะค่ะ
‪เหมือนยินหยางเลยนะคะ
‪แจกันของลูกชายฉันขายออกไหม
‪รู้ไหมคะ ฉันว่าคนมาชื่นชมมัน...
‪แม้แต่แจกันที่สร้างสรรค์ที่สุด ‪เช่น ชูริกแฟตลาวาส์ปี 70
‪เคลือบด้วยสีแดงหรือน้ําตาลเท่านั้น
‪ลักษณะที่เป็นนามธรรมของแจกันของโจจิ
‪สะท้อนสภาพความเร่งรีบที่เขากําลังเข้าร่วมอยู่
‪โอ้ พระเจ้า อย่าให้ฉันเริ่ม ‪เรื่องแฟตลาวาส์เลยค่ะ
‪ไม่ นั่นคือสิ่งที่เธอควรพูดกับลูกค้า
‪อ๋อค่ะ
‪ฉันเพิ่งคุยกับจอร์จ ‪เรื่องเทคนิคการเคลือบของเขาเมื่อวันก่อน
‪ฉันชื่นชมความเป็นศิลปิน ‪ของครอบครัวคุณมากๆ เลยค่ะ
‪ถ้าคุณต้องการผู้ช่าย
‪หรือรู้ว่าแกลลอรีไหนรับคนอยู่ ฉันก็...
‪- แถวนี้มีห้องน้ําไหม ‪- ค่ะ ตรงมุมนั้นเลย
‪โอ้ พระเจ้า ฉันเช็กขนคุดอยู่น่ะค่ะ
‪- ไม่ต้องอธิบายหรอก ‪- รอเดี๋ยวค่ะ
‪ฟูมิ สวัสดีค่ะ
‪- ฉันไม่รู้ว่าคุณจะแวะมา ‪- ฉันให้อูเบอร์แวะมาส่ง
‪- เธอลืมเหรอ ‪- มื้อกลางวัน
‪โอ้ พระเจ้า รู้ไหม ฟูมิ ช่วงนี้ฉันยุ่งมาก
‪- เราเลื่อนนัดกันได้ไหมคะ ‪- ไม่เป็นไร
‪- ฉันทานได้ไม่นานอยู่ดี ‪- ดีค่ะ
‪ฉันจะหาเวลาให้พอนะคะ ‪เราจะได้สั่งทั้งเมนูทานกัน
‪- ขอเข้าได้ไหม ‪- ได้สิคะ
‪แต่ โจจิ ทําไมลูกไม่ให้มืออาชีพทําล่ะ
‪ก็มีช่างประปาแวะมาที่บ้านนะ ‪แต่ผมซ่อมเองคนเดียวหมด
‪รู้ไหม ด้วยมือทั้งสองข้างน่ะ
‪ลูกปั้นด้วยมือของลูก
‪ผมรู้ครับ แม่ แต่มันรู้สึกดี ‪ที่ได้ทําตัวมีประโยชน์บ้าง
‪ผมใกล้ถึงโอไฮแล้ว
‪เดี๋ยวผมโทรหานะครับ คิดถึงแม่นะ รักนะครับ
‪ฮัลโหล จอยซ์ นี่ฟูมินะ
‪แค่โทรมาคุยเล่นน่ะ
‪โทรหาฉันนะ บายๆ
‪นี่เบอร์เรเน่ค่ะ ฝากข้อความไว้นะคะ ขอบคุณค่ะ
‪สวัสดี เรเน่ นี่ฟูมินะ แค่โทรมาคุยเล่นน่ะ
‪โทรหาฉันนะ บายๆ
‪- สวัสดี ทอม ‪- คุณนาไก
‪โทษทีที่เมื่อกี้ไม่ได้โทรกลับ วันนี้ยุ่งน่ะ
‪ไม่เป็นไรครับ ผมแค่อยากโทรมาถาม
‪คุณกู้เงินจากลูกสะใภ้ของคุณได้หรือเปล่า
‪เรามีนัดคุยกันวันนี้ ฉันต้องเลื่อนนัดน่ะ
‪ฟังนะครับ ในฐานะนักบัญชีของคุณ
‪ผมต้องบอกเลยว่าสถานการณ์ดูไม่ดีเลยครับ
‪มรดกของฮารุไม่พอชําระหนี้ได้ ‪และผมเพิ่งได้รายงานบัตรเครดิตของคุณ
‪เราคุยกันแล้วนี่ครับ
‪คุณต้องสร้างเงินสะสมใหม่ ‪หรือหากระแสรายได้ใหม่
‪ฉันรู้ค่ะ ฉันรู้
‪คุณเพิ่งได้เก้าอี้ทามาโกะคืนจากแกลลอรีนี่ ‪ขายมันสักทีไหมครับ
‪ฉันขายไม่ได้ คุณก็รู้
‪ถึงแม้ว่าฉันจะอยากขาย จอร์จไม่ให้ฉันขายหรอก
‪คุณอยากให้ผมคุยกับเขาไหม
‪ไม่ อย่าค่ะ
‪เขายังติดใจที่ฮารุทิ้งเขาไปตั้งแต่เล็กๆ
‪รู้ไหม เขาไปนอกเมือง
‪แต่ฉันไปที่บ้านเขาแล้วเลือกชิ้นอื่นมาขายก็ได้
‪ตกลงไหม ทอม
‪นี่ ตาสุดท้ายนะ ฉันต้องไปเก็บเสื้อผ้า
‪พี่ชายฉันจะกลับมาบ้านแล้ว
‪พวก นายจะหลบหน้าเขาไปเรื่อยๆ ไม่ได้นะ ‪นี่ก็บ้านนาย
‪ช่างเถอะ ฉันก็นอนกับพวกนายไปเรื่อยๆ แหละ
‪ไม่รู้สิ พวก ต้องเริ่มเก็บค่าเช่านายแล้ว
‪เออ
‪ไม่ จริงๆ นะ
‪แบบว่า ห้องเราไม่ใช่ถูกๆ
‪ตลาดก็แย่
‪อ๋อ ได้สิ ไม่เป็นไร
‪ให้แม่ยกของนายช่วยไม่ได้เหรอ
‪เธอไม่ใช่แม่ยกของฉัน
‪แต่เธอให้เงินนายนี่ และเธอเป็นแม่คน
‪ไม่ เราแค่คนธรรมดาสองคน ‪ที่เชื่อมสัมพันธ์กัน เข้าใจไหม
‪- เราห่วงใยกัน ‪- ห่วงไอ้จ้อนนั่นน่ะสิ
‪พอล ฉันฆ่านายแล้ว
‪พวก เขาอ่อนไหวมากเลยว่ะ
‪(และช่วงนี้จอร์จดูไม่อยู่กับเนื้อกับตัว ‪เขาห่างเหินกับฉันตั้งแต่เวกัส)
‪(เข้าใจเลย เพื่อนๆ ผมก็ไม่เข้าใจผมแล้ว)
‪(ฉันส่งนี่ให้จอร์จ แต่เขาไม่พูดอะไรเลย)
‪แม่ง
‪(คุณโคตรเซ็กซี่เลย ‪ผมอยากพูดอะไรหลายอย่างเลยตอนนี้)
‪(ตลกละ ขอบใจที่ทําให้ฉันยิ้มได้นะ)
‪(งานเครียดมากเลยวันนี้)
‪(และจอร์จเจอท่อรั่วที่บ้านเรา ‪ฉันเลยต้องไปเจอเขาที่โอไฮหลังเลิกงาน)
‪(หรือคุณจะอยู่บ้านแล้วให้ผมซ่อมท่อให้ก็ได้นะ)
‪(ยิ่งเราคุยกัน คุณก็ยิ่งโง่)
‪(ไม่ จริงๆ นะ คุณไม่เคยอยู่บ้านคนเดียวเลย)
‪(คุณควรชวนผมไปที่บ้านนะ)
‪(ก็ได้ แวะมาสิ)
‪สวัสดี
‪สวัสดีครับ
‪ฟังนะ ฉันรู้ว่าฉันเคยพูดไปแล้ว
‪แต่ถ้าเราจะอยู่ด้วยกัน ‪ห้ามมีอะไรกันนะ ตกลงไหม
‪โอเค
‪รู้สึกดีจังเลย
‪ถุยน้ําลายใส่หน่อยสิ
‪แม่ง
‪แม่งเอ๊ย
‪ผมชอบสัมผัสคุณจัง
‪- คุณชอบจิ๋มฉันไหม ‪- ชอบ
‪คุณชอบเวลาฉันบีบไอ้จ้อนคุณไหม
‪แม่ง ฉันต้องเสร็จแรงมากๆ
‪ฉันต้องเสร็จแรงมากๆ ฉันจะเสร็จแล้ว ‪ฉันจะเสร็จแล้ว
‪ฉันจะเสร็จแล้ว ฉันจะเสร็จแล้ว
‪คุณทําให้ผมคิดถึงอนาคตตัวเองมากขึ้นช่วงนี้
‪เหรอ ยังไงล่ะ
‪แบบจัดการชีวิตตัวเองให้อยู่กับร่องกับรอย ‪เริ่มวางแผน อะไรแบบนั้น
‪เหรอ
‪ดีแล้ว
‪ผมนอนบ้านเพื่อนตั้งแต่ทะเลาะกับแดนนี่
‪เขาพูดอะไรเรื่องโดนจับหรือเปล่า
‪ไม่ เขาส่งข้อความมาว่า ‪ผมต้องไปขอโทษลูกพี่ลูกน้องผม
‪- แต่ช่างหัวแม่ง ‪- ช่างหัวแม่งและช่างหัวเขา
‪รู้ไหม ผมนอนบ้านเพื่อนไม่ได้ตลอดหรอกนะ
‪ถ้าผมมีห้องของตัวเอง ‪ผมน่าจะทําอะไรได้บ้างน่ะ
‪แม้แต่พี่ชายผมก็กําลังจะซื้อที่น่ะ
‪อืม
‪ไม่รู้สิ แค่...
‪คุณคิดว่าคุณจะให้ผมยืมเงินได้ไหม
‪ผมจะรีบจ่ายคืน อย่างด่วนเลย
‪ผมแค่... ผมแค่อยากได้ทุน แล้ว...
‪ผมรู้ว่าผมเป็นเศรษฐีได้เหมือนคุณในไม่ช้า
‪คุณพูดอย่างกับว่าสิ่งที่ฉันได้มามันง่ายนัก
‪ไม่ๆ ผมแค่จะบอกว่า แบบ...
‪ผมจะบอกว่าผมก็ทําได้เหมือนกัน
‪โอเค
‪อะไร คุณไม่เห็นด้วยเหรอ
‪พอล มันต้องใช้อะไรมากกว่าความตั้งใจดีนะ
‪ฉันต้องทํางานหนักหลายปี
‪ฉันเสียสละความเป็นอยู่ที่ดีของตัวเอง ‪ของครอบครัว มัน...
‪มันไม่ใช่เป็นเศรษฐีได้ในไม่ช้า
‪ถ้าคุณไม่อยากให้ผมยืมเงิน ก็แค่บอกว่าไม่
‪ไม่เห็นต้องบ่นเป็นอีบ้าเลย ให้ตายสิ
‪คุณควรไปได้แล้ว
‪ฉันพูดจริงนะ ไสหัวไปซะ
‪เออ
‪ห้ามใครเรียกฉันว่าอีบ้าในบ้านของฉัน ออกไป
‪รู้ไหม งานไม่ใช่สิ่งที่ทําให้ชีวิตคุณยุ่งเหยิงนะ
‪นี่ นาโอมิ
‪ฉันเห็นโพสต์ของจอร์จ น่ารักมากเลย
‪- พวกคุณไปทําอะไรกันที่โอไฮน่ะ ‪- ฉันกําลังจะขับรถไปที่นั่น
‪เราซ่อมบ้านอยู่น่ะ ‪เขาเลยเซอร์ไพรส์ฉันด้วยวันหยุดเล็กๆ
‪เขานี่ช่างคิดจัง
‪สามีฉันไม่เคยทําอะไรแบบนั้นเลย
‪ใช่ จอร์จ... เขาพิเศษน่ะ
‪- โทษที ฉันคันคอน่ะ ‪- ไม่เป็นไร
‪นี่ ช่วยอะไรหน่อยสิ
‪ฉันเพิ่งได้รับเสนอชื่อ ‪คนที่ต้องจับตาดูของคาลาบาซัสสไตล์ปีหน้า
‪และฉันหวังว่าคุณจะเขียนจดหมายแนะนํา...
‪นาโอมิ โทษที ฉันไม่ได้ยิน พูดอีกทีได้ไหม
‪อ๋อ ไม่เป็นไร ฉันจะบอกว่าฉันอาจได้เป็น ‪คนที่ต้องจับตามองปีหน้า และ...
‪รู้ไหม นาโอมิ ฉันมีงานต้องทํา
‪เดี๋ยวฉันโทรหาได้ไหม
‪ได้สิ โทรกลับมาเมื่อไรก็ได้
‪สวัสดีค่ะ
‪ฉันอยากให้คุณรู้ว่าไม่ว่าใครจะบอกคุณว่าอะไร
‪คุณมีพร้อมทุกอย่างได้ค่ะ คุณทําได้
‪ยายอวดดี
‪ผมนั่งอยู่ในรถ แล้วจู่ๆ
‪ผู้หญิงคนนี้เริ่มบีบแตรใส่ผม ‪จากรถเอสยูวีสีขาวสุดหรูของเธอ
‪แล้วเธอก็เขียนรถผมว่า "ผมมันเลว"
‪คนปกติเขาทํากันแบบนี้เหรอ
‪รปภ. คะ รปภ. ฉันว่า...
‪(ฟิรูซ เอ. ทะเลาะกันบนถนน ช่วยด้วย)
‪คุณแน่ใจเหรอว่าของพวกนี้มาจากเอสยูวีคันนั้น
‪เพื่อนบ้านบอกเขาเห็นคนขับ ‪ทิ้งขยะออกนอกหน้าต่างรถ
‪ผมเก็บทุกอย่างที่ผมเจอ
‪อาจจะมาจากรถกระบะก็ได้ ไม่รู้สิ
‪คุณคงไม่เห็นใช่ไหมคะว่าที่รถกระบะ
‪เขียนว่า "ผมมันเลว"
‪ว่าไงนะ
‪ฉันรู้จักเพื่อนบ้านที่ขับเอสยูวีสีขาว
‪อาจเป็นเธอก็ได้
‪แต่คุณมีหลักฐานเหรอ
‪ไม่ค่ะ แต่... ฉันมีลางสังหรณ์
‪เธอไม่ค่อยสนใครเท่าไร
‪ผมได้รับเบาะแส 12 ครั้ง ‪เกี่ยวกับเอสยูวีสีขาวในละแวกนี้
‪มันน่าเชื่อถือหมดเลย
‪แต่ตํารวจช่วยอะไรไม่ได้เลย
‪ฉันช่วยคุณได้นะคะ ฟิรูซ
‪ฉันงานยุ่งมากๆ แต่เรื่องนี้สําคัญกับฉัน
‪- และฉันไม่มี... ‪- ผมไม่เคยได้คาลาบาซัสไตล์เล่มใหม่เลย
‪(คาลาบาซัสสไตล์)
‪ผมว่ามีคนขโมยจดหมายของผม
‪เอาไปได้เลยค่ะ
‪ที่จริงฉันอาจได้เป็นคนที่ต้องจับตาดูปีหน้าน่ะค่ะ
‪โอ้ น่าประทับใจมาก
‪ไม่ใช่เรื่องเล่นๆ เลย
‪ขอบคุณค่ะ
‪ฉันรู้ว่ารายชื่อมันน่าขํา
‪ถ้าผมรู้ว่าผมจะแวะมาหาคนดัง
‪ผมคงเอาอะไรมาให้คุณเซ็นแล้ว
‪ตายจริง หยุดน่า
‪คุณอยากดื่มอะไรไหมคะ
‪เปิดสัญญาณเตือนภัยใน 30 วินาที
‪สี สาม สอง...
‪ปลดสัญญาณ
‪นี่สํานักงานของทอม โจนส์ ผู้สอบบัญชีรับอนุญาต ‪ฝากขอความไว้ แล้วผมจะโทรกลับนะครับ
‪นี่ ทอม คุณคิดว่าทามาโกะจะขายได้เท่าไหร่
‪ฉันว่าฉันจะขายมัน
‪ลูกชายฉันมีปัญหากับภรรยาของเขา
‪มันอาจกระทบการเงินของฉัน โทรกลับ...
‪คนรวยพวกนี้ติดระบบป้องกันภัยหรูๆ แต่ไม่เปิดไว้
‪- ดูเงินพวกนี้สิ ‪- แผนของฉันคงได้ผล
‪ใช่ ค้นและเก็บทุกอย่าง ‪ภายในสองนาทีไม่ใช่แผนนะ พวก
‪เพราะนายทําอะไรไม่ถูกเวลากดดัน
‪เพราะถึงเวลาจะสู้หรือหนี ฉันสู้โว้ย เข้าใจไหม
‪ฉันพยายามยืนนิ่งๆ เกร็งหน้าท้อง ‪หนีบก้นไว้แน่นๆ
‪นายไม่รู้ว่าจะมีใครโผล่มา ‪แล้วต้องต่อยเขาหรือเปล่า
‪นี่ ถ้าฉันรู้สึกถึงอันตรายแม้แต่นิดเดียว...
‪ฉันหนีว่ะ พวก โคเรียนแอร์เลย
‪เออ นายมันขี้ขลาดนี่
‪แม่งเอ๊ย ดูนี่สิ พวก
‪ดูของหรูๆ นี้สิ
‪เหมือนมาจากเรื่องบีเทิลจูซเลยเนอะ
‪ตะปุ่มตะปั่มพวกนั้น ฉันว่ามันมีราคามากๆ
‪เหมือนอึของเริมเลยว่ะ
‪อยากจะบอกว่า นายนี่หมกมุ่นนะ
‪สําหรับคนที่ไม่ได้เป็นเริม
‪นายพูดถึงมันตลอดเวลาเลย
‪ไม่ ฉันพูดถึงตระกูลมัน ฉันพูดถึง ‪เชื้อเอชเอสวีหนึ่ง เอชเอสวีสอง
‪ฉันพูดถึงงูสวัด ไวรัสเอ็ปสไตน์-บาร์
‪เป็นชื่อที่ไม่ดีสําหรับไวรัสเลยน่ะ
‪- ไอ้พวกเวรตะไล ‪- ฉิบหาย
‪เวรเอ๊ย
‪โอ้ พระเจ้า
‪ฉันรู้ว่าใครอยู่บ้านหลังนั้น
‪คําบรรยายโดย ธนิศา ขําคง