Poprzednio:
Potrzebuje niańki.
Poleci pan do Korei.
Jestem Grace Cho, NSW.
Proszę ze mną.
CIA coś kombinuje.
Musimy działać.
Masz 48 godzin, żeby znaleźć moją żonę i ją uwolnić.
Nawet nie próbuj mnie zdradzić.
Automatycznie ujawnię sekrety.
-Owen? -Co u ciebie?
Tata stacjonował w Seulu. Kumplowałem się z Jin.
To moja pierwsza miłość.
Tylko ona była przy mnie, kiedy tata zginął.
Chciałem tylko… podziękować ci.
Prowadzą w twojej sprawie śledztwo. I mojej, bo ci pomogłam.
To Port Louis. Tu nie ma żadnych operacji.
Przejmiesz robotę Dawn w Warszawie. Dziewczynę poślijcie w teren.
Tak jest.
Lester pyta o twoje źródła.
Dlaczego go obchodzą?
Bo ja muszę użyć jego źródła, a on myśli, że coś na ciebie mam.
Zakładniczka jest z Korei. Przetrzymują ją w Rosji.
Cholera.
Co się dzieje?
-Startujemy. -Muszę wysiąść.
Wybacz.
Dokąd lecimy?
Na rozmowę z talibami.
DOHA, KATAR
Byłeś kiedyś w Katarze?
Nie.
Mój ojciec spędził tu kilka tygodni po pierwszej misji.
Był w Al Udeid.
Kup mu pamiątkę.
Zginął w wybuchu w prowincji Helmand.
Przykro mi.
Chwila.
Spotkanie z talibami nie wpłynie na ciebie najlepiej. Dlaczego nic nie
-mówiłeś? -Bo mam robotę do wykonania.
Jedyny człowiek, który może pomóc, jest tutaj. Nie mam czasu na rozpamiętywanie
-emocji. -„Rozpamiętywanie”?
Podziwiam twoją postawę, ale to bzdura.
Nie kontrolujesz tego, kiedy twoje ciało zacznie
rozpamiętywać emocje.
Kiedyś byłem w siłach specjalnych. Emocje pojawiają się, kiedy im się zachce.
A ty musisz zachować kontrolę.
Dojście do tego zajęło mi lata.
Muszę mieć pewność.
Próbuję uwolnić czterech Amerykanów. Jeśli masz narazić misję,
-zostawię cię w aucie. -Poradzę sobie.
Dobrze.
To ci nie przeszkadza?
Co?
-Układanie się z diabłem. -Diabłem?
Anioły nikogo nie porywają.
Jang Kyun!
Słuchasz mnie?
Zapłać rachunki. Odbierz nowy ryżowar.
Podlej kwiatki. Nie pytaj sąsiadki, pani Cho, o jej syna nieroba.
Dodałem to ostatnie.
Naprawdę?
Nie możesz zostać?
Nie zaczynaj. Wiesz, że muszę jechać.
Jak to się mówi?
Nieobecność podsyca uczucie.
To niemożliwe.
Tak bardzo mnie lubisz?
Tym razem jest inaczej.
To zbyt ryzykowne.
Będę ostrożna.
Obiecuję.
Poza tym płacę jopok za ochronę.
Świetnie.
Bezpieczeństwo mojej żony jest w rękach mafii.
Teraz jestem w twoich rękach.
Pomóż mi się spakować albo zrób śniadanie. Umieram z głodu.
Lord Bonner-Jones już czeka. Zapraszam.
Thomas!
Witaj w Katarze.
-Oliverze! -Boże.
No dobrze.
Nieźle się tu urządziłeś.
Pewien książę zaczął remont,
ale obstawił niewłaściwego konia podczas arabskiej wiosny.
Wygrałem tę miejsówkę w karty.
-Jest idealna na tajne negocjacje. -Halifa już jest?
Na dole. Trochę się zestresował.
ISIS zaatakowało jego konwój.
Przepraszam.
-To Owen Hendricks. Ma do ciebie sprawę. -Też jesteś z Departamentu Stanu?
-Jestem prawnikiem z agencji. -No tak.
Naprawdę.
Oczywiście.
Mówię poważnie.
Przepraszam, muszę odebrać.
Cześć.
Muszę wiedzieć, co się dzieje.
Znalazłeś ją?
Staram się. Jest tu gość, który zna gościa, z którym muszę pogadać.
Brzmisz jak z kiepskiego filmu o mafii.
-Muszę lecieć. -Czekaj!
Saifuddin!
Dziękuję, że przyjechałeś.
Prawie odwołałem podróż.
Moi ludzie zwierają szyki. ISIS-K atakuje.
-Jeśli ktoś się dowie… -Nikt się nie dowie. Dziękuję za
spotkanie. Jestem przekonany, że dojdziemy do porozumienia.
Zaczniemy?
Proszę.
Chciałeś pogadać?
Tak. Za dużo lotów. Jet lag mnie dobija.
No tak.
Muszę znaleźć kobietę z Korei Południowej porwaną na Sachalinie przez Rosjan.
No tak.
Co?
Rosja. Trudny temat.
Mój przyjaciel z Moskwy już nie jest moim przyjacielem.
Związałem się z jego siostrą.
Siostrami. Ale nie równocześnie.
Niezręczna sytuacja.
Ale tu chodzi o bezpieczeństwo narodowe. Co mogę zrobić,
żeby zdobył pan informacje?
Nic.
No nie…
Nawet jeśli, to kosztowałoby fortunę.
Da mi pan chwilę?
Oczywiście.
Przepraszam.
Nigdy więcej się nie rozłączaj.
Czy to dziwne, że ochroniarz zostawia pracodawcę
samego podczas spotkania z wrogiem?
Gdzie jesteś?
Szukam twojej żony.
Teraz do kogoś pisze.
I wkłada do uszu zatyczki. Dziwne, nie? Ochroniarz powinien wszystko słyszeć.
Wkłada zatyczki, jeśli wie, że będzie głośno.
Kurwa.
Tom!
Uwaga!
Szlag!
Już po sekretnym spotkaniu.
Trafiony!
Kryj się!
Niedobrze.
Idziemy! Tędy!
Chodź!
Dobra.
Musimy znaleźć Toma i mu pomóc.
Nie!
Poruszamy pionkami po szachownicy, a nie po niej biegamy.
Mamy czekać na ratunek?
Wreszcie skumałeś.
To oni.
Widzimy się na zewnątrz.
Przyjąłem.
Czysto.
Rasowy prawnik.
Tu pan jest.
Ci z ISIS nie żyją.
Halifa się zmył. Weźmy z niego przykład.
Dobra.
ZWERBOWANY
-Cześć. -Przez pomyłkę zamówiłam tu paczkę.
Można tak powiedzieć.
To terapia zakupowa.
Nadal nie masz mebli?
Na karcie same zera.
Owen nie chce o tym gadać.
Słyszałem, że byłaś z chłopakiem w Muzeum Rubella.
Od kogo?
Chronię źródła.
Ale ludzie plotkują.
Ma na imię Jae.
Jest klientem.
-Co? -Na pierwszą randkę do muzeum idziesz,
żeby sprawdzić, czy ma dobry gust. Więc?
Jestem profesjonalistką.
Ale jest czarujący, zabawny i atrakcyjny. Chciałabym go pocałować.
-To nie jest zakazane. Sprawdzałem. -Ale to moralnie wątpliwe.
Co u ciebie? Jak poszukiwania współlokatora?
Nijak. Owen prawie tu nie zagląda.
Myśli, że wrócisz.
Nie wrócę.
Wiem.
Nie powinnaś. Lepiej zafunduj sobie 50 twarzy Jae'a.
Przestań odmawiać sobie szczęścia.
Chociażby po to, żeby zapomnieć o Owenie.
Jest okej.
Poza tym Owen na pewno właśnie rujnuje życie innej kobiecie.
Wreszcie się spotykamy.
Nie mogłyśmy ściągnąć pani do nas, więc przyszłyśmy do pani.
Proszę zamknąć drzwi.
Oczywiście.
Jak mogę pomóc?
Mamy kilka pytań.
Jak dobrze zna pani Owena Hendricksa?
Pracuje tutaj od trzech tygodni. Może czterech. Więc nie tak dobrze.
W tym czasie nawiązała pani z nim romans.
Zakończyłam ten związek.
Dlaczego?
Tak po prostu.
Wiem, że to fascynujące, ale moje życie uczuciowe chyba nie należy do
-waszych zainteresowań? -Nie.
Chyba że chodzi o zdrajcę.
To oskarżenie? Czy prowokacja?
Kiedy pan Hendricks dzwonił z Genewy, to w sprawie seksu czy pracy?
-Nie mogę odpowiedzieć na to pytanie. -Bo chodzi o Hannah Copeland?
Potem poszła do jego… ich mieszkania.
Wiedziała pani, że były chłopak panny Copeland wyleciał
z Białego Domu za przeciek?
Nie.
-Nie wiem, jak to się wiąże. -Czy miała pani związek z przyjazdem
panny Copeland do Genewy, a potem bazy w Ramstein, kiedy pan
Hendricks został ranny?
Nie mogę odpowiedzieć na to pytanie.
-Czy w mojej sprawie toczy się śledztwo? -Nie możemy odpowiedzieć na to pytanie.
Doradzamy szczerość.
Jej brak budzi podejrzenia.
Rozumiem.
W tej chwili nie mam nic do dodania.
Dobrze.
Dziękujemy.
Co będzie z Halifą?
Walka o władzę, jeśli ISIS dowie się o spotkaniu.
Wtedy ja będę musiał zacząć od nowa.
Co znacznie wydłuży negocjacje.
Dobre wieści.
Załatwiłem sprawę z kontaktem w Rosji. Byłem ci to winien.
Zadzwonił w kilka miejsc. Okazuje się, że Rosjanie nie porwali żadnej Koreanki.
Nie ostatnio.
Ufa mu pan?
Tak. Zapłaciłem mu dodatkowo.
Wie, kto ją porwał?
Nie. Przykro mi.
Zabieram się do Makau. Jeśli będziesz czegoś potrzebował,
zadzwoń.
-Naprawdę. -Dzięki.
Nie ma za co.
Świetnie było cię zobaczyć.
-Z tobą nie można się nudzić. -Ja ciebie też kocham, lordzie.
-Wystarczy. Puść! -Dobra.
Ruszajmy.
Halo?
Mam informacje, o które prosiłeś.
Że ruscy jej nie mają? Już wiem.
Ja wiem, kto ją ma.
Kto?
Zapłać, to powiem.
Podwoję stawkę, ale powiesz mi teraz.
Podwój stawkę i daj mi forsę, to powiem.
Hej!
Mógłbyś mnie podwieźć z powrotem?
Nie.
W takim razie czas się rozstać.
Masz kilka spraw do przepracowania.
Tak jest.
Trzymaj się.
Wynośmy się stąd!
Ktoś zdjął ruskich gangsterów w klubie ze striptizem.
Wiadomo kto?
Kitchens.
Siemka.
Musisz zawieźć Nichce 200 koła w gotówce.
Nie ma, kurwa, mowy. Obiecałeś jej coś za moimi plecami?
Dowiedziała się, że to ja pytałem, i zadzwoniła.
-Powinieneś był się rozłączyć. -Nie mam czasu. Jeśli będziesz
robił problemy, poproszę dyrektora.
-Blefujesz. -Nie.
Dobra.
Wisisz mi źródło.
Dawn mówiła, że przekaże kontakty.
Potrzebuję informacji od Nichki. Możesz to załatwić?
Dobra.
Jakim cudem Owen jest teraz kumplem dyrektora?
Może nie jest.
Może jest tak toksyczny, że dyrektor poświęci go,
żeby załatwić inną sprawę.
Muszę przekazać górę forsy Nichce.
-Gdzie formularze? -Twoja kariera kwitnie.
Zostałeś chłopcem na posyłki Owena.
Może odbierzesz moje rzeczy z pralni?
Ta wyspa to zadupie.
Odsunęli nas.
Zgadnij, kto wczoraj dzwonił.
Hendricks.
Wyobraź sobie moje zdziwienie. Miał nie żyć.
Jak trudno go zabić?
Musiałem wynająć miejscowego.
Chyba że chcesz, żebym sam go załatwił.
Nie.
Musimy zaczekać.
Żeby mieć pewność.
Co robi w Korei?
Nie wiem.
Odsunęli nas do końca śledztwa. Jakim cudem wrócił do gry?
Może poszedł na ugodę.
-Wsypał cię. -Już byłabym w kajdankach.
Nie.
Mamy umowę. Wzajemnie gwarantowane zniszczenie.
-Próbowałaś go zabić. -To jedyny sposób, żeby zamknąć mu buzię.
Gdyby nie był harcerzykiem, zrobiłby to samo.
Gilbane.
-Czekam na listę źródeł. -Mówiłam, że nad tym pracuję.
Owen mówił, że masz to załatwić.
-Nie pracuję dla Hendricksa. -Był tylko posłańcem.
-A ty potrzebujesz przyjaciół, nie wrogów. -Chcesz się zaprzyjaźnić?
Nie. Ale mam dość wrogów.
Chcę tylko znowu być prawnik.
Nikt tego nie chce.
Żadnych gierek. Twoja placówka to przepustka do Moskwy.
Zgadza się.
To prawda.
Jeśli chcesz dokądś zajść, zacznij mnie szanować.
Wiesz, co Hendricks robi w Korei?
Pierwsze słyszę.
W Langley miał szlaban.
Załatw mi dobre źródło albo pójdę prosto do dyrektora.
Słyszałeś?
Dobre źródło?
Hendricks się wygadał?
Nie będziemy czekać, żeby się dowiedzieć.
Przygotujmy się.
Mieliśmy zaczekać.
Warunki się zmieniły.
Musimy się dostosować.
Do czego?
TERMIN PRZYDATNOŚCI
KWOTA: 200 TYSIĘCY DOLARÓW
Chcesz objąć placówkę w Moskwie?
Wolę to niż bycie chłopcem na posyłki.
Żartowałam.
-Miałeś powód, żeby odejść z operacyjnego. -Ale wróciłem.
Dostałem drugą szansę.
Wykorzystam ją.
Hej.
Cześć.
-Byliśmy umówieni…? -Przyniosłam papiery do
podpisania, ale mogą poczekać.
Nie, w porządku. Tylko się ubiorę.
-Wejdź. -Dobra.
Myślałem, że to konsjerż. Prosiłem o ręczniki.
Wybacz najście…
To te papiery?
Tak.
Chciałam o czymś pogadać.
Pojawił się konflikt interesów.
Kancelaria spotkała się z moimi rywalami?
-Wiem, że się panoszą… -To nie to.
Chodzi o mnie.
Ja jestem problemem.
Mam ochotę spędzać z tobą czas częściej, niż wymaga tego twoja sprawa.
Dobrze, że mówisz.
Mam dokładnie ten sam problem.
Co z tym zrobimy?
Jestem otwarta na propozycje.
Mamy dwie opcje.
Pierwsza - zachować dystans. Postępować profesjonalnie.
A druga?
Przekonajmy się.
JANUS: GDZIE JESTEŚ?
Cześć.
Kurwa.
Co tu robisz?
Oficjalnie?
Zakładam nowe pluskwy, bo poprzednie spuściłeś w sedesie.
-Zrobiłeś to? -Co?
-Spuściłeś pluskwy? -Pewnie.
I podłożyłeś nowe.
Ale ich nie podłączyłem. Poprzednich też nie.
Co to?
Dziesięć tysięcy.
Biletów na BTS nie dostałem.
Rząd nie może załatwić biletów?
Nie dotknę tego.
Nawet na niby.
Grace i tak spodziewa się rezultatów.
Lepiej daj mi coś przydatnego.
Powiedz, dlaczego przylecieliście do Korei.
Zmyśl coś.
Coś, co na razie ją zadowoli.
Masz tygodniowy termin przydatności. Potem albo znajdziemy twoją żonę,
albo będzie po tobie.
A na razie muszę przekazać szefowi prawdziwe
informacje. Taka była umowa.
Umowa była taka, że nic wam nie dam, póki nie uratujecie mojej żony.
Dobra. Wyluzuj.
Owen niedługo tu będzie. Ma wieści.
Nie wiem, co mu nagadałeś, ale naprawdę się zaangażował.
GRACE: HENDRICKS WRÓCIŁ. GDZIE PAN JEST?
Muszę iść.
Wpadnij znowu.
Dobra.
Żartowałem.
-Witamy w Seulu. -Cześć, chłopaki!
Jak leci?
-Dobra. -Wyjaśnijmy coś sobie.
Spędził pan w Seulu niecały dzień i wrócił do Waszyngtonu.
Dwa dni później jest pan tutaj z powrotem.
Ale tym razem przyleciał pan z Kataru.
Nie ma śladu po pańskim przelocie do Kataru.
Wiem.
To sporo podróży. Jet lag mnie zabija.
Nie chodzi o jet lag.
Tylko o kłamstwa.
Nie kłamię.
Sprawa, którą badam, wymagała mojej obecności w Langley.
Nowe informacje zaprowadziły mnie do Dohy.
Poleciałem C-130.
Oszczędności. Wie pani, jak jest.
Nie wiem.
Tak właściwie nie będę żałować środków, żeby sprawdzić,
czy jest pan oficerem wywiadu.
Bo w tej chwili rozważam pańską deportację.
Nie dzisiaj.
Jestem prawnikiem. Nie ma pani dowodów, że jest inaczej.
Chętnie już pójdę.
Na pewno.
Operacje psychologiczne są skomplikowane od strony prawnej.
OWEN PRACA
Owen?
Nie, Walter.
Dzwoni pan z biura Owena?
Nie dzwonię.
Ta rozmowa się nie odbyła.
O czym nie rozmawiamy?
-Kontrwywiad do pani jedzie. -Kurwa. Teraz?
Tak. Razem z policją.
Szukają wszystkiego, co ma związek z Meladze.
Proszę się przygotować.
Muszę kończyć. Dziękuję.
Sprawa Max Meladze przybrała nieoczekiwany obrót. Pojawił się świadek.
No dalej!
SZYFROWANIE
Panno Salazar?
SKASUJ PLIKI
USUŃ
Już późno.
-Przepraszam! -Sprawdźcie auto i garaż.
O co chodzi?
Podobno udziela pani nieautoryzowanych wywiadów.
Musimy to sprawdzić.
To nieporozumienie. Stworzyłam atrapę studia telewizyjnego
w pokoju gościnnym, żeby ćwiczyć przed kamerami.
Kiedy przestanę pracować w agencji, skorzystam z prawa do zarabiania
na życie w telewizji.
Może to dziwne, ale nie złamałam zasad agencji.
Może nie, ale wykorzystywała pani informacje
-do celów osobistych. -Nie.
Nie zrobiłabym tego.
Ćwiczyła pani z panem Hendricksem?
Ja też mam kilka pytań.
Waszym zadaniem jest szukanie zdrajców w agencji, prawda?
Tak.
Nie mieliście pojęcia, że Maladze przekabaciła Xandera Goia.
Była utalentowaną oszustką.
-Wasz spec przebadał ją wariografem. -Poniósł konsekwencje.
Jako kozioł ofiarny?
Dlatego jesteście takie nadgorliwe?
Może jest gorzej?
Są panie zamieszane w spisek, by ukryć prawdziwe przyczyny
niepowodzenia akcji?
Czyli niewykrytego kreta wewnątrz agencji?
-Nie musi pani rzucać oskarżeń. -To tylko spekulacje.
Ale z uwagi na powagę sytuacji czuję się zobowiązana do sporządzenia notatki
dla radcy generalnego. Opiszę wszystkie nieodciągnięcia
waszego działu, które przełożyły się na porażkę.
To nie będzie konieczne.
Musimy działać skrupulatnie.
Ten trop prowadzi donikąd.
Panowie?
Kończymy operację.
Na razie.
Co podać?
Drugą szansę.
I piwo.
Owen.
Wróciłeś.
Mówiłem ci.
Co?
Nic.
Przypominasz ojca.
Co robisz w Seulu? Mówiłeś coś o pracy.
Tak. Mam tu klienta.
Jestem prawnikiem.
Ty?
Wiem. Dziwne.
Bardzo dziwne.
Ale zawsze potrafiłeś nawijką wykręcić się z kłopotów.
Albo w nie wpaść.
Życie jest dziwne.
Ty jesteś prawnikiem, a ja pracuję za napiwki,
czekając na sławę.
Jak się nazywa twój zespół?
Zmieniamy nazwę. I wokalistów.
Twój tata nadal pływa na trawlerze?
Rzadko.
Coraz trudniej mu zarabiać.
Jakim jesteś prawnikiem?
Dobrze opłacanym, skoro latasz po całym świecie.
Niestety nie. Pracuję dla rządu.
Nie musisz mnie pocieszać.
Widać, że ogarniasz życie.
Tak naprawdę nic nie ogarniam. Jestem w totalnej rozsypce.
Co się dzieje?
Im bardziej się staram, tym mniej mi wychodzi.
Jechałem dziś obok parku Tapgol.
Pamiętasz? Byliśmy tam z moją mamą…
Pamiętam.
Powtarzałaś, że będzie dobrze.
Miałam 12 lat.
I w to wierzyłam.
To mój telefon?
Jesteś rozchwytywana. Chciałem wyciszyć wiadomości.
TERENCE: KOLACJA, KOTKU?
Przeczytałeś?
No dobra, „kotek” zwrócił moją uwagę.
Kim jest Terence?
Kolejnym byłym?
To przyjaciel.
Kocha się w Harrym Sylesie.
-Chyba nie jesteś typem zazdrośnika? -Nie.
Wcale nie.
Zazwyczaj nie.
Ale byłem już facetem na pocieszenie.
Nie poszło najlepiej.
Kiedy zobaczyłem „Kotka”, bałem się, że to może być Owen.
To już skończone, prawda?
Tak.
Definitywnie.
Owen kończy związek, jeszcze zanim go zacznie.
Potrafisz wybaczyć mi chwilowe zaślepienie?
Mam dość zakładania, że jakoś to będzie,
więc jeśli nie potrafisz być ze mną szczery, nic z tego nie wyjdzie.
Masz rację.
Na sto procent. To chwilowa słabość.
Moje randkowe traumy dały o sobie znać. To się nie powtórzy.
Obiecuję.
Dobra.
Tak?
Twoje potrzeby są dla mnie najważniejsze.
Czego potrzebujesz?
Śniadania.
WARSZAWA, POLSKA
Nikt cię nie śledził?
Nie.
To moja kasa?
Jeśli znowu zadzwonisz do prawnika, będziemy mieli problem.
Udało się. Dostanę zapłatę.
Gdzie ta Koreanka?
Nie wiem, ale wiem, kto ją więzi.
Yakuza.
Muszę odebrać. Sorki.
-Cześć. -Zadzwoń ze stacjonarnego.
Macie tu telefon?
Dzięki.
Wybacz.
Cześć.
Yakuza ją porwała.
Japońska mafia?
Tak.
Przetrzymuje ją w Japonii?
Nie wiem.
Nie mam więcej informacji.
Dzięki.
Wszystko dobrze?
Nie wiem. Ostatnio to normalka.
Gdzie toaleta?
Na tyłach.
Zaraz wracam.
Cholera.
Nie zamierzałeś zadzwonić?
Przestraszyłeś mnie.
Myślisz, że to żart?
Pracujesz dla mnie.
Zniszczę CIA, jeśli uznam, że ze mną pogrywasz.
Leciałem tu 9 godzin, a potem twoja szefowa męczyła mnie przez kolejne dwie.
Chciałem odsapnąć.
Myślisz, że Rosjanie dają mojej żonie odsapnąć?
Nie, bo twoją żonę porwała Yakuza.
Jesteś pewien?
Ufam informatorce.
Zazwyczaj.
Nie wie, gdzie ją trzymają.
To moja wina.
Co?
Hej!
-Co się dzieje? -Przepraszam. Muszę iść.
Cholera.
Zostań tu.
Okłamałeś mnie.
Co? Nie!
Co my tu robimy?
Szukamy odpowiedzi.
Przystopuj! Wiem, że jesteś zdenerwowany…
Dlaczego to robisz?
-Mówiłeś, że to sprawka Rosjan. -Tak jest.
Kłamiesz!
Płaciła wam za ochronę, a wy sprzedaliście ją Yakuzie.
Nie.
Któremu klanowi?
Mów albo cię puszczę.
Mów!
Czekaj!
Powiem ci.
Powiem.
Klanowi Yamazaki. Wschodnia Rosja to ich teren.
Gdzie ją trzymają?
Ja nic nie wiem. Przysięgam.
Przysięgam!
Kurwa.
-Nie musiałeś! -Nie mogłem ryzykować.
Dlaczego mówisz, że to twoja wina?
-Nie teraz. -Właśnie teraz!
-Trzeba podążać tropem pieniędzy. -No jasne.
To podstawa wywiadu.
Ale jest coraz trudniej, więc postanowiliśmy stworzyć własne pieniądze.
Kryptowalutę?
Tak. Z lokalizatorem ukrytym w kodzie.
Ale jak skłonić terrorystów i organizacje przestępcze, żeby jej używały?
Łapówki twojej żony?
Tak.
Zasugerowałem jej NGO, żeby wprowadzić krypto do obiegu.
Myślałem, że NGO-sy nie wchodzą w grę jako przykrywka.
Bo tak jest.
Ona się zgodziła?
O niczym nie wiedziała.
Tak było bezpieczniej.
Uważałem, że nie da się odkryć prawdziwej
natury krypto.
Ale jeśli Yakuza się dowiedziała… I wpadła na trop NGO…
Myliłem się.
Nie wierzę, że się nabrałem.
„Jest całym moim światem. Nic innego się dla mnie nie liczy”.
Idiota ze mnie.
Myślałem, że ryzykujesz dla kogoś, kogo kochasz.
Tak jest.
To ty ściągnąłeś na nią zagrożenie!
Próbują wyciągnąć z niej informacje, których ona nie ma. Przez ciebie.
Miłość jej życia.
Co ty wiesz o miłości?
-Jesteś dzieciakiem. -Wiem, że
wykorzystywanie żony nią nie jest.
Powodzenia. Ja się stąd zabieram.
Nie. Możesz mnie nienawidzić.
Ale 20 lat wspólnych sekretów wisi nad twoją głową.
Mój szef będzie miał to gdzieś, kiedy powiem mu o kryptowalucie.
Idioto!
CIA stworzyła ją razem z nami.
Bzdura.
To jeszcze nie wszystko.
Kryptowaluta jest popularna wśród cywili. Wasz rząd szpieguje nie tylko przestępców,
ale też porządnych Amerykanów, co oznacza, że CIA zrobi wszystko,
żeby ten sekret nigdy się nie wydał.
Jeśli każę ci skakać, ty pytasz…
Kiedy każę ci skakać…
Co robisz?
Przejmuję kontrolę.