Natagpuang patay si Monica Kidder sa kanyang selda.
Hinihinalang nagpatiwakal siya nitong nakalipas na isang oras.
Isang pambihirang final twist sa araw na...
...nang malaman ng bansa
na isa sa pinakamatatagumpay na negosyante ay nasa likod
ng isa sa mga pinakanakakatakot na attack sa kasaysayan ng bansa.
Siya ngayon ay pinaniniwalaang nagplano ng malawakang Zero Day attack
bilang ganti...
Maglabas tayo ng quote mula sa FBI source na pamilyar sa imbestigasyon.
Opo.
"Lalong tumindi ang pag-aalala ng Bureau dahil sa mga radikal na pahayag ni Kidder
sa mga linggo bago ang Zero Day."
Iisang paliwanag lang ang naiisip ko.
Tinapos ni Kidder ang sarili niyang buhay ngayong gabi
dahil napagtanto niya na napakabigat ng ebidensiya
laban sa kanya.
- Tingin ko, halos pag-amin na rin ito... - Gawa ba natin 'to?
- Gawa natin 'to? - Natin?
Wala tayong ginawa.
At kung nag-aalala ka sa kamatayan ng...
autistic sociopath,
hindi ka nakikinig.
Diyos ko.
Pabor sa atin kung sa kanya magtatapos 'yong trail.
Pwedeng manahimik ka na lang, Jerry?
Please. Iniisip n'yo ba talagang may maniniwala dito?
Na kay Kidder nagtatapos ang lahat?
May kakayahan at motibo siya.
At totoong ginawa niya 'yong mga binibintang sa kanya.
Ang mahalaga, nagiging totoo na 'yong iba.
Di 'yon ang katotohanan. Di 'yon tatanggapin ng tatay ko.
- May alam ka ba? - Kilala ko siya.
Hangga't may nakikita siyang butas, sisilipin niya 'yon.
- Kaya nating ayusin 'to. - Kaya ba talaga nating ayusin 'to?
Isang minutong system shock, 'yon ang sinabi mo.
Tamang kapangyarihan sa tamang kamay sa loob ng ilang buwan, ayos na ang bansa
pagsapit ng Pasko.
Mali ka sa lahat ng nangyayari.
Aaminin ko na hindi umayon sa plano ang mga bagay.
Pero eto tayo.
Kailangan nating tandaan kung ano ang gusto nating makamit.
Para tanggalin 'yong mga extreme sa magkabilang panig.
Para ilantad ang kahinaan na napagkakamalang kalayaan.
Para bumalik ang tiwala nila sa kakayahan nating mamahala.
At sa kabila ng pagtatangka ng tatay mo na sirain ang lahat,
malapit na tayong magtagumpay.
Ang kailangan nating gawin ay huminga.
Bukas, wala nang mga butas na masisilip.
- Inaareglo na. - Areglo. Tulad ni Monica Kidder.
Kailangan nating umamin.
Lalong lalala pag may ginawa pa tayo.
Ipapaalala ko lang, Alex, may mga partner tayo dito.
At di mo magugustuhan 'yong paraan nila ng pag-amin.
Alam kong nahihirapan ka. Lahat tayo.
Pero utang natin sa mga Amerikano na tapusin ito.
Tatawag ako ng kotse para ihatid ka.
Hindi.
Hindi, ako na ang bahala.
May balita mula sa source namin sa FBI.
Iku-quote ko para siguradong tama.
"Lalong tumindi ang pag-aalala ng Bureau dahil sa mga radikal na pahayag ni Kidder
sa mga linggo bago ang Zero Day attack,
at ang mga alalahaning nababanggit niya tungkol sa iminungkahi
na regulasyon ng Panoply...
Gaano na sila katagal?
Alamin n'yo kung sino'ng nagme-maintain ng mga cell camera.
Nandito siya.
Isi-speaker ko, Mr. Pennington.
Sige.
Nasa system na tayo ng Panoply. Makikita na kung paano niya binago
'yong design ng NSA
at kung paano niya ipinakalat 'yong malware.
'Yong apps ni Kidder, nasa 80% ng mga phone sa America.
Isinabay nila 'yong bug sa automatic updates.
Lumipat 'yon sa lahat ng device
na nagkaroon 'yon ng contact via Bluetooth, USB, kahit ano.
Pambihira ang pagka-elegant ng coding.
Dahil sa AI engine no'n, natututo 'yon ng bagong operating systems.
Kayang gawin 'yon ni Kidder nang mag-isa?
May technical expertise siya.
Tinulungan siya ng ilang hardcore loyalist.
- Walang dudang kaya niya. - Di 'yan ang tinatanong ko.
Walang dahilan para magduda sa nakikita natin.
Ayaw ng sociopathic billionaire
na kinukuha ni Uncle Sam ang mga laruan niya,
kaya winasak niya ang lahat.
Tapos nagbigti siya bago pa may makapagtanong sa kanya.
- Tawagan mo kami kada oras para sa update. - Opo, sir.
Mukhang gustong makipagtulungan ng lahat.
Kagabi, sabi mo, masyado siyang matalino.
Para sumugal nang ganito, oo.
Si Alex.
- Mom. - Nandito rin ang tatay mo.
Papunta ako d'yan. Kailangan kitang makausap, kayong dalawa.
- Ano'ng nangyayari? Ayos ka lang? - Oo.
Ayos lang ako. Ipapaliwanag ko pag nagkita na tayo.
Ingat kayo.
Alex.
Code orange!
Isang minuto na.
- Wala pa ring nag-o-on. - Sir, ma'am.
Dadalhin namin ang mga kotse sa harap. Kailangan namin kayong ilipat.
Hindi kailangan. May generator.
May banta, sir.
Papunta na ako para i-brief kayo no'ng nangyari 'to.
Dito mismo 'yong banta.
- Anong klaseng banta? - Extremist, ma'am.
'Yong mga tao sa labas, nagwawala na.
'Yong motion sensors, cameras, down lahat.
Di-sigurado kung gagana ang mga 'yon kahit may kuryente. Umalis na tayo.
Tara na.
- Ano'ng meron? - Fully compromised na tayo.
Power grid, cellular networks, FAA, mass transit.
Parehong sakop at lawak, pero persistent ngayon.
Iba na ngayon. Alam na natin kung paano gumagana 'yong bug.
- 'Yong next patch? - Kakaumpisa lang.
Last update. At least one day away 'yong team.
- May isang oras sila. - Sir?
Hindi lahat ng system, 'yong grid lang. 'Yong mga ilaw,
tapos 'yong transportation systems.
Old-fashioned troubleshooting ang gagawin natin.
One fail point at a time.
Ano'ng plano?
Sa pinakamalapit na secure facility.
National Guard training base sa Cortland, 20-minute drive.
Dadaan tayo do'n?
Wala ibang daan, sir.
Mag-ingat tayo.
I-clear n'yo 'yong daan.
Si Alex.
Hahanapin natin siya.
Umalis kayo sa daanan!
- Buksan ang gates. - Ito na.
- Tear gas on standby. - Walang gagamit ng tear gas.
Negative sa tear gas.
Kontrolin ang perimeter.
Hindi namin makontrol! Lumulusot sila!
- Guys, kontrolin n'yo ang perimeter. - Negative! Nakapasok na sila!
- Tuloy lang. - Wag silang sagasaan.
- Kailangan nating tumuloy. - Hindi pwede, Tom.
Bote lang 'yon.
Hindi namin kayo makita. Makakalabas ba kayo?
Putang ina n'yo!
Atras!
Kilos!
Hoy! Tigil! Buwisit!
- Sige! - Hoy!
Eto na sila.
Kumusta, George?
Prince 594 confirm, over.
Prince 594.
Prince, pinagretiro na si Emmett Kelly, over.
Prince, do you copy?
Confirmed. Nagretiro na si Emmett Kelly.
Itutuloy namin ang paglilinis, over.
Affirmative, over.
Mukhang naniwala sila.
Patay ka na.
Sa ngayon.
Pag may kuryente na,
ipapakalat namin sa social, maglalabas kami ng malabong video.
Hindi authorized ang CIA para mag-operate sa US.
Papalampasin ko ito ngayon.
Bakit ka nandito?
No'ng inaresto mo si Kidder, naisip ko na oras na para mag-usap ulit tayo.
Buti itinuloy ko.
Sabihin na lang natin
na inaalala namin ni President Mitchell ang kapakanan mo.
May dahilan kami para maniwala
na may mga taga-gobyerno na damay sa Zero Day plot.
Sa pinakamatataas na posisyon.
Si Dreyer?
Naisip naming posible 'yon.
Hanggang anong posisyon? Sino pa?
Di tayo sigurado.
Pero di namin mapagkakatiwalaan ang normal channels.
Kailangan namin ng tao sa labas, tulad mo, para alamin para sa amin.
Sa totoo lang,
nagsisimula na akong mag-isip na mali kami.
Sa Langley, sinubukan kong sabihin sa 'yo, pero parang di mo ako narinig.
Tapos sa presser, binanggit mo 'yong Proteus.
No'ng pinuntahan ako ni Valerie, nagsimula ko nang maintindihan.
George,
kung may gumagamit ng Proteus sa 'yo, di kami 'yon, noon man o ngayon.
Alam ko 'yon.
Sa mga susunod na oras, matatapos na ang lahat.
Kailangan kong malaman na ayos ka, George.
Lily, pumunta ka sa kuwarto mo.
- Mom? - Sige na.
Hi.
Poprotektahan nila tayo, pero kailangan naming pumasok.
Nasa'n si George?
Medyo matatagalan 'to.
Ilang kanto lang. Mas mabuti kung maglalakad tayo.
- Sige. - Nasa likod lang ako, sir.
Tara!
Tama. Ilalabas na namin 'yong grid patch maya-maya.
- Sana within the hour. - Sige, pagkatapos no'n, comms naman.
Credible info ang panlaban sa panic. Sabihin natin, darating na ang tulong.
Mam, tungkol d'yan...
May radio traffic.
May nangyari daw kay President Mullen.
Power, tapos comms.
Dapat naka-focus ang team.
Salamat, Daniel.
- Pwede kitang samahan. - May mga kukunin lang ako.
- Tapos, gusto kong pumunta upstate. - Maghihintay ako dito.
Salamat.
Diyos ko.
May gusto kang sabihin sa akin,
pero wala akong maisip na may sense sa akin ngayon.
Okay.
Kasi...
Sinusubukan naming ayusin ang mga bagay.
Namin? Nino? Kayo ni Dreyer?
Hindi lang si Dreyer.
No'ng lumapit siya sa akin, suportado na siya ng 12 na member.
- Sa magkabilang panig. - Idea nila 'yon?
Ni Kidder.
Sabi niya, kaya niyang takutin ang mga tao.
Sa loob lang ng isang minuto, kaya niyang ipaalala
kung gaano tayo kahina,
kung gaano tayo karupok, at naiintindihan ko 'yon.
Na kung maipapaalala mo sa mga tao 'yong talagang mahalaga,
baka di na nila pansinin 'yong mga ingay, kagaguhan, at kasinungalingan,
at makinig na ulit tayo sa isa't isa.
Kaya hinayaan namin dahil naipaliwanag no'n 'yong punto namin.
Mas naipaliwanag no'n 'yong punto,
pero di ko alam na may mamamatay. Hindi ko...
Okay.
Kaya nakipagtulungan ka kay Robert Lyndon.
Linta ang putang Lyndon na 'yon. Di ko alam na sangkot siya dito.
Isipin mo.
Kailan huling nalutas ng bansa ang mga problema nito? Kailan?
Wala kaming naipasa ni isang batas sa loob ng 18 buwan.
Alam mo ang sinabi ni Dreyer? Marami raw kaming pwedeng pagtulungan
kung di lang niya kailangang alalahanin 'yong mga baliw sa party niya.
Sumobra siya.
No'ng binigay sa 'yo 'yong commission, naipit kami.
- Di ito ang sagot. - Sumugal kami.
Para magkaroon ng magandang pagbabago.
Oo, pagbabago para sa ikabubuti.
- At kailangan mong pagsikapan 'yon. - Tumingin ka sa paligid mo.
'Yong mundong akala mo naiintindihan mo, wala na 'yon ngayon.
Ang pinakamasama, akala ko dati, wala kang magagawa,
na hindi mo alam kung gaano kalala ang lahat,
pero sa tingin ko mali ako. Tingin ko alam mo.
- Tingin ko alam mo at ayaw mo lang makita. - Palaging may problema.
- Banal-banalang... - Sinusubukan nating ayusin.
Umiiwas ka lang para di madungisan ang mga kamay mo.
Totoo 'yon. Para di mo kailangang tulungan ang mga tao.
Madaling sabihin 'yan.
Di mo kailangang lumutas ng mga tunay na problema.
- Ginawa ko 'yon! - Hindi!
- Ginawa ko ang alam kong tama. - Dapat may ginawa ka pa!
Masyado mong pinapasimple!
- Baka dapat mas marami pa tayong ginawa! - Tama, kulang nga, pero sinusubukan natin!
Naririnig kita, okay? Naririnig kita.
Sabihin mo ang dapat gawin.
Sabihin mo ang dapat gawin ngayon. I'm sorry.
Kung sasabihin mo ang dapat gawin ngayon, gagawin ko.
- Dad, please. - Oo.
Promise, gagawin ko kung sasabihin mo ang dapat gawin.
Gagawin ko.
'Yon na?
'Yon na!
- Ayos! - Okay, mag-focus tayo.
'Yong comms naman ngayon.
Habang inaayos ng komisyon ang mga nasirang system,
hula ng cyber experts, ang second attack ay desperadong hakbang mula kay Kidder,
isang poison pill na na-trigger mula sa kabilang buhay.
Marahil, sa tulong ng...
Sorry, katatanggap ko lang ng update.
May breaking news ngayon at...
nakakalungkot ito kung totoo.
Sa pagbabalik ng kuryente sa maraming lungsod,
nakakatanggap kami ng mga ulat na ang commission head na si George Mullen
ay target ng attack
malapit sa bahay niya sa labas ng New York.
...ang pinakamamahal na dating pangulo ay maaaring biktima ng pag-atake
ng mga radikal na tagasuporta ni Evan Green,
na maaalala ninyong inaresto...
Wala pang balita sa kondisyon ng dating Unang Ginang Sheila Mullen.
Kung katututok lamang ninyo,
dating Pangulong George Mullen, kasalukuyang nawawala
at pinangangambahang patay na.
"Pinangangambahang patay" agad.
- Oo nga. - Mom?
Lily, anak, a...
Hi.
Ako si Sheila.
Halika, samahan mo kami. Kaibigan ko, si Sheila.
Meron lang kaming... pinapanood na...
Ano'ng masasabi mo, Jonathan, kung tama ang mga ulat na 'to?
Hindi ako laging sang-ayon kay George Mullen,
pero tingin ko, walang magsasabing di siya makabayan.
Naglingkod siya kahit nagretiro na siya.
Sorry, nasa linya raw si House Speaker Dreyer.
Tumungo tayo ro'n.
-Tungkol kay dating Pangulong Mullen? - Mr. Speaker?
Nakakalungkot, masakit sa puso, kung totoo ang mga ulat na 'yon.
Tapat sa pagtatanggol sa America si George Mullen
mula sa uri ng misguided extremism na nagtulak sa Zero Day attacks,
at mukhang buhay niya ang naging kapalit no'n.
Nagsilbi kami ni George mula sa magkabilang panig.
Madalas kaming magtalo, nag-away pa nga kami,
pero magkasundo kami sa isang bagay,
na ito ang pinakadakilang bansa sa mundo,
at karapat-dapat lang na ipagtanggol ito.
Pasensiya na, pinapapunta ako ni President sa White House.
- Ano'ng nangyari sa commission? - Ano'ng susunod para sa commission?
Umaasa akong pag-uusapan namin 'yon ni President.
Pero ngayon, kailangang makiramay tayo sa pamilya Mullen
at sa milyon-milyong pamilya na apektado ng pag-atake.
Kung totoong pinatay si George Mullen,
napakalaking kawalan no'n na hindi agad natin makakalimutan.
Pero 'yong pagkamatay niya,
isang casualty lang sa digmaan laban sa mga kaaway natin.
Isang digmaan na kasisimula pa lang.
- Salamat. - Dito, sir.
Hello?
Nakaka-touch.
Kailangan nating magkita.
Nang personal.
Ang ganda!
- Pag maliwanag. - Tayong dalawa...
Nasa iisang panig lang tayo. Alam mo 'yon, di ba?
Ang alam ko, makukulong ka nang napakatagal.
Noong nakaraang dekada siguro.
Ngayon, ewan ko.
- Capital offense pa rin ang treason? - May betrayal dapat pag treason.
Lahat ng ginawa ko, dahil sa katapatan.
Katapatan sa mga bagay na sinasabi mong mahalaga rin sa 'yo.
At 'yong libo-libong namatay sa mga pag-atake?
Nilabag mo ang sinumpaan mo
at di-maaayos ang pinsalang ginawa mo sa bansa.
Huling tsansa 'yon para iligtas nito ang sarili nito.
Tingin mo, ilang taon pa ang natitira sa atin?
Habang ang iba,
nalilinlang ng mga kasinungalingan at sabwatan,
'yong iba, pronouns naman ang isinisigaw at naglilista ng mga hinaing nila.
Di sagot ang pagsira sa democracy.
Pinapatay ba ng chemo ang pasyente pag tinatanggal ang cancer?
- Desisyon mo kung alin ang cancer? - Alam mo kung alin ang cancer.
'Yong white nationalists na nagrereklamong papalitan sila.
Anarchists na ang sigaw, "Abolish the police."
'Yong mga delusional na nag-iisip na open to interpretation ang eleksiyon.
Pati na mga payasong gaya ni Evan Green
na nagkakalat ng lason online at sa TV para lang kumita.
Kaya 'yon ng komisyon?
Kaya, kung tama ang gamit sa kapangyarihan.
Pansamantala lang pero eksakto dapat.
Kung 'yong tamang paraan ang ginawa ni Mitchell,
at kung ako ang kinuha niya, maayos na 'to ngayon.
Ang laging sinasabi ng bawat diktador na nang-aagaw ng kapangyarihan,
pansamantala lang.
Alam mo kung ano'ng natitira pag tapos na sila?
Mga libingan at kaguluhan. Laging gano'n.
Husgahan mo ako hangga't gusto mo.
Pero hindi simpleng pagsubok ang nangyayari sa bansang 'to.
Emergency 'to. Kung di natin aagapan 'to, tapos na tayo.
Naintindihan 'yon ng anak mo.
Maraming mali ang anak ko,
pero pinakamalaki 'yong naniwala siya sa 'yo,
na may pakialam ka sa iba bukod sa sarili at kapangyarihan mo.
Bayani ang anak mo. Alam ko ang iniisip niya tungkol sa akin,
pero handa siyang isantabi 'yon para sa ikabubuti ng lahat.
Nakita niya ang kaya naming gawin kung magtutulungan kami.
- Ipagmalaki mo siya. - Tawagan mo ang abogado mo.
Sabihin mo, inaaresto ka.
Hindi ngayong gabi.
Gusto mong buwagin ang commission
para tapusin lahat ng 'to at dahan-dahang patayin ang bansa?
Di kita mapipigilan.
Siguro bulag ka talaga.
Pero ito ang mangyayari.
Bababa ako sa puwesto pag tapos na ang termino ko. At gano'n din 'yong iba.
Nakuha mo na si Kidder. Pwede mo ring i-hype up si Lyndon
dahil di na siya babalik.
Doon magtatapos.
- Talo ang masasama, masayang uuwi lahat. - Hindi 'to negosasyon.
Hindi?
Dahil... kung hindi,
naglalagay ka ng lubid sa leeg ng anak mo.
Gaya ng sinabi mo,
capital offense pa rin ang treason.
Gagawin mo ba talaga 'yon sa anak mo?
Papayagan ka ba ng asawa mo?
Kasama natin ang tagapagsalita ng komisyon,
si Melissa Kornblau.
Salamat sa imbitasyon.
Gaya ng nakikita mo sa mabilis na pagbalik ng services pagkatapos ng second attack,
makatitiyak ang mga Amerikano
na hindi na banta 'yong Zero Day malware.
Ide-deliver ni dating Pangulong Mullen ang huling report ng commission bukas,
at babanggitin niya ang mga hakbang na ginawa namin para masiguro
ang cybersecurity ng bansa sa hinaharap,
pati na ang mga kongklusyon namin kung sino ang responsable.
Morning, sir. May tumawag sa atin.
Naglilibot si President Mitchell sa ilang recovery site sa city ngayon.
Mukhang gusto niyang dumaan para makita kayo.
- Dito sa bahay? - Opo, mga 11.
Di lang siya ang bisita.
Si Alex... Gusto niya akong makita mamaya.
- Ano'ng sasabihin mo? - Tulad ng sinabi mo, na mahal ko siya.
Ibig kong sabihin, 'yong tungkol bukas.
Na ilang araw ka nang walang tulog at kain,
at wala akong alam.
George, kung sino man siya at anuman ang ginawa niya,
tayo ang nagpalaki sa kanya,
at may responsibilidad tayo pagdating do'n.
Di ko kayang mawalan...
ng isa pang anak.
Madam President.
Ganito pala ang itsura ng purgatoryo?
Oo.
Maupo ka ro'n.
Sana okay lang na naabala kita.
Napansin kong nahihirapang magpakatotoo ang mga tao sa opisina ko.
Mapabisita man o mga gumagamit no'n.
Mas marami ka pang pwedeng sabihin noong unang meeting.
Siguro.
Pero kapag nagbabahagi ng impormasyon,
'yong hinala natin, 'yong alam natin, 'yong kaya nating patunayan,
magkakaiba ang mga 'yon,
at hindi gaanong mahalaga
kumpara sa gustong paniwalaan ng makikinig.
Ano sa tingin mo ang gustong paniwalaan ng mga Amerikano?
'Yan ang pinakamahalagang tanong.
Balita ko, ginagawa n'yo pa 'yong report ng commission.
Hula ko, nahihirapan ka sa ibang desisyon.
Kaya ka ba nandito, para siguruhing tama ang magiging desisyon ko?
Ang totoo, nandito ako para humingi ng tawad.
Oo, may mga hindi ako sinabi,
pero hindi ko alam na baka maging ganito kapersonal.
Nagtitiwala ang mga tao na gagawin mo ang tama.
Anuman ang sabihin mo sa report, 'yon ang katotohanan sa isipan nila.
- Ang katotohanan ay ang katotohanan. - Siguro.
No'ng huling nagsalita ka sa joint session,
sinabi mong hindi ka na tatakbo ulit.
Narinig ko 'yong mga tsismis noon,
na di lang 'yon dahil sa pagkamatay ng anak mo.
Tungkol sa affair.
'Yong magpadalos-dalos nang gano'n at sa sarili mo pang chief of staff,
tapos magsinungaling tungkol do'n sa mga Amerikano,
di ko pinaniwalaan 'yon.
Kahit isang segundo.
Pero kalaunan, nagsimula akong mag-isip
kung higit pa 'yon sa affair.
Kung nanahimik ka, hindi para sa kapakanan mo,
kundi para protektahan ang isang inosente
na hindi nararapat masaktan.
At 'yon ang kaya kong paniwalaan
dahil ang katotohanan
ay ang katotohanan.
Pero hindi laging 'yon ang pinakaimportante.
May sinabi ka sa akin na hindi ko nakalimutan.
Sabi mo, trabaho nating pamahalaan ang bansa kung ano ito,
at hindi base sa inaasam nating estado nito.
Pag nalaman ng publiko kung gaano ito kalalim,
sa mismong sandaling 'to,
tingin ko, wala tayong ligtas do'n.
May obligasyon tayo na protektahan ang mga Amerikano.
Kahit ang makonsensiya man lang sana para sa kanila, magawa natin.
Pinigilan mo 'yong coup. Kay Kidder lang natin isisisi 'to.
Di-importante sa 'yo na di 'yon malalaman ng mga tao?
Sinasabi na ng opisina ni Dreyer sa mga reporter na magre-retire na siya,
aalis siyang matagumpay.
Hindi tulad mo, gusto ko ng pangalawang termino,
at naging mas madali na ang landas papunta ro'n.
Marami pang kabutihang pwedeng gawin.
Mga pagkakamali kung saan ako natuto na maitatama ko.
'Yon ang katotohanang pinakamahalaga sa akin.
Apat na taon pa.
May sapat na oras pa para sa mga di-natapos.
Salamat.
Mr. Speaker.
Ms. Whitesell.
High-class delivery service 'to, a.
"Report on the investigation into the Zero Day cyberattack
on the United States of America."
- Ang bigat, a. - Sige lang.
Take your time.
Napakatalinong tao ng boss mo.
Noon pa, hanga na ako sa kanya.
Sina-suggest ng team ni Mitchell na i-present 'yan sa joint session.
Kung ipapakita ng magkabilang panig na tanggap nila ang resulta,
makikita ng lahat na umuusad na ang bansa.
Ayos sa akin.
Inaasahang unang dadating si dating Pangulong Mullen
para pasalamatan ang commission staffers sa trabaho nila.
Inaasahang tutuloy siya sa Washington.
Ayon sa mga taga-Hill na nakakita ng advanced copy ng report,
si Monica Kidder ang utak sa likod ng pag-atake.
Isa pa, inaasahang magmumungkahi si Mullen ng bagong cybersecurity measures
para pag-isipan ng Kongreso.
Mr. President!
Good morning, sir.
Salamat.
Mahigit isang buwan na ang nakalipas,
sumagot kayong lahat sa tawag para magsilbi.
At noong nakaraang linggo, sa loob lang ng ilang oras,
iniligtas ninyo kami mula sa kapahamakan, pati na ang libo-libong buhay.
Ang bansang ito at ako mismo
ay napakalaki ng utang na loob sa inyo.
Salamat.
Carl.
- Mr. President. - Kumusta ka?
- Okay na okay. - Mabuti.
Nagdagdag pa ako ng footnotes.
Sir, kung ayos lang,
naiintindihan kong may mga bagong anggulo na lumabas sa imbestigasyon.
Ito ang sasabihin natin.
Okay.
- It's been an honor, sir. - Para sa akin din.
- Chineck 'yan ng lab buong gabi. - At?
Mga debris na di-tiyak kung saan galing.
Pwedeng electronic device na nakakabit sa feeder.
Pwedeng basurang aksidenteng nahulog sa buto sa pabrika.
Lahat ng stress, lahat ng pressure,
sabay-sabay.
'Yong pagpunta mo sa White House, kung saan namatay si Nick.
Sabi ng mga doktor, pwedeng 'yon ang dahilan.
Top-secret neurological weapon
o pagod na matanda lang na masyadong maraming dinadala.
Importante ba 'yon?
Oo.
At...
si Lily?
Sinabi ko sa kanya ang lahat, 'yong totoo.
Anuman ang mangyari ngayon, siya na ang bahala.
Oo.
- Sigurado ka ba d'yan? - Oo.
Manonood ako.
- Mr. President. - Nandito ba siya?
Umalis siya half an hour ago. Di ko alam kung papunta saan.
Pero ibigay ko daw ito sa inyo.
Salamat. Always a pleasure.
- Tommy. Congresswoman, good to see you. - Pwedeng tayong mag-usap?
Magkita tayo sa loob. Kumusta ka, Bob?
Wala na siya.
Si Alex.
Ayaw niyang makitang magsinungaling ang tatay niya.
Gaya ng nakikita ninyo, halos puno na ang chamber.
Mga miyembro ng Kongreso, ng Senado,
at mukhang 'yon ang Secretary of Defense
na umuupo na ngayon
habang hinihintay natin si dating Pangulong Mullen
at ang huling ulat tungkol sa magulong panahong ito sa bansa.
- Mr. Speaker. - Heto na.
Ang dating Pangulo ng United States, George Mullen.
Mr. Speaker, Mr. Vice President, Chief Justice,
mga miyembro ng United States Congress at ng Cabinet,
mga kapwa ko Amerikano.
Kamakailan lang, inatake ang bansang ito,
hindi sa pamamagitan ng bomba o eroplano, kundi gamit ang computer code,
isang bagong klase ng digmaan na mapanira at nakakatakot.
Walang bandila ang mga responsable,
walang hiningi, at wala silang inakong responsibilidad.
Nagtago silang parang duwag sa mga anino.
Pero ang bansang ito, gaya ng lagi nitong ginagawa,
ay hinarap ang hamon.
Kayo, ang mga mamamayan, ay nagsama-sama,
at kumilos agad ang Kongreso para bigyang-kapangyarihan
ang isang espesyal na lupon, ang Zero Day Commission,
na may tungkuling tugisin ang mga responsable.
Ngayong gabi, nandito ako
para ibahagi ang mga natuklasan ng komisyon.
Gano'n pa rin ang kongklusyon namin.
Ang cyber weapon na ginamit noong Zero Day
ay ginawa mismo ng ating National Security Agency.
Nitong linggong ito,
ipinasa namin ng team ko ang final report kina President Mitchell at Speaker Dreyer.
Inilatag namin nang detalyado ang lahat ng ebidensiyang nagpapatunay
sa mga kongklusyong ito.
Ebidensiyang nagpapakita rin sa naging papel
nina Monica Kidder at Robert Lyndon.
George, ayos ka lang?
'Yon ang... 'Yon ang mga fact.
'Yon ang mga fact, pero hindi ang katotohanan.
Nakakatawa.
Kapag may taong nawala sa 'yo...
Taong talagang mahal mo, bagay na talagang mahalaga...
Hindi talaga sila lumisan. Hindi talaga sila nawala.
Di nila hahayaang balewalain mo sila.
At alam n'yo?
Gano'n ang katotohanan.
Mahirap itong hanapin, at minsan, mas mahirap pang harapin,
pero laging di-sayang ang pagsisikap.
At ang katotohanan ngayong gabi
ay ilan sa mga pinakamakapangyarihan sa bansang ito
ay piniling sukuan ito.
Nakita nila ang pagkakawatak-watak, ang samaan ng loob.
Narinig nila ang di-mabilang,
walang katapusan, at hayagang kasinungalingan.
At kinumbinsi nila ang sarili nila
na ang tanging paraan para ayusin ito ay takutin kayo
na isuko ang kalayaan ninyo.
Naisip nila na kung mas makapangyarihan sila,
maaayos nila ang mga problema para sa atin.
Umasa rin doon ang sarili kong anak.
At iniwan niya ito sa akin.
Ito, alam kong totoo ito.
"Ang pinakamalaking karangalan sa buhay ko ay nang ang mga tao sa distrito ko
ay pinili ako para kumatawan sa kanila sa United States Congress.
Ang pinakamalaking pagsisisi ko ay hindi ko napangatawanan
ang tiwalang ibinigay nila sa akin.
Nagtaksil ako sa sinumpaan ko, at naligaw ako.
Napagtanto ko na na ang paraan para patahimikin
ang mga boses na lumalason sa bansang ito
ay hindi ang pagtatapon sa kanila sa selda
kundi ang pagtigil sa pakikinig sa kanila.
Ang paraan para malutas ang mga problema natin
ay ang paghahanap ng ikabubuti ng lahat.
Hindi mga tagumpay.
Susulong lang tayo kung haharapin natin ang mahihirap na katotohanan,
at hindi pagtaguan ang mga ito.
Kaya hindi ako magtatago.
Isusuko ko ang sarili ko
at haharap ako sa hustisya."
Ang Zero Day attack ay sabwatan
na pinamunuan ni House Speaker Richard Dreyer.
Kasabwat niya ang mga miyembro ng lupon na ito
mula sa magkabilang panig.
Kabilang sina Congressman Jerry Benson,
Congresswoman Barbara Rollins,
Senator Max Trillin...
Traydor!
Senator Pat Bishop,
at Congresswoman Alexandra Mullen.
Pero hindi lang sila.
Siguradong mas marami pang kasabwat sa loob at labas ng gobyerno.
Kailangan natin silang hanapin.
Tapos na ang Zero Day Commission ngayong gabi, pero hindi ang trabaho nito.
Umaasa akong gagamitin ni President Mitchell
ang lahat ng constitutional tool na mayroon siya
para panagutin sa hustisya ang mga kalaban ng bansang ito,
kahit na sino pa sila.
Nawa'y bantayan ng Diyos ang mga magtutuloy ng laban,
at nawa'y lagi Niyang pagpalain ang United States of America.
Makasarili kang hayop ka. Sana ipinagmamalaki mo'ng sarili mo.
Sinira mo ang bansa.
Tuwing ginagawa natin ang tama, pagkakataon 'yon para iligtas ang bansa.
Malaking pasabog ang ibinunyag ni Mullen ngayong gabi,
na bumago sa lahat ng inaakala natin tungkol sa Zero Day...
Nakakatanggap tayo ng mga ulat na si Congresswoman Alexandra Mullen
ay maaaring nasa kustodiya na.
Ayon sa ating FBI sources, magtatalaga ang direktor ng task force
para imbestigahan si Speaker Dreyer
at iba pang miyembro ng Kongreso na isinangkot sa conspiracy.
Haharapin ngayon ng bansa ang mahirap pero mahalagang tungkulin
na labanan ang mga kaaway sa loob at iharap sila sa hustisya.
Isang di-inaasahang pagtatapos, kung saan walang pinalampas si Mullen,
kabilang na ang sarili niyang anak, nang ilatag niya...
Nagsalin ng Subtitle: Aprille Fernandez