DZIEŃ ZERO
W minionej godzinie odkryto ciało Kidder, a wiele wskazuje na samobójstwo.
To niezwykły zwrot wydarzeń w ciągu dnia, który i tak był...
...usłyszeli, że jeden z czołowych przedsiębiorców
stoi za jednym z najgorszych zamachów w historii kraju.
Uważa się, że to ona stała za Dniem Zero,
chcąc zemścić się za...
Dorzuć wypowiedź od źródła w FBI powiązanego ze śledztwem.
Jasne.
„FBI zaczęło się interesować radykalnymi wypowiedziami Kidder
na tygodnie przed Dniem Zero”.
Myślę, że mogło być tak,
że Kidder zdecydowała się na samobójstwo,
bo dowody przeciwko niej były przytłaczające.
- Większego przyznania się... - To my?
...raczej nie usłyszymy...
- To byliśmy my? - My?
Niczego nie zrobiliśmy.
Jeśli martwi cię śmierć autystycznej socjopatki,
to chyba się pogubiłaś.
Chryste.
Zyskamy, jeśli trop urwie się na niej.
Stul pysk, Jerry.
Proszę. Serio ktoś z was myśli, że coś takiego przejdzie?
Że wszystko kończy się na Kidder?
Miała środki i motyw.
I naprawdę zrobiła to, o co się ją oskarża.
A reszta staje się prawdą.
Ale to nie jest prawda.
Mój ojciec tego nie łyknie.
- A wiesz o czymś? - Znam go.
Sprawdzi każdy możliwy wątek.
- Panujemy nad sytuacją. - Serio kiedykolwiek tak było?
Mówiłeś, że wystarczy minuta.
Parę miesięcy z odpowiednią władzą, a kraj wróci na właściwe tory do świąt.
Myliłeś się co do wszystkiego.
Pierwszy przyznam, że nie poszło to zgodnie z planem.
Ale jest jak jest.
I pamiętajmy, jakie wyznaczyliśmy sobie cele.
Ukrócić skrajności po obu stronach.
Pokazać, jak mylnie uznano słabość za wolność.
Przywrócić zachwianą wiarę w nasze zdolności do rządzenia.
I choć twój ojciec próbował nam to spierdolić,
zbliżamy się do realizacji tych celów.
Wstrzymajmy się na chwilę.
Jutro nie będzie już żadnych niewyjaśnionych wątków.
- Zajmujemy się tym. - Tak jak Monicą Kidder?
Musimy się przyznać.
Inaczej tylko pogorszymy naszą sytuację.
Przypomnę ci, Alex, że współpracujemy z kimś.
I nie chcesz wiedzieć, jak zareagowaliby na twój pomysł.
Bijesz się z myślami jak my wszyscy.
Ale musimy doprowadzić to do końca dla naszych rodaków.
Ktoś cię odwiezie.
Nie.
Poradzę sobie.
Mamy wieści od źródła w FBI.
Oto dokładny cytat.
„FBI zaczęło się interesować radykalnymi wypowiedziami Kidder
na tygodnie przed Dniem Zero
w związku z jej obawami względem zaciśnięcia regulacji wobec Panoply”...
Jak długo były wyłączone?
No to ustal, kto miał czuwać nad kamerami w celi.
Jest ze mną.
Dam na głośnik, panie Pennington.
- Mów. - Mamy dostęp do systemu Panoply.
Widzimy, jak Kidder zmodyfikowała projekt NSA i rozprzestrzeniła malware.
Aplikacje Kidder są na 80% komórek w USA.
Użyli automatycznych aktualizacji,
a malware zarażało kolejne urządzenia
przez Bluetooth, USB i tak dalej.
Cały kod jest świetnie napisany.
Silnik AI przyswaja nowe systemy operacyjne.
- Mogłaby to zrobić sama? - Ma wystarczającą wiedzę.
Pomogło jej kilku wiernych podwładnych.
- Było to dla niej wykonalne. - Nie o to pytam.
Dowody wskazują na takie wytłumaczenie.
Socjopatyczna miliarderka nie chce stracić swoich zabawek,
więc wywołuje totalny chaos.
A potem jakże wygodnie wiesza się przed przesłuchaniem.
Chcę mieć info co godzinę.
Tak jest.
Chyba wszystkich to przekonuje.
Mówiłeś, że jest na to zbyt bystra.
By aż tak ryzykować. Tak.
To Alex.
- Mamo. - Jestem z twoim ojcem.
Jadę do ciebie.
Muszę z tobą pogadać. Z wami obojgiem.
- Co się dzieje? Jesteś cała? - Tak.
Po prostu... wyjaśnię wam wszystko na miejscu.
Bądźcie ostrożni.
Alex?
Minęła minuta.
- Nic nie wraca. - Proszę mi wybaczyć.
Podprowadzamy auta. Musimy państwa ewakuować.
- Mamy agregat. - Mamy informację o zagrożeniu.
Właśnie miałem pana poinformować.
- Zagrożone jest to miejsce. - Jak to?
Ze strony ekstremistów. Protestujący działają coraz śmielej.
Czujniki ruchu i kamery padły. Mogą nie działać, gdy wróci prąd.
Musimy zniknąć.
Chodźmy.
Stacje nasłuchowe padły.
- I jak? - Padło wszystko.
Energetyka, komórki, lotnictwo, transport.
Jak wtedy, ale teraz się nie kończy.
Nie do końca. Teraz wiemy, jak to działa.
- A patch? - Zaczęliśmy.
Brakowało im co najmniej dnia.
- Mają godzinę. - Słucham?
Niech skupią się na sieci.
Najpierw światła, potem transport.
Rozwiążemy to starą metodą.
Usterka po usterce.
Proszę ze mną.
Jaki macie plan?
Najbliższa zatwierdzona kryjówka.
Baza Gwardii w Cortland, 20 minut jazdy stąd.
Zamknąć go w celi! Pieprzyć George’a Mullena!
Zamknąć go w celi!
Przedzieramy się przez tłum?
Nie mamy wyboru.
Tylko ostrożnie.
Ogarnijcie przejazd.
Alex.
Znajdziemy ją.
Zamknąć go w celi! Pieprzyć George’a Mullena!
Proszę zejść z podjazdu!
- Otwórzcie bramę. - Robi się.
Gaz łzawiący w gotowości.
- Żadnego gazu. - Nie ma zgody na gaz.
Blokujcie ich.
Nie damy rady! Przedostają się!
- Zablokujcie ich! - Nie da się!
Przedarli się!
- Rozwalcie szybę! - Jedź!
Bez rozjeżdżania.
Musimy się przedrzeć.
Odpada, Tom.
To tylko butelka.
Nie widzimy was. Możecie wyjechać?
Pierdol się!
- Cofnąć się! - Dalej!
Przestańcie!
Mamy ich.
Cześć, George.
P594, potwierdź. Odbiór.
P594.
Potwierdzam eliminację Emmetta Kelly’ego.
Potwierdź odbiór.
Przyjąłem.
Emmett Kelly wyeliminowany. Odbiór.
Dokańczamy sprzątanie, odbiór.
Przyjąłem. Odbiór.
Chyba uwierzyli.
Jesteś trupem.
Przynajmniej na razie.
Gdy wrócą światła,
ogłosimy to na socialach i dorzucimy niewyraźny filmik.
CIA nie może działać na terenie USA.
Tym razem przymknę oko.
Co tu robisz?
Uznałem, że po aresztowaniu Kidder pora na kolejną pogawędkę.
I miałem nosa.
Powiedzmy,
że ja i prezydent Mitchell korzystamy na tobie w jednym kawałku.
Mamy powody, by sądzić,
że w Dzień Zero zamieszane są osoby z rządu.
Z samej góry.
Dreyer?
Braliśmy to pod uwagę.
Jak daleko to sięga? Kto jeszcze?
Nie jesteśmy pewni.
Potrzebowaliśmy więc, by ktoś taki jak ty, spoza aktywnego kręgu, pomógł to ustalić.
Przyznam, że zacząłem uważać to za ogromny błąd.
Próbowałem ci to uzmysłowić w Langley.
Ale nie słuchałeś.
Wystrzeliłeś z Proteuszem na konferencji.
Po spotkaniu z Valerie zacząłem łączyć kropki.
George.
Jeśli ktoś atakuje cię Proteuszem, to zaręczam, że to nie my.
Wiem.
Najbliższe godziny wszystko rozstrzygną.
Na pewno nic ci nie jest?
Lily, idź do swojego pokoju.
- Co? Mamo? - Idź.
Cześć.
Mamy ich do ochrony, ale musimy wejść.
A gdzie George?
To parę przecznic. Chodźmy pieszo.
- Oszalałeś. - Będę tuż za panem.
Ruchy!
Tak, patch niebawem zostanie wdrożony.
- Tak w ciągu godziny. - Później ogarnijcie łączność.
Informacje o nadciągającej pomocy zapobiegną panice.
No właśnie.
Ponoć coś się stało...
prezydentowi Mullenowi.
Najpierw zasilanie, potem łączność. Na tym się skupcie.
Dzięki, Daniel.
Iść z panią?
Nie, wezmę parę rzeczy i chcę jechać na północ.
Będę czekał.
Dzięki.
O mój...
Chciałaś mi coś powiedzieć, ale nie wiem, co teraz miałoby dla mnie sens.
No dobrze.
Chcieliśmy...
- Chcieliśmy coś naprawić. - Wy?
Czyli kto?
Ty i Dreyer?
Nie tylko on.
Miał już wsparcie kilkunastu osób z obu stron.
I to był ich pomysł?
Kidder.
Powiedziała, że nastraszy ludzi.
W ciągu zaledwie minuty pokazałaby nam, jak bardzo możemy być bezbronni.
To naprawdę ma sens.
Jeśli przypomnisz ludziom, co naprawdę jest ważne,
będą mogli odwrócić uwagę od otaczających ich kłamstw.
Znów zaczęlibyśmy się słuchać.
Pozwoliliśmy na to, bo dało nam to ten rezultat.
Sami byśmy tak tego nie osiągnęli.
Ale nie wiedziałam, że ktoś zginie.
Naprawdę.
No tak.
I weszłaś we współpracę z Robertem Lyndonem.
To pieprzony pasożyt. Nie wiedziałam, że bierze w tym udział.
Pomyśl. Kiedy ostatnio ten kraj był w stanie rozwiązać swoje problemy?
Od 18 miesięcy mamy impas legislacyjny.
Nie uwierzysz, w ilu rzeczach Dreyer obiecał mi współpracę,
gdyby tylko nie przeszkadzali mu odklejeńcy z jego partii.
Zaszło to za daleko.
- Utknęliśmy przez komisję. - To nie jest odpowiedź.
Zaryzykowaliśmy...
by stworzyć coś lepszego.
Tak, zmiany na lepsze.
To wymaga prawdziwej pracy!
Rozejrzyj się.
Uważasz, że rozumiesz świat, ale tego świata już nie ma.
Najgorsze jest to, że myślałam, że nic na to nie poradzisz.
Że nie wiesz, jak źle jest.
Ale chyba się mylę i wiesz doskonale.
- I wolisz to ignorować. - Zawsze z czymś jest źle.
- Ta świętoszkowa postawa... - Staramy się.
Unikasz pieprzonych problemów, by nie pobrudzić sobie rączek.
Wtedy nie musisz nikomu pomagać.
Łatwo tak mówić.
Nie musisz rozwiązywać prawdziwych problemów.
- Mylisz się! - Nie!
- Postępowałem słusznie. - To było za mało!
Wszystko upraszczasz!
- Może wszyscy mogliśmy zdziałać więcej! - Tak, ale robiliśmy, co mogliśmy!
Rozumiem cię.
Naprawdę.
Powiedz, co mam zrobić.
Powiedz, co mam zrobić. Przepraszam.
Zrobię wszystko, co mi każesz.
Tato, proszę.
Obiecuję, że zrobię, co każesz.
Zrobię wszystko.
Wraca?
Wraca!
Udało się!
Dobra, skupmy się!
Bierzemy się za łączność.
Komisja pracuje nad przywróceniem zaatakowanych systemów,
a eksperci sugerują, że drugi atak był pożegnalnym ciosem od Kidder.
Zatrutą pigułką zza grobu, być może przy współpracy z...
Właśnie otrzymuję aktualizację.
To doniesienia z ostatniej chwili. Jeśli to prawda, to są to fatalne wieści.
W wielu miastach przywracany jest prąd,
a my słyszymy, że szef komisji, George Mullen, został zaatakowany
pod swoim domem poza Nowym Jorkiem.
...że uwielbiany były prezydent mógł paść ofiarą ataku
ze strony zwolenników Evana Greena,
który został zatrzymany...
Nie wiemy,
jaki jest stan Sheili Mullen.
Jeśli zaczęliście nas słuchać:
były prezydent Mullen jest uważany za zaginionego i być może zabitego.
Szybko go uśmiercili.
- Tak. - Mamo?
Lily, skarbie.
Cześć.
Jestem Sheila.
Dołącz do nas.
To moja przyjaciółka Sheila.
Oglądałyśmy tylko...
Jonathan, co to może oznaczać, jeśli te doniesienia się potwierdzą?
Nie zawsze zgadzałem się z Mullenem, ale nie podważa się jego patriotyzmu.
Wrócił z emerytury, by służyć ojczyźnie...
Wybacz, dotarliśmy do spikera Dreyera.
Posłuchajmy.
- ...prezydencie Mullenie? - Panie spikerze?
Jeśli to prawda, to jestem zdruzgotany.
George Mullen bronił nas przed ekstremizmem,
który doprowadził do Dnia Zero.
Wygląda, że przypłacił to życiem.
Służyliśmy obywatelom w różnych partiach.
Kłóciliśmy się i zwalczaliśmy, ale zgadzaliśmy się co do jednego.
Tego, że to najwspanialszy kraj, którego warto bronić za wszelką cenę.
Proszę wybaczyć, ale pani prezydent mnie wzywa.
- A co z komisją? - Jakie będą jej kolejne kroki?
Zapewne to właśnie będę z nią omawiał.
Ale teraz kierujmy myśli w stronę Mullenów i milionów rodzin, które dziś ucierpiały.
Jeśli George Mullen faktycznie nie żyje, nie podniesiemy się szybko po tej stracie.
Ale jego śmierć...
to kolejna ofiara na wojnie z naszymi wrogami.
Wojnie, która dopiero się zaczęła.
- Dziękuję. - Proszę tędy.
NUMER NIEZNANY
Tak?
To było wzruszające.
Musimy się spotkać.
Osobiście.
- Piękny. - Gdy jest podświetlony.
Wiesz, że jesteśmy...
po tej samej stronie?
Wiem, że czeka cię długa odsiadka.
Dekadę temu może i tak by było. Dziś – niekoniecznie.
- Zdradę karze się tak samo. - Musiałbym kogoś zdradzić.
Mną kierowała lojalność.
Wobec tych samych idei, w które rzekomo tak wierzysz.
A co z tysiącami zabitych?
Złamałeś przysięgę.
- Wyrządziłeś Stanom nieodwracalne szkody. - Dałem im ostatnią szansę na ratunek.
Ile według ciebie zostało nam lat?
Kiedy połowę kraju opętały kłamstwa i teorie spiskowe,
a druga walczy o zaimki i pierwszeństwo dla ich problemów?
- Nie ocalisz demokracji, niszcząc ją. - Czy chemioterapia niszczy pacjenta?
- Ty decydujesz, co jest rakiem? - Wiesz, co nim jest.
Biali nacjonaliści myślący, że znikną.
Anarchiści chcący znieść policję.
Urojeńcy sądzący, że wynik wyborów to kwestia interpretacji.
Nie mówiąc o błaznach pokoju Evana Greena,
plujących wszędzie jadem, by zarobić parę dolców.
Komisja to rozwiąże, tak?
O ile dobrze użyjemy jej uprawnień.
Tymczasowo i z chirurgiczną precyzją.
Gdyby Mitchell zachowała się rozsądnie
i przekazała mi ją, mielibyśmy już to za sobą.
Każdy dyktator po objęciu władzy mówił, że to tylko tymczasowe.
I wiesz, co po nich zostawało?
Cmentarze i ruiny. Za każdym razem.
Możesz sobie oceniać mnie do woli.
Ale ten kraj nie przeżywa trudnego okresu.
To poważny kryzys i bez drastycznych kroków będzie po nas.
- Twoja córka to rozumiała. - Popełniła błędy.
Największym była wiara w ciebie i w to,
że nie dbasz tylko o własny interes i władzę.
Jest bohaterką.
Wiem, jakie ma o mnie zdanie.
Ale odłożyła to na bok w imię większego dobra.
Dostrzegła, jak wiele możemy wspólnie osiągnąć.
- Bądź dumny. - Daj znać prawnikowi, że cię aresztujemy.
Nie dziś.
Chcesz rozwiązać komisję,
by poddać kraj powolnej eutanazji?
Nie powstrzymam cię.
Może jesteś aż tak ślepy.
Oto co się stanie.
Ja i reszta wycofamy się po upływie naszych kadencji.
Dopadłeś Kidder.
Możesz też rozbuchać rolę Lyndona,
bo on już nie wróci.
I na tym koniec. Źli przegrali, wszyscy są zadowoleni.
To nie są negocjacje.
Nie?
Bo w każdym innym przypadku
przypieczętujesz los własnej córki.
Sam to powiedziałeś. Zdrada jest nadal tak samo karana.
Chcesz poświęcić własną córkę?
Twoja żona ci na to pozwoli?
Jest z nami rzecznik komisji, Melissa Kornblau.
Dziękuję za zaproszenie.
Jak można zaobserwować po szybkim przywróceniu usług po drugim ataku,
Amerykanie mogą być pewni, że malware nie stanowi już zagrożenia.
Były prezydent Mullen już jutro złoży raport końcowy z prac komisji.
Przedstawi też działania zabezpieczające przyszłe cyberbezpieczeństwo naszego kraju
oraz ustalenia co do tego, kto odpowiada za atak.
Dzień dobry. Właśnie dostaliśmy telefon.
Prezydent Mitchell odwiedza dziś dotknięte atakiem miejsca.
Chce pana odwiedzić.
- Tutaj? - Tak.
- O 11.00. - To nie jedyny gość dzisiaj.
Alex chce się później ze mną spotkać.
- Co jej powiesz? - To samo co ty. Że ją kocham.
W kontekście jutra.
Że od dni nie sypiasz i nie jesz, a ja o niczym nie wiem.
Kimkolwiek dziś jest i cokolwiek zrobiła, to my ją wychowaliśmy.
Musimy wziąć za to odpowiedzialność.
Nie mogę stracić kolejnego dziecka.
Pani prezydent.
Czyli tak wygląda czyściec?
Tak.
Usiądź sobie.
Liczę, że nie masz nic przeciwko.
Mój gabinet nie zachęca do szczerości.
Zarówno gości, jak i gospodarzy.
Mogłaś powiedzieć mi więcej.
Może.
Ale gdy w grę wchodzą informacje,
to, co podejrzewamy, wiemy i możemy udowodnić,
to bardzo różne rzeczy.
I wszystkie nie są tak ważne jak to,
w co gotowi są uwierzyć ci, którzy nas słuchają.
A w co są gotowi uwierzyć Amerykanie?
Pytanie za 100 punktów.
Podobno raport komisji nadal jest przygotowywany.
Zakładam, że przed tobą naprawdę ciężkie decyzje.
Dlatego tu jesteś? By upewnić się, że jestem obiektywny?
Jestem tu, by cię przeprosić.
Tak, zataiłam parę rzeczy.
Ale nie miałam pojęcia, że sprawa stanie się tak osobista.
Ludzie ufają, że postąpisz właściwie.
Cokolwiek zawrzesz w raporcie, uznają to za prawdę.
- Prawda jest tylko jedna. - Być może.
Gdy ostatnio byłeś w takiej sytuacji, ogłosiłeś odpuszczenie walki o reelekcję.
Doszły mnie wtedy plotki,
że śmierć twojego syna nie była jedynym powodem.
Plotki o romansie.
O tym, że byłeś tak lekkomyślny. I to z własną szefową personelu.
I że potem okłamałeś naród.
Nigdy w to nie wierzyłam.
Nawet przez chwilę.
Ale potem zaczęłam się zastanawiać,
czy sprawa ta nie wykracza poza sam romans.
Czy nie chciałeś wyciszyć sprawy
nie ze względu na siebie...
ale by chronić niewinną osobę,
która nie zasłużyła na takie cierpienie.
W coś takiego mogę uwierzyć.
Bo prawda...
jest tylko jedna.
Ale nie zawsze jest najważniejsza.
Nie zapomnę, jak kiedyś powiedziałeś mi, że spoczywa na nas obowiązek
zarządzania krajem takim, jaki jest, a nie takim, jaki nam się marzy.
Jeśli ludzie dowiedzą się, jak głęboko sięgał ten spisek,
to nie sądzę, że w tej chwili będziemy w stanie to przetrwać.
Naszym obowiązkiem jest ochrona Amerykanów.
Może wyrzuty sumienia to coś, co możemy zaakceptować dla ich dobra.
Pasuje ci, że obwinimy tylko Kidder, a ludzie mogą nigdy nie poznać prawdy?
Biuro Dreyera już ogłosiło, że będzie przechodził na emeryturę.
Odejdzie w chwale.
A ja akurat chcę mieć drugą kadencję.
Nagle szanse na nią znacznie się zwiększyły.
Nadal mogę zrobić wiele dobrego.
Wyciągnąć wnioski z błędów i ich nie powtórzyć.
Taka prawda jest dla mnie najważniejsza.
Jeszcze cztery lata.
Obiecuję, że będzie sporo czasu na niedokończone sprawy.
Dziękuję.
Panie spikerze.
Panno Whitesell.
Doceniam formę doręczenia.
„Raport z ustaleń śledztwa w sprawie ataku cybernetycznego Dzień Zero”.
- Trochę waży. - Śmiało. Proszę się nie śpieszyć.
Pani szef to mądry człowiek.
Zawsze go podziwiałem.
Ekipa Mitchell proponuje ogłoszenie na wspólnym posiedzeniu.
Wsparcie obu partii pokaże,
że państwo nadal działa.
Mnie to pasuje.
Mullen ma najpierw pojawić się tutaj,
aby pogratulować pracownikom komisji.
Potem rusza do Waszyngtonu.
Źródła na Kapitolu, które widziały już raport,
potwierdzają, że to Monica Kidder jest główną odpowiedzialną.
Mullen ma też przedstawić Kongresowi zalecenia w sferze cyberbezpieczeństwa.
Dzień dobry.
Nieco ponad miesiąc temu każde z was odpowiedziało na wezwanie.
A w zeszłym tygodniu w ciągu kilku godzin
podnieśliście kraj po katastrofie, ratując wiele tysięcy ludzi.
Zarówno ten kraj, jak i ja osobiście mamy wobec was ogromny dług wdzięczności.
Dziękuję, dziękuję i jeszcze raz dziękuję.
Carl.
- Panie prezydencie. - Jak się czujesz?
- Cudownie. - Super.
Dodałam kilka przypisów.
Jeśli mogę...
Jak rozumiem, śledztwo wykazało dodatkowe wątki.
Nic już nie zmieniamy.
W porządku.
- To był zaszczyt. - Wzajemnie.
- Sprawdzali to całą noc. - I co?
Element nieznanego pochodzenia.
Możliwe, że część urządzenia z karmnika.
Albo jakiś odpad z fabryki, który wpadł do ziaren.
Tyle stresu i presji jednocześnie.
Powrót do Białego Domu, w którym zmarł Nick.
Według lekarzy to może to tłumaczyć.
Ściśle tajna broń neurologiczna
albo zmęczony staruszek nękany zbyt wieloma demonami.
Czy to istotne?
Właśnie.
A... co z Lily?
Powiedziałam jej całą prawdę.
Co będzie dalej, zależy już od niej.
No tak.
- Jesteś tego pewny? - Tak.
Będę oglądać.
Dobry wieczór.
- Jest tutaj? - Wyszła 30 minut temu. Nie wiemy dokąd.
Zostawiła to dla pana.
DLA TATY
Dziękuję. Zawsze miło cię widzieć.
- Tommy. Witam panią. - Możemy pomówić?
Do zobaczenia w środku. Co tam, Bob?
Zniknęła.
Alex.
Nie chciała patrzeć, jak dla niej łże.
Cała sala jest niemal pełna.
Są już członkowie Izby i Senatu.
Chyba widzę też sekretarza obrony.
Czekamy, aż były prezydent Mullen
podsumuje ten burzliwy okres w historii naszego kraju.
Panie spikerze!
Były prezydent Stanów Zjednoczonych, George Mullen!
W BOGU UFNOŚĆ NASZĄ POKŁADAMY
Panie spikerze, panie wiceprezydencie, panie prezesie.
Szanowni członkowie Kongresu i Gabinetu.
Drodzy rodacy.
Nie tak dawno nasz kraj został zaatakowany.
Nie przez bomby czy samoloty, ale przez kod komputerowy.
Była to nowa, destrukcyjna i przerażająca forma wojny.
Agresorzy nie mieli żadnej flagi.
Nie wysunęli żądań i do niczego się nie przyznali.
Tchórzliwie kryli się w cieniu.
Ale nasz kraj jak zawsze sprostał wyzwaniu.
Wy, obywatele, zjednoczyliście się,
a nasz Kongres bezzwłocznie powołał specjalny organ,
Komisję Dnia Zero.
Jej zadaniem było wytropienie sprawców ataku.
DZIŚ PRZEDSTAWIĘ PAŃSTWU USTALENIA TEJŻE KOMISJI.
Dziś przedstawię państwu ustalenia tejże komisji.
KTO ZABIŁ BAMBIEGO?
Podtrzymujemy, że cyberbroń użytą podczas Dnia Zero
stworzyła nasza Agencja Bezpieczeństwa Narodowego.
Na początku tygodnia raport końcowy trafił do prezydent Mitchell i spikera Dreyera.
Przedstawiliśmy cały materiał dowodowy, który potwierdza te ustalenia.
Dowody te ujawniają także rolę Moniki Kidder i Roberta Lyndona.
Dobrze się czujesz?
Takie...
Takie są fakty.
NASZE ŚLEDZTWO DOBIEGŁO KOŃCA...
Takie są fakty, ale prawda jest inna.
Ciekawa sprawa.
Kiedy tracisz kogoś...
Kogoś, kogo kochasz i kto jest ci bliski...
...A MY MUSIMY SIĘ SKUPIĆ...
...ta osoba tak naprawdę nie odchodzi.
Nie da o sobie zapomnieć.
I wiecie co?
Tak samo jest z prawdą.
Trudno ją znaleźć, a jeszcze trudniej się z nią zmierzyć.
Ale zawsze warto o to walczyć.
A dziś prawda jest czymś...
z czego zrezygnowały niektóre z najbardziej wpływowych osób w tym kraju.
Ludzie ci dostrzegli podziały i rozgoryczenie.
Nasłuchali się niekończących się i jawnych kłamstw.
I wmówili sobie, że mogą zaradzić temu tylko wtedy,
jeśli strach sprawi, że zrezygnujecie z wolności.
Uznali, że mając więcej władzy, pozbędą się naszych problemów za nas.
Moja córka też na to liczyła.
I zostawiła coś dla mnie.
Coś, co wiem, że jest prawdziwe.
„Poczułam największy zaszczyt, gdy mieszkańcy mojego okręgu
wybrali mnie do Kongresu Stanów Zjednoczonych.
Najbardziej żałuję tego, że nie spełniłam oczekiwań,
jakie we mnie pokładali.
Złamałam złożoną przysięgę i zboczyłam ze ścieżki prawości.
Teraz rozumiem, że aby uciszyć głosy, które zatruwają nasz kraj,
nie należy wrzucać ich do więzienia,
tylko przestać ich słuchać.
Aby rozwiązać nasze problemy, powinniśmy szukać wspólnego dobra,
a nie zwycięstw.
Można się rozwijać, walcząc z niewygodną prawdą,
a nie przed nią uciekać.
Dlatego ja nie zamierzam uciekać.
Oddam się w ręce władz i systemu sprawiedliwości”.
Dzień Zero był spiskiem, któremu przewodził spiker Richard Dreyer.
Dołączyli do niego kongresmeni z obu stron.
Oto część z nich.
Kongresmen Jerry Benson.
Kongresmenka Barbara Rollins.
Senator Max Trillin.
Zdrajca!
Senator Pat Bishop.
I kongresmenka Alexandra Mullen.
Ale to nie tylko oni.
Spiskowców jest więcej.
W rządzie i poza nim.
Musimy ich odnaleźć.
To koniec Komisji Dnia Zero, ale nie pracy w tej kwestii.
Liczę, że prezydent Mitchell skorzysta ze wszystkich konstytucyjnych uprawnień,
by postawić każdego wroga tego kraju przed obliczem sprawiedliwości.
Niech Bóg ma w opiece tych, którzy stają do tej walki.
Niech zawsze błogosławi Stany Zjednoczone Ameryki.
Ty zadufany w sobie sukinsynu. Jesteś dumny? Zniszczyłeś nasz kraj.
Każde słuszne działanie to szansa na jego ocalenie.
Mullen zrzucił dziś prawdziwą bombę.
Całkowicie wywrócił nasze postrzeganie Dnia Zero...
Dochodzą nas wieści,
że Alexandra Mullen może już być w areszcie.
Według naszych źródeł dyrektor FBI powoła specjalny zespół,
który prześwietli spikera Dreyera
i innych członków Kongresu zamieszanych w spisek.
Za jego sprawą kraj czeka trudne, ale i kluczowe wyzwanie:
postawienie wrogów wewnętrznych przed obliczem sprawiedliwości.
Mullen nie oszczędził nikogo,
nawet własnej córki...
NIEZATYTUŁOWANE WSPOMNIENIA GEORGE’A MULLENA
Napisy: Krzysiek Igielski