Co się dzieje?
- Angel? - Gdzie ona jest?
- Daga? - [Rain] Tak.
Próbuje namówić na to nową.
Zrobi to dzisiaj.
Pójdę z tobą.
Co się dzieje?
Wyszłam za Horace’a.
To wszystko jest twoje?
[śmiech] Chyba tak.
Zróbmy to.
- [Andy] Potrzebuję zdjęć. - [cykanie aparatu]
Co robisz?
- [Rain] Zaparkuj tu. - [Alex] Jest ich czworo. Daj rozkaz.
- [Daga] Rain? - [Shake Shake] Była w klubie.
- [walenie w drzwi] - Kto to, kurwa?
Tu Rain. Otwórz drzwi.
[Daga] Chase…
otwórz drzwi.
Cześć, laska.
Heja.
Shake Shake.
Hej.
Jak masz na imię?
Młodziutka.
A jak ci dała mama?
Adeline.
Już się znamy.
Bez obaw, to tylko mój kierowca.
Twój kierowca?
Pracujesz w klubie.
[Rain] Nie, już nie.
Kimmie się pofarciło.
Wyszła za dzianego kolesia, więc wyszłyśmy z klubu.
- [Shake Shake] Serio? - Przecież mówię.
Co się tak głupio gapisz?
- Chcę wykonać swoją robotę. - [Rain] Och.
Tak. Zrobisz jej tyłek taki jak mój, co?
Chcesz zobaczyć mój tyłek?
[Daga] Nie.
Stąd widzę dobrze.
- Wygląda nieźle. - [Rain] „Nieźle”.
Bo mam na sobie bandaże uciskowe.
To może ich nie zdejmuj, żeby ciało ci się nie rozjechało.
Kiedy je zdejmuję, żeby się umyć, wyglądam makabrycznie.
Mówiłam ci, żebyś się nie wierciła.
[Rain] Jasne.
Miałam leżeć i dać ci wpompować mi to gówno w ciało.
Kochana, ciągle to robię.
A ile dziewczyn zabiłaś?
[prycha] Próbujesz mnie wrobić?
Nie wrabiam cię. Tylko pytam.
Nikogo nie zabiłam.
Ja prawie umarłam.
Ale żyjesz.
[energiczna muzyka]
Pożałujesz, że żyję.
Rain!
Puszczaj mnie, suko!
[Rain] Puść moje włosy!
[krzyk Rain]
- [Daga] Wstawaj! - [Shake Shake] Nie!
Jebnięta szmato!
[Shake Shake] Przestań!
- [Adeline] Nie! - [Daga] Połamię ci kości.
[Adeline] Nie!
[Shake Shake] Nie!
Następnym razem mi zapłać, suko.
[wrzask]
Nie! Boże, nie!
Nie strzelaj! Proszę!
[wrzaski]
[histeryczny płacz Adeline]
[muzyka cichnie]
[modli się po hiszpańsku]
Nie!
Mówię, że nie!
- [płacz, modlitwa po hiszpańsku] - Jest świadkiem.
[Rain] Chcesz z nami trzymać?
Puść ją.
[z płaczem] Proszę.
Ja też za to beknę.
Alex!
[z płaczem] Proszę.
- Cholera. Ile masz lat? - [płacz]
Hej! Słuchaj!
Ile masz lat?
Osiemnaście.
Osiemnaście? Cholera.
Dobra. Czekaj.
[Adeline łka]
[Rain] Weź to.
Idź na przystanek, wsiadaj i nie oglądaj się za siebie.
- To twój szczęśliwy dzień. Słyszysz mnie? - [z płaczem] Tak.
Spójrz na mnie! Uratowałam ci życie.
Ta suka by cię zabiła.
- [płacz] - Skąd jesteś?
- Z Alabamy. - [Rain] Z Alabamy? Dobra.
Weź te pieniądze,
wsiadaj do autobusu i nie oglądaj się za siebie.
Będą mnie szukać.
Cholera.
[wzdycha ze złością]
Jak się nazywasz? Imię i nazwisko.
[krzyczy] Jak się nazywasz?
Adeline Gail Fortemont.
Dobra, pomogę ci. Dobrze?
Rain, spadajmy.
Wynoś się stąd, dobra?
Idź i nie oglądaj się za siebie.
- [łkanie] - Pospiesz się!
[Rain] Cholera.
[szloch Adeline]
[spokojna muzyka]
[leci rap]
OCHRONA
- Hej. - Co tam?
Jeszcze tam jest?
[Andy potakuje]
Cholera.
- Mam sprawdzić? - Nie.
Nie, ja to ogarnę.
Zaraz wracam.
[muzyka cichnie]
[sygnał łączenia]
[brzęczenie wibracji]
U DELINDY
- Elo. - [mężczyzna] Elo.
- Co jest? - [Andy] Nic.
Zamykam klub.
Niedługo wschód.
Wiem. Taki jest plan.
Zrobimy to w biały dzień?
Nic nie mówiłeś o kamerach, więc tak.
Mój błąd.
Widziałem kilka kamer na zewnątrz.
Dobra.
- Mam plan. - [mężczyzna] Jaki?
Jest tam garaż?
Tak.
Dobra. Przyjadę dostawczakiem.
Dostawczakiem?
W biały dzień, ziom.
Cholera. Wiesz co? Ja to ogarnę.
Dobra. W sumie to ma sens.
Zostań tam i daj mi znać, jak sytuacja z kamerami.
Dobra, robi się.
Ziomek będzie spać cały dzień.
Cholera, tym lepiej.
No pewnie.
To jednorazowy telefon?
- Jasne, że tak. - Dobra.
Więc bądź cierpliwy.
Cholera. Ogarnę to.
Dobra.
[postękiwania Roya]
[zmysłowe jęki Felicii]
[postękiwania Roya]
[Roy dyszy] Cholera.
Kurde, tatuśku.
Wstawaj.
- [zmysłowe pomruki Felicii] - Cholera.
[Roy wzdycha]
[stęka]
Cholera.
Podaj mi fajki.
Cholera.
- To było niesamowite. [śmiech] - Wspaniałe.
[Roy potakuje]
- [zadowolony pomruk Felicii] - [Roy] Mm.
Umyjcie mi fiuta.
Zasuwaj, suko.
Przynieś mydło i wodę.
Ty je ogarniasz?
Ktoś musi.
Aha. [śmiech]
Cholera, tatuśku,
ostro nas wyruchałeś.
Wiem.
W życiu tak się nie bzykałam, kotku.
Wiem. Roy wrócił.
[śmiech]
Nieźle ze mną wywijałeś.
Spotkajmy się jeszcze.
Która godzina?
- Kogo to obchodzi? - Zapytałem o coś.
Cholera, nie wiem.
[cmoka] Hej.
Tak?
[Felicia] Która godzina?
Jest 3.30.
Szef na ciebie czeka?
Ja jestem jebanym szefem.
No jasne. Lubię takich.
Chwila, o wiele za gorąca.
- Za gorąca. - Suko!
[śmiech]
- Co? - Wiesz, że jesteś jebnięta?
- Musi robić to dobrze. - Tak.
- Co z tobą, kurwa? - Hm.
Dolej tam zimną wodę.
I nie spieprz tego.
Podobasz mi się.
- A ty mi. - Cholera.
[śmieje się]
[wzdycha]
Otwórz usta.
Masz ładne zęby.
- [śmiech] Chodzę do dentysty. - [Roy] Mhm.
Jasne. Cholera.
Znasz Kimmie?
[cmoka] Tak. A co?
Jaka jest?
Stara, nieruchawa suka.
Nie lubię jej.
Podobno poderwała jakiegoś sponsora.
Kurna, nie znoszę jej.
Ustawiła to.
Ma w dupie tego kolesia.
Znasz go?
Pierdol się.
Czekaj.
Wybacz, tatuśku.
Powiedziałam coś nie tak?
To twoja wina, szmato.
Odpychająca suko.
Czemu nie otwierasz drzwi?
Możemy wejść od tyłu.
- Dlaczego? - Bo masz na sobie krew.
Nie możesz tak wejść.
Umyj się i przebierz u mnie.
Masz słabą bajerę, Japoziomku.
[nastrojowa muzyka]
Ostrożnie.
[wzdycha] Cholera.
Dopiero się wprowadziłem.
[muzyka cichnie]
Łazienka jest tutaj.
Masz tu ręczniki i mydło.
Już to robiłeś.
Tak.
To nie było pytanie.
Widać po tym, jak ich zabiłeś,
że już to robiłeś.
Robię, co muszę.
Trzeba było ją zabić, wiesz?
Nic nie powie.
Skąd wiesz?
Jest jak ja i Kimmie.
Przeszłyśmy przez piekło.
Wiesz, co nam zrobili.
Wiem.
Cieszy się, że jest wolna.
Widać to w jej oczach.
Obyś miała rację.
Mam.
To pojebane.
Tyle zrobili tak wielu z was.
Ile widziałeś?
Zdecydowanie za dużo.
Nie przeszkadzało ci to.
Nic nie powiedziałem i nie zrobiłem,
ale to nie znaczy, że mi to nie przeszkadzało.
Ale umiesz wejść gdzieś i zacząć zabijać.
Nie mam nic przeciwko zabijaniu złych ludzi.
Shake Shake robiła coś złego.
A ty co, Robin Hood?
Nie.
Chcę wyrwać się jak najdalej od tego gówna.
Jak najszybciej.
Rozumiem to.
Więc wiesz, że jestem z tobą.
Wiem, że jesteś zabójcą.
Daj spokój, Rain.
Co mam powiedzieć?
Powiedz,
że jesteśmy w tym razem.
Ja, ty, Kimmie.
Nawet Angel.
Czyli wiesz, że żyje.
Tak.
Ale skoro o nim mowa…
Co?
Nienawidzi mnie.
Natłukłem mu i…
będzie mnie nieźle objeżdżał.
Poradzę sobie z Angelem.
Więc dopuścisz mnie do was?
Nie.
To dopiero początek.
Tylko tyle.
Dobra. Wystarczy mi początek.
To gówno nie chce zejść.
Wejdę, kiedy wszyscy położą się spać.
Chcesz jeszcze drinka?
Nie.
[muzyka budująca napięcie]
Co ty wyrabiasz?
A jak to wygląda, zasrańcu?
- Przepraszam, panie Bellarie. - To wypierdalaj. Jazda.
- Przepraszam… - Czego chcesz?
- Pański ojciec nie życzy sobie gości. - Nie życzy sobie gości. Serio?
[kpiący śmiech] To co zrobisz,
cieciu na posyłki?
- Muszę pana wyprosić. - Ile ci płaci?
Nieważne, panie Bellarie.
- Jesteś szefem ochrony? - Jestem szefem ochrony.
Pracujesz dla tej suki?
- Proszę z szacunkiem. - Tak? [śmiech]
- Wiesz, kto to jest? - To nie moja sprawa.
Przepraszam, panie Bellarie, musi pan iść.
Hm. Powiem ci.
Była tanią dziwką.
[głośno] Ssała mi fiuta w zeszły weekend.
- Panie Bellarie… - Nie kumasz.
Proszę o spokój.
A teraz mieszka w domu mojego ojca.
Pojebane, nie?
- Pójdzie pan? - Pierdol się, koleś.
- [wściekłe pomruki] - Proszę uważać. Proszę o spokój.
- [Roy] Nie podobasz mi się, wiesz? - [Whitman] Tak.
Zaraz panu pokażę.
- Tak? - Tak.
- Serio? - Serio.
Jakiś problem?
Wszystko w porządku. Prawda, panie Bellarie?
Spójrz na siebie.
Skoro mowa o problemach…
[Whitman] Proszę pana.
Potrzebuję wsparcia.
- Chyba ty jesteś problemem. - [Roy] Hm.
Jak to zrobiłaś, suko?
Zajebiście, skurwielu.
Jak ty się odzywasz do macochy?
Uspokójmy się, dobrze?
Nie możesz z nim rozmawiać taki naćpany.
Musisz podjąć drastyczne środki, może…
wypchnąć go przez okno.
[gorzki śmiech]
- Myślisz, że o tym zapomniałem? - Wiem, że nie.
Naprawdę myślisz, że cię ochroni?
Nie.
Ale będzie wkurzony, że tu jesteś.
Myślisz, że on mnie obchodzi?
Bo…
nie przeżyje nocy.
Tak myślisz?
Nie myślę, ja to wiem.
A kiedy umrze,
oszczędzam wszystkie siki, żeby naszczać na grób tego skurwysyna.
- [śmiech] - [Kimmie] Jesteś obrzydliwy, Roy.
Co powiedziałeś?
No nie.
Że naszczy na twój grób.
[Horace] Tak.
Chyba powiedział, że chce naszczać na mój grób.
Bez obaw, panie Bellarie. Załatwimy to.
[nerwowa muzyka]
Przytrzymajcie go.
Nie mam siły walczyć. Powalcie go i przytrzymajcie.
Tak jest.
- [pstryknięcie palców] - Co zrobisz?
Co, kurwa? Puść mnie.
- Na ziemię. - Skurwysynu.
Pokaż mu, za co ci płacę.
Z przyjemnością.
- Leży. - [Roy] Złaź ze mnie! Spierdalaj!
Trzymać go.
- Spierdalaj! - [Whitman] Trzymaj go.
[Roy] Cholera.
[Roy stęka] Cholera.
- [śmiech Roya] - Potrzymaj, Kimmie.
[Roy] Dobra, tato. Dobra. Kurwa.
Naszczysz na mnie, gdy umrę?
Nie waż się, kurwa, tato.
Obrzydliwy skurwiel.
[Roy stęka ze wstrętem]
Kurwa.
[Roy dyszy]
Obrzydliwy zasrańcu. Jebany fiucie.
[Horace] Jeszcze raz się tu pokażesz,
a szczyny będą twoim najmniejszym problemem.
Proszę. Chodź.
[Kimmie stęka] Chodź.
[Roy] Pierdol się, skurwielu.
[Kimmie] Dobra.
Radzę wziąć prysznic.
[Roy dyszy]
[stęka]
[wzdycha]
[spluwa]
[dyszy]
[Kimmie stęka]
Dobra.
[Horace sapie]
Wszystko gra?
[Kimmie] Dobra.
- [stęka] - Zajmę się tym.
O kur…
Podać ci coś?
Nie.
James i pracownicy…
wszystko mi przynoszą.
[zamknięcie drzwi]
[pukanie do drzwi]
Kto tam, kurwa?
[Norman] Norman.
[cmoka] Cholera.
- [Norman] Otwórz te drzwi! - [cicho] Zamknij się.
[prycha] Na chuj do mnie przylazłeś?
- Muszę z tobą pogadać. - O czym?
Miałaś niezłą nockę.
Nie wiem, o czym mówisz.
[śmiech]
Upiłaś się w restauracji.
Cholera.
Durny właściciel restauracji ci wypaplał.
Dostałaś maila?
[nerwowa muzyka]
Jakiego maila?
Horace chce, żebyśmy poznali nową szefową,
jego nową żonę, na zebraniu zarządu.
Jeśli się nie pojawimy, wlepi nam karę.
Cholera.
Wpadłem sprawdzić, czy jesteś gotowa do wyjścia.
Chyba nie przyszedłeś mi pomóc?
Ależ tak.
[cmoka] Normanie, jesteś taki…
Wiem, co zrobiłeś.
Oglądałam wiadomości.
Harold i Gloria?
- Co? - [śmiech] Cholera.
Wiem, że to ty…
bo to gówno w twoim stylu.
[Olivia prycha]
Nie wiem, o czym mówisz.
[cmoka] Normanie, nie baw się ze mną w gierki.
Nie jestem w nastroju.
Wystarczy, że wiesz, że sprawa załatwiona.
I dlaczego mi to mówisz?
Bo to, co myślisz, że wiesz,
to nieprawda.
Normanie, mam to gdzieś,
że kombinujesz z klubem ze striptizem.
To dlaczego kazałaś księgowemu prosić mnie o pieniądze?
Chciałam pożyczyć pieniądze.
[śmiech] Gówno prawda. Nie aż tyle.
Cholera.
Chciałaś to wykorzystać, żeby mnie szantażować.
O co chodzi? Kredyt hipoteczny? Znowu uprawiasz hazard?
Powiedz, żebym mógł ci pomóc.
Nie chcesz mi pomóc.
Pomaganie wrogowi mojego brata
raduje moją duszę.
- [prycha] - Powiedz mi.
Ty i te twoje durne małe gierki, Normanie.
Wiem, że już wiesz.
- [śmiech] - [naśladuje kpiąco]
- Wiem. - Wiem, że wiesz.
Jesteś winna jakiś milion dolarów.
Wiedziałem, że chowasz się w kościółku
nie tylko dla zbawienia.
Właśnie po to.
Akurat.
Co teraz robisz?
Teraz próbuję wyrównać rachunki.
Z kim?
Z Horace’em.
Umrze za jakiś miesiąc.
I oddaje władzę tej dziewusze,
która nic dla niego nie znaczy,
żeby nas prześladować po śmierci.
Ale powiem ci jedno. Mogę ci to obiecać.
Nie dostanie tego, co mi się należy.
To już nie należy do ciebie.
Akurat.
- Wydałaś wszystko. - To jest moje.
Wszystko jest moje.
Nadal jest moje.
Połowa z każdego jego grosza należy do mnie.
- Ojciec zapisał w testamencie… - Jebać twojego ojca.
Cholera, to przez niego jesteśmy w tej sytuacji.
[wzdycha] Olivio.
Nigdy nie chcesz brać odpowiedzialności za swoje zjebki.
A ty jak zawsze jesteś nędzną szumowiną.
[wzdycha]
Więc dupa w troki i wypad z mojego domu.
[śmiech]
Milion dolarów. [śmiech]
Niedługo będą trzy.
- [śmiech] - [otwarcie drzwi]
- [prycha] - [trzask drzwi]
[świergot ptaków]
Cześć, laska.
[prycha] Heja.
- [wzdycha] - Dopiero wróciłaś?
To była długa noc.
- Horace tu jest? - Tak.
Myślisz o tym, co ja?
Nie wiem. O czym myślisz?
Co to będzie dla nas znaczyło, jeśli wyzdrowieje?
Nie myślałam o tym.
Myślałam, że masz intercyzę.
Ale jeśli wyzdrowieje…
Mówiłaś, że jeszcze ma na głowie byłą żonę.
- Nienawidzi jej, prawda? - Tak.
Dobra. Przestań się tym przejmować.
Staram się.
Co to były za hałasy wczoraj? Kto to był?
Roy.
[prycha] Co on tu robił w środku nocy?
Widziałam go wczoraj w klubie.
- Co? - [potakuje]
On mnie nie widział.
Co on tu robił?
Rzucał się, bo teraz mieszkam w tym domu.
[śmiech] I prawidłowo. Musisz go pomęczyć.
Będę się tym codziennie napawać.
[śmiech]
Spałaś wczoraj w ogóle?
Musisz iść dziś do biura, prawda?
Tak.
Jesteś gotowa?
W sumie tak.
Horace przygotował wszystko, czego muszę się nauczyć,
i kazał mi po prostu tam iść.
- [śmiech] - To dobrze.
Co się stało?
Nic.
Może wczoraj trochę przegięłaś?
Pewnie tak. Muszę się położyć.
Dobra.
[wzdycha] O której Horace wyjeżdża?
Nie wiem.
Chcę z nim pogadać o klubie. Będzie spoko?
Mam to gdzieś.
Co z tobą?
Nic.
- Coś przede mną ukrywasz. - Nie.
Idę się przespać.
Dobranoc.
W dzień.
[spokojna muzyka]
[wzdycha]
Pieprzony brudas.
[jęk obrzydzenia]
Co do cholery…
Obrzydliwiec.
[wzdycha] Rany.
Wstawaj.
Co z tobą nie tak?
- Roy, wstawaj. - [stęka]
Mallory, jest 6.45.
Wtedy zwykli ludzie idą do pracy.
A ty jesteś całkiem zwyczajny, więc wstawaj.
Wiesz…
Nie ruszaj mnie. Czy coś we mnie wygląda zwyczajnie?
Nie, jesteś odmieńcem.
I to jak. Nie ma w tobie nic normalnego.
[stęka ze śmiechem] Wiem.
Pozwól, że cię o coś zapytam.
Jak dorosły facet może wrócić do domu i się oszczać?
Nie oszczałem się.
Twoje ubrania śmierdzą szczynami. Są całe w sikach, Roy.
Roy, poprosiłeś dziwkę, żeby cię oszczała, obrzydliwcu?
To szczyny mojego ojca.
Wiesz co? Nawet nie chcę wiedzieć.
- Wstawaj i szykuj się do pracy. - [wzdycha]
- A niby dlaczego? - Twoja dziwka przyjdzie dziś do biura.
Co?
Dostałam maila od twojego ojca.
Chce, żeby poznała dzisiaj cały personel.
- Żartujesz sobie? - Nie.
Więc wstawaj i szykuj się do pracy.
Mm. [cmoka]
- To się wyszykuję. [stęka] - Tak.
Umyłeś się chociaż, kiedy oszczał cię twój „ojciec”?
Oczywiście, złotko. Zostawiłbym na sobie szczyny?
To czemu wciąż śmierdzisz, do cholery?
Bo leżałem obok ciebie.
- Pierdol się. - Do zobaczenia w biurze.
[stęka]
[wzdycha]
- [szczekanie psów] - [westchnienie, śmiech]
[westchnienie]
[Angel] Kurna.
[rżenie konia]
Zaniosę walizki.
- Cześć. - Podoba ci się?
[śmiech] Jest miodzio.
Kimmie wstała?
Nie widziałem jej.
James.
- Tak. - Przyprowadź Kimmie.
Tak jest. Mamy gotowe śniadanie.
Nie mogę nic zjeść.
[James] Tak jest.
Jak oceniasz swoje szanse?
Na pewno dużo lepsze niż tutaj.
Tak.
O co chodzi?
Widzę, że coś ci chodzi po głowie. [śmiech]
No…
Nie wiem, co myśleć o tym wszystkim. Wiesz?
Zostań z Kimmie, a wszystko będzie dobrze.
A co z tobą?
Chociaż mnie tu nie będzie, to Kimmie jest chroniona.
I zaopiekowałem się tobą.
Jestem wolny?
Tak. Wolny jak w dniu twoich narodzin.
Mogę odejść w każdej chwili?
Tak, ale mam przeczucie, że tego nie zrobisz.
Czemu nie?
Rozejrzyj się.
[rżenie konia]
Mogę tu zostać?
Tak.
W powozowni są auta.
Auta?
Powiedzą ci, które możesz prowadzić.
Reszty nie ruszaj.
[śmiech] Dobra.
Ale nie dotykaj moich zegarków.
Jasne. Dostałem nauczkę.
Chociaż…
ten możesz wziąć.
[śmiech] Serio?
Jest tani.
[wzdycha]
Dość już zrobiłeś.
Chłopie,
naprawdę próbujesz udawać fałszywą skromność?
Weź go.
Na pamiątkę po mnie.
Ale wrócisz.
Nie wiem.
Chciałbym polecieć z tobą, ale nie mam paszportu.
Nawet gdybyś miał, nie chciałbyś ze mną lecieć.
- Daruj sobie ściemy. - [prycha]
Nie. [śmiech] Jestem lojalny.
Doceniam to. Serio.
- Cóż… - To szaleństwo.
Dzień dobry. Hej.
Cześć. Angelu, zostaw nas samych.
Dobra.
- Już wyjeżdżasz? - [wzdycha]
Tak.
Jesteś gotowa?
[niepewny pomruk]
Bardziej już nie będę.
Dobra.
Będę w samolocie.
Zadzwoń i powiedz, jak poszło.
Dobra.
Wszystko gotowe.
Mecenas Varney będzie z tobą.
- I pamiętaj… - Wiem.
Mam zadzwonić i spytać drugą kancelarię o wszystko, co powiedział.
Tak.
Jasne.
Dobra.
Do zobaczenia.
Jeśli wrócę.
Mam nadzieję, że wrócisz.
Prawie ci wierzę.
I pamiętaj, zabierz stąd siostrę.
Dziś nad tym pracuję.
Dobrze.
To…
Zaraz wyjeżdżam.
Horace.
Naprawdę mam nadzieję, że wrócisz.
[stukanie laską o podłogę]
[wzdycha]
Do zobaczenia wkrótce.
Myślisz, że wróci?
Nie wiem.
- [śmiech] Co to za szaleństwo? - [rozruch silnika]
Wciąż nie mogę tego pojąć.
- [śmiech] Cholera, ja też nie. - [śmiech]
[muzyka budująca napięcie]
Hej.
Wstajesz?
Powinieneś wstawać.
Wynoś się z mojego domu.
Nie.
Nie muszę jeszcze iść. Będę cicho. Wybacz.
Możesz spać.
Nie, wyjdź. [pociąga nosem]
Nie mogę. Przyjechałem z tobą.
Zadzwoń po podwózkę.
- Myślałem, że… - Nie.
- Idź. - Dam ci spać, dobra?
- Co powiedziałem? - Wiesz co? Dam ci spać.
Spadaj, ziom.
Będę tutaj. Jest spoko.
Relaksuję się. Leż.
[Charles prycha]
[zamknięcie drzwi]
Pieprzyć to.
[relaksująca muzyka]
Ten lepszy szajs. [śmiech]
Cholera.
[niepokojąca muzyka]
Przestraszyłeś mnie.
A ty to, kurwa, kto?
Dustin.
Debil?
Dustin.
Dobrze powiedziałem. Debil.
Kto ci dał takie dziwkarskie imię?
Słucham?
Jebać ciebie i twoje imię. Jazda.
A ty kim jesteś?
Kolesiem, który każe ci się zbierać.
Chodźmy.
Przykro mi to mówić, ale on nie chce, żebym wychodził.
Mam gdzieś, czego chce.
- Zbieraj manatki i jazda. - [śmiech]
- Chodź. - Hej…
Zabieraj te kurewskie łapy.
Myślisz, że to na mnie działa? Wiesz, ile to kosztuje? Wynoś się.
- Co ty mi robisz? - Zamknij się. Chodź tu.
- [Varney] Chodź. - Cholera.
- [Varney] Zbieraj manatki. Jazda. - Co, kurwa?
- Ziom… - Zbieraj.
Co się, do cholery, wyprawia?
Wywalam tego kolesia.
Kazałem ci wyjść.
Ale nie wyszedł.
Nie mam nastroju na twoje pieprzenie.
Dobrze.
Wynocha.
Nie wyrzucisz mojego gościa. Zostaje.
Kazałeś mu odejść.
A teraz ma zostać mi na złość?
Tak powiedziałem.
Widzisz? Znowu odpieprzasz.
- Wstawaj i zbieraj się do biura. - [cmoka] Nie idę tam.
Twój ojciec zwołał obowiązkowe spotkanie,
żebyś poznał swoją nową macochę i powitał ją w firmie.
Wiesz co, to jakieś głupoty.
Wiem tylko, że musisz tam być.
Bo co?
Są kary za niestawiennictwo na tych spotkaniach.
Wiem, że cię nie stać.
Dalej!
Won z mojego domu.
I po co ja się staram?
I tak muszę się przebrać.
Na chuj się przejmuję?
Właśnie, stary, więc wypierdalaj.
Pa! Durny ziomku.
Zamknij się, suko.
Bo ci przypieprzę.
- [trzask drzwi] - Ty też musisz spadać.
- No weź. - Co mówiłem?
Mam pomysł./
Na pewno nie mogę zostać dłużej?
To ci pozwoli zostać troszeczkę dłużej.
Chodź na drzemkę.
[Horace kaszle]
Wszystko dobrze?
[odchrząkuje]
Czemu mnie o to pytasz, do cholery?
Wiesz, że umieram.
Przepraszam.
Zabierz mnie do samolotu. [pociąga nosem]
Tak jest.
[Horace odchrząkuje]
Musisz ich pilnować.
- [pociąga nosem] - Oczywiście.
Gdzie Rain była wczoraj?
Poszła do klubu.
Ze striptizem?
Tak jest.
A po jaką cholerę?
Nie jestem pewien.
Cholera.
Akurat tam bym się ich nie spodziewał.
Muszę się zgodzić.
Wyszli z tego bagna.
Dajesz im pławić się w luksusach,
a oni aż się wzdrygają.
Nie powiedziałbym.
- Co? - Przepraszam.
Mogę mówić swobodnie?
O co chodzi?
Żyje pan wspaniałym życiem i dorastał pan w tym.
My znamy tylko klub
i harówkę.
Więc mówisz, że się nie nauczą?
Nie, proszę pana.
Mówię, że po prostu potrzebują trochę czasu.
Tyle to wiem.
Czas to luksus, którego nie mają.
Tak jest.
Pilnuj ich.
Musisz mi mówić, co się dzieje.
Jestem lojalny wobec pana.
Gówno prawda.
Jesteś lojalny wobec siebie.
Nigdy więcej mnie nie okłamuj.
Przepraszam.
Ile jeszcze?
Zostało 25 minut.
Pospiesz się.
Tak jest.
- [Sylvie] Użyłaś złego widelca. - [Kimmie] Znasz się na widelcach?
- [Angel] Mam to gdzieś. - Znam etykietę.
Który? Ten?
- Tamten. - [wesołe pomruki Kimmie]
Mogliście mnie obudzić, żebym się pożegnała.
Wróci.
Liczysz na to?
Tak.
- Dobrze. - Hej! Mogę prosić więcej croissantów?
- Angel. - [James] Tak jest.
- [Angel] Co? - Stoi tuż obok.
Przepraszam. Wiem, że pani je, ale…
O co chodzi?
Przyszła pani Bellarie.
Ja jestem panią Bellarie.
Mallory Bellarie.
Cholera.
Gdzie jest?
W salonie. Mam ją przyprowadzić?
Tak. Zrób to.
Tak jest.
Patrzcie tylko.
Co?
Chciałaś zobaczyć ją na scenie, a teraz przyszła do ciebie.
[Angel] Kto to?
Prowadzi firmę.
[Rain] Prowadziła firmę.
Cholera. To ona?
[Kimmie] To ona.
[muzyka pełna napięcia]
Dzień dobry.
[Kimmie] Cześć. Dzień dobry.
- To dla ciebie. - Dziękuję.
Nie przypominajcie mi.
Ty jesteś Rain.
Tak.
- A ty jesteś Sylvie. - Tak.
- Chyba jeszcze się nie poznaliśmy. - Angel.
Angel.
- Jestem Mallory. - [Angel] Cześć, Mallory.
Nie chciałam przeszkadzać w śniadaniu.
Pięknie zastawione.
Dołączysz do nas?
[Mallory ze śmiechem] O, nie.
Muszę iść do biura.
Nasza nowa dyrektor operacyjna poprowadzi spotkanie z pracownikami.
Jesteśmy bardzo podekscytowani.
Naprawdę?
[prycha]
[ze śmiechem] Oczywiście, że tak.
Chcę porozmawiać, dowiedzieć się czegoś i wysłuchać twoich fascynujących pomysłów.
Zobaczymy, prawda?
Oczywiście.
Jak wam się tu podoba?
Jesteście od niedawna, ale…
Jest idealnie.
Idealnie.
To dobre określenie.
Jak było wczoraj?
Ten dom bywa nieco przytłaczający.
Jest stary i ciężki.
Duży.
I ten wystrój.
Słucham?
Mój teść lubi antyki.
Lubi rzeczy stare…
używane…
i ciemne.
Wiecie, antyki. [śmiech]
Wystrój i tak dalej.
Ale wyglądasz jak młoda dama, która lubi ładne rzeczy.
Mam rację?
Mnie tam się podoba.
I o tym mówię.
Faceci, co nie? [śmiech]
À propos mężczyzn, jak się miewa twój mąż?
Słucham?
- Twój mąż. - [Mallory ze śmiechem] Mój mąż.
- Jeszcze go nie poznałaś. - Tak. W szpitalu.
W szpitalu? No tak, poznałaś go w szpitalu.
- Dobrze, dziękuję. - [Rain] Świetnie.
Przepraszam. Chcesz czegoś jeszcze?
Czy…
to może poczekać, aż dotrę do mojego biura?
[ciche prychnięcie]
Do twojego biura? [śmiech]
Co za entuzjazm.
No proszę.
To może poczekać, aż dotrę do swojego biura.
Świetnie.
Drogie panie i drogi panie,
miłego śniadania.
Dziękujemy.
Kimmie…
witamy w rodzinie.
Mhm.
Wydaje się miła.
[Angel się śmieje] Jest zajebiście piękna.
Uważaj na słowa.
- A co? - Trochę szacunku.
Suka myśli, że będę znosić ten szajs. Chyba ją pojebało.
Dokąd, proszę pani?
Koleś.
Jeśli nie znasz mojego grafiku, to spieprzaj.
- Przepraszam, to mój pierwszy dzień. - Pierwszy dzień?
Spójrz. Wyglądam, jakby mnie to obchodziło?
Twój pierwszy dzień będzie ostatnim.
Jules cię zatrudnił?
Tak, proszę pani.
Spójrz na mnie.
Słuchaj…
Mam tego dość.
Przysyła mi debili
śmierdzących przyprawami, sokami i jagodami.
Zrób coś dla mnie.
Opuść okna z przodu, wystaw głupi łeb za okno
i jedź.
Tak jest.
[rytmiczna muzyka]
Pomagaj mi. Uważaj na płaszcz.
Wystaw łeb za okno.
Pospiesz się.
ZACZAROWANA ESENCJA
[muzyka budująca napięcie]
[otwarcie drzwi]
Dalej, jazda.
Zasuwać.
[Dustin] Chodźcie.
- Idziesz? - Nie, będę w aucie.
- Ktoś musi stać na czatach. - Mówisz poważnie? Chodź.
- Pokaż im. Zrobią to. - Cholera.
- Pokażę wam, gdzie jest. - Jazda.
Rozejrzyjcie się.
[muzyka pełna napięcia]
Kurwa.
[szeptem] Dobra, chodźcie.
[prycha] Pokażesz nam, gdzie jest sejf.
[złowieszcza muzyka]
Łap tę sukę.
Łapcie go!
[Charles stęka z wysiłku]
Proszę.
Bierz go. Tak jest.
O tak. Dawaj go.
Dostaniemy forsę. Mówiłem ci.
Cholera.
Bierz go. Jazda.
Tak.
Cholera.
[Dustin] Dalej, bierz go.
[dyszy]
- [wolna muzyka hip-hopowa] - [dyszy]
[nadal muzyka] hip-hopowa] - [dyszy]