Xa, ás veces pasa.
- Que tal o día? - Moi ben.
- E o teu? - Bárbaro.
Bárbaro é bárbaro.
Si que o é, si.
Fas algo divertido a fin de semana?
Relaxarme e pasar tempo coa muller.
- Moi ben. - E ti, tes plans?
O mesmo, meu. Agás pola muller.
- Igual iso é bo. - Xa.
Que tal esta pintura?
Boísima, é das que máis se vende.
- Xenial. - Moi ben.
- O tícket. - Grazas.
Que pases bo día.
Era para devolver.
Todo ben?
Si, é que mudei idea.
É a terceira vez que compra e devolve estas grellas hibachi.
Xa, carbón contra gas.
Custa decidirse.
O detector de monóxido de carbono tamén.
Pensaba que non pediades explicacións.
Non pido nada, é unha afirmación.
Está ben.
Ten o tícket?
Teño.
Está por aquí.
Para devolucións,
teñan os tíckets á man, por favor.
Veña, ho.
Mira, quedo con todo, si?
Axudaches de raio.
Sempre hai algo, hostia.
Sempre.
Que? Que?
Que problema tes?
A rañala.
Onde andas?
Pilleite.
A que hostias andas, tío?
Pensas que non te collo?
Quen cona te cres?
Puta merda.
Que che fodan.
Vai cagar, ho!
Amosa a cara!
Amosa a cara! Que amoses a puta...
Merda.
Pilleite, fillo de puta.
Estou até os collóns!
Cada puto día!
Onde cona cres que vas? Mi madriña, será imbécil.
Que fas?
Non.
Para!
7-C-7-6-4-F-1.
VICHES O ARTIGO? FALÁMOLO MAÑÁ.
FORSTERS NEGA A COMPRA DE KŌYŌHAUS
Que leria.
OS CACTOS AFOGARON (FUN EU). QUE FAGO?
Usar a cabeza?
RESPONDE A TODOS, APROBACIÓN DE PEDIDO URXENTE.
TEÑO IDEAS PARA RENOVAR A TÚA CASA.
QUEDA POUCO LEITE DE COCO.
Xa basta.
PARTICIPA E GAÑA 500 $ EN COMPRAS
Amy?
Si?
Estás ben? Pasou algo en Forsters?
Que va, foi todo xenial.
Jordan amosoume a tenda insignia e convidounos á súa casa mañá.
As típicas ñáñaras.
Entón que che pasa? Pareces amuada.
Corazón.
Veña.
Cóntamo.
Vale, a ver...
despois da reunión, fiquei no aparcadoiro,
pensando en cantas chamadas e reunións tiven que facer nos últimos dous anos.
E malia todo, a oferta non chega, e iso alteroume, non sabes?
E vou e arranco e aparece un tipo...
Amy, antes de te alporizares...
Voute parar aquí.
Respira fondo.
Para.
Tes que te centrar no positivo, si?
Igual podiamos retomar os diarios de gratitude.
Papi!
Máis rotuladores!
A nosa artista.
Diarios de gratitude.
Tes razón, fagámolo. Grazas, corazón.
Veña.
- Junie! - Mamá, estrañámoste!
E eu a vós, rula.
Mira o vaso que fixo o papá.
Coido que che vai encantar.
Tes razón, Junie. Encántame.
Aínda che parece ben vendelo na túa tenda, non si?
Pero se cambiaches de opinión...
non pasa nada.
Na galería non se venden ben, así que non sei.
Déixamo a min.
Paul.
Paul!
Estás na casa?
Meu, viches un tícket de Forsters?
Estou no medio dunha partida.
Tío, recolle un pouco.
Oíches?
Estou cunha partida.
Tío, hoxe un carallo vai e comeza a pitarme.
Así que fun detrás del,
levou un bo susto o cabrón.
Iso é o que lle pasa ao mundo.
Queren que sintas que non tes control ningún.
Non sabes?
Coma se houbese que comer merda cun sorriso na cara.
A rañala, tío.
A rañala!
Non quero... Estou farto de sorrir, tío.
Diga?
Son a mamá. Estás a portarte ben?
Estou, mamá. Como andades ti e o papá?
Vivir co tío é duro.
O papá e mais eu rifamos decote.
O que?
Dáme que xa non quere seguir traballando.
Traballar á miña idade? Para que?
Nin tempo teño de almorzar.
Tranquilos.
O negocio vai ben.
Vou mercar o terreo que queriades.
Farei unha casa grande.
Claro.
Non, en serio.
Non te preocupes por nós.
Busca unha moza coreana na igrexa e casa con ela.
Forma unha familia.
Que si...
E estaría ben que Paul comezase a gañar cartos.
Non sae do seu cuarto, que cartos vai gañar?
Ei, merquei esta cadea por dous mil.
Vós que carallo fixestes?
Xa vos chamarei.
- Paul non pode xogar. - Que cona che pasa?
- Gañas iso coas cripto? - A ti que che importa.
Impórtame se o vas perder todo.
Sei o que fago, entendes?
Non o sabes, tío. Prometiches que non te ías meter niso.
Por iso gañei máis ca ti esta semana, non vou limpar baños.
Desde que os pais perderon o motel non paro.
E ti apostas mentres eles traballan para Samchon?
Podes botar o sermón,
co que lle deixaches facer a Isaac no motel?
- Perdémolo por iso. - É o noso curmán.
Eu non sabía nada.
Somos unha familia de fracasados.
Apunta todos os contrasinais.
- Todos. E todas as contas. - Que falas?
Vounos cambiar para que non accedas.
Vaiche boa.
Tío, ou o escribes todo ou xa estás pagando o alugueiro.
Está ben.
Comiches?
Xa, ten razón, non o pensara.
Non, xa o sei, é que...
a dona son eu, non teño superiores.
Ola?
O teu marido é un xenio.
Xa.
A verdade é que si.
Non che parece que as esferas non pegan aquí?
Non, son xusto o que precisaba a tenda.
É un pensamento bo, moi positivo.
Ou sexa, ambos sodes xenios.
A túa vida é unha inspiración enorme.
Grazas, Mia.
Érgome cada día sentíndome afortunada.
Eu metinme a deseñar
xusto despois de estudar a obra de Haru Nakai na uni.
O pai de George era moi especial.
Estrañámolo decote.
O que?
Significa "síntoo" en xaponés, non si?
Moi ben.
Grazas.
Adoro o local.
Grazas, corazón.
Avísanos se tes preguntas, si?
Ai, mi madriña! Amy Lau.
Podemos tirar unha foto?
Claro que si.
Xa me ocupo eu.
Levo anos mercando as túas plantas en Internet
e decidín pasar pola tenda.
Ai, que ben.
Lin a túa entrevista na Calabasas Style
e teño que dicir
que te admiro, a ti e como vives.
Grazas.
Non sei como o fas.
Si, marchou e basicamente, acouguei.
Pero ten sorte, porque lle ía dicir catro cousas.
Collinlle a matrícula.
Van coma tolos.
Xa, como te entendo.
Listo.
Vale.
Listo.
Puxen a miña masilla, é doado facela.
Moi ben.
Quedou xenial, así que...
Oíches, meu, por casualidade tes os contactos que che pedira?
- Lembras as mensaxes? - Certo.
Preguntei,
pero os meus colegas xa teñen ferragacheiro, así que...
Contratista.
Son contratista.
Ai, xa. Claro, obviamente.
A propósito, se coñeces algún podador bo,
avísame, porque hai tempo que quero podar eses bichos.
Fágocho eu.
Pero non precisas un título ou algo?
Queres contratar alguén con cinco estrelas en Yelp?
Esas valoracións sonche completamente falsas, meu.
Mira, volvo mañá con algunha xente, 600 dólares.
Estaría ben sacalo do medio.
Que tal 550?
Meu.
- Só por seres ti. - Está ben, até mañá.
- Xenial. - Moi ben, si.
Despedíchelo?
Non, vai podar as árbores.
Pois despídeo cando acabe, é moi molesto.
Xa o sei.
É molesto de raio.
É perfecto.
Coma ti.
Tráesme os outros debuxos?
Vou.
Precisa un profesor de arte.
Para teu pai importaba máis o gusto ca o talento.
Xa sei o que queres dicir, mamá.
Non quero que Junie sinta presión, está ben?
Ou sexa, pintar axúdalle coa ansiedade e deixou de beliscar na pel...
Pero sempre agradecemos os teus consellos, Fumi.
E grazas por quedares con ela mañá.
As avoas deberían pasar tempo coas netas.
Total, e mañá vai ser un día moi importante,
porque Jordan convidounos á súa casa.
Amy traballou moito para esta venda, mamá.
Kōyōhaus podería estar en todos os Forsters do país.
O que debería facer é pór a tenda en Rodeo Drive.
- Pensareino. - Ei.
Mesmo se todo vai a pique,
temos todo o que precisamos xusto aquí, non si?
- George. - Joji.
Cómprevos renovar a casa.
Xa, pero quixeches ti que Junie fose...
a todas esas clases de mindfulness e grupos de xardinería orgánica, e...
O único que importa é que June prospere sendo ela mesma.
- Prosperar non é gratis. - A miña irmá facía ruído ao comer.
E hai tres anos...
o marido acaboulle debaixo dun tren.
Canto o sinto.
ACCEDER A COINBASE
MOEDEIRO DE PAUL
Caralla.
Meu, D.!
Que tal, tío?
Meu!
- Mi madriña. - Que sexy.
Que tal, tío? Alégrome de verte.
Eu tamén. Mi madriña, que sexy me estás.
- Grazas. - Véxote moi ben.
E eu a ti.
- Fas exercicio? - Un chisco.
Dúas sopas de óso de boi.
- Que tal? - E ti, primiño?
Que tal che vai? Véxote san.
Tres meses fóra.
Grazas aos putos filipinos.
- Protexíanme. - Xa.
E ti? Cóntame.
Todo ben.
Si, vaime ben. Hai choio.
- Iso está ben. - Xa.
Meus pais están...
Xa sabes, están a pasalo mal, pero...
Xa, desde o do motel.
En Corea pola miña culpa.
- Unha merda. - A ver...
Díxenllelo aos polis, non fixestes nada.
E eu tampouco, só era o intermediario.
Quen sabía que falsificaban leite?
Eu non. Ninguén o sabía, ou?
Xa, claro, ninguén o sabía, así que...
Estás de volta.
Todo vai ben, xenial.
Todo vai ben. Todos ben.
- Si? - Si.
A ver, fanme falta cartos.
Camareira, aquí!
Desculpa.
Móllame a cona con kimchi antes de...
- Vouche pagar. - Non hai sopa, acabo de sentar.
Aínda non comemos. Podemos comer en paz antes de...?
Desculpa, Isaac. Culpa miña.
Desculpa por che berrar. Teño que mellorar.
Vouche dar os cartos.
Síntome mal polo motel e vouche dar os 20 000.
O único que che pido é,
podemos comer tranquilos?
Claro, tío.
- Saúde. - Grazas.
DEPÓSITO DE 20 000 $ NO MOEDEIRO DE DANNY
MOEDEIRO DE DANNY
Alá imos.
Que ganas de cobrar e ficar na casa con June.
Se tes unha viaxe mala, estou contigo.
Tomo microdoses para a creatividade.
Non pasa nada.
Esta cea de cogomelos só é o medio para un fin.
A Jordan non lle basta con ter un imperio,
ten de ver a Deus.
McCartney viu a Deus nunha viaxe e dixo que era un muro enorme.
Di cousas así aí dentro.
A propósito,
se esta noite vou a algures espiritual, déixame ir soa, si?
Espera, o que?
Oídes iso?
Os corvos adóranme.
Vedes?
No problemo.
Veña, Danny.
Veña, ho.
Merda!
Hostia!
Mimá.
Hostia puta!
Convídovos ao xantar.
Danny, tes un segundiño para falarmos?
Bótao dunha vez.
É unha casa fea de carallo.
Tío, onde vas? Monta no coche.
Lévame un colega.
- Monta no coche. - Vive moi preto.
Está ben.
Uber para Paul?
Os cogomelos son a pedra angular de todo ecosistema.
Como presidenta de Forsters Corporation,
alégrame anunciar que nos unimos a varias empresas benéficas
para explorar as aplicacións dos fungos.
A medicina...
Que raio é iso?
Amor, pizza de cogomelos.
George, son cogomelos normais.
Isto éche unha parvada.
Como dicía meu pai: "Podes comer calquera fungo unha vez."
Ola, desculpade.
Antes de comezar,
gustaríame facer un brinde pola nosa inspiradora anfitrioa,
a miña cuñada, Jordana Forster.
Lembro a primeira vez que me levou apañar cogomelos.
Estabamos de visita na miña patria...
Inmobles Brianna Kinsley, deixe unha mensaxe.
VÉNDESE BRIANNA KINSLEY
Ola, son Danny Cho. Chamo polo predio de Summit Drive.
Teño unha empresa de éxito no sector da construción
e vou moi en serio co de mercar.
Por favor, chámeme. Moitas grazas.
Ola, son Danny Cho outra vez.
Acabo de chamar por Summit Drive,
pero non sei se isto é un fixo. Deixo o meu número por se acaso.
É o 818-555-4181.
Ola, outra vez Danny.
Tamén teño cartos.
Para a entrada, esquecín mencionalo, teño cartos.
Por favor, chámeme.
MOEDEIRO DE DANNY
Merda.
Sempre pasa algo. Que carallo?
Non mencionaras que o teu home era o fillo de Haru Nakai.
- Tía? - Non sabía que eras fan.
- Son. - Sabes que?
Deberías vir á inauguración da galería.
George presta unha obra do pai.
En serio? Encantaríame.
Na miña familia ninguén entende a cultura.
Por iso Forsters quedara no pasado.
E para iso estás ti.
Para cambialo.
Ves? Cáesme ben.
Tes un algo sereno de budista zen.
Xa me coñeces.
Aquí teñen.
- Moitas grazas. - Grazas.
Mira, obviamente, non te convidei só para comeres cousas raras.
Os cogomelos a min nin me gustan.
Agás os alucinóxenos.
Estamos a preparar a oferta.
As condicións estarán mañá.
Mi madriña.
Moitas grazas, Jordan.
Que gana de ver o que fas con Kōyōhaus.
Haberá unhas semanas de auditoría.
Máximo un par de meses.
Claro, nada de segredos.
Ben.
Non o mandes ao carallo.
Ambas sabemos que podería ir a China
e copiar esa merda por menos.
Xa, mellor crear traballo aquí, non si?
Total.
Saúde.
AXUDA! RIFA ENTRE CONDUTORES. SÓ TEÑO ESTAS IMAXES.
- NINGUÉN OS VIU? - NON!
Menos mal.
Que carallo?
Mamá!
Só era un pesadelo, corazón. Si?
Volve durmir, a mamá está aquí.
E se volvo ter pesadelos?
Pois...
cando me pasa a min, penso en momentos felices.
Fas iso?
Fago.
De feito, en momentos felices contigo.
Penso no día en que naciches.
Estiveches moitísimo tempo no bandullo da mamá,
e de socate, paf!
Aquí estabas, a ollar para min.
E o máis tolo foi...
que xa eras ti.
Lembro a cama do hospital.
Lembro a...
A manta que che envolvía a cariña.
Eran as catro da mañá e toda a cidade estaba en silencio.
Non había reunións
nin e-mails.
Nada que finxir.
Só ti e mais eu.
E non había nada malo en todo o universo.
Oxalá poder ficar alá.
Ninguén o entende.
Ide cagar.
Non tendes nin zosca.
Xa veredes cando morra.
Xa veredes, hostia.
"Para os niveis de CO...
SUICIDIO SEN DOR
...agarde polo detector". Feito.
Isto non é.
Cona.
Merda, mira onde estaba.
MATRÍCULAS DE CALIFORNIA
TITULAR POR 79.99 $
O carallo este.
VER INFORME
Tes que me pillar!
Amor, temos pilas de nove volts?
Coido que non, por?
Diría que hai que cambiar unhas.
Cales?
Despois miro.
Coido que as da caixa forte?
Para que querías abrila?
Lin algúns comentarios en Nextdoor
e a xente estache moi tola.
Cambiei a combinación.
Pois igual...
Non che parece que debería ter a nova?
E se pasa algo malo? Alguén me segue á casa ou algo?
Amy.
Xa sabes por que non cho dixen.
Papá?
Agarda, rula.
Espera, corazón.
Que teñas un día xenial, si?
E despois cóntasllo todo á mamá, si?
Mamá.
Basta.
Veña, vamos, papá.
Estrada Bon Homme, 377.
"Bon Homme, número 377.
Vivo no 377 de Bon Homme."
Perrecho do carallo.
ANIVERSARIO DE MAMÁ 11 DE NOVEMBRO
Un, un, un, catro.
Un, un, un catro.
Tres, dous, cero, tres...
Tres, dous, tres.
Onde cona está o 377? Que carallo?
ABRIR
Pensabas que non te atoparía?
Claro que te vou atopar, merdeiro.
Vouche dar no puto...
Que?
Queres ir? Vamos.
Vamos agora mesmo.
Queres ir, hostia?
Pois vamos, cabrón de merda!
Bon Homme.
Bon Homme. Bon Homme.
E. T., casa, Bon Homme.
Onde carallo vives?
Ola.
Querías algo?
Desculpe a molestia.
Son o contratista dunha obra nesta rúa.
Fixeron reformas hai pouco?
Fixemos, por que?
Reparei en que os condutos do tellado non teñen soporte.
É un risco eléctrico.
O que?
Non quero sacarlle os cartos.
Simplemente quería avisala para que llo veñan arranxar.
Non serás un deses tipos raros, non?
Porque se o es, teño unha pistola.
Xa llo dixen, señora, só quero axudar.
Non a quería incomodar, xa marcho.
Non, agarda un segundo.
Si? Agora vou.
Ola.
Grazas por mirares o tellado. Agradézocho moito.
Ningún problema.
Mírolle algo máis antes de marchar?
Non, acabamos de reformar.
A cociña é toda nova,
a miña sogra pensa que é básica,
pero non sei, a min paréceme que fixen un bo traballo.
Abofé que o fixo.
Pois dillelo a ela e ao meu home.
Está el na casa?
Tardará en chegar.
É xaponés.
Si.
Onde está o garaxe?
Da ebanistería encargáronse dúas empresas distintas.
Tardaron a vida en acabar.
Pero ao final quedou ben.
Vexo que por aquí cambou.
Perdoa, estás en serio?
Estou, é que absorbe toda esta humidade.
- Merda, sempre hai algo. - Pois si.
Sempre hai algo.
Traballamos coma bestas para que á familia non lle falte de nada...
Xa, se non o fas ti, quen?
Exacto.
E cando pensas que te podes relaxar, nada.
Hai demasiada humidade, hai que refacer os armarios.
E se cadra, tamén o tellado, e cando acabe con todo...
estarei sen cartos, cunha cociña anticuada,
e eu o único que quería era un puto jacuzzi.
A súa cociña é atemporal.
Non vai ter problema.
Desculpa, é que estou...
Estou cansa.
Non pasa nada.
Enténdoa perfectamente.
O coche é bonito.
Ao seu home gústalle conducilo?
El leva o monovolume para a nena
e eu vou ao traballo no coche de luxo.
Que ben.
Si.
Podo ir ao cuarto de baño?
Amor, chámame cando recibas isto.
Estou moi enfadada.
Menos mal que un contratista se decatou de todo.
Os armarios de merda...
Teño que deixarte.
Grazas por todo.
Deberiamos intercambiar teléfonos.
Chego tarde a unha cita, marcho. Abur!
Que carallo?
6-R-K-P-6-3-2.
Subtítulos: Jeiry Castellano