Mamo, nie rozumiem.
Jesteś za duża, żeby przy nim być.
Co mam zrobić?
Musisz radzić sobie sama.
Cześć. Chcesz iść ze mną?
Podjęłam decyzję.
Musimy żyć z tymi wariatami.
Powitajmy razem panią Mallory Bellarie!
Witajcie!
Masz wrogów. Dostałaś wezwanie.
Rain, wstawaj.
O mój Boże.
Co to, kurwa, było?
Kurwa.
Cholera.
Kurwa. Cholera.
- Nienawidzę cię! - Co ty wyprawiasz?
- Ty sukinsynu! Kim ona jest? - Wyluzuj!
- Kim ona jest? - Wyluzuj, Mallory!
- Kto to? - Ciągle pytasz.
Nie mam pojęcia, co ty pieprzysz.
- Puść mnie. - Wyluzujesz? Nie.
Co z tobą, kurwa?
Wariatka.
Porąbana.
Kim ona jest?
- Nie wiem, o czym mówisz. - Nie rżnij głupa.
Kto to, do cholery, Roy?
- Kim ona jest? - Wyluzuj.
Kim ona jest? Pogrywasz ze mną.
- Pogrywasz sobie. - Wyluzuj.
Słyszałam. Zadzwoniłeś przypadkiem
i słyszałam cię z tą cholerną dziwką.
- Słyszałam. - Jak mówiłem...
Gówno tam słyszałaś.
Nie wiem, o czym mówisz. Wyluzuj. Mówię poważnie.
Przyjechałeś prywatną drogą?
A co?
Odpowiedz. Przyjechałeś nią?
Ty to tam zostawiłaś, prawda?
- O czym ty mówisz? - Nie.
Mam dość tego gówna. Zostaw mnie.
Rain.
Rain, wstawaj.
Wstawaj.
Wezwę pomoc.
Nie.
- Co? - Nie.
Tak.
Nie dzwoń.
Nic mi nie jest.
Serio?
Daj mi tabletki.
Tabletki.
Rain, nawet nie mają etykietki. Nie mogę ci ich dać.
Nie wiemy, czy...
Nie. Przestań.
Pomóż mi wstać. Trochę mnie poboli.
Nic mi nie będzie. Po prostu...
Muszę odpocząć.
Musisz iść do lekarza.
Nic mi nie jest. Jest spoko.
Jak wyglądam?
Żartujesz sobie?
Nieważne. Powiedz, jak wyglądam.
Rain.
Zrób zdjęcie i pokaż, jak wyglądam.
Boże.
O mój Boże.
Rain.
Cholera.
- Cholera. - Nic mi nie jest.
Boli mnie tylko, kiedy się ruszam. Nie będę się ruszać.
Musisz móc się ruszać, Rain.
- To nie w porządku. - Nic mi nie jest.
- Jesteś zimna i lepka. - Jesteś pielęgniarką?
Daj mi tu poleżeć.
Nic mi nie jest.
Jeśli jutro nie poczuję się lepiej, możemy iść...
Iść do lekarza.
Daj mi spać.
Widziałam cię w kabinie.
Przerabiałam to.
Ten jest w sieci.
W mieście jest wielu alfonsów. Nie chcesz tego.
Ostro mnie ścigali, ale mam plan.
Poznałam kogoś przez Internet. Pokaże mi, jak zarabiać.
Muszę tylko polecieć.
I jest ładny.
- Co tam? - Cześć.
Kto to?
Moja przyjaciółka.
Poleci z tobą?
Nie wiem. Może.
- Wszystko gotowe? - Tak.
Tylko spotkaj się z moim ziomkiem w Atlancie
i przywieź coś do Seattle.
Mogę mieć przez to kłopoty?
Nie, odjebuje im tylko na międzynarodowych.
Krajowych nie sprawdzają.
Dobra.
Mogę zarobić pięć kawałków?
Z nią nawet dziesięć.
Mogę zarobić pięć kawałków?
Na łebka.
Nie musisz tego robić.
Wchodzę w to.
Na pewno chcesz to zrobić?
Zrobię to.
Zadzwonię jutro z numerem telefonu.
Czekam na spotkanie.
Dobra. Ja z tobą też.
- Dobra. - Pa.
Będziemy dobrymi przyjaciółkami.
Halo.
Jak się czujesz?
Tu Kimmie.
Czemu masz jej telefon?
Co jej zrobiłaś?
Za kogo się uważasz, żeby się mnie czepiać?
Zrobiła sobie tyłek. W czym problem?
Źle z nią.
Co masz na myśli?
Jest spocona, lepka i zimna.
Wstała?
- Nie. - Jak długo spała?
Zdążyłam wziąć prysznic i się przebrać.
- Zabieram ją do szpitala. - Nie.
Jest kiepsko, Body.
Zamknij się. Jadę tam.
Nie potrzebuje ciebie, tylko lekarza.
Zabierz ją do szpitala,
to pójdzie siedzieć. I ty też.
Nic nie zrobiłam.
Tak?
Kazałaś jej to zrobić i to opłaciłaś.
Co, kurwa? Wiesz, że nie.
Jules może cię tym obciążyć. Więc zamknij ryj. Jadę tam.
Kurwa.
O mój Boże.
Czemu pytasz o prywatną drogę?
- Chcesz mnie wrobić? - Że co?
- Chodź, muszę ci coś pokazać. - O czym ty mówisz?
- Puść mnie. - Nie, mam coś dla ciebie.
Roy.
Roy, co do...
Cholera. Roy.
- Zrobiłaś to? - Nie widziałam jej i w nią wjechałam.
Byłam taka wkurzona, że byłeś z tą suką, że jej nie widziałam.
- Czemu tu jest? - Chciałem cię chronić.
Co, kurwa... To bez sensu.
Skąd wiedziałeś, że ja to zrobiłam?
Wysil chociaż raz szare komórki, dobra?
Tą drogą jeździ tylko nasza rodzina.
Wiesz, co jest szalone?
Nadal muszę odwalać robotę za wszystkich.
O czym ty mówisz?
To ja ogarniam rodzinę i ciebie.
Później, Mallory. Mamy większe problemy.
Kim ona jest?
Nie wiem.
Wszystkie domy tutaj należą do tej rodziny.
Tyle wiem.
Może to kumpela twojego brata?
Wiesz, że nie jest jego kumpelą.
Cholera.
Zgadzam się.
- Muszę zadzwonić do Julesa. - Nie dzwoń.
Jest szefem ochrony całej tej organizacji.
Jeśli ktoś wie, co robić, to on.
Nie dzwoń do Julesa.
Za dużo wie o tej jebanej rodzinie.
Załatwi nas tym.
To co sugeruje moja piękna, durna żonka?
Nie wiem. Spalmy auto.
Spal to gówno.
Dowiedzą się o tym.
To może...
Może pojedźmy do mojej starej dzielnicy i zostawmy samochód.
Na pewno go ukradną.
Zostawimy ją w aucie i rano zgłosimy kradzież.
Chcesz zwalić morderstwo na ziomali?
- Że co? - Wiesz, co jest szalone?
Ożeniłem się z zimną suką, wiesz?
Za bardzo ufasz Julesowi. Nie tym razem.
- Dzwonię do niego. - Nie.
- Nie dzwoń. - Nie poradzisz sobie, Mallory.
Tylko Jules poradzi sobie z tą sytuacją.
Dzwonię do niego.
Dam sobie radę.
Nie prowokuj mnie. Nie dzwoń do Julesa.
Jak się czuje?
- Hej. - Rain.
- Nie obudziła się. - Ile tabletek wzięła?
Nawet nie wiem.
- Rain? - Jesteś lekarzem?
Jestem pielęgniarką.
- Rain. - Jaką szkołę ukończyłaś?
Ogarnij ją, bo ja to zrobię.
Zamknij mordę!
Niech ją obejrzy.
Robiła mnie i nic mi nie jest.
Ciśnienie w porządku.
- To dobrze. - Tak.
Dam ci te tabletki.
Powinna spać przez całą noc.
W razie problemów...
daj nam znać.
Chodź, Body. Spadamy.
- O co chodzi? - Tatuśku, mamy problem.
Jaki?
Jedna z dziewczyn była pompowana i nie czuje się najlepiej.
Po co, kurwa, zlecasz to temu czubkowi?
To kobieta. I jest dobra. Zrobiła mnie.
Ile moich dziewczyn zabiła?
W porządku.
Ale myślę, że musisz nieco utemperować Kimmie.
Czemu?
Ciągle się mnie czepia.
Czyli nie umiesz wykonywać swojej pracy?
Nie o to mi chodzi.
To załatw to i spierdalaj.
Za szybko jedziesz.
- Chcesz prowadzić? - Zwolnij.
Szkoda, że nie wiemy, kim jest.
Sprawdź jeszcze raz, czy ma dokumenty.
- Co? - Nie podoba mi się to.
A co możemy zrobić, Roy?
- „My”? - „My”.
To twoje gówno.
To ja zatuszowałam raka, który zabił 98 kobiet.
Proszę.
Przestań.
- Zamknij się. - Ty się zamknij.
- Ty się... - Zamknij się.
- I co zrobiłaś? - Cholera.
- Zgadzam się. - Kazałam ci zwolnić, Roy.
Cholera.
- Zatrzymaj się. - Zobaczy ciało.
- A co możesz zrobić, Roy? - Zadzwoń do Julesa.
- Nie jesteśmy w Chicago. - Zna tutejsze gliny.
- Zadzwoń do niego. - Cholera.
Opuść cholerne szyby, bo śmierdzisz alkoholem.
- W końcu dobry pomysł. - Masz szkliste oczy.
Mam dobre pomysły.
Dobra. Zachowuj się normalnie.
Luzik.
- Idzie. - Wiem.
Dokumenty, proszę.
Coś się stało?
Funkcjonariuszu Jenson?
Dokumenty, proszę.
Tak jest.
Proszę.
Dowód rejestracyjny. Zaraz znajdę prawo jazdy.
I już.
Proszę.
Pił pan coś?
Nie.
Czuję alkohol.
To przeze mnie.
- Tak. Lubi się zabawić. - Tak.
Proszę wysiąść.
- Słucham? - Proszę wysiąść.
Pani niech nie wysiada.
Proszę pana?
Tak jest.
Proszę za mną na tył.
- Czy to konieczne? - Tak.
Pan przodem.
Jasne.
Proszę tutaj dmuchnąć.
Dobra.
Cholera.
Jules.
- Dobry wieczór. - Mamy problem.
Drogówka zatrzymała Roya. Pił.
Chicago?
Nie, Indiana.
To może być trudniejsze.
Podaj nazwisko i numer odznaki.
Dobra. Jenson,
98879.
Numer odznaki.
Daj mi chwilę.
Dziękuję.
W porządku?
Nie. Wcale nie w porządku.
Mogę spróbować jeszcze raz.
Ręce za plecami.
Słucham?
Ręce za plecami.
Panie władzo...
Pożałuje pan tego.
Nie będę się powtarzać.
Jestem Roy Bellarie. Jestem prezesem Beauty in Black.
Ręce za plecami.
Będzie łatwiej, jeśli będzie pan współpracował.
Nie wie pan, co robi.
Pospiesz się. Zakłada mu kajdanki.
Działam.
Może go zamkną. Nikt nie odbiera.
Uwaga na głowę.
Boże. To szaleństwo.
Jadę. Podaj swoją lokalizację.
Co, kurwa?
- Dokąd go zabieracie? - Zatrzymamy go.
- Dobrze. - Pani też piła?
Tak.
Proszę kogoś wezwać. To auto zostanie odholowane.
Nie rozumiem.
Nie powinniście prowadzić pod wpływem.
Oby pani pomoc przyjechała przed przyjazdem lawety.
Wstawaj, Rain. Zabiorę cię do szpitala.
Chodź.
Boże.
Przepraszam. Pomożesz?
Coś jej jest?
Muszę ją zawieźć do szpitala. Otworzysz?
- Wezwij karetkę. - Pomóż nam. Musi jechać.
Nie jestem jebaną pielęgniarką.
Proszę.
Możesz otworzyć?
Dziękuję.
Chodź.
Co z nią?
Pocięła się. Chodź.
Każą mi za to zapłacić. No weź.
- Nie masz ręcznika? - Mam.
Co do...
Podnieś nogi.
- Co mam na ręce? - Jedź do szpitala.
Proszę.
Za ile będziesz?
Dziesięć minut.
Zaraz nas odholują, a coś jest w bagażniku.
Nie mogą zabrać auta.
Odjedź.
Zabrali kluczyki, Jules.
Dobra. Zatrzymuj ich jak najdłużej.
Dobra.
Czy coś jest w aucie?
Tak. Ale mogę prowadzić.
Panią też mam aresztować?
Nie.
- Ktoś po panią przyjedzie? - Tak.
Proszę się odsunąć.
Zimno mi. Zostawicie mnie na poboczu?
Ma pani ciepły płaszcz.
Mówi pan poważnie?
Cóż...
może pani usiąść z tyłu z mężem i pojedziemy na posterunek.
Nie wie pan, kim jestem,
ale...
Przepraszam.
Rozumiem, że mój mąż nie powinien prowadzić pod wpływem.
Ale proszę powiedzieć, dokąd zabieracie auto.
POGOTOWIE
Zaraz wracam.
Pomocy! Moja przyjaciółka jest w taksówce!
- Co z nią? - Jest nieprzytomna.
- Sekundę. Weź nosze. - Szybko!
Dalej. Dajcie nosze.
Nie może pani z nami iść.
Ale...
Na chuj się gapicie?
POLICJA
Tak?
Dobra. Świetnie.
- Mogę zadzwonić do sędziego Radsona. - Nie. Po sprawie.
Roy wyszedł.
Szef policji to ogrania.
Dostanie nagranie z kamerek.
Dobra.
Więc...
powiesz, co jest w bagażniku?
Roy potrącił kogoś w drodze do domu. Na prywatnej drodze.
- Kogo? - Nie wiem.
Dobra.
Ciało się poruszało, kiedy nas zatrzymali.
Jak to „ciało się poruszało”?
Było w bagażniku.
Gdy się odwróciłam, zobaczyłam ruch ręki po tym, jak nas zatrzymali.
- Czemu nie zadzwoniliście? - Ogarnialiśmy to.
- Mam chronić całą rodzinę. - Wiem.
- Nie ufasz mi. - Nie zaczynajmy znowu.
Nie ufasz mi. Nie zadzwoniłaś.
Do kogo, kurwa, ta mowa?
Wiesz, że ci nie ufam.
Co my, kurwa, zrobimy?
Ogarnę to, dobra?
Jest Calvin.
Zabierze cię po Roya, a potem do domu.
Nie mów o tym.
Nigdy. Dobrze?
Ciężarówka jest tam.
W bagażniku jest paczka.
Trzeba ją natychmiast wysłać.
Jasne.
Robi się.
Do roboty.
Dawaj.
O co chodzi?
Masz problem.
Co tam?
Twoja przyjaciółka, Kimmie,
jest chyba w szpitalu z Rain.
A gdzie jest Body?
Najpierw zadzwoniłam do ciebie.
Delindo, potrafi je kontrolować czy robi się słaba?
Da sobie radę.
Ale ta Kimmie...
trzeba ją złamać.
Dobra.
To ona?
Wsiadaj!
Co tu robisz?
Mogła umrzeć.
Co się stało?
Po prostu...
Nie. Co się stało?
- Nic. - Nic.
- Właśnie.
Ale teraz twoją twarz uchwyciły szpitalne kamery.
Ciesz się, że mam tam ludzi.
Ale nic nie widziałaś
i nic nie wiesz.
- Słyszysz mnie? - Tak.
- Nic. - Nic.
- Wiem.
Wrócisz do domu
i posprzątasz swój pokój.
Potem wracaj do klubu.
I nigdy więcej nie wracaj do szpitala.
Słyszysz mnie?
Co?
Tak.
Nie byłem dobry dla ciebie
i dla pozostałych moich dziewczyn?
- Byłeś. - Miałaś siedzieć 30 lat.
Trzydzieści lat w więzieniu.
Załatwiłem to.
Nawet nie było rozprawy.
Zawarliśmy umowę.
Musiałaś tylko pracować dla mnie. Spłacać długi.
Ale nie.
Nie pozwolę na takie wybryki, kochaniutka.
Umówiłem cię z bogaczem. I co?
Narzekasz, że jest dziwny.
Musisz się nauczyć wdzięczności.
Na tym się skup.
Rozumiesz?
Rozumiem.
Ty i pozostałe dziewczyny
musicie dotrzymać umowy.
To wszystko.
Zrobisz to dla mnie?
Tak.
Żebym nie musiał znowu o tym z tobą gadać.
Tak po prostu?
Co?
Idziesz do pracy?
Ktoś musi. Nie to co ty i twój braciszek.
Jasne, luz.
I dowiem się, kim jest ta twoja suka.
Co ci odbiło?
Roy, znasz mnie.
Wizerunek jest najważniejszy. Mogę dla niego zabić.
Wczoraj to zrobiłaś.
Nie wiem, o czym mówisz.
Dobra.
Może włóż garnitur, idź do pracy
i udawaj, że coś robisz?
Naprawdę jesteś zła.
Zła? Serio, Roy?
Mówisz o złu? Poważnie?
Potrąciłaś tę kobietę zeszłej nocy i spałaś jak zabita. Szaleństwo.
Nie dostanę zmarszczek przez martwą sukę.
Rozwiodę się.
Co zrobisz po rozwodzie ze mną? Aż usiądę.
Twój ojciec nienawidzi ciebie i twojego brata.
Odetnie cię od kasy.
A może zamieszkasz ze swoją matką w kościółku?
Spodobałoby ci się. Byłoby ci fajnie, prawda?
Gdybyś nie był ze mną, już dawno by cię odciął.
Chętnie to zobaczę. Śmiało.
Co zrobisz, jeśli się rozwiedziemy?
Miłego dnia.
Cholera.
Idzie?
Tak.
- Hej. - Dobra.
Dobra.
Dzień dobry pani.
Co wyrabiałyście z ręcznikami?
Każą wam za nie zapłacić.
A do makijażu są te czarne.
Mam dość tego gówna.
Nie będę już po was sprzątać.
Następnym razem sprzątasz sama.
Niszczycie te przeklęte ręczniki.
Myślisz, że zawsze będę je ogarniać?
Nie da się tego sprać.
Mam podwójną robotę.
Co to za gówno na łóżku?
Mam dziś dość.
Widzimy się za tydzień.
- Szpital. - Dzień...
Dzień dobry. Nazywam się Lattimore.
Chcę zapytać, co u mojej córki.
Nazywa się Rain... Lattimore.
Chciałam zapytać o jej stan.
Przykro mi.
Ze względu na przepisy nie możemy rozmawiać o pacjentach.
Musi pani przyjść do szpitala.
Oto nowe kampanie reklamowe.
Nie jest za ciemne? Myślałam...
I wygląda na starą.
Zrobimy większy wybór.
- Dobra. Dziękuję. - Proszę.
Kotku. Cześć.
Cześć, skarbie. Jak leci?
Świetnie. Jak leci? Świetnie wyglądasz.
Dziękuję.
Wyglądasz pięknie, jak zawsze.
Dziękuję.
Miło cię widzieć. Co się dzieje?
Musimy ci coś powiedzieć.
Powiedz jej.
Znaleźliśmy auto, ale nie było w nim ciała.
Co?
Nie.
- Co się stało? - Próbujemy się dowiedzieć.
Jak się dowiecie i jak szybko?
Nie chciałem przychodzić bez informacji, ale pracujemy nad tym.
Więc zajmij się tym.
Tak.
Teraz.
Oczywiście.
Mówiłam, żebyś nie ufał temu skurwielowi.
Co to ma być?
Nie wiem.
Przestań brać to gówno...
i zwracaj uwagę na to, co robi.
Dobrze, kochanie.
- Zawsze cię słucham. - Tak.
Muszę coś wiedzieć do końca dnia.
- Dobra. - Tak.
Gdzie mój buziak?
- Kotku. - Prawie zapomniałem.
- Do zobaczenia w domu. - Pa.
Kocham cię.
Też cię kocham.
Cześć, laska.
- Zarabiasz jak zwykle. - Pewnie.
Podobno byłaś w szpitalu.
Pogrywaj sobie tak dalej.
Jak tam Rain?
- Że co? - Co mi zrobisz?
Hej! Co tu się dzieje?
- Też chcę wiedzieć. - Tak.
Taka cienka dupa na pewno nie zacznie rozróby.
Zawsze coś zaczynasz.
Masz VIP-a. Staruszek znów cię chciał.
Nie wiem, czemu on cię chce, ale idź.
Lepiej zgarnij jego kartę, kasę, cokolwiek.
Słyszysz mnie?
Tak.
Ruchy, suko.
Zabieraj to straszne dupsko.
Laska,
załatw ją, zanim inne dziwki pomyślą, że jest górą.
Delindo, prędzej zabiję tę sukę.
Ciesz się, że trochę mi się przybrało.
Gdybym tyle nie nabrała, pokazałabym ci, jak to się robi.
Nie każ mi pokazywać, jak nimi kierować.
Masz tu niezłą jazdę, a nie umiesz kierować sukami.
A nimi łatwo się kieruje.
Spierdalać z drogi!
Na co się gapicie?
Załatwcie hajs!
Ogarniajcie się i wynocha na zewnątrz!
Gapicie się, jakbyście nie miały roboty!
Do pracy, suki!
Nie przywitasz się?
Przyszłam tylko tańczyć.
Gdy mówię, mam kłopoty.
Nie chcę tańca. Chcę z tobą pomówić.
Usiądź, proszę.
Jest hetero?
Nikt tu nie jest hetero, gdy mu płacą.
Jest dyskretny?
Co chcesz zrobić?
Trudno mi to powiedzieć, ale...
mówiłaś...
że go dla mnie sprowadzisz.
Za dobrą cenę.
A jaka to?
Zrobi, co zechcesz, za 1500.
Mam ograniczony przychód.
Mam tylko tyle.
Zrób coś innego ze swoją kasą. Nie rób tego.
Nie chcę robić nic innego.
Słuchaj, jestem stary.
Nie pożyję długo.
Tego właśnie chcę.
Ile tam jest?
Około 800.
Cholera.
Zrobi to za 500.
Co?
Jestem uczciwą dziwką.
Gdzie chcesz to zrobić?
Możemy iść do niego?
Nie chcesz takiego życia.
- A u ciebie? - Dlaczego u mnie?
Bo nigdy nie spotkałem uczciwej dziwki.
To może hotel?
Nie stać mnie.
Może zatrzymaj to? Weź sobie.
Ciężko mi komuś zaufać.
Zaopiekuj się mną.
Czuję, że...
z tobą będzie bezpieczniej.
Nawet mnie nie znasz.
Wiem...
Wiem.
Tego właśnie chcę.
Wiesz, że wychodzimy po drugiej?
Mogę zaczekać.
Przyjechałeś tu autem?
Tak. Mam zieloną furgonetkę.
Dobra.
- Stoi na parkingu? - Tak.
Dobra.
Hej, Angel.
Musimy pogadać.
Posprzątaj tu.
Nic nie wiem.
O czym ty mówisz?
- O niczym. - Nie. O czym ty mówisz?
Nie chcę się wpierdalać. Chcę zapłacić Julesowi, żeby mnie puścił.
- Czekaj. - Nic nie wiem.
Myślisz, że o czym chcę gadać?
Jesteś blisko z Rain.
- Nie... - Cholera...
To ja nas w to wpakowałem. Wiem, że mnie obwiniasz.
To było dawno temu. Teraz to już po ptakach.
Musimy zdobyć kasę.
- Jak się czuje? - Nie czas na to.
Z tyłu jest jeden staruch. Chce ciebie za 500.
Za chuj. Wiesz, że jestem hetero.
Co ty wyprawiasz?
Póki nie dostaniesz wódy i hajsu.
To coś na boku, poza klubem.
Zatrzymasz całość.
Robię ci przysługę.
Co z tego masz?
Nie kasę.
To co?
Zrobisz to czy nie?
Dobra, za 800.
Ma tylko 500.
Wiesz, że jesteś spłukany.
Po pierwsze, nie dam się wyruchać.
Tylko taniec. I nie potrwa długo. Dobra?
Nieważne. W porządku.
Ciesz się, że muszę dać kasę matce mojego dziecka.
Spotkajmy się z tyłu po pracy.
Dobra.
POLICJA STANOWA
Ktoś przeżył. Potrzebujemy karetki.
Co on powiedział?
Chodź.
Hej.
Przepraszam.
Na pewno tego chcesz?
Tak.
To jest Angel.
Jak leci?
- Cześć. - Dojedzie.
Dobra.
Naprawdę to doceniam.
Denerwujesz się?
To widać?
Nigdy tego nie robiłeś?
Jestem z innego pokolenia.
To widać.
Komentujesz mój wiek?
Jesteś człowiekiem, prawda?
Tak.
Muszę...
Muszę cię o coś spytać.
O co?
Czemu to robisz?
Próbuję ci pomóc.
Nie okradniesz mnie?
Nie, ale inne by to zrobiły.
Dobra.
Ale...
Teraz się zacznie.
Przydałaby mi się pomoc.
Jaka?
Mam przyjaciółkę w szpitalu.
Jeśli ktoś sprawdziłby, co się z nią dzieje,
byłabym zobowiązana.
Co z nią?
To długa historia.
A ty nie możesz?
To dłuższa historia.
Ale...
gdybyś powiedział, że jesteś jej dziadkiem,
na pewno by cię wpuścili.
Podam ci jej imię i inne takie.
W którym szpitalu leży?
W okręgowym.
Chyba nie było jej stać na Stanley Heart Anderson?
Nie zgrywaj się.
Jasne, że to zrobię.
Dziękuję. Doceniam to.
Spadam.
Szybko. Co się stało?
Mówiłem, mam kasę.
Kazał mi iść, to spadam.
Wszystko w porządku?
Tak.
Zabierzesz mnie do domu?
- Tak. - Dobra.
To kawał drogi.
Załatwię ci podwózkę.
Idź z tym do lekarza.
Cholera.
Gdzie jesteśmy?
W czym pomóc?
Dzień dobry.
To twój dom?
Pomożesz mi wysiąść?
Nie wygląda to na ograniczony przychód.
Dziękuję.
Spoko.
Personel poszedł już do domu.
Mogłabyś iść do mojego biura i przynieść mi leki?
Są na tacy na moim biurku.
To na końcu korytarza.
Dobra.
O mój Boże.
Napisy: Katarzyna Błachnio-Sitkiewicz