LEE SI-AN
CHUNG YOU-JIN
KIM MIN-SEOL
BAE JI-YEON
KIM HYE-JIN
KIM A-RIN
PARK HAE-LIN
KIM TE-HWAN
KOOK DONG-HO
JANG THEO
KIM JEONG-SU
YUK JUN-SEO
AN JONG-HOON
SINGLE'S INFERNO
Cennet'e birlikte gitmek istediğim kişi…
Yuk Jun-seo.
Buyurun bakalım!
Aynen.
Mantıken gitme sırası ona gelmişti.
- Aynen. - Şey…
Theo ve Jeong-su ile gitti zaten.
Lee Si-an'ın eşleştiği kişi Yuk Jun-seo.
İyi eğlenceler.
…Yuk Jun-seo.
- Yuk Jun-seo. - Biliyordum.
Lütfen dışarı gel.
Gidelim.
Dışarı çıkman niye uzun sürdü?
Niye kendimi
tuhaf hissediyorum?
Cennet'e seninle gitmek çok tuhaf geliyor.
Değil mi ama?
Bugün gitmem sanıyordum
çünkü duygularımı iyi ifade edememiştim.
- Gayet ifade ettin. - Ettim mi?
İçime su serptin.
Beklenenden daha eğlenceli olacak.
Hislerini çok fazla bastırmışlar.
- Eğlenceli olacak. - Ya?
- Aynen. - Çünkü…
Jeong-su ve Min-seol etraftayken dikkatli davranıyorlardı.
Kimseyi dert etmeden eğlenebilecekler.
Cennet'e giden çiftlerin eşleşmesi bitti.
Geride kalmak…
Çok acı.
Harika bir his değil.
İnsan kendisini risk altında hissediyor.
Zavallı Theo.
Vay canına, bu…
- İşte böyle oldu. - Theo…
Theo niye dışarı çıkıp gidişlerini izledi ki?
Ona da şans doğacak mı?
- Bir kez de olsa. - Umarım.
- Theo için mi? - Birden Theo'yu desteklemeye başladım.
Her şey beklendiği gibi oldu.
- Tam beklendiği gibi oldu. - Evet.
Sen aslında bunu beklemiyordun.
- Aynen. Beklemiyordum. - Ben de.
Cidden.
- Değil mi? Jun-seo. - Şaşırdım.
- Onu seçmez sanıyordum. - Gerçekten.
Çok kez çıtlattı.
Sürpriz olarak Jong-hoon der sandım.
- Ne? - Tamamen başka birini.
Ne diyorsun sen?
- Jin-kyung, öyle olmaz. - Olmaz mı? Peki…
Pardon.
CENNET KIM A-RIN VE KOOK DONG-HO
- Dikkatli gidelim. - Peki.
- Arabanın sesi harika. - Evet, motorun sesi inanılmaz.
Kalbim küt küt atıyor.
Benim de öyle.
Güzel bir arabaya binince kalbim çarpmaya başlar.
Biraz öne eğilsene. Oldu mu?
- Tamamdır. - Sağ ol. Çok düşüncelisin.
- Zaman çok hızlı geçmiyor mu? - Gerçekten öyle.
- Yarıladık bile. - İnanamıyorum.
Yarısından fazlası bitti.
Ama Cennet'e ilk gidişim.
Doğru.
Nehri geçiyoruz.
Dong-ho geçiyor…
Dong-ho, Dongho Köprüsü'nde.
Dong-ho, Dongho Köprüsü.
Bu köprüden her geçişimde bunu hatırlayacağım.
Onur duyarım.
Her seferinde hatırlayacağım.
Adı resmen bu. Dongho Köprüsü.
Aynen.
Ne kadar anlamlı.
Tıpkı bir rüya gibi.
CENNET LEE SI-AN VE YUK JUN-SEO
Üçüncü kez gelmek güzel.
- Tadını çıkar. - Evet, hoş.
- Yolu yarıladık. - Evet.
Yarın yedinci gün.
- Ben biraz… - Evet?
Üçüncü dördüncü güne kadar çok eğlendim.
- Evet. - İnsanlarla tanışıp Cennet'e gittim.
Ama kendi hislerimi bile anlamıyorum artık.
Birisi hislerimi soracak olsa…
- Evet. - Ne cevap veririm, bilmiyorum.
- Evet. - Şu an olan bu.
Anlaşılabilir.
Aklım birden düşüncelerle doldu.
Evet.
O yüzden enerjim çok düştü.
- Anlıyorum. - Evet.
Çok fazla seçeneği olduğu için düşünecek çok şeyi var.
Ayrıca sanırım artık seçimlerini daha ciddiye alıyor.
Başta eğlenmek istiyordu.
Ama herkes bu kadar harika olunca daha derin düşünmeye başladı.
- Atmosfer harika. - Vay, süper.
- Pardon. - Vay, kahve.
Çok lezzetli duruyor.
Yemek için teşekkürler.
Sana da teşekkürler.
Tavuk budu mu bu?
- Evet. Dener misin? - Olur.
Peki.
Tavuk göğsünden farklı.
Teşekkür ederim.
Bu da sos.
Güzel mi?
- İyi, değil mi? - Çok iyi.
Şimdi daha iyi misin?
Çok mutluyum.
- Emin misin? - Tabii ki.
O surat ne o hâlde?
Aynen.
Güzel.
Benden yaşça büyüksün, değil mi?
- Yaşın kaç? - Muhtemelen.
1996 doğumluyum.
- 1996 mı? - Evet.
Sen de muhtemelen 1998 doğumlusun.
- 1999. - 1999 mu?
Evet.
- Kaç yaşındasın yani? 26 mı? - Sandığımdan daha gençsin.
Şu anda 25 yaşındayım.
Evet. 25.
Benden büyüksün.
Bugün bir kaçış gibi oldu.
- Değil mi? Aynen. - Evet.
Bunu hiç beklemiyordum.
- Cidden. - Neyi?
Bugün burada olacağımı.
- Emin değildim. - Evet.
Şöyle düşündüm.
Sana duygularımı diğerleri kadar ifade etmemişim gibi geldi.
O yüzden fazla ümitlenmemiştim.
Sonra adımı söylediler.
Evet.
Rahatladım ve şaşırdım.
- Anladım. - Evet.
Hiç beklemiyordum.
Anladım.
Dün
iyi ki yanıma geldin. Ben de seninle konuşmak istiyordum.
Bence kendini iyi ifade ettin.
- Dün mü? - Evet.
Gerçekten mi?
Soruya niye cevap vermedin?
Ne?
Cennet'e götürmek istediğin kişi.
DÜN GECE
O hâlde…
Cennet'e kiminle gitmek istiyorsun Jun-seo?
Cennet'e mi?
Bunu niye yapıyorsunuz?
İçeyim bari.
Theo ile çok konuştuk.
Sana karşı ne hissettiğine dair genel bir fikir edindim.
O yüzden…
Dikkatli davranmaya çalışıyordum.
Şu anda sana ilgi duyanları iyi biliyorum,
o yüzden içki içerken bunu açıkça söylemek istemedim.
Daha önce dile de getirmemiştim.
O yüzden.
- Memnun oldu. - İyi cevaptı.
- Cevabı Si-an'ın hoşuna gitti. - Evet.
Rakiplerini düşünmüş.
Evet.
Cidden.
Cennet'e gittiğim insanlardan gerçek duygularımı
biraz saklıyormuşum gibi hissediyorum.
Niye?
Duygularım değişiyor.
Ama duygularımı ciddiye alıyor olabilirler.
Evet.
Ya da yanlış anlaşılabilir.
- Evet. - Henüz karar vermedim.
- Doğru. - Bu yüzden…
Kendimi ifade etmek istesem de kendimi tutuyorum.
Anladım.
Yani…
Bugünden sonra
düşüncelerimi hızla toparlamak istiyorum.
Evet.
Kendimi özgürce ifade etmek istiyorum.
Evet.
- Ama… - Birinden hoşlanırsam söylemek istiyorum.
Duyguların karışık mı?
Aklımda çok fazla şey var.
Başta
sadece mutluydum ve eğleniyordum.
- Ama şimdi… - Evet.
Korkuyorum.
- Anladım. - Evet.
Bugün böyle hissetmeye başladım. Enerjim birden düştü.
Cidden mi?
- Evet. - Anlıyorum.
Çelişki ve kafa karışıklığı yaşarken de kendin oluyorsun.
Ben böyle düşünüyorum.
Bu kararları eninde sonunda vermek zorunda kalacaksın.
Şimdilik rafa kaldır.
Yemeklerin tadını çıkarıp
- keyifle sohbet edelim. - Peki.
- Eğlenelim, sonra gideriz. - Olur.
- Rahat olmanı istiyorum. - Evet.
- Ciddi olmamıza gerek yok. - Evet.
- Öyle yapalım. - Bugün sana odaklanacağım.
- Güzel. - Evet.
- Bu… - Jun-seo ile konuşmak çok rahatlatıcı.
Katılıyorum.
Jun-seo tavsiyeleriyle insanı rahatlatıyor.
Evet.
Bence ikisi de benzer ölçüde dürüst.
- Benzer mizaçları var. - Evet, öyle.
Açık sözlüler ve çok da…
Ciddiyet onları rahatsız ediyor.
Si-an umarım kafasını fazla yormaz ve Jun-seo ile eğlenir.
Çok fazla seçeneği olan ve aşırı düşünen insanlar
sonunda bekâr kalıyorlar.
- Doğru. - Bu tepkiyi beklemiyorduk.
Seçenekleri az olanlar karşılarına biri çıkınca hemen evleniyor.
Tanıdığım insanlarda çok gördüm.
Si-an sonunda yalnız kalacak demiyorum.
Umarım mutluluğu bulur.
Ama popüler biri.
- Evet. - Kafası dolu.
Bazen aşırı düşündüğün için karar veremezsin.
Öylesine demiyor. Si-an gerçekten kararsız görünüyor.
Si-an çelişki yaşıyor.
- Salata, meyve, şampanya… - Meyve mi? Bayılırım.
- Al. - Çok lezzetli görünüyor. Sağ ol.
İşte bir test.
- Şişe açmada iyi misin? - Aç bakalım.
Daha önce hiç denemedim.
- Olmuyor mu? - Sorun yok.
Olacak.
Çok iyi görünüyor.
Memnun oldum.
- Memnun mu oldun? - Evet.
Çok güzel.
Resmen cennet.
Tadını hiç bilmiyorum.
- Güzel. - Şampanyanın tadı.
Ne bu? Tofu mu?
Deneyelim. Tatsana.
- Tofuya benziyor. - Değil mi?
- Bıçağı uzatır mısın? - Tabii.
Bu bıçağı mı?
Herhangi bir bıçak olur.
Niye bu kadar karmaşık?
Bu tarafı kesinlikle çok çekici.
- Evet. - Burada sakarlığını gösterdi.
- Mükemmel rolü yapmıyor. - Güzel.
Ben de bir şey bilmiyor gibi yapmalıyım.
Pekâlâ. Afiyet olsun.
Teşekkürler.
Çok lezzetli.
Normalde Cehennem'de yemek yemek taş kemirmeye benziyor.
Kesinlikle.
Burada yemek insanın ağzında dağılıyor.
Bak. Avokado yemek için dişe gerek yok.
Gerçekten.
Mesleğini ve işini çok merak ediyorum.
Yaşını öğrenmeyi çok istiyorum.
- Tahmin edeyim mi? - Daha çok yaşımı mı merak ediyorsun?
- Hayır, işini. - İşimi mi?
Kesin benden gençsindir.
Bence yirmi…
Yirmilerinde…
Yirmi…
Yirmi altı?
Aslında üç yaş küçük diyecektim.
Bence 23 yaşındasın.
- Hayır, dürüst ol. - Yirmi üç.
- Yirmi üç mü? - Evet.
Yirmi beş yaşındayım.
Yaklaştım…
Öyle bir baktın ki büyük fark var sandım.
- Bir yaş önemli bir fark. - Öyle.
Koca bir yıl.
Yirmi beş. Sen yaşımı tahmin et.
Daha büyük olabilirsin.
- Belki çok şey yaşamışımdır. - Sanmıyorum.
Kesinlikle hayır.
Niye bu kadar eminsin?
Bence
benden büyük duruyorsun.
Ama 30 da değil, o yüzden 29 diyorum.
Bir yıl daha ekliyorum.
Yani 30 diyorum.
Sen 29 deyince sevindim diye mi?
Evet. 30 mu?
- 30 mu? - Bildin.
- Gerçekten mi? - Evet, 30'um.
Doğru bildin.
Gösteriyorsun.
Bir de mesleğin.
Bence…
Kılık kıyafetine falan bakınca
sana neyin yakışacağını biliyor gibisin.
Modellik veya fotoğrafçılık işindesindir.
- Evet. - Öyle mi?
Reklamlarda modellik yapıyorum.
Mesleğim bu.
Reklam modeliyim.
Üç yıldır bir güzellik markası için modellik yapıyorum.
Ayrıca gelinlik modelliği yapıyorum ve fit model olarak da çalışıyorum.
KIM A-RIN, 25 YAŞINDA MODEL
Mesleğim bu.
Yani çekimler yapıyorsun. Omzunu şöyle mi yapıyorsun?
Çok iyisin.
- Öyle mi yapmak gerekiyor? - Omuzlarımla poz veririm.
Çok ilginç.
Gelin olarak modellik yaptın mı?
Yaptım.
- Kaç kere evlendin? - Sanırım üç kere.
Vay canına, heyecan verici bir hayat.
Çok…
- Durup dururken… - Evet.
Eğlencelidir herhâlde.
Seninkini tahmin edemedim.
- Neyi? Mesleğimi mi? - Evet.
Evet.
Dene bakalım.
Bir ofiste çalışıyor gibisin.
Başka nasıl para kazanırım?
Evde olacağımı mı düşündün?
Ofiste çalışıyorum.
Ofiste çalıştığını bildim mi yani?
Evet, yeminli mali müşavirim.
- Muhasebeci misin? - Evet.
Vay be, yok artık.
Profesyonel bir iş olduğunu hissetmiştim.
Ofisin Yongsan'da olabilir mi acaba?
Evet.
- Çünkü… - Amore…
- Nereden bildin? - Söylenir mi?
- Yakın zamanda çekim için gitmiştim. - Evet. Genelde…
- Etude binasını biliyor musun? - Evet.
Oraya iş için çok sık gidiyorum.
- Yollarımız kesişmiş olabilir. - Mümkün.
Orada yeraltında güzel restoranlar var.
Evet.
En son ne zaman gitmiştin?
En az iki üç ayda bir gidiyorum.
- Muhtemelen karşılaşmışızdır. - Değil mi?
Çok yakınmışız. Vay be, ne güzel.
- Bir bağ var. - Evet.
İki ayda bir…
- Evet. O kadar da sık değil. - Evet.
Yolları pek kesişmemiştir.
Nerede yaşadığını da merak ediyorum.
Evet, ben de.
- Seul'de çalıştığın için… - Evet.
Fotoğraf çekimleri yapman gerekiyorsa
Nonhyeon, Apgujeong, Cheongdam veya Gangnam gibi yerlerde yaşıyorsundur.
Ya da Sinsa?
Nerede yaşıyorsun?
Wangsimni'de yaşıyorum.
Wangsimni.
- Gerçekten mi? - Ne?
- Ne oldu? - Ne?
O da mı Wangsimni'de yaşıyor?
- Niye şaşırdın? - Ben de.
- Cidden mi? - Evet.
Gerçekten mi?
Vay canına, sahi mi?
Harika bir şey.
- Evet. - Öyle.
Birbirlerini daha önce görmüş olabilirler.
Wangsimni'deyim.
Sekiz dokuz yıl oldu.
- Cidden mi? - Evet.
Benim iki yıl oldu.
Ezelden beri oradayım. Wangsimni'de uzun süre yaşadım.
- Komşuyuz. - Doğru diyorsun.
Mahalle arkadaşıyız.
- Gözlerin o yüzden kocaman oldu. - Şey…
Aynı yerdeki iş yerimize gitmek için aynı metroya binmiş olmalıyız.
Bu nasıl olabilir?
Harika bir şey.
Gerçekten öyle.
Olması kolay bir şey değil.
Ama çok fazla ortak noktamız var.
Hatta kadere bağlamaya bile başladım.
Aynı mahalleden olmak…
Muazzam bir şey.
Birden vites arttı.
- Birbirlerine daha çok ilgi duyabilirler. - Evet.
Aşinalık hissi.
Aynen.
- Ve kader fikri… - Evet.
O romantik tarafa kendini kaptırırsın.
Onca sıkıntı ve ıskadan sonra
burası iyi geldi.
- İlk eşleşmede gidebilirdik. - Evet.
Hâlâ pişmanlık duyuyorum.
Cennet'e birlikte gitmek istediğim kişi
Kim A-rin.
Teşekkürler.
Jang Theo.
Sanırım ilk seferi…
Evet, öyleydi.
Şoke edici bir andı.
Ama şu anda
merak ettiğim veya sohbet etmek istediğim başka hiç kimse yok.
Artık bir daha
hiçbir şey hakkında düşünmek veya kafa yormak istemiyorum.
Ben de sen dönünce hemen yanına gelip
seninle konuştum.
"Selam, hadi konuşalım."
Öyle mi?
- Cesaretimi toplamalıydım. - Evet.
Si-an'la dışarıda oturuyorduk. Jeong-su ile birlikte geldiniz.
Neyse ki dördümüz birlikte oturduk.
Aynen.
Ama dört kişi olduğumuz için
seni kenara çekmekten biraz çekindim.
Kapını çalmak zaten büyük bir cesaret örneğiydi.
Aynen. Cesurcaydı.
Beni başta şaşırtan şey…
Saf ve masum canavarımız Jun-seo…
O niye oturdu ki?
Beklemiyordun, değil mi?
- O anda… - Diş fırçası da vardı.
- Ben olsam giderdim. - Evet.
İlginçtir ki oturmak istedi ve oturdu.
Evet.
Hey. Selam.
- Ne yapıyorsunuz? - Laflıyoruz.
- Öyle mi? - Evet.
Ben de katılayım mı?
- Keyfine bak. - Tamam.
Ne oluyor?
- Dünyadan haberi yoktu. - Evet.
Bizimle röportaj yapıyormuş gibi orada oturdu.
Kendi kendime şöyle dedim, "Bu iş olmayacak."
Jun-seo oturunca insanlar gelmeye başladı.
O an "Benim için bitti" dedim.
"Niye hiçbir işim rast gitmiyor?"
O kadar sinirlenip üzüldüm ki yemek alanından çıkıp gittim.
Birbirimizi ıskalayıp durduk. Buraya gelmek dolambaçlıydı.
Uzun bir yol kat ettiler.
Öyle.
Bazılarının yolları illaki kesişiyor.
Çok rahatlatıcı.
- Onları izlemek modumu yükseltti. - Evet.
İlk çiftimiz.
- Doğru. - Evet.
- Tebrik ediyoruz. - Evet.
- Dong-ho ve A-rin. - Evet.
- Modu bozmak istemem. - Evet.
Ama niye Hae-lin ve Dong-ho'yu düşünüp duruyorum?
- Karşı konulamaz bir his. - Daha fazlası olabilir.
Evet.
- Dong-ho resmen dağılmıştı. - Haklısın.
- Böyle pürüzsüz gitmez. - Evet.
Dong-ho'nun hislerine bağlı.
- Açsın, değil mi? - Hem de çok.
CENNET BAE JI-YEON VE KIM TE-HWAN
- Çok açım. - Çok açım.
- Hadi yiyelim. Afiyet olsun. - Afiyet olsun.
Tabakları biraz çekelim.
Açabilir misin?
Korktum!
- Sonu kötü olabilirdi. - Evet.
Kesin 2003 doğumlu.
Korktum!
- Sağ ol. Evet. - Bu kadar kolay açılmasına şaşırdım.
Teşekkürler.
Aman, dikkat et.
Tanrım!
- Te-hwan çok tatlı! - Çok tatlı.
Te-hwan ile bir içki içmeliyiz.
İkisine de bayılıyorum.
Önce ben sorayım mı?
- İster misin? - Meraklı mısın?
Dur, önce yaşını mı yoksa mesleğini mi sorsam?
Pek, seç.
Sırayla gidelim.
- Olur. - O hâlde yaşlarımız.
- Benim mesleğim… - Evet.
Ben bir tasarımcıyım.
- Ama… - Tam senlik.
Mekân tasarımcısıyım.
Şu anda mekân tasarımcılığı yapıyorum.
Marka etkinliklerinde markaların imaj ve değerlerine uygun
mobilya düzenlemesi yapıyorum.
Obje tasarımları için fikirlere de katkıda bulunuyorum.
BAE JI-YEON MEKÂN TASARIMCISI
- Senin mesleğin ne? - Mesleğim…
- Ben DJ'im. - Peki.
Elektronik müzik yapan bir sanatçıyım.
Cidden mi?
Bir kulüp de işletiyorum.
- Cidden mi? - Evet.
- DJ miymiş? - DJ mi?
- Sürpriz oldu. - Kulüp mü işletiyor?
DJ miymiş?
Ben DJ'im.
Ayrıca Itaewon'da bir gece kulübü işletiyorum.
Çoğu insanın kulüp dendiğinde beklediğinin aksine
bizimki house müziğe odaklanıyor.
Bu tür müzik ve parti kültürü Kore için hâlâ nispeten yeni.
Bu müziği daha çok insanın keşfetmesini
ve keyif almasını sağlayarak popülerleşmesi için öncü olmak istiyorum.
KIM TE-HWAN, DJ VE KULÜP SAHİBİ
- Cidden mi? - Evet.
Hiç aklıma gelmezdi.
Şaşırtıcı, değil mi?
- Şoke edici. - Bana yakışmıyor mu?
Müzik yapabileceğin hiç aklıma gelmemişti
çünkü işin çok daha
rahattır diye düşündüm.
- Kulüp işletmemi hiç beklemiyordun yani? - Hem de hiç.
- Evet.
Ama duyduktan sonra bile gözümde canlandıramıyorum.
- Değil mi? - Evet.
- Hiç örtüşmüyor. - Evet.
Yaşını merak ediyorum.
Tahmin et.
- Önce ben söyleyeceğim. - Olur.
Otuz bir mi?
- Bildim mi? - Evet.
- Bildim mi? Cidden mi? - Evet.
- Ne? - Ne?
Aman tanrım.
- Sandığımızdan büyükmüş. - 31 mi?
Evet.
- Benden büyük. - Daha büyük.
Çok genç sanmıştık, 22 falan.
- Sahi mi? - Evet.
Otuzlarındasındır sandım.
- Ne? Otuzlar mı? - Otuzlar. Evet.
Niye bir yaş ekledin? O üzdü.
Geri alıyorum.
- Sahi mi? Bildim mi? - Evet, 31'im.
- Hemen bilip tüm eğlenceyi mahvettim. - Evet.
- Şimdi ben tahmin edeyim. - Olur.
Yirmi…
…yedi.
Yirmi yedi mi?
- Yirmi altı. - Yirmi altı mı?
- Yirmi beş. - Yirmi beş.
- Yirmi beş yaşındayım. - Sahi mi?
- Ama… - Evet?
Olgun bir havan var.
- Cidden mi? - Evet.
O yüzden daha büyüksündür dedim.
Ji-yeon daha büyüktür sanmıştım.
- Cidden. - Evet.
Te-hwan'a bir özür borçluyuz.
- Gerçekten. - Özür dileriz.
Bugün yeni gelen kızla epey konuştun, değil mi?
- Yeni gelen kızla mı konuşmuşum? - Evet.
- Hae-lin'i mi diyorsun? - Evet.
Bugün biz yemek yerken…
- Evet. - Oyundan sonra Hae-lin yanına oturdu.
BUGÜN ÖĞLE YEMEĞİNDE
Ne bu? Bu tarzı hiç görmemiştik.
- Ben mi? Öyle mi? - Evet.
Gözlük takmayı seviyorsun galiba.
Bir sürü gözlük getirdim.
Güneş gözlüğünü çıkarmanı istiyorlar.
Ama çok iyiymiş. Yazık oldu.
Yazık oldu.
Beni biraz rahatsız etti.
Anladım.
- Hepsi bu. - Anladım.
- Biraz. - Öyle mi?
Ama çok değil. Birazcık.
Sana bakıp durdum.
- Ama bana hiç bakmadın. - Evet.
"Şu çocuğa bak" dedim.
"Bu biraz…"
Senden yana bakıp durdum.
- Birçok kez göz göze geldik. - Öyle mi?
Telepatik bir iletişimimiz var gibiydi.
- Öyle mi? - Evet.
Ji-yeon biraz kıskanmış gibi geldi, çok tatlıydı.
Cennet olsun Cehennem olsun,
yanımda Ji-yeon olduğu sürece her yer güzel.
BUZ PATENİ PİSTİ
Daha önce hiç buz pateni yaptın mı?
Evet, buraya bir kez gelmiştim.
Buradalar.
Otursana.
Nasıl giyiliyor?
- Oldu işte. - Bir dakika.
Bağcıkları bağlamalısın.
- Bileklerin incinmesin. - Peki.
Biraz ayağını bastır.
İyi oldu.
Çok sıkı.
- Sıkı oldu mu? - Evet.
- Bir anda her şeye hâkim oldu. - Evet.
İyi de kayıyor.
- Birden… - Üçlü axel yaparmış.
Ama çok atletik görünmüyor.
Evet.
Hadi bakalım.
- Uzun süre oldu. - Dur.
Buz pateni yapmayalı çok oldu.
Ne dersin? İyiyim, değil mi?
- İyisin. - Beklediğinden iyi mi?
- Yuna Kim gibi miyim? - Ne?
- Yuna Kim gibi miyim? - Evet, üçlü axel dene.
Böyle mi?
Çok iyisin.
Elim sende oynayalım.
- Kaç bakalım. - Tamam.
Korkuyorum!
Eğlenceli görünüyor.
- Hoşuma gitti. - Ne kadar masumlar.
Dur. Beni çeksene.
Gel. Hadi bakalım.
- Sabit duracağım. - Tamam.
Beni arkadan itiyor musun?
- Seni çekeyim mi? - Evet.
Çok ağırsınız bayım.
- Harika. - Çok iyi.
Evet, gerçekten.
İnsanı ruhu dinleniyor.
Cidden, bana öyle geliyor ki bu ikisi…
- Çok saf ve masum bir randevu izledik. - Evet.
Beni çok mutlu etti.
Single's Inferno'da gördüğüm en kıskanılacak randevu olabilir.
- Öyle mi? - Evet.
Bayıldım.
CENNET LEE SI-AN VE YUK JUN-SEO
Üşüdüm.
Ceket alsana.
- Hiç getirmedim. - Getirmedin mi?
Ben getirmiş miyim?
Tüh, sadece bu var.
Bunu giyer misin?
Önemli değil. Omzuma alırım.
Evet.
- Beğendin mi? - Çok.
Sana yakıştı.
- Bu mu? - Evet.
Senin olsun.
Bana bu kadar yakışmıyordu.
Çiçek sever misin? Sevmiyorsun sanki.
- Çok severim. - Öyle mi?
Evet.
Hop. Yüzünün hangi tarafına daha çok güveniyorsun?
Bence iki tarafa da. Her açıdan aynı görünüyorsun.
- Çok umursamıyorum. - Öyle mi?
Neden "Hop" dedin?
- Ne? - Neden bana "Hop" dedin?
Hoşlanmadın mı?
Bana "Si-an" de.
Tamam Si-an.
Çabuk adapte oluyor.
Hemen düzeltti.
Alışkanlık oldu. Beni sinir ediyor.
Alışkanlık oldu.
"Seviyor. Sevmiyor."
Döndüğümüzde randevuya çıkmak istediğin başka biri var mı?
Artık herkesi yeterince tanıdım.
Kimseye ilgi duyacağımı sanmam.
- Anladım. - Evet.
Bugün gözüme daha olgun göründün.
Öyle mi?
Evet, seni Cehennem'de gördüğümde
sadece atletik biri gibi görünüyordun.
Ama bugün
erkeksiliğini daha çok gördüm.
Hoş birisin.
Ayrıca sana gözlük çok yakışıyor.
- Öyle mi? - Evet.
Güzel.
Herkes Theo'nun senin peşinde olduğunu biliyor.
- Evet. - Tam gaz ilerliyor.
O yüzden onunla ilgili fikirlerini
sana sormak istedim.
Theo'ya karşı hislerimi mi?
Evet.
Açıkçası…
- Hoşlanıyorum. - Ne?
- Hoş biri. - Peki.
Ondan hoşlanıyorum.
Ama dediğim gibi bugün kafam karıştı.
Senden de hoşlanıyorum. Ama…
Jeong-su da bana iyi bakıyor. Hepiniz öyle. Bu da hislerimi artırıyor.
Ama her gün değişiyor işte.
- Bu mümkün sanırım. - Evet.
- Çok dürüst davranıyor. - Evet.
Bunu paylaştığım tek kişi sensin.
Diğer kızlar bile sorunca bu kadar bahsetmiyorum.
Ben de erkeklerle bunu konuşamam.
Evet, olmuyor. Çok…
Sadece bir kişiden değil,
aynı anda birkaç kişiden hoşlanmak…
- Evet, tuhaf. - Çok tuhaf.
Burada olmasak imkânsız.
Daha önce hiç deneyimlemediğim bir şey.
Şey gibi…
Ondan, bundan ve şundan hoşlanıyorsun.
Ne yapacağız?
Jeong-su çok nazik ve iyi huylu biri.
O anlarda midemde kelebekler uçuştu.
Theo ise her zaman
şakacı ve sevimli bir şekilde duygularını gösteriyor.
Yüzüğüne bakayım. Bu da çiçek yüzüğün.
Güzel değil mi?
Jun-seo'da sert erkek havası var.
Çok sıcakkanlı ve şefkatli biri olmasa da
olgun enerjisi ve güçlü liderliğiyle ön plana çıkıyor.
Kafam çok karışık.
Duygularını anlıyorum galiba.
Mesela Cha Eun-woo benden hoşlandığını söylese
içim içime sığmaz.
Ama ertesi gün Park Bo-gum aynısını söylese
ondan da hoşlanırdım.
Ondan sonraki gün de Byeon Woo-seok dese.
Cidden. Kafam çok karışırdı.
- Öyle bir şeydir. - Anlıyorum.
Gerçekten anlıyorum.
Anladım.
Ama kabul etmek kolay olmasa gerek.
Si-an gerçekten çok dürüst biri.
Evet.
Jun-seo da duydukları karşısında sakinliğini korudu.
- Evet. - İyi karşıladı.
Evet.
Olgun bir havası vardı.
Peki duyguları eşit olarak mı dağılmış?
Sizce öyle mi?
- Merak ediyorum. - Evet.
Herkese karşı eşit duygular beslenebilir mi?
- İlgi duymak mümkün. - Ama eşit olamaz, değil mi?
Bence eşit olamaz.
Şu anda en çok Byeon Woo-seok'tan hoşlanıyorum.
Tıpkı onun gibi…
- Diğerleri… - Filmini yeni izledin.
Si-an da duygularını eşit olarak bölüştürmemiştir.
- Evet. - Doğru.
- Yanında kim varsa ona çekim duyuyor. - Yanındakine mi?
Bir de öyle düşünün.
O üç erkekten biri olsaydım
bunu duyduktan sonra vazgeçer, onu bırakırdım.
- Doğru. - Evet.
Ama kimse vazgeçmiyor.
Üçü de şöyle diyor,
"Üç seçenekten biri olsam da denemek istiyorum."
Si-an o kadar cazibeli demek ki.
- Herhâlde. - Evet.
Ama Si-an'ın kafasının karışıp kararsız kalması
onları daha da çekiyor.
Erkekler kalp kazanmak ister.
- "Çabalarsam işe yarar" diyor olabilirler. - Doğru.
Si-an…
- Havuzun kokusunu alıyorum! - Aynen.
CENNET KIM A-RIN VE KOOK DONG-HO
- Çabuk. - Evet, derin.
Parmak ucundayım.
Gerçekten derin.
Bana tutun.
Aman.
Ayaklarını yere basma.
Bugün oyunda yaptığımı yapacağım.
Beni bekle. Amma çok yanmışsın.
Değil mi?
İz çıkmış bile.
Göğsüm zaten yanmıştı.
Evet.
Çok güzel. Gelsene.
- Deneyeceğim. - Tamam.
Cesur ol.
Nasıl?
Yavru köpek gibisin.
Köpeklemede gelişmeliyim.
Böylece suda hayatta kalabilirim.
Suda çok sakin görünüyorsun.
- Evet. - Ama aşağısı çok çalışıyor.
Uzun süre suda kalmak istiyorum.
- Tatlı. - İyi anlaşıyorlar.
Doğru gibi geliyor.
Biraz çalışırsam olacak bence.
- Biraz… - Nasıl?
Ben de süzülmek istiyorum.
- O zaman bana tutun, öyle dene. - Tamam.
Ayaklarını çırpıp beni takip et.
- Ama gergin durma. Ellerini rahat olsun. - Tamam.
- Bana güven ve süzül. - Tamam.
Bana doğru gel.
Çırp.
Pardon, batıyorum.
Kolların çok ağır.
- Rahatlamaya çalışayım. - Evet, gerilme.
Yardım etmelisin.
- Dur. - Rahatlayacağım.
- Tamam. - Tamam.
- Tamam. Evet. - Rahatla, hadi.
- Beni takip et. - Hadi.
İleri.
Böyle batıp duracağım.
Tekrar. Bu sefer ben tutayım.
Cehennem'den çok farklı geliyor.
Hadi kollarımızı ölçelim.
- Duvara dayan. - Kollarım uzundur.
Benim çok uzun.
- Kol uzunluğu… - Bir dakika.
- Bunu Hae-lin ile yapmıştı. - Onunla ölçmüştü.
Çok tuhaf.
Benim uzun değil mi?
Benimki daha uzun. Bak.
Elbette daha uzun olacak.
- 20 cm uzunsun. - Uzunum diye mi?
Burada başka ne yapmak istedin?
- Eminim… - Ben…
Aklında bir şeyler vardır.
Seninle konuşmayı çok istedim.
- Ve yüzmek mi? - En fazla konuşmak.
Evet, yüzmek de istedim.
Korkuyorum.
Burası da. Tamam.
Yarın geri döndüğümüzde boşluk hissi fena vuracak.
Toplanıp gideceğiz.
Gideceğimiz yer de Cehennem.
Bu seni rahatsız ediyor mu?
Hayır, artık rahatsız etmiyor.
"Artık" derken? Pişmanlığın yok mu?
Cehennem'de yeterince vakit geçirdim.
İstediğim kişiyle Cennet'e geldim.
Bundan sonra konuşmak için bolca fırsatımız olacak.
Artık yer benim için çok da mühim değil.
Sence
başka bir oyundan sonra tekrar gelir miyiz?
Yoksa son bir eşleşme turu mu olacak?
Nasıl öngörüyorsun?
Buraya geldiğimiz için bir fikrin vardır.
Erkeklere oyun oynatacaklarına eminim.
Kazananın tekrar seçme ve buraya gelme şansı olur.
- Ama eğer sen… - Böyle diyorsun da…
Ya kadınlar oynarsa?
Değil mi ama?
Yok artık.
- Hâlâ kendine güveniyor musun? - Evet.
O zaman elinden geleni yap, beni de getir.
- Ne dedin? - Ne?
Kızın yüzüne bakın.
Resmen âşık oldu.
Bira içer misin?
Olur.
Şerefe.
Evde düzgün besleniyor musun? Yalnız yaşıyorsun da.
Eskiden yemek yapardım çünkü isterdim.
Ama artık yapmıyorum.
İşten dolayı zor oluyor.
- İyi bir aşçı mısın? - Evet.
Ne yemek istersem yapabilirim.
Gerçekten mi?
Kimchi'mi bile kendim yaparım.
Harikaymış.
Biliyorsun,
bu inanılmaz bir çekicilik katıyor.
- Kimchi yapıyor musun? - Çekicilik mi?
Çekicilik katması için
makarna gibi bir şey yapabiliyor olman gerekir.
Ama ben pa-kimchi yapabiliyorum.
Bir dahaki sefer yapsana.
Bana pa-kimchi yap.
Ev yemeği yemek istiyor gibisin.
Artık yaşım geldiği için evliliği düşünerek hareket ediyorum.
- Ben de. - Evet.
Evlendiğimizi düşünsene.
Pa-kimchi'ye kafayı taktın diye mi? İster misin?
Tamam, sana yaparım.
Kapına kadar getiririm.
- Evlendiğimizi düşünsene. - Hayır.
- Çok utanıyorum. - Utanacak ne var ki?
İnsanı gıcık ediyorsun.
Demek bu yüzden "Buraya gelmelisin" diyorlarmış.
Sana takılıp tepkilerini izlemek çok eğlenceli.
İnsanlar bu yüzden mi genç sevgili arıyorlar?
Çok rahat görünüyorlar.
Çok da çabuk yakınlaştılar, değil mi?
- Haklısın. - Evet.
Dong-ho, A-rin'le birlikteyken sazı eline alıyor.
Evet.
Hae-lin'in yanında ne yapacağını bilmiyor gibi.
Hae-lin güçlü bir hamle yaparsa
Dong-ho yine soğukkanlılığını kaybedebilir.
- Öyle görünüyor. - Bence de.
- Evet. - Aynen.
Dong-ho kendisini ifade ediyor.
Ama gariptir ki hepimizin hissettiği…
- Huzursuzuz. - Evet.
Arka planda
kara bir bulut varmış gibi geliyor.
- Tam olarak emin değil bence. - Katılıyorum.
- Yine de güzel bir çifte benziyorlar. - Evet.
CENNET BAE JI-YEON VE KIM TE-HWAN
- Çok içme, sarhoş olursun. - Tamam.
Hop, atıştırmalıklar çok iyi, yemeden duramıyorum.
Bana "Hop" deyip durma.
- Adımla hitap et. - Si-an.
İnsanlara ismiyle hitap etmeye alışık değilim.
Adımla hitap edilmesi hoşuma gider.
- Tamam Si-an. - Evet.
Ama ne yapacağım, biliyor musun?
"Hop, Si-an."
- O olur. - O olur mu?
Çıktığın kızlarla ne sıklıkta görüşürsün?
- Ben mi? - Evet.
Haftada bir…
Çok seyrek.
En az bir gün.
En az haftada bir gün görürüm.
- Anladım. - Evet.
En az haftada bir kez onu görmeye zaman ayırırım.
- Genelde neler yüzünden tartışırdınız? - Tartışmak mı?
Oldukça inatçı biriyimdir.
Evet, o yüzden bazen
onun düşüncelerini veya bakış açısını önemsemediğim oldu.
- Ve istediğim şey için çabaladım. - İstediğin şey…
Düzeltmem gereken bir şey.
Bence bu, diğer insan için işleri zorlaştırıyor.
Çok tartışmışsınız gibi geldi.
Bence tartışmak kötü bir şey değil.
- Evet. Tabii ki. - Değil mi?
Tartışmak
kendini ve karşındakini tanımana yardımcı olur.
- Evet. - Bence bende böyle oldu.
Yine de çok tartışsanız bile
bir ilişkin olunca kendin hakkında bazı şeyleri öğrenebilirsin.
Başka türlü öğrenemezsin.
Kendimi daha iyi tanımam için partnere ihtiyacım oldu, bunu çok gördüm.
O hâlde nasıl bir ilişki istiyorsun?
- Nasıl mı? - Evet.
İstediğim insanla birlikte olmak sanırım en önemlisi.
- Doğru. - Evet.
O kısım yolunda giderse geri kalan her şey kendiliğinden hallolur.
Kalbini dinle.
Bu arada en rahat seninle konuşuyorum.
- Öyle mi? - Kesinlikle.
- Şey gibi geliyor… - Evet?
Doğal konuşuyormuşuz gibi.
Evet.
- Ama normalde… - Evet?
Normalde kimseye böyle sorular sormam.
Ama şunu sorabilir miyim…
- Sorabilirsin. - Öyle mi?
- Elbette. - Aslında biraz merak ediyorum.
İlk tanıştığımızda benim hakkımda ne düşündün
ve şimdi ne düşünüyorsun?
İlk başta açıkçası pek ilgi duymamıştım.
Ama…
Nedense pek konuşmadığım tek kişi sendin.
Konuşmak için belirlenen saatler dışında benimle konuşmadın.
Evet.
O yüzden…
Merakımı uyandırdı.
Seninle konuşmak ve seni tanımak istiyorum.
- İlk düşüncem buydu. - Evet.
Sona yakınlaşınca…
Çok farklı biri çıktın.
- İyi anlamda. - Evet.
Ama…
Cennet'e en az bir kez seninle gelmeliyim diye düşündüm.
Şimdi de buradayız…
Harika.
Evet.
- İlgi duymaya başladım. - Evet.
- İlgi çekici ve karışık. - Anladım.
Evet.
Sanırım ben de öyle.
Bugün
gerçek bir randevu gibiydi.
Varacağımız yere birlikte gitmek,
yemeğe çıkmak, sonra buraya dönmek.
Gerçek bir randevu gibiydi.
- Cidden mi? - Evet.
Çok hoşuma gitti.
Her şey çok gerçekti.
Seninle konuşunca
kendimi…
Daha çok kendim gibi oluyorum.
Rahat ve dürüst oluyorum.
Doğru.
Bir bakıyorum, kafa yormadan konuşuyorum.
Ama bu…
Ben gerçekte buyum işte.
Evet.
Bu yüzden konuşmalarımız çok daha iyi akıyor bence.
Bunu duyduğuma sevindim.
Ama hâlâ aklında çok fazla şey var gibi geliyor.
Var.
Sebebi de şu.
Endişe duyduğum çok şey var.
Şu anda aklından ne geçiyor?
Gözlerim çok kurudu.
- Gözlerin mi kurudu? - Evet.
Başka?
Burası çok güzel.
Başka?
Burası cidden çok güzel.
Tek istediğim…
Bunu tüm samimiyetimle söylüyorum.
Beni seçmek zorunda değilsin.
Ama samimi olmanı istiyorum.
- Evet. - Evet.
"Güzel. Çok güzel" gibi şeyler deme.
Belki de "Aklımda başka biri var" diyebilirsin.
Ya da "Hâlâ onları düşünüyorum."
Böyle şeyler demeni tercih ederim.
Tamam.
Sırf burada iki kişiyiz diye
duygularını saklaman veya yumuşatman gerekmiyor.
Tamam.
Kafan çok dolu gibi.
Kafam mı? Hayır, sadece yorgunum.
Yorgun olmana ve bu kadar içmene rağmen kendini iyi hissediyor musun?
Sanmıyorum.
Olay da bu.
Kendimi iyi hissediyorum. Bu yüzden kafam karışık.
- Anladın mı? - Açıklasana.
Cennet'e sık sık geliyorum.
Duygularım her gün değişiyor.
Evet.
Düne kadar senden hoşlanmadığıma emindim
ama buraya gelince senden hoşlanmaya başladım.
- Evet. - Kendimi böyle görmek kafamı karıştırdı.
Üçümüz içinde en çok hangimizi beğeniyorsun?
Şu anda Theo.
- Theo mu? - Evet.
Sebebi ne?
Neden Theo?
Hislerini çokça ifade ediyor.
Hislerini çokça ifade ediyor ve…
Onu düşünüp duruyorum.
Aynen, ben de bunu demek istedim.
Of.
Ama buraya gelince duygularım yoğunlaştı ve bu gerçekten kafamı karıştırıyor.
Bunu söylemek istedim.
- Ne oldu? - Ne?
Sorun ne?
Bilmem.
- Sarhoşum galiba. - Ağlıyor musun?
Bilmem.
Ağlama.
- Bilmem. Yorgunum galiba. - Al.
Duygularım karman çorman.
Anlıyorum sanırım. Söylemene gerek yok.
Çok bunaltıcı olmalı.
Lavaboya gitmeliyim.
Gerçekten çok zor.
Ne düşündüğünü söyle sadece.
- Ağlamak istiyorsan da ağla gitsin. - Yok, öyle değil…
Kendi hislerimden bile emin olmadığım için böyleyim.
Anlıyorum.
Git şimdi. Git.
Ağlamamı durduramıyorum.
Kalbim biraz ağrıdı galiba.
Açıkçası kendimi öyle kararsız görmek…
Hiç hoşuma gitmedi.
Omurgasız biriymişim gibi hissettim.
Ama aynı zamanda, "Böyle hissetmek anlaşılabilir" dedim.
"Bunlar benim gerçek duygularım."
Kafam karmakarışıktı.
İşte o zaman Jun-seo
hislerimi açığa vurmamı sağladı.
İçkiden sonra yapılan derin sohbetler.
Si-an'ın yaşadıklarını görüyorum.
Şöyle düşünüyor,
"Şundan ve bundan hoşlanıyorum. Birde üçüncü mü çıktı? Neyim var benim?"
Böyle bir kafa karışıklığı yaşıyor.
"Bunu yapmamalıyım" diyor.
Ama neticede burası Single's Inferno.
Telefonların olmadığı bir yer,
sadece flört etmek için oradalar.
Normalde yapmayacağı şeyler yaptığı için
kafası karışıyor ve çelişki yaşıyor.
Si-an'ı bir dereceye kadar anlayabiliyor olmam
beni çok şaşırtıyor.
Herkesi şaşırtıyor.
- Kafam çok karıştı. - Hepimiz öyleyiz.
Bir yandan anlıyorum.
Normal bir ortamda değiller.
- Evet. - Doğru.
Kafası karmakarışıkken Jun-seo ile Cennet'e geldi.
Tanrım.
- Yine de… - Evet?
- Seninle konuşurken… - Evet.
Sanırım duygularımı anlayabildim.
- Öyle mi? - Evet.
Kendimi çok daha rahat hissediyorum.
Sağ ol.
Ben sadece…
Kalbimi dinleyeceğim.
Tamam.
On günde bunların olacağını asla tahmin etmezdim.
Yine de çok düşünme ya da endişe etme.
- Evet, gerçekten hissettiğim… - Seninle ben…
Seninle buraya bir kere daha geleceğiz.
Yuk.
Muazzam bir öz güven dolu bir açıklamaydı.
Sanki
yan masada konuşulanlara kulak misafiri oluyor gibiyim.
Evet.
Mantıklı bir açıklaması yok ama…
Jun-seo'nun ondan hoşlandığı belli.
- Senin sandığından daha çok. - Evet.
Haklısın.
Si-an'ın ilk röportajına baktığımızda,
"Kolayca etkilenen biriyim" demişti.
Sabırla onu bekleyecek, sadık, destekleyici bir
partner istediğini söylemişti.
Düşünsenize,
Jun-seo o durumda onu teselli etti ve Cennet'e tekrar geleceklerini söyledi.
Si-an'ın kalbinin kapısı biraz aralandı gibi.
Ama…
Onun gibi biriyle ilişki yaşamanın
biraz riskli olabileceğini düşünüyorum.
Duyguları duruma göre bu kadar sık değişiyorsa
onun partneri olsaydım
kendimi biraz huzursuz ve endişeli hissederdim.
Ama henüz kimse kimseyle çıkmaya başlamadığı
ve hepsi düşünme aşamasında olduğu için
düşünmeye devam etmenin makul olduğunu düşünüyorum.
Duygularını anlayabildiğini söylemesi,
belirli bir kişiyi seçtiği anlamına gelmiyordu.
İstediğini yapma konusunda karar kaldı sadece.
- Değil mi? - Bence öyle.
"Neyse ne. Kalbimi dinleyeceğim" dedi.
"Kalbimi dinleyip…"
Hep öyle değil miydi?
Pek sayılmaz.
Şu ana kadar çekim hissettiği insanlarla randevuya çıktı.
Hep kalbini dinledi.
Ama şimdi fark şu…
- Suçlu mu hissetti? - Evet.
Artık hissetmiyor.
- Suçluluk yok. - Evet.
- "Niye duyayım?" - Hem de hiç.
"Başkaları ne düşünür demeye gelmedim."
Evet.
- Kim bilir. - Karışık.
Si-an'ın hislerini biz de bilmiyoruz.
Gidip konuşalım.
- Öyle mi? - Nasıl olur?
- Gidelim. - Olur.
- Beni takip et. - Ne?
Gizli bir sığınak gibi.
- Unuttum aslında. - Neyi?
- Birlikte Cennet'e gidişimiz… - Evet.
Sanki yıllar önceydi.
- Değil mi? - Aynen. Evet.
Sen gidince…
- Evet? - Seni unuttum diyebilirim.
En çok merak ettiğim şey kendini şu an nasıl hissettiğin.
Bir bakıma
yönümü kaybettim.
Gördüğüm kadarıyla sen…
Sen herkese çok iyi davranıyorsun.
- Evet. - Ama herkese.
Sanki herkese aynı şekilde iyi davranıyor gibisin.
- Şey, benim kişiliğim… - Cidden.
Evet?
Erkek olsun kadın olsun, herkesle biraz ilgilenmek isterim.
Ama bunu herkese yaparsan…
Anlarsın işte.
Kafa karıştırabilir.
- Kafa karıştırıcı mı? - Evet.
Gerçekten mi?
Sence de insanlar böyle düşünmüyor mudur?
Evet.
Değil mi?
Herhâlde.
Nasıl yani?
"Herhâlde."
Aynen.
Evet.
Doğru.
E, ilk tercihin kim?
- İlk tercihim mi? - Evet.
Benim için
Si-an.
Sahiden mi?
Böyle olmasını bekliyordum.
Aynı anda birden çok kişiyle olamam.
Ama şimdilik
Si-an'ı daha yakından tanımak istiyorum.
- Tabii. - Evet.
- O yüzden… - Nasıl istersen.
- Onu tanımak istiyorum. - Evet.
Bilmiyorum. Doğru seçim olsa da olmasa da.
Basit tutmaya çalışacağım.
Tamam.
İyi yapıyorsun.
Sağ ol.
Seni desteklerim.
Ben de seni.
Yine de destekliyor gibi değiller.
Ama onca şeye rağmen dürüst davranıyor.
- Evet. - Açık sözlü.
- Evet. - Gayet netti.
- Evet. - Doğru.
İyi yaptı.
Gidelim madem.
- Niye? - Ne?
Niye?
Duyacağımı duydum ve konuştum.
Anladım.
- Ne? - Ne?
Ne? Yani…
Geri dönüp takılalım.
Niye? Burada sadece ikimiz takılalım.
Geri dönün. Bu kadar yeter.
- Başka ne yapacaksınız? - Anlamı ne?
Geri dönüp takılalım.
Niye? Burada sadece ikimiz takılalım.
- Ne yapıyorsun? - Ne?
Gördün mü? Yine yapıyorsun.
Neyi?
Tanrım.
- Geri dönelim mi? - Ne?
Geri dönsek mi?
Diyecek başka bir şeyin yoksa dönelim. Hadi gidelim.
Diyecek çok şeyim var ama.
- Yapma şunu! - Dur!
- Evet, Jeong-su'nun sorunu bu. - Kalkması gerekiyor.
Diyecek çok şeyim var ama.
Yalan söyleme. Tanrım.
- Gidelim. - Gidelim.
O konuşma sırasında biraz sinirlendim.
Jeong-su bana çok ilgi gösterdi.
O yüzden gerçekten kafam karıştı.
Ama ilk tercihinin Si-an olduğunu söylemişti.
O gece Jeong-su ile konuştuktan sonra
sadece Jong-hoon'a odaklanmaya karar verdim.
Duygularım biraz değişti.
Kafasını mı karıştırdım?
Karıştırdığımı söyledi.
Açıkçası…
Duygularını incitmeye değecek biri değilim.
O yüzden sözlerimi yumuşatmaya çalıştım.
Sanırım bu yüzden kafası karışmış olabilir.
Jeong-su…
- Onun nesi var? - Jeong-su.
Jeong-su.
İki insan birbirine ilgi duymuyorsa
Bir şeyi güzelce söylemektense
açıkça iletişim kurmak daha saygılı olur.
Son söylediği şeylere hiç gerek yoktu.
"Hadi oturup konuşalım, sadece ikimiz."
- Anlamı ne? - Doğru.
- Ne demek "Neden?" Git işte. - Başka birini beğeniyor. Niye dursun?
Onun bakış açısından anlamaya çalışayım.
Önümüzdeki üç dört gün birbirlerini görmeleri gerekecek.
Tuhaf bir şekilde bitirmektense…
Fazla zorluyorsun.
- O… - Rahatsızlık olmasın diye…
Rahatsızlık çıksın istemedi.
Çok güzel kokmuyor muyuz?
Aklında ne var?
Aklımda bir şey yok. Sadece öz güven istiyorum.
Öz güven mi? Peki.
Bir şey soracaktım.
Hoşlandığın biri var diyelim
ve başkasını seçtiğini görüyorsun.
Bunu sorun etmez misin?
- Ben mi? - Evet.
Evet. Şey, sorun ederim.
İlk başta Si-an ile Cennet'e gittiğimizde
benimle bir gün geçirmesinin bana âşık olmasını
ve sadece beni istemesini sağlamayacağını konuştuk.
Bunun inandırıcı olmayacağını söyledim.
Tercihim herkesle tanışıp beni istediğini anlaması.
- Kendimi daha iyi hissederim. - Evet.
Ona böyle söyledim. Ya sen?
- Ben mi? - Evet.
Açıkçası şimdi kendimi daha iyi ifade edebiliyorum.
- Evet. - Ama biraz…
- Hislerin biraz… - Depresif.
Birden moralim bozuldu.
- Anladım. - Durum beni üzdü.
Ama A-rin tam yanımdaydı.
Bu onun yatağı.
Ama kim bilir? Yarın var.
Yarından sonra var.
Agresif ol.
Nasıl geçtiğini ve konuşmak isteyip istemediğini sor.
Ne kadar doğal söylüyorsun.
Ama en zor kısmı o.
Yüz ifaden ve ses tonun daha doğal olmalı.
Cidden.
Böyle rahatken iyi konuşabilirim.
- Evet. - Ama Dong-ho ile…
Kaskatı ve robot gibi oluyorum.
"Cennet nasıldı?"
"Gidip konuşabilir miyiz?"
Kendisini biraz salmalı.
Oyunculuğunu gösteriyor.
- Değil mi? - Vay canına.
You-jin'in daha insansı yanını görüyoruz.
Evet.
Benliğini ortaya koyuyor.
Ayrıca cesur olmalısın.
Yani hiç pişmanlık olmamalı.
Bu ciddi bir durum. Yarın savaş başlıyor.
Yarın göz göze gelip duracağız.
Ne yapıyorsun?
Çok yalnızdım.
- Niye yalnızsın? - Yalnız mıydın?
- Hadi takılalım. - Kitap okuyordum.
- Birlikte takılalım. - Olur.
Hâlâ su mu içiyorsun?
Sarhoş musun?
Hayır.
Bu benim kupamdı galiba.
You-jin niye bu kadar komik?
- Komik miyim? - Evet.
Komik olmak istemiyorum.
- Bugünden itibaren Donald Duck'sın. - Ben mi?
Arkadaşlarım hep…
- Aynen. - İkiniz konuştunuz mu?
Daha değil. Konuşacak mısın?
- Konuşalım. - Olur.
- İyi misin? - Evet.
- Yorgun değil misin? - Yorgunum ama…
- Madem yorgunsun… - Sorun değil. Konuşabiliriz.
Ben de su istiyorum.
Önce gidip su içelim o hâlde.
Cennet'e birlikte gitmek için daha önce kimi seçtin?
Ben mi?
Sır olarak mı kalsın?
- Si-an. - Si-an.
Biraz daha konuşmak istediğim için.
Şu anda
iki kişiye ilgi duyuyorum.
Evet.
Duygularımdan emin olmak istiyorum.
Dün seninle vakit geçirdim ve çok eğlenceliydi.
Dış görünüş açısından tam benim tipimsin.
Bunu söylemiştin.
- Evet. - Evet.
Senden hoşlanıyorum ama aynı anda iki kişiyle olamam.
Bir sonraki planım
Si-an'la vakit geçirmekti.
Anladım.
Bugün o yüzden Si-an'ı seçtim.
- Anlıyorum. - Durumum bu.
Evet.
Yani şu anda kafam karışık.
- Karışıktır. - Evet.
Si-an'ın çekiciliği ne peki?
Kişiliği mi?
Farklılıklarımız var mı?
Sen tamamen farklısın.
O nasıl ki?
Ne?
- Seninle… - Evet.
Seninle ilgilenme isteği duyuyorum.
Anladım.
Daha fazla ilgilenmek.
Ama?
Fark ne?
Onunla da mı ilgilenmek istiyorsun?
Aklımda yer ediyor sanırım.
Ne diyor böyle?
Aklımda yer ediyor sanırım.
Yer mi ediyor?
Nasıl bir duygu, anlamıyorum.
Ne?
O duyguyu bilmiyorum.
Peki.
Şu an hâlâ hiçbir fikrim yok.
Madalyon diğer tarafını merak ediyordum.
Bana karşı hislerin var mı diye.
Sadece bana karşı mı duygu besliyorsun diye.
Ben olduğum için mi bana duygu besliyorsun diye.
Çünkü gördüğüm kadarıyla ilgili ve özenli birisin.
- Bu durum kafamı karıştırdı. - Anladım.
Kafam karıştı yani.
Diğerlerine karşı bu kadar ilgili değilim.
Öyle mi? Yanılıyor muyum o hâlde?
Herkese karşı acayip iyiydin.
O yüzden merak ettim.
Üşüdüm.
- Üşüdün mü? - Evet.
Ceketimi ister misin?
Yok, gerek yok.
Aslında bana sıcak geldi.
Öyle mi?
Öyle mi? Üşürsen söyle.
Tamam, söylerim.
Cidden.
Yarım saat daha uyumam gerekirdi.
Git uyu.
Git yat.
- Git ve uyu. - Hayır.
Açıkçası kafam pek yerinde değil.
Yatağa gidelim madem.
Şimdi.
Ama yazık olur.
Yine başladı.
Kendinde değilsen takılmamalısın.
- Gidip yatmalısın. - Evet.
Ama yazık olur.
- Sence de öyle değil mi? - Anlamıyorum.
- Beni mi? - Evet.
Söylediğin şeyler o kadar karmaşık ki.
Gerçekten mi?
Evet, böyle bir meylin var.
Kafamın karışmasını sevmem.
Kafan karışmasın diye sana açıkça söyledim.
Ne zaman?
- Ne zaman? - Söylemedim mi?
Çok sinir bozucu.
Hae-lin'in yüzüne bakın.
Şu an konuşmak mı istiyorsun, takılmak mı istiyorsun bilmiyorum.
Hayır, takılmak ve daha kalmak istiyorum.
Ama şu anki hâlimle
kendimde olmadığımdan rahatsızlık duymanı istemiyorum.
- Düşündüğüm bu. - Peki…
Jeong-su'nun Si-an'a ilgi duyduğunu itiraf etmesi
takdire şayan olurdu.
Ama üstü kapalı konuşmaları sevmem.
Hae-lin'e de…
Duygularımı açıkça ifade etmem gerektiğini düşündüm.
Si-an'dan daha çok hoşlandığımı bu yüzden ona söyledim.
Bu konuda nettim.
Bu da mı net değildi?
Ama öyle demedi ki.
"Bugün Si-an'ı seçtim" dedi.
"Ama seninle de keyif aldım.
Yani ikiniz arasında…"
- Evet. - "İkiniz de hoşsunuz."
Bence çok da net değildi.
Hye-jin'e her şeyi oldukça açık bir şekilde anlattı.
Ama bence Hae-lin'e o kadar net davranmadı.
Belki de Si-an'ı niye seçtiğini anlatmak istedi.
Ama sonra sersemledi.
- Kendinde olmadığı için. - Evet.
Belki de bu sözlerin pek bir anlamı yoktu.
Pekâlâ. Birine bakmak ve onunla ilgilenmek istemek.
Aynı şey değil mi?
Aynı şey.
- Bu sözler… - Evet.
Oracıkta uydurdu.
"Uydurdu."
- Evet, bence de. - Sahi mi?
Konuştukça doğaçlama yapmaya başladı.
- "Doğaçlama." - Cidden.
- Dili sürçtü. - Evet.
- Sözcükleri analiz etmeye gerek yok. - Evet.
Başka bir deyişle,
birinden hoşlanmakla
ona vurulmak arasındaki farkı sormakla aynı şey.
Öyle bir şey.
Jeong-su niye böyle yaptı?
Ama tüm kadınlar bunu söylüyorsa…
Demek ki sahiden kafalarını karıştırıyor.
Ama öyle ki
kibar ve ilgili olması kişiliğinin bir parçası.
- Niye olumlayıp duruyorsun? - Ondan değil.
- Tanışıyor musunuz? - Yok.
Birbirinizi tanıyor musunuz?
Ama biri böyle diyorsa insanlara iyi davranıyor demektir.
İyi biridir.
CENNET LEE SI-AN VE YUK JUN-SEO
O hâlde burada uyuyabilir miyim?
Hayır, birlikte yatarız.
Birlikte yatarız.
Tamam.
Saçımı kurutmayacağım.
Fönü bulamadın mı?
Yok. Sorun değil.
Sorun değil. Yat sen.
Önemi yok. Klima da yeter.
Tamam.
Aynı yatakta mı?
- Ne? - Ne?
- Bir ilk mi? - Cidden mi?
Aynı yataktalar mı?
Mickey Mouse pijaması.
Şaheserim.
İlk kez bu kadar büyük bir yatakta yatıyorum.
Ben de.
- Cidden mi? - Evet.
- Sarhoş musun? - Hayır.
- İyi misin? - Ne?
İyi misin?
İyiyim. Sen nasılsın?
- Ben mi? - Evet.
Sanırım üç kadeh içtim.
- Üç kadeh mi? - Evet.
Peki niye ağladın?
Söylesene.
Ne?
Niye ağladın?
- Bugün mü? - Duruma mı üzüldün?
Biraz karışık.
Çünkü…
Tek açıldığım kişi sen oldun.
Evet.
- Ne oluyor? - Ne?
Ne?
- Saat bir buçuk. - Evet.
Zaman akıp geçiyor.
Vay be. Saat bir buçuk olmuş bile.
İyi ki buraya geldim.
Gerçek duygularını bir nebze olsun görebildim.
Evet. Doğru.
Bildiğim için de
ne yapmam gerektiği konusunda daha net olacağım.
Evet.
O yüzden senin hislerini umursamıyorum.
Ne istersem onu yapacağım.
Bana hiçbir şeyi teyit etmene gerek yok.
İlginç olan şu ki…
O kadar da çok konuşmamıştık.
- Evet. - Ama…
Çok fazla konuşmama gerek kalmadan
hislerimi anlıyor gibiyim.
Evet.
Ben de.
Ben de aynısını düşünüyorum.
- Öyle mi? - Evet.
Seni gerdiğim bir an oldu mu?
Şimdi mi?
- Ne yapıyorsun? - Ne?
Ne yapıyorsun? Neden kıpırdanıyorsun?
Kıpırdanıyorsun.
- Ne oluyor? - Ne?
- Kıza sarıldı mı? - Sarıldı.
Sarıldı galiba.
Böyle sarıldı.
Evet.
- Sarıldı, değil mi? - Evet.
Uyursak yazık olacak, değil mi?
Evet, belki konuşacak başka şeyler vardır.
Bu şekilde uyumak biraz hayal kırıklığı yaratıyor.
Alt yazı çevirmeni: Sabiha Filis