LEE SI-AN
CHUNG YOU-JIN
KIM MIN-SEOL
BAE JI-YEON
KIM HYE-JIN
KIM A-RIN
PARK HAE-LIN
KIM TE-HWAN
KOOK DONG-HO
JANG THEO
KIM JEONG-SU
YUK JUN-SEO
AN JONG-HOON
SINGLE'S INFERNO
Ang gusto kong makasama sa Paraiso ay si…
Yuk Jun-seo.
'Yon na nga!
Tama 'yan.
Kung iisipin, oras na niya para pumunta.
- Totoo. - Kung tutuusin…
Nakasama na niya sina Theo at Jeong-su.
Ang nakapares ni Lee Si-an ay si Yuk Jun-seo.
Magsaya kayo.
…Yuk Jun-seo.
- Yuk Jun-seo. - Sabi na nga.
Mangyaring lumabas.
Tara.
Bakit ang tagal mo?
Ba't sobrang…
naa-awkward ako?
Ang weird na makasama ka papuntang Paraiso.
Kaya nga, di ba?
Di ko naisip na pupunta ako ngayon,
kasi di ko masyadong ipinakita ang nararamdaman ko.
- Ipinakita mo. - Talaga?
Mabuti naman.
Mas magiging masaya yata ito.
Ang tagal kasi nilang nagpigil.
- Masaya 'to. - Talaga?
- Totoo. - Kasi…
Maingat sila kasi nariyan sina Jeong-su at Min-seol.
Makakapagsaya sila nang di iniisip ang iba.
Tapos na ang pagpapares ng mga pupunta sa Paraiso.
Ang pakiramdam na maiwan ay…
Nakakainis.
Di maganda.
Ramdam mong nanganganib ka.
Kawawang Theo.
Wow, ito ay…
- Ganito ang nangyari. - Theo…
Ba't pa sila pinanood na umalis ni Theo?
Magkakaro'n pa siya ng tsansa.
- Oo. Kahit isa. - Sana.
- Isa pa para kay Theo? - Mas nasusuportahan ko si Theo.
Gaya ng inaasahan ko.
- Gaya ng inaasahan. - Oo.
Katunayan, di mo inasahan 'to.
- Oo. Hindi. - Hindi rin ako.
Seryoso.
- Di ba? Si Jun-seo. - Hindi talaga.
- Di ko naisip na siya. - Seryoso.
Nagpapahiwatig siya.
Akala ko nga si Jong-hoon.
- Ano? - 'Yong iba talaga.
Ano'ng sinasabi mo?
- Jin-kyung, di 'yon ganoon. - Hindi? Okay…
Pasensiya na.
PARAISO KIM A-RIN & KOOK DONG-HO
- Dahan-dahan lang tayo. - Sige.
- Ang ganda ng tunog nitong kotse. - Maganda ang tunog ng makina.
Grabe, kumakabog ang dibdib ko.
Ako rin.
Pagsumasakay ako sa kotseng gusto ko, kumakabog ang dibdib ko.
Abante ka nang kaunti? Ayos na?
- Ayos na. - Salamat. Nakaka-touch 'yan.
- Ang bilis, 'no? - Kaya nga.
- Lagpas na tayo sa kalahati. - Di ako makapaniwala.
Lagpas na tayo sa kalahati.
Pero unang beses ko 'to rito.
Oo.
Tatawid tayo sa ilog.
Tatawid si Dong-ho…
Tatawid si Dong-ho sa Dongho Bridge?
Dong-ho sa Dongho Bridge.
Ito ang iisipin ko tuwing tatawid ako rito.
Malaking karangalan 'yon.
Ito lagi ang iisipin ko.
'Yon mismo ang pangalan. Dongho Bridge.
Kaya nga.
Ang meaningful.
Para itong panaginip.
PARAISO SI-AN & JUN-SEO
Masaya ang pangatlong beses.
- Sulitin mo. - Oo, masaya.
- Lagpas kalahati na tayo. - Oo.
Pampitong araw na bukas.
- Medyo… - Ano?
Sobrang saya ko hanggang sa pangatlo o pang-apat na araw.
- Oo. - Nakakilala ako ng iba, nag-Paraiso…
Pero ngayon, di ko na alam ang sarili kong nararamdaman.
Kung may magtatanong sa nararamdaman ko…
- Ah. - Di ko alam paano sila sasagutin.
- Oo. - 'Yon ang pinagdaraanan ko.
Maiintindihan naman.
Punong-puno bigla ang isipan ko…
Ah.
Kaya tumamlay ako.
- Naiintindihan ko. - Oo.
Dahil marami siyang pagpipilian, kailangan niyang pag-isipan.
At mas seryoso niya nang pinag-iisipan ang mga desisyon niya.
Gusto lang niyang magsaya noon.
Pero pinag-iisipan na niya ngayon dahil magagaling pala ang lahat.
- Ang ganda ng vibe. - Wow, ang galing nito.
- Excuse me. - Wow, kape.
Mukhang masarap.
Salamat sa pagkain.
Salamat.
Thigh part ng manok?
- Oo. Gusto mo? - Oo.
Okay.
Iba 'to sa chicken breast.
Salamat.
Heto ang sauce.
Okay ba? Masarap?
- Ang sarap, 'no? - Masarap.
Mas okay ka na ngayon?
Napakasaya ko.
- Sigurado ka? - Sobra.
Ba't ganyan ang itsura mo?
Sobra.
Ayos 'yan.
Mas matanda ka sa 'kin, tama?
- Ilang taon ka na? - Siguro.
1996 ako ipinanganak.
- 1996? - Oo.
At 1998 ka siguro?
- 1999. - 1999?
Oo.
- Ilang taon ka na? 26? - Mas bata ka pala sa iniisip ko.
Bente singko ako ngayon.
Bente singko. Ah.
Mas matanda ka nga.
Para akong nakatakas ngayon.
- Di ba? Totoo. - Oo.
Di ko naisip na mangyayari 'to.
- Totoo. - Ano?
Di ko naisip na makakapunta ako.
- Di ako sigurado. - Oo
Akala ko
di ko nasabi sa 'yo ang nararamdaman ko na gaya ng iba.
Kaya di ako umasa.
Pero tinawag ang pangalan ko.
Oo.
Gumaan ang loob ko at nabigla.
- Ah. - Oo.
Di ito ang inasahan ko.
Ah.
Kahapon,
ang saya ko nang pinuntahan mo 'ko, iniisip ko ring kausapin ka.
Maayos mong nasabi ang iniisip mo.
- Kahapon? - Oo.
Talaga?
Ba't di mo sinagot ang tanong?
Ano?
Ang gusto mong makasama sa Paraiso.
KAGABI
Puwes…
Sino'ng gusto mong makasama, Jun-seo?
Sa Paraiso?
Ba't mo 'to ginagawa sa 'kin?
Iinom na lang ako.
Nakausap ko nang matagal si Theo,
at naramdaman ko kung ano ang nararamdaman niya sa 'yo.
Kaya…
nagiging maingat ako.
Alam ko kung sino-sino ang mga interesado sa 'yo,
kaya ayokong basta lang sabihin habang nakikipag-inuman.
At di ko pa 'yon nasasabi nang maayos.
Kaya ganoon.
- Natuwa siya. - Magandang sagot 'yon.
- Nagustuhan niya ang sagot. - Oo.
Iniisip niya ang mga karibal niya.
Oo.
Sa totoo,
parang pinipigilan ko ang totoo kong nararamdaman
mula sa mga taong nakasama ko sa Paraiso.
Bakit?
Paiba-iba ang nararamdaman ko.
Pero baka isipin nilang sigurado ako…
Oo.
O baka di magkaunawaan…
- Oo. - …bago ako makapagpasya.
- Totoo. - Kung kaya…
Pinipigilan ko ang sarili ko kahit na gusto ko.
Ah.
Kaya…
Pagkatapos ng araw na 'to,
gusto ko nang ayusin ang mga iniisip ko…
Oo.
At mailabas ko ang nararamdaman ko.
Oo.
Kung may nagugustuhan ako, gusto kong sabihin 'yon.
Nalilito ka ba sa nararamdaman mo?
Marami lang akong kailangang pag-isipan.
Noong una,
gusto ko lang magsaya.
- Pero ngayon… - Oo.
Natatakot ako.
- Ah. - Oo.
Ngayong araw ako nakaramdam ng ganito. Bigla na lang akong nanlanta.
Talaga?
- Oo. - Gets ko.
Pero ang maguluhan at malito, parte pa rin 'yan ng kung sino ka.
Opinyon ko lang ito.
Pero ang mga desisyong 'yon, gagawin mo rin talaga kalaunan,
kaya isantabi mo muna ngayon.
I-enjoy lang natin ito
- at magkuwentuhan. - Sige.
- Magsasaya lang tayo. - Sige.
- Gusto kong mag-relax ka lang. - Oo.
- Di kailangang maging sobrang seryoso. - Oo.
- Gawin natin 'yan. - At sa 'yo lang ako magpo-foucs ngayon.
- Mabuti. - Oo.
- Ito ay… - Parang nakakakalmang kausap si Jun-seo.
Sang-ayon ako.
Nakakagaan ng loob 'yong payo ni Jun-seo.
Oo.
Sa tingin ko, pantay lang sila ng level ng katapatan.
- Pareho sila ng ugali. - Oo.
Pareho silang prangka at di masyadong…
Naiilang sila pag masyadong seryoso.
Kaysa mag-isip nang mag-isip, sana magsaya si Si-an kasama si Jun-seo.
Pero kung titingnan n'yo ang mga taong maraming pagpipilian,
sila pa ang mga nagiging single.
- Totoo. - Di namin inasahan ang sagot na 'yan.
'Yong mga kaunti naman, nag-aasawa agad sila pag may dumating.
Marami na akong nakitang ganito sa mga kakilala ko.
Di ko naman sinasabing magiging mag-isa si Si-an.
Maging masaya sana siya.
Ano pa man, sikat siya.
- Oo. - Maraming kailangang isipin.
Di ka na nakakapagdesisyon dahil sa sobrang pag-iisip.
Di lang siya nagsasabi. Mukhang di talaga siya sigurado.
Naguguluhan talaga siya.
- Salad, prutas, champagne… - Prutas? Gusto ko 'yan.
- Heto. - Mukhang masarap. Salamat.
Heto, subukan natin.
- Magaling ka ba rito? - Galingan mo.
Di ko pa nasubukan 'to.
- Ayaw? - Ayos lang.
Kaya ko na.
Mukhang masarap.
Hello sa 'yo.
- Hello sa 'yo? - Oo.
Ayos 'yon.
Paraiso nga talaga 'to.
Di ko alam ang lasa.
- Masarap. - Ang lasa ng champagne.
Ano 'to? Tofu?
Tikman natin.
- Mukhang tofu. - Kaya nga.
- Paabot ng kutsilyo. - Sige.
Itong kutsilyo ba?
Kahit ano.
Ba't ang komplikado nito?
Ang charming ng ugali niyang iyon.
- Oo. - 'Yong nagpakitang clumsy siya.
- Di siya nagpapanggap na perpekto. - Ayos 'yon.
Di ko rin dapat ipakitang may alam ako.
Sige. Kaing mabuti.
Salamat.
Masarap.
Sa kabuuan, para kang kumakain ng bato pag nasa Impiyerno.
Totoo.
Dito, mangunguya mo kahit gamit ang gilagid mo.
Di mo kailangan ng ipin para sa avocado.
Seryoso.
Curious ako sa trabaho't edad mo.
Gusto kong malaman ang edad mo.
- Puwedeng hulaan? - Mas curious ka sa edad ko?
- Sa trabaho mo. - Trabaho?
Tingin ko talaga na mas bata ka.
Mga nasa bente…
Nasa bente…
Bente…
sais?
Pero mas bata ng tatlong taon.
Kaya sa tingin ko, 23 ka.
- 'Yong totoo. - Bente tres.
- Bente tres? - Oo.
Bente singko ako.
Malapit ako…
Para namang ang layo ng diperensiya sa reaksiyon mo.
- Malaki ang isang taon. - Oo.
Isang buong taon.
Bente singko. Hulaan mo ang edad ko.
Malay mo, mas matanda ka.
- Baka marami akong pinagdaanan. - Parang hindi naman.
Hindi talaga.
Ba't siguradong-sigurado ka?
Pakiramdam ko,
mas matanda ka sa 'kin.
Pero wala pang-30, kaya hula ko ay 29.
At daragdagan ko ng isang taon.
Bale 30-anyos.
Mukha kasi akong masaya sa 29, ano?
Oo. Trenta?
- Trenta? - Tama ka.
- Talaga? - Oo, 30 ako.
Tama ka.
Parang ganoon ka.
At trabaho mo.
Sa tingin ko…
pag tinitingnan ko kung paano ka manamit at lahat,
parang alam mo kung ano ang bagay sa 'yo.
Parang model ka o nagtatrabaho sa photography?
- Oo. - Tama?
Model ako sa mga advertisement.
'Yon ang trabaho ko.
Model ako sa mga advertisement.
Tatlong taon na akong nagmo-model para sa isang beauty brand.
Nagmo-model din ako para sa mga pangkasal, at bilang fit model din.
KIM A-RIN, 25 ANYOS MODEL
'Yon ang trabaho ko.
Nagsu-shoot ka at nagpo-pose nang ganito ang balikat?
Magaling ka.
- Kailangang ganoon, di ba? - Hilig kong mag-pose nang ganoon.
Ang interesting no'n.
Nag-model ka na ba bilang ikakasal?
Oo.
- Ilang beses ka nang ikinasal? - Mga tatlo yata.
Wow, exciting na buhay 'yan.
Sobrang…
- Biglaan… - Oo.
Ang sayang maghulaan nang ganito.
Di ko mahulaan ang iyo.
- Ano? Trabaho ko? - Oo.
Oo.
Subukan mo.
Parang nag-oopisina ka.
E, pa'no ba ako magtatrabaho?
Akala mo ba nasa bahay lang ako?
Nag-oopisina ako.
Tama akong nag-oopisina ka?
Oo, certified accountant ako.
- Accountant? - Oo.
Wow, di nga?
Ramdam kong professional job 'yon.
Sa Yongsan ba ang opisina mo?
Oo.
- Kasi… - Amore…
- Pa'no mo nalaman? - Puwede ba?
- Nandoon ako kamakailan para sa shoot. - Madalas 'yong…
- Alam mo 'yong Etude building? - Oo.
Madalas ako roon para sa trabaho.
- Baka nagkasalubong na tayo. - Posible.
Maraming masasarap na restaurant do'n.
Oo.
Kailan ka huling pumunta roon?
Isang beses kada dalawa o tatlong buwan.
- Baka nga nagkasalubong na tayo. - Di ba?
Malapit pala tayo talaga. Wow, ang cool no'n.
- May koneksiyon sila. - Oo.
Isang beses sa dalawang buwan…
- Bihira lang 'yon. - Oo.
Bihira lang silang magkasalubong.
Curious din ako kung saan ka nakatira.
Ako rin.
- Dahil sa Seoul ka nagtatrabaho… - Oo.
Kung kailangan mong mag-photoshoot madalas,
e di, nakatira ka sa Nonhyeon, Apgujeong, Cheongdam, o Gangnam?
Sinsa?
Sa'n ka nakatira?
Sa Wangsimni.
Wangsimni.
- Seryoso? - Ano?
- Ano?
Sa Wangsimni ba siya nakatira?
- Ba't ka nagulat? - Ako rin.
- Seryoso? - Oo.
Talaga?
Wow, seryoso?
Ang galing no'n.
- Oo. - Kaya nga.
Baka nga nagkita na sila dati.
Taga-Wangsimni ako.
Mga walo o siyam na taon na.
- Talaga? - Oo.
Dalawang taon na para sa akin.
Forever na nga yata ako ro'n. Matagal na ako sa Wangsimni.
- Magkapitbahay tayo. - Oo.
Magkalapit-bahay tayo.
- Kaya pala lumaki ang mata mo. - E di…
Nagkasabay na siguro tayo sa subway para pumasok sa trabaho.
Pa'no nangyari 'to?
Ang galing nito.
Sobra.
Di madaling mangyari 'to.
Pero marami kaming pagkakatulad.
Naisip ko pa nga kung tadhana na 'to.
Ang manggaling sa parehong lugar ay…
Mahalaga 'yon.
Malaking bagay bigla.
- Puwedeng tumaas ang interes nila rito. - Oo.
Pamilyar na kayo.
Oo nga.
- At ang kapalaran… - Oo.
Mahuhulog ka dahil sa romantic aspect na 'yon.
Mas masarap pumunta rito matapos
magkasalisi lagi.
- Nagkapares sana agad tayo una pa lang. - Oo.
Pinagsisisihan ko pa rin 'yon.
Ang taong gusto kong makasama sa Paraiso ay si…
Kim A-rin.
Salamat.
Jang Theo.
Sa akin, 'yon ang unang…
Oo, 'yon ay…
Sobrang nakakagulat na sandali.
Pero ngayon,
wala na akong interes o gustong makausap na iba.
Ayoko nang mag-isip
o mag-abala pa sa ibang bagay.
Kaya hinanap agad kita para makausap ka
pagbalik mo.
"Uy, mag-usap tayo."
Talaga?
- Nilakasan ko talaga ang loob ko. - Ah.
Naupo kami ni Si-an sa harap, at saka kayo dumating ni Jeong-su.
At buti na lang, magkakasama tayong apat na naupo.
Oo nga.
At dahil nga magkakasama tayo,
medyo nahiya akong kuhanin ka.
Tinapangan ko 'yong pagkatok sa inyo.
Oo nga. Ang tapang no'n.
Ang unang ikinagulat ko…
nang ang inosenteng halimaw natin, si Jun-seo…
Ba't siya naupo ro'n?
Di mo rin inasahan, di ba?
- Pag ganoon… - Dala pa ang sipilyo niya.
- Aalis ako. - Oo.
Pero nagtanong pa siya, kaya siyempre papayag ka.
Oo.
Uy.
- Ano'ng ginagawa n'yo? - Nag-uusap.
- Talaga? - Oo.
Puwede bang sumama?
- Sige lang. - Okay.
Ano'ng nangyayari?
- Medyo wala siyang alam. - Oo.
Naupo lang siya roon na parang ini-interview tayo.
Naisip ko, "Di gagana 'to."
At nang naupo siya, sumunod na rin ang iba.
Naisip ko no'n, "Wala na akong pag-asa."
"Ba't walang umaayon sa plano ko?"
Sa sobrang inis ko, umalis na lang ako sa dining area.
Lagi tayong nagkakasalisihan. Ang daming nangyari bago ito.
Malayo na ang narating nila.
Oo nga.
May mga nakatadhana nga talagang magkita.
Nakaka-relax 'to.
- Sumaya ako sa panonood sa kanila. - Oo.
May unang couple na tayo.
- Tama. - Oo.
- Congrats sa kanila. - Oo.
- Kina Dong-ho at A-rin. - Oo.
- Ayokong sirain ang mood. - Oo.
Pero ba't lagi kong naiisip sina Hae-lin at Dong-ho…
- May kung ano'ng naroon. - May higit pa siguro.
Oo.
- Di makaya ni Dong-ho noon. - Tama ka.
- Di magiging ganito ka-smooth. - Oo.
Ang nararamdaman ni Dong-ho ang mahalaga.
- Gutom ka na, di ba? - Sobra.
PARAISO JI-YEON & TE-HWAN
- Gutom na 'ko. - Gutom na 'ko.
- Kain tayo. Kaing mabuti. - Enjoy.
Paglapitin natin itong mga plato.
Kaya mo bang buksan?
Natakot ako ro'n!
- Puwedeng nauwi iyon sa di maganda. - Oo.
Paniguradong 2003 siya.
Natakot ako ro'n!
- Salamat. Sige. - Nagulat ako kung gaano kadali 'yon.
Salamat.
Naku, dahan-dahan.
Diyos ko!
- Ang cute niya! - Ang cute niya.
Kailangan nating makainuman si Te-hwan.
Gusto ko silang dalawa.
Ako ba ang mauna?
- Gusto mo ba? - Curious ka ba?
Teka. Iniisip ko kung edad o trabaho muna.
Sige, pili ka.
Salitan tayo.
- Sige. - Mga edad natin.
- Ang trabaho ko ay… - Oo.
Designer ako.
- Pero… - Bagay sa 'yo.
Spatial designer ako.
Kasalukuyan akong nagtatrabaho bilang spatial designer.
Nag-aayos ako ng mga gamit para sa mga event ng mga brand
base sa kanilang mga image at values.
Nagbibigay rin ako ng mga ideya para sa kanilang mga object design.
BAE JI-YEON SPATIAL DESIGNER
- Ano'ng trabaho mo? - Ang akin…
- DJ ako. - Okay.
Gumagawa ako ng mga electronic music.
Talaga?
At may club din ako.
- Seryoso? - Oo.
- DJ siya? - DJ?
- Sobrang di mo aasahan. - May club siya?
DJ siya?
Isa akong DJ.
Mayro'n din akong underground club sa Itaewon.
Di gaya sa mga iniisip ng karamihan tungkol sa mga club,
ang amin ay nakatuon sa house music.
Ang ganitong uri ng music at party culture ay medyo bago pa sa Korea.
Gusto kong manguna sa pagpo-promote nito
para mas marami pang makaalam dito at mas maging mainstream pa ito.
KIM TE-HWAN, DJ AT CLUB OWNER
- Seryoso? - Oo.
Di ko naisip 'yon.
Nakakagulat, 'no?
- Nakakagulat. - Di sa akin bagay.
Di ko naisip na gumagawa ka ng music,
kasi akala ko ang sa iyo ay…
mas chill na trabaho.
- Wala kang ideya na may club ako, 'no? - Wala talaga.
- Walang-wala. - Oo.
Pero kahit narinig ko na, di ko pa rin maisip.
- Di ba? - Oo.
- Di lang bagay. - Oo.
Curious ako sa edad mo.
Hulaan mo.
- Sabihin ko muna ang akin. - Sige.
Thirty-one?
- Tama ba ako? - Oo.
- Tama ako? Talaga? - Oo.
- Ano? - Ano?
Grabe.
- Mas matanda pala siya. - 31 siya?
Oo.
- Mas matanda siya sa 'kin. - Mas matanda.
Akala natin ay bata pa siya, mga 22.
- Talaga? - Oo.
Naisip kong nasa 30 ka.
- Ano? Nasa 30? - Trenta. Oo.
Ba't mo dinagdagan? Ang sakit no'n.
Binabawi ko na.
- Seryoso? Tama ako? - Oo, 31 ako.
- Ang korni, tama agad ang hula ko. - Oo.
- Hulaan ko ang iyo. - Sige.
Bente…
siyete.
Bente siyete?
- Bente sais? - Bente sais?
- Bente singko. - Bente singko.
- Bente singko ako. - Talaga?
- Pero… - Ano?
Mature ang vibe mo.
- Talaga? - Oo.
Kaya naisip kong mas matanda.
Akala ko si Ji-yeon ang matanda.
- Seryoso. - Oo.
Mag-sorry tayo kay Te-hwan.
- Seryoso. - Sorry.
Matagal mong nakausap ang game changer, di ba?
- Nakausap ko 'yong game changer? - Oo.
- 'Yong babaeng game changer? - Oo.
Noong kumakain tayo kanina…
- Oo. - Pagkatapos ng laro, tumabi siya sa 'yo.
KANINANG TANGHALIAN
Ano 'to? Di ko pa nakita ang look na 'to.
- Ako? Talaga? - Oo.
Parang hilig mong magsalamin.
Marami akong dinala.
Pinapatanggal nila ang sunglass mo.
Pero ang cool niyan. Sayang.
Sayang lang.
Medyo naligalig ako ro'n.
Ah.
- 'Yon lang. - Ah.
- Medyo. - Talaga?
Pero di masyado. Medyo lang.
Kaya panay ang tingin ko sa 'yo.
- Pero di ka tumitingin. - Oo.
Naisip ko, "Grabe siya, o."
"Ito ay medyo…"
Panay ang tingin ko sa puwesto mo.
- At nagkatinginan tayo. - Talaga?
Akala ko nagkakaintindihan tayo gamit ang telepathy.
- Ganoon ba? - Oo.
Para bang medyo nagselos si Ji-yeon, kaya ang cute no'n.
Paraiso man ito o Impiyerno,
ayos lang sa akin basta kasama si Ji-yeon.
Nakapunta ka na ba sa ice rink na 'to?
Oo, minsan na akong nakapunta.
Heto na.
Maupo ka rito.
Pa'no 'to isuot?
- Ayan. - Teka.
Higpitan mo ang sintas.
- Suporta sa ankle mo. - Sige.
Idiin mo nang kaunti ang paa mo.
Ayos 'yan.
Sobrang higpit?
- Mahigpit ba? - Oo.
- Ang smooth niya bigla sa lahat. - Oo.
Magaling mag-skate.
- Biglang… - Tapos nag-triple axel siya.
Di naman siya mukhang athletic.
Oo.
Tara.
- Ang tagal na rin. - Teka.
Ang tagal na nang nag-skate ako.
Tingin mo? Ang galing ko, 'no?
- Oo. - Higit pa sa inaasahan?
- Para ba akong si Yuna Kim? - Ano?
- Para ba akong si Yuna Kim? - Mag-triple axel ka.
Ganito?
Magaling ka.
Mag-freeze tag tayo.
- Tumakbo ka. - Sige.
Natatakot ako!
Ang saya siguro no'n.
- Gusto ko 'yon. - Ang inosente nilang tingnan.
Teka. Hatakin mo 'ko.
Tara dito. Heto na.
- Di ako gagalaw. - Sige.
Tinutulak mo ba ako?
- Gusto mong hatakin kita? - Sige.
Sir, napakabigat mo.
- Ang galing nito. - Ang saya nito.
Oo, seryoso.
Nakakaantig 'yon.
Sa totoo lang, pakiramdam ko silang dalawa…
- Nakapanood tayo ng napakainosenteng date. - Oo.
Sobrang sumaya ako roon.
'Yon na yata ang pinakanakakainggit na date na nakita ko sa Single's Inferno.
- Talaga? - Oo.
Gusto ko 'yon.
PARAISO LEE SI-AN & YUK JUN-SEO
Nilalamig ako.
Maglabas ka ng jacket.
- Di ako nagdala. - Hindi?
Nagdala ba ako?
Lintik, ito lang mayro'n ako.
Gusto mong isuot 'to?
Ayos lang. Ipapatong ko na lang.
Sige.
- Gusto mo 'yan? - Sobra.
Bagay sa 'yo.
- Ito? - Oo.
Sa 'yo na.
Di ko maibabagay sa 'kin nang ganyan.
Mahilig ka sa mga bulaklak? Parang hindi.
- Mahilig. - Talaga?
Oo.
Hoy, may side ka ba na mas confident ka?
Parang wala. Pare-parehas lang sa lahat ng anggulo.
- Wala ako masyadong pakialam. - Talaga?
Ba't mo 'ko hinoy?
- Ano? - Ba't mo 'ko tinawag na "Hoy"?
Ayaw mo?
"Si-an" ang itawag mo.
Sige, Si-an.
Sumunod agad siya.
Itinama niya agad.
Ugali ko na kasi 'yon. Nakakainis nga, e.
Nakasanayan ko na.
"Mahal niya ako. Di niya ako mahal."
May gusto ka pa bang maka-date pagbalik natin?
Kilala ko na ang lahat ngayon.
Di na yata ako magkakainteres sa iba.
- Ah. - Oo.
Parang mas mature ka ngayong araw.
Talaga?
Oo, pag nakikita kita sa Impiyerno,
parang ang athletic mong lalaki.
Pero ngayon,
mas nakita ko ang pagkalalaki mo.
Ang cool mo.
Ang cool mo rin pag nakasalamin.
- Talaga? - Oo.
Ayos.
Alam ng lahat na ikaw ang nililigawan ni Theo.
- Oo. - Tinotodo niya talaga.
Kaya gusto kitang tanungin
sa kung ano ang tingin mo sa kanya.
Kung ano'ng nararamdaman ko kay Theo?
Oo.
Sa totoo…
- Gusto ko siya. - Ano?
- Gusto ko siya. - Ah.
Gusto ko siya…
pero gaya ng sinabi ko, nalito ako ngayong araw.
Gusto rin kita. Pero…
Inaalagaan din ako ni Jeong-su. Lahat kayo, kaya lumalim ang feelings ko.
Pero nag-iiba 'yon kada araw.
- Posible nga siguro 'yon. - Oo.
- Nagpapakatotoo siya. - Oo.
Ikaw lang ang sinasabihan ko nito.
Di ko masyadong sinasabi ito sa mga babae.
Di ko rin masabi ito sa ibang lalaki.
Oo, di ko lang kaya. Napaka…
Di ito pagkagusto sa isang tao.
Ang magkagusto sa maraming tao nang sabay-sabay…
- Oo, kakaiba. - Sobrang kakaiba.
Di mo 'yon maiisip sa labas nito.
Isa 'tong bagay na di ko pa naranasan.
Para bang…
Gusto mo ang taong ito, ito, at ito…
Ano'ng gagawin natin?
Sobrang galang at bait ni Jeong-su.
Sobra akong kinilig noong magkasama kami.
Kay Theo, tulad ng dati,
ipinapakita niya ang nararamdaman niya sa masaya at cute na paraan.
Patingin ako ng singsing mo. At ito ang flower ring mo.
Ang ganda, di ba?
Si Jun-seo ay may vibe na sisiga-siga.
Di siya ang tipong malambing at maasikaso,
pero may mature na awra siya na parang kayang maging leader.
Sobrang naguguluhan ako.
Parang naiintindihan ko na siya.
Halimbawa, sinabi ni Cha Eun-woo na gusto niya ako,
e di, sobrang saya ko.
Pero kinabukasan, si Park Bo-gum naman,
magugustuhan ko rin.
At pagkaisang araw, si Byeon Woo-seok naman.
Seryoso. Maguguluhan ako.
- Gano'n siguro 'yon. - Gets ko.
Sobra.
Ah.
Mahirap aminin 'yon, 'no?
Parang totoong tao si Si-an.
Totoo.
At naging kalmado lang si Jun-seo sa harap niya.
- Oo. - Cool lang siya.
Oo.
May pagka-mature siya.
Pero pantay-pantay ba ang pagkakahating iyon?
Ganoon kaya iyon?
- Curious din ako. - Oo.
Puwede bang pantay-pantay ang lahat?
- Puwedeng interesado. - Di 'yon pantay, tama?
Para sa 'kin, di puwede.
Sa ngayon, si Byeon Woo-seok ang pinakagusto ko.
Tulad niya…
- Ang iba ay… - Pinanood mo ang drama niya.
Tingin ko, di rin pantay-pantay ang nararamdaman ni Si-an.
- Oo. - Oo.
- Nagkakagusto siya sa kasama niya. - Kung sino ang kasama niya?
Isipin n'yo rin 'to.
Kung isa ako sa tatlong lalaking 'yon,
baka sumuko na ako pagkarinig ko nito at hayaan na siya.
- Totoo. - Oo.
Pero walang sumusuko sa kanila.
Iniisip nila,
"Isa man ako sa pagpipilian, pero gusto ko pa ring ituloy ito."
Ganoon siguro ang charm ni Si-an.
- Siguro. - Oo.
Pero dahil laging nalilito si Si-an,
mas lalo silang kumakapit.
Gusto ng mga lalaki na makabihag ng puso.
- Iniisip nilang dapat mas pag-igihan. - Oo.
Si-an…
- Naaamoy ko ang pool! - Oo nga.
PARAISO KIM A-RIN & KOOK DONG-HO
- Bilis. - Oo, malalim.
Titingkayad ako.
Malalim talaga.
Humawak ka sa 'kin.
Diyos ko.
Itaas mo ang paa mo.
Gagawin ko 'yong ginawa ko kanina sa laro.
Hintayin mo 'ko. Nagka-sunburn ka.
Kaya nga.
May tan line agad.
Nasunog din ang dibdib ko.
Oo.
Ayos 'to. Tara dito.
- Subukan ko. - Sige.
Tapangan mo.
Kumusta 'to?
Para kang tuta.
Gusto kong gumaling maglangoy aso.
Sa gano'n, makakaligtas ako sa tubig.
Ang kalmado mong tingnan diyan.
- Oo. - Pero 'yong ilalim, nagpapagod.
Gusto kong mag-float nang matagal.
- Ang cute. - Nagkakasundo sila.
Oo, tama lang ito.
Gagana yata pag nagsanay pa ako.
- Medyo… - Kumusta 'to?
Gusto ko ring subukang mag-float.
- Subukan mo. Humawak ka sa 'kin. - Sige.
Sundan mo ako habang sumisipa ka.
- Pero wag mong tigasan. Relax ka lang. - Sige.
- Magtiwala ka lang. - Sige.
Abante ka lang.
Sipa.
Teka, lumulubog ako.
Napakabigat ng kamay mo.
- Subukan kong mag-relax. - Oo, chill ka lang.
Tulungan mo ako.
- Teka. - Magre-relax ako.
- Sige. - Sige.
- Okay. Sige. - Relax at go.
- Sundan mo 'ko. - Tara.
Hanggang do'n.
Lulubog na lang ako nang ganito.
Ulitin natin. Iaangat kita ngayon.
Ibang-iba 'to sa Impiyerno.
Ipagkumpara natin ang braso natin.
- Sumandal ka. - Ang haba ng akin.
Ang haba talaga.
- Haba ng braso… - Teka.
- Ginawa rin niya 'to kay Hae-lin. - Ipinagkumpara niya.
Ang weird nito.
Ang haba ng akin, 'no?
Mas mahaba ang akin.
Siyempre, dapat mas mahaba.
- 20 cm ang taas mo. - Dahil doon?
Ano pa'ng gusto mong gawin dito?
- Sigurado akong… - Ano…
…may naiisip ka.
Gusto lang kitang makausap.
- At lumangoy? - 'Yon ang pinakadahilan.
Oo, at lumangoy rin.
Natatakot ako.
Dito rin. Okay.
Pagbalik natin bukas, malaki ang tama ng pagkawalang iyon.
Mag-iimpake ka at aalis,
at babalik lang ng Impiyerno.
Di ka nababahala ro'n?
Di ako nababahala ngayon.
Paanong "ngayon"? Wala kang pinagsisisihan?
Oo, ang tagal ko na sa Impiyerno.
Nag-Paraiso ako kasama ang taong gusto ko.
At magkakaro'n tayo ng maraming pagkakataon na magkausap.
Parang di na mahalaga sa akin ang lugar ngayon.
Sa tingin mo
makakabalik tayo pagkatapos ng isang laro?
O magkakaro'n pa ng huling round ng pagpapares?
Ano sa tingin mo?
May hula ka na siguro dahil nandito na tayo.
Siguradong lalaki ang mga maglalaro.
'Yong panalo ang makakapili at babalik dito.
- Pero, kung hindi ka… - Sabihin mo…
Pa'no kung babae ang maglalaro?
Kaya nga.
Imposible.
- Tiwala ka pa rin ba? - Oo.
E di, galingan mo at isama mo ako.
- Ano 'ka mo? - Ano?
Tingnan mo siya.
In love siya.
Gusto mo ba ng beer?
Sige.
Cheers.
Maayos na pagkain ba ang kinakain mo? Mag-isa ka lang.
Nagluluto ako dati dahil gusto ko.
Pero hindi na ngayon.
Dahil kasi sa trabaho.
- Magaling kang magluto? - Oo.
Kaya kong iluto anuman ang gusto kong kainin.
Talaga?
Gumagawa pa ako ng kimchi ko.
Ang galing niyan.
Pero alam mo,
magandang charm 'yan.
- Kaya mong gumawa ng kimchi? - Charm ko?
Kung charm ang kagalingang magluto,
dapat marunong kang magluto ng pasta para masabing magaling ka.
Pero sa pa-kimchi ako magaling.
Ipagluto mo ako sa susunod.
Ng pa-kimchi.
Parang gusto mo ng lutong bahay.
Dahil nasa edad na ako, ginagawa ko ang mga bagay na kasal ang iniisip.
- Ako rin. - Oo.
Isipin mo na lang na ikakasal tayo.
Dahil gusto ng pa-kimchi, di ba? Gusto mo ba?
Oo na, igagawa kita.
Ihahatid ko pa mismo sa bahay mo.
- Isipin mong ikakasal tayo. - Hindi.
- Nahihiya na ako. - Ano naman ang nakakahiya?
May ganyang paraan ka nang pang-aasar.
Kaya pala sinasabi ng lahat na pumunta rito.
Masayang asarin ka at panoorin ang reaksiyon mo.
Kaya ba mas bata ang hinahanap ng iba?
Mukhang sobrang komportable nila,
at nagkalapit yata talaga sila, 'no?
- Tama ka. - Oo.
Pag kasama ni Dong-ho si A-rin, siya ang nangunguna.
Oo.
Pero kay Hae-lin, di niya alam ang gagawin.
Naisip ko tuloy, kung may gagawing kakaiba si Hae-lin,
baka mataranta uli si Dong-ho.
- Mukha nga. - Tingin ko rin.
- Oo. - Sang-ayon ako.
Nagpapakatotoo si Dong-ho.
Pero, ang nararamdaman natin ay…
- Di tayo komportable. - Oo nga.
Para bang
may nagbabadyang unos sa likod.
- Parang di pa siya sigurado. - Kaya nga.
- Pero mukhang magandang pares sila. - Oo.
PARAISO SI-AN & JUN-SEO
- Wag mong damihan baka malasing ka. - Sige.
Hoy, kain ako nang kain nito sa sobrang sarap.
Wag mo akong i-"Hoy."
- Tawagin mo ako sa pangalan. - Si-an.
Di ako sanay na tumawag sa pangalan.
Gusto ko pag tinatawag ako sa pangalan.
- Sige, Si-an. - Oo.
Pero alam mo ba ang mangyayari?
"Hoy, Si-an."
- Ayos lang. - Ayos 'yon?
Ga'no mo kadalas tagpuin ang girlfriend mo noong kayo pa?
- Ako? - Oo.
Isa sa isang linggo…
Napakadalang niyan.
Kahit isang beses.
Sinisigurado kong kada linggo.
- Ah. - Oo.
Paglalaanan ko siya ng oras isang beses sa isang linggo.
- Ano'ng madalas n'yong pagtalunan? - Pagtalunan?
Medyo matigas ang ulo ko.
Oo, minsan,
di ko naiisip ang pananaw o opinyon nila.
- At pinipilit ang gusto ko. - Ang gusto mo…
'Yon ang kailangan kong ayusin.
Kaya naging mahirap 'yon sa kanya.
Parang madalas kayong magtalo.
Pero di ko naman iniisip na masama 'yon.
- Oo. Siyempre. - Di ba?
Ang pagtatalo,
makakatulong 'yon para mas makilala mo ang sarili mo at ang isa't isa.
- Oo. - Gano'n 'yon para sa akin.
Pero, kahit pa na madalas kayong magtalo,
may mga bagay sa sarili mo na matututuhan lang pag nasa relasyon ka.
Sa ganoong paraan lang.
Maraming beses ko nang naranasan na kailangan ko ng kapareha para doon.
E, ano'ng klaseng relasyon ang gusto mo?
- Ang relasyong gusto ko? - Oo.
Ang makasama ang taong gusto ko ang pinakamahalaga siguro.
- Totoo 'yan. - Oo.
Kung mangyayari 'yon, susunod din ang ibang bagay.
Sundin mo ang puso mo.
Pero alam mo, parang ikaw ang pinakamadaling kausap.
- Talaga? - Sobra.
- Pakiramdam ko… - Ano?
Natural ang pag-uusap natin.
Oo.
- Pero karaniwan… - Ano?
Di ako nagtatanong ng mga ganitong bagay.
Pero puwede ko bang itanong…
- Sige lang. - Puwede, 'no?
- Oo naman. - Medyo curious talaga ako.
Ano'ng tingin mo sa 'kin noong una tayong nagkita,
at ngayon?
Noong una, sa totoo, di talaga ako interesado.
Pero…
Di ko alam kung bakit, pero ikaw lang ang di ko masyadong nakakausap,
at di mo ako kinakausap maliban kung oras 'yon ng pag-uusap.
Oo.
Kaya…
na-curious ako.
Gusto kong makipag-usap at makilala ka.
- 'Yon ang una kong naisip. - Ah.
At nang naging close tayo…
naging kakaiba ka.
- Sa magandang paraan. - Ah.
Pero…
naisip ko ring dapat makasama kita rito kahit isang beses.
At ngayong nandito na tayo…
Napakasaya nito.
Oo.
- Nagkagusto ako. - Ah.
- Interesting at nakakalito ito. - Ah.
Oo.
Parang ganoon din ako.
Ngayon,
parang totoong date ito para sa akin.
Ang mag-drive papunta sa pupuntahan natin,
maghapunan, at bumalik dito.
Parang date talaga 'to.
- Talaga? - Oo.
Gusto ko 'to.
Parang totoo ito.
Pag kausap kita,
pakiramdam ko…
mas nagiging totoo ako.
Relax at totoo ako.
Totoo 'yan.
Nagsasalita lang ako nang di nag-iisip.
Pero gano'n…
talaga ako.
Ah.
Kaya iniisip kong mas natural ang pag-uusap natin.
Talaga? Mabuti 'yan.
Pero pakiramdam ko talaga, marami ka pa ring iniisip.
Oo.
Ang dahilan no'n,
marami kasi akong inaaalala.
Ano'ng iniisip mo ngayon?
Ang dry ng mata ko.
- Dry ng mata mo? - Oo.
At?
Maganda rito.
At?
Ayos talaga rito.
Gusto ko lang…
Seryoso ako pag sinasabi ko ito.
Di mo ako kailangang piliin.
Gusto ko lang maging totoo ka.
- Oo. - Oo.
Wag mong sabihing, "Maganda 'to. Ayos 'to."
Puwede mo siguro sabihing, "May iba akong iniisip."
O "Lagi ko silang iniisip."
Mas gusto kong 'yon ang sabihin mo.
Okay.
Di dahil tayong dalawa lang dito,
itatago mo na ang nararamdaman mo.
Okay.
Mukhang marami kang iniisip.
Iniisip? Hindi, pagod lang ako.
Masaya ka kahit na pagod ka at umiinom ng ganito?
Mukhang hindi.
'Yon nga.
Masaya 'to, kaya nalilito ako.
- Alam mo 'yon? - Ipaliwanag mo.
Palagi akong nagpa-Paraiso,
at araw-araw nagbabago ang nararamdaman ko.
Oo.
Hanggang kahapon, sigurado akong di ako interesado,
pero pagkarating dito, nagustuhan na kita.
- Oo. - At naguluhan ako nang mapagtanto ko 'yon.
Sa aming tatlo, sino'ng pinakagusto mo?
Sa ngayon, si Theo.
- Si Theo? - Oo.
At ang dahilan?
Ba't si Theo?
Sinasabi niya ang nararamdaman niya.
Sinasabi niya at…
lagi ko siyang iniisip.
'Yan, 'yan ang gusto kong sabihin mo.
Grabe.
Pero lumalalim ang nararamdaman ko nang pumunta tayo rito, nakakalito 'yon.
'Yon ang gusto kong sabihin.
- Ano 'yon? - Ano?
Ano'ng problema?
Di ko alam.
- Lasing na yata ako. - Umiiyak ka?
Di ko alam.
Wag kang umiyak.
- Ewan. Pagod na siguro ako. - Heto.
Ang gulo-gulo ng nararamdaman ko.
Gets ko na yata. Di mo na kailangang sabihin.
Nakaka-overwhelm siguro.
Magbabanyo ako.
Seryoso, ang hirap.
Sabihin mo lang ang nasa isip mo.
- At kung iiyak ka, umiyak ka lang. - Di gano'n…
Ganito ako kasi di ako sigurado sa sarili kong nararamdaman.
Ah.
Umalis ka na. Alis.
Di ko mapigilang umiyak.
Parang medyo nasasaktan 'yong puso ko.
Katunayan, 'yong makita ko ang sarili ko na naguguluhan…
Di ko nagustuhan iyon.
Parang naging wala akong paninindigan.
Pero kasabay no'n, naisip ko, "Maiintindihan kung bakit ako ganito."
"Totoo kong nararamdaman ito."
Magulo ang isip ko.
At doon tumulong si Jun-seo
na mailabas ang naipon kong emosyon.
Malalalim na pag-uusap 'yon habang umiinom.
Naiintindihan ko na ang pinagdaraanan ni Si-an.
Iniisip niya,
"Gusto ko siya at siya. Tapos may pangatlo pa? Ano'ng nangyayari sa 'kin?"
Nakakaranas siya ng ganitong kalituhan.
Iniisip niya, "Di dapat ganito."
Pero Single's Inferno kasi ito.
Isang lugar na walang phone,
at nando'n lang sila para mag-date.
Kaya ginagawa niya ang mga bagay na di niya ginagawa,
at doon siya naguguluhan at nalilito.
Na naiintindihan ko si Si-an kahit papano,
naguluhan ako.
Ang gulo nito sa lahat.
- Naguguluhan ako. - Tayong lahat.
At naiintindihan ko rin.
Kakaibang kapaligiran ito.
- Oo. - Totoo.
Nag-Paraiso siya kasama ni Jun-seo habang magulo ang isip niya.
Grabe.
- Pero… - Ano?
- Habang kausap kita… - Ano?
Naintindihan ko na ang nararamdaman ko.
- Talaga? - Oo.
Mas gumaan ang loob ko.
Salamat.
Ano…
Susundin ko na lang ang puso ko.
Okay.
Di ko naisip na mangyayari ito sa sampung araw.
Pero wag mo pa rin masyadong alalahanin.
- Oo, pakiramdam ko… - Tayong dalawa…
Pupunta pa ulit tayo rito.
Yuk.
Ang taas ng kumpiyansa ng pahayag na 'yon.
Para bang nakikiusyoso ako
sa usapan noong nasa katabing table ko sa bar.
Oo.
Ang labo nito, pero…
Malinaw na gusto siya ni Jun-seo.
- Higit pa sa inaakala mo. - Oo.
Tama ka.
Kung titingnan ang unang panayam ni Si-an,
binanggit niyang madali siyang madala.
Kaya gusto niya ng matatag at supportive na kapareha
na handang maghintay sa kanya.
Kung iisipin,
inaliw siya ni Jun-seo sa sitwasyong iyon at sinabing babalik pa ulit sila rito…
Para bang mas nagbukas ang puso ni Si-an.
Pero…
Iniisip kong ang makarelasyon
ang gaya niya ay medyo mapanganib.
Kung gano'n kabilis magbago ang nararamdaman niya,
at kung ako ang kapareha niya,
di ako makakampante at mababahala ako.
Pero dahil wala pa talagang magkaka-date sa kanila,
at naguguluhan pa silang lahat,
maiintindihan siguro na ganoon mag-isip dito.
Nang sinabi niyang naintindihan niya ang nararamdaman niya,
di ibig sabihin ay nakapili na siya.
Nagpasya lang siyang gawin kung ano ang gusto niya.
- Di ba? - Sa tingin ko.
Sa kanya, "Bahala na. Susundin ko ang puso ko."
"Gagawin ko…"
Gano'n naman na talaga siya, di ba?
Seryoso ako.
Hanggang ngayon, ang idine-date niya ang mga taong gusto niya.
Sinusunod niya ang puso niya.
Ang kaibahan ngayon…
- Nakonsensiya ba siya? - Oo.
Ngayon hindi.
- Wala na. - Tama.
- "Bakit naman?" - Hindi na talaga.
"Di ako nagpunta rito para alalahanin ang iba."
Oo.
- Malay natin. - Magulo.
Di rin natin alam ang nararamdaman niya.
Mag-usap tayo.
- Mag-usap? - Ano? Oo.
- Tara. - Sige.
- Sumunod ka. - Ano?
Para itong taguan.
- Nakalimutan ko talaga. - Ano?
- Noong nag-Paraiso tayo… - Oo.
Ngayon, parang ang tagal na noon.
- Kaya nga. - Sobra. Oo.
Noong umalis ka…
- Ano? - Medyo nakalimutan kita.
Pinaka-curious ako ngayon sa kung ano ang nararamdaman mo.
Medyo…
naligaw rin ako.
Sa nakikita ko, ikaw ay…
Ang bait mo sa lahat.
- Ah. - Sa lahat.
Parang pare-pareho ang bait mo sa lahat.
- Ang ugali ko kasi… - Seryoso.
Ano?
Mapababae o lalaki, gusto ko silang alagaan.
Pero kung ganoon ka sa lahat,
alam mo na kung paano 'yon.
Nakakalito 'yon.
- Nakakalito? - Oo.
Talaga?
Di mo ba naiisip na ganoon ang nararamdaman nila?
Oo.
Di ba?
Siguro.
Ano'ng ibig mong sabihin?
"Siguro."
Tama.
Oo.
Tama.
Sino na ang top pick mo?
- Top pick ko? - Oo.
Para sa akin…
Si Si-an.
Talaga?
Naisip ko nga.
Di ako magaling mag-multitask.
Kaya sa ngayon,
gusto ko pang makilala si Si-an.
- Sige. - Oo.
- Kaya… - Gawin mo lang.
- Gusto ko siyang makilala. - Oo.
Tama man iyon o hindi, hindi ko alam.
Pasisimplehin ko lang.
Sige.
Magaling.
Salamat.
Suportado kita.
Suportado rin kita.
Parang hindi naman.
Pero sa gitna noon, naging totoo siya.
- Oo. - Prangka siya.
- Oo. - Di nakakalito.
- Oo. - Totoo.
Magaling.
Tara na.
- Bakit? - Ano?
Bakit?
Narinig at sinabi ko na ang lahat.
Ah.
- Ano? - Ano?
Ano? Kasi…
Bumalik na tayo.
Bakit? Dito na muna, tayong dalawa lang.
Bumalik na kayo. Tama na 'yan.
- Ano pa ba'ng gagawin n'yo? - Para saan pa?
Bumalik na tayo.
Bakit? Dito na muna, tayong dalawa lang.
- Ano'ng ginagawa mo? - Ano?
Kita mo? Ginagawa mo ulit.
Ano?
Naku.
- Bumalik na ba tayo? - Ano?
Bumalik na ba tayo?
Kung wala ka nang sasabihin, tara na. Tara.
Marami akong sasabihin.
- Wag ganyan! - Tama na!
- Oo, 'yan ang problema kay Jeong-su. - Tumayo na dapat siya.
Marami akong sasabihin.
Wag ka ngang magsinungaling. Naku naman.
- Tara. - Tara.
Medyo nagagalit na ako noong nag-uusap kami.
Nagpakita ng interes sa akin si Jeong-su.
Kaya naguluhan talaga ako.
Pero sinabi niyang si Si-an ang top pick niya.
Nang nakausap ko si Jeong-su nang gabing iyon,
nagpasya akong si Jong-hoon na lang ang pagtutuunan ko.
Medyo nabago ang nararamdaman ko.
Pinagulo ko ba?
KIM JEONG-SU
Sabi niya kasi.
Katunayan…
Di ako karapat-dapat para masaktan ka nang ganito.
Kaya pinagaan ko ang sinabi ko.
Kaya siguro siya maguguluhan.
Jeong-su…
- Ba't siya ganyan? - Jeong-su.
Jeong-su.
Pag di interesado ang dalawang tao sa isa't isa,
mas magandang maging malinaw ka
sa sinasabi mo, kaysa pabulaklakin ito.
Di kailangan 'yong huli niyang sinabi.
Sabi niya, "Mag-usap pa tayo, tayong dalawa lang."
- Para saan pa? - Oo nga.
- Ano'ng "Bakit?" Umalis na lang. - Iba ang gusto niya. Ba't pa, di ba?
Kung susubukan kong intindihin siya,
magkikita pa kasi sila sa susunod na tatlo o apat na araw.
Kaya kaysa magtapos nang awkward…
Trying hard ka na riyan.
- Siya… - Para di nakakailang…
Ayaw niyang magkailangan.
Ang bango natin, ano?
Ano'ng nasa isip mo?
Wala. Gusto ko lang ng kumpiyansa.
Kumpiyansa? Okay.
Gusto ko talagang itanong.
Kunwari may nagugustuhan ka,
at nakita mo silang may piniling iba.
Magiging okay ka ba ro'n?
- Ako? - Oo.
Oo. Di naman sa okay 'yon sa akin.
Noong una kaming nagpunta ni Si-an sa Paraiso,
napag-usapan naming di sapat ang isang araw kasama ako
para masabi niyang in love siya sa akin.
Sabi ko, di kapani-paniwala 'yon.
Mas gusto kong makilala niya ang iba at ako ang piliin.
- Mas matutuwa ako roon. - Ah.
'Yon ang sinabi ko sa kanya. Ikaw ba?
- Ako? - Oo.
Sa totoo, pakiramdam ko mas kaya ko nang sabihin ang nararamdaman ko.
- Oo. - Pero medyo…
- Medyo ano ka… - Nakakapanlumo.
Parang ang lungkot bigla.
- Ah. - Malungkot ako sa nangyari.
Pero katabi ko si A-rin.
'Yan ang higaan niya.
Malay mo naman. May bukas pa.
At mayro'n pa sa isang araw.
Maging agresibo ka.
Kumustahin mo siya at ayaing makipag-usap.
Ang natural mo ro'n!
Pero 'yon ang mahirap.
Mas magiging natural ka sa expression at tono mo.
Seryoso.
Kaya ko pag komportable ako na ganito.
- Oo. - Pero, kay Dong-ho…
Naninigas ako at robotic.
"Kumusta ang Paraiso?"
"Puwede ba tayong mag-usap?"
Nagpakatotoo talaga siya.
Umarte pa siya.
- Kaya nga. - Grabe.
Nakikita na natin ang mas totoong You-jin.
Oo nga.
Ipinapakita na niya.
Maging matapang ka rin.
Wala ka dapat pagsisihan.
Seryoso 'to. Simula na ng giyera bukas.
Parang magkakatinginan tayo bukas.
Ano'ng ginagawa mo?
Sobrang lungkot ko.
- Ba't mag-isa ka? - Mag-isa ka ba?
- Tara, tambay tayo. - Nagbabasa ako.
- Magsama-sama tayo. - Sige.
Umiinom ka pa rin ng tubig?
Lasing ka ba?
Hindi.
Baso ko yata 'to.
Ba't nakakatawa si You-jin?
- Nakakatawa ako? - Oo.
Ayokong maging nakakatawa.
- Ikaw na si Donald Duck ngayon. - Ako?
Sabi ng mga kaibigan ko…
- Kaya nga. - Nag-usap ba kayo?
Di pa. Gusto mo ba?
- Mag-usap kayo. - Sige.
- Ayos ka lang ba? - Oo.
- Di ka pagod? - Pagod, pero…
- Kung pagod ka, e di… - Ayos lang. Mag-usap tayo.
Gusto ko rin ng tubig.
Kumuha muna tayo.
Puwede ko bang itanong sino ang pinili mo kanina?
Ako?
Ilihim ba dapat natin?
- Si Si-an. - Si-an.
Kasi gusto ko pa siyang makausap.
Ngayon,
nagkakainteres ako sa dalawang tao.
Oo.
Gusto kong masiguro ang nararamdaman ko.
Kahapon, nakasama kita, at ang saya talaga no'n.
Ikaw ang ideal type ko pagdating sa itsura.
Sinabi mo 'yan.
- Oo. - Oo.
Gusto kita, pero di ako magaling mag-multitask.
Kaya ang sunod na plano
ay ang makasama si Si-an.
Ah.
Kaya ko pinili ngayon si Si-an.
- Gets ko. - Nasa kalagitnaan ako no'n.
Oo.
Sobra akong naguguluhan ngayon.
- Sigurado. - Oo.
Ano ba'ng charm ni Si-an?
Ugali niya?
May pagkakaiba ba kami?
Sobrang magkaiba kayo.
Pa'no siya naiiba?
Ano?
- Sa 'yo… - Ano?
Gusto kitang alagaan.
Ah.
Gusto kong higit pa ro'n.
Pero?
Ano'ng kaibahan?
Pero gusto mo ring siyang alagaan?
Siguro lagi ko siyang iniisip.
Ano'ng sinasabi niya?
Siguro lagi ko siyang iniisip.
Lagi mong iniisip?
Di ko maintindihan 'yon.
Ano?
Di ko alam ang pakiramdam na 'yon.
Okay.
Di ko pa rin talaga alam.
May gusto lang akong alamin.
Iniisip ko kung may feelings ka sa 'kin.
Di ko iniisip kung ako lang.
Iniisip ko kung may nararamdaman ka sa kung sino ako.
Kasi sa nakikita ko, maalaga ka at maasikaso.
- Sobrang nakakalito 'yon sa akin. - Ah.
Kaya medyo naguluhan ako.
Di ako maasikaso sa iba.
Talaga? Mali ba ako?
Ang bait mo sa lahat.
Kaya nga curious ako.
Nilalamig ako.
- Nilalamig ka? - Oo.
Gusto mo ba ng jacket ko?
Hindi na.
Naiinitan kasi ako.
Talaga?
Seryoso? Sabihin mo pag nilamig ka.
Sige, sasabihin ko.
Seryoso.
Dapat natulog pa ako nang mga 30 minuto.
Matulog ka.
Mahiga ka na.
- Matulog ka na. - Hindi…
Parang wala rin talaga ako sa sarili.
Matulog na tayo.
Ngayon na.
Pero sayang naman.
Ayan na naman siya.
Kung wala ka sa wisyo, wag kang sumama.
- Matulog ka na lang. - Oo.
Pero sayang naman.
- Tingin mo? - Di kita maintindihan.
- Ako? - Oo.
Ang gulo ng mga sinasabi mo.
Talaga?
At madalas mong gawin 'yon.
Ayokong naguguluhan ako.
Nilinaw ko sa 'yo para di ka maguluhan.
Kailan?
- Kailan? - Hindi ba?
Nakakainis siya.
Tingnan n'yo si Hae-lin.
Di ko alam kung gusto mong makipag-usap o tumambay ngayon.
Gusto ko pang tumambay rito.
Pero sa kalagayan ko,
baka mainis ka kasi wala ako sa wisyo.
- 'Yon ang iniisip ko. - E di…
Kung inamin ni Jeong-su na interesado talaga siya kay Si-an,
nakakatuwa iyon.
Pero 'yong maging malabo siya, di ko gusto 'yon.
Kay Hae-lin din…
Naisip kong dapat linawin ko ang nararamdaman ko.
Kaya sinabi kong mas gusto ko si Si-an.
Malinaw ako roon.
Di rin ba malinaw 'yon?
Pero di 'yon ang sinabi niya.
"Pinili ko ngayon si Si-an."
"Pero nagsaya rin ako kasama ka."
"Kaya sa inyong dalawa…"
- Oo. - "Gusto ko kayo pareho."
Kaya di yata malinaw iyon.
Nilinaw niya kay Hye-jin.
Pero parang di siya gano'n kalinaw kay Hae-lin.
O baka gusto niyang sabihin kung ba't niya pinili si Si-an.
Pero pagkatapos no'n, ang labo na niya.
- Wala kasi siya sa wisyo. - Oo.
Wala sigurong halaga ang mga salitang iyon?
Okay, guys. Ang gustuhing alagaan at mag-alala sa isang tao.
Iisa lang 'yon?
Isang bagay lang.
- Ang mga salitang 'yon… - Ano?
Do'n niya lang naisip 'yon.
"Naisip"!
- Sa tingin ko rin. - Talaga?
Bigla na lang siyang nag-freestyle.
- "Freestyle." - Seryoso.
- Nadulas siya. - Oo.
- Walang rason para isipin pa 'yon. - Oo.
Sa madaling salita,
parang itinanong mo ang kaibahan
ng gusto mo ang isang tao at maging crush sila.
Parang ganoon.
Ba't ginawa 'yon ni Jeong-su?
Pero kung sinasabi 'yon ng lahat ng babae…
Ibig sabihin, nililito niya sila.
Pero parang
ang maging maalaga ay parte na ng kung sino siya.
- Ba't mo pa ba pinapaganda? - Di naman.
- Magkakilala kayo? - Hindi.
Magkakilala kayo?
Pero kung sinasabi 'yon ng lahat, baka mabait talaga siya sa iba.
Siguro nga.
PARAISO LEE SI-AN & YUK JUN-SEO
Dito na ako matulog?
Hindi, tabi na tayo rito.
Tabi na tayo.
Sige.
Di ko na tutuyuin ang buhok ko.
Di mo ba mahanap?
Hindi. Ayos lang.
Ayos lang. Mahiga ka na.
Ayos lang. Okay rin ang air-dry.
Okay.
Sa iisang kama?
- Ano? - Ano?
- Una ito, ano? - Seryoso?
Sa iisang kama sila?
Mickey Mouse pajamas.
Masterpiece ko 'to.
Unang beses kong mahiga sa queen-size na kama.
Ako rin.
- Talaga? - Oo.
- Lasing ka ba? - Hindi.
- Ayos ka lang? - Ano?
Ayos ka lang ba?
Ayos lang. Ikaw ba?
- Ako? - Oo.
Parang nakatatlong baso ako.
- Tatlo? - Oo.
Ba't ka umiyak kanina?
Sabihin mo.
Ano?
Ba't ka umiyak?
- Kanina? - Malungkot ka? Sa sitwasyon?
Magulo kasi.
Kasi…
Ikaw lang ang taong napagsabihan ko.
Oo.
- Ano'ng nangyayari? - Ano?
Ano?
- 1:30 a.m. na. - Ah.
Ang bilis, ano?
Wow, 1:30 a.m. na agad.
Masaya akong pumunta ako rito.
Nakita ko ang totoo mong nararamdaman.
Oo. Totoo 'yan.
At ang malaman 'yon,
mas magiging malinaw ako sa kung ano ang gagawin ko.
Oo.
Kaya ayos lang sa akin ang nararamdaman mo.
Gagawin ko ang gusto ko.
Di mo kailangang sabihin sa akin.
Ang interesante rito,
kaunting beses lang na nag-usap tayo.
- Oo. - Pero…
Kahit di tayo gaanong mag-usap,
parang naintindihan ko ang nararamdaman ko.
Oo.
Ako rin.
Ganoon din ang nararamdaman ko.
- Talaga? - Oo.
May mga sandali bang pinakaba kita?
Ngayon?
- Ano'ng ginagawa mo? - Ano?
Ano'ng ginagawa mo? Ba't ang aligaga mo?
Ang aligaga mo.
- Ano'ng nangyayari? - Ano?
- Niyakap niya siya? - Niyakap niya.
Sa tingin ko.
Niyakap niya nang ganito.
Oo nga.
- Niyakap niya, di ba? - Oo.
Nakakapanghinayang matulog, ano?
Oo, baka may puwede pa tayong pag-usapan.
Nakakapanghinayang ngang matulog nang ganito.
Nagsalin ng Subtitle: Christianne