Sial!
Sial.
Sial!
- Pegawai Alex? - Ya.
Jadi ini kerja dia.
Pastikan dia tahu saya setia.
Sylvie, bukan?
Saya akan ajar awak.
Okey.
Nama saya Kimmie,
tapi panggil saya Pn. Bellarie.
- Semua pemegang saham hadir. - Saya nak dia tunjukkan.
Jauhi dia!
Oh, Tuhan!
Oh, Tuhan.
- Apa ini? - Dia dah mati?
- Saya tak tahu! - Dia mati?
Tak tahu! Siapa kisah? Dia rogol awak!
Awak perlu bertenang.
Dia tak rogol saya.
Dia tak rogol.
Sylvie, apa?
- Sylvie. - Oh, Tuhan.
Tak guna! Ayuh.
Tak guna.
- Saya tak boleh tengok dia. - Bangun!
- Kita perlu telefon ambulans! - Tak! Sylvie, diam!
Apa? Kenapa?
Jangan telefon sesiapa, okey? Dia dah mati.
- Tak guna. - Saya tak boleh buat ini.
- Tak, Sylvie. - Saya tak boleh!
Sial!
Fikir. Fikir, Rain.
Sial.
Hei. Tinggalkan pesanan selepas bunyi bip.
Angel, awak di mana?
Telefon saya sekarang.
Selamat datang, En. Bellarie.
Helo.
Bagaimana penerbangan awak?
Lama.
Bagaimana keadaan awak?
Tak bagus.
Kami akan buat awak rasa lebih baik.
Harap begitulah.
Awak boleh berjalan?
Ya, tapi saya lemah.
Ya, sudah tentu.
Ini…
Ya. Tak guna.
Kami akan jaga awak baik-baik.
Awak dapat
semua rekod saya?
Ya, kami dapat.
Awak yakin awak boleh bantu saya?
Kami akan buat yang terbaik. Okey?
Ya, terima kasih banyak.
Sama-sama, tuan.
Ini Pegawai Alex.
Ini Rain.
- Okey. - Awak tak boleh bercakap sekarang?
Ya, tak boleh.
Saya ada situasi di sini.
Ya?
Budak lelaki rogol Sylvie dan saya…
Saya tolak dia dari tingkat dua bangsal.
Okey.
Awak dengan siapa? Pegawai Trackson?
Ya.
Alamak.
Jadi awak alihkan?
Saya heret dia ke tepi bangsal.
Okey.
Saya akan tengok nanti. Semuanya okey.
Siapa dia?
Saya tak tahu. Budak lelaki.
Dia bekerja untuk Horace.
Ya, itu tak bagus.
Apa?
Ya, anak dia.
Anak siapa?
Barang kemas.
Apa…
Jules?
Ya.
Awak bergurau?
Tak. Tunggu hingga saya pergi ke sana.
Kita boleh uruskan. Jangan risau.
Tak guna.
- Okey. - Ya, saya akan telefon nanti.
Tunggu. Saya nak cakap dengan Kimmie.
Tak, belum lagi.
Tak guna.
Semuanya okey. Awak okey. Jumpa nanti.
Jahanam, Rain.
- Siapa? - Angel.
- Tak, bukan. - Apa?
Yolanda, buka pintu.
Angel.
- Saya… - Apa ini?
- Saya ingat awak dah mati. - Apa?
Abang saya kata… Aduhai.
- Awak ditembak di perhentian bas. - Saya…
Saya belum mati.
Kenapa dia nak tipu?
Mereka tembak saya, tapi saya selamat.
Awak pasti?
Ya.
Aduh, Angel.
Tak guna.
Awak marah?
Ini permainan yang awak main?
Tak.
Awak cuba raih simpati saya.
- Bukan itu yang jadi di sini. - Ya, itu dia.
Kenapa tak cakap awak peduli?
Sebab awak selalu curang.
Awak tak gembira saya hidup dan ada di sini?
Dari mana awak dapat baju itu?
Saya membeli-belah.
Saya bawa sesuatu untuk awak dan Junior.
Nak beli-belah dengan saya?
Dari mana awak dapat duit?
Ayuh, sayang.
Awak tahu saya kerja.
Angel, awak ditembak kerana ini.
Tak.
Awak hampir kena.
Dari mana dapat duit itu?
Jangan risau. Nah. Ini untuk awak.
Saya tak mahu.
- Yolanda, ambil duit itu. - Saya tak mahu.
Saya tak nak awak. Awak harus pergi.
Kenapa awak jadi begini?
Sebab dulu awak ke sini dalam keadaan takut.
Awak takkan buat saya dan anak terbunuh.
Yolanda, saya takkan biar awak terbunuh, okey?
Keluar, Angel.
Saya takkan ulang lagi, tapi saya ada pistol.
Apa awak buat dengannya?
Dulu awak buat saya takut, jadi saya beli pistol untuk perlindungan.
Saya tak perlukan awak lagi.
Tak guna.
Jangan buat saya ambil pistol dan tembak awak.
Awak tak ada pistol.
Saya tak ada apa?
Boleh saya tengok anak saya dulu?
Awak tak boleh tengok apa-apa. Keluar, Angel.
Saya tak percaya awak.
Tak guna.
Kenapa lama sangat?
Saya tak tahu.
Saya akan siasat.
Tunggu sekejap.
Dia boleh ditolak dari tingkap dalam sekelip mata.
Awak akan marah tentang itu?
Sebenarnya, tak.
Saya akan tunggu sekejap.
Cantik.
Maskulin, tapi cantik.
Masuk.
Hai, saya Marcy. Saya salah seorang pembantu awak.
Boleh saya ambil kot dan dompet awak?
Terima kasih.
Minum ketika bekerja, ya.
Awak tahu?
Teruskan.
Lebih memudahkan saya untuk pecat awak.
Awak tak boleh pecat saya.
Awak nak bertaruh?
Saya tahu perasaan awak sekarang,
tapi biar saya beritahu sekali lagi, sundal, awak tak boleh pecat saya.
Sundal?
Saya gagap?
Siapa sundal?
Awak sundal.
Saya tahu awak tak cakap tentang saya.
Saya juga rasa…
Saya akan jadikan awak… sundal saya.
Sundal awak?
Awak takkan buat apa-apa, Kimmie.
Saya berbelanja
berjam-jam dengan ayah awak…
untuk belajar apa yang saya perlukan untuk buat begitu.
Lagipun, dia lebih baik di katil daripada awak. Jauh lebih baik.
Nampaknya, dia…
lebih baik dalam segalanya.
Jadi, ditambah dengan fakta yang awak mati pucuk…
Alamak.
Maksud saya, "tak kompeten."
Tapi awak boleh pilih salah satu, sebab dua-dua boleh.
Awak yang lemah itu memudahkan saya.
Saya akan buat hidup awak merana.
Saya suka awak yang baru. Keyakinan awak bagus.
Awak tahu?
Teruskan mengarut.
Sebab awak takkan buat apa-apa.
Hati-hati.
Ada tingkap di sekeliling bangunan ini,
tanpa balkoni untuk tangkap awak.
Awak ada jenaka sekarang?
Kimmie baru ini…
berbeza.
Saya tak bergurau.
Kita tengok nanti.
Kita tengok apa awak buat.
Saya benarkan awak masuk?
Maaf.
Saya nak beritahu yang kami tunggu awak di bilik mesyuarat.
Keluar.
Apa dia?
Apa yang awak tak faham tentang "keluar"?
Mudah saja.
Sudah tentu.
Berapa lama betina ini nak saya tunggu dia?
Apa kata awak duduk dan bertenang?
Awak tahu saya takkan buat begini.
Olivia, cuma…
Mungkin saya boleh pergi lihat.
Pinggul awak mungkin lebih laju daripada saya,
tapi saya lebih jantan daripada awak.
Apa awak dah buat kepada dia?
Tuan?
Dia cuba berasmara dengan awak.
Apa?
Ya. Ya, dia cuba berasmara dengan awak.
Jika awak menolak, awak jadi musuh dia.
Awak patut tanya saya.
Awak patut tepuk punggung dia.
Bercakap tentang punggung…
Jangan usik saya. Angin saya tak baik.
Lelaki tak cakap begitu.
Peguam Varney, saya nak cakap dengan awak.
Mesyuarat sedia untuk…
Peguam Varney, saya nak cakap dengan awak sekarang!
Charles.
Pejabat saya.
Sekarang.
Awak nak pergi tengok apa dia nak?
Mesyuarat sedia untuk dimulakan.
Karut. Mesyuarat ini lama lagi nak mula.
Dia sedang melengahkannya.
Saya jamin abang saya suruh dia buat kita tunggu
untuk mainkan kita.
Mereka tak tahu apa mereka buat.
Macam yang saya kata, saya baik di sini.
Lebih baik pergi tengok apa yang dia nak.
Apa yang berlaku?
Kenapa lama sangat?
Awak tak dengar saya bercakap dengan awak, Jules?
- Ya, Cik Olivia. - Kenapa lama sangat?
Dia nak cakap dengan Roy.
Kenapa?
Saya tak tahu.
Mana mereka?
Di pejabat dia.
Pejabat dia?
Pejabat En. Bellarie.
Saya tak nak layan hal ini.
Saya suruh awak datang ke sini…
sebab saya nak beritahu sesuatu.
Saya seorang yang baik, ambil berat dan penyayang.
Tapi semua yang saya lalui…
mengubah saya jadi kejam.
Awak menyumbang…
sebahagian besar…
pengalaman buruk…
yang bukan saja saya alami…
tapi adik saya juga.
Sekarang…
setiap kali saya lihat awak…
saya sakit hati.
Saya cakap semua ini untuk katakan…
saya janji…
awak akan menyesal hari…
yang awak pernah jumpa saya.
Dah selesai?
Saya baru bermula.
Awak tahu…
Kimmie, tentang…
Ugutan…
lebih baik awak sedia untuk laksanakan.
Saya dah sedia.
Maafkan saya.
Saya ada mesyuarat.
Sebenarnya, sayang, mesyuarat di hujung koridor,
dan kami semua menunggu awak.
Jadi?
Apa?
Saya kata saya ada mesyuarat sekarang.
Roy, pergi mesyuarat.
Roy, jangan ke mana-mana.
Saya bos awak.
Roy, pergi ke mesyuarat sekarang.
Kita belum selesai, Roy.
Tak, awak dah selesai.
Saya banyak kerja hari ini,
dan saya tak ada masa untuk drama ini, cik adik.
Sekarang, awak perlu pergi mesyuarat ini.
Awak pun nak cuba saya?
Maaf.
Kita belum bertemu secara rasmi.
Saya Olivia.
Saya tahu awak baru di sini,
tapi saya perempuan yang asal.
Sekarang, tentang perempuan asal
ialah dia asasnya.
Asas itu memegang segalanya.
Jadi, jika asas itu goyah atau mengalah,
seluruh bangunan runtuh.
Awak buat saya tak stabil.
Dalam fikiran saya, bahaya berada di tempat itu, cik adik.
Sekarang, saya bersumpah…
Saya tahu tempat semua mayat dikebumikan.
Dan gaya hidup baru ini yang awak fikir awak ada ini
akan jadi abu di kaki awak.
Sekarang…
mari mulakan sekali lagi.
Saya Olivia dan datang untuk mesyuarat.
Mungkin kita patut mula sekarang?
Ada yang lucu, sayang?
Ya, betul.
Apa itu?
Begini, suami saya…
Dia cerita tentang kamu semua
dan dia boleh tulis monolog itu dengan tepat.
Terima kasih.
Terima kasih?
Ya, terima kasih.
Saya cuma menguji awak.
Setakat ini,
kamu semua
macam yang suami saya kata.
Suami awak?
Suami saya.
Hati-hati, cik adik.
Ya.
Hati-hati.
Betul.
Jules.
Hei, saya perlu bercakap dengan awak.
Apa dia?
Saya ada masalah.
Awak perlu hadiri mesyuarat.
Ini serius.
Lebih penting daripada mesyuarat?
Saya nak tahu jika saya boleh percaya awak.
Berapa lama saya jaga keluarga ini?
Awak nak tanya soalan itu?
Ya, dan itulah masalahnya.
Okey, apa dia?
Okey, saya…
Tak apa.
Charles…
Tak apa.
Charles.
Apa semua itu?
Saya tak tahu.
Biasanya dia tak paranoid.
Ya. Saya tahu yang mana satu.
Ya, kita semua tahu.
Pn. Bellarie.
Jules.
Apa khabar?
Saya baik sekali.
Ya. Saya boleh nampak.
Selepas selesai, jumpa saya di pejabat saya.
Sudah tentu.
Lama kita tunggu.
Ya…
Betul.
Awak tahu?
Tolong buka pintu.
Ya, puan.
Jadi…
Awak akan tak endahkan saya?
- Charles, saya sedang cuba. - Awak jahat.
Bukan hari ini, Charles.
- Saya perlukan awak. - Saya selalu perlukan awak.
Baiklah… kita semua ada di sini.
Mari mulakan.
Awak tahu ini mengarut, bukan?
Sudah tentu.
Saya bertaruh untuk Kimmie.
Apa?
- Entah. - Jangan cakap apa-apa.
Jules pandang awak sebelah mata.
Awak tahu ini semua permainan.
Ya, saya tahu.
Siapa berkuasa agaknya?
Bukan Kimmie.
Okey.
- Kita bertaruh 100. - Saya pilih perempuan tua itu.
- Olivia? - Ya.
Pertaruhan yang bagus.
Saya sanggup tiduri dia, tahu?
Apa?
Lihat dia. Dia baik saja.
Tak guna.
- Saya cuba tarik perhatian dia. - Awak kena cuba lagi.
Dia tak berminat dengan saya.
Saya tak tahu awak suka wanita tua.
Ya. Demi duit mereka.
Boleh ambilkan kerusi untuk saya?
Terima kasih.
Jadi… selamat datang ke syarikat ini.
Kami sangat teruja awak ketuai dan sertai kami.
En. Bellarie minta kami sediakan laporan syarikat untuk awak.
Kami dah sediakan. Awak nak mula dari situ?
Baiklah, mulakan.
Okey, bagus.
Saya rasa kita boleh mula dengan visi syarikat…
Saya boleh nampak awak. Angguk kalau awak dengar.
Bagus.
- Bagus. - Ayuh mula.
Kami ada pembentangan…
Lihat, semua yang dia buat. Kimmie, itu cuma tipu dan mengarut.
Beritahu mereka awak nak bincang.
Semua ini mengarut.
Kita bincangkan perniagaan sebenar. Mana kewangan?
Tak guna. Itu yang saya nak beritahu selepas ini.
Helo?
Kenapa dia letak telefon?
Tuan, kita dah bincang hal ini dan penggunaan telefon awak.
Ya, saya dengar.
Okey.
Baiklah…
Kita ada tuntutan mahkamah yang macam takkan selesai.
Lena Norris Walton.
Dia rancang untuk failkan.
Biar dia failkan.
Kami nak dapatkan dia untuk selesaikan jika kita boleh.
Tapi dia tak nak kurangkan.
Jika dia failkan, dia hilang leveraj.
Plaintif tak peduli tentang itu, tuan.
- Mereka lebih pentingkan… - Saya perlu jumpa dia.
- Itu bukan idea yang baik. - Saya rasa…
Saya nak tengok semua masalah dia tentang syarikat.
Saya juga nak jumpa semua orang.
Semua orang?
Maksud awak, plaintif.
Ya, mereka.
- Apa awak nak buat? - Roy.
Tak, saya nak tahu.
Jelas, apa yang kamu tak boleh buat.
Si tak guna ini…
Apa?
Apa yang dia cuba katakan ialah…
kami dah buat yang termampu.
Saya rasa berjumpa dia bukan idea yang baik
tanpa kehadiran peguam.
Awak peguam, bukan?
Ya.
Jadi, awak ikut.
Okey, saya boleh katakan
yang kamu uruskan syarikat ini hingga jahanam.
Ya?
Lihat sebabnya.
Jadi untuk memulakan…
Kempen iklan ini dah lama.
Dah lapuk.
Saya baru saja habiskan. Ia dianggap klasik.
Apa ini, tahun 80-an? Dah lapuk.
Awak rasa dah lapuk? Awak ada idea yang lebih baik?
- Beberapa, sebenarnya. - Awak ada beberapa idea?
Jadi tolong beritahu kami.
Jika awak tak kisah.
Saya tak kisah.
Sekarang, kita tiada dalam talian.
Kita letak duit iklan untuk stesen radio lama Black
sedangkan dah jelas radio itu tak seperti dulu.
Harga iklan sepatutnya kurang.
Kami laburkan duit untuk stesen radio itu bertahun-tahun.
Tidak lagi.
Tak, kita tak patut lepaskannya.
Norman, bukan?
Ya.
Ya, Norman, kita takkan buat begitu lagi.
Dengar sini, kami dah buat…
Norman, saya kata kita takkan buat lagi.
Kita juga takkan bayar iklan rumah pengebumian.
Tunggu sekejap.
Rumah pengebumian itu antara yang tertua di bandar ini.
Orang kulit Hitam dikebumikan di sana dan…
Mereka boleh kebumikan Hitam, kuning, putih, saya tak peduli.
Tapi kita takkan labur duit kita di sana. Awak faham?
Apa yang dia buat?
Apa kita akan buat ialah
pindahkan 75 peratus wang itu kepada syarikat dalam talian kulit Hitam.
Kebanyakannya dimiliki oleh orang putih.
Ya. Tapi akan meningkatkan kebolehlihatan kita sebanyak 82 peratus
dan menjana lebih banyak pertumbuhan produk.
Ia juga menjimatkan $7.2 juta setahun.
Kita ambil $22 juta itu untuk bayar hutang yang tak dapat diatasi ini
kepada pembekal yang kamu pilih,
yang kenakan kita bayaran bunga 19 peratus.
Kesilapan mengarut.
Siapa bertanggungjawab? Ketua Pegawai Kewangan? Pecat.
Saya telefon mereka tadi
dan saya kata awak mesti turunkan kadar faedah
atau kami bawa perniagaan kami kepada syarikat lain, di China.
Di China?
Apa? Mengarut.
Ya, China.
Kadar mereka diskaun 30 peratus.
Jika kita buat selama empat tahun,
hutang syarikat akan berkurang sebanyak $18 juta.
Memandangkan kamu uruskan syarikat hingga jatuh menjunam,
jika kita agresif dan potong perbelanjaan dan penggunaan
sebanyak 34 peratus selama empat tahun,
syarikat akan bebas hutang dalam lima tahun.
Biarkan urusan tuntutan mahkamah, yang saya dah siasat.
Jadi… kita dah faham apa yang kita buat?
Rumah pengebumian…
- Saya rasa kita perlu berhenti… - Olivia.
Olivia.
Cik Olivia.
Olivia.
Apa itu Yellow Smalls, LLC?
Biadab betul.
Mana saya tahu.
Awak langsung tak pernah dengar?
Tak pernah.
Okey, kita sambung nanti.
Norman.
Ya.
Apa itu Poker Stipend, LLC?
Saya tak tahu.
Awak pasti?
Apa maksud awak?
Saya tanya soalan, itu saja. Cuba merasai hari pertama saya.
- Peguam Varney. - Ya.
Awak boleh siasat syarikat itu milik siapa?
Boleh, kecuali…
Melainkan mereka syarikat olok-olok diletakkan di luar pesisir.
Ya.
Okey.
Maklumkan saya secepat mungkin.
Sudah tentu.
Okey, kita dah ada arahan.
Mari kita mula.
Pejabat saya, sekarang.
Tak guna.
Nampaknya dia menang.
Ya.
Lihat semua wajah mereka.
Bagaimana awak tahu?
Semasa memandu di sini,
Kimmie tanya banyak soalan dalam telefon dengan beberapa orang.
Tak guna.
- Ini 100 dolar awak. - Betul.
Terima kasih, semua.
- Varney, boleh jumpa di pejabat saya? - Dia perlu jumpa kita semua.
Cik Olivia.
- Saya perlu jumpa dia dulu. - Tak, saya pun nak jumpa dia.
Okey.
- Saya tunggu awak di pejabat saya. - Okey.
Kami… menunggu di pejabat awak.
Ya?
Apa itu perniagaan LLC?
Saya tak tahu.
Tak guna.
Tapi saya boleh siasat.
Ya, awak buatlah.
Saya boleh buat panggilan untuk cari siapa.
Itu sah?
Sebenarnya…
Tak.
Jadi, jangan buat.
Apa?
Awak dengar tadi.
- Tuan, saya kerja… - Awak dengar saya cakap.
Dia dengar, Norman.
Dia dengar dan dia mahu siasat.
Entahlah, Olivia.
Dia takkan buat.
Sebab saya tahu sesuatu dia tak mahu kita tahu.
Apa dia?
Biar dia cakap tentang itu dan awak akan tahu.
Charles, saya tak nak terlibat dalam ini.
Saya pernah telefon awak minta tolong.
Untuk apa?
Cuba fikir. Saya tak pernah minta apa-apa daripada awak.
- Saya telefon sebab perlu bantuan. - Untuk apa?
Pergi mampuslah.
Saya sendirian dalam keluarga ini.
Cantiknya.
Sesuai untuk awak.
Apa khabar?
Okey, Kimmie.
Kimmie…
Pn. Bellarie.
Kenapa kalian suka cabar saya?
Ada pepatah yang saya selalu dengar sepanjang masa membesar…
yang saya tak pernah faham
hinggalah sekarang.
Apa itu?
"Tak seronok apabila arnab dapat pistol."
Begitukah caranya?
Awak pula arnab?
Mestilah tak.
Dalam kes ini, awak lebih seperti pemburu
dan saya diburu.
Ya, itu dia.
Saya tak tahu rancangan awak, Kimmie…
Pn. Bellarie.
…tapi biar saya kongsikan sedikit.
Saya tak perlu tahu apa-apa yang awak perlu kata.
Saya tahu semua saya perlu tahu.
Tak, awak tak tahu.
Saya tahu awak dan Norman
yang uruskan kelab dan perdagangkan kami semua.
Saya tak fahamlah.
Bagus. Baguslah.
Teruskan berlakon bodoh.
Saya tak nak buang masa awak.
Saya dah lama jaga keselamatan keluarga ini.
Jika awak rasa saya tak ambil langkah lindungi kepentingan saya,
awak salah.
Saya tahu tentang semua orang.
Maksudnya
saya pegang keluarga ini.
Maknanya saya juga pegang awak.
Jadi…
awak patut nikmati ini.
Maksud saya, duduk di kerusi awak, santai, berlagak.
Tapi jangan cari saya dan keluarga saya.
Sebab saya akan jadikannya teruk.
Awak tahu betapa teruknya saya boleh buat.
Begini, Jules…
bezanya…
saya tak peduli.
Semua ini?
Semua ini tak bermakna bagi saya.
Saya jenis perempuan
yang akan bakar rumah
bersama-sama saya
hanya untuk hapuskan musuh saya.
Pilih dengan bijak.
Pilihan sudah dibuat.
Delinda bagaimana?
Tak tahu. Awak beritahu saya.
Bagaimana dengan Body?
Oh ya, dia di hospital. Oh, tak.
Dia dah mati.
Jadi, itu sesuatu yang buruk
jika siasatan dibuka semula.
Helo?
Hai!
Ini Pn. Bellarie.
Tak, seorang lagi. Isteri Horace.
Dia lupa beritahu awak. Biasalah, lelaki.
Ya…
Ya. Saya sudi datang makan malam.
Jules banyak luangkan masa bersama kami.
Saya nak berkenalan dengan awak dan anak awak yang cantik.
Apa?
Awak tak pernah cakap awak ada anak di kolej
daripada perkahwinan dulu.
Tak, dia tak cakap.
Ya, sudah tentu. Ini dia.
Isteri awak.
Helo?
Hei, sayang. Ya.
Ya, sudah tentu.
Ya, kita jemput dia makan malam.
Okey.
- Saya beri nombor dia nanti. - Dia ada.
Yakah? Pagi ini?
Okey.
Baiklah.
Saya sayang awak juga.
Babai.
Jadi awak dan Angel nak ugut keluarga saya.
Awak ugut saya.
Anak-anak saya adalah segalanya.
Serta reputasi hebat awak dalam masyarakat.
- Kimmie. - Saya perlu tampar awak?
Awak boleh kejar saya tapi bukan anak-anak saya.
Awak kejar adik saya.
Itu kerja Body.
Dia betina jagaan awak.
Bertanggungjawablah.
Saya kata, jangan cari anak-anak saya.
Jules, kita semua anak orang.
Awak dah diberi amaran.
Saya dah beri amaran.
Ya, saya nak semua ini.
Ambil itu juga.
Maafkan saya.
Ya, saya suka ini.
- Helo? - Angel.
- Ya. - Di mana awak?
Saya beli-belah.
- Awak tinggalkan dia seorang diri? - Dia teruk.
- Balik sini sekarang. - Apa berlaku?
Saya perlukan awak di sini. Ini teruk.
Apa dia?
Cepat balik ke sini.
Rain, apa yang berlaku?
Sial.
Boleh cepat? Saya kena keluar dari sini.
Berikan saya ini juga.
Dan yang ini.
Saya suka ini.
Beri saya ini juga.
Cepat!
Helo?
Saya terlepas panggilan awak. Saya tidur.
Awak baik.
Awak rasa okey?
Saya tak tahu jika ini semua berkesan.
atau saya cuma teruja dengan herba semula jadi.
Mungkin ia berkesan.
Mungkin.
Jadi, apa yang berlaku?
Mereka nampak saya cakap telefon
dan saya tak mahu mereka fikir yang saya perlukan awak.
Jelas sekali tidak.
Tak, tak perlu.
Syarikat LLC apa yang awak maksudkan?
Norman dan Olivia ada shell company.
Ia di luar pesisir
mereka dapat sogokan daripada pengiklanan.
- Betulkah? - Ya.
Bagaimana awak tahu?
Saya pernah kerja bidang kewangan dan saya belajar banyak benda di sana.
Tapi saya masih kenal beberapa pekerja di bilik rekod.
Mereka beri saya semua maklumat saya mahu dengan sikit bayaran.
Bagus juga.
Ya.
Awak tak terkejut tentang sogokan.
Sebab saya dah tahu tentang mereka.
Bertahun-tahun saya tahu.
Saya cuma tunggu masa yang sesuai untuk beritahu mereka
tapi awak dah buat.
Kenapa awak tunggu?
Kimmie, masa adalah segala-galanya.
Apabila saya serang mereka dengan ini, mereka akan berhutang dengan syarikat
yang saya akan kenakan faedah.
Mereka perlu palsukan saham mereka, tapi…
Maafkan saya, Horace.
Tak, saya pandang rendah pada awak,
tapi saya gembira awak ada.
Terima kasih.
Jadi, ini bagus untuk awak, sama bagusnya untuk saya?
Lebih lagi.
Beritahu saya semuanya.
Berapa lama masa awak ada?
Saya hanya terbaring di sini menunggu mati, Jadi, beritahu saya.
Saya mengejutkan mereka, okey?
Mereka dah takut.
Semasa saya masuk, muka mereka?
- Teruskan. - Okey, apabila saya masuk…
Helo, puan.
- Hei. - Saya akan ambil.
- Terima kasih. - Sama.
- Awak seronok hari ini? - Ya, baik saja.
Mana semua orang?
Cik Sylvie sedang tidur.
En. Angel keluar membeli-belah dan Rain di kandang kuda.
Okey. Baiklah. Saya nak tukar kasut dan cari dia.
Saya boleh ambilkan, puan. Nak yang mana?
Saya akan ambil tapi awak boleh letak di pejabat.
- Terima kasih. - Ya, puan.
Alamak.
Rain.
- Hei. - Apa yang berlaku?
- Lihat. - Alamak.
- Dia dah mati? - Saya rasa dah.
Tengoklah dia.
Rain… dia belum mati.
- Tak guna. Apa kita nak buat? - Kita perlu minta bantuan.
Kita nak telefon siapa?
Tak apa. Kita kata dia jatuh daripada kuda.
Tiada siapa akan percaya. Dia nampak saya buat.
Dia takkan ingat.
Awak fikir saya nak ambil risiko?
Bukan awak kata dia rogol Sylvie?
Itu yang saya fikir, tapi entah.
Pergi ke rumah utama. Saya akan beritahu Whitman saya jumpa dia.
Awak pasti?
Saya lepaskan budak awak, bukan?
Biar saya tolong awak.
Rain, awak di mana?
Alamak.
Rain.
Hei.
Apa yang berlaku?
Siapa itu?
Rain, siapa itu?
- Kimmie… - Biar saya uruskan.
Siapa ini?
Ini Glenn.
Apa jadi kepada Glenn?
- Bawa Kimmie ke rumah utama. - Beritahu apa berlaku.
- Bawa dia. - Saya akan cakap.
- Cakap sekarang! - Ayuh.
Charles.
Setiap kali aku datang, dia dengan lelaki lain dan alat seks.
Tak guna.
Charles, apa yang awak buat?
Apa ini? Sial.
Charles.
Sial.
Kalian tak tolong saya, jadi…
Apa…
Apa awak buat?
Saya terpaksa, okey?
Charles, siapa itu?
Penari bogel yang cuba rompak saya.
Apa yang awak fikirkan?
Saya terpaksa, okey? Saya tak boleh buat feloni.
Charles, jika mereka nak rompak awak, awak hanya perlu telefon seseorang.
Itu tak penting.
Semua dadah kami ambil…
Lagipun, jika mereka nampak kita di kelab, mereka tahu itu saya.
- Saya cuba minta awak tolong. - Saya…
Saya tak boleh tolong. Saya tak boleh tolong awak.
Saya tak boleh tolong. Saya tak boleh terlibat.
Apa ini? Awak…
Charles, semua ini kerja awak. Saya tak boleh buat begini.
Sial. Jahanam.
Saya tak percayakan Jules, jadi…
Jadi, awak potong orang?
Celaka. Sial.
Polis! Tunduk!
Cepat, tunduk!
Suruh mereka tunduk!
Cepat tunduk.
Tunduk!
Tunduk.