LEE SI-AN
CHUNG YOU-JIN
KIM MIN-SEOL
BAE JI-YEON
KIM HYE-JIN
KIM A-RIN
PARK HAE-LIN
KIM TE-HWAN
KOOK DONG-HO
JANG THEO
KIM JEONG-SU
YUK JUN-SEO
AN JONG-HOON
SINGLE'S INFERNO
Kumusta ang pangalawang araw mo sa Paraiso?
-Pangalawa? -Oo.
Tulog ka na?
Tulog ka na?"
Nakakatawa 'yon.
Seryoso?
Imposible.
Tulog ka na?
Hindi.
Buti naman.
Bale, kumusta ang pangalawang araw mo sa Paraiso?
Pangalawang araw ko?
Pa'no tayo nag-Paraiso nang dalawang araw?
Grabe.
Pa'no tayo nakabalik dito?
Kasi nanalo ka at nag-first.
Oo nga.
-Pakiramdam mo ba, worth it naman? -Ano?
Ano sa tingin mo?
Nakakadismaya.
-Nakakadismaya? -Di tayo masyadong nakapag-usap.
Kaya nga, 'no?
Pakiramdam ko, napakahalagang araw ngayon.
Kaya nga.
Ewan ko.
Di ko alam
ang nararamdaman mo…
sa totoo lang.
Halos di tayo nag-usap.
Iniisip ko
kung di ka na interesado sa akin.
Naisip ko 'yon.
Dahil siguro sa pagod ka.
'Yon ang pilit kong iniisip…
na baka gano'n nga.
Kahit na,
sa tingin ko, sinubukan ko talaga.
Oo.
Pero sa pananaw mo,
mukha akong pagod…
-Oo. -Na-bother ka roon?
-Tama ba? -Oo.
Iba ang vibe mo kumpara kahapon.
Ah.
Di ako 'yong nagsasabi ng nararamdaman.
Di ako magaling magpahayag gamit ang salita.
Ganito ba magpakita ng damdamin ang mga astig?
Di ko talaga maintindihan.
Di ko magawang masanay sa bilis ng lugar na 'to.
Pa'no ka makakagawa ng malaking desisyon sa isa o dalawang araw lang?
Di kita pinagdedesisyon.
Gusto ko lang malaman ang nararamdaman mo ngayon.
Masaya ako ngayon.
E di, mas baitan mo pa ang trato sa 'kin!
Pero ganito lang ako. Ano ba'ng dapat kong gawin?
Pero susubukan ko ang makakaya ko.
Puwedeng mas lambingan mo pa.
Maging malambing sa 'kin.
Naging malambing ba ako sa 'yo?
Oo, kahapon.
-Kahapon? -Oo.
Okay.
Susubukan ko.
Hindi apir!
Wag apir.
-Di 'yon tama para dito! -Yakapin mo siya.
Ba't kakampi ka na ni Si-an ngayon?
Ba't niya ginagawa 'yon?
Ganito siya!
Ang pasensiyoso sa kanya si Kyuhyun.
Panig na siya ni Si-an ngayon.
May saysay ba ang apir ngayon?
"Okay, tara!"
Kalokohan 'yon.
Hindi apir!
Nakakainis ka.
Sa tingin ko, di mo mapipilit na mangyari
ang isang perpektong relasyon.
'Yon ang iniisip ko.
Lalo na, 'yong romantic.
Ah.
Tungkol sa paghahanap ng pagkakasunduan ang isang relasyon.
Totoo 'yan.
Magkaiba ang background natin.
-Tayong dalawa. -Oo.
-Di ba? -Oo.
Sinasabi ko lang na pag-igihan mo pa.
Kung puwede lang.
-May ilang pagkakatulad tayo. -Oo.
At marami rin siguro tayong pagkakaiba.
Susubukan ko ang makakaya ko.
Susubukan kong mas maging malambing.
Magtakip ka.
Mahiga na ba tayo?
Oo.
Tara.
Gusto ko ang usapang iyon.
Naintindihan ko sila.
Kahit na nakakainis dahil may mga sandaling di ko nagustuhan,
pero napakaganda ng naging pag-uusap nila.
-Ang ideal no'n. -Parang ang natural.
-Ayos 'yon. -Oo.
Sabi nga ni Si-an,
ang relasyon ay tungkol sa pagsisikap na mag-adjust sa isa't isa.
'Yon ang kailangan.
Pero ang kagustuhang ayusin o magbago ang isang tao,
di mo dapat isipin 'yon.
Di mo puwedeng gawing kung ano ang gusto mong maging siya.
Di nagbabago ang tao o basta na lang nag-iiba.
-'Yon ang tingin ko. -Oo.
Mahirap 'yon.
Di ito ang unang beses na sinabi niya 'to.
-Tama. -Inulit niya.
-Lagi niyang inuulit. -Oo.
Pero parang ganito ito.
Kahit na alam nilang di sila compatible,
gusto pa rin nila ang isa't isa.
-Oo. -Tama.
Ang nakakatawang sinabi ni Jun-seo,
"Naging malambing ba ako sa 'yo?"
'Yon ay…
Di sila nagkakasundo.
Di ako makapaniwalang nasabi niya 'yon sa kanya.
-"Di ako malambing." -Mahirap sabihin 'yon.
Siya ang tipong susundan iyon ng apir.
Pero sa totoo,
di babagay kay Jun-seo kung magpapaka-sweet siya gaya ni Jeong-su.
Sobra na 'yon kung hihingin 'yon ni Si-an.
Alam niyang hindi ganoon si Jun-seo.
At nagkagusto siya sa kung sino siya.
May isa na gustong baguhin ang kapareha nila.
-Sasagot 'yong isa… -Oo.
"Ganito na ako."
Sasabihin naman, "Ganito ka dati."
Lagi silang nakakapit sa nakaraan
-at inuungkat iyon. -Oo.
Pero iniisip ni Jun-seo, "Di ako nagbago. Ganito na talaga ako. Nagbago ba ako?"
Simula ito ng relasyon nilla kaya sinasabi na nila ang mga inaasahan.
Tama.
PANGWALONG ARAW
Nasa iisang kuwarto sila.
-Magkasama sila. -Ang katahimikan.
Si Min-seol.
Maglalabas ba siya ng sama ng loob dito?
Min-seol?
Hi.
Uy.
Nandito ako para tumambay.
Nakapagdesisyon ka na?
Ako?
Ano…
Ano?
Itutuloy ko.
Kay Jun-seo?
Ayos. Ang cool niyan.
Pero…
Nag-Paraiso siya kasama si Si-an
para makumpirma ang nararamdaman niya, tama?
Itanong mo sa kanya pagbalik niya para malaman mo.
Itatanong ko pagbalik niya,
pero nag-aalala akong gawin 'yon.
Di ako sigurado kung paano ko sasabihin.
Nahihirapan ako sa mga katulad niya.
Pero sa totoo, kailangan nang ipaalam sa akin ni Jun-seo, tama?
Siyempre.
May namamagitan din sa aming dalawa.
Kailangan niyang linawin, para maayos ko ang nararamdaman ko.
Kailangan ko bang magtiis nang ganito?
Tanungin mo siya at ikaw ang unang magbanggit.
Itanong ang ano?
Itatanong ko ba, "Gusto mo mag-Johnnie Walker?"
"Uminom tayo ng Johnnie Walker…"
Alin ang mas maganda, "Gusto mo ba" o "Tara"?
Sasabihin ko, "Inom tayo ng Johnnie Walker."
Mas cute 'yan.
Mag-practice tayo.
-Ng ano? -Magkunwaring si Jun-seo.
-Practice? -Sige.
Magsimula ako.
Sige.
Jun-seo, mag-usap tayo.
-Sige. -Usap tayo.
Okay.
Maglalakad tayo.
-Maglalakad tayo at mauupo. -Uupo tayo.
Kakaiba talaga siya.
Bakit?
-Ituloy mo. Masaya 'to. -Uupo.
-Kumusta sa Paraiso? -Buweno…
Nagsaya ka ba?
-Oo, ito ang mga pinag-usapan namin. -Nakakatawa 'to.
Nag-Johnnie Walker ba kayo?
Kunwari hindi.
-Diyos ko. -Ang cute niya.
Hindi siya uminom, okay?
Tinanong mo ako kung gusto kong mag-Paraiso.
Saka binigyan ka niya ng maling ideya.
"Wala talaga akong ideya."
"Gulong-gulo talaga ako." 'Yon ang sasabihin ko.
Nakakatawa ka.
-Nakakabaliw. -"Seryoso."
"Di talaga ako makatulog, Jun-seo."
"Ba't mo pa 'ko tinanong kung gusto kong sumama?"
"Ba't mo ako tiningnan na parang pipiliin mo ako?"
-Ganoon. -Nainis ka 'ka mo.
-Sabihin mo, "Nainis ako!" -"Nainis ako!"
Oo. Sabihin ko, "Akala ko, ako!"
"Akala rin ng mga roommate ko."
"Nagpaalam pa kami."
-Ayos! -Sasabihin ko.
-Ayos. -Okay ba?
Gusto ko 'yan.
-Ayos lang? -Ganyan ang style ko.
Nakakatuwa ka.
Dahil kay Min-seol,
ang Single's Inferno
-ay mas nagliliwanag. -Oo.
Natutuwa talaga ako ro'n.
-Ang aliwalas nito. -Oo, ayos 'to.
Ang positibo ng energy niya.
Bye.
Nagka-dopamine rush ako. Grabe.
Inaantok ka?
Sandal ka sa 'kin.
Wow, nasa ibabaw tayo ng ulap.
Jeong-su.
-Ba't gano'n lagi ang puwesto nila? -Kaya nga.
Kung ako si Jun-seo, makikipagpalit ako.
Idlip ka muna.
Oras nang matulog.
Sa helicopter, nakita kong nakapatong ang ulo niya sa balikat ni Jun-seo.
Kaya…
Dahil medyo konserbatibo ako,
nahirapan akong tanggapin 'yon
at napapaisip tuloy ako.
Ah, konserbatibo pala siya.
Kung nahihirapan siyang tanggapin 'yon,
inaasahan ba niyang sa balikat niya dapat?
Konserbatibo man o hindi,
kung interesadong sumandal ang babae sa balikat ng ibang lalaki…
-Siyempre, mababahala ako. -Oo.
-Nakakainis 'yon. -Oo, mapapaisip akong,
"Mas interesado siya kay Jun-seo kaysa sa akin."
-Sigurado. -Oo.
Nakikita ko bilang positibong senyales ang reaksiyon ni Jeong-su,
kasi ang magselos nang ganoon,
ibig sabihin totoo ang nararamdaman niya para sa kanya.
Pero kahit na totoo ang nararamdaman niya kay Si-an,
sinabi ba niya nang tiyak at malinaw
ang nararamdaman niya sa kanya?
Hindi.
Pero sigurado na siya ngayon.
Pero di 'yon alam ni Si-an.
-Hindi nga. -Oo.
-Di pa umaayos ang lahat.
Ang ganda nito.
-Oo, maganda nga. -Oo.
Maganda rin 'to.
Ang cute nito.
-Theo… -Ang payat niyang tingnan.
-Ang payat niya. -Ang haggard niya.
Di na nakakagulat.
Si Si-an ba ito?
-Ako ang kumuha nito. -Oo.
Maganda, ah.
-Ang flower ring na ibinigay ko. -Saan?
Para kayong couple.
Ang cool niyan.
Nami-miss mo siya.
Ano?
Nami-miss mo si Si-an, 'no?
Tahimik.
-Ano 'to? -Akin na ang picture. Ilalagay ko.
Miss na miss na niya si Si-an
kaya nangungulila siyang tinitingnan ito.
-Sa hikab 'to. -Pahinging isa.
Itinanong ko lang.
Humikab lang ako.
Nag-Paraiso si Si-an, kaya…
Pero malay ba natin kung lalalim sa Paraiso ang nararamdaman mo o hindi?
O mananatili ang lahat?
Di mo sigurado.
Sinubukan kong di maubusan ng pasensiya.
Nasaan ang lahat?
Nakabalik na kami.
-Hindi. -Nakabalik na kami.
-Sabi ko, di ko sila babatiin nang ganoon. -Oo.
Kailangan kong umayos para bumagay sa damit ko.
Elegante at kaaya-aya.
Nabigo ka na agad do'n.
-Salamat sa pagbitbit. -Wala 'yon.
-Bye.
Ipagbukas ba kita ng pinto?
Si Si-an na.
Salamat.
Kumusta 'yon? Curious ako.
-Kami? -Oo.
Napakasaya no'n, at nagsaya talaga ako.
-Naging malapit kami sa Impiyerno. -Ah.
-Nakikinig siya. -Oo.
Oo.
Mas komportable at masaya ang pag-Paraiso nang naging close kami.
-Mas iba 'to at relax. -Siguro nga.
-Nakakatawa siya. -Nagkakasundo siguro kayo.
Oo, higit sa inaasahan ko.
Nagbibiruan lang kami pareho.
Ah.
Di ko inaasahang magiging ganoon siya.
Parang ganoon.
Wala na kami sa tubig no'n.
Oras na para puntahan si Hye-jin.
Heto na siya.
-Siya nga! -Hye-jin?
-Hi. -Nandito siya.
Heto na siya.
Tara, baby.
-Ba't ang aga n'yong bumalik? -Di ba?
Ano'ng ginawa n'yo kahapon?
Kahapon? Nag-ramyeon at nag-party lang kami.
Oo, at nag-usap-usap kami.
Ang saya siguro no'n.
Kakaiba si Theo kahapon.
Kakaiba siya.
-Bakit? -Kung paano siya magsalita.
Ah.
Theo…
Theo.
Hindi.
Hindi?
Nagsaya ka ba?
-Nagsaya ka? -Ano…
Masaya, pero…
Di ko alam.
Pagod lang siguro siya.
Di ko alam. Sa kabuuan, 'yon ay…
Masyado siguro akong umasa dahil ang saya namin noong isang araw.
Dahil back-to-back?
Oo, kasi magkasunod na araw 'yon, kaya mas nag-expect ako.
-Mas magkaroon ng emotional connection? -Pag-uusap?
Tingin ko, gusto kong maging mas expressive kami.
Si Jun-seo ay hindi 'yong tipong maamo at malambing.
-Alam mo 'yon? -Totoo.
-"Astigin" siya. -Oo.
Para siyang halimaw.
-"Halimaw." -Oo.
Lagi siyang nag-u-"Uy."
Oo. Gaya ng, "Uy, ginawa mo 'yon?"
"Uy, ginawa mo 'yon?"
Hindi lang pala sa akin.
-Nasaktan ako ro'n. -Ako rin.
Kaya lagi kong sinasabing tawagin ako sa pangalan.
-Ah. -Panay ang "Uy" niya sa 'kin.
-Gano'n ka niya tawagin? -Lagi siyang…
-"Uy, ano'ng ginawa mo?" -"Oy." Oo.
-Ano… -Ah.
-'Yon… -Sinabihan ko rin.
"Ganito ka ba lagi, o masyado kang komportable sa 'kin?"
Itinanong ko 'yon.
Sinasabi niya ang mga gusto niya.
-Oo. -Pero…
Di ako sigurado kung totoo 'yon.
-Si Jun-seo? -Gusto raw niya.
-Ah. -Oo.
"Oo, gusto ko. Ayos 'to." Pero ganoon lang.
Katulad din sa akin.
Ganyan din siya sa akin.
'Yon lang ang sinasabi niya. "Ayos 'to," at wala na.
Diyos ko, di maganda 'yon.
Di ko alam. Kaya parang…
Sinabi niya talagang gusto niya ako, pero parang hindi totoo.
Sinabi niyang gusto ka niya?
Naiintindihan kita.
-Bakit? Paano naging hindi totoo? -Ano?
Ba't di totoo sa pakiramdam?
Di ko alam.
Baka kasi pagod siya kahapon, o masyado akong nag-expect.
O magkaiba kami ni Jun-seo ng diskarte sa mga bagay-bagay.
Kaya sinabi ko sa kanya.
Sinabi ko ang mga hindi ko gusto
at sinabi kong sana mas maging malambing at mabait sa akin.
-Sabi niya, susubukan niya. -Ah.
-At pag-iigihan niya. -Ah.
Pinag-uusapan n'yo rin ang mga ganoong bagay?
E di, gusto niya talaga si Si-an.
Di ko alam na pinag-uusapan n'yo 'yon.
Pero… muntik ko nang makalimutan.
Noong kumakain kami.
-Kumakain kami. -Okay.
At nag-uusap kami,
at sinabi niya, "Iniisip ko si Min-seol."
O parang, "Nasa isip ko si Min-seol."
-Ano pa man… -Talaga?
Nabanggit ang pangalan ni Min-seol, kaya nagulat ako.
Diyos ko, Kim Min-seol.
Ngumiti siya bigla.
Ang halata mo naman.
Wala nang saysay ang nangyari bago 'yon.
Nabanggit ang pangalan ni Min-seol, kaya nagulat ako.
Sabi ko, "Naku."
Akala ko nakikita lang ako ni Jun-seo bilang nakababatang kapatid,
pero ang marinig na iniisip niya pa rin ako 'gang Paraiso…
naaawa ako kay Si-an pero napasaya ako noon.
Nahirapan akong hindi ngumiti.
Pero may sasabihin din ako.
Pinuntahan niya ako at itinanong niya kung gusto kong mag-Paraiso.
-Talaga? -Oo.
Itinanong niya kung gusto ko.
Sabi niya hilig niyang mag-whiskey, at gusto raw niya ng Johnnie Walker.
Sabi ko, "Uminom tayo sa susunod na mag-Paraiso tayo."
Kahapon, nabalitaan kong nag-whiskey siya.
Kaya itinanong ko 'yon.
Aniya, "Di pa ako nagja-Johnnie Walker."
-'Yon ang sinabi niya. Kaya… -Ano 'yon?
Kaya umaasa akong mag-Paraiso kahapon.
Umasa talaga ako.
Nagba-bye na nga kami.
-Tama. -Oo.
-Pero bigla niyang pinili si Si-an… -Akala ko si Min-seol.
Nagulat talaga ako.
Kaya naisip ko kung makakausap ko siya,
itatanong ko talaga kung ba't niya ako pinuntahan.
Pero…
Noong unang Paraiso namin,
sobrang nape-pressure at nase-stress ako,
at marami akong iniisip.
Pero sobrang tumanim sa akin 'yong sinabi ni Jun-seo.
"Di mo 'ko kailangang piliin. Ako ang pipili sa 'yo."
-Seryoso? -Talaga?
Sinabi niya 'yon.
-Noong isang araw? -Oo.
-Noong unang date n'yo sa Paraiso? -Oo, noong unang Paraiso namin.
Pero, noong kumakain kami kinabukasan,
sinabi niyang nasa isip ka niya.
Ba't sinabi pa 'yon?
Parang di siya makapag-focus sa date.
-Pero bakit… -Baka kasi pagod siya.
Pero ba't niya pa sinabi 'yon sa 'yo?
Ba't niya sinabing iniisip niya ako?
Parang di siya masaya sa buong panahong 'yon.
-Alam n'yo 'yong parang nakakailang? -Oo.
Tapos na kaming kumain,
at sabi niya, "Tara na," tapos tumayo agad.
-Di kami masyadong nag-usap. -Ano?
Ba't gano'n?
Seryoso.
Kaya nga.
Di naman mali itong kalituhang nararamdaman ko, di ba?
Di naman ako nababaliw, di ba?
Ang interesting niyan.
Oo nga.
Interesting.
Diyos ko.
Tingin ko, dahilan 'to para mag-alinlangan uli si Si-an.
-Itong pag-uusap nila sa kuwarto. -Oo naman.
Dahil 'yong taong akala niyang nakatuon lang sa kanya
ay parang sinabi rin
-iyon kay Min-seol. -Gano'n nga.
-At mag-o-overthink uli siya. -Oo.
Parang di naman gustong guluhin ni Min-seol.
May mga nasa isip siyang gusto niya talaga ng sagot
at inilabas niya lang iyon.
-Oo. -Di ba?
Nagsabi lang naman siya
nang sinabing iniisip siya ni Jun-seo.
Tapos, lumabas na lahat.
-Oo. -Do'n niya nabanggit ang Johnnie Walker.
-Di siya nagsisinungaling. -Oo, totoo 'yon.
Pero sa pananaw ni Si-an, puwedeng magkamali siya nang pagkaintindi.
Si Jun-seo ay…
Natakot ako ro'n.
Ngayong araw, maglalaro ang mga babae
para manalo ng date sa Paraiso.
Naku naman.
Grabe.
Mangyaring magtipon sa pool.
Ba't sa pool ulit?
Ang galing.
-Nase-stress ako. -Nase-stress ulit ako.
Naku naman.
Maglalaglagan sila.
Tama ka.
Magtutulakan siguro kayo.
Ayan na sila.
Napakabrutal nito.
Natatakot ako.
Please, parang awa n'yo na.
-Ganito ba? -Gusto ko talagang pumunta.
-Magtutulakan? -Posible.
Ito 'yong pinakakinabahan ako.
Ako rin.
Ngayon, maglalaban-laban ang mga babae para sa date sa Paraiso.
Tanging ang nangungunang tatlo ayon sa kanilang ranggo ang makakapili ng lalaki
para maka-date sa Paraiso.
Ang tawag sa laro ay…
"Itulak Palabas ng Salbabida."
'Yan ang salbabida?
Itutulak natin 'yan?
-Aakyat tayo… -Tatayo tayo riyan.
Manunulak habang nasa ibabaw?
Tatayo ang mga babae sa ibabaw ng salbabida at maghihintay.
Pagkapito, susubukan nilang tulakin ang isa't isa para mahulog.
Ang panganib sa larong ito ay
makakakita ka ng magagaling na pangyayari at mga nakakahiya rin.
Magiging matindi ang laban ng mga babae ngayon.
Susubukan nina Hae-lin, A-rin, at Min-seol.
-Tama ka. -Magiging brutal ito.
-Hala. -Pa'no na 'to?
Ang tatlong panalo sa preliminaries ay tutuloy sa finals.
Makapasok sana ako sa finals.
Ang makakatapat ay ibabase sa mabubunot na bola.
Kung tatlong tao ang makakakuha ng parehong kulay,
silang tatlo ang maglalaban sa preliminaries.
Okay.
-Tatluhan… -Pinakamahirap 'yon.
-Mahalaga ang tapatan. -Oo nga.
Gusto ko lang iwasan si Si-an.
Si Kim A-rin ang unang bubunot ng bola.
Sana hindi tatluhan.
-Berde. -Kim A-rin, berde.
Ano 'yon?
Chung You-jin, pula.
'Yong nakuha na sana.
Lee Si-an, berde.
Baka tatluhan 'yon.
Ano?
Kim Hye-jin, berde.
Ano?
Tatluhang laban ito!
-Grabe! -Grabe!
BERDE A-RIN, SI-AN, HYE-JIN
Wow, grabe 'to.
Hinay-hinay lang sa akin, ha?
Di magiging madali ito.
May tatluhan agad tayo.
Oo nga.
Park Hae-lin, dilaw.
Kim Min-seol, dilaw.
-Hae-lin, gusto kong mag-Paraiso. -Ako rin.
-Ang lupit ng tadhana.
Gusto ko rin.
Bae Ji-yeon, pula.
PULANG BOLA - YOU-JIN VS JI-YEON
Natatakot ako!
-Wag tayong papaiwan ngayon. -Oo.
-Sana maakalis tayo. -Dapat tayong tatlo.
Pero wala tayong choice. May maiiwan.
Pero kalaban ko si Si-an.
Una, ang mga nakakuha ng pulang bola,
Chung You-jin at Bae Ji-yeon.
Mangyaring umakyat sa salbabida.
-Good luck. -Tara!
-Good luck! -Kaya n'yo 'yan.
Grabe, ang lamig!
Malamig siguro.
Ang dulas.
Ji-yeon, natatakot ako.
Magaling ka ba sa sports?
Magaling ka? Mukha, e.
Pero di ko pa nasubukang gawin 'to.
Mahirap masabi 'to. Madalas bang mag-work out si Ji-yeon?
-Parang pareho silang athletic. -Talaga?
Malakas ang binti ni You-jin, kaya maganda ang balanse niya.
Oo.
Naku, mukhang matatag ka.
Ba't ang tatag mo?
Natatakot ako.
Sinasabi niya lang 'yon.
Pa'no kung bigla siyang magbago?
Maghanda.
Good luck.
Grabe.
"Nakakatakot"!
Ji-yeon!
Wow, sakalan?
Sakal 'yon.
Wow, Ji-yeon!
Ji-yeon!
Nakakatakot 'yon.
Ang saya nito!
Hindi!
-Ji-yeon! -Ji-yeon!
Di naman niya sinasabunutan, tama?
Wow, Ji-yeon!
Ji-yeon!
Kiliti.
Brownie points para sa cuteness.
Kiliti.
Kiliti!
Hindi!
Di gumagana.
Diyos ko!
Hindi!
Teka.
Hindi!
Tanggal na si Bae Ji-yeon.
Si Chung You-jin ang panalo.
-Magaling. -Mas mabangis sila.
Sorry.
Inulo niya siya.
Wow, ang tindi nito.
Ang saya ng larong 'to.
-Nanalo sa cuteness si Ji-yeon. -Oo.
Nakakatuwa 'yong "kiliti."
Magaling.
Ang mga nakabunot ng dilaw, Park Hae-lin at Kim Min-seol.
-Laban! -Mangyaring umakyat sa salbabida.
Kaya mo 'yan.
Magkalaban ulit ang gustong-gustong pumunta.
Ang larong ito.
Parehong desperado sina Min-seol at Hae-lin.
-Oo. -Kaya nga.
-Kailangang manalo. -Oo. Naku.
-Magkaibang lalaki rin ang gusto nila. -Oo.
Bakit tayo?
Kaya nga.
Matagal-tagal na akong di nakakapag-Paraiso.
Wala akong ideya sa nangyayari sa labas.
Kailangan kong manalo ngayon at mag-Paraiso kasama si Jun-seo.
Wala akong choice kundi ayusin ang lahat.
Una, malakas ako.
At matangkad, kaya naisip kong lamang ako.
Kumakabog ang puso ko.
Maghanda.
Ang lakas niya.
-Nakaposisyon siya. -Ano? Tapos na?
Gano'n lang niya itutulak?
Ibaba mo ang tindig mo!
Baba!
Di biro si Hae-lin!
-Hindi, Min-seol! -Hawakan mo ang binti niya, Min-seol.
Hawakan mo ang binti. Baba.
Ayos!
-Nabaligtad niya! -Talaga?
Magaling siyang sumunod.
-Ayos! -Kaya mo 'yan!
-Ayos! -Kaunti pa!
Patas ang laban.
-Tulak! -Dali!
-Tulak! -Itulak mo siya!
-Pagod na ako. -Naku.
Pagod na siya.
Nakabangon siya.
Binuhat niya siya…
Hindi!
-Naku! -Naku!
Bukaka!
-Di ako palalaglag. -Hindi!
Hindi, di ako palalaglag!
Di ako palalaglag!
Hindi, di ako palalaglag!
Di ako palalaglag!
-Sakal! -Kumakapit siya!
Diyos ko!
Hindi, di ako palalaglag!
Di ako palalaglag!
Hindi!
Min-seol!
"Di ako palalaglag!" Diyos ko!
Oo, wag kang palaglag.
Hindi!
Min-seol!
Tanggal na si Kim Min-seol.
Si Park Hae-lin ang panalo.
-Ang lakas niya. -Kaya nga.
Pagod na ako.
Ang kaawa-awa nating bunsong cast member.
Ang tindi no'n.
Grabe, sinubukan niya talaga.
-Magaling. -Ginalingan mo.
Ang galing mo, Hae-lin.
Sobrang dismayado siya.
-Curious ako sa tatluhang laban. -Ako rin.
Magkakaibang tao ang nasa isip natin, kaya…
-Kinakabahan ako. -Mas kabado ako.
Kasalanan mo 'to!
Kinakabahan ako.
Seryoso.
Ang mga nakabunot ng berde,
Kim A-rin, Lee Si-an, at Kim Hye-jin.
Mangyaring umakyat sa salbabida.
Magiging mahirap ang tatluhang laban.
-Si Si-an ang pupuntiryahin nila. -Oo.
-'Yong dalawa. -Puwede.
Kasi mukha siyang malakas.
-Oo. -Maganda ang pangangatawan.
Totoo 'yan.
Kaya ko 'to.
Laban, Lee Si-an!
Ang suwerte mo.
Laban.
-Laban. -Laban, Hye-jin!
Mangyaring magsimula pagkapito.
Maghanda.
Wow, grabe 'yon.
Ano?
Diyos ko!
Silang dalawa?
-Wow, grabe 'yon. -Ano?
Diyos ko!
Di biro 'to.
Tanggal na si Kim A-rin.
-Kita? Tapos na. -Oo.
Wala siyang pagkakataon.
Hindi, ayoko.
-Teka. -Okay.
-Okay. Tayo. -Teka!
Please, maawa ka sa 'kin.
Tapos bigla niyang itulak.
-Hinay-hinay lang, ha? -Sige.
Okay?
Nakakatakot siya.
Tiniklop siya na parang papel.
Hindi!
-Hye-jin, tumayo ka! -Laban lang!
Grabe, tingnan mo sila.
-Nagsisipaan sila. -Ano'ng nangyayari?
Ginagalingan ni Hye-jin.
Napapagod ako sa panonood.
Laban lang!
Teka lang.
Teka. Pagod na ako.
Para kayong mga slave hunter.
Sandali lang.
Maupo ka.
Hindi!
-Hindi! -Hindi!
-Naku! -Hala!
Nadulas siya! Hindi!
-Ano? -Nakakapit siya?
Para siyang roly-poly!
-Di nahulog! -Nakaligtas?
Nakaligtas siya.
Kailangan mo lang itulak!
Kaunti pa!
-Ayan na! -Tulak!
Hey, girl.
Ang galing nila! Seryoso.
Ang galing no'n.
Pagod na siguro sila.
Magpalaglag ka na.
Pagod na ako.
-Laban! Galingan n'yo! -Nakakapagod.
-Kaya n'yo 'yan! -Akala ko mamamatay ako.
-Laban lang! -Laban lang!
-Laban! -Laban!
Gamitin na ang lahat!
Baka matulak siya.
-Hawak. -Nakahawak ulit siya.
Ilaglag mo siya!
Hindi!
-Buhat! -Binubuhat?
Posible ba 'yon?
Ilaglag mo siya!
Hindi!
Laban lang.
Tanggal na si Kim Hye-jin.
Si Lee Si-an ang panalo.
Hindi.
-Malakas talaga siguro si Si-an. -Oo.
-Di biro 'yon. -Ang epic nito.
Ang epic nito.
Ang galing mo.
Seryoso. Diyos ko.
Napakalakas mo.
Ang huling laban ay magiging tatluhang laban.
Chung You-jin, Park Hae-lin, at Lee Si-an.
Mangyaring maghanda na.
Tara.
Pagod na siguro sila, 'no?
Di ko kayang manood.
Ngalay na ang kamay ko.
Dong-ho, magsaya ka.
Dito lang ako, kaya magsaya ka.
Ang galing ni Hae-lin.
Kailangan mo talaga ng mahabang kamay
-para mas malawak. -Oo.
Pero katatapos lang ni Si-an doon sa huling laro.
-Pagod na siguro siya. -Oo.
Kaya ko sinabing siya ang unahin tapos saka maglaban.
Gusto nilang dalawa makasama si Dong-ho.
Mangyaring magsimula pagkapito.
Maghanda.
Ano 'yan?
Sila agad ang naglabanan.
Dahil siguro kay Dong-ho.
Laban para kay Dong-ho.
Ano 'yan?
Kailangan ko lang malaglag si You-jin.
Inatake agad ako ni Hae-lin pagkasimula.
Naging laban ito para kay Dong-ho.
Lintik. Hindi.
Ano'ng ginagawa mo, Hae-lin?
E di, ako na.
"E di, ako na."
"Natatakot ako."
E di, ako na.
Ang galing ni Hae-lin.
-Alam niya kung paano. -Siya ang dark horse.
Hala, hindi!
Wag! Wag kang patulak!
-Ano 'yon? -Grabe!
-Nagkampihan sila? -Itinutulak niya.
Hala, hindi!
Wag! Wag kang patulak!
-Naku! -Nakapilipit na siya.
Wag! Wag kang patulak!
Tanggal na si Chung You-jin.
Natamaan ako sa tiyan,
at gusto kong kumapit, pero di na ako makahinga.
Tapos dumating si Si-an, at nahulog ako.
Ang lakas ni Hae-lin.
Ibinaliktad niya siya.
Tapos na 'to.
Nakakatakot 'to.
Diyos ko.
Papalakpakan ko si Si-an.
-Seryoso. -Sa huli…
Nakakatakot 'to.
Diyos ko.
Tanggal na si Park Hae-lin.
Si Lee Si-an ang panalo.
Nakakatakot siyang babae.
Takot na ako sa kanya.
Mandirigma siya.
Ang strategic no'n.
Ang galing.
Ang laro ng mga babae para manalo ng date sa Paraiso.
Ito ang mga final ranking.
First place ay si Lee Si-an.
Second place ay si Park Hae-lin.
Third place ay si Chung You-jin.
Ang tatlong babaeng nangunguna sa larong ito
ay makakapili mamayang hapon ng lalaki para makasama sa Paraiso.
Ang galing ni Si-an.
'Yon ang pinakamatinding laro ng mga babae.
-Ang galing no'n. -Oo.
-Nanalo rin siya ro'n sa tatluhan. -Oo.
Ang saya no'n.
Natuwa akong panoorin 'yon.
Parang wrestling ng mga lalaki sa putikan.
Ang tindi no'n.
Para sa Paraiso siguro si Si-an.
-Nakatadhana siya roon. -Tadhanang pumunta siya.
Talaga?
Siya lang 'yong araw-araw nagpa-Paraiso, di ba?
Lagi siyang napipili, nananalo, at malakas.
Walang makakatalo sa kanya.
-Di kaya. -Napakalakas niya.
Pero ba't kaya nagsusumikap si Si-an?
Bilang first place, makakapili siya ng makakasama.
Gusto niya ba ang karapatang 'yon?
Wala yatang kinalaman doon, talagang ayaw lang patalo.
Tingin mo?
Hindi, may gusto siguro talaga siyang makasama.
Iilang araw na lang ang natitira.
Kailangang makumpirma niya ang nararamdaman niya
para sa taong gusto niya.
-Sa opinyon ko, sa tingin ko… -Si Jeong-su?
Sa huli,
-magiging sina Si-an at Jeong-su. -Oo.
Kung ano pa man, kaya nagsumikap siyang manalo…
-Malalaman din natin. -Oo.
-May laban din para kay Dong-ho. -Oo.
Napanood nating naglaban ang dalawang babae para kay Dong-ho.
Sinabi ni Hae-lin noong kinagabihan,
determinado siyang makasama roon si Dong-ho.
-Siya ang pinakamukhang desperado. -Oo.
'Yong tingin at ugali niya ay nagpapakita ng determinasyong maisama si Dong-ho.
-Tama. -Oo.
Parang desperada si Min-seol.
-Oo. -"Ayokong mahulog!"
-Walang nagbasta-basta ro'n. -Oo.
Ang preliminary ni Si-an ay parang pang-finals.
-Oo. -Kaya nga.
-Nalungkot at natahimik ako pagkakita ko. -Oo.
Di ko rin magawang manood. Nakakatakot.
Di ko rin inasahang gagalingan ni Hae-lin.
Nasabi niyang kumpiyansa siyang manalo sa mga laro.
Nag-third si You-jin, di ba?
Oo.
Kung di pipiliin ni Hae-lin si Dong-ho,
puwedeng si You-jin ang pumili.
Kung nagsaya siya kahapon kasama si Jeong-su, puwedeng siya.
-Masaya ba kahapon? -Ano?
Masaya ba kahapon?
Komedyante siya.
Komedyante talaga siya.
-Ang charming niya. -Sobra.
Curious ako sa feelings niya.
-Kay You-jin? -Nag-double date kami.
-Talaga? -Sa pub.
Parang sobrang saya nina You-jin at Jeong-su.
-'Yong vibe nila… -Nagkasundo sila?
Sobrang nagkasundo.
-Pero di gano'n. -Sino kaya?
Talaga?
-Parang magkaibigan. -Parang kaibigan?
Baka masaya ang asaran nila.
Oo.
Pero ang susi ay ang pipiliin ni Si-an.
-Curious ako. -Oo.
Kung pipiliin ni Si-an si Jeong-su, di siya mapipili ni You-jin.
Bihira kong makitang magkasama sina Si-an at Jeong-su, kaya di ko alam
kung anong meron.
Kaya siguro siya ang pipiliin.
-Oo. -Kaya nga.
Tingin ko, si Theo.
Pero puwedeng tanda 'yon na 'yon na ang desisyon niya.
-Sa huli… -Okay lang na magdesisyon na ngayon.
Oo, pero baka malito siya.
Kung ako ang nasa katayuan ni Si-an,
pipiliin ko kung sino'ng gusto ko,
kahit si Jun-seo, si Theo, o si Jeong-su pa 'yon.
-Oo. -Gano'n nga siguro.
At parang gano'n ang gagawin niya.
Di na kailangang paguluhin ngayon.
Tingin ko, di na kailangang isipin pa ang iba.
Si Si-an ang pinakanahihirapan.
Ang sakit siguro ng ulo ni Si-an.
Di tayo magaling sa laro.
Oo.
Kumusta ako noong laro? Mukha bang desperada?
Sa totoo, ang ganda mo.
-Talaga? -Oo.
-Seryoso. -Pero sa huli…
-Dapat di ko hinawakan ang binti niya. -Oo.
Ba't niya sinabi 'yon? Wala siyang alam!
Hawakan mo ang binti.
Hawakan mo ang binti. Baba.
Ba't niya sinabi 'yon? Wala siyang alam!
Dapat itinulak ko siya, pero pinahawak niya ang binti.
Nakakatawa 'yon.
Medyo nakakadismaya.
-Sobrang dismayado ako. -Oo.
Pero, basta't ginalingan natin, ayos lang 'yon.
Oo nga.
Ginawa ko ang makakaya ko, pero wala. Sinubukan ko talaga.
Ginawa ko ang makakaya ko. Di lang talaga nangyari. Wala na akong magagawa roon.
Suwertihan na lang. Suwertihan din sa kalaban.
Tama ka.
Ginawa natin ang best natin.
-Oo. -Di mo makokontrol
ang mangyayari sa huli.
Kaysa manalo dahil dinalian ng kalaban mo…
Oo.
Mas magandang matalo na ginawa mo ang makakaya mo.
Totoo 'yan.
Sila-sila ba ang mga natalo?
Oo nga. Tanggal silang lahat.
Sino kaya ang pipiliin ngayon ni Si-an.
-Siguro si Theo. -Pipiliin niya si Theo.
Oo.
Dalawang beses na kay Jun-seo.
Oo.
Sana di mag-Paraiso si Jun-seo ngayon.
Hi.
Nakabihis ka.
Gusto mo ba sa kuwarto namin? O…
Doon.
Saan?
Tara do'n.
Doon tayo. Maganda ro'n.
Sige.
Si-an, dalawang araw na lang ito.
-Ang bilis, 'no? -Alam ko.
-Oo. -Grabe.
Marami ka bang iniisip? O pinag-iisipan mo pa?
Gusto ko lang itanong kung na-pressure ka ba sa akin.
Hinding-hindi.
Lagi kong sinasabi sa iba na di ako pine-pressure ni Theo.
Ah. Gusto ko lang itanong 'yon sa 'yo.
Pagkabalik kahapon o habang lumilipas ang oras…
kung mas lumalim ang nararamdaman mo para kay Jun-seo kaysa sa akin,
baka mailang ka na sa mga kilos ko sa 'yo.
Baka mag-alala ka kay Jun-seo.
Kaya gusto kong itanong ang nararamdaman mo.
-Sa totoo… -Ano?
Pagkatapos ng Paraiso ko kasama ni Jun-seo,
totoong lumalim ang nararamdaman ko sa kanya.
Oo.
Pero di naman sa pinipinili ko na siya.
Ah.
Katunayan…
Mahirap sabihin 'to sa 'yo, pero…
Oo.
Naisip kong mas mabuting marinig ito mula sa akin kaysa sa iba.
Oo.
-Nape-pressure ba kita? -Hindi, Theo.
O pag-igihan ko pa? Naiisip mo pa rin ba ako?
Sabihin mo sa 'kin. Alam mong gusto kong malinaw.
Kung ako ang pinakahuli sa tatlo,
ayoko nang i-pressure ka, maliban kung pangalawa ako.
Dalawang araw na lang.
Kaya magdesisyon ka na agad. Magpakatotoo ka.
Nagpapakatotoo ako, at nagpasyang sabihin sa 'yo.
Ano…
-Para sa 'kin… -Ano?
-Sina Jun-seo at… -Ano?
Buweno…
-Jeong-su. -Ah. Okay, pangatlo ako.
-Silang dalawa na lang. -Sige, salamat.
Theo…
Gusto kong marinig 'yon.
Lahat ng flirting na ginawa ko…
-Nailang ka ba ro'n? -Natuwa ako ro'n.
Ah.
-Theo, ikaw… -Ano?
Naku, kasi…
Sa totoo, itinodo ko na mula simula,
ginawa ko na alam kong masasaktan ako.
Hindi, lagi mong ipinapakita ang nararamdaman mo sa akin,
katunayan, nagkagusto rin ako sa 'yo.
Pero lagi akong…
-nagpa-Paraiso. -Oo.
At magkalayo tayo physically.
Totoo 'yan.
Kaya siguro di na kita nakikita, at naiisip.
Oo, sang-ayon ako.
'Yon ang pinakamahalaga sa 'kin.
-Ah. -Oo.
Pero katunayan,
di mo kailangang umiyak o makonsensiya tungkol dito.
Kasi wala akong pinagsisisihan.
Sa totoong mundo, sinasabi ko pag may gusto ako sa isang tao.
Pero di ako mabilis magkagusto nang ganito.
Di ako basta-basta nagkakagusto.
Nagtataka ako rito sa naramdaman ko.
Naisip ko kung paano kita tratuhin…
Ano?
Tulad 'yon sa kung paano ako unang umibig.
-Ah. -Kaya ang bilis kong nagkagusto sa 'yo.
Kaya wala akong pinagsisisihan.
Ginawa ko ang lahat. Binigyan pa kita ng bulaklak.
Patingin ng singsing mo.
Ito ang flower ring mo.
Ang ganda, di ba?
"Na-miss kita."
-Aalis na ako. -Bye.
Dalhin mo 'to.
Magsisibak ako para sa 'yo.
At ipagluluto kita ng mainit na pagkain.
-Sige. -Kuha mo?
Nagpapasalamat ako.
Mahahalagang sandali at damdamin din 'yon sa akin.
Hala.
Di ako nagdala ng tissue.
Hala.
Di ako nagsisisi, at nagpapasalamat ako.
Ba't ganito ako?
Kung iisipin mo ako,
sana maalala mo ako bilang may inosenteng puso
at trinato ka na parang first love.
Oo naman.
Kaya nga mas nakokonsensiya ako.
Sobrang saya ko at…
Diyos ko.
Grabe. Sorry, Theo.
Ayos lang.
Noong sinabi niya 'yon at umiyak,
mas gumaan ang loob ko.
Kaysa matuwa, nalungkot ako.
Kaya ko siguro siya nagustuhan.
Totoo siya sa nararamdaman niya.
Totoo siya sa gusto niya at hindi.
Wag! Ano'ng ginagawa mo?
Saan tayo? Dito ba?
Di ko alam.
Guwapo ka, ha.
Salamat. Ang ganda mo.
Buweno…
Gumaan ang loob ko.
-Sa Impiyerno… -Ano?
Pakiramdam ko di tayo masyadong nagkasama, kaya malungkot ako.
Kaya medyo…
Sinabi kong nakokonsensiya ako.
Sinabi ko kay Theo na nire-reject ko siya.
Pero mas masakit 'yon, kasi siya si Theo.
Di niya ako na-pressure,
at lagi niyang sinasabi ang nararamdaman niya sa akin.
Kaya mas masakit na i-reject siya.
Sobrang lungkot ko.
-Alam niya kung gaano siya kabuti. -Oo.
Noong ni-reject niya…
-Nakonsensiya siya. -Sobra,
-at nalungkot siya. -Oo.
Ang sabihin ng lalaki na minahal niya siya na parang first love niya…
-Ang cool no'n. -Oo.
Halos maiyak ako nang sinabi niya 'yon.
-Ganoon niya… -Na-touch ako.
Minahal na parang first love niya.
Grabe.
Pag nagmahal ka nang walang pag-aalinlangan,
wala kang pagsisisihan kahit matapos 'yon.
-Oo. -Seryoso.
Pag ibinigay mo ang lahat,
at natapos ito at nag-move on ka, wala kang pagsisisi.
Sobrang kahanga-hanga si Theo.
Payapa na siguro siya ngayon.
-Oo. -Tama ka.
-Di siya makakalimutan ni Si-an. -Lagi niyang maiisip.
-Maaalala niya siya. -Oo.
Mapapaisip talaga ni Theo ang isang tao.
-Ayos ka lang ba, Min-seol? -Ano?
Okay ka lang ba?
-Mukha bang okay? -Hindi.
Di ka mukhang okay.
Nalulungkot talaga ako ngayon.
Kausapin mo na ngayon si Jun-seo. Nasa kuwarto siya ng mga lalaki.
-Deretsahin mo siya. -Oo.
-Mas okay kaysa di ka sigurado. -Direkta 'yon.
-Puwede bang pagkahapunan? -Baka awkward na no'n.
Mas mabuting ngayon. 'Yon ang tingin ko.
-Parang nag-iisip din si Jun-seo. -Oo.
Talaga?
Sige, itatanong ko.
Gusto mong mag-usap?
-Ako? -Oo.
Parang marami kang iniisip.
Di naman.
Talaga?
Siya 'yong maraming iniisip.
Maganda raw sa lugar na 'to.
Puwede na rin.
Dito yata ang pinakamaganda.
-Talaga? -Oo.
Dismayado ka talaga siguro.
-Ako? Oo. -Oo.
Maganda siguro kung mas nakapag-Paraiso ka.
Oo. Kaya sobrang determinado akong manalo.
Oo.
-Pero nabigo ako. -Oo.
-Ba't mo ginawa 'yon? -Di ba?
Dapat mas pinag-igihan mo pa. Dapat pinayuhan pa kita.
-Sinubukan ko talaga. -Oo.
Spoiled ka na, ano?
Ano'ng sinasabi mo?
Kasi madalas kang mag-Paraiso.
-Hindi. -Di mo kailangang umalis ngayon.
Tama na.
Sapat na ang punta mo.
-Di ko kailangang mag-Paraiso. -Oo.
Pero masakit pa rin.
-Feelings mo? -Oo.
-Bakit naman? -Masasaktan ako kung…
Di problema ang di makapunta sa Paraiso.
Oo.
Wala, e.
-Ano 'ka mo? -Ano?
Ano'ng sinasabi mo sa sarili mo?
"Ano'ng sinasabi mo?"
Parang marami kang iniisip.
-Ako? -Oo, ano…
-Curious lang talaga ako. -Oo.
Kaya gusto kong makipag-usap.
Curious saan?
-Pagkaalis ng lahat kahapon… -Ano?
Gusto kong malaman ba't gusto mo akong makausap.
-Kinausap ko rin dito si Si-an. -Ah.
Sinabi ko sa kanya.
Noong una, nakikita kong bilang kapatid si Min-seol.
-Ah. -Pero sinabi kong iniisip ko siya.
Ah.
Sinabi kong di ko pa lubos napag-iisipan ang nararamdaman ko roon.
Sinabi ko noong kumakain kahit kahit di kailangan.
-Kahapon? -Oo.
Pero di ko gustong malaman ang ginawa mo kahapon.
Kundi ba't mo ako pinuntahan.
Sinabi kong 'yon ang pinag-usapan namin ni Si-an.
-Di mo puwedeng sabihin? -Na iniisip kita.
-Ah. -Kaya gusto kitang makausap.
Pero pinili ko si Si-an, kasi mas nagugustuhan ko siya.
Sa kabuuan, kinausap ko si Si-an at mas nakasama ko siya,
at sa kabila ng mga problema,
nakumpirma ko ang nararamdaman ko kay Si-an.
Nakapagdesisyon na ako sa feelings ko.
Sa puntong 'to, mas kinakabahan at nag-aalala akong
ibigay ko ang lahat kay Si-an pero di pa rin 'yon sapat sa kanya.
Saka,
sinusubukan kong magpakatotoo
pero pansamantala akong nag-alinlangan.
Nasa kamay na ito ni Si-an.
-Nilinaw na niya rito. -Oo.
Kaya ako biglang nagtaka
kung para ba talaga akong nakababatang kapatid sa 'yo.
'Yon ang una kong naisip.
Pero sa kalagitnaan, medyo naguluhan ako.
Kailan? Pagkabalik natin dito?
-Oo, pagbalik natin. -Talaga?
-Naguluhan ka? -Oo, naguluhan ako.
Bakit? Ano'ng dahilan?
Ikaw kasi ang pangalawang nakasama ko sa Paraiso.
-Oo. -Kaya…
Naipagkumpara ko.
-Kay You-jin. -Oo, napagkumpara.
-Oo. -Kaya…
Di naman sa pinagkukumpara.
Pero natural na magpapatong 'yong dalawang iyon.
At nakita kong mas nagsaya ako noong pangalawang beses ko.
-Ah. -Oo.
-Sa madaling salita. -Oo.
Mas masarap ang pagkain, at ang saya ng pag-uusap natin.
Napaisip na lang ako, "Ang saya nito, di ba?"
Oo.
-'Yon ang dahilan. -Ah.
Ah.
Ganoon iyon.
Di ko alam na naguluhan ka.
-Di ko madalas ipinapakita. -Oo nga.
Kaya di ko rin ipinakita rito.
Pero lagi kitang iniisip.
Ikaw lang ang nakasama ko sa Paraiso.
Alam ko.
Sobra akong nagsaya kasama ka.
-Di ko pa nakikilala ang iba. -Oo.
Ganoon pa rin ako at parang di ko na 'yon magagawa.
Oo.
Kaya ikaw ang laging pipiliin ko.
Ganoon 'yon.
-Di kita pine-pressure. -Oo.
Di ako nape-pressure.
-Hindi? -Kasi…
E di, ma-pressure ka.
Nakakailang.
Talaga?
Hindi.
Umabot na ako rito sa pagiging matapat, kaya…
Ah.
Naiintindihan kita.
Pero…
-Ayokong ma-pressure ka. -Oo.
Pero gusto kong isipin mo ako.
Sana di ka mailang sa akin.
-Sige, hindi. -Oo.
-Ayos lang ako. -Ako rin.
Kaysa mailang,
nakokonsensiya lang ako.
Ah.
Gusto kong sabihin 'yon.
At salamat dahil kinausap mo ako.
Kung di ka magpa-Paraiso ngayon, mag-dinner na lang tayo.
"Mag-dinner na lang tayo."
At makakapag-usap pa tayo.
Magtatagal ang mga alaala ko kay Jun-seo.
At nagpapasalamat din ako.
Kaya may love-hate akong nararamdaman sa kanya.
Pag sinabi kong "love-hate," talagang love at hate!
Nakakainis.
Ano'ng magagawa mo? Tiisin mo lang.
Nakakatuwa siya.
Siya si Min-seol na baby! Munting baby.
Sa isa o dalawang araw na natitira,
-umaayos na ang mga bagay-bagay. -Oo.
-Nilinaw na ni Jun-seo. -Oo.
Di na maguguluhan si Min-seol.
Oo, hindi na talaga.
Sinabi na nila ang lahat ng masasabi nila.
Di lang si Min-seol, si Jun-seo rin
-di na malilito. -Oo.
-Magpapatuloy siya. -Oo.
Laging mas mahirap ang maghintay na mapili kaysa sa ikaw ang pipili.
-Tingin ko rin. Di ba? -Oo.
Kahapon, kay Si-an…
pinigilan kong ilabas ang sarili ko, sa puntong nakonsensiya ako.
Pinagsisihan ko 'yon.
-Nagpigil ka? -Oo.
Kasi sobrang kakaiba ang bilis dito kumpara sa labas.
Pero ang ideyang magpapasya tayo
at maging pares para magkaroon ng kalalabasan…
Inisip ko kung posible 'yon sa tindi ng lugar na 'to.
-Di madali. -Oo.
Magpapatuloy na talaga ako kay Si-an ngayon.
-Sigurado? -Oo.
-Nakapagdesisyon ka na? -Oo.
Sino'ng pipiliin mo?
Ako?
-Pero… -Hala.
-Sige na. -Talagang…
-Ano? -Sa totoo, talagang…
Naisip kong mas seryoso pala ako kaysa sa iniisip ko.
Kaya nga.
-Oo. -Maiiyak ka na.
Oo.
Ang maging interesado sa maraming tao nang sabay-sabay ay…
Napakahirap gawin.
Hindi mo 'to magagawa sa labas.
Pero dito, posible 'to.
Pero marami akong nagugustuhan nang sabay-sabay…
kaya pakiramdam ko…
-Sobrang… -Overwhelmed?
Hindi overwhelmed.
Parang ang sama-sama kong tao.
-Wag mong isipin 'yan. -Alam ko.
Pero totoo rin 'yon.
-Oo. -Pero…
Araw-araw 'yong nagbabago.
At sa bawat maliliit na kilos nila…
-nababago agad ang nararamdaman ko. -Oo. Totoo.
Grabe, nababaliw ka siguro diyan.
Seryoso, iilang araw na lang…
Pero… Oo.
Pag nasa isang relasyon ako,
gusto kong laging magkasama at naglalambingan.
Gusto ko ng mga emotional interaction na talagang lovey-dovey,
kahit pa medyo cheesy 'yon.
Pero si Jun-seo ay parang hindi 'yong tipong
malambing o friendly.
Kaya naisip ko kung magde-date kami, magkakaro'n ng problema.
Baka magalit talaga ako. 'Yon ang iniisip ko.
Sa totoo, di mo mababago ang ugali ng isang tao.
Nakakalito.
Kaya…
Di ko alam.
Parang sasabog ang ulo ko.
Alam na alam niya ang kaibahan nila.
Alam din niya di magbabago ang ugali.
Alam niya.
Pero parang nakakatuwa si Jun-seo sa isang relasyon.
Charming din ang mga bruskong nagpapakita ng pagmamahal sa kilos.
-Sobrang charming. -Oo.
Pero ang problema ni Si-an ay ang pakikipag-usap sa kanya.
Mahirap tiisin 'yon para kay Si-an.
Ano pa man, sinabi ni Si-an na roon sa dalawa.
-Oo. -Si Jun-seo o Jeong-su.
Oo.
Pero susubukan niya ba kay Jeong-su?
Tingin ko rin.
-Pipiliin niya si Jeong-su. -Oo.
Sa tingin mo? Di siya sang-ayon.
Ba't pakiramdam ko, si Jun-seo 'to?
Kasi kung nagsaya siya kahapon kasama ni Jun-seo,
gaya noong unang date nila sa Paraiso,
pipiliin niya talaga si Jeong-su.
Pero sobrang nakakadismaya 'yon.
Mas magiging madali sa kanya
na pumunta ulit ngayon para makita kung gusto niya siya o hindi.
Kaysa piliin ulit si Jeong-su tapos ikumpara kay Jun-seo,
malilito lang siya kung sino sa kanila…
-Oo. -Mas madaling siguraduhin kay Jun-seo
at tapusin kung hindi sila.
Sang-ayon ako sa kanya.
'Yon din ang gagawin ko.
-Jun-seo? -Oo.
Si Jun-seo dapat.
Mas makabuluhan 'to.
-Pero baka iba ang kay Si-an. -Di logical si Si-an.
Oo.
Kay Jeong-su ang unang Paraiso niya.
Sobrang malaki ang epekto no'n sa kanya.
Kaya ewan ko. Pero ramdam kong si Jeong-su 'yon.
-Para makasiguro… -Oo.
Para makumpirma niya.
Kaysa di niya piliin at magsisi,
-pupunta ulit siya. -Para makumpirma.
Saka siya magpapasya.
Pero kung si Jeong-su,
ibig sabihin, si Jeong-su na talaga.
Sa sitwasyong 'to, parang di siya magbabasta-basta
na piliin si Jeong-su para makumpirma niya talaga.
Sang-ayon ako, kasi nilinaw na niya kay Theo.
Oo.
Sige. Ikaw ba, Hanhae?
Si Jeong-su rin sa akin.
Pustahan tayo.
-"Pustahan"! -Manlilibre, ha.
Sige, ayos 'yan.
Ba't gusto mong mawalan ng pera?
-Di pa sila pipili ng huling pares. -Kasi tiwala ako.
Tiwala siya.
Ayos sa akin.
-Sa tatlo natin hahatiin. -Okay 'yan.
Wala akong ideya. Curious ako sa pipiliin ni Si-an.
Pakiramdam ko masosorpresa niya ang lahat.
Talaga?
Lalabanan niya ang mga expectation?
IMPIYERNO 5:00 P.M.
Ipagpapares na natin ang mga magde-date sa Paraiso.
LEE SI-AN
PARK HAE-LIN
CHUNG YOU-JIN
Kabado siguro ang mga lalaki.
Nangangatog sila.
-Kumakabog-kabog. -Ramdam natin!
-Sobrang bilis no'n. -Iniisip nila, "Ako kaya?"
Sisimulan natin sa first-place, Lee Si-an.
Mangyaring pumili ng taong gusto mong makasama sa Paraiso.
Si Jun-seo 'yon.
-Oo. -Tingin ko rin.
Ang taong gusto kong makasama sa Paraiso ay si…
Pagkatapos ng pangalawang date ko kasama si Jun-seo,
nalaman ko kung gaano kakaiba ang ugali niya kay Jeong-su.
Astigin ang tipo ni Jun-seo,
habang si Jeong-su ay tipong sweet at malambing.
Mas gusto ko ba nang mas malambing?
O susundin ko ang puso ko?
Kahit na di gano'n kalambing,
sasama ba ako sa taong masaya ako pag kasama ko?
'Yon ang pinag-iisipan ko.
Nahihirapan siya.
-Sobra. -Oo.
Pero parang tunog na pipiliin niya si Jun-seo.
Di ba?
-Mas gusto ng puso niya. -Mas gusto niya.
Teka, sandali.
Ba't sobrang curious tayo sa kung sino'ng gustong maka-date ni Si-an?
Abala na ako sa sarili kong buhay,
pero gustong-gusto kong malaman kung sino.
-Curious ako. -Curious talaga ako.
-Kinakabahan ako. -Oo.
Ang taong gusto kong makasama sa Paraiso ay si…
Pinili ni Lee Si-an si…
SA SUSUNOD
Magagawa ko ang gusto ko.
Kailangan mo lang ipagpatuloy.
Gabi ito na punong-puno ng pangamba.
May itatanong ka pa ba sa 'kin?
Di ako 'yong tipong interesado sa mga ganoong bagay.
Parang di talaga siya interesado sa akin.
Lagi nang ikaw simula umpisa,
at di nagbago 'yon.
Nagawa mo talagang makisangkot ako rito.
Gagawin n'yo na ang huli n'yong desisyon.
Ang gusto kong makasama paalis sa Impiyerno ay si…
Isinalin ni: Christianne