LEE SI-AN
CHUNG YOU-JIN
KIM MIN-SEOL
BAE JI-YEON
KIM HYE-JIN
KIM A-RIN
PARK HAE-LIN
KIM TE-HWAN
KOOK DONG-HO
JANG THEO
KIM JEONG-SU
YUK JUN-SEO
AN JONG-HOON
PIEKŁO SINGLI
Jak ci się podoba drugi dzień w Raju?
- Drugi dzień? - Tak.
Ty, śpisz?
„Ty, śpisz?”
Masakra.
Serio?
Nie wierzę.
Śpisz?
Nie.
Co za ulga.
Całe szczęście.
No to jak ci się podobał drugi dzień w Raju?
Drugi dzień?
Jakim cudem jesteśmy tu znowu?
Jak to się stało?
Bo wygrałeś grę.
Owszem.
- Ale czy było warto? - Co?
Jak myślisz?
Rozczarowałem się.
- Serio? - Nie mieliśmy kiedy pogadać.
No nie?
Czuję, że to był ważny dzień.
Tak?
No nie wiem.
Nie wiem,
co teraz czujesz,
szczerze mówiąc.
Prawie nie rozmawialiśmy.
Zastanawiam się,
czy straciłeś mną zainteresowanie.
Przeszło mi to przez myśl.
Może to przez twoje zmęczenie.
Po prostu…
tak o tym myślałam.
Ale myślę,
że mimo to się starałem.
Jasne.
Ale z twojej perspektywy
mogłem być zbyt zmęczony…
To ci się nie podobało?
- Tak? - Tak.
Byłeś dziś inny niż wczoraj.
Nie jestem typem, który mówi o emocjach.
Słowa to nie jest moja mocna strona.
Twardziele tak mają?
Nie rozumiem tego.
Nie umiem przywyknąć do tego tempa.
Mamy dzień czy dwa na ważne decyzje.
Nie proszę cię o żadną decyzję.
Chcę wiedzieć, jak się teraz czujesz.
Dobrze się czuję.
To bądź dla mnie milszy!
Ale ja już taki jestem. Co mam zrobić?
Przecież się staram.
Możesz być bardziej czuły.
Dla mnie.
A kiedykolwiek byłem?
Tak, wczoraj.
Wczoraj?
Dobra.
Postaram się.
Nie piątka!
Tylko nie to.
- To nie ta okazja. - Przytul ją!
Teraz jesteś po stronie Si-an?
Czemu on to robi?
Takie coś.
Kyuhyun był dla niego wyrozumiały.
Teraz bierze stronę Si-an.
Co to za pomysł z piątką?
„Dawaj, stara!”
Masakra.
Nie piątka!
Jesteś okropny.
Myślę, że nie da się wymusić
idealnego związku.
Tak uważam.
Zwłaszcza miłości.
Ale w związku trzeba znaleźć wspólny grunt.
To prawda.
Mamy różne życia.
Ty i ja.
- No nie? - Tak.
Chodzi mi o to, że powinniśmy bardziej się postarać.
Jeśli to możliwe.
Jesteśmy podobni w niektórych kwestiach.
I pod wieloma względami różni.
Ja też się postaram.
Spróbuję być delikatniejszy.
Zakryj się.
Położymy się?
Chodź.
Podoba mi się ta rozmowa.
Rozumiem ich oboje.
Mimo że czasem mnie frustrowali i robili dziwne rzeczy,
to ta rozmowa była piękna.
- Idealna. - Wyszła naturalnie.
Owszem.
Si-an ma rację,
w związku trzeba się starać dopasować do drugiej osoby.
To konieczne.
Ale wymaganie zmiany od partnera
jest niedopuszczalne.
Nie możesz zrobić z kogoś kogoś zupełnie innego.
Ludzie się tak drastycznie nie zmienią.
Tak to widzę.
To trudne.
Nie pierwszy raz to mówiła.
Już wcześniej to mówiła.
Powtarza się.
Ja widzę to tak.
Mimo że wiedzą, że nie są kompatybilni,
nadal ich do siebie ciągnie.
To było zabawne, gdy Jun-seo spytał,
czy kiedykolwiek był czuły.
To było…
Nie dogadują się.
Nie wierzę, że to powiedział.
- „Nie jestem czuły”. - Kto to mówi?
I na koniec chciał przybić piątkę.
Ale szczerze,
to byłoby nienaturalne, gdyby Jun-seo próbował być słodki jak Jeong-su.
Si-an oczekuje zbyt wiele.
Wie, że on taki nie jest.
A mimo to się zadurzyła.
Wtedy próbujesz zmienić partnera.
A on wtedy mówi…
„Taki już jestem”.
„Kiedyś byłeś inny”.
Tkwią w przeszłości.
Wypominają różne rzeczy.
Ale Jun-seo uważa, że w ogóle się nie zmienił, zawsze taki był.
To początek ich relacji, więc mówią, czego oczekują.
Tak.
DZIEŃ 8
Są w jednym pokoju.
- Razem. - Co za cisza.
To Min-seol.
Chce się wygadać?
Min-seol?
Cześć.
Hej.
Przyszłam pogadać.
Podjęłaś decyzję?
Ja?
Będę się starać.
O Jun-seo?
To fajnie.
Ale…
Pojechał do Raju z Si-an,
żeby potwierdzić swoje uczucia, nie?
Najlepiej będzie go spytać, gdy wróci.
Spytam go, gdy wróci,
ale mnie to stresuje.
Nie wiem, jak zacząć.
Trudno mi do niego zagadać.
Ale Jun-seo musi się określić, no nie?
Jasne.
Coś między nami było.
Musi się określić, żebym mogła sobie wszystko uporządkować.
Czemu ja muszę tak cierpieć?
Najlepiej sama do niego zagadaj i go spytaj.
O co?
„Chcesz się napić Johnnie Walkera?”
„Napijmy się razem…”
Która wersja lepsza?
Powiem: „Napijmy się Johnnie Walkera”.
Tak lepiej.
Poćwiczmy.
- Co? - Któraś będzie Jun-seo.
Mamy ćwiczyć?
Ja zacznę.
Dawaj.
Jun-seo, musimy pogadać.
- OK. - Pogadajmy.
Dobra.
Idziemy.
- I siadamy. - Siadamy.
No nie mogę.
Co?
- Mów dalej. - Siadamy.
- Jak było w Raju? - Cóż…
Dobrze się bawiłeś?
- Tak, dużo gadaliśmy. - Masakra.
Piłeś Johnnie Walkera?
Załóżmy, że nie.
- Boże. - To urocze.
Nie pił Johnnie Walkera.
Spytałeś, czy chcę lecieć do Raju.
Tak, powiedz, że cię tym zwiódł.
„Nic nie rozumiem”.
„Jestem zdezorientowana”. Tak powiem.
Ja nie mogę.
- Zabawne. - „Poważnie”.
„Nie mogłam przez to spać”.
„Czemu spytałeś, czy chcę lecieć?”
„Czemu patrzyłeś na mnie, jakbyś chciał mnie wybrać?”
Powiedz, że było ci smutno.
- „Było mi smutno!” - „Było mi smutno!”
„Myślałam, że mnie wybierzesz!”
„Moje koleżanki też tak myślały”.
„Pożegnałyśmy się już”.
- Dobre! - Powiem tak.
- Dobre. - Tak?
Super.
- To dobry pomysł? - Mój styl.
Jesteś urocza.
Dzięki Min-seol
atmosfera w programie
jest znacznie weselsza.
Cieszę się z tego.
- To miła odmiana. - Tak.
Ma pozytywną energię.
Pa, pa.
Helikopter dał mi zastrzyk dopaminy.
Śpiąca jesteś?
Oprzyj się.
Jesteśmy nad chmurami.
Jeong-su.
Czemu oni ciągle tak siedzą?
Gdybym był Jun-seo, zamieniłbym się miejscami.
Zdrzemnij się.
Pora spać.
W helikopterze położyła głowę na ramieniu Jun-seo.
Więc…
Ja jestem bardziej konserwatywny,
więc trudno się na to patrzyło
i dużo o tym myślałem.
Czyli jest konserwatywny.
Skoro to mu się nie podobało,
wolałby, żeby oparła się o niego?
Pomijając konserwatyzm,
gdy kobieta, która ci się podoba, przytula się do innego…
- To boli. - Nic dziwnego.
- To wkurzające. - Może pomyśleć…
„Ona woli Jun-seo ode mnie”.
- Owszem. - Tak.
Reakcja Jeong-su to właściwie dobry znak,
bo taka zazdrość oznacza,
że naprawdę coś do niej czuje.
Ale nawet jeśli Jeong-su faktycznie czuje coś do Si-an,
to czy wyraził to jej w wyraźny sposób,
tak definitywnie?
Nie.
Ale jest pewien uczuć.
Tylko że Si-an o tym nie wie.
Ona tego nie wie.
- Tak. - Coś im nie wyszło.
Wyszło super.
- Świetnie. - Tak.
Też tak myślę.
To jest słodkie.
- Theo… - Jest jakiś chudy.
- Wychudł. - Zmizerniał.
Nie dziwota.
To Si-an?
Zrobiłam im to zdjęcie.
Fajne wyszło.
Dałem jej ten pierścionek.
Wyglądacie jak para.
To jest super.
Tęsknisz za nią.
Co?
Tęsknisz za Si-an, nie?
Przestań.
Daj to zdjęcie, powieszę je.
Tak tęskni za Si-an,
że patrzył na zdjęcie ze łzami w oczach.
- Ziewałem. - Daj jedno.
Chciałam spytać.
Tylko ziewałem.
Si-an poleciała do Raju, więc…
Nie wiem, czy pobyt w Raju umocni jej uczucia.
A może nic się nie zmieni?
Nie wiadomo.
Staram się nie być niecierpliwy.
Gdzie są wszyscy?
Wróciliśmy.
- Czekaj. - Wróciliśmy.
Mówiłam, że nie będę się tak witać.
Muszę dopasować zachowanie do stroju.
Będę elegancka.
Już to spaliłaś.
- Dzięki, że niosłeś mi torbę. - Jasne.
- Nie ma problemu. - Pa.
Otworzyć ci drzwi?
Si-an otworzy.
Dzięki.
Jak było?
U nas?
Fajnie, dobrze się bawiliśmy.
Zbliżyliśmy się do siebie w Piekle.
Słucha uważnie.
Więc dzięki temu w Raju czuliśmy się ze sobą swobodnie.
- Było zupełnie inaczej, luźno. - Jasne.
- Jest zabawny. - Dogadujecie się.
Lepiej, niż myślałam.
Oboje się wygłupialiśmy.
Nie spodziewałam się, że taki będzie.
Tak to wyglądało.
Skończyła się woda.
Pora na Hye-jin.
Idzie tu.
- To ona! - Hye-jin?
- Hej. - Przyszła.
No cześć.
Chodź, mała.
Czemu tak wcześnie wróciliście?
Co wczoraj robiliście?
Jedliśmy ramyeon i zrobiliśmy sobie imprezę.
I rozmawialiśmy.
Brzmi fajnie.
Theo był niemożliwy.
Był niemożliwy.
- Czemu? - Jakoś tak dziwnie mówił.
Theo…
Theo.
Nie.
Nie?
Dobrze się bawiłaś?
- Fajnie było? - No…
Było fajnie, ale…
Nie wiem.
Chyba był zmęczony.
Nie wiem, tak ogólnie było…
Zrobiłam sobie za dużą nadzieję, bo poprzedni pobyt był świetny.
Źle, że tak szybko?
Tak, za dużo oczekiwałam po kolejnym pobycie.
- Większej więzi emocjonalnej. - Komunikacji.
Chciałam, żebyśmy byli bardziej ekspresyjni.
Jun-seo nie jest typem ciepłego, czułego faceta.
To prawda.
To typ twardziela.
Jest jak bestia.
Bestia…
Ciągle mówi „ty”.
„Ty, zrobiłaś to”?
Czyli nie tylko do mnie.
- Bolało mnie to. - Mnie też.
Przypominałam mu, żeby mówił mi po imieniu.
A on ciągle mówił „ty”.
- Tak do ciebie mówił? - Ciągle.
- „Ty, co zrobiłaś?” - „Ty”.
To było…
Też go o to spytałam.
Czy zawsze tak ma, czy czuje się tak swobodnie.
Spytałam go w Raju.
Mówił mi, że mu się podoba.
- Jasne. - Ale…
Nie wiem, czy to prawda.
- Jun-seo? - Mówi, że fajnie.
„Fajnie było, podobało mi się”. Ale to tyle.
Ze mną też tak było.
Do mnie też tak mówił.
„Było fajnie”. I tyle.
Boże, niedobrze.
Nie wiem, to trochę…
Powiedział, że mnie lubi, ale to nie wydaje mi się szczere.
Powiedział, że cię lubi?
Kumam to.
Czemu to nie wydaje się szczere?
Czemu nieszczere?
Nie wiem.
Może był zmęczony, a może za dużo oczekiwałam.
A może mamy po prostu inne podejście.
Powiedziałam mu to.
To, co mi się nie podoba.
Poprosiłam, żeby był dla mnie milszy.
Odpowiedział, że się postara.
Że nad tym popracuje.
Rozmawialiście nawet o czymś takim?
Czyli totalnie mu zależy na Si-an.
Skoro rozmawiacie na takie tematy.
Ale… prawie zapomniałam.
Gdy jedliśmy.
Jedliśmy razem.
Rozmawialiśmy sobie
i nagle powiedział, że rozważał Min-seol.
Coś w stylu: „Dużo o niej myślę”.
- No i… - Serio?
Jej imię mnie zbiło z tropu.
Boże, Kim Min-seol.
Zaczęła się szczerzyć.
Jest taka oczywista.
Wszystko inne się już nie liczy.
Jej imię mnie zbiło z tropu.
Zareagowałam… „O matko”.
Myślałam, że Jun-seo traktuje mnie jak siostrę,
ale skoro myśli o mnie nawet w Raju…
Szkoda mi Si-an, ale się ucieszyłam.
Trudno było powstrzymać uśmiech.
Ja też chcę coś powiedzieć.
Przyszedł do mnie wcześniej i spytał, czy chcę lecieć do Raju.
- Serio? - Tak.
Spytał, czy chcę lecieć.
Mówił mi, że lubi whisky. Johnnie Walkera.
Więc powiedziałam, że się tego napijemy w Raju.
Słyszałam wczoraj, że pił whisky.
Spytałam go o to.
Powiedział, że nie Johnnie Walkera.
- Dlatego… - Co jest?
Więc myślałam, że polecę do Raju.
Miałam nadzieję.
Nawet się pożegnaliśmy.
Jasne.
- A nagle wybrał Si-an. - Myślałam, że Min-seol.
Byłam w szoku.
Więc jeśli będziemy mieć okazję pogadać,
spytam, czemu mnie wtedy zagadał.
Ale…
Gdy pierwszy raz
byliśmy w Raju, czułam się zestresowana
i miałam mętlik.
Ale Jun-seo powiedział coś, co zapadło mi w pamięć.
„Nie musisz mnie wybrać. Ja wybieram ciebie”.
Powiedział to?
Tak.
Przedwczoraj?
- Na pierwszej randce w Raju? - Tak, na pierwszej.
Ale kolejnego dnia przy kolacji powiedział,
że myślał o tobie.
Po co to mówił?
Jakby nie skupiał się na randce.
- Ale czemu… - Może to ze zmęczenia.
Ale po co ci to mówił?
Czemu powiedział ci, że myśli o mnie?
Tak czy siak, wyglądał na niezadowolonego.
Wiecie, jak czasem bywa niezręcznie.
Skończyliśmy jeść,
a on od razu wstał i chciał iść.
Prawie nie rozmawialiśmy.
Że co?
Serio.
No.
Ta dezorientacja ma sens, nie?
Chyba nie oszalałam, co?
Ciekawe.
Owszem.
Ciekawe.
Boże.
Si-an może po tym znów zacząć mieć wątpliwości.
- Po tej rozmowie. - Tak.
Myślała, że facet jest całkiem skupiony na niej,
a okazuje się,
że podobne rzeczy mówił Min-seol.
Znowu zacznie się zastanawiać.
Min-seol nie próbowała robić afery.
Naprawdę ma mętlik w głowie
i chciała to omówić.
Tak.
Była cicho, póki Si-an
nie przyznała, że Jun-seo o niej myśli.
Wtedy się uaktywniła.
I wspomniała o Johnnie Walkerze.
- Nie kłamała. - To wszystko prawda.
Ale Si-an może to wszystko źle odebrać.
Jun-seo jest taki…
Przeraziłam się.
Dziś kobiety zagrają w grę
o randkę w Raju.
Masakra.
Nieźle.
Przyjdźcie na basen.
Czemu znowu basen?
Nieźle.
- Nagle się stresuję. - Znowu mam nerwy.
Proszę.
Będą się wrzucać.
Racja.
Pewnie muszą się wrzucić.
Idą.
Brutalne.
Boję się.
Błagam, proszę.
- Boję się. - Chcę do Raju.
- Mamy się spychać? - Może.
Wcześniej się tak nie stresowałam.
Ja też.
Dziś kobiety zagrają w grę o randkę w Raju.
Tylko trzy najlepsze zawodniczki w kolejności miejsc wybiorą mężczyzn,
z którymi polecą na randkę w Raju.
Dzisiejsza gra to…
„Walka na boi”.
To jest boja?
Mamy się na tym bić?
- Wejdziemy na to… - Staniemy.
Będziemy się spychać?
Kobiety ustawią się na boi.
Po gwizdku muszą się z niej zepchnąć.
Taka gra oznacza,
że można się popisać, ale też ośmieszyć.
Dziewczyny będą waleczne.
Zwłaszcza Hae-lin, A-rin i Min-seol.
- Tak. - Będzie ostro.
- Boże. - Masakra.
Trzy zwyciężczynie pierwszej rundy przejdą do finału.
Chcę być w finale.
Dobierzemy pary w losowaniu.
Trzy osoby, które wylosują ten sam kolor,
stoczą trzyosobową rundę.
Dobra.
- Trzy osoby… - To trudniejsze.
- Losowanie jest kluczowe. - Tak.
Nie chcę z Si-an.
Kim A-rin pierwsza wylosuje piłkę.
Oby nie potrójną.
- Zielona. - Kim A-rin, zielona.
Co ma?
Chung You-jin, czerwona.
Czerwony albo zielony.
Lee Si-an, zielony.
Mogą być we trzy.
Co?
Kim Hye-jin, zielona.
Co?
Potrójne starcie!
O kurde!
A-RIN, SI-AN, HYE-JIN
Masakra.
Daj mi fory, dobra?
Nie będzie łatwo.
Trójka już się dobrała.
Owszem.
Park Hae-lin, żółta.
Kim Min-seol, żółta.
- Chcę lecieć do Raju. - Ja też.
- Los jest okrutny.
Też chcę lecieć.
Bae Ji-yeon, czerwona.
CZERWONE YOU-JIN KONTRA JI-YEON
Boję się!
- Nie możemy dziś zostać. - Nie.
- Lećmy. - Koniec z Piekłem.
Ale któraś z nas zostanie.
Ja walczę z Si-an.
Dziewczyny z czerwonymi piłkami,
Chung You-jin i Bae Ji-yeon.
Wejdźcie na boję.
- Powodzenia. - Dawaj!
- Powodzenia! - Powodzenia.
Ale zimna!
Zimna woda.
Ale ślisko.
Boję się.
Jesteś wysportowana?
Pewnie jesteś dobra.
Ale nigdy nie robiłam czegoś takiego.
Nie wiem, kto wygra. Ji-yeon dużo ćwiczy.
- Obie są wysportowane. - Tak?
You-jin ma silne nogi, to pomoże z równowagą.
Wyglądasz tak stabilnie.
Jakim cudem?
Boję się.
Ciągle to powtarza.
Może tak dla zmyłki.
Gotowe.
Powodzenia.
Rany.
„Boję się!”
„Tak się boję!”
Ji-yeon!
Dusi ją?
Ale ją chwyciła.
Ji-yeon!
Przerażające.
Ale super!
Nie!
- Ji-yeon! - Ji-yeon!
Ciągnie ją za włosy?
Ji-yeon!
Łaskotki.
Punkt za urok.
Łaskotki.
Łaskotki!
Nie!
To nie działa.
Rany!
Nie!
Boże!
Nie!
Bae Ji-yeon odpadła.
Wygrała Chung You-jin.
- Brawo. - Są drapieżne.
Przepraszam.
Użyła głowy.
To było mocne.
Fajna ta gra.
- Ji-yeon wygrała słodyczą. - Tak.
Te łaskotki były urocze.
Brawo.
Zawodniczki z żółtymi piłkami, Park Hae-lin i Kim Min-seol.
- Jazda! - Wejdźcie na boję.
Powodzenia.
Obu zależy na randce w Raju.
Co za gra.
Min-seol i Hae-lin są zdesperowane.
- Owszem. - No.
Każda chce wygrać.
I lubią różnych facetów.
Dlaczego my?
No nie?
Dawno nie byłam w Raju.
Nie wiem, co się dzieje poza Piekłem.
Chcę dziś wygrać i lecieć do Raju z Jun-seo.
Muszę wszystko uporządkować.
Jestem dość silna.
I wysoka, co powinno mi dać przewagę.
Serce mi wali.
Gotowe.
Silna jest.
- Ustawiła się. - To już koniec?
Tak ją popchnie?
Niżej!
Zniż się!
Hae-lin jest mocna!
- Nie, Min-seol! - Złap ją za nogę, Min-seol.
Złap ją za nogę. Niżej.
Super!
- Zwrot akcji. - Serio?
Słucha rad.
- Super. - Dawaj!
- Dobrze! - Jeszcze trochę!
Nic nie wiadomo.
- Pchaj! - Dawaj!
- Pchaj! - Zepchnij ją!
- Pchaj! - Dawaj!
- Nie mam siły. - O nie.
Zmęczyła się.
Wstała.
Podniosła ją…
Nie!
- O nie! - O nie!
Szpagat!
- Nie wpadnę! - Nie!
Nie spadnę!
Nie wpadnę!
Nie spadnę!
Nie wpadnę!
- Ale chwyt! - Trzyma się.
Boże!
Nie spadnę!
Nie wpadnę!
Nie!
Min-seol!
„Nie wpadnę!” Dobre.
Nie wpadaj.
Nie!
Min-seol!
Min-seol odpadła.
Wygrała Park Hae-lin.
- Silna jest. - No nie?
Wykończyła mnie.
Nasza najmłodsza biedaczka.
Było ostro.
Starała się.
- Brawo. - Dobra gra.
Byłaś świetna, Hae-lin.
Jest rozczarowana.
- Czekam na potrójne starcie. - Ja też.
Każdej z nas zależy na innym facecie…
- Stresuję się. - Ja bardziej.
To twoja wina!
Denerwuję się.
Serio.
Zielone zawodniczki,
Kim A-rin, Lee Si-an i Kim Hye-jin.
Wejdźcie na boję.
Potrójna walka nie będzie łatwa.
- Rzucą się na Si-an. - Owszem.
- Dwie pozostałe. - Tak.
Wydaje się najsilniejsza.
I ma silne ciało.
Owszem.
Dam radę.
Dawaj, Lee Si-an!
Szczęściara.
Dawajcie.
- Powodzenia. - Hye-jin!
Zacznijcie po gwizdku.
Gotowe.
Co jest?
Co?
O Boże!
Obie?
- Co jest? - Co?
Boże!
Nie ma żartów.
Kim A-rin odpadła.
Koniec gry.
Nie miała szans.
Nie chcę.
- Czekaj. - Dobra.
- Wstawaj. - Czekaj.
Litości!
A jeśli ona ją wrzuci?
- Daj mi fory. - Dobra.
Dobra?
Jest przerażająca.
Złożyła ją jak kartkę papieru.
Nie!
- Hye-jin, wstawaj! - Trzymaj się!
O ludzie.
- Kopią się. - Co się dzieje?
Hye-jin jest dobra.
Aż sam się męczę.
Trzymaj się!
Chwila.
Jestem zmęczona.
Jak prawdziwa bitwa.
Czekaj.
Musisz usiąść.
Nie!
- Nie! - Nie!
- O nie! - Rany.
Pośliznęła się. Nie!
- Co? - Utrzymała się?
Jak wańka-wstańka!
- Nie spadła! - Przeżyła.
Przetrwała.
Pchaj ją!
Jeszcze trochę.
- Dawaj! - Pchaj!
O Boże.
Są niesamowite.
No nieźle.
Muszą być zmęczone.
Wpadnij wreszcie.
Nie mam siły.
- Daj z siebie wszystko! - Nie mam sił.
- Dawaj! - Myślałam, że tam umrę.
Trzymajcie się!
Dawajcie!
Dacie radę!
Chyba ją zepchnie.
Znowu się utrzymała.
Wrzuć ją!
Nie!
Podniosła ją?
Jakim cudem?
Wrzuć ją!
Nie!
Trzymaj się.
Kim Hye-jin odpadła.
Wygrała Lee Si-an.
Nie.
- Si-an jest silna. - Owszem.
- To było coś. - Epicka walka.
Epickie starcie.
Byłaś super.
Serio.
Jesteś za silna.
W finałowej rundzie zmierzą się trzy kobiety.
Chung You-jin, Park Hae-lin i Lee Si-an.
Przyjmijcie pozycje.
Chodźmy.
Pewnie są wykończone.
Nie mogę patrzeć.
Ręce mi zemdlały.
Dong-ho, będziesz w Raju!
Ja zostanę, baw się dobrze.
Hae-lin jest dobra.
Długie ręce i nogi pomagają,
dają duży zakres i siłę.
Si-an ledwo co skończyła pierwszą walkę.
Jest zmęczona.
Dlatego powiedziałam, żeby najpierw ją zaatakować.
Bo obu zależy na Dong-ho.
Zacznijcie po gwizdku.
Gotowe.
Co?
Miały połączyć siły, a jednak nie.
To przez Dong-ho.
Walka o Dong-ho.
Co?
Chciałam, żeby You-jin przegrała.
Hae-lin od razu mnie zaatakowała.
To była walka o Dong-ho.
Cholera. Nie.
Co ty robisz, Hae-lin?
Teraz ja.
„Teraz ja”.
„Boję się”.
Teraz ja.
Hae-lin jest dobra.
- Umie walczyć. - To czarny koń.
Boże, nie!
Nie daj się!
- Co? - Rany.
- Połączyły siły? - Spychają ją.
Boże, nie!
Nie daj się!
- Nie! - Wykręciła się.
Nie daj się!
Chung You-jin odpada.
Oberwałam w brzuch.
Chciałam się utrzymać, ale to mnie sparaliżowało.
Wtedy nadeszła Si-an i spadłam.
Hae-lin jest silna.
Przerzuciła ją.
Prawie po wszystkim.
Przerażające.
Boże.
Trzeba to przyznać Si-an.
- Totalnie. - Na koniec…
Przerażające.
Boże.
Park Hae-lin odpadła.
Wygrała Lee Si-an.
Przerażająca kobieta.
Od teraz się jej boję.
Wojowniczka.
Miała strategię.
Świetnie.
Gra o randkę w Raju dobiegła końca.
Oto ostateczne wyniki.
Pierwsze miejsce, Lee Si-an.
Drugie miejsce, Park Hae-lin.
Trzecie miejsce, Chung You-jin.
Kobiety z pierwszych trzech miejsc
po południu wybiorą mężczyzn, z którymi polecą do Raju.
Si-an jest niesamowita.
To była najbardziej emocjonująca gra kobiet.
- Niesamowita. - Tak.
Wygrała nawet potrójną walkę.
Podobało mi się.
Fajnie się to oglądało.
Tak jak walkę mężczyzn w ringu.
Było mocno.
Wygląda na to, że miejsce Si-an jest w Raju.
- To jej przeznaczenie. - Owszem.
Tak?
Tylko ona codziennie lata do Raju.
Co chwilę zostaje wybrana, wygrywa, jest silna.
Jest niepokonana.
- Owszem. - Zbyt mocna.
Ale ciekawe, czemu Si-an aż tak się starała wygrać.
Jako zwyciężczyni wybiera pierwsza.
Tak mocno o to walczyła?
Myślę, że nie. Po prostu chciała wygrać.
Tak sądzisz?
Ja myślę, że chce lecieć do Raju z kimś konkretnym.
Zostało tylko kilka dni.
Musi się upewnić w uczuciach,
w tym, na kim jej zależy.
- Moim zdaniem… - Jeong-su?
Koniec końców,
Si-an skończy z Jeong-su.
Dlaczego tak mocno walczyła o zwycięstwo…
Niedługo się dowiemy.
Była też walka o Dong-ho.
Dwie kobiety o niego toczyły bój.
Hae-lin mówiła wczoraj,
że poleci do Raju z Dong-ho.
- Była zdeterminowana. - Bardzo.
Po jej minie i waleczności było widać, jak jej zależy na Dong-ho.
Tak.
Min-seol też była zdesperowana.
„Nie chcę wpaść!”
Wszystkie się starały.
Pierwsza runda Si-an była jak finał.
Owszem.
Aż mnie zatkało po tym starciu.
Nie mogłem patrzeć. Była przerażająca.
Hae-lin mnie zaskoczyła.
Mówiła, że czuje się pewnie w grach.
You-jin była trzecia.
Tak.
Jeśli Hae-lin nie wybierze Dong-ho,
You-jin może go wybrać.
Wczoraj dobrze się bawiła z Jeong-su, może weźmie jego.
- Fajnie było? - Co?
Wczoraj.
Jest przezabawna.
Komediantka.
- Jest urocza. - Bardzo.
Jestem ciekaw, co czuje.
- You-jin? - Mieliśmy podwójną randkę.
- Serio? - W barze.
You-jin i Jeong-su świetnie się bawili.
- Ich więź… - Kliknęło?
Świetnie się dogadywali.
Ale nie w tym sensie.
Serio?
- Jako przyjaciele. - Tak ją widzisz?
Po prostu się dogadują.
Najważniejsze, kogo zaprosi Si-an.
Ciekawy jestem.
Jeśli wybierze Jeong-su, You-jin nie będzie już mogła go zaprosić.
Nie widziałem za często Si-an z Jeong-su,
więc sam nie wiem.
Może dlatego go wybierze.
Myślę, że wybierze Theo.
To może znaczyć, że podjęła ostateczną decyzję.
Już można podejmować ostateczną decyzję.
Tak, ale ona może być nadal rozdarta.
Na miejscu Si-an zaprosiłbym tego,
kogo po prostu najbardziej lubię,
czy to Jun-seo, Theo czy Jeong-su.
Myślę, że tak zrobi.
To w jej stylu.
Nie ma już sensu niczego komplikować.
Nie warto rozważać nowych osób.
Si-an ma trudną sytuację.
Największy mętlik w głowie.
Gry nie są naszą mocną stroną.
Jak wypadłam? Na zdesperowaną?
Pięknie wyglądałaś.
Serio?
- Tak. - Ale pod koniec…
Nie powinnam była łapać jej za nogę.
Czemu kazał mi to zrobić? Co on wiedział?
Złap ją za nogę, Min-seol.
Złap ją za nogę. Niżej.
Czemu kazał mi to zrobić? Co on wiedział?
Powinnam ją zepchnąć, a ten każe chwytać nogę!
Masakra.
I rozczarowanie.
No, zawiodłam się.
Ważne, że się starałyśmy.
Jasne.
Starałam się na marne. To jakbym w ogóle nie próbowała.
Starałam się, ale po prostu nie wyszło. Nic z tym nie zrobię.
To kwestia szczęścia. I losowania.
Jasne.
Póki się starasz, jest dobrze.
- Jasne. - Nic więcej nie zrobisz.
Nie zmienisz wyniku.
Głupio by było wygrać, bo ktoś dał ci fory.
Owszem.
Lepiej przegrać po ciężkiej walce.
Racja.
One wszystkie przegrały?
Tak, to one odpadły.
Ciekawe, kogo wybierze Si-an.
- Pewnie Theo. - Theo.
Z Jun-seo była dwa razy.
Mam nadzieję, że Jun-seo nie poleci dziś do Raju.
Cześć.
Wystroiłaś się.
Przyjdziesz do nas? Czy…
Chodźmy tam.
Dokąd?
Tam.
Chodź tam, ładnie jest.
Zostały tylko dwa dni.
Czas szybko leci.
Nadal próbujesz sobie wszystko poukładać w głowie?
Mam nadzieję, że nie byłem zbyt natarczywy.
Nie byłeś.
Powtarzałam wszystkim, że nie czuję od ciebie presji.
Jasne. Chciałem tylko spytać.
Jeśli po powrocie z Raju czy z biegiem czasu
twoje uczucia do Jun-seo są silniejsze niż do mnie,
to moje zachowanie może cię wkurzać.
Martwiłaby cię jego reakcja.
Dlatego chciałem spytać, co czujesz.
Szczerze…
Po dwóch pobytach w Raju z Jun-seo
moje uczucia faktycznie się nasiliły.
Ale to nie tak, że go wybieram.
Szczerze mówiąc…
Trudno mi z tobą o tym rozmawiać, ale…
Lepiej, żebyś usłyszał to ode mnie niż od kogoś innego.
- Zbyt na ciebie naciskam? - Nie.
Mam kontynuować? Nadal mnie rozważasz?
Powiedz mi. Wiesz, że lubię mieć jasność.
Jeśli zależy ci na mnie najmniej z naszej trójki,
to nie będę się narzucał. Chyba że jestem drugi.
Zostały tylko dwa dni.
Musisz się zdecydować. W zgodzie ze sobą.
Ja w zgodzie ze sobą mówię ci to wszystko.
Dla mnie…
To Jun-seo i…
- Jeong-su. - Czyli jestem trzeci.
- Wybiorę między nimi. - Jasne, dzięki.
Theo…
Chciałem to usłyszeć.
Te wszystkie moje awanse…
- Czułaś się niezręcznie? - To było miłe.
Theo, byłeś…
Boże, ja…
Postawiłem wszystko na jedną kartę.
Wiedziałem, że to ryzykowne.
Zawsze otwarcie wyrażałeś mi swoje uczucia,
więc też mnie do ciebie ciągnęło.
Ale ciągle…
jeździłam do Raju.
I byliśmy osobno.
Racja.
Więc przez to się rozeszliśmy.
To głównie dlatego.
Jasne.
Ale szczerze,
nie musisz przez to płakać ani czuć się winna.
Niczego nie żałuję.
W prawdziwym życiu też otwarcie wyrażam uczucia.
Ale nie tak szybko i mocno.
Nie zakochuję się tak łatwo.
Zastanawiałem się, czemu to poczułem.
To, jak cię traktowałem…
Byłem taki, gdy pierwszy raz się zakochałem.
- Jasne. - Dlatego tak szybko się zadurzyłem.
Więc niczego nie żałuję.
Zrobiłem wszystko. Nawet dałem ci kwiaty.
Pokaż mi.
Pierścionek z kwiatka.
Ładny, co?
„Tęskniłem za tobą”.
- Pójdę już. - Pa.
Weź to ze sobą.
Porąbię dla ciebie drewno.
I ugotuję ci coś ciepłego.
- Dobra. - Tak?
Jestem wdzięczny.
To były dla mnie wyjątkowe chwile.
Rany.
Nie mam chusteczek.
Rety.
Niczego nie żałuję. Dziękuję.
Co się ze mną dzieje?
Chciałbym, żebyś zapamiętała mnie
jako kogoś z czystym sercem, kto traktował cię
jak swoją pierwszą miłość.
Oczywiście.
Tym gorzej się z tym czuję.
Byłem szczęśliwy i…
Boże.
Przepraszam, Theo.
W porządku.
Gdy to mówiła i płakała,
poczułem ulgę.
Ale też smutek.
Chyba dlatego ją tak lubiłem.
Jest szczera.
Mówi wprost, co lubi.
Przestań! Co ty robisz?
Dokąd idziemy? Tam?
Nie wiem.
Nie, jesteś przystojny.
Dzięki. Ty jesteś ładna.
Cóż…
Ulżyło mi.
W Piekle…
Smutno mi, że nie mogliśmy spędzić razem więcej czasu.
To trochę…
Przeprosiłam go.
Musiałam go odrzucić.
To bolało, bo to Theo.
Nie narzucał mi się
i zawsze szczerze wyrażał, co do mnie czuje.
Dlatego źle się z tym czułam.
Smutno mi było.
- Wie, że dobry z niego facet. - Tak.
Gdy dała mu kosza…
- Było jej smutno. - Bardzo.
Zrobiła to z ciężkim sercem.
Powiedział jej, że kochał ją jak swoją pierwszą miłość.
- To było super. - Tak.
Prawie mi się oczy zaszkliły.
- Bo aż tak… - Wzruszające.
Kochał ją jak pierwszą miłość.
Rany.
Gdy kochasz kogoś tak mocno,
nawet koniec aż tak nie boli.
- Owszem. - Tak.
Jeśli dasz z siebie wszystko,
ale nie wyjdzie, to nie masz czego żałować.
Theo jest wyjątkowy.
Pewnie się teraz uspokoił.
- Tak. - Racja.
- Si-an go nie zapomni. - Będzie o nim myśleć.
Będzie długo go wspominała.
Theo zapada w pamięć.
- Dobrze się czujesz? - Co?
Dobrze się czujesz?
- A tak wyglądam? - Nie.
Nie wyglądasz dobrze.
Jest mi smutno.
Pogadaj z Jun-seo. Wrócił przed chwilą do pokoju.
Spytaj go wprost.
- Nie bij się z myślami. - Wyjaśnij to.
- Może po obiedzie? - To raczej zły moment.
Myślę, że lepiej teraz.
Jun-seo też wydaje się zamyślony.
Tak?
Dobra, pogadam z nim.
Chcesz pogadać?
- Ja? - Tak.
Wyglądasz, jakbyś dużo rozmyślał.
Niezbyt.
Serio?
To ona dużo rozmyśla.
Wszyscy chwalą to miejsce.
Jest niezłe.
Najlepsze tutaj.
- Serio? - Tak.
Musisz być rozczarowana.
Ja? Owszem.
Chciałbym, żebyś częściej bywała w Raju.
Dlatego chciałam dziś wygrać.
Jasne.
Ale poniosłam totalną porażkę.
- Ale czemu? - No?
Mogłaś się bardziej starać. A ja bardziej ci doradzić.
Dałam z siebie wszystko.
Rozpieszczony jesteś.
W jakim sensie?
Bo ciągle latasz do Raju.
- Nie. - Dzisiaj nie musisz lecieć.
Skończ z tym.
Już się nalatałeś.
Nie muszę tam lecieć.
Ale to i tak by zabolało.
Zraniło uczucia?
- Niby czemu? - No bo…
Nie chodzi o pobyt w Raju.
Jest jak jest.
Co powiedziałeś?
Co tam mamroczesz pod nosem?
„Co tam mamroczesz?”
„Co ty mówisz?”
Chyba sporo myślisz.
- Ja? - Tak…
Byłam naprawdę ciekawa.
Dlatego chciałam pogadać.
Czego ciekawa?
Gdy wczoraj wszyscy poszli…
Czemu chciałeś ze mną pogadać?
Z Si-an też o tym rozmawiałem.
Powiedziałem jej.
Z początku widziałem w tobie młodszą siostrę.
Ale zacząłem o tobie myśleć.
Powiedziałem jej, że nie wiem jeszcze, co o tobie myślę.
Przy kolacji, gdy nie musiałem o tym mówić.
- Wczoraj? - Tak.
Nie pytam o to, co wczoraj robiłeś.
Czemu chciałeś ze mną pogadać?
Mówię, że rozmawiałem o tym z Si-an.
- Nie możesz mi powiedzieć? - Myślałem o tobie.
Dlatego chciałem porozmawiać.
Ale wybrałem Si-an, bo czuję do niej coś więcej.
Podsumowując, gadałem z Si-an i spędziłem z nią więcej czasu.
Mimo kilku potknięć
zrozumiałem, że coś do niej czuję.
I wiem już, co czuję.
Teraz martwi mnie to,
że poświęcę się Si-an, a to wciąż będzie za mało.
W dodatku
starałem się być szczery,
a wyszedłem na niezdecydowanego.
Wszystko zależy od Si-an.
- Teraz wyraził się jasno. - Tak.
Dlatego się zastanawiałam,
czy jestem dla ciebie za bardzo jak siostra.
Na początku tak.
Ale potem byłem nieco rozdarty.
Gdy wróciliśmy z Raju?
- Tak, po powrocie. - Serio?
- Byłeś rozdarty? - Zdezorientowany.
Dlaczego?
Mój drugi pobyt w Raju był z tobą.
- Tak. - Więc…
Miałem cię z kim porównać.
- You-jin. - Instynktownie.
Ale…
Nie robiłem tego celowo.
Ale to porównanie przyszło samo.
Drugi pobyt podobał mi się znacznie bardziej.
Krótko mówiąc…
Jedzenie smakowało lepiej i fajnie nam się rozmawiało.
Ciągle myślałem o tym, że jest lepiej.
To był powód.
Rozumiem.
Tak to wygląda.
Nie wiedziałam, że byłeś rozdarty.
- Zwykle tego nie okazuję. - Jasne.
Dlatego też tego nie okazywałam.
Ale ciągle o tobie myślałam.
Byłam w Raju tylko z tobą.
Wiem.
Dobrze się bawiłam.
Nie poznałam innych za dobrze.
I wątpię, żeby to się zmieniło.
Więc nadal będę wybierać ciebie.
Tak to wygląda.
Nie chcę, żebyś czuł presję.
Nie czuję.
- Nie czujesz? - Tylko…
To trochę poczuj.
To niefajne.
Serio?
Nie.
Ja też starałem się być szczery, więc…
Rozumiem cię.
Ale…
Nie chcę, żebyś czuł presję.
Ale chcę, żebyś o mnie myślał.
Nie chcę, żebyś czuł się przy mnie niezręcznie.
Nie będę.
To ja też nie.
Nie czułem się niezręcznie,
tylko źle.
Chciałem o tym porozmawiać.
Dziękuję, że przyszłaś.
Jeśli nie polecisz do Raju, zjedzmy razem kolację.
Zjedzmy kolację?
I pogadamy więcej.
Będę długo pamiętała Jun-seo.
Jestem mu wdzięczna.
Kocham go i nienawidzę jednocześnie.
I mówię to dosłownie!
To wkurzające.
Ale co ja mogę? Muszę to znieść.
Jest urocza.
Wkurzone dziecko Min-seol.
Został dzień czy dwa,
sprawy zaczynają się wyjaśniać.
Jun-seo wyraził się jasno.
Nie będzie skołowana.
Teraz już nie.
Wyrazili się najlepiej, jak mogli.
Oboje, Min-seol i Jun-seo,
nie będą zdezorientowani.
On idzie naprzód.
Gorzej być wybieranym niż wybierającym.
Też tak myślę.
Wczoraj z Si-an…
Nie wyraziłem się jasno i aż mi z tym głupio.
Żałuję tego.
- Wstrzymywałeś się? - Tak.
Tutaj tempo jest inne niż w normalnym życiu.
Musimy tu dokonać wyboru
i się z kimś sparować…
Zastanawiałem się, czy to w ogóle możliwe w takim szalonym miejscu.
To trudne.
Ale będę się starał o Si-an.
Tak na serio?
Zdecydowałeś?
Kogo wybierzesz?
Ja?
- Ale… - Rany.
- Mów. - Jestem…
Szczerze, to jestem…
Traktuję to poważniej, niż myślałam.
No nie?
Wyglądasz na bliską łez.
Zainteresowanie kilkoma facetami jednocześnie jest…
Trudno to ogarnąć.
W normalnym życiu to się nie zdarza.
Ale tutaj tak.
Darzyłam uczuciem kilka osób jednocześnie,
więc czułam się…
- Bardzo… - Przytłoczona?
Nie przytłoczona.
Czułam się jak zły człowiek.
- Nie myśl tak. - Wiem.
Ale tak miałam.
Ale…
Codziennie jest inaczej.
I wszystko, co robili…
- To zmieniało moje podejście. - Jasne.
To musi doprowadzać cię do szaleństwa.
Przez te kilka dni…
Ale nadal…
Gdy jestem w związku,
lubię spędzać razem dużo czasu i okazywać czułość.
Lubię takie emocjonalne, słodkie interakcje,
nawet jeśli są nieco ckliwe.
Ale Jun-seo raczej nie jest
taką czułą, miłą osobą.
To mogłoby spowodować problemy w związku.
Mogłabym się frustrować. Tak uznałam.
Nie da się zmienić czyjejś osobowości.
Jestem skołowana.
Więc…
Nie wiem.
Głowa mi chyba eksploduje.
Zauważa, jak bardzo się różnią.
I że osobowości nie zmieni.
Wie o tym.
Ja myślę, że Jun-seo w związku byłby uroczy.
Faceci, którzy są szorstcy, ale okazują czułość czynami, też są uroczy.
Owszem, bardzo.
Ale Si-an nie podobało się to, jak do niej mówił.
Nie mogła tego zaakceptować.
Tak czy siak, wiemy, że wybierze jednego z dwóch.
Jun-seo albo Jeong-su.
Tak.
Da Jeong-su jeszcze jedną szansę?
Raczej tak.
- Wybierze Jeong-su. - Też tak myślę.
A ty? Nie zgadzasz się.
Czuję, że to będzie Jun-seo.
Gdyby wczoraj była zachwycona randką z Jun-seo
tak jak pierwszego dnia,
na bank wybrałaby Jeong-su.
Ale się rozczarowała.
Większy sens ma to,
żeby znów z nim poleciała i zweryfikowała swoje uczucia.
Zamiast sprawdzać Jeong-su i porównywać go do Jun-seo
i znów się motać…
Łatwiej upewnić się co do Jun-seo
i ewentualnie to skończyć.
Zgadzam się.
Ja bym tak zrobił.
- Jun-seo? - Tak.
Powinna Jun-seo.
To ma sens.
- Ale Si-an może uznać inaczej. - Nie jest tak logiczna.
Racja.
Jej pierwsza randka była z Jeong-su.
To zapadło jej w pamięć.
Nie jestem pewna. Czuję, że wybierze Jeong-su.
Żeby się upewnić.
Zweryfikować, co czuje.
Nie chce niczego żałować.
- Sprawdzi go. - Dla pewności.
Potem zdecyduje.
Ale jeśli wybierze Jeong-su,
to znaczy, że jej uczucia do niego są silne.
W takiej sytuacji nie będzie się wygłupiać
i zapraszać Jeong-su, żeby weryfikować te uczucia.
Zgadzam się, bo z Theo była bezpośrednia.
Tak.
Co myślisz, Hanhae?
Stawiam na Jeong-su.
Załóżmy się.
Przegrany stawia kolację.
Dobra.
Aż tak chcesz przegrać?
- To nie ostateczna decyzja. - Jestem aż tak pewna.
Taka pewna?
Mnie pasuje.
- Podzielimy rachunek na trzy. - Dobra.
Sam nie wiem. Jestem ciekawy, kogo wybierze Si-an.
Czuję, że wszystkich zaskoczy.
Tak?
Zadziwi nas?
PIEKŁO 17.00
Teraz wybierzemy pary, które udadzą się do Raju.
Faceci pewnie się stresują.
Aż się trzęsą.
- Serca im walą. - Aż tu czuć!
- Bo tak biją. - „Czy to będę ja?”
Zaczniemy od pierwszego miejsca, Lee Si-an.
Wskaż osobę, z którą chcesz lecieć do Raju.
Pewnie Jun-seo.
Też tak myślę.
Osoba, z którą chcę lecieć do Raju, to…
Po drugiej randce z Jun-seo
zrozumiałam, że on i Jeong-su mają zupełnie różne charaktery.
Jun-seo jest typem twardziela,
a Jeong-su to czuły, delikatny facet.
Czy wolałabym kogoś czułego?
Czy powinnam posłuchać głosu serca?
Nawet jeśli nie jest czuły,
to mam wybrać kogoś, z kim lubię spędzać czas?
Jestem rozdarta.
Rozdarta na pół.
Totalnie.
Ale chyba skłania się ku Jun-seo.
Tak?
- To głos serca. - Bardziej go lubi.
Chwila, moment.
Czemu nas tak interesuje, z kim chce być Si-an?
Moje życie jest dość zajmujące,
a ekscytuję się tym, z kim ona pójdzie na randkę.
- Bo to ciekawe. - Mega.
Aż się stresuję.
Osoba, z którą chcę lecieć do Raju, to…
Lee Si-an wybrała…
W KOLEJNYM ODCINKU
Osiągnę wszystko, czego chcę.
Trzeba się tylko starać.
To noc zmartwień.
Chcesz jeszcze o coś spytać?
Zwykle nie interesują mnie takie rzeczy.
Czuję, że nie jest mnie ciekawy.
Od początku mu na tobie zależało,
to się nie zmieniło.
Dzięki tobie zaangażowałem się w program.
Podejmiecie teraz ostateczną decyzję.
Osoba, z którą chcę opuścić Piekło, to…
Napisy: Małgorzata Fularczyk