‪เริ่มต้นวันแบบนี้ อะไรกันวะเนี่ย
‪ไม่อยากจะเชื่อเลย
‪ไอ้ช่างเฮงซวยฉี่ใส่พื้นไม้ของฉัน
‪นี่มันไม้โอ๊กยุโรปนะโว้ย ไอ้เวร
‪"สามีคุณอยู่บ้านไหม"
‪ไม่อยู่ ฉันนี่แหละอยู่ ไปตายซะ
‪ไอ้สวะเอ๊ย
‪หุบปากไปเลย
‪ฉันทํางานหนักเพื่อบ้านเฮงซวยนี่
‪ดูนี่สิ
‪พระเจ้า กลิ่นนี่
‪(ค้นหาป้ายทะเบียน ‪ค้นหาตอนนี้)
‪(คําค้นหาอาจประกอบด้วย ‪แดเนียล โช)
‪(แดเนียล โช ช่างซ่อม)
‪(เชิญรับคําปรึกษาได้ที่ ‪โชเซอร์วิสคอนสตรักชั่น)
‪ฮัลโหล
‪นายรู้ไหมว่านายกําลังหาเรื่องใครอยู่
‪ไอ้คนไร้ประโยชน์ไร้ยางอาย
‪- ฉันจะ... ‪- โอเค นังบ้า
‪ที่นี่โชเซอร์วิสคอนสตรักชั่น
‪แดนนี่ยังไม่ว่างรับสาย...
‪ที่รัก
‪เกิดอะไรขึ้น
‪(ความปิติจากการมีชีวิตอยู่)
‪จําผู้ชายที่ฉันมีเรื่องด้วยตอนขับรถได้ไหม
‪ปรากฏว่าเป็นผู้หญิง
‪บางครั้งจุดต่ําสุดก็คือแทรมโพลีน
‪ไม่ได้ยินเลย
‪(ถ้าอยากจ้างช่างไร้ความสามารถที่ไร้ฝีมือ)
‪"ป.ล. เขาฉี่รดห้องน้ําฉันทั่วเลย ‪หนึ่งดาว" อะไรวะ
‪(ผมไม่เคยเจอผู้หญิงคนนี้ เยลป์ ลบรีวิวนี้ด้วย)
‪ชีวิตมีค่านะ
‪ฉันปล่อยให้มันเสียเปล่าไม่ได้ ต้องลงมือทํา
‪ถ้าหิวก็กินสเต๊ก
‪ถ้าอยากโดนแดดส่องหน้า ก็ดูสิ มันอยู่ตรงนั้นเอง
‪ถ้าเห็นอะไรที่ชอบ ไอ้น้อง ก็เอาเลย
‪นายต้องคุมเกมให้ได้
‪ฉันคุมเกมอยู่
‪งั้นเหรอ
‪แล้วนายมีแผนอะไร
‪ฉันจะไปอึ แล้วฉันจะไปเล่นบอล
‪ไม่ หมายถึงในชีวิตนาย
‪ตอนนี้เลย
‪ในชีวิตเดียวที่มีค่าของนาย นายมีแผนอะไร
‪พอนายเปลี่ยนรหัสผ่านฉันกลับมา
‪ฉันจะเป็นมหาเศรษฐีคริปโต ‪และไปเที่ยวรอบโลกกับเพื่อนๆ ของฉัน
‪โอเค เพื่อนๆ ของนาย
‪เอาล่ะ นายกับเพื่อนๆ จะทําอะไร ‪เพื่อนๆ ของนายมีแผนอะไร
‪ง่ายมาก การซื้อขายเท็นเอ็กซ์สามครั้ง ‪หนึ่งพันถึงหนึ่งหมื่น
‪หนึ่งหมื่นถึงหนึ่งแสน
‪หนึ่งแสนถึงหนึ่งล้าน ตูม
‪นายแค่พูดตัวเลขสูงขึ้นเรื่อยๆ
‪ใช่ แล้วนายมีแผนอะไร
‪สเต๊กนี่สุกเกินไป
‪"ท่อก็เสีย ปากก็เสีย"
‪ที่รัก คุณไม่ควรเช็ดฉี่ผู้ชายคนอื่นนะ
‪เราไม่มีทางรู้หรอกว่า ‪ชีวิตคนเราต้องเจอกับอะไรบ้าง
‪อาจเป็นปัญหากระเพาะปัสสาวะก็ได้
‪อะไรนะ
‪ไม่งั้นเขาจะฉี่บนพื้นทําไม
‪คุณทําให้เขาโกรธเหรอ
‪- ทําไมถึงคิดว่าเป็นความผิดฉันล่ะ ‪- ผมเปล่า
‪แต่บางครั้งคุณก็เย็นชาไปหน่อย
‪จอร์จ เขายิ้มพร้อมวิ่งหนีไป
‪โอเค ความโกรธเป็นแค่การรับรู้ชั่วขณะ
‪ปล่อยวางจะดีที่สุด เขาไปแล้ว
‪รู้ไหม ถ้าเราจ่าย 80 ดอลลาร์ ‪เราหาที่อยู่เขาในอินเทอร์เน็ตได้
‪คุณอยากทําอะไร ไปที่นั่นพร้อมปืนเหรอ
‪ไม่... ไม่อยู่แล้ว ฉัน...
‪จอร์จ...
‪เขาเข้ามาในบ้านเรา ‪และรุกล้ําพื้นที่ศักดิ์สิทธิ์ของเรา
‪คุณไม่อยาก...
‪ไม่รู้สิ อยาก...
‪ไปตรงนั้นแล้วพูดอะไรสักอย่างเหรอ
‪แบบว่า หนักแน่นหน่อยน่ะ
‪เขาไม่ชอบที่คุณเป็นคนญี่ปุ่น
‪แน่ใจนะว่าเรามาถูกที่
‪มันก็สมเหตุสมผลนะ ดูทรงแล้ว ‪เขาไม่น่าเป็น "เจ้าของบ้าน" ได้
‪คุณสนุกที่ทําแบบนี้เหรอเนี่ย
‪จอร์จ จอร์จๆ มานี่
‪ดูสิๆ
‪แค่เห็นก็รู้แล้วว่านั่นคือหลังของหัวคนเอเชีย
‪บ้าเอ๊ย
‪โอเค
‪คุณอยากคุยกับเขาก่อนไหมในเมื่อคุณรู้จักเขา
‪- ไม่... ‪- สวัสดีครับ คู่รัก
‪ผมแนะนําห้องสวีตที่ดีที่สุดของเราให้ไหมครับ
‪และไม่ต้องห่วง ผมจะถามแค่เรื่องนี้เรื่องเดียว
‪ขอโทษครับ เราไม่ได้พยายามจะอยู่ที่นี่
‪เรามาหาแดเนียล โช
‪- อะไรนะ ‪- เขาเป็นคนเกาหลี
‪ท่าทางดูไม่ค่อยจริงใจ
‪ขับรถกระบะสีแดง
‪- อ๋อ ลูกชาย ‪- ใช่ค่ะ
‪ผมรับช่วงต่อจากตระกูลโชเมื่อประมาณหนึ่งปีก่อน
‪คู่รักชาวเกาหลีที่มีอายุหน่อย ค่อนข้างหยิ่งยโส
‪- ค่ะ ฟังดูถูกต้องแล้ว ‪- เอมี่
‪พวกเขาปิดที่นี่เพราะตํารวจบุกค้น
‪มีคนลักลอบขนสินค้าผิดกฎหมายออกจากที่นี่
‪โอ้โห เสียใจที่ได้ยินแบบนั้นนะครับ
‪แต่ลูกชายเขา... แย่ใช่ไหมล่ะ
‪ทาโก้สวยดี ปีอะไรน่ะ
‪ปี 2004
‪- ซื้อรุ่นใหม่ช้าไปหนึ่งปีสินะ ‪- รุ่นเก่าทนทานกว่าน่ะ
‪แถมเป็นรุ่นเอ็กซ์ตร้าแค็บ พรีรันเนอร์ วีซิกซ์
‪อ๋อ โทษที
‪นี่ ขอบคุณที่ให้ฉันเก็บของที่นี่นะ
‪ได้เลย ได้เสมอ
‪นี่ เงินที่ฉันยืมไป...
‪ขอบคุณอีกครั้งนะ
‪คงต้องใช้เวลาใช้คืนอีกหน่อย ถ้านายไม่ว่าอะไร
‪ทําไมล่ะ
‪จําเรื่องทะเลาะบนถนนที่ฉันเล่าให้ฟังได้ไหม
‪ได้
‪ปรากฏว่าเป็นผู้หญิง
‪- นายทําร้ายผู้หญิงเหรอ ‪- เปล่า
‪- พวก นั่นไม่โอเคเลย ‪- ไม่ๆ ๆ ฉันไม่ได้ทําร้ายใคร
‪โอเค ฉันแค่...
‪ฉันฉี่ใส่ห้องน้ําเธอ ‪แล้วตอนนี้เธอก็เขียนรีวิวแย่ๆ
‪และทําธุรกิจฉันเจ๊งหมด
‪เธอเซ็กซี่ไหม เธอสวยหรือเปล่า
‪เธอเป็นแค่ผู้หญิงรวยๆ จากคาลาบาซัส
‪เธอคงนั่งอยู่บ้านทั้งวัน
‪กินขนมปังบาแก็ต แยม หรืออะไรสักอย่าง
‪ช่างหัวนังนั่นเถอะ
‪- ไม่ต้องรีบใช้เงินหรอก ‪- จริงเหรอ
‪พวก เราเป็นครอบครัวเดียวกันนะ ‪ระหว่างนี้แค่โอนรถให้เป็นชื่อฉันก็พอ
‪นี่ ช่วยฉันหน่อย ใช้ขานะ
‪ได้
‪นายควรปิดกิจการไปซะ เริ่มธุรกิจใหม่
‪ฉันยื่นขอใบอนุญาตประกอบธุรกิจใหม่ไม่ได้
‪ได้สิ ง่ายจะตาย
‪แค่ใช้ชื่อคนอื่นทํา ใช้ชื่อฉันสิ
‪โอเค ฉันจะลองคิดดู
‪นี่ ในกล่องนี้มีอะไร หนักจัง
‪แบตเตอรี่แล็ปท็อป
‪ฉันมีเพื่อนที่ปูซาน เขาขายส่งให้ฉัน
‪โอเค
‪ไม่เหมือนของที่โรงแรมเลยนะ พวก
‪ถูกกฎหมายทุกอย่าง ‪ฉันจ่ายภาษีศุลกากรห่าเหวอะไรพวกนั้นหมด
‪อ๋อ แน่นอน ใช่
‪บ้าเอ๊ย
‪คิดว่าพวกเขาทําเหรอ
‪พวกเขาแค่เป็นเด็กๆ
‪ที่รัก คุณไม่เคยเปลี่ยนยางมาก่อนเหรอ
‪แล้วคุณล่ะ
‪จูนจะเลิกเรียนแล้ว
‪- ใช่ นี่ความผิดคุณ ‪- จ้างผมเปลี่ยน 40 เหรียญ
‪คุณมีเงินสดไหม
‪ตานายแล้ว พวก
‪พระเจ้า
‪อย่าลืมบีบหลังตัวเองด้วยล่ะ
‪ตอนนอนลงไป
‪แล้วก็กระตุ้นแกนกลาง...
‪โอเค
‪เมื่อวานฉันเพิ่งเล่นกล้ามอกมา ก็เลย...
‪ฉันกําลังคิดอยู่ว่ามันอาจจะบ้า แต่...
‪ฉันว่าเราน่าจะตั้งบริษัทรับเหมาใหม่
‪- ในฐานะพี่น้อง ‪- ทําไมล่ะ
‪นายบอกว่าฉันขี้เกียจวันละ 14 ครั้งได้มั้ง
‪รักวัวให้ผูก รักลูกให้ตีไง ‪ฉันว่านายพร้อมลุยแล้ว ฉันดูออก
‪นายพูดจริงเหรอ
‪ใช่
‪นี่ พวก ฉันรู้ว่านายสนใจคริปโตมาก
‪และฉันจะเปลี่ยนรหัสผ่านกลับไป แต่...
‪นายต้องใช้เงินเพื่อหาเงินใช่ไหม
‪ถ้านายทําแบบนี้ นายจะฟังฉันจริงๆ เหรอ
‪ใช่
‪เพราะฉันมีความคิดดีๆ นะ
‪ใช่ พวก เราเป็นทีมเดียวกันนะ ‪นายคิดอะไรอยู่ล่ะ
‪โชโบรส์
‪เฮ้ย เหมาะเหม็งเลย
‪- โชโบรส์ เหมาะเหม็งเลย ใช่ ‪- โชโบรส์
‪ใช่ ฉันจะจัดการเรื่องเอกสารเดี๋ยวนี้เลย
‪ฉันจะจดบริษัทเป็นชื่อนาย ตกลงนะ
‪ได้
‪นี่ ฉันต้องพุ่งเป้าไปที่คนเกาหลีออเรนจ์เคาน์ตี
‪อะไรนะ เราไม่รู้จักคนเกาหลีโอซีเลย
‪เวโรนิก้าย้ายไปโอซีแล้วไม่ใช่เหรอ
‪สถานการณ์มันละเอียดอ่อนน่ะ
‪มันผ่านมา 20 ปีได้แล้วมั้ง ‪ฉันว่าเธอคงไม่สนหรอก
‪เวโรนิก้ากับฉันมีอะไรกันปี 2008 ‪และสองครั้งในปี 2011
‪ไม่นานนี้เอง
‪ฉันนึกว่าเธอเลิกกับนาย ‪ตอนเธอเข้ายูซีเออร์ไวน์ได้
‪ใครบอกนาย
‪ฉันเลิกกับเธอเอง
‪เธอเจอสามีที่ยูซีเออร์ไวน์ไม่ใช่เหรอ
‪นี่พวก นายใช้เวลานานเกินไปแล้ว
‪ตามให้ทันสิ
‪รู้ไหม ฉันชอบเวโรนิก้ามาตลอด
‪- เธอสอนฉันอ่านหนังสือ ‪- ใช่ แต่ฉันยังไม่พร้อม
‪ฉันต้องสร้างธุรกิจก่อน ‪ถึงจะเริ่มสร้างครอบครัวได้
‪แถมฉันยังต้องดูแลนายอีก ไอ้สารเลว
‪นี่ โอซีนี่แหละ พวก
‪เชื่อใจฉันเถอะ
‪นาโอมิ ขอบคุณมากที่แวะมานะ
‪จูนเจอวันที่แย่ที่สุดเลย
‪ไม่ต้องห่วงค่ะ
‪จอร์จโกรธมาก
‪ฉันทําให้เราไปรับเธอสาย แล้วก็...
‪เธอก็ตีครู
‪ใช่ ครูหาว่าเธอผิดปกติในการควบคุมอารมณ์
‪- พระเจ้า ‪- ฉันรู้
‪อย่าโทษตัวเองเรื่องนั้นเลย
‪อิซซี่กัดหมาของเพื่อนบ้านเรา
‪- ตายจริง ‪- ฉันรู้
‪ปกติมันต้องกลับกันใช่ไหมล่ะ
‪เราน่าจะทําแบบนี้บ่อยๆ นะ ‪เราอยู่ใกล้กันแค่นี้เอง
‪ใช่ เราควรทํานะ ยินดีเลย
‪ไม่อยากเชื่อว่าเราเจอกันผ่านจอร์แดน
‪- พระเจ้า ใช่ไหมล่ะ ‪- มันบ้ามาก
‪นี่ คิดว่าเธอจะรําคาญไหม
‪ที่ฉันเลื่อนนัดประชุมกับเธอเพราะจูน
‪เปล่า คุณจําเป็นต้องทํา
‪แต่อันที่จริง รู้กันแค่เรานะ ‪อย่าบอกว่าเป็นเรื่องครอบครัว
‪ฉันจะบอกว่าเป็นเรื่องด่วนที่ทํางาน
‪โอเค ดีที่ได้รู้
‪ใช่ จะพูดอะไรกับพี่สะใภ้ฉันต้องระวังหน่อย
‪นี่ ถ้าต้องการคําแนะนําอะไร ‪โทรหาฉันได้ตลอดนะ
‪ขอบคุณมาก นาโอมิ
‪ฉันแค่อยากปิดดีลนี้ให้ได้
‪- ตรงๆ เลย รู้ไหม ‪- พระเจ้า ใช่
‪ช่วงนี้ฉันเครียดมากและ...
‪พระเจ้า ฉันอิจฉาจัง
‪ต้องดีมากแน่ๆ ที่ได้อยู่บ้านกับอิซซี่ทั้งวัน
‪ใช่ มันดีมากๆ เลย...
‪แต่ฉันไม่ได้อยู่บ้านทั้งวันนะ
‪- ไม่ แน่นอน ฉันไม่ได้หมายถึง... ‪- ฉันมีองค์กรไม่แสวงกําไร และฉันเขียนหนังสือ
‪และจอร์แดนมาหาฉัน
‪- เพื่อขอคําแนะนําด้านธุรกิจเป็นครั้งคราว ‪- ฉันก็ได้ยินมา ใช่ ฉัน...
‪- มีอะไรต้องทําเยอะเลย ‪- ใช่
‪แล้วพอจอร์แดนเครื่องติด ‪เธอจะส่งข้อความหาฉันไม่หยุด
‪เราคุยกันเรื่องหุ้น เรื่องค้าปลีกหลายช่องทาง
‪อ้อ ฉันเพิ่งส่งวิดีโอหนึ่งให้เธอเมื่อไม่นานมานี้
‪เห็นข่าวคนทะเลาะกันบนถนนในเน็กซ์ดอร์ไหม
‪- มันคือแอปเหรอ ‪- พระเจ้า ดูนี่สิ
‪เชื่อไหมล่ะ
‪ฉันแค่ไม่เข้าใจว่าคนพวกนั้นจะโกรธอะไรนักหนา
‪ก็นะ แบบว่า คนส่วนใหญ่ไม่เข้าใจว่า...
‪ความโกรธเป็นเพียงสภาวะจิตสํานึกชั่วคราว
‪ฉันชอบนะ
‪คุณฉลาดมาก เอมี่
‪ไม่ จริงๆ นะ มิน่าจอร์แดนถึงรักคุณ
‪ใช่ ฉันแค่จะบอกว่า เวโรนิก้า
‪เราโตมาด้วยกัน เธอรู้จักเรา ‪เรารู้จักเธอ เธอเชื่อใจเรา
‪เราซ่อมบํารุง ซ่อมแซม ทาสี ‪ทําสวน ทํางานข้างใน ทุกอย่างเลย
‪ทุกอย่างที่เธอต้องการ
‪เราทําทุกอย่าง
‪ใช่ไหม แดนนี่
‪ใช่ ฉันเป็นราชายาแนว
‪ใช่ เราทํายาแนวด้วย
‪น่าประทับใจมากเลยนะ
‪ใช่ ได้ยินว่าปูนยาแนวมันทํายาก
‪มีอะไรที่เราพอจะทําได้ไหม
‪มีสิ
‪ผมว่าตอนนี้ที่นี่ก็ไม่มีปัญหาอะไรนะ
‪แต่ถ้ามีอะไร เราจะโทรหาคุณแน่นอน
‪และถ้าพวกเธอมีเวลามากขึ้น ‪ก็แวะไปที่โบสถ์ของเราสิ
‪เอ็ดวินนําทีมสรรเสริญน่ะ
‪เจ๋งเลย
‪เราไม่ได้ไปโบสถ์แล้ว แต่...
‪บางครั้งเราก็ไป
‪ใช่ แวะมาสิ
‪คนยิ่งเยอะยิ่งสนุก
‪นี่
‪จําเครื่องฉายภาพเหนือศีรษะเบลอๆ ‪ที่โบสถ์เก่าเราได้ไหม
‪ตอนนั้นเราต่างกันมากเลย
‪- ฉันจําได้ทุกอย่าง ‪- ฉันก็จําได้
‪(โทรหาฉันด่วน)
‪นี่ ทุกคน ขอโทษนะ ผมจะไปโทรศัพท์หน่อย
‪อ้อ ใช่ เอสเธอร์ เพื่อนเรา ‪เพิ่งบ่นเรื่องช่างประปาของเธอ
‪นี่ เกิดอะไรขึ้น
‪ไม่มีอะไรมาก ฉันเพิ่งอึเสร็จ
‪กําลังทาคอร์ติโซนบนหลัง
‪นายส่งข้อความมาว่า 911
‪บ้าเอ๊ย ใช่ ฉันส่งไป
‪จําคนชื่อแช้ดที่เคยอยู่ที่โรงแรมได้ไหม
‪จําได้
‪เขายังอยู่ที่นั่น ชีวิตเขาเละเทะสุดๆ
‪ฉันว่าเขาเป็นเกาต์
‪โอเค...
‪แล้วไง
‪เพื่อน ฟังนี่นะ ฉันให้เขายืมเงินไปซื้อยา
‪แต่ฉันว่าเขาไม่ได้เอาไปซื้อยา
‪- นายจะพูดอะไรกันแน่ ‪- ก็กําลังจะพูดนี่ไง
‪ให้ตายสิ เราคุยสัพเพเหระกันบ้างไม่ได้เหรอ
‪เราคุยสัพเพเหระตลอดเวลาอยู่แล้ว ‪แบบตลอดเวลาเลย
‪ก็ได้ ฟังนะ เขาบอกว่า ‪มีคู่ผัวเมียชาวเอเชียมาตามหานาย
‪พวกเขาดูรวยนะ
‪เพื่อน นังนี่ต้องการอะไรจากฉันวะ
‪เธอมีบ้าน มีลูก แล้วฉันมีอะไร
‪พวก นายมีอะไรตั้งเยอะแยะ
‪นายมีฉัน นายมีรถกระบะ
‪ตามหลักแล้วมันเป็นของฉันแล้ว แต่...
‪ใช่ โอเค ได้ โอเค
‪- พวก โอเค ขอบใจที่บอกนะ ‪- ได้ ไม่มีปัญหา
‪- ฉันต้องไปแล้ว ‪- โอเค โทรหาฉันได้ทุกเมื่อ
‪ใครเหรอ
‪คงเป็นสแปมน่ะ
‪นี่ ที่รัก ให้ฉันช่วยนะ หันหลังมา
‪ไม่เป็นไร ผมทําเองได้
‪ฉันไม่ถือหรอก
‪ทําให้คุณต้องพึ่งฉัน คุณจะได้ไปไหนไม่ได้
‪ผมผูกเน็กไทเป็นนะ
‪จอร์จ ไม่เอาน่า ‪ยังโกรธเรื่องก่อนหน้านี้อยู่เหรอ
‪เปล่า ขอผูกเน็กไทก่อน
‪ผมจะไปดูจูนหน่อย
‪โอเค
‪ผมว่าไม่ใส่ดีกว่า
‪ฟังผมนะ
‪ผมเป็นคนอันตราย
‪คุณเป็นแค่แม่บ้านชานเมืองน่าเบื่อ ‪ที่ไม่มีเป้าหมาย โอเคไหม
‪ผมว่าคุณคงโกรธตัวเอง ‪ที่ปล่อยให้ทั้งชีวิตผ่านเลยไป
‪ผมว่าคุณคงมีความฝันที่ยิ่งใหญ่ อะไรก็เป็นไปได้
‪(สร้างชื่อผู้ใช้)
‪แล้วคุณก็กะพริบตา
‪และตอนนี้คุณติดอยู่ในชีวิตที่คุณไม่เคยต้องการ
‪คุณมีทุกอย่าง แต่ข้างในคุณว่างเปล่า
‪คุณรู้สึกอ่อนแอ คุณอยากกลับมาควบคุม
‪รู้อะไรไหม คุณเอามันไปจากผมไม่ได้ โอเคไหม
‪ผมโหดเหี้ยมนะ อย่ามาแหยมกับผม
‪ผมต่างหากที่แหยมคนอื่น
‪เพราะงั้นหยุดกวนผม ‪แล้วเลิกยุ่งกับผมซะ ไม่งั้น
‪เข้าใจไหม
‪นี่เป็นการเตือนครั้งสุดท้าย
‪คุณไม่อยากปล่อยอสูรร้ายออกมาหรอก ขอบอก
‪(รู้สึกยังไงคะที่ได้คุมบริษัทก่อสร้างใหญ่ๆ สุดเท่)
‪ใครวะนั่น
‪- ดีใจจังที่เวโรนิก้าส่งพวกคุณมา ‪- ครับ ไม่มีปัญหา เอสเธอร์
‪คุณมาจากออเรนจ์เคาน์ตี้เหรอคะ
‪เปล่า เราโตนอกซานเบอร์นาร์ดิโนน่ะ
‪พ่อแม่ผมเป็นเจ้าของโรงแรม ‪ใกล้เรจจิ้งวอเตอร์ส
‪ดีจัง คงไปได้สวยสินะ
‪ใช่ครับ ก่อนผมเกิดอีก
‪แล้วเฮอริเคนฮาร์เบอร์ก็เปิดตัว ก็เลย...
‪ฉันไม่เคยไปทั้งสองที่เลย
‪เราน่าจะไปกันบ้างนะ ฮาร์เบอร์น่ะ
‪มันเจ๋งมากเลย มีเครื่องเล่นชื่อทาบูทาวเวอร์
‪มีขึ้นหนึ่งทาง ลงสามทาง เดาไม่ถูกเลย
‪เหมือนการใช้ชีวิตของผมเลย
‪ยังไงก็ตาม ผมทําลงทุนน่ะ ‪นี่เป็นเหมือนงานเสริมของผม
‪ถ้าคุณต้องการคําแนะนํา...
‪- เดี๋ยวผมมา ‪- โอเค
‪- นี่ เสร็จหรือยัง ‪- คงเสร็จแล้ว ถ้านายช่วยฉัน
‪แทนที่จะมัวแต่จีบกับลูกค้า
‪พวก เขาเรียกว่าบริการลูกค้า
‪อย่าส่งข้อความในเวลางาน
‪- นั่นใครน่ะ ‪- เธอชื่อเคย์ล่า
‪เธอร้ายกาจใช่ไหม
‪บัญชีปลอมน่ะ
‪นายนั่นแหละปลอม
‪(นี่บัญชีปลอมเหรอ)
‪(เปล่า คุณล่ะ)
‪(65 เยียร์แชร์ส)
‪หลังจากที่เราแต่งงานกันในฤดูร้อนปี 1979
‪ฮารุก็ตระหนักถึงพื้นที่เชิงลบ
‪เขาตกหลุมรักความสัมพันธ์ ‪ระหว่างความว่างเปล่าและสสาร
‪ดังนั้นโดยธรรมชาติแล้ว
‪ส่วนโค้งของที่นั่ง
‪ได้แบบมาจากเค้าโครงด้านหลังของฉันเอง
‪- เลิศมาก ‪- น่าทึ่งมาก
‪ฟูมิ เราซาบซึ้งมากที่ยืมเก้าอี้ทามาโกะมาได้
‪ฉันอยากให้คุณดูผลงานชิ้นอื่นของเราหน่อยค่ะ
‪แค่เก้าอี้ตัวเดียวนี่เรื่องเยอะเนอะว่าไหม
‪จอร์แดน ขอบคุณมากที่มานะคะ
‪ขอบคุณที่เชิญฉันมาค่ะ แล้วนี่ใครคะ
‪อ๋อ นี่จูนี่ค่ะ จูน ทักทายสิ
‪โอเค หวังว่าเธอจะสุภาพขึ้นตอนโตกว่านี้นะ
‪งั้นบอกหน่อย ทั้งหมดนั่นจริงหรือแต่งขึ้น
‪โทษที ว่าไงนะครับ
‪เรื่องที่ดีเป็นตัวกําหนดราคา อย่างที่เรารู้
‪ผมมีรูปแม่นั่งเปลือยบนแท่นพิมพ์นะครับ
‪จริงเหรอ
‪เท่าไร
‪มันไม่ได้มีไว้ขายครับ
‪จอร์จ
‪ฉันมั่นใจว่าต้องมีมูลค่าบ้างสิ
‪ขอโทษครับ ผมขอยืนยันคําเดิม
‪จอร์จีๆ อย่าเล่นเกมเลย
‪หนึ่งแสน
‪เป็นไง
‪ไม่ ไม่มีทางครับ จอร์ดานา
‪นิทรรศการนี้ยอดเยี่ยมมาก
‪ขอบคุณมากที่เชิญฉันมานะ ‪แต่ฉันต้องไปแล้ว ขอบคุณค่ะ
‪จอร์แดน ฉันว่าเราน่าจะใช้เวลาด้วยกัน
‪และคุยเรื่องข้อตกลง
‪แต่ฉันต้องไปงานขึ้นบ้านใหม่ของเพื่อนจริงๆ
‪งานจัดที่เนปาล เพราะงั้น...
‪บ๊ายบาย
‪นี่ ชน ไอ้น้อง
‪ดื่มให้กับการใช้เวลาที่เหลืออยู่ให้คุ้มค่าที่สุด
‪นี่ ฉันบอกว่าชนไง
‪ไง เพื่อน เมื่อนายอายุ 40 - 50
‪นายจะอยากกลับบ้านมากินซุปกิมจิที่แฟนนายทํา
‪ฉันอาจอยากให้เธอกลับบ้าน ‪มากินไก่พาร์เมซานที่ฉันทําก็ได้
‪อะไรนะ
‪ฉันอยากให้เธอกลับบ้าน ‪มากินไก่พาร์เมซานที่ฉันทํา
‪เพื่อน จะคั่วสาวผิวขาวตอนนี้ก็ไม่เป็นไร
‪แต่พอนายต้องลงหลักปักฐาน นายต้องฟังพ่อกับแม่
‪พาผู้หญิงเกาหลีดีๆ กลับบ้าน เข้าใจที่ฉันพูดไหม
‪คิดว่าพวกเขาจะอยากให้หลานๆ ‪เงยหน้ามองพวกเขา
‪ด้วยตากลมโตเหมือนแมลงเหรอ
‪นายเสียเวลากับการทําตามกฎเผด็จการ ‪มากเกินไปแล้ว
‪ทําไมพูดจาแปลกๆ ล่ะ
‪"ฉันต้องสร้างธุรกิจของตัวเอง ‪ก่อนจะเริ่มสร้างครอบครัว
‪ฉันต้องเชื่อฟังพ่อกับแม่ ‪และพาสาวเกาหลีดีๆ กลับบ้าน"
‪พวก แค่...
‪ใช้ชีวิตสิวะ
‪ฉันใช้ชีวิตอยู่
‪โอเค
‪ผมขอโทษ ผมนึกว่าคุณอยากให้ผม ‪หนักแน่นกว่านี้ซะอีก
‪ใช่ แต่ไม่ใช่ตอนนี้
‪มีเงินหลายล้านดอลลาร์เป็นเดิมพันนะ
‪เธอยังไม่ได้ส่งเอกสารข้อตกลงมาเลย
‪ที่รัก ชีวิตมีสิ่งที่สําคัญกว่าเงินนะ
‪ฉันใช้เวลาสองปีทําข้อตกลงนี้
‪และฉันคิดว่าอย่างน้อยคุณก็ควรช่วยฉันหน่อยนะ
‪- ว่าไงนะ ‪- ใช่
‪ผมช่วยนะ ผมช่วยตลอดเวลา
‪เหมือนคุณไม่รู้เลยว่าตอนนี้ฉันมีงานล้นมือแค่ไหน
‪ฉันทํางานหนักเพื่อครอบครัวนี้
‪ผมก็เหมือนกัน
‪- แจกันพวกนั้นไม่ได้สร้างตัวเองได้นะ ‪- แล้วก็ขายไม่ออกด้วย
‪คุณนี่หมกมุ่นกับเงินจริงๆ
‪พูดถึงแต่เรื่องเงินอยู่ได้
‪จอร์จ ฉันไม่ได้โตมาแบบคุณนะ โอเคไหม
‪เคยสังเกตไหมว่ามีแต่คนที่มีเงิน
‪ที่คิดว่าเงินไม่สําคัญ
‪พระพุทธเจ้าเป็นพระพุทธเจ้าได้ ‪เพราะพระองค์เป็นเจ้าชายมาก่อนไง
‪พระองค์มีสิ่งที่ต้องสละ
‪ถ้าเงินจะแยกเราจากกัน ผมขอสละบ้าง
‪เราสละไม่ได้
‪เพราะสิ่งเดียวที่พ่อคุณทิ้งไว้ให้เรา ‪มีแค่โต๊ะกับเก้าอี้
‪นี่คือการเฉลิมฉลองเก้าอี้
‪สวัสดีค่ะ แม่
‪ผมอยากให้คุณเอาจาน ‪ออกจากเครื่องล้างจานบ้าง
‪ฉันแทบไม่มีเวลากินจากจานพวกนั้นเลย
‪ที่รัก มันใช้เวลาแค่ห้านาทีเอง ‪หรือเราจะทําด้วยกันก็ได้
‪- เปิดเพลง ทําให้มันสนุก... ‪- ไม่ๆ ฉันรู้ ฉันแค่...
‪(เราอยู่ที่คลับ แวะมาที่อารีน่าในเคทาวน์สิ)
‪ฉันเข้าใจคุณนะ ‪มาพยายามสนุกกับค่ําคืนนี้กันดีกว่า
‪อย่านั่งทับงานศิลปะนะครับ
‪โอเค
‪โอเค จอร์จ ฉันแค่สงสัย
‪ทําไมคุณถึงมากดไลก์ ‪รูปอินสตาแกรมของพนักงานของฉัน
‪ผมสนับสนุนธุรกิจของคุณ
‪การกดไลก์รูปบิกินี่ของมีอาช่วยธุรกิจของฉัน...
‪- ยังไง ‪- ผมไม่ดูรูปด้วยซ้ํา
‪- แค่อ่านคําบรรยาย ‪- คิดว่าฉันโง่เหรอ ห๊ะ
‪เมื่อไหร่จะซื่อสัตย์กับฉันสักที
‪ถึงเวลาซื่อสัตย์แล้วเหรอ
‪- เราทําแบบนั้นกันอยู่เหรอ ‪- พูดเรื่องอะไรน่ะ
‪โอ้ พระเจ้า
‪ยังติดเรื่องปืนอยู่อีกเหรอ ‪เมื่อไหร่จะปล่อยวางสักที
‪เมื่อคุณบอกผมว่าทําไม ‪คุณถึงเอามันออกจากตู้เซฟตลอด
‪ฉันไม่อยากมีปืนด้วยซ้ํา จําได้ไหม
‪มันเป็นความคิดของแม่คุณ
‪คุณจะทําร้ายใครหรือเปล่า
‪- ไม่ จอร์จ... ‪- ผมต้องห่วงความปลอดภัยของตัวเองไหม
‪หรือความปลอดภัยของจูนไหม
‪ฉันช่วยตัวเอง
‪ฉันช่วยตัวเองด้วยปืน ‪เพราะเซ็กซ์กับคุณมันช่าง...
‪ช่าง...
‪ช่างอะไร พูดสิ ช่างอะไร
‪หน่อมแน้มมาก
‪หน่อมแน้มน่ะ จอร์จ
‪นี่เรื่องฉี่ใช่ไหม
‪ฉี่เหรอ
‪ถ้าเป็นเรื่องฉี่ ก็บอกไปว่าเรื่องฉี่
‪รู้อะไรไหม บางทีมันอาจจะเกี่ยวกับฉี่
‪เพราะจอร์จ เขาฉี่ในบ้านที่ฉันซื้อ ‪ด้วยตัวคนเดียว
‪บ้านที่ฉันไม่ได้อยู่อย่างมีความสุขด้วยซ้ํา ‪เพราะฉันมัวแต่ยุ่งกับงาน
‪เมื่อไหร่ฉันจะได้สนุกบ้าง
‪ใครจะซื้อของให้เอมี่บ้าง
‪เอมี่ไง
‪เอมี่จะซื้อของให้เอมี่
‪แค่เก้าอี้ตัวเดียวก็ยกให้ไม่ได้เหรอ
‪ฉันแค่อยากมีคนดูแล
‪ใช่ แต่...
‪ผมไม่ซั่มกับปืน
‪อันนี้ฉันเลี้ยงเอง
‪โทษที เจ้านายผมดูอยู่
‪ไม่เป็นไร
‪เด็กสมัยนี้นี่นะ
‪ถ้าฉันอายุเท่าพวกเขา เกมจบแน่...
‪ผมว่าพอมาคิดดูแล้ว พื้นคือเก้าอี้ตัวดั่งเดิม
‪(ถ้าคุณจะเมินฉันทั้งคืน ฉันจะไปร้าน)
‪ฟังฉันนะ แดเนียล
‪ฉันอยากปล่อยเรื่องนี้ไป
‪ฉันมีชีวิตที่เต็มเปี่ยมที่ฉันอยากกลับไป
‪มันเต็มเปี่ยมมาก
‪จนนายคงไม่รู้จะทํายังไงกับความเต็มของมันดี
‪แต่เรื่องของเรื่องคือ
‪ทุกการกระทํามีผลที่ตามมา
‪ฉันจะตามหานายให้เจอ แล้วยึดสิ่งที่นายมีน้อยนิด
‪ทําอะไรน่ะ
‪ไปกันเถอะ
‪นี่พี่ชายฉัน แดนนี่
‪แดนนี่ รถนายนั่งพอใช่ไหม
‪พวก
‪ให้ตายสิ
‪(ผมขับรถไม่เป็น)
‪เวรกรรม
‪ไปดื่มกันต่ออีกหน่อยเถอะ ไม่เป็นไร
‪- ปล่อยฉันนะ ‪- ไม่เอาน่า อย่าทํามันพังสิ
‪- ฉันพาสองสาวน่ารักมาด้วย... ‪- ปล่อยนะ
‪พวก ฉันพยายามช่วยนายอยู่นะ
‪เออ นายไม่ได้ช่วยฉันเลย ‪ฉันบอกว่าอย่ามายุ่งกับฉันไง
‪ไปตายซะ
‪นายถูกไล่ออกจากโชโบรส์
‪ไล่ออกเหรอ ไม่ นายนั่นแหละถูกไล่ออก ‪ฉันเป็นคนคิดชื่อนี้ขึ้นมา
‪นายไล่ฉันออกไม่ได้ ไอ้โง่
‪บริษัทเป็นชื่อฉัน
‪ฉันจะไล่ใครออกก็ได้ รวมถึงนายด้วย ไอ้เวร
‪ล้อเล่นหรือเปล่า มันยังไม่จริงด้วยซ้ํา
‪เหตุผลที่ฉันถามนาย ‪ก็เพราะฉันใช้ชื่อตัวเองไม่ได้
‪นายจะใช้ชื่อใครล่ะ แม่ พ่อ นายไม่มีใครแล้ว
‪ไอแซกเสนอตัวแล้ว ออกไปจากที่นี่ซะ
‪ไอแซกเนี่ยนะ
‪ถามจริง
‪ไง ที่รัก
‪คืนนี้เป็นไงบ้าง
‪ผมพาจูนเข้านอนแล้ว
‪ขอบคุณที่ทําแบบนั้นนะ ที่รัก
‪เอมี่...
‪เราต้องคุยกัน
‪ใช่
‪ฟังนะ ผมว่าเราต้องไปบําบัดชีวิตคู่ ‪และผมรู้ว่าคุณรู้สึกยังไงกับเรื่องนี้
‪มาลุยกันเลย
‪- จริงเหรอ ‪- ใช่
‪ใช่ จอร์จ ฉัน...
‪ฉันยังจําเดตแรกของเราได้
‪และคิดว่า...
‪"โอ้โห เราเป็นคู่ที่สมบูรณ์แบบ"
‪และฉันอยากให้เราเป็นแบบนั้นต่อไป
‪จริงๆ นะ ฉัน...
‪ฉันรักคุณ
‪ผมรักคุณ
‪บ้าเอ๊ย
‪(ผมมันจน)
‪(ผมมันเลว)
‪คําบรรยายโดย ธนิศา ขําคง