‪มันเกิดขึ้นได้
‪- วันนี้เป็นยังไงบ้าง ‪- ดีมากเลย
‪- แล้วนายล่ะ ‪- สุดยอด
‪สุดยอดก็เยี่ยมไปเลย
‪ใช่
‪สุดสัปดาห์นี้นายมีอะไรสนุกๆ ทําไหม
‪แค่พักผ่อนสบายๆ อยู่กับเมียน่ะ
‪- ดีนี่ ‪- แล้วนายล่ะ ทําอะไรไหม
‪เหมือนกัน พวก เว้นแต่ไม่มีเมีย
‪- นั่นอาจเป็นเรื่องดีก็ได้ ‪- ใช่
‪ธอมป์สันส์วอเตอร์ซีลอันนั้นใช้ดีไหม
‪ใช้ดีเลย ของขายดีของเราเลยก็ว่าได้
‪- ดีๆ ‪- เอาละ
‪- นี่ใบเสร็จนะ ‪- ขอบใจนะ
‪โชคดีนะ
‪คืนสินค้าครับ
‪ทุกอย่างเรียบร้อยดีไหมครับ
‪ดีครับ แค่เปลี่ยนใจน่ะ
‪นี่เป็นครั้งที่สามแล้วที่คุณซื้อ ‪และคืนตะแกรงย่างฮิบาชิพวกนี้
‪อ๋อ แค่เลือกไม่ถูกระหว่างถ่านหรือแก๊สน่ะ
‪ตัดสินใจยาก
‪คุณเอาเครื่องตรวจจับ ‪คาร์บอนมอนอกไซด์มาคืนอีกแล้วเหรอครับ
‪นึกว่าพวกคุณมีนโยบายไม่ถามซะอีก
‪ผมไม่ได้ถาม แค่พูดเฉยๆ
‪โอเค
‪มีใบเสร็จไหมครับ
‪มี
‪อยู่ในนี้แหละ
‪ถ้าคุณต้องการคืนสินค้า
‪ช่วยเตรียมใบเสร็จให้พร้อมด้วยนะครับ
‪ไม่เอาน่า
‪งั้นผมเก็บไว้เองแล้วกัน
‪ช่วยได้มากเลย
‪แม่งมีเรื่องได้ตลอด
‪มีเรื่องได้ตลอด
‪อะไร อะไร
‪นายมีปัญหาอะไร... อะไร
‪ช่างแม่ง
‪(ฟอร์สเตอร์ส)
‪นายอยู่ไหน นายอยู่ไหน
‪เสร็จฉัน
‪อะไรกันวะ
‪คิดว่าฉันตามไม่ทันเหรอ บ้าเอ๊ย
‪แกคิดว่าแกเป็นใครวะ
‪ไอ้เวรเอ๊ย
‪ไปตายซะ
‪ล้อกันเล่นใช่ไหม
‪โผล่หน้ามาสิวะ
‪โผล่หน้ามาสิวะ โผล่หน้ามาสิวะ แม่งเอ๊ย
‪บ้าเอ๊ย
‪เสร็จฉันล่ะ ไอ้บัดซบ
‪ฉันเบื่อเรื่องนี้เต็มทนแล้ว
‪ทุกวันเลยแม่งเอ๊ย
‪นายคิดว่านายจะไปไหน พระเจ้า ไอ้งั่งเอ๊ย
‪ทําอะไรน่ะ
‪ไม่
‪หยุดนะ หยุด
‪เจ็ด ซี เจ็ด หก สี่ เอฟ หนึ่ง
‪(นกไม่ได้ร้องเพลง ‪มันกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด)
‪(เห็นข่าวหรือยัง ไว้คุยกันพรุ่งนี้นะ)
‪(ฟอร์สเตอร์สปฏิเสธข่าวลือ ‪การซื้อกิจการโคโยเฮาส์)
‪ล้อเล่นใช่ไหม
‪(มีคนรดน้ําต้นกระบองเพชรเยอะเกิน (ฉันเอง) ‪ทํายังไงดี)
‪คิดเอาเองสิ
‪(ช่วยตอบกระทู้ทั้งหมดได้ไหม ‪ต้องการลายเซ็นคุณในการส่งด่วน)
‪(ฉันมีไอเดียปรับปรุงบ้านคุณ)
‪(กะทิใกล้หมดแล้ว)
‪ทําให้มันหยุดที
‪(เข้าร่วมชิงเงินชอปปิง 500 ดอลลาร์)
‪เอมี่
‪คะ
‪เป็นอะไรหรือเปล่า มีเรื่องที่ฟอร์สเตอร์สเหรอ
‪เปล่าค่ะ ทุกอย่างราบรื่นดี
‪จอร์แดนพาฉันไปดูหน้าร้านของเธอ ‪และเธอชวนเราไปบ้านเธอพรุ่งนี้
‪ก็ไปสังสรรค์กันตามปกติน่ะ
‪งั้นเกิดอะไรขึ้นล่ะ คุณดูหงุดหงิดนะ
‪ที่รัก
‪ไม่เอาน่า
‪เล่าให้ผมฟังสิ
‪โอเค คือ...
‪หลังประชุมเสร็จ ฉันนั่งอยู่ที่ลานจอดรถ
‪คิดว่าฉันต้องประชุมและโทรศัพท์ ‪มากี่ครั้งในสองปีที่ผ่านมา
‪แต่ก็ยังไม่มีข้อเสนอเข้ามา ‪และมันทําให้ฉันหงุดหงิดมาก
‪แล้วฉันก็เริ่มขับรถ แล้วก็มีผู้ชายคนหนึ่ง...
‪เอมี่ ก่อนที่คุณจะสติแตก...
‪ผมจะขอให้คุณหยุดตรงนี้เลย
‪หายใจเข้าลึกๆ
‪หยุด
‪คุณต้องเริ่มมองแต่เรื่องดีๆ โอเคไหม
‪บางทีเราน่าจะเริ่มเขียน ‪บันทึกแสดงความขอบคุณอีกครั้งนะ
‪พ่อคะ
‪หนูอยากได้ปากกาเมจิกอีก
‪ศิลปินน้อยของเรา
‪บันทึกแสดงความขอบคุณ
‪ใช่ คุณพูดถูก มาเขียนกันเลย ขอบคุณนะ ที่รัก
‪มาเถอะ
‪- จูนี่ ‪- แม่คะ เราคิดถึงแม่
‪แม่ก็คิดถึงลูกจ้ะ
‪ดูแจกันที่พ่อทําสิ
‪หนูว่าแม่ต้องชอบแน่
‪ใช่ ลูกพูดถูก จูนี่ แม่ชอบมากเลย
‪คุณยังโอเคที่จะขายมันที่ร้านคุณใช่ไหม ที่รัก
‪แต่ถ้าคุณเปลี่ยนใจ...
‪ก็ไม่เป็นไรนะ
‪ที่แกลเลอรีขายไม่ค่อยออกเท่าไร ไม่รู้สิ
‪ฉันขายให้ได้ค่ะ
‪พอล
‪ไง อยู่บ้านไหม
‪เห็นใบเสร็จของฟอร์สเตอร์สไหม
‪ฉันกําลังเล่นเกมอยู่
‪พวก เก็บกวาดบ้านมั่งสิ
‪ได้ยินไหม
‪ฉันกําลังเล่นเกมอยู่
‪วันนี้ไอ้เวรนั่นเริ่มบีบแตรใส่ฉัน
‪ฉันเลยไล่ตามมันไป
‪ทําให้ไอ้บ้านั่นกลัวหัวหด
‪นั่นแหละคือสิ่งที่ผิดปกติของโลกทุกวันนี้
‪พวกเขาอยากให้นายรู้สึกว่า ‪นายควบคุมอะไรไม่ได้
‪รู้ไหม
‪อย่างกับนายจะกินอึไปยิ้มไปงั้นแหละ
‪ฝันไปเถอะ
‪ช่างหัวแม่ง
‪ฉันไม่อยาก... ฉันเบื่อจะยิ้มแล้ว
‪ไง
‪นี่แม่เอง เป็นเด็กดีหรือเปล่า
‪ครับ แม่ พ่อกับแม่เป็นยังไงบ้างครับ
‪อยู่กับอาของลูกมันลําบากมาก
‪แม่ก็ทะเลาะกับพ่อทุกวันเหมือนกัน
‪อะไรนะ
‪แม่ว่าพ่อคงไม่อยากทํางานแล้ว
‪อายุปูนนี้แล้ว ฉันจะอยากทํางานไปทําไม
‪ฉันไม่มีเวลากินอาหารเช้าด้วยซ้ํา
‪แม่ พ่อ ไม่ต้องห่วงนะครับ
‪ธุรกิจกําลังไปได้สวย
‪ผมจะซื้อที่ดินที่แม่อยากได้มาตลอด
‪ผมจะสร้างบ้านหลังใหญ่ๆ
‪แหงล่ะ
‪ไม่ จริงๆ นะ
‪ยังไงก็เถอะ เลิกเป็นห่วงเราได้แล้ว
‪หาผู้หญิงเกาหลีดีๆ ที่โบสถ์ แล้วแต่งงานซะ
‪สร้างครอบครัว
‪โอเค
‪คงจะดีถ้าพอลเริ่มหาเงินได้บ้าง
‪เขาไม่ออกจากห้องด้วยซ้ํา ‪เขาจะหาเงินได้ยังไง
‪นี่ ฉันเพิ่งซื้อเชนนี้มาสองพัน
‪พวกนายทําบ้าอะไรกันบ้าง
‪เดี๋ยวผมโทรกลับนะ
‪- ตอนนี้พอลเล่นไม่ได้ ‪- นายมีปัญหาอะไรวะ
‪- นายหาเงินจากคริปโตเหรอ ‪- ไม่ใช่เรื่องของนาย
‪ใช่สิ ถ้านายจะเสียเงินทั้งหมดไป
‪ฉันรู้ว่าฉันทําอะไรอยู่ โอเคไหม
‪ไม่ นายไม่รู้ ‪นายสัญญาแล้วว่าจะไม่ทําแบบนั้น
‪สัปดาห์นี้ฉันถึงหาเงินได้มากกว่านาย ‪ฉันไม่ต้องซ่อมห้องน้ํา
‪ฉันทํางานสายตัวแทบขาด ‪ตั้งแต่พ่อกับแม่เสียโรงแรมไป
‪แล้วนายก็จะเล่นพนัน ‪ขณะที่พวกเขาไปทํางานให้ซัมชอนเหรอ
‪ยังกล้ามาสั่งสอนฉันนะ
‪ในเมื่อนายเป็นคนปล่อยให้ไอแซค ‪ทําเรื่องลับๆ ล่อๆ ที่โรงแรมน่ะ
‪- เราถึงได้เสียมันไปตั้งแต่แรก ‪- เขาเป็นลูกพี่ลูกน้องเรา
‪ฉันไม่รู้นี่
‪ครอบครัวเราเป็นพวกขี้แพ้ว่ะ
‪จดรหัสผ่านทั้งหมดไว้
‪- ทั้งหมดเลย ทุกบัญชีของนาย ‪- พูดเรื่องอะไรน่ะ
‪ฉันจะเปลี่ยนมัน นายจะได้เข้าถึงมันไม่ได้
‪นายพูดจริงเหรอ
‪นี่ จดรหัสผ่านของนายไว้ให้หมด ‪ไม่งั้นก็เริ่มจ่ายค่าเช่าได้เลย
‪ดี
‪กินอะไรหรือยัง
‪(โคโยเฮาส์)
‪ใช่ คุณพูดถูก ฉันคิดไม่ถึงเลย
‪ไม่ค่ะ ฉันรู้ ก็แค่...
‪ฉันเป็นเจ้าของที่นี่ ‪เลยไม่มีคนตําแหน่งสูงๆ ที่คุณคุยด้วยได้...
‪ฮัลโหล
‪สามีคุณเก่งจังเลยค่ะ
‪ใช่
‪เขาเก่งมากๆ
‪ก้อนพวกนี้ไม่ดูผิดที่ผิดทางใช่ไหม
‪ไม่ค่ะ ฉันว่านี่แหละคือสิ่งที่ร้านต้องการ
‪เป็นความคิดที่ดี เป็นความคิดเชิงบวกมากๆ
‪คุณทั้งคู่ยอดเยี่ยมมากนะคะ
‪ชีวิตของคุณ เป็นแรงบันดาลใจที่ดีมาก
‪ขอบคุณนะ มีอา
‪ฉันตื่นขึ้นมาทุกวันด้วยความรู้สึกโชคดีมากๆ
‪รู้ไหม ฉันเริ่มทํางานออกแบบ
‪หลังจากที่เราเรียนงานของฮารุ นาคาอิ ‪ที่มหาวิทยาลัย
‪ใช่ พ่อของจอร์จเป็นคนพิเศษมาก
‪เราคิดถึงเขาทุกวัน
‪อะไรนะ
‪แปลว่า "ฉันขอโทษ" ในภาษาญี่ปุ่นใช่ไหมคะ
‪เจ๋ง
‪ขอบคุณนะ
‪ชอบที่นี่จัง
‪ขอบคุณนะจ๊ะ สุดสวย
‪ถ้ามีคําถามอะไรก็ถามเราได้นะคะ
‪โอ้ พระเจ้า เอมี่ เหลา
‪ขอถ่ายรูปด้วยได้ไหมคะ
‪แน่นอนค่ะ
‪ฉันถ่ายให้ค่ะ
‪ฉันซื้อต้นไม้ของคุณออนไลน์มาหลายปี
‪เลยคิดว่าน่าจะแวะมาที่ร้านหน่อย
‪ดีจังเลยค่ะ
‪ฉันอ่านบทสัมภาษณ์ของคุณในคาลาบาซัสสไตล์
‪และฉันแค่อยากบอกว่า
‪ฉันชื่นชมคุณและการใช้ชีวิตของคุณจริงๆ นะคะ
‪ขอบคุณค่ะ
‪ฉันไม่รู้ว่าคุณคุมสติอยู่ได้ยังไง
‪ใช่ เขาขับรถออกไป ส่วนผมก็ทําเป็นนิ่งไว้
‪แต่เขาโชคดีนะเพราะผมคงอาละวาดใส่เขา
‪ผมจําทะเบียนรถเขาได้นะ
‪เดี๋ยวนี้มีพวกขับรถบ้าๆ เยอะ
‪ครับๆ ผมเข้าใจ
‪เอาละครับ
‪โอเค
‪เสร็จแล้วครับ
‪ผมใส่ยาแนวเองด้วยนะ ยาแนวทําง่าย
‪โอเค เจ๋ง
‪ใช่ มันดูดีมาก งั้น...
‪นี่ คุณได้แนะนําผมให้คนอื่นตามที่ผมขอหรือเปล่า
‪- จําที่ผมส่งข้อความบอกคุณได้ไหม ‪- ได้สิ
‪รู้ไหม ผมลองถามคนอื่นดูแล้ว
‪เพื่อนผมทุกคนมีช่างอยู่แล้ว ก็เลย...
‪ผู้รับเหมา
‪ผมเป็นผู้รับเหมา
‪ใช่ๆ แน่นอน ใช่ แน่นอน แน่นอน
‪ว่าแต่ ถ้าคุณรู้จักคนตัดต้นไม้เก่งๆ
‪บอกผมด้วยนะ เพราะผมตั้งใจจะตัดเจ้าพวกนี้
‪ผมทําได้นะ
‪คุณไม่ต้องมีใบรับรองหรืออะไรเลยเหรอ
‪คุณจะจ้างคนที่ได้ห้าดาวในเยลป์เหรอ
‪รีวิวพวกนั้นปลอมนะ พวก
‪ปลอมสุดๆ
‪ฟังนะ พรุ่งนี้ผมจะกลับมาพร้อมลูกน้อง ‪หกร้อยเหรียญ
‪คงจะดีถ้าตัดให้เสร็จสักที
‪ห้าร้อยห้าสิบได้ไหม
‪ได้สิ
‪- เพราะเป็นคุณหรอกนะ ‪- ก็ได้ เจอกันพรุ่งนี้นะ
‪- เยี่ยม ‪- โอเค เยี่ยม ครับ
‪คุณไล่เขาออกหรือยัง
‪ยัง เขาจะมาเล็มต้นไม้
‪โอเค แต่เสร็จแล้วต้องไล่เขาออกนะ ‪เขาน่ารําคาญมาก
‪ผมรู้ เขาน่ารําคาญจริงๆ
‪สมบูรณ์แบบจริงๆ
‪เหมือนเธอเลย
‪ช่วยไปเอาภาพวาดอื่นมาให้หน่อยได้ไหมจ๊ะ
‪ได้ค่ะ
‪เธอต้องการครูสอนศิลปะตัวจริง
‪พ่อของลูกพูดเสมอว่า ‪มันไม่เกี่ยวกับพรสวรรค์ มันอยู่ที่รสนิยม
‪ครับ ผมรู้ว่าแม่หมายถึงอะไร
‪ทุกคนคะ ฉันไม่อยากกดดันจูนี่
‪การวาดภาพช่วยให้เธอหายกังวล ‪แล้วเธอก็เพิ่งเลิกแกะผิวหนังตัวเอง...
‪แต่ก็ขอบคุณสําหรับคําแนะนํานะคะ ฟูมิ
‪แล้วก็ขอบคุณมากที่พรุ่งนี้มาเป็นพี่เลี้ยงเด็กให้
‪คนเป็นย่าควรใช้เวลากับหลานนี่
‪ใช่ค่ะ และพรุ่งนี้จะเป็นวันสําคัญ
‪เพราะในที่สุดจอร์แดนก็ชวนเราไปบ้านเธอ
‪เอมี่ทุ่มเทกับการขายครั้งนี้มาก แม่
‪โคโยเฮาส์อาจได้อยู่ใน ‪ฟอร์สเตอร์สทุกแห่งทั่วประเทศ
‪สิ่งที่เธอควรทําคือย้ายร้านไปที่โรดิโอไดรฟ์
‪- ฉันจะลองหาข้อมูลดูค่ะ ‪- นี่
‪ต่อให้ทุกอย่างพังไม่เป็นท่า
‪เราก็มีทุกอย่างที่ต้องการแล้วตรงนี้ ‪ใช่ไหม ทุกคน
‪- จอร์จ ‪- โจจิ
‪บ้านของลูกต้องตกแต่งใหม่ทั้งหลัง
‪ใช่ และคุณเป็นคนที่อยากให้จูนี่
‪ไปเรียนฝึกสมาธิ ‪และกลุ่มทําสวนออร์แกนิก เพราะงั้น...
‪ที่สําคัญคือจูนต้องเติบโต ‪เป็นตัวตนที่แท้จริงที่สุดของเธอ
‪- ไม่มีใครเติบโตได้ฟรีๆ หรอก ‪- พี่สาวฉันเป็นคนกินเสียงดัง
‪และรู้ไหม สามปีก่อน...
‪สามีเธอถูกรถไฟชน
‪เสียใจด้วยนะคะ
‪(ลงชื่อเข้าใช้คอยน์เบส)
‪(บัญชีของพอล)
‪บ้าเอ๊ย
‪ไง ดี
‪ว่าไง พี่เบิ้ม
‪ไง
‪- พระเจ้า ‪- เซ็กซี่มาก
‪ว่าไง เพื่อน ดีใจที่ได้เจอนะ
‪ดีใจที่ได้เจอ พระเจ้า เพื่อน เซ็กซี่มาก
‪- ขอบใจ ‪- ไม่เอาน่า เพื่อน นายดูดีมาก
‪นายดูดีมาก
‪- ช่วงนี้ออกกําลังกายเหรอ ‪- นิดหน่อย
‪คุณครับ ซุปกระดูกวัวสองที่
‪- ว่าไง พวก ‪- ว่าไง พี่
‪เป็นไงบ้าง ดูแข็งแรงดีนี่
‪ออกจากคุกมาสามเดือนแล้ว
‪ขอบคุณพระเจ้าที่มีพวกฟิลิปปินส์
‪- พวกเขาหนุนหลังฉัน ‪- นั่นสิ
‪แล้วนายล่ะ เป็นยังไงบ้าง
‪ก็ดี
‪ใช่ ก็ดี งานยุ่งน่ะ
‪- ยุ่งน่ะดีแล้ว ‪- ใช่
‪พ่อแม่ฉันกําลัง...
‪มีปัญหากัน แต่...
‪ใช่ ตั้งแต่เรื่องโรงแรม
‪ฉันรู้สึกเหมือนพวกเขา ‪ติดแหง็กอยู่ที่เกาหลีเพราะฉัน
‪- แย่ชะมัด ‪- เอาละ
‪อย่างที่ฉันบอกตํารวจ นายไม่ได้ทําอะไรผิด
‪ฉันไม่ได้ทําอะไรผิด ‪ฉันเป็นแค่คนกลาง โอเคไหม
‪ใครจะรู้ว่าเราปลอมนมผงเด็กได้ด้วย
‪ฉันไม่รู้เลย ไม่มีใครรู้หรอกใช่ไหม
‪ใช่ ไม่มีใครรู้
‪นายกลับมายืนหยัดได้ด้วยตัวเอง
‪ทุกอย่างเรียบร้อยดี เราชอบนะ
‪ทุกอย่างเรียบร้อยดี ทุกคนสบายดี
‪- เหรอ ‪- ใช่
‪เอาละ เพื่อน ฉันแค่ต้องการเงินนิดหน่อย
‪คุณครับ ทางนี้
‪ฉันผิดเอง ฉันผิดเอง
‪ช่วยเอากิมจิทาจิ๋มให้ฉันก่อนที่นายจะ...
‪- ฉันจะจ่ายคืนให้ ‪- ซุปยังไม่มาเลย ฉันเพิ่งนั่งเอง
‪เรายังไม่ได้กินอะไรเลย ‪เรากินก่อนที่นายจะ...
‪ไอแซค โอเค ฉันขอโทษ ฉันผิดเอง
‪ก่อนอื่นขอโทษที่ตะโกนนะ
‪ฉันต้องปรับปรุงเรื่องนั้น
‪ฉันจะให้เงินนาย
‪ฉันรู้สึกแย่เรื่องโรงแรม ‪ฉันเลยจะให้นายสองหมื่น
‪ฉันแค่จะถามนายว่า
‪มีทางไหนที่เราจะกินมื้อนี้อย่างเอร็ดอร่อยไหม
‪มีสิ เพื่อน
‪- นี่ ชนแก้วหน่อย ‪- ขอบใจ
‪(มีเงินฝาก 20,000 ดอลลาร์ ‪เข้าบัญชีของแดนนี่)
‪(บัญชีของแดนนี่)
‪โอเค เอาละนะ
‪ฉันอยากถอนเงินออกมา ‪แล้วอยู่บ้านกับจูนจะแย่แล้ว
‪จําไว้นะ ถ้าคุณเมาเกินไป ผมอยู่ตรงนี้นะ
‪ผมใช้ยาทีละน้อยเพื่อเพิ่มความคิดสร้างสรรค์
‪ไม่เป็นไรค่ะ
‪มื้อค่ํากินเห็ดนี้เป็นแค่หนทางสู่จุดจบ
‪มันไม่พอให้คนอย่างจอร์แดน ‪เป็นเจ้าของอาณาจักรค้าปลีกได้หรอก
‪พวกเขาต้องเห็นพระเจ้า
‪พอล แม็กคาร์ตนีย์เคยเห็นพระเจ้าตอนเมา
‪และบอกว่าพระเจ้าดูเหมือนกําแพงยักษ์
‪เก็บเรื่องบ้าๆ แบบนั้นไว้พูดในใจเถอะ
‪นี่ ว่าแต่
‪ถ้าคืนนี้ฉันเข้าสู่สถานที่ศักดิ์สิทธิ์ ‪ให้ฉันไปคนเดียวนะ
‪เดี๋ยว อะไรนะ
‪ได้ยินไหม
‪อีการักผม
‪เห็นไหม
‪ไม่มีปัญหาเลย
‪แดนนี่ สู้ๆ
‪บ้าเอ๊ย
‪พระเจ้า
‪ให้ตายสิ
‪ฉันเลี้ยงมื้อเที่ยงเอง ทุกคน
‪แดนนี่ ขอคุยด้วยหน่อยได้ไหม
‪ไล่เขาออกซะ
‪บ้านสวยตายล่ะ
‪นี่ นายจะไปไหน ขึ้นรถ
‪เพื่อนฉันจะมารับ
‪- ขึ้นรถเถอะน่า พอล ‪- เขาอยู่ใกล้แค่นี้เอง
‪ก็ได้
‪อูเบอร์ของพอลครับ
‪เห็ดคือเสาหลักของระบบนิเวศทุกแห่ง
‪ดังนั้นในฐานะซีอีโอของฟอร์สเตอร์สคอร์ปอเรชั่น
‪ฉันยินดีที่จะประกาศว่าเราได้ร่วมมือกับ ‪องค์กรไม่แสวงหากําไรสองสามแห่ง
‪ในการสํารวจสรรพคุณเชื้อรา
‪ยา
‪นั่นอะไรอ่ะ
‪ที่รัก มันคือพิซซ่าเห็ด
‪จอร์จ มันก็แค่เห็ดธรรมดา
‪นี่มันงี่เง่ามาก
‪อย่างที่พ่อฉันเคยพูดว่า ‪"เรากินเห็ดใดๆ ได้หนึ่งครั้ง"
‪สวัสดีค่ะ ขอโทษนะคะ สวัสดีค่ะ
‪ก่อนที่เราจะกิน
‪ฉันต้องขอเวลาสักครู่ เพื่อกล่าวอวยพรให้กับ ‪เจ้าภาพผู้สร้างแรงบันดาลใจของเรา
‪พี่สะใภ้ของฉัน จอร์ดานา ฟอร์สเตอร์
‪ฉันจําครั้งแรกที่คุณพาฉันไปหาอาหารได้
‪เราไปเยี่ยมมาตุภูมิของฉัน...
‪นี่บริอาน่า คินสลีย์ อสังหาริมทรัพย์ ‪กรุณาฝากข้อความไว้ค่ะ
‪(ขาย บริอันนา คินสลีย์ อสังหาริมทรัพย์)
‪สวัสดีครับ ผมแดนนี่ โช ‪ผมโทรมาเรื่องที่ดินที่ซัมมิตไดรฟ์
‪ผมเปิดบริษัทก่อสร้างที่พักอาศัย ‪ที่ประสบความสําเร็จมาก
‪และผมต้องการจะซื้อที่ดินจริงๆ
‪โทรกลับหาผมด้วยนะครับ ขอบคุณมากครับ
‪สวัสดีครับ ผมแดนนี่ โชอีกครั้ง
‪ผมเพิ่งโทรมาเรื่องที่ดินที่ซัมมิตไดรฟ์
‪ผมไม่แน่ใจว่านี่เป็นโทรศัพท์บ้านหรือเปล่า ‪ผมให้เบอร์ผมเผื่อไว้นะครับ
‪818-555-4181
‪สวัสดีครับ แดนนี่อีกครั้งนะครับ
‪ผมมีเงินด้วยนะครับ
‪สําหรับเงินดาวน์ ผมลืมบอกไป ผมมีเงิน
‪โทรกลับหาผมด้วยนะครับ
‪(บัญชีของแดนนี่)
‪บ้าเอ๊ย
‪ต้องมีอะไรสักอย่าง อะไรวะ
‪ไม่เห็นเคยบอกเลยว่า ‪คุณแต่งงานกับลูกชายของฮารุ นาคาอิ
‪- ฮัลโหล ‪- ไม่ยักรู้ว่าคุณเป็นแฟนคลับ
‪- ใช่สิ ‪- รู้อะไรไหมคะ
‪คุณควรมางานเปิดตัวแกลเลอรีคืนพรุ่งนี้นะคะ
‪จอร์จให้ยืมผลงานชิ้นหนึ่งของพ่อเขา
‪จริงเหรอ ฉันอยากไปนะ
‪ไม่มีใครในครอบครัวฉันเข้าใจวัฒนธรรมเลย
‪ฟอร์สเตอร์สถึงได้ยึดติดกับอดีต
‪คุณถึงได้มาอยู่จุดนี้
‪เพื่อเปลี่ยนมัน
‪เห็นไหม ฉันชอบคุณนะ
‪คุณมีความสงบแบบชาวพุทธนิกายเซน
‪แค่เป็นตัวของตัวเองน่ะค่ะ
‪นี่ค่ะ
‪- ขอบคุณมากค่ะ ขอบคุณ ‪- ขอบคุณค่ะ
‪ฟังนะ ฉันไม่ได้เชิญคุณมาที่นี่แค่เพื่อกินของแปลกๆ
‪ฉันไม่ชอบเห็ดด้วยซ้ํา
‪ยกเว้นเห็ดวิเศษ
‪กําลังมีการร่างข้อเสนออยู่
‪คาดว่าพรุ่งนี้จะมีเอกสารข้อตกลง
‪โอ้ พระเจ้า
‪ขอบคุณมากค่ะ จอร์แดน
‪ฉันอดใจรอดูไม่ไหวแล้ว ‪ว่าคุณจะทํายังไงกับโคโยเฮาส์
‪โอเค จะมีการสอบทานธุรกิจสองสามสัปดาห์
‪มากสุดก็สองเดือน
‪ค่ะ แน่นอน ไม่มีอะไรให้ปิดบังทั้งนั้นค่ะ
‪ดี
‪อย่าทําพังล่ะ
‪เพราะเราต่างก็รู้ดีว่าฉันไปจีน
‪แล้วลอกเลียนผลงานของคุณได้ถูกกว่านี้ก็ได้
‪ใช่ ฉันว่าเก็บงานไว้ในอเมริกาเถอะนะคะ
‪แน่นอนค่ะ
‪ชน
‪(เหตุวิวาทบนท้องถนน ช่วยด้วย ‪กล้องผมถ่ายไว้ได้แค่นี้ ช่วยด้วยครับ)
‪(- ไม่มีใครเห็นคนขับเหรอ ‪- ไม่มี)
‪ขอบคุณพระเจ้า
‪(ผิดพลาด)
‪อะไรวะ
‪แม่
‪ไง
‪ลูกแค่ฝันร้ายน่ะ ลูกรัก โอเคไหม
‪นอนต่อเถอะ แม่อยู่นี่แล้ว
‪ถ้าฝันร้ายกลับมาอีกล่ะ
‪ก็...
‪ทุกครั้งที่แม่ฝันร้าย ‪แม่จะนึกถึงช่วงเวลาที่มีความสุข
‪จริงเหรอคะ
‪ใช่จ้ะ
‪ที่จริงแม่คิดถึงช่วงเวลาที่มีความสุขกับลูกนะ จูนี่
‪แม่คิดถึงวันที่ลูกเกิด
‪ลูกเติบโตอยู่ในท้องแม่นานเลยล่ะ
‪แล้วจู่ๆ ก็ ปิ๊ง
‪ลูกก็อยู่ตรงนั้น มองกลับมาที่แม่
‪แล้วส่วนที่บ้าก็คือ...
‪ลูกเป็นตัวเองอยู่แล้ว
‪แม่จําเตียงโรงพยาบาลได้
‪แม่จํา...
‪ผ้าห่มที่คลุมหน้าเล็กๆ ของลูกได้
‪ตอนนั้นตีสี่ ทั้งเมืองเงียบกริบ
‪ไม่มีประชุม
‪ไม่มีอีเมล
‪ไม่มีการเสแสร้ง
‪มีแค่ลูกกับแม่
‪และไม่มีอะไรผิดปกติเลยในจักรวาลนี้
‪แม่อยากให้เราหยุดเวลาอยู่ตรงนั้น
‪ไม่มีใครเข้าใจ
‪ไปตายซะ
‪นายไม่รู้ด้วยซ้ํา
‪และเมื่อฉันตาย นายจะได้เห็น
‪นายจะได้เห็นแน่
‪ให้แน่ใจว่าคาร์บอนมอนอกไซด์ ‪มีระดับสูง
‪(วิธีฆ่าตัวตายที่เจ็บน้อยที่สุด)
‪รอให้ฮิบาชิกระตุ้นสัญญาณเครื่องดักควัน ‪ฉันทําแล้ว
‪ไม่ ไม่ใช่แบบนี้
‪บ้าเอ๊ย
‪พระเจ้า มันอยู่ตรงนั้นมาตลอด
‪(ฟอร์สเตอร์ส)
‪(ค้นหาป้ายทะเบียนแคลิฟอร์เนีย)
‪(ลงทะเบียนในนาม ‪จ่าย 79.99)
‪ไอ้เบื๊อกนี่
‪(ดูรายงานฉบับเต็ม)
‪พ่อต้องจับหนูให้ได้นะ
‪ที่รัก เรามีแบตเตอรี่เก้าโวลต์ไหม
‪คิดว่าไม่มีนะ ทําไมล่ะ
‪ฉันแค่คิดว่าเราต้องเปลี่ยนแบตน่ะ
‪ในไหน
‪เดี๋ยวผมจะหาให้
‪คิดว่าในตู้เซฟนะ
‪คุณเปิดตู้เซฟทําไม
‪ก็ฉันเห็นโพสต์จากเน็กซ์ดอร์
‪แล้วสมัยนี้คนก็บ้ากัน
‪อ๋อ ผมเปลี่ยนรหัสน่ะ
‪บางที...
‪คุณไม่คิดว่าฉันควรรู้รหัสใหม่ด้วยเหรอ
‪ถ้าเกิดเรื่องไม่ดีขึ้น แบบมีคนตามฉันกลับบ้านล่ะ
‪เอมี่
‪คุณก็รู้ว่าทําไมผมไม่บอกคุณ
‪พ่อคะ
‪เดี๋ยว ลูกรัก
‪หยุดก่อน ลูกรัก
‪โอเค ขอให้สนุกนะจ๊ะ โอเคไหม
‪แล้วค่อยเล่าให้แม่ฟังทีหลังนะ
‪แม่
‪พอได้แล้ว
‪เร็วเข้า พ่อ ไปกันเถอะ
‪377 ถนนบอนฮอม
‪"377 ถนนบอนฮอม
‪ฉันอาศัยอยู่ที่ 377 ถนนบอนฮอม"
‪ไอ้เวรเอ๊ย
‪(11 พฤศจิกายน วันเกิดแม่)
‪หนึ่ง หนึ่ง หนึ่ง สี่
‪สาม สอง ศูนย์ สาม...
‪สาม สอง สาม
‪สามเจ็ดเจ็ดอยู่ไหนวะ อะไรวะ
‪(เปิด)
‪ไม่คิดว่าฉันจะหานายเจอเหรอ
‪ฉันจะหานายให้เจอ ไอ้สารเลว
‪ฉันจะหวดก้น...
‪อะไรนะ
‪จะเอาเหรอ งั้นก็มาเลย
‪มาลุยกันตอนนี้เลย
‪อยากมีเรื่องเหรอ
‪เอาเลยสิวะ ไอ้เวร
‪บงโฮม บงโฮม
‪"อี. ที. บงโฮม"
‪บ้านนายอยู่ไหนวะ
‪สวัสดีค่ะ
‪มีอะไรให้ช่วยคะ
‪ขอโทษที่รบกวนครับ
‪ผมเป็นผู้รับเหมาที่อยู่แถวนี้
‪คุณเพิ่งปรับปรุงบ้านใช่ไหมครับ
‪ใช่ค่ะ ทําไมเหรอคะ
‪ผมอดสังเกตไม่ได้ว่า
‪รางน้ําบนดาดฟ้าของคุณไม่มีเสาค้ํา
‪อาจทําให้เกิดอันตรายจากไฟฟ้าได้น่ะครับ
‪อะไรนะ
‪ผมไม่ได้พยายามหาเงินจากคุณนะครับ
‪ผมแค่คิดว่าจะมาบอกคุณ ‪คุณจะได้ให้ช่างของคุณมาซ่อมมัน
‪นี่ คุณไม่ใช่พวกโรคจิตใช่ไหม
‪เพราะถ้าใช่ คุณควรรู้ว่าฉันมีปืน
‪อย่างที่ผมบอกครับ คุณ ผมแค่พยายามจะช่วย
‪ไม่ได้ตั้งใจทําให้คุณอึดอัด ผมจะไปแล้วนะครับ
‪นี่ ไม่ รอเดี๋ยว
‪โอเคไหม เดี๋ยวฉันออกไป แค่...
‪สวัสดีครับ
‪สวัสดีค่ะ
‪ขอบคุณมากที่ไปดูหลังคาให้นะคะ
‪ฉันซาบซึ้งจริงๆ
‪ไม่เป็นไรครับ
‪มีอะไรที่คุณอยากให้ผมดูอีกระหว่างที่ผมอยู่ที่นี่ไหม
‪ไม่ค่ะ เราเพิ่งปรับปรุงที่นี่ใหม่ทั้งหมด
‪ทุกอย่างในครัวใหม่เอี่ยม
‪และแม่สามีฉันก็คิดว่ามันไม่ได้พิเศษอะไร
‪แต่ไม่รู้สิ ฉันว่าฉันทําได้ดีนะ
‪คุณทําได้ดีทีเดียวครับ
‪ฝากบอกเธอกับสามีฉันด้วยก็แล้วกัน
‪ตอนนี้เขาอยู่บ้านไหมครับ
‪เขาจะไม่อยู่บ้านสักพักค่ะ
‪เขาเป็นคนญี่ปุ่น
‪ใช่ค่ะ
‪โรงรถคุณอยู่ไหนครับ
‪รู้ไหมคะ ที่จริงเราต้องจ้างสองบริษัท
‪มาทําตู้เก็บของ
‪มันวุ่นวายไปหมด ใช้เวลาเป็นชาติกว่าจะเสร็จ
‪แต่ก็นะ มันก็ได้ผลนะ
‪ครับ เห็นความบิดเบี้ยวชัดเจนเลย
‪ขอโทษนะ นี่พูดจริงเหรอ
‪ใช่ครับ มันดูดซับความชื้นเข้าไป
‪- บ้าเอ๊ย มันต้องมีอะไรสักอย่างสินะ ‪- ใช่ครับ
‪ต้องมีบางอย่างเสมอ
‪รู้ไหม มันเหมือนเราทํางานหนักมานานมาก ‪เพื่อหาเลี้ยงครอบครัวใช่ไหม
‪ใช่ ถ้าไม่ใช่คุณ แล้วใครจะทํา
‪ใช่เลย
‪แล้วพอถึงจุดหนึ่ง ‪คุณคิดว่าจะได้ผ่อนคลาย แต่ไม่เลย
‪มันชื้นเกินไป ฉันเลยต้องทําตู้พวกนี้ใหม่
‪ฉันอาจต้องทําหลังคาใหม่
‪แล้วพอฉันทําเสร็จ เงินฉันก็หมด
‪ครัวก็ล้าสมัย
‪และตลอดเวลานั้น ฉันแค่อยากได้อ่างน้ําร้อน
‪ครัวของคุณไม่มีวันตกยุคหรอกครับ
‪ผมเลยคิดว่าคุณไม่น่ามีปัญหาหรอก
‪ขอโทษค่ะ ฉันแค่...
‪ฉันเหนื่อยน่ะ
‪ไม่ต้องขอโทษหรอกครับ คุณปกติดี
‪ผมเข้าใจคุณ ผมเข้าใจ
‪รถสวยนะ
‪สามีคุณชอบขับคันนี้ไหม
‪ที่จริงเขาขับมินิแวนรับส่งลูกน่ะค่ะ
‪ส่วนฉันขับรถหรูไปทํางาน
‪ดีจัง
‪ใช่
‪ขอเข้าห้องน้ําหน่อยได้ไหมครับ
‪ที่รัก ได้ฟังข้อความแล้วโทรกลับด้วยนะ
‪ฉันหงุดหงิดมาก
‪ขอบคุณพระเจ้าที่ผู้รับเหมาแวะมา ‪แล้วเห็นทุกอย่าง
‪ตู้เก็บของเฮงซวยของเรา...
‪อ้อ ฉันต้องไปแล้ว
‪ขอบคุณอีกครั้งสําหรับทุกอย่างนะคะ
‪เราน่าจะแลกเบอร์กัน...
‪ผมไปนัดสายแล้ว ต้องไปแล้วล่ะ บายๆ
‪อะไรวะ
‪เฮ้ย เฮ้ย
‪หก อาร์ เค พี หก สาม สอง
‪คําบรรยายโดย ธนิศา ขําคง