Poprzednio…
Musi go pilnować ktoś dorosły. Wysyłam cię z nim do Korei.
Grace Cho, pracuję dla NIS.
Proszę za mną.
CIA coś knuje.
Musimy przejąć inicjatywę.
Masz 48 godzin, by znaleźć moją żonę, obmyślić plan i ją odbić.
Jeśli mnie zdradzisz, sekrety zostaną automatycznie ujawnione.
Owen?
Co u ciebie?
Gdy byłem mały, tata stacjonował w Seulu.
Yoo Jin była moją przyjaciółką. Z nią pierwszą się całowałem.
Ona jedna mnie wspierała po śmierci taty.
Chciałem ci podziękować.
Sprawdzają, czy nie ujawniłeś tajemnic i czy ci w tym nie pomogłam.
To Port Louis. Cmentarzysko karier.
Nie dzieje się tu nic ważnego.
Zastąpisz Dawn w Warszawie. Dziewczyna ma zacząć działać.
Tak jest.
Lester chce dostępu do twoich źródeł.
Czemu gada z tobą o moich źródłach?
Bo potrzebowałem jego źródła. Słusznie sądzi, że coś na ciebie mam.
Obywatel Korei Południowej przetrzymywany jest w Rosji.
Szlag.
- Co jest? - Startujemy.
Muszę wysiąść.
Odpada.
Dokąd lecimy?
Porozmawiać z talibami.
DOHA, KATAR
- Byłeś już w Katarze? - Nie.
Ojciec był tu parę tygodni po swojej pierwszej zmianie.
Służył w Al-Udeid.
Kup mu pamiątkę.
Zginął w prowincji Helmand, gdy miałem 12 lat.
Przykro mi.
Zaraz.
To spotkanie z talibami przywoła złe wspomnienia.
Nic nie mówiłeś?
Muszę wykonać zadanie.
Podobno tylko ten facet może uratować zakładnika.
Nie mam czasu na babranie się w uczuciach.
- Babranie. - Właśnie.
Podziwiam, ale gadasz bzdury.
Nie zapanujesz nad ciałem, gdy zacznie się w nich babrać.
Uwierz mi.
Służyłem w siłach specjalnych. Traciłem ludzi.
Uczucia pojawiają się, kiedy chcą.
Można najwyżej im nie ulec.
Ćwiczyłem to latami.
Muszę wiedzieć, czy dasz radę,
bo staram się uratować czworo rodaków.
Jeśli twoje traumy to utrudnią, zostajesz w aucie.
Poradzę sobie.
To dobrze.
- Nie boli to pana? - Co?
Paktowanie z diabłem.
Diabłem?
Anioły nie robią w branży porwań.
Jang Kyun!
DWA TYGODNIE TEMU
Słyszałeś?
Zapłacić rachunki i odebrać garnek do ryżu.
Podlewać kwiatki.
Nie pytać pani Cho o jej syna nieroba.
To dodałem od siebie.
Nie gadaj.
Musisz jechać?
Nie zaczynaj. Wiesz, że tak.
Jak mówią Amerykanie?
„Rozłąka wzmacnia uczucie”.
U mnie to niemożliwe.
Twoje uczucie jest aż tak silne?
Tym razem jest inaczej.
To zbyt ryzykowne.
Będę uważać.
Obiecuję.
Poza tym dobrze płacę mafii.
Wspaniale.
Moja żona w rękach koreańskiej mafii.
Teraz jestem w twoich rękach.
Pomóż mi z pakowaniem albo zrób śniadanie.
Możesz wybrać.
Ale jestem strasznie głodna.
Lord Bonner-Jones czeka. Proszę za mną.
Thomas.
Witaj w Katarze.
- Oliver! - Dobry Boże.
No, już.
Urządziłeś się.
Remont pałacu zaczął jeden z książąt,
ale stanął po złej stronie podczas arabskiej wiosny i…
A ja wygrałem go w karty.
Idealne miejsce na tajne negocjacje.
- Halifa dotarł? - Tak, jest na dole.
Jest nieco podenerwowany.
ISIS-K zaatakowało jego konwój w drodze do granicy.
Bardzo przepraszam.
To Owen Hendricks. Chce z tobą pogadać.
Chętnie pomogę. Ty też z Departamentu Stanu?
- Jestem prawnikiem agencji. - Jasne, prawnikiem.
- Naprawdę. - Oczywiście.
Mówię serio.
Muszę odebrać.
- Elo. - Bez takich. Znalazłeś moją żonę?
Właśnie nad tym pracuję.
Pewien facet wie, z kim zagadać.
Brzmisz jak słaby film o mafii.
- Dam znać, jak coś ustalę. - Czekaj!
Dzień dobry, panie Saifuddin. Dziękuję za przybycie.
Prawie zrezygnowałem.
Moi ludzie zwierają szeregi. ISIS-K szykuje się do ataku.
- Jeśli się dowiedzą… - Bez obaw.
Dziękuję, że zgodził się pan na rozmowę.
Wierzę, że zdołamy dojść do porozumienia.
Możemy zaczynać?
Proszę.
Chciałeś porozmawiać?
Przez te podróże mam straszny jet lag.
Rozumiem.
Ale do rzeczy.
Pomógłby mi pan znaleźć obywatelkę Korei Południowej?
Na Sachalinie porwali ją Rosjanie.
No tak.
O co chodzi?
Rosja to dla mnie teraz trudny temat.
Mój przyjaciel z Moskwy już mnie nie lubi.
Coś mnie łączyło z jego siostrą.
Siostrami.
Ale nie jednocześnie.
Rzeczywiście niezręcznie.
Ale to priorytetowa rzecz.
Chodzi o los państwa. Jak mogę załagodzić pana sprawę?
Nie dasz rady.
Serio?
A nawet gdybyś mógł,
koszt byłby ogromny.
- Zaraz wrócę, dobrze? - Pewnie.
Przepraszam.
- Nie rozłączaj się więcej. - Mam pytanie.
Czy ochroniarz może opuszczać cel podczas spotkania z nieprzyjacielem?
Gdzie jesteś?
Nieważne, ale szukam twojej żony.
Pisze do kogoś.
Wkłada zatyczki do uszu. Dziwne, co?
Ochroniarz powinien mieć wyczulone zmysły.
Czyli wie, że będzie głośno.
Szlag.
Tom!
Uwaga!
Cholera.
Tyle z tajnego spotkania!
Niedobrze.
Dalej!
Nie, tędy!
Dobra.
Musimy pomóc Tomowi.
Wcale nie.
My przesuwamy figury, a nie biegamy po szachownicy.
Mamy czekać na ratunek?
Zaczynasz coś rozumieć.
To oni.
Sprawdź salę i idź na zewnątrz.
Tak jest.
Czysto.
Dobry z ciebie prawnik.
Tu pan jest.
Ci z ISIS zdjęci.
Halifa uciekł. My też musimy.
Tak.
ZWERBOWANY
Cześć.
Wybacz, że tak wpadam, ale chyba przyszła do mnie paczka.
Można tak to ująć.
Zrobiłam małe zakupy, żeby odreagować.
Wciąż bez mebli?
Nie mam kasy, a Owen nie chce o tym gadać.
Ponoć byłaś w Rubell Museum z jakimś chłopakiem.
- Skąd wiesz? - Nie powiem.
Ale Waszyngton to małe miasto.
Ma na imię Jae.
To mój klient.
Co?
W tym muzeum się sprawdza, czy ktoś ma dobry gust.
Kręcisz z nim?
Jestem profesjonalistką.
Ale jest uroczy, zabawny i przystojny.
Często mam ochotę go pocałować.
W Waszyngtonie to legalne. Sprawdzałem.
Ale wątpliwe etycznie.
Dość o mnie. Jak idzie szukanie współlokatora?
W ogóle. Owena prawie nigdy nie ma.
- Myśli, że do nas wrócisz. - Nie wrócę.
Wiem.
I słusznie.
Ale powinnaś poznać 50 twarzy Jae’a.
Nie odmawiaj sobie szczęścia.
Przynajmniej zapomnisz o Owenie.
Nie muszę.
A Owen na pewno już psuje życie innej kobiecie.
Tu pani jest.
Trudno było panią zaprosić, więc przyszłyśmy do pani.
Proszę siadać.
Oczywiście.
W czym mogę pomóc?
Chcemy mieć jasny obraz. Dobrze zna pani Owena Hendricksa?
Nie za dobrze. Pracuje tu trzy, cztery tygodnie.
Zdążyliście jednak być w związku.
- Szybko go zakończyłam. - Dlaczego?
Bo tak.
To fascynująca sprawa,
ale co moje życie miłosne ma wspólnego z kontrwywiadem?
- Nic. - Jeśli nie chodzi o związek ze zdrajcą.
To oskarżenie czy prowokacja?
Gdy pan Hendricks dzwonił w nocy z Genewy,
chodziło mu o seks czy o coś związanego z pracą?
Nie jestem gotowa na tę rozmowę.
Bo dotyczy Hannah Copeland?
Po tym telefonie pojechała pani do jego…
Do ich mieszkania.
Wie pani, że Jeff Gilbert, były Hannah, został zwolniony za wyciek?
Nie, ale nie widzę związku.
Czy to przez panią panna Copeland udała się do Genewy,
a następnie do bazy Ramstein, gdy pan Hendricks odniósł rany?
Obecnie nie umiem odpowiedzieć.
Czy toczy się przeciw mnie śledztwo?
Obecnie nie umiemy odpowiedzieć.
Zalecamy transparentność.
Inne opcje źle wyglądają.
Rozumiem, ale w tej chwili nie mam nic do dodania.
Dziękujemy za pomoc.
Co czeka teraz Halifę?
Walka o władzę, jeśli ISIS-K dowie się o spotkaniu.
Wtedy będę zaczynał od zera.
Opóźni to uwolnienie zakładników o miesiące.
- Mam dobre wieści. - Tak?
Załagodziłem sprawę z Rosjaninem.
W końcu uratowałeś mi życie.
Zadzwonił w parę miejsc
i ustalił, że Rosjanie nie porwali nikogo takiego.
- Przynajmniej ostatnio. - Ufa mu pan?
Był przekonany, a dopłaciłem mu za szczerość.
- Wie, kto mógł ją porwać? - Niestety nie.
Lecę do Makau.
W razie potrzeby dzwoń.
Poważnie.
- Dziękuję. - Nie ma za co.
Było miło, Thomas.
Nigdy się z tobą nie nudzę.
Też cię kocham, milordzie. Chodź.
Już wystarczy.
Zbieramy się.
- Halo? - Mam dla ciebie informacje.
Już wiem, że to nie Rosjanie.
Brawo, ale ja wiem, kto ją porwał.
- Kto? - Najpierw pieniądze.
Powiedz, to dam ci dwa razy tyle.
A może dasz mi dwa razy tyle, a dopiero potem ci powiem?
Podrzuci mnie pan gdzieś po drodze do stolicy?
- Nie. - Zatem pora się pożegnać.
Dobrze sobie poradziłeś, ale musisz pokonać swoje demony.
Dobrze.
Uważaj na siebie.
Wynośmy się stąd.
Ktoś załatwił wczoraj w klubie rosyjskich gangsterów.
Jakieś plotki o sprawcy?
- Kitchens. - Siema.
Musisz zaraz zapłacić Niczce 200 tysięcy.
Kurwa, odpada. Obiecujesz jej coś bez mojej wiedzy?
Wie, że pytam o Koreankę. Sama się odezwała.
Trzeba było do mnie zadzwonić.
Nie mam na to czasu.
Nie narzekaj, bo dostaniesz polecenie od dyrektora.
- Blefujesz. - Nie.
Dobra, ale załatw mi źródło.
Gadałem z Dawn.
Ma cię skontaktować.
Pilnie potrzebuję informacji od Niczki.
Załatwisz to?
Dobra.
Jak Owen z wyrzutka stał się kumplem dyrektora?
Może to nieprawda.
Może dyrektor chce go poświęcić, by załatwić jakąś śmierdzącą sprawę.
Muszę zdobyć kupę forsy dla Niczki.
Gdzie te formularze?
Pniesz się w górę.
Najpierw prawnik, teraz służący Owena.
Odbierzesz mi ubrania z pralni?
Ta wyspa to zadupie.
Jesteś na zesłaniu.
Wiesz, kto wczoraj dzwonił?
Hendricks.
Nie spodziewałam się telefonu od trupa.
Tak trudno zabić prawnika?
Musiałem zatrudnić miejscowego.
Jeśli się nie boisz, załatwię go sam.
Nie, poczekajmy.
Nie może nas podejrzewać.
- Co robi w Korei? - Nie mam pojęcia.
Jego też odsunięto na bok. Jak wrócił do akcji?
Może sprzedał cię kontrwywiadowi.
Już by mnie aresztowali.
Zawarłam z nim umowę.
Trzymamy się w szachu.
A potem próbowałaś go zabić.
Jedyną gwarancją milczenia jest śmierć.
Gdyby nie był świętoszkiem, też chciałby mnie zabić.
- Gilbane. - Czekam na źródła.
Mówiłam, że nad tym pracuję.
- Owen cię poganiał. - On mi nie rozkazuje.
Był tylko posłańcem.
Powinnaś szukać przyjaciół, nie wrogów.
Chcesz się zaprzyjaźnić?
Nie, ale nie mam siły na wrogów.
Chcę coś ugrać i znowu być prawnikiem.
Nikt tego nie chce.
Nie pogrywaj ze mną.
Twoja placówka jest w połowie drogi do Moskwy.
To prawda.
Jest.
Więc jeśli chcesz coś osiągnąć, lepiej zacznij mnie szanować.
Wiesz, co Hendricks robi w Korei?
Pierwsze słyszę.
Był przykuty do biurka w Langley.
Załatw mi porządne źródło
albo zgłoszę to dyrektorowi.
Słyszałeś? „Porządne źródło”.
Wie od Hendricksa o przekręcie?
Nie możemy ryzykować.
- Pora na DEFCON 2. - Mieliśmy zaczekać.
Sytuacja się zmieniła.
Dostosujemy się.
Jak?
DO WYRZUCENIA OWEN HENDRICKS, LESTER
ZAPOTRZEBOWANIE NA FUNDUSZE
Chcesz kierować placówką w Moskwie?
Bardziej niż być służącym Owena.
Tylko żartowałam.
- Nie bez powodu przestałeś być agentem. - Ale znów nim jestem.
Nie zmarnuję drugiej szansy, by zostać gwiazdą.
Hej.
Cześć.
- Byliśmy umówieni? - Nie.
Mam formularze do podpisu, ale mogą zaczekać.
Nie, w porządku.
Włożę tylko spodnie.
- Wejdź. - Dobrze.
Myślałem, że to concierge. Prosiłem o ręczniki.
Przepraszam za najście.
Dokumenty?
Tak.
Chciałam też o czymś pogadać.
Wystąpił konflikt interesów.
Twoja kancelaria rozmawiała z konkurencją?
Wiem, że OIDA bada grunt w Waszyngtonie.
Nie o to chodzi.
To ja stanowię problem.
Chcę spędzać z tobą więcej czasu, niż powinnam z klientem.
Dobrze, że mówisz.
Mam ten sam problem.
Co z tym zrobimy?
Chętnie wysłucham propozycji.
Moim zdaniem są dwie opcje.
Pierwsza: utrzymujemy dystans.
Zachowujemy profesjonalizm.
A druga?
Sprawdźmy.
LUKSUSOWA POŚCIEL #HOTELOWEŻYCIE
GDZIE JESTEŚ?
WRACAM. NIEDŁUGO LĄDUJĘ.
- Cześć. - Kurwa!
Co ty tu robisz?
Oficjalnie?
Podkładam nowe pluskwy, bo ponoć usunąłeś poprzednie.
- To ty? - Co?
- Usunąłeś poprzednie? - Oczywiście.
I podłożyłeś nowe?
Ale ich nie aktywowałem.
Tych poprzednich też nie.
Co to jest?
Dziesięć tysięcy dolarów. Nie zdobyłem biletów na BTS.
Rząd nie dał rady ich zdobyć?
Nie dotykam tego. Nawet dla pozorów.
Nie musisz, ale Grace spodziewa się wyników.
Daj mi coś, co jej przekażę.
Najlepiej prawdziwy powód waszej wizyty.
Zmyśl coś, co ją na chwilę uspokoi.
Został ci jakiś tydzień.
Albo znajdziemy twoją żonę, albo za to bekniesz.
Tymczasem muszę dać szefowi prawdziwe dane wywiadowcze.
Taka była umowa.
Umowa była taka, że nie robię nic,
póki nie zobaczę postępów!
Dobra, wyluzuj.
Owen niedługo ląduje i da znać.
Nie wiem, jakich smętów mu nagadałeś,
ale strasznie się zaangażował.
WICEDYREKTORKA: HENDRICKS WRÓCIŁ. GDZIE JESTEŚ?
Muszę iść.
Wpadaj, kiedy zechcesz.
Dobrze.
To był żart.
Witamy na lotnisku w Seulu.
Siemanko.
Jak leci, panowie?
- No dobra. - Wyjaśnij mi coś.
Po jednym dniu w Seulu wróciłeś do Waszyngtonu.
Dwa dni później znowu jesteś tutaj,
tyle że przyleciałeś nie z Waszyngtonu, ale z Kataru.
Nie ma jednak śladu po twoim locie do Kataru.
Wiem, ciągłe podróże. Jet lag nie daje mi żyć.
Nie chodzi o jet lag, tylko o kłamstwa.
Nie kłamię.
Moja sprawa kadrowa wymagała osobistych rozmów w Langley.
Potem musiałem pogadać z pracownikiem CIA w Dosze.
Poleciałem tam wojskowym C-130.
Sama pani wie, trzeba oszczędzać środki.
Nie wiem.
Właściwie zamierzam nie szczędzić środków,
by sprawdzić, czy jesteś niejawnym agentem wywiadu.
Raduję się myślą o chwili, gdy cię deportuję.
Jeszcze nie dziś.
Jestem w końcu prawnikiem, a pani nie ma żadnych dowodów.
Chętnie już pójdę.
Nie wątpię.
Operacje psychologiczne są trudne pod względem prawnym.
OWEN PRACA
- Owen? - Mówi Walter.
Czemu dzwoni pan z jego biura?
Nie dzwonię.
Nie rozmawiamy.
A na jaki temat?
- Jedzie do ciebie kontrwywiad. - Kurwa, teraz?
Lada chwila. Są z nimi mundurowi.
Szukają wszystkiego, co ma związek z Meladze.
Postaraj się dobrze wypaść.
Muszę kończyć. Dziękuję, że pan nie zadzwonił.
Sprawa Meladze przybrała nieoczekiwany obrót,
gdy okazało się, że świadek…
Dawaj.
SZYFROWANIE
Pani Salazar?
SKASUJ
Jest noc.
Halo?
Sprawdźcie auto i garaż.
Ej!
O co chodzi?
Ponoć udzielała pani w domu niezatwierdzonych wywiadów.
Chcemy to sprawdzić.
To nieporozumienie.
Stworzyłam w pokoju atrapę studia,
żeby móc ćwiczyć wywiady.
Gdy przestanę pracować w dziale prawnym,
zamierzam zarabiać na życie jako prezenterka telewizyjna.
Wiem, że to dziwne, ale zgodne z regułami agencji.
Być może,
ale wynoszenie tajnych danych nie jest z nimi zgodne.
Nic nie wynosiłam.
Nigdy.
Pan Hendricks towarzyszył pani w ćwiczeniach?
Ja też mam parę pytań.
Kontrwywiad ma szukać zdrajców i wtyk w agencji, tak?
Zgadza się.
A nie wiedzieliście, że Max Meladze skorumpowała Xandera Goia?
Była świetną oszustką.
Tak oszukała operatora wariografu? Popis niekompetencji.
Otrzymał naganę.
Jako wasz kozioł ofiarny?
To stąd wasza gorliwość? A może jest gorzej?
Próbujecie uniemożliwić rozliczenie koncertowo skopanej operacji?
Katastrofy wywołanej tym, że przeoczyliście szpiega.
Nie rzucajmy bezpodstawnych oskarżeń.
Tylko spekuluję.
Ale w związku z powagą sprawy powinnam przygotować dla szefa memorandum.
Wyjaśnię w nim wszystkie błędy kontrwywiadu,
które przyczyniły się do tej katastrofy.
To nie będzie konieczne.
Musimy być skrupulatni.
Chyba sprawdziliśmy tu wszystko.
Kończcie pracę.
Zbieramy się.
Na razie.
Co podać?
Jeszcze jedną szansę.
I może piwo.
Owen.
Wróciłeś.
Przecież mówiłem.
Co?
Bardzo przypominasz tatę.
Co robisz w Seulu? Mówiłeś coś o pracy.
Przyjechałem w sprawie klienta.
Jestem prawnikiem.
Ty?
Wiem, sam się dziwię.
Jakieś wariactwo.
Ale zawsze umiałeś wykręcać się z kłopotów.
I w nie pakować.
Życie jest pojebane.
Jesteś prawnikiem,
a ja czekam, aż mój zespół będzie sławny.
Jak się nazywacie?
Chwilowo nie mamy nazwy.
Ani wokalisty.
Jak twój tata? Nadal ma kuter rybacki?
Nie jest mu łatwo. Coraz trudniej zarobić na życie.
Jakim prawnikiem jesteś?
Jakimś luksusowym, skoro latasz po świecie.
Niestety nie. Zwerbowano mnie na rządową posadę.
Nie udawaj, żeby mnie pocieszyć.
Widać, że ogarniasz życie.
Wcale nie.
Niczego nie ogarniam.
Właściwie wszystko mi się teraz sypie.
Co jest?
Im bardziej próbuję zapanować nad życiem,
tym bardziej mi się wymyka.
Mijałem dziś park Tapgol.
Byliśmy tam z mamą, pamiętasz?
Jasne, że tak.
Mówiłaś, że wszystko będzie dobrze.
Miałam 12 lat.
Wtedy w to wierzyłam.
To mój telefon?
Strasznie pikał.
Chciałem go wyciszyć, bo spałaś.
TERENCE HEJ, MAŁA, KOLACJA?
Przeczytałeś to?
Dobra, pełna szczerość.
Zwróciłem uwagę na „mała”.
Co to za Terence?
Kolejny były?
Mój przyjaciel.
Leci na Harry’ego Stylesa.
Jesteś z tych zazdrosnych?
Absolutnie nie.
Zazwyczaj nie.
Ale bywałem już odskocznią dla kobiet.
Było kiepsko.
Jeszcze pełniejsza szczerość.
Przestraszyłem się, że to pisze Owen.
Ale to już przeszłość, tak?
Zdecydowanie tak.
Serio, każdy związek Owena jest skazany na zagładę.
Dobra.
Czy zdołasz mi wybaczyć to chwilowe zaćmienie?
Nie potrzebuję desperatów i dawałam dość kredytów zaufania.
Jeśli nie pasuje ci prywatność i szczerość,
to nic z tego nie będzie.
Masz rację.
Zupełną.
To była chwila słabości.
Przelałem na ciebie dawne doświadczenia. To się nie powtórzy.
Obiecuję.
Dobra.
- Serio? - Tak.
Tak?
Twoje potrzeby mają być na pierwszym miejscu.
To czego ci potrzeba?
Śniadania.
Jasne.
WARSZAWA POLSKA
- Nikt cię nie śledził? - Nie.
To moja kasa?
Nigdy więcej nie gadaj samowolnie z prawnikiem.
Zadziałało. Dostałam forsę.
- Gdzie ta Koreanka? - Wiem, kto ją przetrzymuje.
Jakuza.
Wybacz, muszę odebrać.
Hej.
Oddzwoń ze stacjonarnego.
Macie telefon na barze?
Super.
Przepraszam.
- Siema. - Jest w rękach jakuzy.
Tej japońskiej mafii?
Tak.
- Czyli jest w Japonii? - Nie mam pojęcia.
Nie wiem nic więcej.
Dzięki.
- Wszystko gra? - Nie wiem.
Ostatnio to norma.
Gdzie macie łazienkę?
Z tyłu.
Zaraz wracam.
Szlag!
Czemu nie mówisz, że wróciłeś?
Ale mnie wystraszyłeś.
Myślisz, że to żart? Pracujesz dla mnie.
Spróbuj mnie wykiwać, to zniszczę CIA.
Siedziałem dziewięć godzin w samolocie i dwie kolejne u twojej szefowej.
Musiałem odpocząć przy piwie.
A Rosjanie dają odpocząć mojej żonie?
Nie, bo jest w rękach jakuzy.
Jesteś pewien?
Ufam swojemu źródłu. Zazwyczaj.
Nie wie, gdzie ją trzymają.
To moja wina.
Co?
Hej!
O co chodzi?
Przepraszam, muszę iść.
Nie wysiadaj.
Okłamałeś mnie.
Wcale nie!
Czego tu szukamy?
Odpowiedzi.
Zaczekaj chwilę!
Jesteś zły, ale po co…
Czemu to robisz?! Przestań!
Mówiłeś, że moją żonę porwali Rosjanie.
Tak było!
Zamknij mordę.
Płaciła ci za ochronę, a ty sprzedałeś ją jakuzie.
- Nieprawda. - Któremu klanowi?
Mów, bo polecisz.
- Czekaj! - Gadaj!
- Będziesz gadał? - Dobra!
Powiem ci.
Klan Yamazaki. Wschodnia Rosja to ich teren.
Gdzie ją trzymają?
Tego nie wiem.
Naprawdę.
Przysięgam!
Kurwa! To nie było konieczne!
Nie mógł zacząć gadać.
Dlaczego porwanie to twoja wina?
- Nie teraz. - Właśnie że teraz!
- Wiesz, że śledzi się pieniądze? - Jasne.
To podstawa zdobywania danych.
Ale jest to coraz trudniejsze. Stworzyliśmy własną forsę do śledzenia.
Kryptowalutę?
Cyfrowy pieniądz z zakodowanym lokalizatorem.
Musieliśmy sprawić,
by gangi i terroryści z niego korzystali.
Łapówki żony?
Tak.
Zaproponowałem, by przez jej organizację podsunąć wrogom znaczoną walutę.
Sądziłem, że NGO nie mogą służyć za przykrywki.
- Bo tak jest. - Czyli się zgodziła?
Nie wiedziała. Tak było bezpieczniej.
Sądziłem, że nie da się odkryć, że krypto jest znaczone.
Ale skoro jakuza się dowiedziała i powiązała to z NGO…
Najwyraźniej się myliłem.
Że też ci uwierzyłem.
„Tylko na niej mi zależy”.
Kretyn ze mnie.
- Sądziłem, że robisz to, bo ją kochasz. - Bo tak jest.
Ale najpierw sam wystawiłeś ją na strzał!
Pewnie torturują ją w jakiejś piwnicy, choć nic o tym nie wie.
Przez ciebie!
Swojego ukochanego.
Co ty wiesz o miłości? Jesteś dzieckiem.
Wiem, że nie wykorzystuje się żony, by wykazać się w pracy.
Powodzenia w poszukiwaniach. Ja z tym kończę.
Wcale nie.
Możesz mną gardzić,
ale 20 lat wspólnych sekretów sprawia, że mam cię na smyczy.
Mój szef będzie miał to w dupie,
gdy usłyszy, że NIS stworzyła namierzalne krypto.
Idioto.
Zrobiliśmy to razem z CIA.
Nieprawda.
Jest nawet gorzej.
Nasze krypto zyskało popularność wśród cywilów.
Twój rząd szpieguje nie tylko bandytów,
ale też zwykłych Amerykanów,
zatem CIA zrobi absolutnie wszystko, żeby się to nie wydało.
Więc gdy każę ci skakać,
ty pytasz…
Gdy każę ci skakać…
Co ty odpierdalasz?
Przejmuję kontrolę.
Napisy: Przemysław Żbikowski