Kimmie, apa berlaku?
- Angel? - Di mana dia?
- Daga? - Ya.
Dia cuba pujuk gadis baru itu buat.
Dia nak buat malam ini.
Saya ikut awak.
Apa yang berlaku?
Saya kahwini Horace.
Semua ini milik awak?
Saya rasa.
Ayuh, kita buat.
Saya perlukan gambar.
Apa awak buat?
Letak di belakang.
Ada empat orang. Sebut saja.
- Rain? - Dia di kelab.
Siapa itu?
Ini Rain. Buka pintu.
Chase…
Buka pintu.
Hei, betina.
Hei.
Shake Shake.
Hei.
Siapa nama awak tadi?
Young Thing.
Sial, mak awak panggil awak apa?
Adeline.
Ya, kita jumpa tadi.
Pedulikan dia. Dia cuma pemandu saya.
Pemandu awak?
Bukan dia kerja di kelab?
Tak, dah tak kerja.
Kimmie berjaya.
Dia kahwini orang kaya, jadi kami keluar dari kelab.
Seriuslah?
Itu yang saya cakap.
Kenapa awak nampak bodoh?
Jalang yang nak buat kerja.
Ya. Awak dah sedia untuk buat punggung dia macam saya punya, ya?
Nak tengok punggung saya?
Tak.
Boleh nampak dari sini.
Nampak cantik.
"Nampak cantik."
Sebab saya pakai seluar ketat ini.
Mungkin awak patut terus pakai.
Bantu kekalkan bentuk badan awak.
Apabila saya tanggalkannya untuk mandi, nampak macam kematian.
Saya dah kata, jangan banyak bergerak.
Betul.
Saya patut baring di sini sementara awak masukkan ini ke dalam saya.
Sayang, saya selalu buat begini.
Berapa ramai gadis awak bunuh?
Awak nak perangkap orang?
Tak, bukan perangkap. Ia satu soalan.
Saya tak bunuh sesiapa.
Saya hampir mati.
Tapi awak tak mati.
Tentu awak harap saya mati.
Rain!
Lepaskan saya!
Lepaskan rambut saya!
- Bangun! - Tak!
Hei, betina gila!
Berhenti!
Tidak!
Saya patahkan awak.
Tidak!
Lain kali, bayar duit saya!
Tidak! Oh, Tuhan, tak!
Jangan tembak! Tolonglah!
Jangan tembak!
Jangan!
Saya kata jangan!
Dia saksi.
Awak nak ikut kami, bukan?
Biar dia pergi.
Tolonglah.
Ini masalah saya juga.
Hei, Alex!
Tolonglah.
Jahanam.
Berapa umur awak?
Hei! Dengar sini!
Berapa umur awak?
Lapan belas.
Lapan belas? Tak guna.
Baiklah.
Tunggu.
Ambil ini.
Cari perhentian bas terdekat, naik dan jangan menoleh, okey?
Ini hari bertuah awak. Awak dengar tak?
Ya.
Pandang saya.
Saya baru selamatkan nyawa awak.
Perempuan itu nak bunuh awak.
Awak dari mana?
Alabama.
Alabama? Baiklah.
Baiklah, ambil duit itu.
Awak naik bas dan jangan toleh ke belakang.
Mereka akan cari saya.
Siapa nama awak? Beri nama awak.
Beri saya nama awak!
Adeline Gail Fortemont.
Baiklah. Okey, saya jaga awak. Okey?
Kita perlu pergi.
Keluar dari sini, okey?
Pergi dan jangan toleh ke belakang.
Cepat!
Sial.
SEKURITI
- Yo. - Ya, kawan?
Dia masih di dalam?
Alamak.
- Awak nak saya periksa dia? - Tak.
Tak, saya tahu.
Saya akan kembali.
Helo.
- Ada masalahnya? - Tiada apa.
Tutup kelab.
Matahari akan terbit.
Saya tahu. Itulah rancangannya.
Kita akan buat waktu siang?
Awak tak beri saya maklumat dalam kamera, jadi ya.
Salah saya.
Saya nampak beberapa kamera di luar.
Okey.
Saya ada rancangan untuk itu.
Apa dia?
Ada garaj?
Ya.
Okey. Saya akan datang dengan trak penghantaran.
Trak penghantaran?
Siang hari.
Awak tahu apa? Biar saya uruskan.
Baiklah. Masuk akal juga.
Tunggu di sana dan beritahu saya keadaan kamera.
Baiklah.
Dia akan tidur sepanjang hari.
Itu lebih baik.
Baiklah.
Awak guna telefon pakai buang?
- Awak tahu saya ada. - Okey.
Jadi bersabarlah.
Tak guna. Saya boleh.
Baiklah.
Sial.
Hebat, ayah.
Ayuh, bangun. Bangun.
Bangun.
Aduh.
Berikan rokok saya.
Tak guna.
Rasanya hebat.
Sangat bagus.
Awak cuci zakar saya.
Cepat.
Pergi ambil sabun dan air.
Sekarang awak buat begitu?
Seseorang kena buat.
Tapi hebatlah, ayah.
Awak mengejutkan kami.
Saya tahu.
Saya tak pernah rasa macam itu.
Saya tahu. Roy dah kembali.
Awak buat macam-macam kepada saya.
Saya nak jumpa awak lagi.
Pukul berapa sekarang?
- Siapa peduli? - Saya kata, "Pukul berapa?"
Saya tak tahu.
Hei.
- Ya. - Sekarang pukul berapa?
Jam 3.30 pagi.
Awak kena kunci jam?
Saya yang buat jam.
Saya tahu itu betul. Jenis lelaki saya suka.
Tunggu, panas sangat.
- Panas sangat. - Jalang!
- Apa? - Awak memang gila, tahu tak?
- Dia kena buat dengan betul. - Ya.
Apa masalah awak?
Masukkan air sejuk.
Jangan buat silap.
Saya suka awak.
- Saya suka awak. - Alamak.
Buka mulut.
Gigi awak cantik.
Saya nak jumpa doktor gigi.
Begitu. Amboi.
Awak kenal Kimmie?
Ya. Kenapa?
Dia macam mana?
Betina tua lapuk itu.
Saya tak suka dia.
Mereka kata dia dapat laki tua kaya.
Saya tak tahan dengan dia.
Dia rancang.
Dia tak peduli tentang lelaki itu.
Awak kenal dia?
Celaka.
Tunggu.
Maafkan saya, ayah.
Saya salah cakap?
Ini salah awak.
Perempuan tak guna.
Kenapa awak tak buka pintu?
Kita boleh ikut jalan belakang.
- Kenapa? - Ada darah pada awak.
Awak tak boleh masuk rumah begitu.
Masuk bilik saya, mandi dan salin baju.
Jepunegro, awak tak licik.
Hati-hati.
Saya baru pindah.
Bilik air di sini.
Ada tuala dan sabun yang awak boleh guna di sini.
Awak pernah buat begini.
Ya.
Itu bukan soalan.
Lihat cara awak bunuh mereka, saya tahu
awak pernah buat begini.
Saya buat yang perlu.
Awak tahu tak patut biarkan dia hidup, bukan?
Dia takkan cakap apa-apa.
Bagaimana awak tahu?
Dia sama macam saya dan Kimmie.
Kami dah lalui banyak perkara.
Awak tahu apa mereka buat kepada kami.
Ya, saya tahu.
Jadi, dia gembira dapat bebas.
Saya nampak dalam matanya.
Harap awak betul.
Ya.
Memang gila.
Banyak mereka buat kepada kamu semua.
Berapa banyak awak nampak?
Saya nampak terlalu banyak.
Jelas sekali, tak mengganggu awak.
Hanya kerana saya tak cakap atau buat apa-apa,
tak bermakna tak mengganggu saya.
Tapi awak boleh masuk ke dalam bilik dan bunuh orang.
Saya tak kisah bunuh orang yang buat benda jahat.
Shake Shake buat perkara jahat.
Jadi, awak Robin Hood?
Tak.
Saya cuma nak pergi jauh dari tempat ini.
Secepat mungkin.
Sekarang baru saya faham.
Jadi awak tahu saya bersama awak.
Saya tahu awak pembunuh.
Ayuh, Rain.
Awak nak saya cakap apa?
Saya nak awak cakap kita bersama.
Saya, awak, Kimmie.
Termasuk Angel.
Jadi awak tahu dia masih hidup.
Ya. Saya tahu.
Tapi bercakap tentang dia…
Apa?
Dia benci saya.
Saya belasah dia dan…
Jadi dia akan cakap macam-macam.
Saya boleh uruskan Angel.
Jadi awak akan benarkan saya masuk?
Tak.
Ini baru permulaan.
Itu saja saya nak cakap.
Baiklah. Saya terima permulaan.
Benda ini tak boleh hilang.
Saya perlu masuk apabila semua orang tidur.
Awak nak air lagi?
Tak.
Hei, apa awak buat?
Awak rasa apa saya buat?
Maaf, En. Bellarie.
Kalau begitu, berambus. Pergi.
- Maaf, tuan. - Awak nak apa?
Ayah awak tak mahu sesiapa di kawasan ini.
Ayah saya tak mahu sesiapa di kawasan itu. Betulkah?
Ya, apa awak nak buat, pengawal berlagak polis?
- Saya minta awak pergi. - Berapa dia bayar awak?
Jangan ke sana, En. Bellarie.
- Awak ketua keselamatan? - Saya ketua keselamatan.
Awak bekerja untuk betina ini?
- Tolong hormat. - Hormat.
- Awak tahu siapa dia? - Bukan urusan saya.
Maaf, En. Bellarie, tapi awak perlu pergi.
Biar saya beritahu awak.
Dia jalang murahan yang puaskan nafsu saya minggu lepas.
- En. Bellarie. - Tak, awak tak faham.
Bertenang.
Sekarang, dia tinggal di rumah ayah saya.
Teruk, bukan?
- Awak nak pergi? - Celaka. Awak…
Awak kena hati-hati. Bertenang.
Bertenang? Saya tak suka awak.
- Awak tahu? - Ya.
Awak tak nak tengok saya.
- Yakah? - Ya.
- Macam itu? - Ya.
Ada masalah?
Tak, puan, semua okey. Betul, En. Bellarie?
Tengoklah awak.
Bercakap tentang masalah…
Tuan.
Saya perlukan bantuan di sini.
Nampak macam awak masalahnya.
Bagaimana awak buat?
Saya buat dengan baik.
Macam itu awak cakap dengan ibu tiri awak?
Hei, bertenang, okey?
Awak tak dapat cakap dengan dia jika dia khayal begini.
Awak perlu langkah drastik, macam…
tolak dia keluar tingkap.
- Awak fikir saya lupa? - Saya tahu awak tak lupa.
Awak yakin dia akan lindungi awak?
Tak.
Tapi dia akan marah awak di sini.
Awak fikir saya peduli pasal dia?
Sebab…
esok pagi dia mati.
Itu yang awak fikir?
Bukan saya fikir, tapi saya tahu.
Apabila dia mati,
saya simpan semua air kencing saya
untuk kencing di kubur dia.
Awak menjijikkan, Roy.
Apa awak cakap?
Tak guna.
Dia nak kencing di kubur awak.
Ya.
Saya rasa dia kata dia nak kencing atas kubur saya.
Jangan risau, En. Bellarie. Kami uruskan.
Pegang dia.
Saya lemah untuk melawan.
Tahan dan pegang dia.
Ya, tuan.
Apa awak nak buat?
Apa ini? Lepaskan saya!
- Pergi sana. - Sial.
Tunjukkan kenapa saya bayar awak.
Dengan senang hati.
- Letak dia. - Lepaskan saya!
Pegang dia. Tahan punggung dia.
- Lepaskan saya! - Pegang dia.
Sial.
Pegang ini, Kimmie.
Okey, ayah. Okey. Sial.
- Okey. - Nak kencingkan saya apabila saya mati?
Jangan berani, ayah. Jangan berani.
Bangsat.
Awak celaka. Perempuan sial.
Awak datang ke sini lagi,
dan kencing akan jadi perkara terakhir awak akan risaukan.
Sini. Ayuh.
Ayuh.
Pergi matilah, sial.
Okey.
Awak mungkin nak mandi.
Okey.
Baiklah.
Awak okey?
Baiklah.
Saya ambilkan.
Oh…
Nak apa-apa?
Tak.
James dan staf akan…
dapatkan keperluan saya.
Siapa dia?
Norman.
Tak guna.
Buka pintu ini.
Diam.
Apa awak buat di pintu saya?
- Saya nak cakap dengan awak. - Tentang apa?
Awak nampak teruk malam ini.
Saya tak faham maksud awak.
Awak mabuk di restoran.
Tak guna.
Perempuan sial pemilik tempat itu beritahu awak.
Awak dapat e-mel itu?
E-mel apa?
Horace nak kita jumpa bos baru kita
dan isteri barunya
dalam mesyuarat lembaga. Jika kita tak datang, kita akan didenda.
Tak guna.
Ya, jadi saya cuma singgah dan pastikan awak sedia untuk pergi.
Awak bukan datang untuk bantu saya.
Tak.
Norman, awak…
Saya tahu apa awak buat.
Saya tonton berita.
Harold dan Gloria?
- Apa? - Alamak.
Saya tahu awak…
sebab itu yang awak buat.
Saya tak faham apa awak cakap.
Norman, jangan datang ke sini main-main.
Angin saya tak baik.
Saya cuma nak awak tahu ia dah selesai.
Awak beritahu saya kenapa?
Sebab apa yang awak fikir awak tahu,
awak salah.
Norman, saya tak peduli
tentang awak uruskan apa saja melalui kelab bogel.
Jadi kenapa awak suruh akauntan minta duit daripada saya?
Sebab saya cuma nak pinjam duit.
Mengarut. Tak sebanyak itu.
Tak guna.
Awak mahu gunakannya untuk ugut saya.
Apa dia? Ini gadai janji awak? Awak berjudi lagi?
Cakap supaya saya boleh bantu awak.
Awak tak mahu bantu saya.
Bila-bila saya boleh tolong musuh abang saya,
baik untuk jiwa saya.
Beritahu saya.
Awak dan permainan bodoh awak, Norman.
Saya tahu awak dah tahu.
- Saya tahu. - Ya, saya tahu awak tahu.
Ya, awak berhutang sejuta dolar.
Saya tahu awak lebih suka bersembunyi
daripada betulkan keadaan.
Ya.
Ya, betul.
Apa awak buat sekarang?
Sekarang saya cuba balas dendam.
Dengan siapa?
Horace.
Dia akan mati dalam sebulan atau lebih lagi.
Ya, dan sekarang dia beri betina tua itu ambil alih,
orang yang tak bermakna baginya,
supaya dia boleh menghantui kita selepas dia mati.
Tapi satu saya boleh cakap. Saya boleh janji ini.
Dia takkan ambil hak saya.
Ia bukan milik awak lagi.
Tak.
- Awak habiskan semuanya. - Saya punya.
Semua milik saya.
Masih milik saya.
Separuh daripada setiap sen dia milik saya.
- Ayah saya letak itu dalam wasiat. - Pergi mati ayah awak.
Dialah puncanya kita dalam keadaan ini sekarang.
Olivia, tak pernah nak bertanggungjawab atas silapnya sendiri.
Awak pun sama hina.
Sekarang saya nak awak bangun dan keluar dari rumah saya.
Sejuta dolar.
Tak lama lagi.
Hei, sayang.
Hei.
Awak baru masuk?
Malam yang panjang.
- Horace ada di sini? - Ya.
Awak fikir apa yang saya fikir?
Saya tak tahu. Apa yang awak fikirkan?
Apa maknanya bagi kita jika dia sembuh?
Tak, saya tak fikir itu.
Saya fikir, "Perkahwinan awak."
Ya, tapi kalau dia sihat…
Awak kata bekas isteri dia masih ada.
- Dia benci isterinya, bukan? - Ya.
Okey. Jangan risau tentang itu.
Saya cuba, okey?
Apa yang bising malam tadi? Siapa itu?
Roy.
Apa dia buat datang sini tengah malam?
Saya nampak awak di kelab malam tadi.
Apa?
Dia tak nampak saya.
Jadi, dia buat apa di sini?
Dia mengamuk sebab saya tinggal di rumah ini sekarang.
Memang sepatutnya. Awak perlu seksa dia.
Saya akan nikmatinya setiap hari.
Awak dapat tidur semalam?
- Awak kena masuk pejabat hari ini, bukan? - Ya.
Awak dah sedia?
Sebenarnya, ya.
Horace dah sediakan semuanya untuk saya belajar
dan dia suruh saya masuk ke sana.
Okey, bagus.
Kenapa?
Tiada apa-apa.
Mungkin awak agak melampau malam tadi?
Ya, mungkin itu saja. Saya perlu tidur.
Okey.
Pukul berapa Horace pergi?
Saya tak tahu.
Saya nak cakap dengan dia tentang kelab sebelum dia pergi. Boleh?
Ya, saya tak kisah.
Kenapa dengan awak?
Tak ada apa.
Awak sembunyikan sesuatu.
Tak.
Saya nak pergi tidur.
Selamat malam.
Pada waktu siang.
Selekeh.
Apa…
Teruknya…
Aduhai.
Bangun.
Apa masalah awak?
Roy, bangun.
Mallory, 6:45 pagi.
Waktu orang biasa bangun dan bersiap pergi kerja.
Semua tentang awak biasa saja, jadi bangun.
Awak tahu…
Jangan tolak saya. Saya ada yang nampak biasa?
Tak, awak sangat pelik.
Orang pelik. Awak tak ada yang normal.
Saya tahu.
Saya nak tanya sesuatu.
Macam mana lelaki dewasa masuk ke rumah ini dan terkencing?
Saya tak kencing.
Baju awak berbau hancing. Berlumuran air kencing, Roy.
Roy, pelacur awak kencing pada awak?
Itu kencing ayah saya.
Awak tahu? Saya tak nak tahu tentang ini.
Bangun dan bersiap untuk kerja.
- Kenapa saya nak buat begitu? - Pelacur awak akan ke pejabat hari ini.
Apa?
Saya dapat e-mel daripada ayah awak.
Dia nak isteri dia jumpa semua staf, hari ini.
- Awak bergurau? - Tak.
Jadi bangun dan sedia untuk kerja.
- Saya rasa saya akan bersedia. - Ya.
Awak mandi apabila awak dikencing oleh "ayah" awak?
Tentulah, sayang. Awak fikir saya biarkan kencing pada saya?
Jadi kenapa awak masih hancing?
Sebab saya baring di sebelah awak.
Celaka.
Jumpa di pejabat.
Tak guna.
Oh hei.
Awak suka?
Saya suka.
Kimmie dah bangun?
Saya tak nampak dia.
James.
- Ya, tuan. - Tolong panggil Kimmie.
Ya, tuan. Kami sediakan sarapan.
Tak. Saya tiada selera.
Ya, tuan.
Bagaimana… Awak rasa macam mana peluang awak?
Lebih baik daripada tinggal di sini.
Ya.
Apa dia?
Saya nampak awak berfikir.
Saya…
Saya tak tahu nak rasa apa tentang semua ini. Awak tahu?
Tinggal dengan Kimmie dan awak akan okey.
Awak macam mana?
Saya mungkin tiada di sini, tapi Kimmie dilindungi
dan saya ambil untuk lindungi awak.
Jadi saya bebas?
Ya. Bebas seperti hari awak dilahirkan.
Saya boleh pergi bila-bila masa?
Ya, tapi saya dapat rasa awak takkan buat begitu.
Kenapa?
Lihat keliling awak.
Saya boleh tinggal di sini?
Ya.
Ada kereta di rumah pedati.
Kereta?
Ya, mereka akan cakap yang mana awak boleh pandu.
Yang lain tak boleh.
Okey.
Tapi jangan sentuh jam saya.
Saya takkan sentuh. Saya dah faham.
Namun…
awak boleh ambil ini.
Serius?
Ini murah.
Cukuplah. Saya…
Awak dah bantu banyak.
Budak,
awak betul-betul nak pura-pura rendah hati dengan saya?
Ambillah.
Sesuatu untuk mengingati saya.
Tapi awak akan kembali.
Saya tak tahu.
Saya harap saya boleh ikut awak. tapi saya tiada pasport.
Jika awak ada pun, awak takkan nak ikut saya.
Jangan mengarut.
Tak. Saya sangat setia. Saya…
Saya hargai semua ini. Betul.
- Ya, baiklah… - Ini gila.
Selamat pagi. Hei.
Hai. Angel, beri kami ruang.
Baiklah.
Awak dah nak pergi?
Ya.
Dah sedia?
Saya dah bersedia.
Okey.
Saya akan naik pesawat.
Hubungi saya dan beritahu keadaannya.
Okey.
Semuanya dah diatur.
Peguam Varney akan berada di sisi awak.
- Ingat… - Saya tahu.
Telefon dan sahkan dengan firma lain semua yang dia cakap.
Ya.
Saya faham.
Okey.
Jumpa lagi.
Jika saya kembali.
Saya harap awak kembali.
Saya hampir percayakan awak.
Ingat, panggil adik awak.
Saya usahakan hari ini.
Bagus.
Saya dah nak pergi.
Horace.
Saya harap awak kembali.
Jumpa lagi.
Awak rasa dia akan kembali?
Saya tak tahu.
Benda ini?
Saya masih tak faham.
Ya, saya juga.
Hei.
Hei, bangun?
Awak kena bangun.
Awak kena keluar dari rumah saya.
Tak.
Saya tak perlu pergi sekarang. Saya akan diam. Salah saya.
Awak boleh sambung tidur.
Tak, pergi.
Tak boleh. Saya ikut awak.
Panggil kereta.
- Okey, saya fikir… - Tak.
- Pergi. - Saya biar awak tidur, okey?
- Apa saya cakap tadi? - Saya akan biarkan awak tidur.
Pergilah.
Saya akan berada di luar. Awak okey.
Saya tenang. Baring.
Alamak.
Sedapnya.
Tak guna.
Awak buat saya takut.
Siapa awak?
Dustin.
Dusty?
Dustin.
Betul kata saya. Dusty.
Dia namakan awak nama orang tua itu?
Boleh ulang?
Tak apa. Lantaklah awak dan nama awak. Jom.
Siapa awak sebenarnya?
Saya yang suruh awak bersedia.
Mari pergi.
Maaf, tapi dia tak mahu saya pergi.
Saya tak peduli apa dia nak.
Saya kata ambil barang dan mari pergi.
- Ayuh. - Hei.
Kalau awak tak berhenti sentuh saya…
Awak rasa berkesan pada saya? Tahu berapa harganya? Keluar…
- Apa awak buat pada saya? - Diam. Mari sini.
- Ayuh. - Tak guna.
- Bangunlah. Ayuh. - Apa ini?
- Hei. - Ambil barang awak.
Apa yang berlaku di sini?
Saya nak keluarkan dia.
Saya suruh awak pergi.
Dia tak pergi.
Varney, saya tak nak layan karenah awak.
Bagus.
Keluar.
Jangan suruh tetamu saya pergi. Dia tinggal di sini.
Tadi awak suruh dia pergi.
Apabila saya cakap, awak nak dia duduk sini?
Itu yang saya cakap.
Nampak? Itu memang mengarut.
Awak kena bangun dan pergi ke pejabat.
Saya tak nak masuk ke sana.
Charles, ayah awak tetapkan mesyuarat wajib
untuk awak jumpa mak mentua awak dan sapa dia di syarikat.
Awak tahu bunyinya mengarut.
Saya cuma tahu awak perlu ada di sana.
Atau apa?
Charles, ada denda jika tak hadir ke mesyuarat ini
dan saya tahu awak tak mampu.
Ayuh!
Keluar dari rumah saya, Varney.
Saya tak tahu kenapa saya cuba.
Saya nak tukar baju.
Kenapa saya peduli?
Tepat sekali, keluarlah.
Selamat tinggal! Bodoh.
Diamlah.
Nanti saya tampar awak.
Awak juga perlu keluar.
- Ayuh. - Tak, apa saya cakap?
Saya ada idea.
Awak yakin saya tak boleh tinggal lebih lama?
Itu boleh buat awak tinggal lebih lama.
Mari tidur.
Tuan okey?
Kenapa awak tanya soalan itu?
Awak tahu saya akan mati.
Maaf, tuan.
Cepat bawa saya naik pesawat.
Ya, tuan.
Saya nak awak perhatikan mereka.
Sudah tentu, tuan.
Rain pergi mana malam tadi?
Dia pergi ke kelab, tuan.
Kelab bogel?
Ya, tuan.
Kenapa dia nak ke sana?
Saya tak pasti.
Tak guna.
Ingat itu tempat terakhir yang mereka tak nak pergi.
Saya setuju, tuan.
Mereka bebas daripada semua itu.
Awak beri mereka kemewahan,
dan mereka rasa kurang senang.
Saya takkan kata begitu, tuan.
Apa?
Maafkan saya.
Boleh saya cakap?
Apa dia?
Tuan ada kehidupan yang baik dam membesar dengannya.
Kami cuma tahu kelab
dan kerja keras.
Jadi maksud awak mereka takkan dapat belajar?
Tak, tuan.
Maksud saya, mereka cuma… Mereka cuma perlukan masa.
Saya tahu.
Mereka tiada masa.
Ya, tuan.
Perhatikan mereka.
Beritahu saya apa yang berlaku.
Saya setia dengan tuan.
Mengarut.
Kesetiaan awak bersama awak.
Jangan tipu saya lagi.
Maaf, tuan.
Berapa lama lagi?
Lagi 25 minit.
Cepat.
Ya, tuan.
Awak tahu awak guna salah garpu.
Apa awak tahu tentang garpu?
- Saya tak kisah. - Saya tahu etika.
Yang mana? Apa, yang ini?
Di situ.
Saya harap kamu kejutkan saya untuk ucap selamat tinggal.
Dia akan kembali.
Awak harap begitu?
Ya.
- Bagus. Saya… - Hei! Boleh beri saya croissant lagi?
- Tak guna, Angel. - Ya, tuan.
- Apa? - Dia ada di sana.
Maaf, puan. Saya tahu awak sedang bersarapan, tapi…
Apa dia?
Pn. Bellarie nak jumpa.
Saya Pn. Bellarie.
Mallory Bellarie.
Alamak.
Di mana dia?
Dia di ruang tamu. Nak suruh dia keluar?
Ya, suruhlah.
Ya, puan.
Tengoklah.
Apa?
Awak tunggu dia di pentas dan sekarang dia nak jumpa awak.
Siapa dia?
Dia uruskan syarikat.
Dulu dia uruskan syarikat.
Tak guna. Itu dia?
Ya, itu dia.
Selamat pagi.
Hai. Selamat pagi.
- Untuk awak. - Terima kasih.
Biar saya ingat.
Awak Rain.
Ya.
- Dan awak Sylvie. - Ya.
- Saya rasa kita belum bertemu lagi. - Angel.
Angel.
- Hai, saya Mallory. - Hei, Mallory.
Saya tak berniat ganggu kamu bersarapan.
Suasananya indah.
Awak nak sertai kami?
Oh, tidak.
Saya perlu ke pejabat.
Ketua Pegawai Operasi baru akan datang bertemu staf
dan kami semua sangat teruja.
Betulkah?
Ya. Mestilah saya gembira.
Saya tak sabar cakap dengan awak, belajar
dan dengar semua idea menarik awak.
Kita tengok nanti, bukan?
Sudah tentu.
Bagaimana keadaan di sini?
Saya tahu tak lama, tapi…
Ini sempurna.
Sempurna.
Sempurna ialah perkataan yang baik.
Bagaimana malam tadi?
Saya tahu rumah ini mungkin agak keterlaluan.
Lama dan berat.
Besar.
Hiasan dan lain-lain.
Boleh ulang?
Ayah mentua saya suka barang antik.
Dia suka barang lama…
pernah diguna…
dan gelap.
Barang antik, awak tahu?
Hiasan dan sebagainya.
Tapi awak nampak macam gadis muda yang suka benda cantik.
Saya salahkah?
Maksud saya, saya suka.
Awak baru saja buktikan.
Lelaki, bukan?
Cakap tentang lelaki, bagaimana suami awak?
Apa?
Suami awak.
Suami saya.
- Awak belum jumpa dia lagi. - Saya dah jumpa, di hospital.
Di hospital? Ya, awak jumpa dia di hospital.
- Dia sihat, terima kasih. - Bagus.
Maaf. Awak perlukan apa-apa lagi?
Atau…
boleh tunggu sampai saya masuk pejabat saya?
Pejabat awak? Pejabat awak.
Saya suka keterujaannya.
Tengok itu.
Tunggu saya masuk pejabat untuk saya cakap apa-apa.
Bagus.
Tuan-tuan dan puan-puan,
selamat bersarapan.
Baiklah.
Kimmie,
selamat datang ke dalam keluarga.
Dia nampak baik.
Ya. Dia sangat cantik.
Jaga mulut awak.
- Apa saya cakap? - Hormat sikit.
Dia fikir saya nak terima ini semua. Dia akan musnah.
Ke mana, puan?
Jika awak tak tahu jadual saya, awak perlu beredar.
- Maaf, ini hari pertama saya. - Ini hari pertama awak?
Tengoklah muka ini. Nampak macam saya peduli?
Hari pertama awak akan jadi hari terakhir.
Jules beri awak kerja ini?
Ya, puan.
Tengoklah saya.
Lihat…
Saya penat dengan semua ini.
Dia hantar orang bodoh
berbau seperti rempah, jus dan beri.
Tolong saya.
Biar tingkap depan diturunkan dan keluarkan kepala awak
dan pandu.
Ya, puan.
Awak nampak saya bergelut. Awas kot saya.
Kepala keluar dari tingkap.
Cepatlah.
INTISARI MEMPESONA
Ayuh, pergi.
Kuasa penuh.
Ayuh.
- Awak ikut? - Tak, saya di dalam kereta.
- Seseorang perlu berjaga-jaga. - Awak serius? Ayuh.
- Tunjuk kepada mereka. - Tak guna.
- Baik, saya tunjuk tempatnya. - Pergi.
Lihat sekeliling.
Tak guna.
Baiklah, ayuh.
Tunjukkan di mana peti itu.
Tangkap dia.
Tangkap dia!
Itu dia.
Ya, tangkap dia. Ya.
Betul.
Tangkap dia.
Itu dia. Kita akan dapat duit itu. Saya dah cakap.
Alamak.
Ayuh, kerjakan dia. Ayuh.
Ya.
Tak guna.
Ayuh. Belasah dia.
Terjemahan sari kata oleh Naiza u. Saya dah cakap.