SINGLE'S INFERNO
Geliyor.
Savaşçı geliyor!
Hayır Ha-jeong…
Biri ona yardım etsin!
-Cho Min-ji elendi. -İyi misin?
Ama çok çabalamıştı!
Karnına darbe aldı.
-Ha-jeong! -Ha-jeong!
Ha-jeong ateş püskürüyor.
-Hadi Ha-jeong! -Evet!
Ha-jeong!
-Ha-jeong! -Ha-jeong!
-Tanrım!
Ha-jeong!
-Ha-jeong! -Tanrım!
Ha-jeong!
Yun Ha-jeong elendi.
-Ha-jeong! -Tanrım!
Ha-jeong…
Amanın.
Yun Ha-jeong elendi.
İyi maçtı.
Ha-jeong!
Yun Ha-jeong elendi.
İyi maçtı.
-Canı yanmıştır. -İkincilik.
Tanrım.
Ha-jeong…
-Her işi böyle. -Ha-jeong…
Hiçbir işi yolunda gitmiyor.
-İkinci geldin. -İyi maçtı.
Tanrım, canı yanmıştır.
Bir şeyim yok.
-Ağlama. -İyiyim.
Bir şeyim yok.
-İyisin, değil mi? -İyiyim. Sorun yok.
İyiyim.
Üzüldün mü?
-Hayır, üzülmedim. -İyi misin?
Fark ettim ki istediğim kişiyle
Cennet'e gidemeyebilirim.
Sorun yok.
Bir şey yok.
Üzülsen de en azından gidiyorsun.
"En azından gidiyorsun."
Tanrım, çok üzülmüştür.
Bugünkü oyunun ilk üç yarışmacısı
bugün Cennet'e birlikte gitmek istediği erkeği seçecek.
-İyi maçtı millet. -İyi misin?
Evet, iyiyim.
-Emin misin? -İyiyim.
-Üzüldüm. -Üzülme.
Sorun yok. Kasten yapmadın.
Min-ji, sakatlanmadın ya? Üzüntüden, değil mi?
-İyi maçtı. -Hayır.
-Üzülmen doğal. -Mutluluktan ağlıyorum.
-Cennet'e gidiyorsun. -Aynen.
Yine güzel yemekler yiyeceğim.
-Evet, iyiydin. -Ona sataşmasaydın.
Elimden geleni yaptım.
Harika iş çıkardın.
Tanrım, son dövüş sırasında nefesimi tuttum.
-Cidden. -Gerçekten öyle.
Ama Gwan-hee ile Cennet'e gitmek isteyen
üç kızın karşılaşması tuhaf bir tesadüf oldu.
-Bu bölüm Gwan-hee ile ilgili. -Evet, cidden.
-Ondan kaçamıyoruz. -Evet.
Acaba kimleri seçecekler?
Hye-seon birinci oldu, Ha-jeong ikinci oldu.
-Min-ji de üçüncü oldu. -Acaba Hye-seon kimi seçecek?
Bence Won-ik'i seçer.
-Ne? -Bence de.
Ya sen ya Gwan-hee.
Hayır, ben şöyle düşünüyorum.
Oraya zaten Hye-seon ile bir kez gittim.
Döndükten sonra onun yanında acayip rahat hissettim.
Yanında rahat hissetsem de bir heyecan yoktu.
Eminim Hye-seon da hissetmiştir.
Benim heyecan duymadığımı o da kesin hissetmiştir.
-Başım ağrıyor. -Bence hissetmiştir.
Gwan-hee, senin Min-ji'yle ilgilendiğini sanıyordum.
-Onu sevdiğini sanıyordum. -Benim için ya Min-ji ya Hye-seon.
-Anladım. -Hye-seon bugün beni seçerse
gidişatı kestiremiyorum.
Ama bugün beni seçmezse
muhtemelen Min-ji'yi seçerim.
Gwan-hee o kişiyle ilgili hislerinden çok
karşı tarafın muamelesini önemsiyor gibi.
-Seçilmezse üzülecek. -Bence egosunu çok şişiriyor.
-Hislerine odaklanacağına… -Evet.
…karşı tarafın ona karşı hislerine göre kararını veriyor.
Komik olan ne, var ya?
Çekimden beş dakika önce
Gwan-hee'ye karşı çok sert olacağını söyledi.
Ama başlar başlamaz…
-Onu bu kadar önemsiyorum. -Evet, aynen.
-Önemsiyor. -Evet, doğru.
Eminim ki hepimiz hemfikiriz.
-Evet. -İyi şeyler söylemek istiyorum
ama ne zaman böyle laflar etse tepemin tası atıyor.
-Bence Si-eun cidden kazanmak istedi. -Evet.
Kazanmayı çok istediği belliydi.
Bence Hye-seon, Min-woo'yu seçebilir.
-Ya Min-woo'yu ya da… -Ne?
Evet.
Bugün Cehennem'de kalmak istiyorum.
Gitmek istemediğini ve yalnız gitmesini söylesene.
-Çok üzüldüm. -Kimi seçtin?
Min-kyu'yu.
Biri Min-woo'yu seçerse ağlayabilirim.
İçimden bir ses gidecek diyor.
-Öyle deme. -Tamam.
Kaybedersem konuşma şansımızı biri elimden alır diye endişelendim.
Zamanlamamız yine yanlış olur diye endişelendim.
Benim için çok zordu.
İçeri gel.
-Meşgul müsün? Konuşalım mı? -Olur.
-Bir saniye. -Neresi olursa.
-Min-woo ve Si-eun. -Evet, konuşacak fırsat yakaladılar.
Burası gerçekten…
Si-eun ile konuşup durmaktan
buranın böyle huzurlu olduğunu fark etmemişim.
Evet.
Si-eun'u koruması falan gibi izole ettiğimi söylerken seni duydum.
-Ben mi? -Evet.
-Hayır, demedim. -Kim dedi?
Komikmiş.
-Sanırım bizim odadan biriydi. -Öyle mi?
Herhâlde insanlara öyle geldi.
Onunla o kadar zaman konuştuğumun farkında bile değildim.
-Meltem güzel ve serin esiyor. -Evet, öyle.
İyi misin?
-Ben mi? İyiyim. -Öyle mi? İyi.
Dün nasıldı? Eğlenceli miydi?
Dün mü? İdare ederdi.
İdare eder mi? Bu kadar mı?
Evet.
Şimdiden çok farklı gözüküyor.
Amanın.
Si-eun hiç poker oynamasın.
-Poker mi? -Oynamasın.
Başlarda soğuk duruyordu
ama bölümler boyunca Min-woo'ya karşı hislerinde
daha dürüst oldukça cazibesi daha çok ortaya çıktı.
Bugünkü oyun nasıldı?
Üzüldüm.
-Niye? -Birinci olmak istemiştim.
-Anladım. -Ama başaramadım.
Elinden geleni yaptın.
Tanrım.
Doğru, yaptım.
Cennet'e gitmenin bir önemi yok.
Haklısın.
Asıl önemli olan konuşmak istediğin kişiyle konuşmak.
-Bir gecede çok değişmişsin. -O ne demek?
Pek bir tatlı dilli olmuşsun.
-Ne? Niye? -Utanmak üzereyim.
Kendini ifade edişin hoşuma gitti.
-Sahi mi? -Evet.
-Bana gelince… -Evet?
Bugün Cehennem'de kalmak istiyorum.
-Sahi mi? -Sonuçlardan dolayı.
-Dün pek konuşamadık. -Evet, biliyorum.
Kaderin cilvesiydi.
Sanki…
Cennet'e birlikte gitmek istediğim ilk kişi
Choi Min-woo.
4. GÜN
Choi Min-woo.
5. GÜN
Bunu beklemiyordum.
-Öyle mi? -Hayır.
Cennet'e birlikte gitmek istediğim kişi
Yu Si-eun.
6. GÜN
Zamanlamamızın yanlış olması kötü oldu.
-Ağlıyor musun? -Hayır.
Olamaz. Ne oldu?
Ne oluyor?
DÜN
-Böyle olduğunu bilmiyordum. -Evet.
-Zor olmalı. -Kafam çok doluydu.
Dünden beri düşünüyorum.
İlk konuştuğumuzda
-akranım olduğunu hissettim. -Evet.
Zaten arkadaşmışız gibi rahat hissettim.
Sadece seni mi böyle gördüğümü merak ettim.
Ama seni düşünmeden edemedim.
Seni düşünüp durdum ve daha çok tanımak istedim.
-Doğru. -Sana karşı hislerimi fark ettim.
Anladım.
Yani, dürüst olmak gerekirse
dün seni özledim.
Dürüst davranıyorum.
-Cidden mi? -Evet.
Ne güzel konuşuyor.
-Cidden. -Min-woo'ya ne oldu?
Değişti.
Cidden mi? Ben de seni özledim.
Cidden mi?
Umarım böyle konuşabileceğimiz daha çok vakit olur.
-İkimiz de kalırsak olabilir. -Gitme.
-Kalacağımıza eminim. -Evet.
-Gitme. -Ne olursa olsun kalacağım.
-Kalmak zorundasın. -Kalacağım.
Söz ver.
-Söz mü? -Tabii.
-Cehennem bugün çok eğlenceli olacak. -Doğru.
Sana sıkı sıkı tutunayım.
Ne oldu?
Utanıyorum.
-Ne oldu? -Ne?
-Ben cidden… -Ne?
Tutunacağım sadece.
Şafak sökene kadar burada mı kalsak?
-Olur. -Tamam.
-Biri seni seçse bile gitme. -Tamam.
-Yüzerek buradan kaçalım. -Burada yemek yiyelim.
Tamam.
Onunla kaçmayı teklif etti.
-Birlikte mi kaçacaklar? -Olur mu olur.
-Şu an ya hep ya hiç diyorum. -Ya hep ya hiç mi?
Evet, çekinsem bile söylemek istediğim her şeyi söylüyorum.
-Anladım. -Evet.
Şu an her şeyi seninle paylaşmalıyım.
Cennet'e gidersen diye.
Gitmem.
-Geride kalıp çok eğlenelim. -Evet.
Seninle anılarım olsun istiyorum.
Yapamadığımız her şeyi yapalım.
Tamam.
Kendilerini ifade ediyorlar.
-İçlerini dökülüyorlar. -Aynen.
Cehennem çok güzel.
-Bugün güzel bir gün. -Evet.
-Çok güzel değil mi? -Evet, güzel.
Manzara güzel, keza hava da.
Ada güzel.
Neredeki? Orası mı?
Ada çok güzel.
Kayalık ve bir o kadar güzel.
-Değil mi? -Evet.
Aslında konuşmak istediğim başka biri vardı.
Tamam.
Ama seninle konuşurken bundan vazgeçtim.
Çok havalı.
İşte bundan söz ediyorum.
Sözlerine bağlı kalsa iyi eder.
-Böyle konularda o kız çok hassas. -Evet.
Hem genç hem âşık olmak çok güzel.
Şöyle ifade edeyim. Onunla konuşmayacağım.
Niye birden bu kadar hırslandın?
-Ne? -Cidden?
Sana olan hislerim giderek arttı.
Böyle hissediyorum.
Tamam. Niye bu kadar geç bir araya geldik?
En başta görüşseydik ne kadar farklı olurdu, düşünsene.
Cennet'imiz burası olurdu.
Evet, haklısın.
Sanırım artık eminim.
-Emin misin? -Yeterince düşündüm.
Söyleyeceğim.
-Eminmiş. -Hazır.
-İkisi de emin oldu. -Yeterince düşünmüş.
Cennet'e seyahatinden sonra bile bu kısa sohbete istinaden
kararını vermiş olması çok ciddi olduğunu gösteriyor.
Çok daha rahat gözüküyor.
Onun yerinde olsam ve kararımı böyle versem
Hye-seon, Ha-jeong ve Min-ji'ye gidip bugün beni seçmemelerini isterdim.
Peki ya zaten seçmeyeceklerini söyleseler?
"Teşekkürler."
Bugün güzel miyim?
-Seyahatimizde daha iyiydin. -Tanrım.
Bugün daha güzel olduğunu söyleyemem.
Peki. O zaman hâlâ güzelim sanırım.
Pekâlâ…
-Cevaplamana gerek yok. -Biraz.
Bugün kalpli yüzüğümü takmadım. Kalbine gireceğim kimse yok.
Başka bir erkeğin yanında ayıcıklı yüzüğü takma.
-Takmam. -Onu çok seviyorum.
Odanda oku.
Dileğimi yerine getirmeye hazır mısın?
DÜN GECE
-Yarın Cehennem'e döneceğiz, değil mi? -Evet.
Bana 10 kelimeyi geçmeyen bir mektup yazmanı istiyorum.
Mektup mu?
Odanda oku.
-Odamda mı? -Hayır, şimdi oku.
Şimdi mi? Tamam.
Hislerim böyle.
"Benim için başkası yok."
-Min-ji kararını çoktan vermiş. -Doğru.
Ona teminat veriyor.
Öncesinde çok denemiştim.
Evet, sana söylemek istemiştim. Ona sataşmamalıydın.
O zaman ikinci olurdun.
Gözümü birinciliğe dikmiştim. Senin gibi.
Böyle düşündüm.
-Üçüncülük de iyi. -Mutlu musun?
-Yeşil giymeni istemiyorum. -Bunu mu? Niyeymiş?
-Yeşil yakışmıyor mu? -Ondan değil.
-Yoksa… -Biri daha yeşil giymiş.
-Öyle mi? -Seni seçebilirler.
Beni seçebilecek biri mi?
Kim?
Hye-seon.
-Hye-seon mu giymiş? -Evet.
Anladım.
Ama diğer erkekler, onun Won-ik'i seçeceği kanısında.
Beni seçeceğini sanmıyorum.
Seni seçmesini istemiyor musun?
Seninle gitmeye hazırlanıyordum.
Ama üçüncü oldun,
o yüzden Jin-seok ile gidebilirsin diye düşündüm.
Bu yüzden sana o notu yazdım.
Gittikten sonra yanlış bir fikre kapılmanı istemem.
Başka çarem kalmadı.
Sen seçmeden önce başkasıyla gidecek olursam
kimi seçmeyi planlıyorsun?
Seçmek istediğim başkası yok. Bu yüzden üzüldüm ve ağladım.
Sen kaybedip ağlamaya başlayınca ben de çok üzüldüm.
Neyse.
Her ihtimale karşı birini düşünmen lazım.
Muhtemelen Min-kyu veya Jin-seok.
Onlarla konuşup kimi seçeceğimi düşünürüm.
Bence Jin-seok ile gitmelisin.
Niye?
Çünkü sana karşı hisleri
ve seyahatten dönünce neler yaptığınız ile ilgili
bana dürüst olacağına güveniyorum.
Ama Min-kyu ve Won-ik bu tipte insanlar değil.
İlla her şeyi öğrenmen gerektiği için mi?
-Yazayım mı? -Hayır.
-Hisleri umurumda değil. -Tamam.
Sadece onların yanında nasıl olduğunu bilmek istiyorum.
Min-kyu zaten kararını verdi.
-Gyu-ri'nin koruması sayılır. -Evet.
Min-kyu ile gidersem iyi vakit geçirmek için olur.
Eğlenip güzel yemekler yeriz.
Başka bir şey olacağını sanmıyorum.
Ama bence
Jin-seok ile gitmen daha iyi olabilir.
Kafamı karıştırmaya mı çalışıyorsun yine?
Hayır, niyetim o değil.
Ama içinden bana karışık sinyaller vermemek geçiyorsa
Jin-seok ile gitmeni öneririm.
-Cidden mi? -Evet.
Rakibin değil mi yani?
-Hayır. -Öyle mi?
Hayır çünkü Jin-seok'un seninle ilgilendiğini biliyorum.
-Tamam. -O yüzden eğer geziden sonra
sende karar kıldığını söylerse…
Ne olacak?
O zaman muhtemelen onunla erkek erkeğe rekabet edeceğim.
-Cidden mi? -Evet.
Şaşırdım.
Sohbetin böyle sonlanmasını beklemiyordum.
Kısaca, çoktan başkasına karar veren biriyle gitmek
niye daha iyi diye düşünüyorsun, anlıyorum.
-Doğru. -Ama bu, sıra dışı bir durum.
-O yüzden… -Çok cazibeli olduğum için mi?
-Bu seni geriyor mu? -Şey…
Evet, biraz.
Sen de biri beni seçer diye endişelisin.
Olacakları zaten biliyorum. Başka biri seni seçecek.
Sence Hye-seon beni seçer mi?
Evet, sanırım.
Yani kesin konuşmak zor.
Seçmezse, o zaman…
-Ya seçerse? -O zaman uyumaya bak.
-Uyumaya bak. -Küvete girebilir miyim?
Hayır, yasak.
-İzin yok mu? -Yok.
Sen Min-kyu'yla, ben de Hye-seon'la gidersem
ve dördümüz helikopterde yan yana oturursak
ne kadar boğucu olur, hayal etsene.
Hayır, bence Min-kyu ve ben heyecanlanırız.
Birbirimizden beklentimiz yok.
Çok konuşmadık da.
Buna sevineceğimi sanmıyorum.
Sahi? Min-kyu'ya mı?
Neyse, mektup sözünü tuttuğun için teşekkür ederim.
Unuttun sanmıştım.
Belli etmesem de hiç unutmam.
Helikopterde görüşürüz.
Partnerine karşı çok iyi olma.
"Benim için başkası yok" yazarak
Min-ji ona karşı hislerini belli etti.
Sizce bu, Gwan-hee'nin Min-ji'ye yakınlaşmasını sağlar mı?
Onu etkilediği kesin.
Muhakkak olumlu bir etkisi olur
çünkü muhtemelen onun hislerini net ifade etmesini bekliyordu.
Ama sorun şu.
Gwan-hee onun için seçtiği erkekle
gitmesini söyleyerek çok ileri gitti.
Min-ji bunun niye gerekli olduğunu bence anlamadı.
-Min-kyu'yu kendine rakip mi görüyor? -Öyle mi dersin?
-Uzun ve fit diye mi? -Doğru.
Belki de Hye-seon ile gidebileceği için kötü hissediyor.
Canını sıkan ne?
Ne yapacağımı bilmiyorum.
-Hani Gwan-hee ile konuşmuştum ya? -Evet.
Görünüşe göre ne hislerimi ne de beni pek anlayamadı.
Onun yanındayken
-beni olgun ve sakin sandı. -Tamam.
Sevdiği yanlarım bunlarmış.
Ama grup içinde öyle değildim,
-bu da kafasını karıştırmış. -Doğru.
Ama yalnızken sakin olup insanların etrafında
neşeli olmam iyi değil mi?
Hayır.
-Çok şirin. -Ha-jeong.
Zaman geçtikçe Ha-jeong gittikçe uysallaştı.
-Çok komik. -Ama dert yanması çok şirin.
-Aynen. -Çok şirin.
O kadar alıngan değil.
Ama yalnızken sakin olup insanların etrafında
neşeli olmam iyi değil mi?
İyi bir özellik olarak görmedi.
-Anladım. -Neyse, böyle işte.
Ne yapacağımı bilmiyorum.
Gwan-hee de o sohbetten beri beni görmezden geliyor sanırım.
Ayrıca kararını iki güne bildireceğini söylemişti,
beni seçse de seçmese de.
-O gün bugün. -Tamam.
Ama Min-ji ile konuşmaya gitti.
-Anladım. -Evet.
Yine de Gwan-hee tüm diğer kızlarla vakit geçirdikten sonra
beni seçer diye umuyorum.
Doğru.
Ama artık hislerine dair fikrim yok.
Benim olması için ne yapabilirim?
Erkeklerin yanında ne diyor?
Bunu söyleyemem.
-Niyeymiş? -Ne?
-Niye söyleyemezsin? -Yapamam.
Sır.
Tanrım, sana içimi döktüm.
-Söylemek bana düşmez. -Doğru.
Tamam, kendim hallederim.
Önemli olan onun hisleri değil, bu yüzden söylemiyorum.
-Anladım. -Önemli olan hislerin.
Doğru.
Başkasından hoşlansa pes edecek hâlin yok.
Haklısın.
-Ne olacağı belli olmaz. -Aynen.
Min-ji, Gwan-hee yerine beni seçerse neler olacak, kim bilir?
Bence Min-ji sana şans tanımak istiyor
ama muhtemelen sen çoktan karar kıldın diye tanıyamaz.
Min-ji ile ilgileniyorum, hele de birlikte vakit geçirdikten sonra.
Doğru.
Ama hislerim konusunda kesin bir şey diyemem.
Bence Min-ji ile konuşmalısın.
-Ben de Gwan-hee ile konuşayım. -Tabii, tamam.
Keşke birinci olsaydım.
-O zaman eğlenceli olurdu. -Değil mi?
Hoşlandığımız kişilerin kalbine girelim.
Herhâlde sohbetleri bitmiş.
Min-ji'yi yanına çağır.
Ben de Gwan-hee'yi çağırayım. Ne dersin?
-Bu tarafa mı geliyorlar? -Kim?
Sohbetiniz bitti mi?
Evet, bitti.
-Başka yere gidelim. -Tamam.
Galibiyetini tebrik ederim. Sonunda Cennet'e gidiyorsun.
Dengemi kaybedip düşmem çok yazık oldu. Birinci olabilirdim.
Kimi seçeceğine karar verdin mi?
Ben mi? Ya sen?
-Ben? -Karar verdin mi?
-Ben seçemiyorum ki. -Birinde karar kıldın mı?
Bana söyleyecektin…
Şey…
-Doğru. -Ona karşı dürüst ol.
Şey…
Biz Cennet'ten döndükten sonra
aramızdaki şeyler sanki…
Birden benden özür diledin
ama hislerimiz konusunda konuşma fırsatımız olmadı.
Bu da aramıza mesafe koydu.
Tamam.
O yüzden şimdi
senden uzak hissediyorum.
-Anladım. -Hislerim böyle.
Böyle hissettiğin belliydi.
Son tartışmamızdan sonra
sana kızdığımı fark ettim.
Seni en başında sevmesem böyle hissetmeyeceğim ortada.
Ama hislerimiz hakkında daha ben konuşamadan
gelip özür diledin.
O yüzden hislerimi paylaşma fırsatım olmadı.
Anladım.
Sanırım bu durum
aramıza…
-Mesafe mi koydu? -Sanırım o yüzden uzak hissediyorum.
Özür diledim diye mi?
Yoksa daha mı önceydi?
Bu konuda gerçekten konuşsaydık bence çok farklı olabilirdi.
Ama birden her şey için çok ciddi şekilde özür diledin.
O yüzden aramızdakiler tuhaf geldi.
Anladım.
Beni görmezden geldiğini anladım.
Sanki bir şey olmamış gibi davranarak
meseleyi doğal şekilde çözebilirdik.
Sen şey istedin sandım…
Benden sana daha çok yaklaşmamı istemiştin,
o yüzden ilk önce özür dilemek iyi bir fikir olur diye düşünmüştüm.
Önce sana yaklaşmam gerektiğini düşünüp hislerimi söyledim.
O yüzden öyle yaptım.
Buna mecbur değildin.
Sakıncası yoktu.
Canımı sıkıp duruyordu.
O yüzden özür dilerim.
-Yani… -O kadar öfkelenmemeliydin.
Ben mi?
Elimde değil. Ne zaman konuşsak öfkeleniyorum.
Benimle dalga geçip durdun.
-Seni kızdırdım mı? -Evet.
Birbirimize benziyoruz, bu yüzden ilk ben kızdım.
Ama yaşadıklarını anlatınca iyi anladım.
Geçtiğimiz günlerde biraz ayrı kaldık, biliyorum
ama geçirdiğimiz iyi günler hâlâ aklımda.
Helikopterde ne kadar eğlendiğimiz ve öncesi hâlâ aklımda.
Hislerim aynı.
Şu ana kadar en iyi seninle vakit geçirdim.
-Cidden mi? -Evet.
Hâlâ da en çok seni merak ediyorum.
-Beni mi? -Evet.
Acaba sonunda kimi seçeceksin?
-Sonunda mı? -Evet.
Sence kimi seçeceğim?
-Seni mi? -Evet.
Umarım ben olurum.
Görüntüleri izlerken
Kyuhyun yanımda ikide bir iç çekiyor.
-Niye? -Kıza çok üzüldü.
Ha-jeong'u desteklediğimi fark ettim,
umarım Gwan-hee ile arasındaki sorunlar çözülür.
Ha-jeong yanlış bir şey yapmadı.
-Sorun çıkaran Gwan-hee'ydi. -Evet, aynen.
-O yüzden söyledi. -Evet.
Ben şunu düşünüyorum.
Gwan-hee açıkça belirterek ona karşı uzak hissettiğini söyledi.
-Evet. -Sonra sebeplerini sıraladı.
Özür dilediği ve yanlış zamanlama için onu suçladı.
-Hiç mantıklı değil. -Anlamsız bir konuşmaydı.
Bence yalnızca onunla ilgilenmiyordu.
Başkasına karşı hisleri olduğunu söyleyebilirdi
ama lafı dolandırıp durdu.
Belki kötü hissetmiştir.
-Bence de. -Yaptığı onca şeyden sonra mı?
Herhâlde başkasından hoşlandığını söylemeye yüzü yoktu.
Başkasından hoşlandığını söyleyebilirdi
ama ona kızdı diye kızı suçladı…
-Evet, bu biraz… -…ve özre gerek yoktu, dedi.
-Kızın işini daha da zorlaştırdı. -Bu beni de kızdırdı.
Hepsi bahane.
Dahası, Ha-jeong da tüm bunların sebebini bulmaya çalışıyor.
"Özür diledim diye mi?"
"Yanlış zamanlamadan dolayı mı?"
Kendisini sorgulaması beni çok hırpaladı.
Her zaman incinen taraf en çok âşık olandır.
-Evet, doğru. -Daha çok incinirler.
Bugünkü sohbet çok fark yarattı.
-Kesinlikle. -Gerçekten.
Seninle yürümek istiyorum.
-Öyle mi? -Evet.
Ben de istiyorum.
-İnerken adımına dikkat et. -Tamam.
-Elini tutayım mı? -Evet.
Elin buz gibi.
-Benim mi? -Evet.
Ellerim buz gibidir.
-İlk defa el ele tutuşuyoruz. -Öyle mi?
Hiç Cennet'e birlikte gitmediğimiz için.
Şu an gittiğimizi farz edelim.
Tamam.
Burası bizim Cennet'imiz.
Evet.
-İyi misin? -Evet.
-Hava çok güzel. -Yürüyelim mi?
Buraya mı?
-Ayakların acımıyor ya? -Hayır, iyi.
Burada volta atalım mı?
Volta mı?
Çok komik.
Tüm zorlu zamanlara değdi.
Muhteşemdi.
Ne zaman Min-woo'yla konuşsam burası Cehennem'den Cennet'e dönüşüyor.
Evet, mutlu oldum.
Gyu-ri'yle Cennet'e gittiğimde yeni bir şey hissettim
ve çok iyi vakit geçirdik.
Ama aklımda tam olarak ne olduğunu çözememiştim.
Öte yandan Si-eun tamamen dürüsttü
ve bana karşı hislerini söyledi.
O yüzden Si-eun'u seçmeye karar verdim.
Erkekler de cilve yapan kadınlara nazaran
hislerini dile getirenleri mi tercih eder?
Bence her şey zamanlamada bitiyor.
Kadının kendini ifade etmesi gerektiği kesin bir an olmalı.
Ama ben Min-woo'nun bunu Gyu-ri'yle hissettiğini sanmıyorum.
-Anladım. -Muhtemelen kafasını karıştırdı.
Muhtemelen Gyu-ri'yle iyi bir çift olmadıklarını ona düşündürüp
Si-eun'u seçmesini sağladı.
-Evet. -Ama ya fikrini değiştirirse?
-Gyu-ri ona yaklaşırsa… -Aynen.
…ve yine flört etmeye başlarsa işler değişebilir.
-Bence onu etkilemez. -Gyu-ri, Cehennem'de kalıyor.
-Evet. -Yani konuşma fırsatı olur.
-İşler değişebilir. -Saklanmadıkça
illaki karşılaşacak.
Boyu saklanamayacak kadar uzun.
Acaba masada biri var mı?
Aynısını düşünüyordum. Umarım kimse orada yoktur.
-Ben de öyle düşündüm. -Evet.
Lütfen.
-Selam. -Selam.
-Kafan dolu gibi. -Kafamda bir şey yok.
-Gerçekten mi? -Evet.
-Öyle durmuyor. -Hayır, iyiyim.
-Si-eun. -Efendim?
Beni bugün Cennet'e götür.
-Doğru. Üçüncü olamamıştın. -Olamadım.
-Dalga mı geçiyorsun? -Çok çabaladın.
Bugün benim için Cennet, Cehennem'de.
Sebebini söyleyemem ama.
Sevdiğin erkekle burada mı kalacaksın?
Gidip gitmeyeceğini kim bilir?
Odama gitmem lazım.
-Peki. -Dudak kremi için.
Hayır, yapma. Dur.
Niye dışarıda değilsin?
-Ne? -Onunla konuştum.
Min-woo'yla mı? Nasıl geçti?
Yüreğimi pır pır ettirmeyi…
-Ne? -…iyi biliyor.
Gerçekten mi?
Pekâlâ…
-Hislerimiz karşılıklı. -Heyecanlı.
Si-eun, Hye-seon'a böyle diyerek bir şey anlatmaya çalışıyor.
-Haklısın. -Zekice hamle.
-Hye-seon, Min-woo'yu seçemez. -Hayır.
-Seçemez. -Bundan sonra seçemez.
Pekâlâ…
-Onunla mıydın? -Evet.
Bu kadar süre ne konuştunuz?
Tanrım, cidden.
Ben ne için gelmiştim? Tabii, ruj için.
Çok şeyim…
-Nasılsın? -Ne?
Nasılsın yani?
Harikayım.
Muhteşem.
Ne konuştunuz?
Niye bunca zaman görüşmediğimizi.
Ve…
Min-woo mu dedi?
Evet. İkimiz de.
Hem o hem de beni özlemiş.
Tanrım.
O yüzden onu bugün biri seçse bile benim için sorun yok.
Sana güven vermiş olmalı.
Kalbim hep küt küt attı.
Tanrım. İnanılmaz.
Tanrım, bu büyük olay.
Bundan sonra…
Bundan sonra umarım Si-eun, Ha-jeong'a da
kalbinin küt küt attığını söyler.
-Umarım Min-ji'ye de söyler. -Aynen.
Hye-seon kiminle konuşuyor?
Hye-seon muhtemelen odasında yalnız.
Gidip onunla konuş.
Odasında mı?
Hye-seon durgun…
-Sanırım hâlâ karar veriyor. -Evet.
Gidip konuş. Aynı renk giyinmişsiniz.
-Giysileriniz uyumlu. -Pek mutlusun.
Değilim.
-Şu gülüşe bak. -Odasında yalnız mı?
Hasta mısın?
Hayır.
İçeride ne yapıyorsun?
Hiç.
Senin keyfin yerinde gibi.
-Nasıl yani? -Mutlu görünüyorsun.
-Biriyle konuştuğunu sanmıştım. -Hayır.
İçeride ne işin var?
Ben…
-Ne oldu? -Bitkin hissediyorum.
-Bu tavşan ne? Şirinmiş. -Değil mi?
-Kimin? -Si-eun'un.
Bu gece burada yalnız yatacak,
o yüzden onun yanında uyuyacak.
Kıyafetinin rengini sevdim.
Güzel, değil mi?
Aynı rengi giymişiz.
Bir sürü yeşil giysin var.
Elime geleni aldım.
-O mu geldi? -Evet.
-Rengini sevdim. -Evet, o yüzden giydim.
Birinde karar kıldın mı?
-Fikrim yok. -Daha yok mu?
Vermedim ama içimden bir ses kozlar bende diyor.
Kimseyle konuştun mu?
Hayır, içimden kimseyle konuşmak gelmedi.
O zaman bunca zaman burada mı kaldın?
-Hayır, Won-ik'le konuştum. -Won-ik mi?
Evet.
Gitmek istiyor musun?
Cennet artık benim evim sayılır.
Oraya gidip canım ne isterse yiyorum
ve hep yattığım yerde uyuyorum.
Böyle düşünmeni bekliyordum, biraz sinirlerim bozuldu.
Cidden.
Min-ji seninle gittiğinde çok eğlendiğini söyledi.
Üstüne üstlük, tam senin tipin.
Sana ilk yaklaşan ve ilk hamleyi yapan kadınları seversin.
O yüzden dedim ki…
Ne oluyor?
Yanlış oda mı?
-Niye ürktü? Kimdi o? -Min-ji.
-Onun odası mı? -Evet, onun yatağı.
Onun yatağı mı?
Anladım.
-Öyle düşünmüştüm. -Anladım.
Aslında sana bir şey sormak istiyordum.
-Bunu sorup gideceğim. -Tamam.
Won-ik'i seçmen ile ilgili.
Zamanda geriye gidebilsen yine Won-ik'le gider miydin?
Soruları artık beni yormaya başladı.
-Evet, yorucu. -Fazlasıyla.
Hep bir onay bekliyor.
-Evet, durmadan. -Evet.
…yine Won-ik'le gider miydin?
Evet, galiba.
-Won-ik'le mi? -Evet.
Şey… Niye ki?
Hiç.
Tanrım, cidden.
Gwan-hee niye böyle yapıp duruyor?
Böyle olmasına gerek yok.
-Zaten gayet iyi ilerliyor. -Aynen.
Anlam veremiyorum.
Tavrını hiç anlamıyorum.
Bunları yapmasının sebebi, sorunlarını çözebilmeleri için
hâlâ bir şans olduğunu Hye-seon'a düşündürmek olabilir.
-Evet. -Ama Min-ji'ye dediklerini düşün.
Onu görmezden gelmesi gerekirken
-niye ümit veriyor, anlamıyorum. -Evet.
-Seçeneklerini açık bırakıyor. -Aynen.
-Başa mı döndü? -Evet.
Oran 51'e 49 mu?
Galiba.
Bence onun için açık kapı bırakıyor.
Durmadan güvence istemesine aşinayız
ve Hye-seon da bunun farkında gibi.
Bence o da ayak uydursa mı diye merak ediyor.
Ha-jeong söz konusu olunca
yürümeyeceğini açıkça ifade etti.
Ama Hye-seon söz konusu olunca ihtimal bırakmak istiyor.
Dürüst ve açık bir sohbet yerine
lafı dolandırıp Won-ik'i soruyor.
-Ödlek. -Evet.
-Tam bir ödlek. -Evet.
Da-hee genelde böyle kızacak biri değil.
Ama şu an tepesinin tası attı.
-Ona patlamak istedi. -Evet.
Gwan-hee de az değil şimdi.
Ama ciddi olmak gerekirse sana sonuna kadar katılıyorum.
Hiç hislerini dile getirmiyor ama başkalarından bekliyor.
Evet, çok benmerkezci.
Selam, iyi sohbet ettiniz mi?
Ne oldu?
-Konuşacak bir şey yoktu. -Beni şaşırttın.
Moralin bozuk gibi.
Hye-seon ile konuşunca biraz…
Sen ıslah olmazsın!
-İnanılır gibi değil. -Gerçekten ortalığı karıştırıyor.
Min-ji ile konuştuktan sonra
kararımı hemen hemen vermiştim.
-Kimi seçtin? -Kardeşin gibi mi hissettirdi?
-Min-ji'de karar kılmıştım ama… -Anladım.
-Net mi? -Evet.
O yüzden Hye-seon'la konuşma planım yoktu.
Çünkü beni seçeceğini düşünmedim.
Ama merakımdan onu aramaya gittim.
Konuşmaya başlayınca da…
Hye-seon Cennet'e birlikte ilk gittiğim kişiydi.
-Birlikte geçirdiğimiz vakti hatırladım. -Çok önemli.
Kumsaldaki ilk karşılaşmamızı hâlâ unutamıyorum.
Bana karşı gayet düşünceliydi.
Evet.
-Hepsini yeniden hatırladım. -Anladım.
O yüzden…
Tuhaf geldi.
Anladım.
Baş başa randevumuzda Min-ji bana bir not verdi.
Notta, "Benim için başkası yok" yazıyordu.
Bir adım daha atmaya karar vermesi
ona yakınlaşmamın birçok sebebinden biri oldu.
Artık kimin yaklaştığının önemi yok.
Min-ji'ye karşı hislerim değişmesin, yeter.
Ama Hye-seon'la Cennet'e gidersem etkileneceğimden gayet eminim.
Şu anki hislerime göre Hye-seon'la gitmek istemiyorum.
Etkilenmemek için mi?
Evet, kafasının karışacağını biliyor.
-Herhâlde kendini çok iyi tanıyor. -Aynen.
-Gayet eminmiş. -Evet.
-Çok dürüst bir röportajdı. -O yüzden.
-İnsanlar kolaylıkla yoldan çıkabilir. -Tabii.
Diyelim ki gece kulübüne gidersen
iki kadınla vakit geçireceğine eminsin
ve bu yüzden hiç gitmiyorsun.
-Aynı mantık. -Haklısın.
-Böyle sadık kalıyor. -Evet.
-Herkes dalavereci. -Evet.
Şimdi Cennet'e gidecek olan çiftleri eşleştireceğiz.
Birinci gelen Choi Hye-seon'la başlayarak,
lütfen Cennet'e birlikte gitmek istediğiniz kişiyi seçin.
Cennet'e birlikte gitmek istediğim kişi…
Hye-seon, Gwan-hee'yi seçmezse
sanırım ben seçeceğim.
Gwan-hee'yle Cennet'e gittiğimde çok eğlendim.
Daha çok anı biriktirmek istiyorum.
Umarım işler istediğim gibi gider.
-Üçüyle de bağ kurdum. -Doğru.
Tam ortada kalmak sinir bozucudur.
Cennet'e birlikte gitmek istediğim kişi…
-Kim? -Lee Gwan-hee mi?
-Hiçbir fikrim yok. -Bence onu seçecek.
-Gwan-hee olacak. -Gwan-hee'yi seçecek.
Lee Gwan-hee.
-Hye-seon, Gwan-hee'yle gidiyor. -Mantıklı.
Vereceği karar, bu programın sonucunu büyük ölçüde değiştirecek.
-O anda mı? -Evet, her şeyi değiştirecek.
-Kulübe gitmekten başka çaresi yok. -Evet.
Ne olacak?
Lee Gwan-hee.
Choi Hye-seon, Lee Gwan-hee'yi seçti.
Lee Gwan-hee, lütfen Choi Hye-seon'un elini tutup
-Cennet'e git. -Cennet'te iyi eğlenceler.
Bonfilenin tadını çıkar.
Gidelim.
Sürpriz oldu.
Tuhaf bir his.
Niye?
Tuhaf geldi.
Nasıl yani?
Şey…
Bir yanım beni seçmeni istiyordu.
Birbirimize kavuşmuşuz gibi hissediyorum.
Hislerim böyle.
Birlikte yüzdüğümüz anılar gözümde canlandı.
O gece jakuzide söylediğin her şeyi hatırlıyorum.
Ne söyledim?
Başka kadınlar ile tanışsan bile hislerinin değişmeyeceğini söyledin.
Doğru.
Sanki kulağa zamparayım gibi geliyor.
Sırada ikinci gelen Yun Ha-jeong var.
Yun Ha-jeong, lütfen Cennet'e birlikte gitmek istediğin kişiyi seç.
-Niye gerginsin? -Ortam gergin.
Acaba kimi seçecek?
Cennet'e birlikte gitmek istediğim kişi
Yun Ha-bin.
Yun Ha-jeong, Yun Ha-bin'i seçti.
Yun Ha-bin,
lütfen Yun Ha-jeong'un elini tut ve Cennet'e git.
Ha-bin!
-Dönünce görüşürüz. -Tanrım!
İyi eğlenceler.
Umarım iyi vakit geçirirsin.
İnanamıyorum.
-Sonunda. -Sonunda işini öğreneceğiz.
-Herkes onu alkışlıyor. -Yaşını da.
-Gidelim. -Peki.
Sayemde Cennet'e gidiyorsun.
Sen beni götürmelisin, ben seni değil.
Kazanırım sanmıştım.
O yarışı kazanmak için canını dişine takmalıydın.
-Dişime mi… -Temponu artırmalıydın.
Son olarak, üçüncü gelen Cho Min-ji var.
Bence Jin-seok'u seçecek.
-Acaba Min-ji kimi seçecek? -Acaba?
Çok merak ediyorum.
Cennet'e birlikte gitmek istediğim kişi…
-Gwan-hee'nin istediğini yapacak mı? -Tabii.
-Bence Jin-seok'u seçecek. -Jin-seok.
Min-kyu'yu seçebilir.
-Evet. -İhtimal var.
Cennet'e birlikte gitmek istediğim kişi…
…Park Min-kyu.
Park Min-kyu.
Park Min-kyu, lütfen Cho Min-ji'nin elini tut ve Cennet'e git.
Park Min-kyu.
Park Min-kyu, lütfen Cho Min-ji'nin elini tut ve Cennet'e git.
Jin-seok hüsrana uğramış gibi.
Hüsrana uğramış gibi.
Park Min-kyu, lütfen Cho Min-ji'nin elini tut ve Cennet'e git.
Min-ji ve Min-kyu arasında bir şey var mıydı?
Bilmiyorum.
-Tanrım. Ben… -Güzel yemekler yiyip
-iyi vakit geçirmek istiyorum. -Tabii.
-Anlarsın ya? -Güzel yemekler yiyelim.
Kulağa harika geliyor.
Min-ji, Gwan-hee'nin istediği kişiyi seçmedi.
-Min-kyu'yu seçti. -Evet.
Ama Gwan-hee, Min-kyu'yu
seçmesini istemediğini açıkça belirtti.
Bence Min-ji'nin tercihi yaygara çıkaracak.
Cidden mi?
Min-ji, Jin-seok'u seçseydi Gwan-hee kendini güvende hissedecekti
ama Min-ji, Min-kyu'yu seçti.
Yani muhtemelen kenarda seçenek bırakıp Hye-seon'la Cennet'in keyfini çıkaracak.
-Gwan-hee'yi tanıyorum. -Evet.
Jin-seok'la gitmesini istediği için şaşırıp kalacak.
Aynen.
Kız onu dinlemeyip…
-Doğru. -…onun yerine Min-kyu'yu seçti.
-Hye-seon ile yakınlaşabilir… -Tercihi onu gücendirebilir.
-Her dediğini yapmak zorunda değil. -Doğru ama söz konusu Gwan-hee.
-Gwan-hee… -Tam o tipte bir erkek.
Tanrım.
Ama bir insan nasıl böyle buluttan nem kapar?
Ben sanmıyorum ki…
-Emin misin? -Belki de çok üzerine gittik.
-Hayır, onun için önemli olacak. -Katılıyorum.
-Min-ji'nin tercihi çok mühim olacak. -Öyle mi?
Demek yukarıdan manzara böyle.
-Amanın. -Min-ji kolunu dürttü.
-Ne? -Çimdik attı.
-Olamaz. -Gördünüz mü? Gwan-hee'ye bakın.
İnanılır gibi değil!
-Min-kyu gördü. -İnanılmaz!
Dur biraz.
Ağlıyor mu?
-Olamaz. -Tanrım.
Kızı görmezden geliyor.
Ne oluyor?
İlk ve son randevularımızı birlikte geçiriyoruz.
Fena sayılmaz, değil mi?
Bence çok fena.
Niye?
Min-kyu'ya çok üzülüyorum.
-Ne? -"Gözyaşlarını sil."
-Gömleğini verdi. -Hayır.
Şu an neler oluyor?
Seni seçtim ama böyle ağlıyorum. Özür dilerim.
Min-ji, kendini kötü hissetme.
Gömleğim umurumda değil, gözyaşlarını silebilirsin, tamam mı?
Kim böyle gömleğini verir ki?
Çok komik.
Madem ağlayıp kederlenecekti,
Gwan-hee'nin dediği gibi Jin-seok'u seçseydi.
-Aynen. -Böyle olacaksa
niye Min-kyu'yu seçti?
-Min-kyu ne hissetmiştir? -Bir de ağlıyor.
Evet.
-Min-kyu… -Hisleri…
Çok centilmen ama.
Bence Min-kyu'nun da gözleri doldu.
Hye-seon bunu görmedi, değil mi?
Görmedi.
Ağladım çünkü düne kadar Gwan-hee…
Hayır, dün bile değil.
Daha bu sabah bana karşı çok sevecen ve kibardı
ama Min-kyu'yu seçince hayal kırıklığına uğramış gibiydi.
Herhâlde bu yüzden bana karşı o kadar soğuk davrandı
ve bu beni çok üzdü.
Benim için başkası yoktu.
En iyi kararı vermiştim, beni anlamaması kalbimi kırdı.
Gwan-hee'nin kendi hisleri onun için o kadar önemli değil.
-Davranışlardan etkileniyor. -Çok etkileniyor.
-Haklısın. -Öyle biri.
Çok yorucu.
Hye-seon'la Cennet'te iyi vakit geçirse
-yine âşık olabilir. -Evet.
Ama dönüp Min-ji ile kaliteli zaman geçirse
Min-ji'ye âşık olabilir.
-Hiç belli olmaz. -Sonuna kadar bilemeyiz.
Onunla en son konuşan kalbine girebilir.
-Şimdi bir şey söyleyemeyiz. -Beklemeniz lazım.
-Söyleyemez miyiz? -Hayır.
-Henüz hiçbir şey bitmiş değil. -Bitmedi.
CENNET HYE-SEON VE GWAN-HEE
Bu yer farklı gözüküyor.
Farklı bir oda mı?
Hoş geldin hediyelerine bak. İple çekiyordum.
-Çok mutlu oldum. -Dün gece yoktu.
İlk gecemiz gibi.
-Evet. -Makaronlar.
Kore kavunu ve mangosu mu? Bildim!
İlk randevumuz gibi.
Bunu çok özlemişim.
Her şeyi ilk randevumuz gibi hazırlamışlar.
Çiçekler muhteşem.
Burada iki yatak var. Kanepede yatmana gerek yok.
-Geçen sefer nasıldı? -Tek büyük yatak vardı.
-Tek mi? -Evet.
-Bu gece yatak odasında yatabilirsin. -Kazandığın için ne dersen o.
Nerede yatmamı söylersen yatarım.
Yerde yat dersem yatar mısın?
Evet, tabii.
Ellerimizi yıkayıp hoş geldin yemeklerini yiyelim.
Harika olur.
Tamam!
Daha bu sabah buradaydım.
Dün gece kaldığım oda burası olabilir.
Çok şanslısın.
-Aynı odada iki farklı kadınla… -Evet.
-…kalıyorsun. -Aynı oda ama farklı partnerler, değil mi?
Ne kadar oldu?
Sanırım bir hafta kadar oldu. Kavuşmamız koca bir hafta sürdü.
Haklısın. Tanrım.
-Kavuşmamız altı gün sürdü. -Evet.
Kısa bir süre gibi gelse de birçok olay yaşandı.
Evet.
Odaya girdiğimizde
ilk randevumuzda yediğimiz atıştırmalıkları gördük.
Birçok anı yeniden canlandı
ve özel geldi.
Cennet'e birlikte gittiğim ilk kişi oydu,
Cennet'e birlikte gittiğim son kişi de o oldu.
Benim için çok anlamlıydı.
En başından beri bende iyi bir izlenim bıraktı.
Sanırım o yüzden böyle hissettim.
Bunu kadere yorup birbirleri için yaratıldıklarını düşünebilir.
Yanılabilirim.
Onu nasıl savunacağım?
Gwan-hee.
"Onu nasıl savunacağım?"
Amanın.
Çok güzel gözüküyor.
Enfes. İnanılmaz.
Dur. Önce hangisini denesem?
-Bunu dene. -Bunu mu?
Çok güzel.
-Bu mu? -Evet.
Çok güzel.
Bir süredir seninle değildim, o yüzden enerjine alışamadım.
Enerjime ayak uydurmak zorunda değilsin, bilmeni isterim.
Won-ik'le Cennet'e yeniden gelmek istemedin mi?
Won-ik ile birçok konuda konuştuk
ama hiçbir şey hatırlamıyorum.
Gülümsemeye başladın.
Won-ik harika biri. İlgi çekici ve onunla sohbet etmeyi seviyorum.
Kibar, centilmen ve harika bir erkek.
Ama onun yanında kendim olduğumu düşünmüyorum.
Won-ik'ten sonra bir ara seninle konuşmuştuk.
Sonra senin yanında, rol yapmadan kendim olabileceğim
kafama dank etti
Kendim olabilmem hoşuma gitti.
O yüzden kanepede konuştuğumuzda çoktan kararımı vermiştim.
Cennet'e kiminle gittiğinin bir önemi yoktu.
Sende karar kıldım.
Yani…
Bugün Ha-jeong veya Min-ji'yle Cennet'e gitsem
-sen… -Fikrim değişmezdi.
Değişmez miydi?
Hayır.
Tamamen dürüst olmak gerekirse,
-beni seçmemeni ummuştum. -Niye?
Pekâlâ…
İşleri zorlaştırmak istemedim.
-Neyi zorlaştırmak? -Yani…
Won-ik'le Cennet'e gittikten sonra beni görmezden geldin.
O yüzden aramıza mesafe girdi sandım.
-Anladım. -O zaman Min-ji bana yaklaştı
ve benimle konuşmak istedi.
İlk adımı ben atmamış olsam da
o yine de gelip ilk hamleyi yaptı.
O zaman ona karşı merakım cazibeye dönüştü.
-Anladım sanırım. -O zaman
-sen konunun dışındaydın. -Evet.
Bunun üzerine herkes gözünün Won-ik'te olduğunu zannetti.
İşlerin böyle gittiğini sandım.
O yüzden daha iyi hissetmem için bana beyaz yalan söylediğini düşündüm.
-Hiç de bile. -Bana düşündürdü.
Seninle yarın Cennet'e gitsem
ne hissedeceğimi zaten bildiğim için
seni görmezden geldim.
Niye durmadan seni düşündüğümü anlamadım.
Gerçekten bilmiyorum.
-Şirinim de ondan. -Seni özlemedim.
O zamandan beri özlemedim ama bir şekilde aklımdaydın.
Çünkü beni çok şirin buluyorsun.
Won-ik yerine benimle Cennet'e gitseydin
sende karar kılardım.
Tam netlik kazandırmak üzereydim ama bir an için dikkatim dağıldı.
Sanki kısa süreliğine gittim ve işler böyle sonuçlandı.
Böyle hissettim.
Bunu hiç düşünmedim.
Ben genelde fazla düşünmem.
Seninle gitmeyeceğim, dediğimde
kafana takmazsın diye düşündüm.
Hüsrana uğrayacağını biliyordum ama aldırmazsın dedim.
Benim bakış açıma göre, Won-ik'i seçmeni kaldırabilirim.
-Ama… -Herkes konuşunca mı?
Herkes konuşmaya başladı ama kimse benden bahsetmedi.
Kimseye söylemedim.
Senden bahsedilirken ben konuya dâhil bile değildim.
Herkes Won-ik'te karar kıldığını söyleyince Min-ji bana yaklaştı.
İşlerin bu noktaya gelmesine izin verdiğin için hüsrana uğradım.
Aslında bana çok kızgınsın.
Hayır, kızgın değilim.
Her hâlükârda, Min-ji ile Cennet'e gittim.
Yaşadıklarımı anlaman için sana tüm bunları anlatıyorum.
-Diken üzerinde mi olayım? -Bunu paylaşmak istediğim
son kişi sendin ama burada olduğumuza göre başka çaremiz yok.
Sanırım bunu seninle paylaşmadım.
-Pekâlâ… -Dahası da mı var?
Bu sefer ne?
Ben dışa dönük biriyim ya.
Kendimi ifade etmeyi severim, insanlarla kolaylıkla ilişki kurabilirim.
Ama kendimi ifade etmem gerekirken
bunu yapmaktan çekindim.
Beni desteklediğin yarıştan sonra bile
ne yapacağımı bilemedim, o yüzden pantolonuna baktım.
Gözlerine bakamadım.
Seni görmezden geldiğimi söyleyip durdun ama…
-Niye beni görmezden geldin? -Aslına bakarsan
niye bilmiyorum ama utandım.
Benim için gözlerine bakmak kolay olmadı.
Döndüğün zaman nasıl geçtiğini anlatabilirdin.
Selam verebilirdin ama beni görmezden geldin.
Ne düşünseydim?
Konuşmanı bekledim.
Sen beni görmezden gelirken mi konuşayım?
Evet.
Diğer erkekler ile randevudayken
gelip benimle konuşursun diye ümit ediyordum.
Hislerimi anladığın için gelip konuşursun sanıyordum.
Haklısın. Anladım.
Hiç boğazına kılçık takıldı mı?
Kurtulamadığım bir kılçık gibisin.
Tüm bu durumun
bu şekilde gelişmesi çok yazık.
Nasıl biriyim var ya?
Benden büyük olduğun için tuhaf gelebilir
ama biriyle görüştüğümde
veya ilgilendiğimde, birinden etkilendiğimde
istemeden ona göz kulak olmaya çalışıyorum.
Sanırım o açıdan sana benziyorum.
Beni etkilemeyi…
…iyi biliyorsun.
Bu yüzden seni uzaklaştırmak
benim için çok zor oldu.
O yüzden bu…
Bu noktada ne yapacağımı bilmiyorum.
Artık her şey sana bağlı.
Görünüşe göre Gwan-hee şu an hislerinden habersiz.
-Hem Hye-seon'u hem Min-ji'yi seviyor. -İkisini de seviyor.
Bence şöyle oluyor.
Gwan-hee başından beri Hye-seon'u seviyordu
ama Ha-jeong ve Min-ji ona karşı hamlelerini yaptı.
İki hanım ona yaklaşınca bu hoşuna gitmeye başladı.
O yüzden onları reddetmedi
ama içten içe Hye-seon'a karşı hisleri vardı.
Hye-seon'un dediği gibi, artık her şey Gwan-hee'ye bağlı.
Hye-seon en başından beri ona açıkça belirtti.
Gözü ondan başkasını görmedi.
Niye tüm kadınlar, Gwan-hee'den etkileniyor?
Şeytan tüyü var.
-Galiba. -Çok komik.
-Eğlenceli biri.
Havalı gözükmeye çalışmayan tek kişi.
Kötülemeyi bırakıp biraz hakkını vermeliyiz.
-Doğru. -Hakkını veriyorum.
Onu bu kadar topa tutmamalıyız.
-Saygımı kazanmaya başladı. -Evet.
Cennet'te benimle olmayı hiç hayal etmezdin, değil mi?
Şaşırmışsındır.
Niye ki? Ben…
Ben birden ağlamaya başladım.
Onu dürttüğünü gördüm.
Nasıl bu kadar sert oluyor, anlamıyorum.
Çok şaşırdım.
-Değil mi? -Evet. Çok soğuk davrandı.
Bu sabah pantolonumda bir şey vardı.
Fondötenin, değil mi?
İlk Gwan-hee fark etti.
O, lekesini çıkartmaya çalışırken
bana şortunu giymemi söyledi ama lekeyi çıkaramadı.
Ne? Hiç onluk bir hareket değil.
-Değil mi? O yüzden… -Hiç beklemezdim.
Hoşuma gitmişti.
Anlarsın ya?
Evet, kibarlık etmiş.
Ona niye âşık olduğunu anladım Min-ji.
Muhtemelen benimle ilgilendiği için bunu yaptı.
Birbirinizle ilgileniyorsunuz.
Anladım.
Çok etkilendim.
Helikopterde niye öyle davrandığın belli oldu.
Şu an muhtemelen çok iyi vakit geçiriyordur.
Yarın ne yapacağım? Helikoptere binmek istemiyorum.
Yüzerek dönmeyi yeğlerim.
Merak etme.
-Merak etme. -Nasıl etmeyeyim? Meraktan ölüyorum.
Yarın çok güzel görünmeliyim. Yemeyi bırakayım.
-Bundan sonra. -Onu çok seviyorsun gibi.
Gwan-hee'yi çok seviyorsun gibi.
Gwan-hee'nin sana çok soğuk davrandığını mı hissettin?
Bu sabah böyle değildi, o yüzden berbat hissettim.
Gayet anlıyorum.
-Ağlama. -Ağlamayacağım.
-Ağlanacak bir şey yok. -Evet.
Yarın ona hislerinden söz et ve durumu düzelt.
Onu ne kadar sevdiğini söylerim.
-Sevinirim. -Öyle mi?
-Fazlasıyla. -Bunu duyunca sevinir.
Ağlama, dedim.
Burada dur. Mendil getireyim.
İşte, al.
-Teşekkürler. -Rica ederim.
-Biraz daha al. -Öyle mi? Tamam.
Güzel.
-Ağlamayı bırak. -Bırakacağım.
Ona hislerinden söz edeceğim, kafana bu kadar takma.
Gwan-hee yollarımız ayrılınca kızmasaydı
daha çok güvende hissederdim.
Ama giderken bana kızdı,
bu da canımı sıktı.
Ama yapabileceğim bir şey yoktu,
o yüzden hislerimi ona ertesi gün söylemeye karar verdim.
Yanlış anlaşılmaları düzeltmek istedim.
CENNET CHOI HYE-SEON VE LEE GWAN-HEE
Güzel kokuyor.
Çok küçük, tek mi girsem?
-Burada dikileyim mi? -Evet, dikil.
-Hayır! Jakuzi. -Girmeyecekti.
Jakuzi tehlikeli.
Gwan-hee hiç oralı değil.
Jakuziye girmemesini söylemişti.
İlk sen gir.
-Su sıcak mı? -Ilık.
Biraz sıcak.
Ilıyor.
Jakuzi çok küçük.
Hayır. Jakuziye girdi.
Tereddüt bile etmedi.
Gözümü tam kırpmıştım ki girmiş bile.
Tanrım, sıcakmış.
Gül yapraklarıyla üzerimi ört. Utanıyorum.
Yapraklarla üzerimi ört.
Bunlar gerçek gül yaprağı mı?
-Evet, gerçek gibi. -Muhteşem.
Göğüs kılına benzedi.
Evet. Güzel.
Gül yapraklarıyla üzerimi ört.
Çok güzel.
Şuna bak.
Ne yapıyor?
Niye…
Buraya sığmak için çok büyüksün.
Gördüğüm en uzun kaval kemiği.
-Kaval kemiklerim mi? -Evet, bu kısmı.
Çoğu insanın bacağı bu kadar.
Çok uzun.
Güzel.
Komiksin.
-Burası sıcak mı oldu? -Ne?
-Sıcak mı oldu? -Ben iyiyim. Buraya mı geçeceksin?
Çok sıcak olabilir diye endişelendim.
Hayır, ben iyiyim.
Son Cennet seyahatimizi birlikte geçirmemiz biraz tuhaf geliyor.
Çok tuhaf hissettim çünkü içeri girdiğimizde
en son geldiğimizdeki atıştırmalıkları gördük.
İlk randevumuzu anımsattı, biraz garip geldi.
Dün gece bu odada kaldın.
Dün gece bu odada kaldım
ama geçen seferki atıştırmalıkları görünce…
-Anıların mı canlandı? -Evet, farklı geldi.
Yarın Min-ji'yle konuşmam lazım.
Ya yarın Min-ji'yle konuşunca
yüreğini pır pır ettirdiğini söylerse?
Ya Cennet'te yalnız seninle eğlendiğini söylerse?
En çok seni sevdiğini söylerse ne dersin?
-Ciddi mi diye sorardım. -Ya millet
sen, ben ve Min-ji'nin aşk üçgeni yaşadığımızı söylese?
Kimi seçeceğini sorsa?
Sanırım önce Min-ji'ye sorarım.
Birinci olsa beni seçer miydi diye sorardım.
Diyelim ki evet dedi.
-Evet mi dedi? -Evet.
Gülümseyişine bak.
-Evet mi dedi? -Evet.
Buraya seninle gelirsem ne hissedeceğimi bildiğimi söylemiştim.
Hissettiğim…
Sanırım artık bir fikrim var.
Çok yorucu.
Artık zerre umurumda değil.
Gwan-hee çok muğlak konuşuyor. Durmadan "sanırım" diyor.
Göğsünde gül yaprakları var.
Seçeneklerini açık tutuyor.
Sanırım gerçekten biliyorum. Gerçekten.
Sanırım biliyorum.
Kim bilir? Belki şöyle derler.
"Choi Hye-seon, kimse seni seçmediği için Cehennem'den ayrılamazsın.
Lütfen Cehennem'de kal." Cehennem'de mahsur kalıp ateş yakarım.
Öyle oldu diyelim.
Bu yarışmadan sonra seni davet etsem benimle yemek yer miydin?
Seni engellerdim.
-Gerçekten mi? -Aynen öyle.
Resmen güllerden gömlek oldu.
Seni de örtelim.
-Tüm yaprakları aldın. -Bakmaya utanıyorum.
Sauna sever misin?
İlk tercihim olmazdı.
Anladım.
-Her gün saunaya girersen… -Evet?
…her gün gençleşirmişsin.
-Cidden mi? -Evet.
Cazibesi bu olmalı.
Evet, çok komik.
Komik.
-Birazdan çıkalım. -Tamam.
Sana bingsu getirdim.
Harika. Kaç mango var burada?
İki tane sanırım.
Tanrım, bu harika gözüküyor.
Şu mangonun tadına bak.
-Enfes. -Amanın.
Çok güzel.
Şu an çok mutluyum.
Zaman su gibi akıp geçiyor diye insanlar biraz üzülüyor.
Evet.
Ama günün sonunda en önemli olan sonuçtur.
-Bunun güzel bir anı olması için mi? -Önemli olan bence bu.
Mesela eğer sevdiğim kişi beni seçmese
hüsrana uğramam.
Hiç beklentim yok.
Sonuç için çok endişelenmiyorum.
Seçilmezsem tek başıma ıssız adaya giderim.
Eşleşememek sorun değil.
Sırf beni seçti diye birini seçeceğimi sanmıyorum.
Diğer kişi kimi seçerse seçsin kalbimin sesini dinlemek istiyorum.
Eğer yarın randevuya çıkacak olsan önce kimi seçersin sence?
"Sence."
-"Eğer." -"Eğer."
Bay Farazi.
-Bay Farazi. -Evet.
Eğer yarın randevuya çıkacak olsan önce kimi seçersin sence?
Kimseyle gitmezdim.
Yani bir tek benimle mi ilgileniyorsun?
-Evet. -Tam olarak ne hissediyorsun?
Başka biri yok.
Başka birini tanımak istemiyorum. Sana söylemiştim.
Kestirecek misin?
Evet, sayılır.
Sen Min-ji ile konuştuktan sonra gelip seni kolaçan edeceğim.
-Kolaçan mı? -Evet.
Denetler gibi mi?
Seni kolaçan edeceğim ama bunun dışında…
Ondan bir noktadan sonra rahat gözükmeye başlamış olsa gerek.
-Doğru. -Evet.
Seninle burada ikinci kez olmak farklı geliyor.
Evet, öyle. Niye insanlar böyle diyor, sonunda anladım.
Acaba yarın öğle yemeğinde ne olacak?
Niye senin için bu kadar endişeleniyorsam?
-Ne? -Durmadan seni düşünüyorum.
Bu kadar can atma, tamam mı?
Birbirlerine de yakışıyorlar.
-Evet. -Gerçekten.
Hye-seon ve Gwan-hee birlikteyken
onunla ne kadar dalga geçse de önemi yok.
Ne derse desin,
Hye-seon hepsini sineye çekip onu benliğiyle kabul ediyor.
Hatta ona güçlü yanlarını bile söylüyor.
-Bence birbirlerine göreler. -Öyle.
Nasıl desem? Ona sahip çıkabilecek bir kız.
Endişelenmesi de iyiye işaret.
Eylemlerini oldukça anlamlı buldum.
Şu mu?
Alnına şöyle dokundu.
Sanki onu pışpışlar gibi. Ben böyle gördüm.
Bir erkek kadınına bebek gibi davranmaya başlayınca
bence ona abayı yakmıştır.
-Katılıyorum. -Gwan-hee bunu yaptığında
Hye-seon'la ilgilendiğini hissettim.
Gwan-hee en çok Hye-seon'u seviyor.
-Onları izlerken böyle hissettim. -Doğru.
Evet.
Dışarıda mı uyuyacaksın?
Yatağımızda yat. Burada son gecemiz.
Rahat etmeni istiyorum.
Ben iyiyim, gerçekten.
-Uyurken böyle yuvarlanabilirim. -Ben…
-Böyle. -Madem
fazla yatak kalsın, çok gürültü yaparsan seni uyandırırım.
Çok gürültü mü?
Çok gürültü yaparsan uyandırırım.
Burada yat.
-Gürültü yaparsam mı? -Evet.
-Daha kötü. -Seni uyandırmayayım mı?
Aslında ben…
Ben hiç rahatsız hissetmem. İstersen horla falan.
Senin için gidiyorum.
Beni rahatsız etmiyor.
-Çok horladın… -Birlikte uyuyalım mı?
Birlikte uyuyalım mı?
Kendimi sana yakınlaşırken buldum.
Yanında olmak istedim.
Gittiğimiz gün çift oluruz.
Min-ji ideal tipime daha yakın.
Evlenecek olsam Hye-seon'u seçerdim.
Min-ji'yi seçmelisin.
Ne istediğini bilmeyen biriyle olmak istemem.
GELECEK BÖLÜMDE
Dikkat çekme, demiştim.
Niye dinlemedin?
Biraz Gwan-hee gibisin, değil mi?
Min-woo'ya güvendim.
Niye ağlıyorum?
Şimdi son seçimlere başlıyoruz.
-Cennet'e… -Cennet'e…
Cennet'e birlikte gitmek istediğim kişi…
Alt yazı çevirmeni: Övünç Uygar