SPRAWA CORBY
Connor! Chodź!
Mówię ostatni raz. Wstawaj!
Macie pięć minut!
TOKSYCZNE MIASTO
Dowody są mocne, więc obydwie strony najlepiej
wyjdą na ugodzie. Przygotowaliśmy propozycję.
Zacznę od tego, jak bardzo mi przykro z
powodu cierpień tych pań.
Standardowa gadka.
Nawet pan nie…
Po drugie.
Zapoznaliśmy się z dokumentacją i nie możemy nazwać dowodów „mocnymi”.
Jesteśmy wdzięczni za propozycję, ale nic z tego.
Słucham?
Spotkamy się w sądzie.
Mam badania.
Jak wszyscy. Z nami też zgodzą się znajomi
profesorowie czy lekarze.
Te matki przeszły piekło. Nie traćmy czasu. Ugoda…
byłaby kosztowną dla Rady Gminy pomyłką.
Znalazł pan wiele osób, które się z panem zgadzają.
Ale to nie znaczy, że ma pan rację.
Prawo stoi po stronie mieszkańców Corby.
Nie wciśnie nam pan swoich kłamstw.
Cześć.
Masz chwilkę?
Jasne. Wszystko gotowe?
To jak egzamin? Liczysz na pytania, które przerabiałeś?
Posłuchaj, Tracey.
Muszę ci coś powiedzieć i…
Umiesz ładnie mówić. Śmiało!
Nie możemy…
My…
Musieliśmy cię wykreślić.
Nie jesteś stroną w sprawie.
Co?
Przekonano nas, że musimy wykazać podobieństwo
między przebiegami ciąży. A najczęściej przewijały
się anomalie kończyn.
Jak to?
Musimy na 95 procent dowieść, co się wydarzyło w danym przedziale czasu.
Przedziale czasu?
A Shelby Anne… Nie…
Bardzo mi przykro.
A jej ucho?
To nie kończyna.
I umarła.
Nie mogłeś mnie uprzedzić?
Liczyłem, że skończy się na ugodzie. Niestety, Rada Gminy chce iść do sądu.
Ale jeśli się uda, to będzie też twoje zwycięstwo.
Nie.
Właśnie mi powiedziałeś, że nie.
Umarła.
A ciebie to nie obchodzi.
Jak mogłeś?
Nie.
Ta koszula?
Nie znam się na tym.
Ale masz gust.
Tak?
Dobrze. A to?
To buty.
-Włożyłbyś je? -Nie. Mam dwanaście lat.
Nie pomagasz.
Ta bluzka i te buty. Zaufaj mi.
Dlaczego mam ufać niańce?
Bo nawet nie wiesz, że on się od wszystkiego miga.
Byłeś w sądzie?
Komu herbaty?
-Sędzia nie zaczeka. -Wybierałam buty.
Napisałam do Trace.
Dziś jej nie będzie.
Dlaczego? Nic nie mówiła.
Pewnie z ważnego powodu. Wsiadaj.
GDZIE JESTEŚ, TRACEY?
Kilka kwestii organizacyjnych. Zaczyna się proces,
ale dla was najważniejsza jest dziś prasa.
Codziennie powtarzajcie zeznania. Dziś, jutro i pojutrze.
Od waszych słów zależy sukces sprawy.
A po trzecie:
wygramy, więc luzik.
Powiedziałeś jej o Tracey?
Nie.
Źle to wyszło.
Pośpiewamy?
Mamo!
Straszna tu cisza.
Ale nie musisz robić siary.
Ktoś musi.
Nie stresuj się.
Nie zamknę się, dopóki się nie rozchmurzycie. Wygramy!
W porządku?
Tak. Ale…
Rada się nie ubezpieczyła.
Od czego?
Od przegranej.
Uznali, że to za drogie.
To są głupi.
Albo mają asa w rękawie.
Des?
Masz jakąś muzę?
Dobrze ci idzie.
Super.
Jedziemy jak na skazanie.
Usiądź!
Dobrze.
MAMUŚKI W AUTOBUSIE MÓWIĄ „NIE”
CAŁY DZIEŃ
Jasna dupa.
Rób swoje.
Czyli co?
Powiedz, co wam zrobili.
I waszym dzieciom.
Powiedz prawdę.
Co tu państwo robicie?
Nazywam się Susan, a to mój syn Connor.
Z powodu zaniedbań ze strony Rady Gminy Corby urodził się z nietypową ręką.
Jako pierwsi dowodzicie związku między toksynami w powietrzu a wadami dzieci.
Odważnie!
Mój syn jest inny, nie wadliwy. A my jesteśmy pierwsi, ale nie ostatni.
Czas zacząć się przejmować klasą pracującą!
Ci młodzi ludzie…
mają zniekształcone lub niekompletne palce albo nie mają ich w ogóle.
Troje ma deformacje stóp.
Dlaczego?
Ponieważ w czasie ciąży ich matki…
Wiedziałem, że coś mają.
No?
Mają inne dane na temat rozprzestrzeniania się pyłu.
Według nich nie mógł dotrzeć do matek.
Nasze dane są inne.
Właśnie. Jeśli je podważą…
Dowiedziemy, że Rada Gminy dopuściła się świadomego zaniedbania.
Muszę znaleźć ich źródło, a w nim błąd.
Inaczej już po nas.
Co tam? Wyglądasz nędznie.
To był nerwowy dzień.
Chodź na drinka.
Możemy porozmawiać?
Chodzi mi o nieobecność Tracey.
Jakoś ją uraziłam?
Nie, skąd.
Ale, niestety…
gdy zaczęliśmy przygotowywać dowody, okazało się,
że musimy zredukować liczbę matek.
Nie…
Przeprosiłem Tracey,
ale przypadek Shelby Anne znacząco obniżyłby nasze szanse na wygraną.
Bez Tracey by nas tu nie było!
Posłuchaj.
Prawo to cwana bestia i czasem, żeby wygrać…
To nie jest gra.
-Nie, ale czasem trzeba opracować taktykę. -Trzeba mi było
powiedzieć rano. Albo od razu!
Myślałem, że ona ci powie.
-Nie chciałem tego robić. -Ale zrobiłeś.
Niemożliwe. Moje wyliczenia są poprawne. Przepływy też.
Ich ekspert je podważa.
Używają tylu słów…
Musimy dowieść, że nie rozumieją sposobu przemieszczania
się pyłu. Mamy kilka dni.
Jest w domu?
To kiepski moment.
Nic nie wiedziałam!
Nieważne. Innym razem.
Od kiedy tu mieszka?
Niezły, co? Budował w zeszłym roku.
Nie wiedziałam… Nie sądziłam, że aż tyle zarabia.
My też skorzystamy. Weźmie mnie z sobą.
Zabierz tego rzęcha, bentleye jadą!
Piękna jak zawsze!
Nie mogę zostać.
Możesz.
-Nie. -Będzie miło. A ty jesteś śliczna.
Zostań, ja wracam.
Narobisz mi wstydu.
Wiesz co?
Des bez przerwy mnie pyta, czy Derek ma dowody,
czy może opowiedzieć, co się działo, a ja mówię, że nie, bo stracisz pracę.
Ale widzę to i…
Tak nie może być.
Chcesz, żebym zeznawał?
Nie wiem.
Zostań, ile chcesz.
Ktoś cię podrzuci. Wszyscy cię lubią.
Co tu robisz?
Nie martw się mną.
Samotny przewodniczący Rady Gminy. Rozmowom nie było końca.
Okazuje się, że lubię cygara.
Dymka?
Dzięki. Kwartety smyczkowe? Nie przesadzasz trochę?
Myślisz o sprawie?
Mam większe zmartwienia.
Ja myślę.
Bo?
Zeznania, wyznania. To niebezpieczna gra.
Mogą coś zwęszyć.
Nowe pasywa, takie tam.
Na dywaniku jest Rada Gminy, nie twoja firma.
Na razie.
Ale wystarczy, że ktoś coś palnie i będzie po firmie.
My wygramy, Pat.
Ich wyliczenia są bezpodstawne.
Nie słuchasz mnie.
Mnie nie obchodzi, czy ty wygrasz.
Tylko czy ja nie przegram.
Podpisz ugodę.
Oni aż się do tego palą.
A my odetchniemy.
Jesteś draniem.
Bo muszę.
Szedłeś po trupach. Zniszczyłeś porządnych ludzi.
Bez przesady.
Nie takich porządnych.
Pracowałem jak trzeba.
Dla ciebie.
Dziś wszyscy oczekują doskonałości. Ale może być najwyżej
wystarczająco dobrze.
I na tym „dobrze” powstało Corby. Na stali.
Były wpadki, wypadki, ale było dobrze. Zrobię z tej hołoty miazgę.
Gdyby miasto upadało, oni by tylko międlili jęzorami.
Pieprzcie się! A ty mnie nie powstrzymasz.
Kadm, chrom, nikiel,
WWA i dioksyny mogą wywołać u zwierząt wady podobne lub nieodbiegające od
opisanych przez powódki.
A gdzie badania na temat ich wpływu na ludzkie zarodki?
Nie ma, bo byłyby nieetyczne.
Czyli to tylko teoria?
Jestem na 95 procent pewien, że te toksyny wpłynęły na stan płodów.
Doktor Anthony Emerson, dyrektor szpitala St Mary's, uznał,
że nie ma dowodów na poparcie pana słów.
Pozwolę sobie się z nim nie zgodzić.
Więc może obaj jesteście na 95 procent pewni?
Ich roszczenie nie ma żadnych podstaw.
Mamy tu zakłamaną naukę i zmanipulowane kobiety.
Źle to wygląda.
Człowieku!
Mamy słowo przeciwko słowu. Sędzia nie jest przekonany.
-Dopiero zaczynamy. -Jak mogę pomóc?
Ma pan więcej dokumentów?
Nie.
A zna się pan na lotności pyłów?
Kpi pan, a ja pytam szczerze.
Skąd pan wziął tamte papiery?
Uprzedzałem, że nie powiem.
Przydadzą się, ale potrzebujemy zeznań.
Dowodu na to, co się tam działo. Pana tam nie było, ale ktoś był.
Niech mi go pan znajdzie.
Wtedy zacznie wyglądać dobrze.
Przybywam w pokoju.
Ostatnie uwagi przed twoim zeznaniem.
Wygrywamy?
Tak myślę.
A ten nasz adwokat? WiIby? Jest niezły.
Jest jednym z najlepszych. Choruje, ale chciał nam pomóc. Za minimalną stawkę.
Niektórzy ludzie są niesamowici.
Ale tamten też jest dobry.
Tak, ale my mamy…
Taktykę?
Wejdziesz na herbatę?
Nie chcę przeszkadzać.
A co, boisz się mnie?
Nie.
Daniel wyżera lepsze płatki.
To je dokończ i zostaw mu gorsze.
Nie możemy się dogadać co do lokalizacji niedzielnych targów.
Tam mogłaś się stykać z pyłem. A poza tym…
-Tracey miała zeznawać wtedy, co ty. -O to ci chodzi!
Nie wstydzę się decyzji podjętych dla dobra sprawy.
Choć dwuznaczne moralnie, były konieczne.
-Ćwiczyłeś to, bo używasz mądrych słów. -A ty udajesz, że nie rozumiesz.
Dosypał coś dziwnego do dobrych płatków!
Zjeżdżaj stąd, Connor!
Tracey opowie o ElectraGen, które stało nad stawami.
To może być kluczowe.
I nie odbiera?
Nie.
Ode mnie też nie.
Ale będę próbować.
Dzięki, że wyszłaś.
Dzięki, że mnie wybawiłaś od kąpieli.
Z moimi siedzi Peter.
Peter?
Ostatnio mi pomaga.
Myślisz, że to źle?
Wszyscy chodzą na kompromisy.
No tak.
Kiedy ci powiedział?
Po pierwszym dniu.
Dopiero?
Może się bał, że o nas nie napiszą.
I pewnie miał rację. Zrobiłabym scenę i nie odezwała
się do żadnego dziennikarza. A musiałam.
Trzymasz jego stronę?
Nie.
Serce mi pęka!
To potwornie nie tak, że cię tam nie ma. Ale wyobraziłam sobie,
że gdybym miała wybór: przegrać z Tracey albo wygrać bez niej,
wybrałabym…
Wybrałabym zwycięstwo.
Jestem złym człowiekiem?
Nie.
Szczerym.
Jak zawsze.
Ale jeszcze mi nie wybaczaj.
Mam sprawę.
Pomóż nam. Sąd musi usłyszeć twoje słowa.
Które?
O pyle. O tym, jak to wyglądało. O twojej pracy.
Wciąż jesteś rdzeniem tej sprawy.
Pracowałam w Corby przez dziewięć lat. Biuro stało tuż nad ściekiem.
Drogę pokrywało błoto, a pył był wszędzie.
Dwa słowa o pyle.
Latem nie dało się otworzyć okna. Było jak w burzy piaskowej na pustyni.
Mój samochód był tym wiecznie zasypany.
Jakie pojazdy jeździły Brunel Road?
Otwarte ciężarówki z nieczystościami. Nienakryte plandekami,
więc spadał z nich gruz. Poza tym były wielkie cysterny.
Miały nieszczelne węże i zostawiały za sobą czarny muł.
Mokry wyglądał jak glina. Suchy tworzył burzę pyłową.
Może pani opowiedzieć o Shelby Anne?
Tak.
Urodziła się ze zdeformowanym uchem.
Jej serce składało się z dwóch części zamiast czterech.
Miała niewykształcone nerki, więc krew trafiała do jej płuc,
nie do serca.
Dzielnie walczyła, ale umarła.
Dziękuję, Tracey.
Obrona?
Przypomnę tylko, że sprawa nie dotyczy martwych dzieci.
Nie.
Powinna, ale nie dotyczy.
Moja córka nie jest brana pod uwagę, ale inne dzieci tak. Chcę przypomnieć,
co im zrobiła Rada.
Przepraszam.
-Chłopak tu mieszka? -Jest panu winny pieniądze, co? Jego
ojciec miał serce na dłoni, ale ten dzieciak…
Mam tylko pytanie.
Rzadko wychodzi. Czasem myślę, że się wyniósł,
ale potem widzę kosz na śmieci pełen butelek.
Powodzenia.
Proszę podać imię i nazwisko.
Susan McIntyre.
A imię i nazwisko syna?
Connor McIntyre.
Urodził się z nietypową kończyną?
Oraz niską odpornością.
W czasie ciąży mieszkała pani w Corby?
Przy Dumble Close.
I widywała pani ciężarówki z nieczystościami?
Codziennie.
Nikt na nie nie zwracał uwagi. Czasem, kiedy szłam odwiedzić mamę,
mijały mnie z rykiem.
Jakie były?
Wstrętne. Zostawiały strugę ścieków. Wszystko cuchnęło.
Jak się miewa Connor?
Dobrze. To dzielny chłopak.
Ale nie do wiary, jak często potrzebna jest ręka.
Do pisania. Używania komputera.
Zabawy w parku. Ale nie tylko.
Nie było roku, żeby nie miał operacji, infekcji, nieobecności w szkole.
Tracił kontakt z przyjaciółmi. Wiele tracił. Mój syn żyje w bólu.
I nie jest to jego wina, a mnie się to nie podoba.
Nie mam więcej pytań.
Dzień dobry, Susan. Mogę zadać kilka pytań?
Jeśli pan chce.
Chorowała pani na depresję?
Tak.
Od tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątego szóstego roku.
Brała pani leki?
Tak.
Diazepam, Reboksytynę, Prozac i Temazepam.
Zdaje sobie pani sprawę ze skutków ubocznych?
Nie brałam ich, kiedy byłam w ciąży.
A alkohol?
Pytania są bez znaczenia dla sprawy.
Proszę odpowiedzieć.
Lubię alkohol.
Ale jeśli pan pyta, czy piłam w ciąży, odpowiedź brzmi „Nie”. I nie paliłam.
Niech pan o mnie myśli, co chce, ale nie zaszkodziłabym swoim dzieciom.
Jak nikt z nas.
I jak?
Nie wiem.
Ja nie mogę…
A jeśli przegrasz?
Jeśli złożę zeznania i…
przegramy?
Ja umiem tylko to. A Pat dopilnuje, żebym już nie dostał roboty na budowie.
Jest mściwy.
Nie daruję sobie, że skrzywdziłem Samuela.
Własnego syna.
Przepraszam.
To nic. Chodź do mnie. Będę mówiła za nas oboje.
Kocham cię, już dobrze.
Jak było?
Susan oberwała.
O co cię pytali?
Co robimy jutro?
Jak to? Zwykły dzień, szkoła, praca.
Opowiedz.
Ale co?
Chłopcy zjedzą…
Tosty.
-I? -Trace.
Nerwy to nic złego.
Pokroimy jabłko.
I im damy.
A potem umyją zęby.
Wsadzisz ich do auta…
I odwiozę do szkoły.
Spóźnimy się, jak zwykle,
a pani Hendrix zamorduje mnie wzrokiem.
Też jak zawsze.
Będzie zwyczajnie.
Nasz zwykły dzień.
Będę leciał.
Daniel dostał jeszcze dziesięć minut z komórką.
Jestem dobrą matką?
Co?
Nie wiem. Pytam.
Zajebistą!
Nie piłam.
Nie paliłam. Nie w ciąży.
Nie brałam pigułek szczęścia.
Robiłaś, co trzeba.
I piękna kobieta ma piękne dzieci.
Prawnicy cię dosiedli, co? Jak zawsze.
Jesteś Susan-W Pytę-McIntyre!
No tak!
Jesteś świetną mamą.
Ze świetnym tyłkiem.
I świetnymi dzieciakami.
Cała jesteś świetna.
Tej nie znam. Skąd to?
Blizny wojenne. Było, minęło.
Ted!
Cześć, Sam.
Dwie noce tu kisnę.
Rzadko wychodzisz.
Nie wiedziałem, że w spaniu w aucie najgorsze
jest światło.
Zawsze jest jasno.
Tata by się wstydził.
Na litość boską! Wstydzić się można tylko za prawdę.
Ogarnij się.
Jak ty? Stary, samotny dupek.
Jestem stary. Samotny też. I jestem dupkiem.
Ale mam gdzieś, co o mnie mówią.
Lekceważyli mnie przez lata i to był dla mnie komplement.
Oni toną w szambie. Ich upadek to mój wzlot.
Jesteś potrzebny w sądzie.
Dlatego czekałem.
Nie zdradzę kumpli taty.
Myślisz, że się z nim kumplowali?
Musisz się bardziej starać, to na pewno. Ale masz wybór.
Możesz zburzyć albo zbudować.
Oni myślą, że budują.
Obnoszą się z orderami klasy średniej, ale zaczęli burzyć.
I trzeba ich powstrzymać.
Nie.
Już za dużo mnie to kosztowało. Mam dość.
Cześć, Tony
Znalazłem fragment, na którym opiera się ekspertka Rady Gminy.
Próbowałem sam się na tym oprzeć, ale nie wyszło.
Ile kaw wypiłeś?
Mało spałem. Ale jej obliczenia i wnioski są błędne.
Gdzieś brakuje cyfry.
Bosko!
Ale nie wiem, jak to udowodnić.
Jak ci pomóc?
Ona korzystała z artykułu o węglu. Zdaje się, że z niemieckiej gazety,
której nie mogę znaleźć.
Jaki ma tytuł?
Nieważne. Nie ma jej.
Frytki dobre. Ale rybie nie ufam. Za daleko stąd do morza.
Mnie smakuje.
W Norfolk łowiłem ryby. Pyszne.
Kiedy tam byłeś?
Czasem łowiliśmy w nocy. Z tatą. Parę puszek piwa,
chipsy i zatoczka z zakazem wstępu.
Ja bym nie łowił.
Myślałeś, co będziesz robił potem?
Kiedy?
Po szkole.
Po procesie.
Proces się skończy pierwszy.
Mam pomysł na mały warsztacik. Naprawy aut, takie tam.
Robi się moda na klasyki.
Mechanikiem też nie będę.
To ty będziesz kierownikiem, a ja i Daniel mechanikami. I mama też.
Kiedyś śmigała na motorowerze.
Nie rozumiem.
Nie chcę, żebyś stracił kasę. Pomyśl: McIntyre i Spółka. I klasyczne modele.
Supersprawa.
Nie mam pieniędzy.
Ale będziesz miał.
A jakby co, mam inne pomysły.
Ostatnia dla ciebie.
Za późno!
Pierdoła z ciebie.
Jak dużą ciężarówką jeździł pani mąż?
Tylnozsypową o masie trzydziestu dwóch ton. Potocznie wywrotką.
Ile ładunków dziennie przewoził?
Za każdy transport powyżej czterdziestu rundek dostawał 6 funtów więcej.
W ciągu tygodnia wychodziło sporo, bo jest świetnym kierowcą.
Czyli kierowcom płacono za szybkość?
Szybki wywóz błota był najważniejszy. Na nakrywanie plandekami
nikt nie miał czasu. Wlewało się maź,
pędziło przez miasto i wylewało.
Wszyscy to robili.
Mój mąż nie jest lekkomyślny. To dobry człowiek. Ale proszę zrozumieć,
że tego od niego oczekiwano.
Robił to, co inni.
Byłaś niesamowita!
On zostanie?
-Słucham? -Trochę tu już siedzi. I nocuje.
Peter?
Nie chcesz, żeby został?
Ciągle mówi o pieniądzach, które wygram.
Co?
Że mam inwestować w biznes taki albo sraki.
Ale jeśli jesteś szczęśliwa, spoko.
To będą twoje pieniądze. Mnie nic do nich.
Ale on nie jest tobą.
Zrobię moje słynne placuszki. Zjesz, Con? Sekret to dużo masła.
Wolę płatki.
A Susie?
Nie, dzięki.
Najlepiej, żebyś sobie poszedł.
Zjedz gdzie indziej.
O co ci chodzi?
O to, żebyś wyszedł.
Ktoś cię pytał, gnojku?
Nie mów tak do niego!
Mój syn jest bezczelnym gówniarzem.
-Chodzi tylko o placki. -Mama o coś prosi.
Żeż ja pierdolę!
Troje na jednego!
To moja rodzina.
-Chodź, Peter. -Peter? Jestem twoim ojcem.
Co ty powiesz?
Co to za zachowanie? Jak ty ich wychowałaś?
-Koniec z niańczeniem. I z wizytami. -Nie wolno ci.
Ja jestem niezła w prawie. A ty? A mój syn nie jest świnką-skarbonką.
Wiem o tym! Nigdy tak nie mówiłem.
Nie zasłużyłeś, żeby być jego ojcem. Spierdalaj.
Odsuń się.
Przecież chcesz, żebym został.
Wiesz co?
Nie chcę.
Pierdolcie się.
Dobrze. Niemcy, Niemcy…
Mówi pan po angielsku?
POSZUKUJĘ ROZPRAWY NAUKOWEJ
Tak.
To adres człowieka od dokumentów.
Chce być świadkiem?
Nie, ale chyba może go pan zmusić?
Mogę, ale niechętny świadek to ryzyko, bo może niechcący pomóc drugiej stronie.
Musi potwierdzić treść dokumentów.
Nie chce zeznawać.
Ale to nie znaczy, że skłamie.
Czyli zostaje przymus i nadzieja?
Wierzę w niego, jeśli to pana przekonuje. Nie tylko pan ryzykuje tym procesem.
-Tak? -Mam tę niemiecką pracę.
Co tam jest?
Obliczenia Rady Gminy oparto na rządowym raporcie o kopalniach węgla.
To długi tekst, ale znaleźliśmy kluczowy fragment.
Jakie pan wysnuł wnioski?
W nauce bywa, że dane przyjmowane są z
domniemaniem poprawności.
Ekspertka Rady Gminy, Leslie Heasman,
oparła się na wykresach ilustrujących przemieszczanie się pyłów.
Ich źródłem jest niemiecka praca badawcza.
Dowód dwunasty.
Niestety, w swoim obliczeniu pominęła cyfrę.
Kluczową, jak wykaże porównanie.
Dowód trzydziesty pierwszy.
Prosimy o szansę zapoznania się z tym dokumentem.
Oczywiście, śmiało.
Rację mam ja, nie oni.
Dziękuję, profesorze.
To wystarczy?
Osłabi ich to, jeśli przyjmą te dane. A przyjmą.
Chryste, Des!
Ale…
Ale niestety, to nie wystarczy.
Czego nam brakuje?
Dowodu, że wiedzieli o zaniedbaniach. Jeśli nie znali ryzyka, nie wystarczy,
że pylili.
Dostanę zawału.
Jest zmęczony.
Ściągnę Sama Hagena.
On zna tylko pogłoski.
Możemy przesłuchać Roya Thomasa.
Odradzam.
Wiem, kto wyniósł dokumenty z Rady. Hagen twierdzi, że powie prawdę,
ale sam nie przyjdzie.
Nie rozmawiałeś z nim?
Może nie przyjść albo wstawić się za Radą.
Albo dowieść, że wiedzieli, co robią.
Zgoda, to ryzyko. Pytanie, czy warto je ponieść.
Nie mnie decydować.
Wzywam Edwarda Jenkinsa.
Szczerze i świadomie zobowiązuję się do mówienia prawdy,
całej prawdy i tylko prawdy.
Zdaje się, że z zawodu jest pan inżynierem?
Skończyłem studia licencjackie w Northampton,
a w Radzie Gminy miałem stanowisko starszego asystenta-inżyniera.
Czym się pan zajmował na terenach rekultywacyjnych?
Raportami o stanie gleby, niwelacją, analizami skażeń.
Znalazł pan skażenia?
Produkcja stali to toksyczny proces, więc nie było skrawka zdrowej ziemi.
My mieliśmy przygotować teren do budowy.
Udało się?
Trudno powiedzieć.
Łapówkarstwo tak się wówczas szerzyło, że nikt nie wiedział,
co jest dopuszczalne, a co nie.
Sprawa nie dotyczy złego zarządzania, tylko rzekomych złych praktyk.
Ale w tym przypadku złe zarządzanie wpływało na praktyki.
Takie ogólniki nic nie wnoszą.
Zgadzam się. Proszę o konkrety.
Dokumenty Rady pełne są kłamstw.
A gdy zgłaszałem uchybienia zagrażające zdrowiu i bezpieczeństwu,
ktoś przejmował mój raport.
Co pan zgłaszał?
Manipulowali wartościami pH w badaniach gleby.
Geomembrany, które miały starannie nakrywać odpady,
były złej jakości. Trujące odcieki dostawały się do potoków.
Ciężarówki miały być zakrywane plandekami, a ich koła płukane.
Tymczasem odbywały się wyścigi wzdłuż dróg publicznych,
a prywatne auta zachlapywane były substancjami toksycznymi.
Dla firmy i Rady najważniejsze było jak najszybsze oczyszczenie tych terenów.
Łamali wszystkie zasady.
Albo większość.
Trujące błoto wysychało i nad Corby pojawił się trujący pył.
Zgłaszał pan to?
Wszystkim w Radzie Gminy.
I co oni na to?
Że nie wiem, jak działa Corby.
Dziękuję.
To prawda, że został pan zwolniony z Rady Gminy?
Tak, ale wtedy już od pół roku wynosiłem dokumenty.
Powód zwolnienia?
Nadużywanie samochodu służbowego.
Ale to był pretekst.
Czyli nie nadużywał go pan?
Nadużywałem.
Byłem młody i głupi, a inni mówili, że tak można.
Ale koszty ich działań są znacznie wyższe.
Mało mam powodów do dumy,
ale dumny jestem z każdej stronicy przekazanej panu Hagenowi. Wszystko,
co mu mówiłem i dałem to prawda.
Statystyki dowiodły,
że w danym przedziale czasowym w Corby przyszła na świat ponadprzeciętnie
duża liczba dzieci z wadami.
Dowody toksykologiczne poparły tezę,
jakoby na terenach nadzorowanych przez Radę Gminy znajdowały się substancje
mogące doprowadzić do wzmiankowanych wad.
Dowody perinatologiczne potwierdziły,
że dane toksyny mogły spowodować większość omawianych wad.
Ponadto,
dowody z zakresu gospodarki odpadami po wielokroć ujawniły brak
należytej staranności winnej mieszkańcom Corby.
Nad miastem unosił się toksyczny pył, który wraz z wdychanym
przez matki powietrzem, docierał do ich dzieci.
Sąd rozstrzyga na rzecz strony pozywającej.
Zna pan różnicę między inwestycjami brownfield i greenfield?
Rekultywacja „używanej" ziemi jest droższa, bo trzeba ją oczyścić, ale dzięki
-temu… -Na te wywody miał pan czas przed sądem.
Nie widzi pan, że skazał to miasto na śmierć?
-Bo bezpieczeństwo to zbędna papierologia? -Bywają ważniejsze rzeczy.
Jak zyski?
Pieprz się!
Ludzie mają pana za uczciwego, więc niech pan uczciwie przeczyta wyrok.
Zobaczy pan, że budowanie na zlekceważonych przepisach nie popłaca.
Ile pan na tym zarobi? Bo ja zarabiam na uczciwej pracy.
Stale oskarża mnie pan o bycie łowcą nieszczęść,
a ja się nawet nie ubezpieczyłem.
Pracowałem na własne ryzyko.
Nawet pan nie ma pojęcia, co musiałem zrobić.
Ale zrobiłem, bo to ważne.
Bo ludzi trzeba chronić. Ciekawe, kiedy pan, panie radny…
o tym zapomniał?
Nie ma mowy.
Za współpracę?
Dałeś czadu.
Daliśmy.
Tata byłby z ciebie dumny.
Twojego taty nie znam, ale też powinien.
Dziękuję.
Nie jest jakimś dupkiem, co? Z facetami nic nie wiadomo.
Spokojnie.
Dzięki.
Zdrowie.
Za duży hałas?
Za mały?
Ja bym się oblała szampanem i pośmigała w limbo, ale Des to nudziarz.
Żartuję.
Jest dobrze.
Muszę tylko znaleźć Tracey.
Zadzwoń do niej.
Nie odbiera.
W domu też jej nie ma.
Ale wiem, gdzie jest.
Coś ty taki całuśny?
Bo jesteś bogaty?
Jesteśmy.
-Ty jesteś. -Ty wygrałaś.
Dla ciebie.
Pieniądze są twoje. Przydadzą ci się.
Nie wiem, co z nimi zrobić.
I dobrze. Nie czas na to. Ale się dowiesz.
Ale może byś zainwestował w mydło? Kiedy myłeś uszy?
Kto myje uszy?
-Masz tam hodowlę. -I dobrze.
Idź na drinka.
Na razie.
Kocham cię.
Dobra. Spadaj!
Idź stąd, proszę. Wracaj na imprezę.
Mam przegapić tę?
Jak mnie znalazłaś?
A gdzie mogłaś być?
Wygraliśmy.
Pokazaliśmy tym fiutom.
Kazaliśmy im spojrzeć prawdzie w oczy. I patrzyli.
Dzięki nam.
Dzięki tobie.
Bez ciebie nic by z tego nie wyszło.
I bez ciebie.
To na pewno. Byłam absolutnie nieodzowna. Ale ty też. Choć nie aż tak, jak ja.
Trzynaście lat walki.
Jak to się w ogóle zaczęło?
Na porodówce.
Fakt.
To co teraz?
Chrzań się. To koniec.
Kurde.
To koniec.
Dla wszystkich.
W KWIETNIU 2010 R. RADA GMINY PODPISAŁA UGODĘ Z MATKAMI.
W SUMIE ZAPŁACILI PONAD 14,5 MILIONA FUNTÓW.
TA SPRAWA JAKO PIERWSZA DOWIODŁA ZWIĄZKU MIĘDZY TOKSYNAMI W POWIETRZU
A WADAMI WRODZONYMI U DZIECI.
ZBADANO 21 TYSIĘCY NIECZYNNYCH WYSYPISK ŚMIECI W ANGLII I WALII.
NA 1287 Z NICH BYŁY ODPADY NIEBEZPIECZNE.
NA 167 Z TYCH MIEJSC STOJĄ DOMY, SKLEPY I RESTAURACJE.
NA CO NAJMNIEJ CZTERECH ZBUDOWANO SZKOŁY.
NIKOMU NIE POSTAWIONO ZARZUTÓW.
PAT I BILL TO POSTACIE FIKCYJNE.
NA POSTAĆ ROYA ZŁOŻYŁO SIĘ KILKA OSÓB. NIE DOŻYŁY REALIZACJI PLANÓW WOBEC CORBY.
PAMIĘCI SAMA HAGENA
I NA CZEŚĆ MATEK Z CORBY