NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
BÖLÜM 10
Neler oluyor?
Ben de size bunu soracaktım.
Sana bir şey söyleyeceğim dedi ve böyle diz çöktü.
Jun-hui, o her neyse bana söyleyebilirsin.
Niye yanlış bir şey yapmış gibi davranıyorsun?
Neler oluyor?
Siz...
Neden böyle davranıyorsunuz?
Bir dakika.
Olamaz.
Siz ikiniz...
Düşündüğüm şey değil, değil mi?
Değil mi?
-Anne. -Evet.
Üzgünüm Bayan Kim.
Aman tanrım, nasıl...
-Tanrım, bu... -Anne iyi misin?
-İnanamıyorum. -Anne, sakin ol.
Ne? Sen biliyor muydun?
Şey, evet.
Aman tanrım!
Ne zaman aklın başına gelecek?
Sen okuluna odaklanmalısın.
Neden hep oyun oynayarak vaktini harcıyorsun?
Şu an çalışıyor olman gerekirdi.
Neden vaktini başka şeylere harcıyorsun?
Anne, niye sinirini ondan çıkarıyorsun?
Aynen. Ben ne yaptım...
Bana karşılık verecek pozisyonda olduğunu mu sanıyorsun?
Beni nasıl hayal kırıklığına uğratırsın?
Beni takip et. Çabuk.
Anne.
-Anne. -Çabuk!
Ama önce konuşmalıyız...
Bunu benden nasıl saklarsın? Nasıl?
Ablanın hayatını mahvetmek mi istiyorsun?
-Sen neden bahsediyorsun? -Kapa çeneni!
Beni iyi dinle.
Artık Jun-hui ile görüşmeyeceksin.
Buna inanamıyorum.
Tanrım.
Gidiyor musun?
Sanırım gitmeliyim.
Özür dilerim.
Özür dilemesi gereken benim. Önce seninle konuşmalıydım.
Annen ne derse dinle, tamam mı?
Ona karşılık verme.
Ben yanında yokken sıkıntı çekmeni istemiyorum.
Tamam mı?
İçeri girmelisin.
Neden?
Zemin kata nasıl ineceğimi biliyorum.
Seni ararım.
-Bu arsızı öldüreceğim. -Anne!
-Buraya gel. -Anne yapma. Dur.
-Bırak beni! -Ondan özür dile.
Ben yanlış bir şey yapmadım.
Sen aklını mı kaçırdın? Nasıl bu kadar utanmaz olabiliyorsun?
Kızgın olmanı anlıyorum
ama onu nasıl görmezden gelebildin?
Tanrı aşkına, o Jun-hui,
Onu nasıl öylece görmezden gelebildin?
Asıl onu ben sormak istiyorum, o kadar insan arasından
neden Jun-hui olmak zorundaydı?
Neden o olamazmış?
Sebebi ne?
Küçüklüğünü bildiğin için mi?
Onu oğlun gibi gördüğün için mi?
O zaman ne?
Ne fark eder? Sorun edilecek ne var?
Ona karşılık vermenin zamanı değil!
Sana şu an inanamıyorum.
Sen aklını kaçırmışsın,
-seni arsız! -Anne!
O kadar insanın içinden nasıl onu seçebildin?
Bunun sorun olmadığını mı düşünüyorsun?
Bu bir felaket!
Onu ben seçmedim. O beni seçti.
Seçilecek kadar şanslıydım.
Onu ne kadar
sevdiğim hakkında en ufak fikrin yok.
-Delirdin mi sen? -Anne, lütfen.
-Sen! -Anne, lütfen!
Sana iyi davranıyorken dinlesen iyi olur.
Onu bir daha görmeyi aklından bile geçirme.
Seni dinlememi bekleme bile.
Onunla çıkacağım.
Ne olursa olsun, onunla çıkacağım.
-Seni küçük... -Anne!
-Bırak beni. -Anne.
-Anne, sakin ol! -Bırak beni!
Bana nasıl karşılık verirsin?
Bana sesini nasıl yükseltirsin?
Kendinden utanmalısın! Nasıl bu kadar utanmaz olursun?
Ne? Onunla çıkacak mısın?
Mantıklı olduğunu mu sanıyorsun?
O senin kardeşin.
O nasıl benim kardeşim oluyor?
Onu sen mi doğurdun?
Tek önemli şey o mu yani?
Onu oğlum gibi saydım ve bu, onu benim oğlum yapar.
Baban ve benim için
o aynı Seung-ho gibi oğlumuz.
Ben onu öyle görmüyorum.
Benim için Jun-hui sevdiğim adam.
Seni küçük...
Ne? Sevdiğin adam mı?
Nasıl... Nasıl cüret edersin? Kendinden utanmalısın.
Pekâlâ, böyle davranmaya devam et.
Tamam. Kim kazanacak görelim.
Kolay olacağını mı düşündün?
Annemle tartışmak sizin için iyi olmaz.
Kimle uğraştığını bilmiyor musun?
Annem çocuklarının istediklerine izin vermez.
Seni kontrol etmek istedim.
Ağlama.
-Sessiz ol. -Ne?
Annem Jun-hui ve Jin-a'yı öğrendi. Çok berbattı.
Ben hallederim.
Mi-yeon.
Tanrım.
Etkilidir
Önemli şeyler etkilidir
Ben ilişkilerine
çoktan onay verdim.
Anne, biraz su al.
İkisi de yetişkin ve sevgililer.
Sorun ne?
O ne diyor?
Neye onay verdin?
Niye? Onay vermeyecek ne var?
Onlar âşık.
O yüzden neden onlara engel olalım?
Yani bu, benim dışımda
herkesin haberi olduğu anlamına mı geliyor?
En son öğrendiğin için üzgün olmalısın.
İlk ben öğrendim.
-Onun ağzını yırtacağım! -Anne!
-Anne, iyi misin? -İyi misin?
-Tanrım, bu iyi değil. -Sanırım öleceğim.
Bakayım.
Ağlamadım.
Doğru söylüyorum.
Sonra konuşmaya karar verdik.
Bence annem çok şaşırdı ve afalladı,
o yüzden öyle davrandı.
Evet, biliyorum.
Evet.
Sen de çok üzülmemelisin.
Umarım anlarsın.
-Evet. -Jin-a!
Dışarı gel.
Seni sonra ararım.
Tanrım.
Ne yapıyorsun? Git arabayı getir.
Aslında ben biraz bira içmiştim.
Bekle burada.
Hiç işe yaramazsın.
ACİL SERVİS
Bir yardımımız dokunmaz.
Öyle mi dersin?
Kız olarak doğmalıymışsın.
Sen de ailedeki en güvenilir kişi sayılmazsın.
Erkek olmak berbat bir şey.
Biliyorum.
İlişkimi onaylaman için bunu yararıma kullanmayacağım.
O yüzden endişelenme.
Yüce gönüllü gibi davranmayı bırak.
Mızmızlık yapacak konumda değilsin.
Bu senin yüzünden oldu!
Tamam, anladım.
-Yavaş... -Tanrım.
Dayan. Nazik olacağım.
Tanrım.
-Gidebilir miyiz? -Evet.
Tanrım.
Jin-a olmasa ne yapardık?
Her şeyi mükemmelce halletti.
Benim kızım en iyisidir.
Hiçbir eksiği yok.
Ziyadesiyle güvenilir.
Seni arabadan atarım.
Senin de babandan bir farkın yok.
Ben hiçbir şey yapmadım ki.
Hiçbir şey yapmayacaktın madem neden geldin?
Kendin söyledin.
Bunu ödeşmek için fırsat olarak görme.
Pekâlâ.
Neden böyle yapıyorsun?
Zaten bilmiyor musun?
Bilsem sormazdım.
Koltukta uyu!
Ben ne yanlış yaptım?
Hepsi benim suçum.
Annenle kavga etme.
Yoksa üzerine daha sert gelir.
Sen de etmemelisin.
Başını belaya sokacağını
bildiğin hâlde gereksiz şeyler söylüyorsun.
Eğlenceli oluyor.
Biliyorsun,
kabul etmesi kolay olmayacak.
Yine de annene kırılma veya ondan nefret etme.
Çoktan ediyorum.
Senin için hep en iyisini istiyor, biliyorsun.
Bunu bilmediğimden değil.
Daha çok çabalayalım, ikimiz de.
Bugünlerde işten sonra diğerleriyle çok görüşmüyor gibisin.
Bize nadiren katılıyorsun. Sana ne?
Ben bilerek kaçırmıyorum ki.
Hep önceden verilmiş sözlerim vardı.
Neden çok görüşmüyorsunuz?
İşler bu ara pek iyi gitmiyor.
Günaydın.
-Günaydın. -Ne oldu?
Niye hâlâ buradasın?
Bay Nam'la aranızda ne oldu?
Ne var?
Neden birden meraklı oldun?
Yani,
ikiniz çok iyi geçiniyordunuz.
Senin gibi uyumlu biri, iyi bir nedeni yoksa
bu şekilde davranmaz.
İyi bir insan sarrafısın.
Sorun şu...
-Beni çok strese sokuyor... -Devam et.
Tanrım, boş ver.
Güzel bir yerde sana içki ısmarlayayım.
Gerçekten mi? Ciddi misin?
Ben senin iş arkadaşınım.
İhtiyacın olduğunda yanında olmalıyım.
"Güzel bir yer" derken? Aklında bir yer mi var?
Elbette.
Neresi?
Bayan Yoon bugünlerde ofise pek gelmiyor.
Çok mu yoğun?
Dükkân onu meşgul ediyor ama
eminim meşgul olduğu başka şeyler de vardır.
Biliyor muydun?
Sen de mi?
Bilmem gereken bir şey mi var?
-Dong-u, geç kalıyoruz. Gidelim. -Şey...
Bana neden söylemedin?
Bana söylememeni mi söyledi?
Demek ki onu rahatsız etti.
O zaman niye üzgün değilim dedi?
Toplantıya başlayalım.
Başka ne dedi?
Nasıl telafi edeceğini söyledi mi?
-Kimden bahsediyorsun? -Sen beni dinliyor musun?
Jin-a'nın sevgilisinden bahsettiğini söyledin.
Ben doğrudan ilişkili kişiden öğrendim.
Evet, o da...
Kimden bahsediyorsun?
Bay Seo.
Ona sevgilisini bilip bilmediğini sordum, o da
"Benim." dedi.
Annem kolunu sakatladı.
O yüzden şimdilik eve erken gitmeliyim.
Tanrım.
Tamam ama yavaşla. Mideni bozacaksın.
Dükkâna dönmem gerek. Bugün çalışan az.
Çok yoğun bir kız arkadaş seçmişim.
İdare etmesi zorum, biliyorum.
Değilsin. Ben öyleyim.
Neden öyle diyorsun?
Boş ver.
Unut gitsin. Öylesine dedim.
Öyle bir şey söyleme.
Seni sıkıntıya soktum, biliyorsun.
O annem yüzündendi. Neden suçu üstleniyorsun?
Kendimi üzmememi söyleyen sendin.
Çok aptalca görünmüş olmalıyım.
Beni hep böyle mi düşündün?
Hep güzel olduğunu düşündüm.
Tanrım.
İltifata fazla kolay tav oluyorum.
Öyle olmasaydın seni kazanamazdım.
Her neyse, sakın öyle deme...
-Demem. -Sakın.
Asla öyle bir şey demeyeceğim.
Sakın deme, tamam mı?
Yavaşla.
Bu çok büyük.
Bitirdim.
Acele etme.
Hoş geldiniz.
Ne almak isterdiniz?
-Sol üst tarafı sil. -Tamam efendim.
Bunu kullan.
Bayan Kim, yaralandınız mı?
-Nasıl... -Ciddi bir şey değil.
Öyle görünmüyor. Dikkatli olmalıydınız.
Hadi içeride konuşalım.
Sen bile biliyor muydun?
Öğreneli çok olmadı.
Nasıl şaşırdığımı anlatamam.
Ama olan olmuş.
Onlara mutluluklar dilemeliyiz.
Sen nasıl...
Bunu o şekilde halledemeyiz.
Jin-a ve Jun-hui neredeyse akraba sayılır.
Biliyorum.
-Ama onlar âşıkken ne yapabiliriz? -Tanrım!
Düşüncesi bile rahatsız ediyor.
Böyle olmamın sebebi
Jun-hui'yi kendi oğlum olarak görmem.
Bunu dikkatlice düşünmelisin.
Bu hafifçe ele alabileceğimiz bir şey değil.
Jun-hui her açıdan iyi bir çocuk, biliyorum.
İnsanları ailelerine göre yargılama eğilimim olduğunu biliyorum.
Ama Jun-hui'den bahsediyoruz.
Onun için bunu yapmam.
-Yapmamalısınız. -Elbette yapmamalıyım.
Beni yanlış anlama.
Birbirlerini uzun süredir tanıyorlar. Bence sadece kafaları karışık
ve büyük bir hata yapıyorlar.
Bahsi geçmişken...
Bu kararı gerçekten mantıklı nedenlerle
aldıklarını mı düşünüyorsun?
Öyle mi düşünüyorsun?
Öyle düşünmemiştim.
Biliyordum.
Ona ne şüphe.
Böyle kötü bir yargının senden çıkmayacağını biliyordum.
Gyeong-seon.
Sen onun ablasısın.
Bu seni ne yapıyor?
Sen neredeyse onun ebeveynisin.
Jun-hui hâlâ genç,
o yüzden onu doğru yola yönlendirmek zorundasın, değil mi?
Bana hep ne söylediğini hatırlamıyor musun?
Sen, her zaman sorumluluk alıp
Jun-hui'yi sonuna kadar doğru yola yönlendireceğini söylerdin.
Bunun onun tüm hayatını tehlikeye attığını bilmiyordum.
Hayat hakkında muhteşem olan bir şey yok.
Doğru adımları
atmaya çalışarak doğruluk peşinde koşulan bir süreç sadece.
O yüzden tek yanlış bir adım atmak, insanın hayatını
yoldan çıkarır.
Bunu sana açıklamama gerek yok.
Benimle aynı fikirde olduğunu biliyorum.
Biz çok benziyoruz, biliyorsun.
Bana katılmıyor musun?
740 ve 7726 numaralı otobüsler
gelmek üzere.
Tanrım.
Evet.
PERSONEL ODASI
Bir yere mi gittin?
-Neredeydin? -Şunu çıkarmama yardım et.
Otur bir dakika.
Gyeong-seon'la buluştum.
Tanrım.
O ne biçim tepki?
Nasıl bu kadar soğukkanlı olabiliyorsun?
Jin-a senin tek kızın.
Jun-hui ile çıkmasına razı mısın?
Olsam ne olur, olmasam ne olur? Onlar çoktan âşık olmuşlar.
Yine fazla olumlu yaklaşıyorsun.
Bazıları zor dünürlerin olacağına
hiç olmaması daha iyi der.
Ama bu durum Jun-hui için geçerli değil.
Tüm üvey kardeşlerine de o bakmak zorunda.
Yani Jin-a'nın sorumluluğu olacaklar.
Onların evlenmesine izin mi vereceksin?
Tanrım.
Ağzından çıkanı kulağın duysun.
Beni dikkatli dinle.
Kızını karşılıksız desteklemeyi bırak
ve daha iyi bir baba olmaya çalış.
Jin-a için en iyisini düşün, tamam mı?
Kızının hayatı buna bağlı.
Bizim için yeterince iyi olmadıklarını nasıl bilmezler?
Bu nedir?
Git ellerini yıka.
Al.
Ye hadi.
Bu senin en sevdiğin yemek.
Yemeden önce bunu neden yaptığını bileyim.
Ne demek istiyorsun?
Bunları pişirmek istedim
çünkü canım çeşit çeşit yemek istedi.
Beni kandıramazsın.
O zaman sorma.
Sadece ye.
Daha çok çabalayalım
ve daha iyi yaşayalım. Başımızı dik tutalım.
Yemeklerin gittikçe güzelleşiyor.
Evlenmelisin.
Beni güldürme.
Bensiz bir gün bile dayanamazsın.
Beni bahane etme.
Bensiz yaşayamayan sensin.
Evet, haklısın.
O yüzden hep benimle ol.
Olmazsan seni öldürürüm.
O zaman yanındayken bana iyi davran.
Daha nasıl iyi olabilirim?
Benim gibi bir abla asla bulamazsın.
Bulsam felaket olurdu.
Seni idare etmek zaten çok zor.
-Seni küçük... -Çünkü beni çok mutlu ediyorsun.
Hayatıma çok mutluluk getirdin.
Çok lezzetli.
-Ye. -Tamam.
İlacını yemekten hemen sonra içersen
midene daha az dokunur.
-Ben yapayım. -Boş versene.
Bana ver işte.
Sır olarak saklamalıydın ama
görünüşe göre herkese söylemişsin.
Gyeong-seon bile biliyor.
Sen ne dedin?
Ona ne söyledin?
Çok bir şey söylemeye gerek olmadı.
O zeki bir kız.
Senin gibi aptal değil.
Ben bir yetişkinim.
Ailemin izni olmadan
sevgilim olabilir ve evlenebilirim.
Öyle mi?
Pekâlâ, nasıl olacak bakalım.
Kıpırdama.
Sonra pişman olabilirsin.
Ben pişman olacak karakterde biri değilim.
Tanrım, kıpırdama. Canın acıyacak.
Şimdiden uyuyacak mısın?
Evet, ev işi yapmaktan çok yoruldum.
Sadece bulaşık yıkadın.
Çamaşırları katladım ve hatta çöpü bile çıkardım.
İyi iş çıkarmışsın.
Biliyorum, o yüzden bugün üzerime gelme.
Tamam. Uyumalısın o zaman.
Tamam, seni yarın ararım.
Hepsi bu mu?
Tanrım.
"Tanrım." mı?
Tamam, pekâlâ. Seni çok seviyorum.
Özür dilerim.
Neden özür diliyorsun?
Bu çok sinir bozucu. Neden ağlamayı kesemiyorum?
Gyeong-seon, senin için ne yapabilirim?
Bir şey yapmana gerek yok.
Seni güldüreyim mi?
Tanrım, gerek yok. Önemli değil.
Ne yapacaksın?
-Ne yapacağımı zaten biliyorsun. -Kes şunu.
Hayır, yapma.
Senin neyin var? Çok utanç vericisin.
Yeong-in kanıt toplamanı mı istedi?
Evet. Size söyleyip söylememe konusunda çok düşündüm.
Ama bilmeniz gerektiğini hissettim.
O planı olmadan kanıt isteyecek tarzda biri değil.
Ofis dışında çok toplantım oluyor,
o yüzden kadın çalışanlarla etkileşimim çok az.
Ayrıca erkek çalışanlarla da mesafemi koruyorum.
Sanırım o yüzden, onlara yaklaşsam bile kimsenin benden
şüphelenmeyeceğini düşündü.
-Yapmamı istemezseniz... -Yap.
Yeong-in gerçekten kararlı olmalı.
Oturun.
Sizden bir ricam olacak.
Sadece cinsel taciz değil, aynı zamanda işle ilgili
kadın çalışanlara yapılan tüm haksız davranışlara karşı
kanıt toplamanızı istiyorum.
Sizi seçtim çünkü ankete en dürüst cevapları veren sizsiniz.
İsimsiz olduğunu sanmıştım.
Sadece benden saklayamadığınızı düşünün.
Başka sorunuz var mı?
Anket yeterli değil mi?
Katılım oranı çok düşük
ve yazılanların doğru olduğundan emin değiliz.
Erkeklere dair nasıl kanıt toplayacağız?
Ben halledeceğim.
Yani ancak somut kanıtla desteklenirse
şikâyetlere çözüm arayacaksınız, öyle mi?
Evet, şimdilik öyle ve umarım
rapor edilmemiş tacizciler de kendileri itiraf ederler.
Ama çok şey istiyor olabilirim.
Sohbet geçmişi ve telefon mesajları mı?
Keşke orada bitse.
Umarım daha kötüsü yoktur...
Düşünmek bile istemiyorum.
İçeri gel.
Bay Nam, satış raporu.
Satış raporu mu?
Bayan Kang, ne kadar zamandır denetçi olarak çalışıyorsun?
Bu benim yedinci senem.
O kadar oldu mu?
İş nasıl?
Artık her şeye alışkınım.
Deneyimin ve yeterliliğinle,
sence terfi almanın zamanı gelmedi mi?
Şirketimizde çok kadın çalışan var, o yüzden kimse kendini
göstermiyormuş gibi görünebilir.
Ama nasıl söylesem?
Ama her zaman kendini gösteren biri vardır. Katılmıyor musun?
Bunu iltifat olarak kabul edeceğim.
Tanrım, elbette.
Ama gördüğün gibi
koşullar çok zor.
Desteklemek için sadece bir kişi seçmek
göründüğü kadar kolay değil.
Neden?
Çünkü insanlar dedikodu yayıyor.
Ne demek istiyorsunuz?
Önemli bir şey değil.
Ama zaten bildiğin gibi
bir şeyler dönüyor.
Bu yüzden...
Eğer seni
destekleyecek olursam...
...sarsılmaz bir pozisyonda olmam gerek.
Anlıyorsun ya.
Sadece satışlara bakmak yerine...
Ne demek istediğimi anladın.
Neler döndüğüne bakmaya çalışacağım.
Sen zekisin.
Gerçekten çabuk kavrıyorsun.
Biz gerçeği ifşa edince o tacizcilere ne olacak?
Kovulacaklar, değil mi?
Mümkün değil.
Bir cezayla mı bitecek? Öyle olamaz.
Onların kovulması için savaşmalıyız.
Bence o biraz aşırıya gitmek olur.
Sonuçta hepsi sadece geçinmeye çalışıyorlar.
Biz ne yapıyoruz?
Niye sinirlendin?
Sadece yüzleşmenin sizi olumsuz etkilemesini istemiyorum, o kadar.
Neden kendini saymıyorsun?
Sen ne diyorsun?
Beni sıkıştırmayı kes, tamam mı?
Ben çıktım.
Seni küçük...
Cidden bir mahzuru yok mu?
Çok pahalı değil mi?
Endişelenme. Sadece ye.
İş arkadaşıma böyle bir yemek ısmarlayacak kadar kazanıyorum.
Ye. Daha sipariş verebiliriz.
Her neyse, şunu söylemeliyim ki
bu kadar yol katetmemizden gurur duyuyorum.
Ama biraz yardım da aldık.
Kim yardım etti?
Senin durumunda,
Bay Nam sana iyi göz kulak oldu.
Bu tamamen saçmalık.
O benim sayemde hâlâ o pozisyonda.
Doğru, sen onu pek çok açıdan destekledin.
Hepsi o değil.
Ben ağzımı açsam herkes mahvolur.
Hatırlıyor musun?
İnsan Kaynaklarından evlenip giden kızın adı neydi?
-Adı... -Anlayacağın ona,
bir tek Bay Nam dokunabiliyordu.
O kadar kötü biri mi?
Ben... Hiç fark etmedim.
Başarılı olmak için daha iyi bir insan sarrafı olman lazım.
Dahası da var.
Geçenlerde Yoon Jin-a ile iş gezisine çıktığımı biliyorsun, değil mi?
-Evet. -O zaman bile... Hiç başlamayayım.
Onlara sadece yemek ısmarlamanı söylemedi mi?
İşte kendilerini geri çekenler bu yüzden aptallar.
Dürüst olalım. Ekip yemeklerinde
tüm o şeyleri
beraber eğlendiğimiz için yaptım.
Evet, bu doğru.
Ama kadın çalışanlar yanlış anladığı için işler yolundan çıktı.
Ancak o, çok başka bir seviyede.
Buldum. Bunu dinlemelisin.
"Yararımıza bir anlaşma yapmalıyız.
Buzları kırmak için Yoon Jin-a'yı kullanmak iyi olabilir."
Resmen işimiz görülsün diye onları ayartmak amacıyla
onu kullanmamı istemiş, öyle değil mi?
Tanrım, ben...
-İnanmam... -Bak, ben uydurmuyorum.
Ama Yoon Jin-a bir şey olduğunu sezmiş olmalı.
O gelmedi.
Tanrım, o kız...
Baba, burada ne yapıyorsun?
Seni randevuya çıkarmak için bekliyordum.
Söyleyecek bir şeyin olmalı.
Nedir?
Sana bir şey söyleyeceğim
ama beni yanlış anlama.
İlki ve en önemlisi,
bilmeni istiyorum ki annenle ben seni her şeyin üstünde tutuyoruz
ve seni doğru yöne yönlendirmek
bizim görevimiz.
Annene kızgın olduğunu biliyorum ama...
Kızgın değilim.
Sadece hayal kırıklığına uğradım.
Doğru.
Ama onu anlıyorsun, değil mi?
Hayır, onu anlayamıyorum.
Neden Jun-hui'yi sevmiyor?
Onun nesi var?
Hiçbir şeyi yok ama...
Biliyorum, insanları
büyüdükleri veya sahip oldukları çevreye göre
yargılamak doğru değil
ama ebeveynlerin yokluğu bir çocuğun hayatında büyük etki yaratır.
Baba.
Birinin hayatında ailesinin önemini görmezden gelemezsin.
Gerçek dünyaya adım attığında bile
ailenden öğrenmen gereken şeyler vardır.
Ve işler zorlaştığında
ailen sana kendi deneyimlerinden yola çıkarak öğüt verir.
Böylece büyüyüp olgunlaşmana yardım eder.
Jun-hui pislik biri mi?
Büyüklerine karşı kaba veya saygısız mı?
-Hayır, değil. -O zaman sorun ne?
Hiçbir şekilde geçerli bir neden yok.
Beni siz yetiştirdiniz diye herkesin beni sevdiğini mi sanıyorsun?
Hiç de bile.
Sanırım hem sen hem de annem
kızınız olduğum için benimle
gurur duyuyorsunuz ama ben özel biri değilim.
Aslında bazı açılardan benden çok daha iyi insanlar var.
Jun-hui mi?
Benimle olduğu için çok minnettarım.
Bazen sevgilisi olmayı hak edip etmediğimi merak ediyorum
çünkü o çok harika bir insan.
Senin bakış açın annenin veya benimkinden farklı.
Aşk nedir?
Çocuklara daha iyi olmayı öğretmek ailelerin görevidir dedin.
O zaman bana aşkın ne olduğunu söyle.
Baba.
Hayatımda ilk defa
aşkın ne olduğunu ve
nasıl seveceğimi öğreniyorum.
Jun-hui'den çok şey öğreniyorum.
Hatta hastanede annem için yaptıklarım bile...
Üstünü değiştirmesine,
ayakkabılarını giymesine
ve yataktan kalkmasına yardım edişim...
Hatta sevgi dolu konuşmam...
Her zaman düşmemden veya yaralanmamdan korkuyor.
Bir yetişkin olmama rağmen
o hep endişe duyuyor, bu da beni ne kadar çok sevdiğinin göstergesi.
Tüm sevgisini üzerime yağdırıyor,
senin kızına.
Kızını bu kadar çok seven birisine neden onay veremiyorsun?
Onu nasıl kabul etmezsin?
O çok sevgi dolu biri.
Çok nazik.
Seni dinlemeyeceğim.
Yalnızca kendim deneyimlersem ve yürümeyeceğini hissedersem
onunla görüşmeyi bırakırım.
Öyle olana kadar ne yaparsan yap,
ondan ayrılmayacağım.
Hayal kırıklığına uğraman önemli değil.
Siz beni zaten hayal kırıklığına uğrattınız.
Dükkândan çıkalı çok oldu.
Neden hâlâ evde değilsin?
Şu an neredesin?
Niye sesin kötü geliyor?
Hasta değilsin, değil mi?
Hasta olamazsın.
Sesin garip geliyor.
Hava soğuk olduğundan burnum tıkandı.
Sanırım yeterince iyi giyinmedin.
İyice sarınıp sarmalandım.
Tüm gece çalışman mı gerek?
Hayır, projeyi neredeyse bitirdik.
Teklifim şu.
Nedir?
Hadi bu hafta sonu evde yemek yapalım.
Ben yemek yapamam.
Gönüllü olursun diye korkmuştum.
O zaman?
Benim için ne pişireceksin?
Ne istersen yapabilirim.
Ne istersem mi?
Elbette.
Senin için her şeyi yaparım Jin-a.
Ne istiyorsun?
İstediğim...
...sensin.
Tek istediğim sensin Jun-hui.
Neden yalnız geldin?
O kadar meraklıysan bize katılsaydın.
Kendimi yinelemek istemiyorum. Babam eve gelince ona sor.
Bu hafta sonu boş olduğuna emin ol.
Bir arkadaşım sana birini ayarlamak istiyor.
O kadar çocukça
davranıyorsun ki iğreniyorum.
Seni arsız...
Yeterince düşünceliler, biliyorsun.
Niye onları kendi hâllerine bırakıp neler olacak, bakmıyoruz?
Ya birbirlerine çok bağlanırlarsa?
Onun babası olarak böyle sorumsuzca bir şeyi nasıl söylersin?
Zaten âşık olmuşlar. Birbirlerinden ayıramayız ki.
Aşk öyle işlemiyor.
Ne? "Aşk" mı?
Sen neden bahsediyorsun?
Yıllardır tanıştıkları için öyle.
Bu kesinlikle aşk değil.
O zaman aşk nedir? Biliyor musun sanki?
Tanrım. Neymiş aşk?
Sana söylemem.
-Konuşmamız bitmedi. -Işıkları söndür.
Üzerime basmaya kalkma.
Her şeyi görebiliyorum.
Bir sonraki oyun yemekle mi ilgili?
Neden bahsediyorsun?
Neden yemek sitelerine bakıyorsun?
Bu hafta sonu Jin-a'yı çağırıp ona yemek yapmak istiyorum.
Bana neden yapmıyorsun? Tanrım, cidden.
Kıskanman için daha çok erken.
Bana daha kötüye gideceğini mi söylüyorsun?
İdare edemeyeceksin.
Kızdın mı?
Evet, şu an çok kızgınım.
Hadi ama. Üzerime gelme.
Yapamam!
İyi geceler.
KANADA
Alo?
Evet, kimle görüşüyorum?
Benim, Gyeong-seon.
Selam. Nasılsın?
Konuşmak için müsait misin?
-Şu an mı? -Konuşamaz mısın?
Şey... Çocuğumla dışarıdayım.
Ben de senin çocuğunum baba.
Neden birdenbire böyle bir şey diyorsun?
O zaman neden bahsetmek istersin?
Sana mutluluk dilememi mi istersin?
Ya da seni bir daha aramamalı mıyım?
Tanrım...
Kaç yıl olduğunu biliyor musun?
Hiç Jun-hui ve ben ne yapıyoruz diye merak ettin mi?
Pekâlâ.
Hep böyle söylüyorsun.
Bizi ne zamana kadar görmezden geleceksin?
Senden hiçbir beklentimiz olmasın mı baba?
Başka zaman konuşalım.
Uykuya dalabileyim diye içiyorum.
Neden uyuyamıyorsun?
Çünkü seni özledim.
İçki içmek için bu sadece bir bahane.
Şu an yapabilseydim
seni ne çok özlediğimi gösterirdim.
Ben de seni özledim.
Bu gerçekten beni öldürüyor.
Ben seni o kadar özlemedim.
Yüzünü buruşturma, tamam mı?
Bu çok güzel.
Ne o?
Beraber değilken bile birbirimizi görebiliyormuşuz gibi.
Duydum onu.
Erkek arkadaşım içiyor,
o yüzden ben de içmeliyim diye düşündüm.
Burada olsan seni sustururdum.
Neyle?
Şu an düşündüğün şeyle.
Ona kadar say, tamam?
Kapıyı aç.
Jin-a ile çıkmamın hata olduğunu düşünmüyorum.
Benim standartlarıma uymuyorsun.
Neden her zaman iyi olduğunu söylüyorsun?
-Gel buraya. -İstediğin kadar kızabilirsin.
-Annemi kesinlikle kötüleyebilirsin. -Yoon Jin-a burada.
Bunu senin için yapıyoruz. Sürekli vazgeçip duramazsın.
Bay Nam'ın taciz ettikleri...
Tanrım, Jin-a...
Birbirimize ihanet etmeyelim.
-Bana kayınço de. Dur. -Kayınçoymuş.
-O benim kardeşim. -O benim sevgilim!
Babam burada.
Ne diyeceği kimin umurunda? Bu neyi değiştirir?
Başka kim bana bu kadar değer verebilirdi ki?
Tüm stresle hep tek başına uğraşıyorsun.
Bana niye yalan söyledin? Niye?
Bırak onu. Hemen! Sana bırak dedim!
Jin-a.
Ben iyiyim. Gerçekten.
Ben de iyiyim.
Her zorluğu atlatabilirim.
Altyazı çevirmeni: Berin Soylu