Co ty masz na sobie? Co to za gówno?
Wybacz, chciałam założyć to, co mi kazałeś.
Nie chcę tego słuchać. Mam dość tego bełkotu.
Musisz to zrobić jak należy. Rozumiesz?
Co?
Wyglądasz jak dziwka.
I pachniesz jak dziwka.
W kółko ci to powtarzałem.
Mówiłem ci wiele razy.
Aż się zastanawiam, czy jesteś głupia.
Nie. Postaram się.
- Wezmę inną. - Nie musisz.
Muszę. Wiesz co? To nawet nie twoja wina.
Tylko moja.
Jestem najgłupszy na świecie.
Próbuję cię zmienić w coś, czym najwyraźniej nie jesteś.
Nie masz klasy i wyrafinowania.
Jak mam cię wyrwać z cienia...
jeśli tam pasujesz?
Daj mi jeszcze jedną szansę...
Mam dać ci szansę?
Proszę.
Wynoś się.
Nie. Jestem dobra, wiesz?
Wypierdalaj stąd.
Nie.
Daj mi szansę. Dam radę.
Wypierdalaj albo...
Wypierdalaj stąd, już!
Durna, nieusłuchana suka. Głupia jesteś?
Mam dość tego gówna.
Dużo tu ludzi.
Szaleństwo.
Nawet nie wiem, dlaczego go znosiłaś.
Próbuję uciec z klubu.
Nawet nie wiesz, jak się nazywa.
Kłamał, że się tobą zajmie i będziesz jego laską.
Nie wierzę.
Znam cię. Będziesz mu wierzyć, aż cię wkurzy.
Potem będziesz chciała się mścić.
Już prawie mnie wkurzył.
Po prostu nie wkurzaj Julesa.
Ile jeszcze będziemy pozwalać tak się traktować?
Mam wrażenie, że to on wrobił nas na lotnisku.
Kimmie, nie zaczynaj.
Nie winię cię.
- Już. - Ani trochę.
To ja podjęłam decyzję.
Teraz musimy żyć z tymi wariatami.
Musimy go słuchać, bo pójdziemy do paki.
Wiesz, że to nie dla nas.
Spróbujmy coś z tego mieć.
Ona nie musi próbować. Ciekawe, jakie ma życie.
Na pewno nie mieszka w tanim hotelu.
Nie. To wszystko należy do jej rodziny.
Dasz wiarę, że czarna kobieta ma taką kasę?
- Dokąd idziemy? - Na jej wykład. Chodź.
Czekaj.
Nie możemy się spóźnić. Delinda się czepi.
Dobra, tak naprawdę Beauty in Black rozdaje stypendia
i złożyłam podanie.
Wiesz, że nie wygrasz.
Skąd wiesz?
Wszystko nam się sypie, odkąd pojechałyśmy na lotnisko.
Cholera, Rain, muszę chociaż spróbować.
Czarni zawsze się spóźniają. Miałyśmy być w klubie o siódmej.
Nie chcę mieć przyciętej pensji.
Dopiero co zaoszczędziłam na operację dupska. Nie mogę.
Ty tak na serio?
Rain, no nie wiem. To niebezpieczne.
Widzisz, ile zarabia Body? Nic jej nie jest.
Też możesz sobie zrobić dupę.
Zamiast uganiać się za tym frajerem
albo jakimś stypendium.
Nawet nie znasz jego imienia.
I spójrz na kolejkę.
Nie, proszę pani. Idę do pracy.
Ja zostanę.
Jeśli dostanę stypendium, pójdę do szkoły.
Naprawdę cieszę się, że jesteś pełna nadziei.
Ale musisz zaakceptować, że jesteśmy dziwkami.
I niczym więcej.
Serio, Rain?
Przynajmniej ja.
Ale próbuj dalej.
W takim razie idź do pracy.
Jesteś zła?
Tak. Dobra.
Znam cię.
Wiem, że chcesz od tego odejść.
I potrafisz być mściwą suką, kiedy chcesz.
Ale ten koleś z tobą pogrywa. A to strata czasu.
Idę do pracy, gdzie mogę zdobyć prawdziwą kasę.
Oby ci się udało.
Pa.
Dziękuję, że tu jesteście!
Tak!
Witamy na szczycie Beauty in Black.
Jestem Wanda Watson i poprowadzę to wydarzenie!
Tak!
Jestem podekscytowana wywiadem z pierwszym gościem.
Jest nie tylko królową w branży produktów do pielęgnacji włosów,
ale też genialną bizneswoman i filantropką,
która rozdaje pięć stypendiów do szkoły fryzjerskiej Beauty in Black.
Tak!
Oferuje też milion dolarów
jednemu szczęśliwemu salonowi!
Powitajmy razem
panią Mallory Bellarie.
O tak!
Wspaniale. Spójrz na to wielkie zdjęcie.
- O rany. Dziękuję. - Proszę.
- Dziękuję. Cześć. - Więc jesteś.
Tak. Cieszę się, że tu jestem.
Dziękuję. Wyglądasz cudownie. Spójrz na to.
- No wiecie... - Spójrz na to.
Spójrz na to zdjęcie.
Wando, jest ogromne. Aż mi wstyd. Przestań.
Boże, jesteś taka skromna, piękna i miła...
Przestań, Wando.
I robisz tak wiele charytatywnie.
- Dość. - Niesamowite.
- Nie. - Niesamowite.
- Dziękuję. - Jaka nieśmiała.
Przestanę.
Zanim zaczniemy, możemy pomówić, jak ci się żyje?
Wżeniłaś się w jedną z najbogatszych rodzin w Chicago.
- A twój mąż jest taki seksowny. - Fakt.
Kocham go.
Jak to się stało?
Zdecydowanie nie jestem z bogatego domu.
Tyle mogę ci powiedzieć. Początki były skromne.
Pamiętam moją przybraną matkę. Źle mnie traktowała.
Zabierała mnie na kastingi, żebym pracowała jako modelka.
Kibicowała innej przybranej córce, bo była jej ulubienicą.
Wszyscy wiedzą, jak to wygląda, prawda?
- Prawda? - Tak. Wiemy.
Ale mój teść, pan Bellarie...
Bardzo go kocham. Jest świetny.
Spojrzał na mnie i powiedział: „To ona”.
„To ona”.
Miałam wtedy dziewięć lat.
Przyjęli mnie do rodziny. Podróżowaliśmy i dużo razem robiliśmy.
Przez lata zbliżyliśmy się do siebie z jego synem.
Szybko poszło.
Zaczęliśmy się spotykać jakoś w wieku 16 lat.
W wieku 22 lat pobraliśmy się.
Reszta to już historia. Od tamtej pory jesteśmy razem.
Rany. Potem skończyłaś studia.
Tak, potem skończyłam studia.
Mój teść tak mnie kochał, że chciał, bym pomogła w prowadzeniu firmy
u boku mojego męża i szwagra.
Nie chciałam być tylko figurantką.
Nie chciałam. To nie był mój cel.
Wiedziałam, że bogato wychodzę za mąż.
Wszyscy to wiemy.
Ale tego nie chciałam.
Wiedziałam, że muszę o siebie zadbać.
Czarne kobiety to wiedzą.
Pamiętałam o tym.
Powiedziałam: „Wiesz co?
Nie chcę czeku.
Chcę wypłatę w akcjach”.
Wszyscy słyszeli?
- Tak! - Podoba nam się to!
Bardzo nam się to podoba.
Przybij piątkę.
Jest wspaniale.
Rany. Słuchaj,
za kilka godzin ogłosimy zwycięzców stypendiów.
Obiecuję.
- Mamy o wiele więcej do omówienia. - Tak, Wando.
Uwielbiam być tu z tobą i z tymi pięknymi ludźmi.
- Jesteśmy zaszczyceni. - Dziękuję.
Jesteście piękni. Bardzo was kocham.
Dziękuję za przybycie.
U DELINDY
Spóźniłaś się.
Przepraszam.
Nie podoba mi się to. Nie chcę słyszeć żadnych wymówek.
Chyba nie chcesz pracować.
Mam 500 innych dziewczyn na twoje miejsce.
Więc wskakuj tam i pokaż, że tego chcesz.
Ruszaj się, suko!
- Cholera. - Ma charakterek.
Pogadam o niej z Julesem.
Zajmij się tym.
Dobra, dawajcie kasę.
Dalej.
Dobra.
Tak. Ty też.
Dziękuję.
Gotowa, Rain?
- Cóż... - Poradzisz sobie.
Boisz się, laska?
Tchórze nie zarabiają.
Masz 1500, prawda?
Mam, ale urobiłam sobie ręce po łokcie dla tej kasy.
Nie, laska. Urobiłaś się po dupę.
Mogę załatwić ci zniżkę.
Jak długo wracałaś do siebie?
Tego samego dnia poszłam zarobić. Jasne?
Nie martw się.
Zwykle tego nie robi, ale może przyjść do ciebie.
- Serio? - Zarobisz kupę kasy.
Kolesie obsypią cię forsą, jak zobaczą ten tyłek.
Spłacisz swoje długi.
Twoja kumpela mnie nie lubi.
Nieprawda.
Wiesz, że jestem ulubienicą Julesa i ja tu rządzę.
- Jeśli myślisz, że możesz sobie... - Ona tak nie uważa.
Chyba nie mam co gadać i muszę ci to pokazać.
A jeśli nie ja, to wiesz, że Jules jest magikiem?
Laski przy nim znikają.
Zadzwonię do kumpeli i zobaczymy, czy ci pomoże, Rain.
- Musimy opłacić czynsz. - Wiem.
Co jest trudne, kiedy zabierają prawie wszystko.
Kimmie, nie zaczynaj.
Rain,
nie ufaj tej suce.
Rozumiem, Kimmie. Serio.
Wiesz, że nie musisz tego robić.
Czyli nie dostałaś stypendium?
Próbujesz zmienić temat. Jeszcze nie wiem.
Muszę sprawdzić w sieci.
Znikaj, suko.
No dobrze.
- Mówi, że mogłaby to zrobić dziś. - Dziś?
Tak, laska. Po pracy.
Mówiłam, że to zrobi.
I przyjedzie do ciebie.
Mieszkam razem z Kimmie. Nie chce, żebym to robiła.
Pieprzyć tę sukę.
Zrobisz to dziś.
Ta laska jest rozchwytywana.
Jeśli ma okienko, to je wykorzystaj.
Przyjdzie do ciebie i załatwi to w godzinę.
Powiem Delindzie, że musisz wyjść około 23,
żebyś mogła to załatwić.
I powiem, żeby trzymała Kimmie do trzeciej czy czwartej.
Bo i tak się spóźniła.
Spokojnie.
Dobra.
„Dobra”?
Uciesz się trochę.
Cholera. Zaraz dostaniesz dupę i cycuszki.
I ten hajs.
- Czemu ją podziwiasz? - Wcale nie.
Podziwiam tę kasę.
Nie wiesz, co się stanie, jeśli wstrzykniesz sobie to gówno.
Kiedyś może od tego umrzeć.
Przynajmniej w diamentach.
- Spoko, Ebony. - Sorki.
Hej, masz VIP-a.
Miałam wyjść na scenę.
Zwariowałaś?
Nic nie zarobisz, póki Body tańczy.
Zajmij się staruszkiem.
I nie wychodź stamtąd bez pieniędzy, słyszysz?
Idź. Cholera.
Załatw to.
A ty co się tak gapisz?
- Oglądałam Body. - Załatw sobie dupę.
Cześć.
Chciałeś taniec?
Tak.
Dobra. Dla mnie 50 plus napiwek według uznania.
Bez dotykania. A to krzesło VIP.
Chcę siedzieć tu.
Na pewno?
Tak.
Dobra.
Podoba ci się?
Tak.
Nie mówię o sobie.
Co?
O czym ty mówisz?
Patrzyłeś na niego.
Jeśli lubisz Latynosów, mogę go zawołać.
Za kogo ty mnie uważasz?
Za człowieka?
Twoje pokolenie jest pojebane.
Przepraszam. Nie chciałam cię obrazić. Myślałam, że...
Przepraszam, nie chciałam...
Cholera.
Szybko poszło. Co się stało?
Po prostu wyszedł.
Dalej odpędzaj moich klientów,
a cię stąd wykopię.
Przepraszam.
Pokaż jej notes. Ile jest winna Julesowi?
Od cholery.
Mam mu powiedzieć, że nic nie odrobiłaś?
- Nie. - Więc zacznij, kurwa, zarabiać.
Dzwonił Jules. Sprawdzaj telefon.
Musisz wyjść.
Ale masz wrócić za dwie godziny. Jasne?
Tak.
Nie wracaj tu bez mojego jebanego hajsu.
A nasz ostatni zwycięzca,
osoba, która otrzyma milion dolarów, to...
Diane Jackson z My Type Hair!
Cześć! Dziękuję!
Dziękuję bardzo.
Nie ma za co.
- Mogę potrzymać twoje dziecko? - Tak.
Jaki słodziak.
Patrzcie.
Cześć.
O rany.
Wygrałam.
Tak.
Mogę otworzyć salon.
- Dziękuję. - Możesz.
Bóg tak chciał, prawda?
I...
Nie szkodzi.
Zarobisz tyle kasy, że kupisz mi nową sukienkę.
- Jasne. - Dobrze.
- Zróbmy zdjęcie. - Tak.
Wsiadaj.
- Pojadę swoim. - Pakuj tu dupsko.
Co z tobą, kurwa, nie tak?
Mówiłem, że dobrze płacił.
Wiem.
Więc na chuj go wkurzałaś?
Nie umiem go uszczęśliwić. Jest taki niespokojny.
Wybrałem cię, bo jesteś mądrzejsza niż większość moich dziwek.
Ale mnie zawodzisz.
Muszę go uszczęśliwić.
Rozumiem.
Kiedy tam wejdziesz, rób, co chce.
Rozumiesz mnie?
Chyba mnie, kurwa, nie rozumiesz.
Rozumiem. Proszę.
Mogę utopić cię w Jeziorze Michigan i nikt cię nie znajdzie.
Tak, wiem.
Wiem.
Frank, kłamiesz!
- Ja kłamię? - Zawsze kłamiesz.
Zrobiłeś jej to!
Frank, widziałam cię na własne oczy.
Zawsze mnie atakuje. Wiesz?
Nie.
Jest o ciebie zazdrosna i dobrze o tym wiesz.
Spójrz na mnie.
Nie pozwól jej stanąć między nami.
- Dam radę. - Czemu mnie wkurzacie, dziwki?
Dam radę, obiecuję.
- Obiecuję. - Cholera.
Jeśli tam pójdziesz i powie, że nie byłaś dobra,
to pokiereszuję ci gębę.
I to porządnie.
Rozumiem.
Wskakuj na tył i się przebierz, suko.
Stara?
Wiem.
Tu mieszkacie?
Smutne, co?
Cholera. Tak.
Ale staramy się.
To za mało, kochana.
- Dlatego cieszę się, że mi pomagasz. - Załatwimy ci hajs.
Cholera.
Mieszkacie tu z Kimmie? Samej nie starczy ci na czynsz?
Tak, ale to moja kumpela.
Gdyby nią była, też robiłaby sobie dupsko
i zarabiała kasę.
Kimmie taka nie jest.
Mam w dupie, jaka jest.
Weź to.
A powinnam?
Lepiej się upij.
Dobra.
Mogę pić ze środkami przeciwbólowymi?
Mówię ci, co ja zrobiłam. Wyluzujesz trochę?
Cholera.
Dobra.
To będzie czad. Dobra?
Będziemy Body Jeden i Body Dwa.
- Muszę odebrać. Chwila. - Dobra.
Halo?
Rain.
Tak?
Musiałam wrócić.
Serio?
Nie miałam wyboru.
Mówił Julesowi, że mnie pobije, jeśli go nie zadowolę.
Rain, nie mogę już tego robić.
Wiem, że jesteś zdenerwowana, ale...
Zrób to.
Rób, co musisz.
Kiedy to się skończy?
Stałyśmy się ich zakładniczkami.
Nie możemy nic robić same. I zabierają całą kasę.
Kimmie.
Po prostu... Musisz się z tym pogodzić.
Tak to wygląda.
Wiesz o tym.
Nie zrobię tego.
Kimmie, utrudnisz życie nam obu.
Wiedzą, że jesteśmy blisko.
Zrób to. W więzieniu jest gorzej.
Wiesz, że nas tam wsadzi.
Muszę lecieć. Wzywają mnie na scenę.
Zrób to.
Rób, co musisz.
Dasz radę.
Mamo, nie rozumiem.
Nic nie zrobiłam.
Nie możesz już ze mną mieszkać.
Jesteś za duża, żeby przy nim być, więc musisz odejść.
Zostawisz mnie tutaj?
Kimmie, cholera.
- Mamo... - Masz 17 lat.
Za kilka dni będziesz miała 18.
Co mam zrobić?
To całe moje pieniądze.
Weź tę dychę.
Musisz radzić sobie sama.
Mamo...
Wysiadaj z mojego auta.
Już, Kimmie.
Proszę.
Jestem gotowa.
Wszystkie suki są takie same.
Chcecie mnie wykorzystać, zabrać moją kasę
i mnie zdołować.
Co?
Siadaj.
Wiesz, że to twoja wina?
Tak.
A dlaczego?
Źle się ubrałam za pierwszym razem.
Jestem dobrym facetem.
Nie wiesz, co, kurwa, przechodzę.
Nie wiesz, jak to jest być mną.
Nie wiesz.
Szukam dziewczyny, która zrobi to, co każę.
Przyniesie mi ulgę. To wszystko.
Szukam tylko jednej kobiety,
która zrobi wszystko, co chcę, kiedy...
nie ma mojej żony.
Mogę to dla ciebie zrobić.
Będziesz płakała?
Co ci odbiło?
Porąbana suka.
Pytałem, co ci odbiło.
Nic. Przepraszam, że nie robię tego, czego ode mnie oczekujesz.
Jesteś zabawna jak cholera.
- Bo to nie to. - To wszystko.
Smutno ci, bo jesteś durną uliczną dziwką,
którą złapali z narkotykami na lotnisku.
Nie da się być głupszym.
Masz cholerne szczęście,
że Jules prowadzi ten interes.
Bo wystarczy jedno moje słowo
i wrócisz do pierdla.
Ty i ta... druga głupia suka.
Nie musisz tego robić.
Będę dla ciebie dobra.
Kto tu rządzi?
Ty, tatuśku.
Żebyś wiedziała.
To jak będzie?
Zrobisz, co ci każę?
A może...
zadzwonię do Julesa i powiem, żeby odesłać cię do więzienia.
Zrobię, co każesz.
Zrobisz, co ci każę? Tak.
Chodź tu.
Tak. Bądź dla mnie grzeczna.
O rany. Dziękuję bardzo.
Dziękuję.
Dziękuję za przybycie.
O mój Boże.
Bardzo dziękuję.
Dziękuję. Pięknie wyglądasz. Wspaniałe włosy. Rany.
- Tak! Cześć! - Słodko!
Dziękuję. Cześć.
Dziękuję. Oczywiście.
Dziękuję.
Tak. Cześć.
Dziękuję bardzo.
O tak, dziękuję.
Nie wszyscy cię uwielbiają. Doręczam wezwanie.
Calvin, zabierzemy ją?
Miło, że rozdajesz pieniądze i nosisz drogie garsonki.
Ale kobiety dostały raka po twoich lekach relaksacyjnych.
- Tuszujesz to. - Nieprawda.
Cześć. Kocham cię. Dziękuję.
Dziękuję. Kocham cię.
Co za suka!
Co jest, Calvin?
Nie widziałem jej.
Co z ciebie za ochroniarz?
- Przepraszam. - Zamknij się.
Wie, kim jestem?
Żeby ta suka zdechła na ulicy.
Po cholerę tu jesteście, jeśli nic nie robicie?
Gadaj!
- Proszę pani... - Zamknij się.
Cholera.
Jeszcze ten obleśny bachor mnie opluł. To jest couture.
A kto do cholery przekonał mnie, żebym dała kasę tym patolom?
Milion dolarów.
Pieprzony milion dolarów.
Nie poznałaby miliona dolarów,
gdyby wypadł jej z fiolki z crackiem.
Przehula to w miesiąc.
Zatrzymaj samochód.
Zatrzymaj samochód. Już.
Wynoś się.
Wynocha, niedorobiony ochroniarzu. Wypierdalaj.
Na co się gapisz? Też się wynoś.
Tak jest.
Kiedy tu będzie?
Przestań się martwić.
Zaraz tu będzie.
Po prostu...
Przyszła.
Hej.
To Rain.
Załatwcie jej deszcz hajsu.
Cześć, Rain.
Jestem Daga.
To Chase. Ogarniemy cię.
Laska się denerwuje.
A dlaczego?
Mówiłaś, że cię robiłam?
Tak, ale wiesz.
Wali mnie to. Masz mój hajs?
Daj jej.
Za mało.
Mówiłam, że dasz jej zniżkę.
Dlaczego jej tak powiedziałaś?
Ty i Jules ze mną pogrywacie.
Ma być cały hajs. I to już.
- Wynagrodzi ci to. - Niby jak?
Zarobi kupę kasy i załatwi ci klientki.
Wiesz, że o tym wiesz.
Dlaczego tak się zachowujesz?
Dobra.
- Dobra. - Napij się jeszcze.
Dalej.
Ustaw stół.
Rain, będziesz świetnie wyglądać.
Zarobisz kupę kasy, laska.
PIANKA IZOLACYJNA
Nie denerwuj się.
Dobra.
Wskakuj na stół i ściągnij majtki.
I spodnie.
- Dobra. - I daj mi robić swoje.
Laska, wyluzuj.
Masz. Napij się jeszcze.
Body mówiła, że nie boli bardzo.
Nie, skarbie. W ogóle nie boli.
Dobrze cię znieczulę.
A kiedy cię znieczulę,
nie będziesz nic czuła.
I będziesz ostrą laską, jaką miałaś być.
Rain.
Mówię ci, laska, zaufaj mi.
Poczekaj.
Co?
Nie stoi mi z tobą.
Załatwię to.
Załatwię.
Nie umiesz.
Wiesz, że wyrzucą cię stąd około północy?
Możesz wyjść.
Cześć.
Jestem Rain.
A ty?
Kimmie.
Cześć, Kimmie.
Chcesz iść ze mną?
Chodź.
Pewnie jesteś głodna.
Spoko. Pomogę ci.
Nie smuć się.
Dziękuję.
Bądź cicho. Niedługo zamkną.
Dobra.
Idź za mną, ale bądź cicho.
Dobrze?
W niektórych alejkach są czujniki ruchu.
Spoko. Tylko idź za mną.
Zadzwoń do mojej żony.
Dzwonię do żony.
Roy.
Wracaj, tatuśku.
Moje ciało na ciebie czeka.
Jest dla ciebie gotowe.
Co mnie poganiasz?
Nawet mi z tobą nie staje.
- Zawsze mamy mało czasu. - Dupek.
- Chcę go wykorzystać. - Jesteś taką brudną dziwką.
Wiesz?
Jestem twoją brudną dziwką.
Lepszą niż twoja żona.
- A to skurwiel. - Hej.
Tak.
Wiesz co? Nie jestem taka jak ty.
Nie musisz nic mi mówić. Nie jestem jak Body.
Teraz pieprzone więzienie byłoby...
Rain?
Śpisz?
O mój Boże.
O mój... Rain!
Rain!
Rain, wstawaj.
Wstawaj.
Rain.
Rain, obudź się.
Napisy: Katarzyna Błachnio-Sitkiewicz