SINGLE'S INFERNO 3
-Oh, ayan na siya, grabe si Hye-seon. -Wow Grabe! Ayan na ang palaban!
Nako, si Ha-jeong…
Hala! Iligtas n'yo siya. Nako…
Wow…
-Tanggal na si Ms. Cho Min-ji. -Naku, okay ka lang ba?
-Ugh! Pinaghirapan niya 'to! -Hala! Naku! Tinamaan siya sa tiyan.
-Uy, si Ha-jeong… -Grabe si Ha-jeong.
-Wow, napakatapang niya. -Wow!
Yun Ha-jeong.
-Go, Ha-jeong! -Ayos!
Whoa, Ha-jeong! Ibang klase ka, Ha-jeong! Grabe!
-Ay, teka, sandali! -Whoa, Ha-jeong! Ibang klase ka, Ha-jeong!
-Uy, Ha-jeong! -Whoa~ Wow~!
Whoa, Ha-jeong! Ibang klase ka, Ha-jeong!
Tanggal na si Ms. Yun Ha-jeong.
-Ha-jeong! Ugh! -Nako! Sayang naman!
-Malapit na siyang manalo. Sayang. -Ha-jeong…
Sayang…
Tanggal na si Ms. Yun Ha-jeong.
Ang galing mo.
-Wow, second place! -Ang galing mo. Ha-jeong…
Tanggal na si Ms. Yun Ha-jeong.
-Ang galing mo. -Grabe, ang galing mo.
Wow, second place! Grabe ka…
Ha-jeong naman…
-Ang ganda na ng laban niya… -Ha-jeong~
Lagi na lang siya nabibitin.
-Ang galing mo. -Wow, second place!
-Grabe, ang sakit niyan. -Ayos lang ako.
-Ang galing mo, 'wag kang umiyak. -Tanggal na si Ms. Yun Ha-jeong.
Okay lang ako, promise, okay lang ako.
-Tahan na… -Okay lang ako, promise. Okay lang.
Okay lang.
Wag ka nang malungkot.
-Hindi naman ako malungkot. -Hala~
Okay ka lang?
Pagkatapos nung laro, na-realize ko na hindi ako makakapunta sa Paradise kasama
yung lalaking gusto ko.
Okay lang.
Ayos lang 'yan.
Malungkot ka ba? Makakapunta ka pa rin.
Pa'no naman ako?
Hindi pa rin siya tumitigil.
Hay nako~ Dismayado siya…
Ang mga babae na nagwagi ng first, second, at third place sa larong ito…
Maaari na kayong pumili ng lalaki na gusto n'yong makasama sa Paradise.
Okay.
-Okay lang ako. Okay lang talaga ko, no. -Wala namang nasaktan?
-Ayos ka lang? -Oo, okay lang ako.
-Sorry, natamaan kita sa tyan. -Ayos lang 'yun, ikaw naman.
Hindi ka umiiyak dahil nasaktan ka, 'di ba? Dahil dismayado ka lang?
Ako?
-Ang galing mo kanina. -Huh? Hindi, ah. Tears
-of joy 'to. Masaya 'ko. -Okay lang kung dismayado ka.
Pupunta ka pa rin sa Paradise. Isipin mo na oorderin mo sa room service.
Oo nga, no? Oorder talaga ako ng room service.
-Dapat lang. Ginalingan mo, eh. -Minalas ka sa laban.
-Pero ginawa ko talaga yung best ko. -Oo nga, ginalingan mo pa rin.
Grabe… Hindi ako nakahinga sa laban nila. Sa totoo lang.
Sinabi mo pa…
Pero grabe maglaro ang tadhana.
Akalain mo 'yun? 'Yung tatlong tao na gusto makasama si Gwan-hee pa talaga ang
-naglaban-laban. -Totoo.
Parang episode 'to ng Gwan-hee's Inferno. Di ba?
-Kaya nga, eh. -Oo nga.
Mukhang wala tayong takas kay Gwan-hee, ah.
Oo.
Sino kayang pipiliin nila?
Teka, si Hye-seon ang first place, si Ha-jeong ang second, tapos Min-ji ang
-third, 'di ba? -Sino kayang pipiliin ni
Hye-seon? Seryoso, sino'ng naiisip n'yo?
Baka si Won-ik.
Ako?
Ako rin e.
Siya o kaya si Gwan-hee.
Teka, sandali. Nakasama ko na don si Hye-seon dati, so malalaman ko.
Nung bumalik kami, parang… naging relaxed lang kami.
-Mm… -Sobrang chill lang namin,
-nawala na yung excitement. -Mm… Sure ako naramdaman din ni Hye-seon
'yun. Na hindi ako masyadong napalapit sa kanya.
Na hindi ako gano'n ka-attracted sa kanya.
-Sakit sa ulo. -Malamang naramdaman niya rin 'yung spark.
Pero teka, 'di ba kaya mo iniisip si Min-ji kasi siya naman talaga ang gusto mo
sa lahat?
-Kahit papano, gusto mo siya? -Well, pareho ko namang gusto
si Min-ji tsaka si Hye-seon.
-Ah, okay… -At kung ako ang pipiliin ni
Hye-seon… hindi ko alam ang iisipin ko.
Pero kung hindi ako pipiliin ni Hye-seon ngayon, malamang kay~ Min-ji ako sasama.
Si Gwan-hee 'yung tipo na…
na mas pinahahalagahan 'yung pag-trato sa kanya ng iba kaysa sa tunay niyang
-nararamdaman sa taong 'yun. -Mm…
Masasaktan siya 'pag hindi siya pinili.
-Masyado siyang… -Pinangungunahan siya ng pride niya, at
-hindi 'yun makakatulong sa kanya rito. -Oo. Tama.
Simple lang naman 'to, gusto ko ba siya o hindi?
Oo. -Pero kapag may ayaw sa kanya, sasabihin niya lang, 'ayoko rin sa 'yo.
-Kung ayaw mo, eh di huwag. -Oo. Hm.
Ang nakakatawa lang, five minute bago tayo magsimula kanina,
sabi niya: Masyado yata akong naging harsh kay Gwan-hee. Pero nung nagsimula na
tayo…
Nasabi mo 'yan kasi nag-aalala ka sa kanya.
-Tama, invested na talaga siya. -Pero, kung iisipin
n'yo, pare-pareho lang tayo.
-Oo, tama ka diyan. -Kapag nagiging mabait
na 'ko kay Gwan-hee…
-Oo… -gagawa siya ng kalokohan.
Nabibwisit talaga ko. Grabe.
Mukhang gustong-gustong manalo kanina ni Si-eun.
-Oo. -Halata mo sa kanya
kanina na gusto niyang manalo.
Sa tingin ko, baka si Min-woo ang pipiliin ni Hye-seon ngayon.
Si Min-woo o kaya si… uh…
Sa totoo lang… gusto kong mag-stay sa Inferno.
Eh di… Lumabas ka na do'n, sabihin mo ayaw mong umalis ngayon.
-Hay grabe, dismayado talaga ko. -Sino ngang kasama niya?
Si Min-kyu.
Pero sa totoo lang… kung may pipili kay Min-woo ngayon, iiyak talaga ko.
Feeling ko may pipili sa kanya.
-'Wag ka naman magsalita ng ganyan. -Okay.
Pa'no 'pag natalo ako, at may isang humadlang para hindi na naman kami
makapag-usap ni Min-woo?
Pa'no 'pag naagaw na naman sa 'kin si Min-woo?
Nag-aalala ako tungkol sa bagay na 'yun…
kaya nahihirapan talaga ako ngayon.
Bakit?
Kumusta? Usap tayo?
Sige.
Kumusta? Usap tayo?
Sige.
-Sandali lang. -Sige lang, kung kailan ka pwede…
-Ayos… -Wow, Min-woo at Si-eun…
Tama, mag-usap kayo.
Wow, hindi ko alam na ganito pala rito simula nung umalis kami ni Si-eun para
mag-usap.
-Ganito na pala ngayon. Ang tahimik. -Oo.
-Sobrang… -Sabi mo raw para akong National
Intelligence Service agent kasi kinulong ko si Si-eun.
-Ako? -Oo.
-Hindi ko sinabi 'yun. -Sino'ng nagsabi? Nakakatawa 'yun, ah.
Parang isa sa kasama namin sa kwarto nagsabi.
-Ah, talaga? -Oo.
Siguro nga… parang gano'n ang ginawa ko sa kanya.
Hindi ko alam kung ga'no katagal na 'yung lumipas na oras habang nag-uusap
kami.
Ang lamig dito. Ang presko.
Oo nga, ang presko.
-So, kumusta ka naman? -Huh? Ayos lang naman ako.
Kumusta ka kahapon? Nag-enjoy ka ba?
Kahapon? Uh, pwede na.
Pwede na? Gano'n lang?
Mm-hmm.
-Ang ganda ng ngiti niya ngayon. -Oo nga.
Aba~
Alam n'yo, hindi pwedeng maglaro ng poker si Si-eun.
-Masyado siyang halata. -Oo…
Hindi siya pwede sa poker.
Sa umpisa parang ice queen ang vibes ni Si-eun,
pero nakikita natin na gumagaan nang pakiramdam niya kay Min-woo habang
tumatagal.
Malaking tulong 'yun para lumabas ang charm niya.
-Nagustuhan mo ba… 'yung game kanina? -Mm.
Masama ang loob ko.
-Talaga? Bakit naman? -Gusto ko sanang mag-first
place, pero hindi nangyari.
Ah… Ginawa mo pa rin ang best mo.
Ugh… Kaya nga, eh. Sayang talaga.
Pero hindi lang naman ang… pagpunta sa Paradise ang mahalaga e.
Tama ka.
Mas mahalaga na magkaro'n ka ng oras na makausap ang gusto mo.
-Teka lang… Bakit parang… -Bakit? Ano 'yun? Ha?
Bakit paang biglaan kang naging smooth talker?
-Mukhang ako na tuloy nahihiya ngayon. -Ha? Ano? Hindi naman.
Nagustuhan ko kung pa'no mo… sinabi 'yun.
-Ah… talaga? -Oo.
Nung nakita ko ang resulta, mas gusto ko na lang mag-stay sa Inferno ngayon.
-Talaga? -Oo, nung nakita ko.
At saka, hindi tayo masyadong nakapagusap kahapon, diba?
Oo nga e.
Sa isip-isip ko, bakit ganito? Grabe maglaro ang tadhana.
Ang unang lalaki na gusto kong makasama papunta sa Paradise ay si Choi Min-woo.
Si Choi Min-woo ang napili ko.
Hindi ko 'to inaasahan.
Hindi mo 'to inasahan?
Oo.
Ang babaeng gusto kong makasama sa Paradise ay si Yu Si-eun.
Nalulungkot ako kasi palagi na lang tayo pinaglalayo.
-Bakit ka umiiyak? -Hindi.
Aw~ tahan na. Ano'ng problema?
-Ah, gano'n pala ang nangyari. -Oo.
-Ang dami mong… pinagdaanan. -Marami lang ako naramdaman.
Kahapon ko pa pinag-iisipan ito nang mabuti.
Naalala mo 'yung mga unang usapan natin? Hinulaan ko na magkasing-edad tayo.
-Oo. -Sobrang chill lang natin,
-nakaka-relax ang vibes natin… -Tama ka. Mm-mm.
Naisip ko, ganito ba ang pakiramdam kapag nakikipag-usap sa kaibigan?
Pero… hindi ka maalis sa isip ko e.
Palagi kita iniisip, kaya gusto pa kitang makilala.
-Ah… Sige. -Mm.
Sa tingin ko, mafe-feel ko 'yung spark.
Pero alam mo sa totoo lang, na-miss talaga kita kahapon.
Oo. Nagpapakatotoo lang ako.
-Talaga? -Mm-hmm.
-Oh~ -Gumagaling na siyang makipag-usap ha.
Ano'ng nangyari kay Min-woo? Ano'ng sumanib sa kanya ngayon?
Kaya nga, eh. Si Min-woo 'tong tinutukoy natin ah.
Nagbago na siya.
Talaga? Ako rin, na-miss din kita.
Okay.
Sana lang marami pa tayong chance makapag-usap nang ganito, ano?
-Kapag hindi ako umalis ngayon… -Wag kang aalis.
-Dito lang ako. -Oo.
Dito ka lang.
Dito lang dapat ako ngayon.
-Seryoso, 'wag kang aalis. -Mm. Promise? Seryoso ka?
Hindi ako aalis.
Pakiramdam ko mas masaya ngayon sa Inferno.
-Oo, tama ka. -'Di ba?
Mukhang ipagdadamot na kita sa iba ah.
Bakit?
Nakakahiya.
-Ano'ng nangyari sa 'yo? -Ha? Bakit?
Gusto ko talagang…
Itatago kita rito.
Gusto mo magdamag tayong nandito, hanggang abutin na ng umaga?
-Bakit hindi? -Ah sige.
Wag mong pansinin 'pag may tumawag sa 'yo.
-Hindi ako aalis dito. -Tara na sa dagat, tumakas na tayo.
Dito na rin kaya tayo kumain?
Sige.
Nag-aya na siyang tumakas.
-Magtatanan na ba sila? -Gawin n'yo na.
Itotodo ko na, wala ng atrasan.
-Ah… Itotodo na? -Oo. Pwede mo ring sabihin na
nilalabas ko na lahat ng nararamdaman ko,
wala na 'kong pakialam kung nakakahiya o hindi. Mm…
Mm…
Dapat masabi ko na lahat ngayon,
kasi baka bigla kang mapunta sa Paradise.
Hindi ako aalis.
Dito lang tayong dalawa, mag-enjoy lang tayo.
Sige, gusto ko 'yan. Gawa tayo ng magandang memories. Sulitin natin.
Okay.
Parang sampung araw tayo magkasama.
Sige.
Tuloy-tuloy lang silang dalawa.
-Wala nang atrasan 'to. -Tama ka, wala nang makakapigil sa kanila.
Ang ganda rito sa Inferno.
-Bakit kaya ang ganda rito ngayon? -Oo nga.
-Sa tingin mo? Maganda ba? -Oo, maganda nga.
Ang ganda ng view at ang aliwalas ng panahon.
Ang ganda ng isla doon.
Alin? 'Yun ba?
Wow, ang ganda ng ng isla na 'yun.
Ang ganda niya kahit ang gulo at maraming tusok-tusok.
-Tama ka. -Oh…
Sa totoo lang, may isa pa 'kong gustong makausap e.
Mm-hmm.
Pero nung makausap na kita rito… ayoko na pala.
Oo…
Hindi na lang.
-Wow~ -Aaaw~
Kinilig siya.
Mm~ Tama 'yan.
Pero kapag kinain mo lang 'yang mga sinabi mo, loko ka, 'kala mo!
Sensitive talaga si Jin-kyung sa ganitong bagay.
Tingan n'yo 'yung dalawang lovebirds.
-Hindi nga. Hindi ko siya kakausapin. -Ang galing, biglaan ka naging malambing.
Bakit mo sinasabi 'yan?
Totoo nga.
Lalo kasi akong… nahuhulog para sa 'yo. 'Yun lang ang dahilan.
Gano'n ba? Sayang ngayon lang tayo nakapag-usap.
Sa tingin mo ano'ng mangyayari sa 'tin kung sabay tayong dumating dito?
Siguro ginawa na nating Paradise natin 'to. Mm…
Oo, siguro nga.
Tapos na ko… ngayon.
-Ha? -Tapos na akong mag-isip.
Sasabihin ko na.
-Tapos. Wow~ -Tapos na siya.
-Nakapagdesisyon na sila. -Wala nang dapat pag-isipan.
Grabe. Nakakatuwa na kahit nagpunta siya sa Paradise kasama ang iba,
saglit na usapan lang ang kailangan para makapagdesisyon siya.
-Si Min-woo 'yung… Mm-hmm. -Napansin ko, sobrang
komportable niya sa kanya.
Kung ako 'yan, at kumbinsido na ako sa mga sinabi ko,
pupunta ako kay Hye-seon, Ha-jeong, at Min-ji para makiusap
na huwag nila kong piliin ngayong araw.
-Paano kung sabihin nila… -Na?
Wala naman akong balak piliin ka.
-Paano kung nangyari 'yun? -Pwede niyang…
Salamat na lang.
Gusto mo ba 'yung suot ko ngayon?
Uh… Mas maganda nung magkasama tayo.
Ha?
Ano'ng gusto mo? Mas maganda ka nung kasama mo iba?
Oo na. So, maganda ba ako ngayon?
-Ah… medyo lang. Sakto lang. -Sige, 'wag na.
Hindi ko suot 'yung heart ko ngayon.
-Hindi mo suot? -Wala namang dapat ipaglaban.
'Wag mong isuot 'yung teddy bear kapag may kasama kang iba.
-Sige, hindi. -Gusto ko kasi 'yung teddy bear na 'yun.
Basahin mo 'to.
Basahin mo iyan.
So, ano? Handa ka na bang tuparin ang wish ko?
-Di ba bukas… babalik na tayo sa Inferno? -Oo.
Sulatan mo ako nang hindi lalagpas sa sampung letters.
Sulat?
May sulat ako.
-Mamaya na lang? -Basahin mo na.
Ngayon? Sige.
Sabi ko na nga ba e.
Wala na akong second choice?
Mukhang nakapagdesisyon na rin siya.
-Oo nga. -Nakakagaan ng loob 'yung ginawa niya.
Oo…
Nakita mo kung ga'no ko ginalingan kanina?
Uh… Kanina ko pa gustong sabihin 'to, pero bakit siya ang napili mong kalaban?
Kung umiwas ka sa kanya, baka nag-second place ka pa.
Wala 'yung second place, first place lang ang mahalaga.
Pareho tayo ng iniisip.
Sabi ko na nga ba, eh.
Pero alam mo, hindi na rin masama ang third place.
Nagustuhan mo? Sana lang hindi ka nagsuot ng green.
-Ito? Bakit? -Mm.
Hindi ba bagay sa 'kin ang green? Talaga? Medyo…
Hindi, may iba pang naka-green.
-May naka-green din? -'Yung pwede mong
makasama sa Paradise ngayon.
Naka-green din na…
Sino 'yung naka-green?
Si Hye-seon…
-Naka-green din na damit si Hye-seon? -Oo.
Ah~ Pero sa tingin ng mga lalaki si Won-ik ang pipiliin ni Hye-seon ngayon.
Sa tingin ko hindi ako ang pipiliin niya e.
'Yun ba ang gusto mo?
Naghanda na akong sumama sa 'yo.
Pero dahil third place ka, naisip ko baka si Jin-seok ang makasama mo sa Paradise…
-So… Baka… -Kaya ko sinulat 'yan para sa 'yo.
Para hindi mo masamain.
Wala na 'kong ibang option
kapag umalis ka kasama ng iba.
Ibig sabihin… Kung… sakaling mauna akong umalis sa 'yo…
Aalis ka?
Sino'ng gusto mong makasama?
Wala na 'kong gustong isama sa kanila.
Sobrang lungkot ko kanina, naiyak ako.
Oo nga, naawa nga 'ko sa 'yo kanina nung naiyak ka pagtapos mong matalo.
-Hindi ko alam. -Kahit na. Dapat may
back-up plan ka pa rin palagi.
Si Min-kyu o si Jin-seok.
Feeling ko dapat ko silang kausapin.
Mukhang si Jin-seok 'yung mas magandang choice.
Bakit?
Siya 'yung tipo ng lalaki na tatapatin ka, at hindi siya…mahihiyang… ipaalam sa iba…
kung anong nararamdaman niya, at kung ano'ng ginawa n'yo sa Paradise pagbalik
dito.
Si Min-kyu at Won-ik naman, hindi sila nag-oopen up tungkol sa kahit ano'ng
bagay. Gano'n sila.
Ah, dahil kailangan mong malaman lahat? Dapat alam mo ang nangyayari?
Hindi naman.
Hindi ako curious kung ano'ng iniisip nila.
Uhh.
Gusto ko lang manggaling sa kanila mismo kung ano'ng nararamdaman nila sa
-'yo. -Ano ka ba? Halata naman kung
sino'ng nasa isip ni Min-kyu.
-Kanina, para siyang bodyguard ni Gyu-ri. -Ah, oo. Ang dahilan ko kaya ko siya
napili, kasi masarap siyang kausap.
Pupunta lang kami don para kumain ng masarap.
Gano'n ang mangyayari 'pag kasama ko si Min-kyu.
Ah, pero… sa tingin ko, si Jin-seok pa rin ang tamang piliin kaysa sa kanila.
Ano'ng ginagawa mo? Gusto mo ba 'kong malito niyan?
Hindi, ah. Wala akong intensyong gawin 'yan.
Pero… kung ayaw mo kong… mag-alala… at mag isip… ng kung anu-ano…
-Okay… -sa tingin ko, si
-Jin-seok ang dapat mong piliin. -Talaga?
-Oo. -Pinapaalis mo si Jin-seok. Grabe ka. Hmm.
Hindi, ah. Hindi.
Ganito kasi 'yan, dahil may gusto rin sa 'yo si Jin-seok.
-Okay. -So kapag lumapit sa 'kin
si Jin-seok at sinabi na,
"Uy, kasama ko si Min-ji at may feelings ako para sa kanya."
-Saan 'to papunta? -Kapag gan'on, mukhang handa akong
lumaban kay Jin-seok. Lalaki sa lalaki.
Ah, talaga?
Hindi ko inaasahan 'yan. Hindi ito 'yung akala kong pag-uusapan natin. Ibang-iba sa
inisip ko.
Ganito lang kadali 'yan…
-Kung ako ikaw… -Gets ko na iniisip mong di ako
mag-aalala, 'pag sinama mo 'yung nakapagdesisyon na.
-Mm-hmm. -Pero… dahil… espesyal ang
sitwasyon na ito… ikaw yung…
Nag-aalala ka kasi malakas ang charm ko? Nag-aalala ka no?
Uh… Oo naman.
Parang ikaw, nag-aalala na una kong aalis.
Alam mo ba, tanggap ko na 'yun. Feeling ko talaga mauuna ka.
Iniisip mo sasama 'ko kay Hye-seon?
Oo, feeling ko.
Pero, hindi ko alam. Hindi ako sure.
Pero kung hindi, eh hindi.
Kapag umalis nga ako?
Basta… matulog ka lang.
-Pero pwede ba akong… magbabad sa hot tub? -Matulog ka kaagad pagdating.
-Syempre hindi pwede. -Naka-ban ako sa hot tub?
Oo.
So kung aalis ako, sasama mo si Min-kyu, katabi ko si Hye-seon. Tayong
apat magkakatabi sa helicopter.
Magiging sobrang akward nun para sa ating apat.
Feeling ko, chill lang kami ni Min-kyu. Happy-happy lang kami.
Wala akong feelings sa kanya, gano'n din siya sa 'kin. Hindi kami madalas mag-usap.
Kahit na, feeling ko maiilang pa rin ako.
Talaga? Si Min-kyu?
Anyway, salamat sa pagtupad ng pangako mo.
Akala ko makakalimutan mo.
Hindi ko man sinasabi, pero palagi ko 'tong iniisip.
Magkita na lang tayo sa helicopter.
'Wag kang masyadong sweet sa kanya sa harap ko.
Aww~
Sinabi na ni Min-ji sa kanya na wala siyang second choice, malinaw na 'yun ang
-tunay niyang nararamdaman. -.
Oo.
Ang tanong ngayon, mas mapapalapit ba si Gwan-hee matapos niyang marinig iyon mula
kay Min-ji?
Ang masasabi ko, malaking bagay ang epekto nun.
Sigurado ako maganda ang epekto nito.
Malamang matagal nang naghihintay si Gwan-hee, na iparating ni Min-ji sa kanya
ang nararamdaman niya.
Ang problema lang, nakipagsapalaran si Gwan-hee, nag-double
down.
Sinabi niya na sumama siya sa taong pinili niya para sa kanya.
Sa tingin ko nahihirapan si Min-ji'ng intindihin kung bakit niya kailangan gawin
'yun.
Sa tingin ko, karibal ang tingin niya kay Min-kyu. Kaya niya ginawa 'yun.
-Baka 'yun nga? -Matangkad siya, macho.
-Baka 'yun ang dahilan. -Oo, 'yun na nga 'yun.
Ganu'n na nga, tapos si Hye-seon ang pipiliin niya,
kaya siguradong, nalulungkot siya sa kinalabasan nito.
Oo.
Anong gumugulo sa iyo.
Hindi ko na alam ang gagawin. Naalala mo, kinausap ko si Gwan-hee noon?
-Oo. -Sabi ni Gwan-hee… wala raw siyang idea.
Hindi niya raw maintindihan ang personality ko.
-Ah… -Sabi niya kapag kasama ko raw siya,
-kalmado lang ako at masyadong mature. -Oo.
Sabi niya yun yung nagustuhan niya sa 'kin.
Pero 'pag nakikita niya ko na iba ang kinikilos 'pag iba ang kasama,
nalilito raw siya kung ano ba talaga ang totoong ako.
Okay.
Magandang bagay ba 'yun?
-Well, kasi… -Maganda ba na kalmado ko sa
-kanya at mas masayahin 'pag sa iba? -Oo.
Nako po…
-Si Ha-jeong talaga. -Ang cute niya…
Nakakatuwa na mas nagiging kalmado si Ha-jeong sa bawat episode.
-Pero… -Palaban siya.
Oo, palaban siya, pero ang cute niya dito, hindi ba?
-Matapang siya at nakakatawa. -Ang cute niya talaga.
-Naging relaxed na kasi siya. -Tama. Oo.
Oo.
Magandang bagay ba 'yun?
Maganda ba na kalmado ko sa kanya at mas masayahin 'pag sa iba?
-Well, kasi… -Oo.
-Hindi niya talaga nagustuhan 'yun. -Mmm.
Anyway, 'yun ang gumugulo sa 'kin, hindi ko na alam ang gagawin ko.
Simula nung kinausap ko siya, pakiramdam ko iniiwasan na niya 'ko.
Saka sabi niya sasabihan niya ako sa loob ng dalawang araw
kung sasama ba siya sa 'kin o hindi.
-Ngayon yung araw na 'yun. -Mmm.
Pero… si Min ji yung kasama niyang umalis.
Oo nga.
Mm-hmm.
Anyway, sana lang… Sinusubukan lang ni Gwan-hee na kausapin lahat ng babae
tapos sa 'kin pa rin siya babalik sa huli, 'di ba?
Oo.
Pero, hindi ko alam ang iniisip niya ngayon.
Ano'ng kailangan kong gawin para hindi na siya mapunta sa iba?
Ano'ng sabi ni Gwan-hee nung magkakasama kayo?
-Hindi ko pwedeng sabihin sa 'yo 'yun. -Bakit ayaw mong sabihin?
-Ha? -Sabihin mo na kaya.
Basta. Secret namin 'yun.
Pagkatapos kong sabihin sa iyo yung nararamdaman ko?
Hindi ko alam ang nasa puso niya.
Totoo naman.
Sige, ako na lang bahala doon.
Sa tingin ko, hindi mahalaga kung anong nararamdaman ni Gwan-hee dito kaya hindi
ko sasabihin.
-Hmm… -Mas mahalaga ang nararamdaman mo.
Tama ka.
Hindi mo naman ititgil 'yung pagkagusto mo sa kanya dahil lang may gusto siyang iba.
Tama ka diyan.
Malay natin ano'ng mangyayari.
Kaya nga.
Kapag hindi pinili ni Min-ji si Gwan-hee, at ako ang pinili niya mamaya…
hindi natin alam ang mangyayari. Kaya… bahala na.
Feeling ko hindi alam ni Min-ji kung paano niya ipapakita ang feelings niya sa
'yo…
-Oo. -Kasi parang nakapagdesisyon
ka na kung sino gusto mo, e.
Alam mo namang may gusto rin ako sa kanya. Gusto ko rin si Min-ji.
-Okay. Mmm. Mm. -Tsaka… may mga nangyari kasama siya…
hindi ko na alam kung ano'ng dapat na maramdaman ko.
Dapat kausapin mo si Min-ji.
-Ako naman kakausapin ko si Gwan-hee. -Okay, sige.
Hay, ako dapat 'yung first place.
-Masaya siguro kung ikaw ang first place. -'Di ba?
Oo.
Gawin natin lahat para mabawi sila.
Tapos na yata sila, papunta na rito.
Sabihin mo sa kanya, Min-ji, usap tayo. Tara.
Sasabihin ko, Tara.
Ako naman, tatawagin ko si Gwan-hee. Okay ba?
Pupunta ba sila rito?
Sino?
Tapos na ba kayong mag-usap?
Oo, kakatapos lang.
Punta tayo sa ibang lugar.
Sige.
Uy, congratulations pala. Sa wakas nanalo ka rin sa game.
Medyo nanghihinayang lang ako kasi na-out of balance ako. Ako sana 'yung first place
kanina.
So, pa'no? Nakapagdesisyon ka na ba?
Nakapagdesisyon? Eh ikaw?
-Ako? -Buo na isip mo?
-Hindi naman ako pipili. -Nakapagdesisyon ka na ba? Sabi mo
noon sasabihan mo ako tungkol du'n.
Ah…
Oo nga.
Diretsahin mo na siya.
Uh…
Pakiramdam ko 'yung relationship natin simula nung…
nakabalik tayo galing sa Paradise…
Mm-hmm.
Medyo…
nag-sorry ka sa akin kinalaunan.
-Mm. -Hindi tayo nakapag-usap nang mas malalim,
at feeling ko nagkaroon na ng distansya sa atin.
Mm.
Pakiramdam ko… na… malayo na ang loob natin sa isa't-isa… nawala na 'yung
feelings.
Oo, napansin ko nga din iyon.
Kasi, nagkaroon tayo ng mga problema at 'di pagkakaintindihan.
Natural lang na magkaro'n ako ng negative emotions sa 'yo.
-Mm-hmm. -Alam mo naman, imposibleng maramdaman
'to kung wala kang pakialam sa kanya.
Oo. Mm-hmm.
Pero, dapat pinag-usapan natin 'yung feelings na 'yun.
Uh, nag-sorry ka na sa'kin dati kaso nga lang…
-hindi ko nasabi sa 'yo 'yung mga to. -Mm-hmm.
Kaya naman… uh… parang merong…
-May lamat na? -Oo, parang nalayo na talaga 'yung loob
natin sa isa't-isa. Siguro ganu'n nga.
Dahil nag-sorry ako?
O bago pa 'yun?
Feeling ko may may magbabago pa kung hinayaan na lang natin 'yung mga
pangyayari.
Pero sinabihan mo 'kong, "sorry kung bigla kitang sinungitan noon."
Nahirapan na 'kong pakisamahan ka non.
Napansin ko nga iyon. Pakiramdam ko, bigla mo kong iniiwasan.
Ah… kung pinalipas lang sana natin 'yun…
natural na maaayos ang relationship natin.
Alam mo, meron kang sinabi sa'kin noon, na sana ako ang unang gumawa ng paraan para
lapitan ka. Ginawa ko lang 'yun kasi naisip ko, "simulan ko kaya na ako ang
mag-sorry?" Sinabi ko lang 'yung nararamdaman ko kasi akala ko gusto mo na
ako ang mag-first move sa'tin. Kaya yun mismo ang ginawa ko.
Okay lang sana ako kung hindi mo ginawa 'yun.
Wala eh, ang bigat na sa pakiramdam kaya nilabas ko na para malaman mo yung totoo.
-Pa'no na? Ano nang… -Bakit hindi mo kayang
hindi magalit sa 'kin?
Sa 'yo? Nagagalit ako 'pag kausap ka. Hindi ko mapigilan.
-Palagi mo akong inaasar. -Ginalit ba kita?
Oo. Palagi akong nagagalit sa 'yo kasi magkapareho tayo. Alam mo 'yun? Pero
ngayong alam ko na ang ugali mo, get's ko na.
Kahit na medyo… unti-unting nawawala 'yung nararamdaman ko para sa 'yo…
-Mm-hmm. -Maganda pa rin ang mga memories natin.
-Okay. -Yung sumakay tayo sa
helicopter, at bago tayo makarating don.
Mm. Ako rin. 'Yung time na magkasama tayo sa Pardise ang pinakamasayang alaala ko sa
stay ko rito.
-Talaga? -Oo. Ikaw 'yung pinakagusto kong makilala.
Ako?
Oo.
-Kaya… hindi ko na alam ang gagawin ko. -Sa huli?
Mm.
Sino sa tingin mo ang pipiliin ko?
-Ikaw? Maganda sana kung ako. -Hm.
-Pakiramdam ko… -So, habang pinapanood ko 'yung clip,
hindi niya mapigilang mag "Hay, hay nako." Naririnig ko siya sa tabi ko.
-Bakit ka gumagano'n? -Kasi… Kasi naman, hindi ko mapigilan
umasa na sana magka-ayos na sila ni Gwan-hee habang pinapanood ko sila.
Oo nga…
Tsaka, wala namang ginawang masama si Ha-jeong.
Tama ka.
-Nasabi lang naman niya 'yun… -Oo.
Dahil ang kulit ni Gwan-hee. Di ba, ganu'n yon.
-Totoo. -Ito ang tingin ko diyan.
Nilinaw na ni Gwan-hee na nagkalayo na ang loob nila sa isa't-isa, 'di ba?
-Oo. -Ang dami niya sinabi
para ipaliwanag kung bakit.
Dahil siya ang unang nag-sorry, wala sa timing.
-Ang hirap nga intindihin. -Walang kwenta 'yung mga 'yun sa 'kin.
Pakiramdam ko, malayo lang talaga si Ha-jeong sa listahan niya ng romantic
-interests. -Ang nakikita ko diyan,
pinapalawak lang niya 'yung gusto niyang sabihin. Pwede naman niyang diretsahin na
lang at sabihin na may iba siyang mas nagugustuhan.
Baka ginagawa niya 'yun kasi nahihiya siya sa nangyari.
Oo nga, baka ginawa niya 'yun kasi nagi-guilty siya.
-Ngayon lang siya na-guilty? -Naku!
Baka nahihiya siyang sabihin sa kanya nang harap-harapan na may iba siyang
gusto. Nahihiya na naaawa siya.
Dapat sinabi niya na lang na may iba na siyang gusto.
-Mm-hmm. -Pero sinabi niya lang,
hindi ka dapat nagalit sa 'kin.
-Medyo ano nga 'yun… -"Dapat naging natural ka lang
noon. Bakit kailangan mong mag-sorry?"
Alam n'yo sa totoo lang, nakakapikon makarinig ng mga gano'ng
-salita. -Nainis din ako doon.
Gumagawa lang siya ng palusot.
At ang nakakapagtaka pa diyan, nakukumbinse si Ha-jeong sa mga palusot
niya.
-Hay… -Binabaling niya sa kanya 'yung sisi.
"Dahil ako ang unang nag-sorry?" "Sinira ko 'yung timing?" Mga ganong bagay. Kaya
-hindi ko mapigilang hindi maawa sa kanya. -Sa ganitong klaseng relasyon, kung sino
ang mas lamang ang pagmamahal, siya ang sumusuko.
-Tama ka. -Talo sila.
-Oo nga.
Para sa 'kin, mahalaga 'tong usapan natin.
-Oo. -Sobra.
Gusto kita makasama maglakad.
-Ako rin. -Mm-hm.
Gusto ko ring maglakad-lakad.
Dahan-dahan ka banda rito.
Sige.
-Alalayan kita? -Sige.
-Ang lamig ng kamay mo. -Ako? Ah, oo, medyo malamig nga.
Oo.
First time natin mag-holding hands.
Hm?
Hindi pa tayo nakapunta sa Paradise. Kaya first time 'to.
Isipin natin papunta tayo sa Paradise.
Sige.
Parang Paradise na rin natin 'to.
Oo.
Oh. Okay ka lang?
Oo.
-Ang sarap. Ang ganda ng panahon. -Pwede tayo rito maglakad-lakad.
Dito?
-Okay lang paa mo? -Mm. Okay lang.
May harang na doon, pabalik-balik na lang tayo maglakad?
Pabalik-balik?
Nakakatawa 'yun.
Parang akong binigyan ng reward matapos lahat ng heartbreak. Nag-enjoy
ako. Pakiramdam ko nasa Paradise ako, parang wala ako sa Inferno kapag kausap at
kasama ko siya. Ang saya ko talaga.
Magaan sa pakiramdam na makasama si Gyu-ri sa Paradise, nag-enjoy naman ako…
Pero, hindi ko masyadong nalaman kung ano'ng laman ng isip ni Gyu-ri. Habang si
Si-eun, mas open sa nararamdaman niya, at sinabi niya sa 'kin nang diretsahan. Dahil
don, napag desisyunan ko na piliin si Si-eun.
-Naks naman. -Pero sa mga lalaki… mas attracted ba
sila sa babae na open magpahayag ng damdamin nila kesa sa mga
pakipot at hard to get?
Para sa 'kin, sa timing 'yan nagkakatalo. Kailangan mula sa pagiging pakipot, matuto
kang ipahayag ang sarili mo. Sa tingin ko hindi nagawang ipakita ni Gyu-ri kay
Min-woo ang pagbabago na 'yun.
Nag-backfire 'yun at naguluhan si Min-woo. At sa kalituhan niya, naisip na
lang niya na hindi sila compatible sa isa't-isa.
Ah…
-Ah… -Kaya lalong lumalim ang
-feelings niya para kay Si-eun. -Oo, tama ka.
Pero hindi ko mapigilang magtaka kung hangang dulo ba ang desisyon niya.
-Kapag… tumingin ulit sa kanya si Gyu-ri… -Oo…
-Mahuhulog na naman siya. -Mukhang hindi na
-mangyayari kay Min-woo 'yun. -Alam natin… Siguradong
maiiwan sa Inferno si Gyu-ri.
-Tama ka. -Malamang magkakaroon pa rin siya ng oras
makausap ulit si Gyu-ri. Isa rin 'yun sa factor.
Maliban na lang kung makakapagtago si Min-woo, mahahap at mahahanap siya ni
-Gyu-ri. -Hindi niya kayang magtago. Ang laki niya.
Nasaan sila? May tao kaya sa mesa?
Alam mo? Pareho tayo ng iniisip. Sana walang tao dito. Tayo lang dalawa.
-Sana nga walang tao. -Oo.
Please lang.
-Hello. -Hello.
Parang ang lalim ng iniisip mo.
Hindi naman.
-Talaga? -Oo.
Parang ang dami mong iniisip.
Ganito lang ako.
-Si-eun… Dalhin mo 'ko sa Paradise ngayon. -Bakit?
Ah, oo nga pala. Hindi ka nanalo.
-Oo. Inaasar mo ba ako? -Ginalingan mo rin kanina, ha.
Alam mo, magiging Paradise ang Inferno para sa 'kin ngayon.
Wow~
-Bakit? Hindi natin alam. -Bakit? Hindi ba aalis
'yung taong gusto mo?
Hindi natin alam kung aalis siya o hindi.
Nag-iiba talaga 'yan 'pag ikaw ang gumagamit.
Sandali, kukunin ko lang 'yung lip balm ko sa kwarto.
'Wag mong gamitin. Sabing 'wag, eh.
Bagay sa 'yo. Nag-iiba itsura mo.
Bakit ayaw mong lumabas?
Ha?
Nagawa ko na.
Kay Min-woo? Musta?
Grabe talaga. Bakit ba siya sobrang…
-Ano? -Nakakakilig?
Talaga?
Sobra…
-Kami rin kinikilig sa kanya. Hmm. Hmm. -Ang saya niya.
Pa-simple na niyang pinapaalam kay Hye-seon ngayon.
-Oo, tama ka. -Pinapaalam niya kung gaano siya kasaya.
Oo nga.
-Ang galing ng ginagawa ni Si-eun. -Mukhang hindi na
mapipili ni Hye-seon si Min-woo.
-Hindi na niya pwedeng piliin. -Oo, pagtapos niyang marinig 'yun.
Sobra…
Si Min-woo pala ang kinakausap mo?
Oo.
Ang dami n'yo sigurong napagkekwentuhan.
Oo, medyo… Hay, ano nga 'yung kukunin ko? Ah, 'yung lipbalm. Grabe…
-Kumusta siya? -Ha?
Kumusta? Gustong-gusto ko siya.
Nakakakilig! Ano'ng pinag-usapan n'yo?
Kung bakit ang tagal namin bago nakapag-usap.
Tapos…
Sinabi niya 'yun?
Pareho kami.
Tapos sabi niya… ah… na-miss niya raw ako.
-Wow! -Kaya… feeling ko okay lang sa
'kin kahit sino'ng kumuha sa kanya.
-Ah, sinabi na niya na gusto ka niya? -Mmm.
-Grabe, ramdam na ramdam ko ang spark. -Wow! Hindi ako makapaniwala.
Grabe, nakakaloka.
Sana lang… Sana pumunta si Si-eun kay Ha-jeong… at sabihin niya sa kanya na…
"Grabe, ang magical."
Habang nandoon din si Min-ji at 'yung iba.
Oo…
Sino'ng kausap ni Hye-seon ngayon?
Si Hye-seon? Mag-isa yata siya sa kwarto nila.
Subukan mo siyang kausapin.
Nasa kwarto siya?
Mukhang pinag-iisipang mabuti ni Hye-seon.
Mm-hmm.
Pareho kayong naka-green ngayon. Sige na.
-Bagay kayong dalawa. -May masaya.
Hindi ako.
-Abot tenga ang ngiti. -Mag-isa lang siya sa loob?
May sakit ka?
Wala.
Weh? Bakit mag-isa ka rito?
Wala lang. Kumusta? Mukhang masaya ka.
Ha? Ano'ng ibig mong sabihin?
-Mukhang masaya ka. -Akala ko may kinakausap ka ng iba.
Ha? Wala.
Bakit nandito ka lang sa kwarto?
Wala lang…
-Bakit? -Wala akong energy lumabas.
-Kaninong rabbit 'to? Ang cute. -Ang cute no?
-Kanino 'to? -Kay Si-eun 'yan.
-Ah talaga? -Sabi ni Si-eun yayakapin
niya 'yan mamayang gabi.
Kasi dalawa kami ni Min-ji aalis mamaya.
Gusto ko 'yung kulay ng damit mo.
Mm-hm… Bagay sa 'kin no?
Kakulay siya ng suot ko ngayon.
Ang dami mong green na damit.
Basta kung ano lang madampot ko.
-Kahit ano? -Oo, kahit ano.
Bagay sa 'yo ang green.
Kahit anong masuot.
Naisip mo na kung sino'ng pipiliin mo?
-Ewan ko. -Hindi mo pa alam?
Ang totoo niyan, ang daming nakaka-apekto sa desisyon ko ngayon.
May nakausap ka na ba?
Wala akong maisip na gustong makausap.
Ah, kaya… nagkulong ka na lang dito imbes na makipag-usap?
-Nag-usap kami sandali ni Won-ik. -Si Won-ik?
Oo.
Bakit? Gusto mong umalis?
Alam mo na 'yun. Para na 'kong nakatira sa Paradise.
Kakainin ko 'yung madalas kong kainin don.
Matulog sa usual spot ko. Gano'n dapat, 'di ba?
Alam mo, naisip ko, na 'yan ang tumatakbo sa isip mo kaya naloka talaga
ako.
Kaya… nung umpisa… ay nga pala, sabi ni Min-ji nag-enjoy siya kasama ka. Alam ko
na gusto mo 'yung gano'ng klase ng tao. 'Yung tipo na unang lalapit sa 'yo, unang
magpaparamdam na gusto ka niya, mga gano'ng bagay. Kaya ako naman…
Ay! Sorry.
Hindi ba dito yung kwarto ko?
Bakit siya nagulat? Sino 'yun?
Si Min-ji.
-Dito rin ba si Min-ji? -Oo, kama 'yan ni Min-ji.
-Ah… Ah, sa kanya 'to? -Oo.
Ah…
Kaya, ayon…
May isang bagay pala akong gustong itanong sa 'yo.
-Itatanong ko lang tapos lalabas na 'ko. -Sige.
Okay. Tungkol 'yun sa inyo ni Won-ik.
Uh… kung maibabalik mo ang oras,
tingin mo ba… pipiliin mo pa rin si Won-ik?
Nagsasawa na 'ko sa tanong na 'yan. Nakakasawa na.
-Oo. Nakakapagod na. -Kaya nga eh.
Sobra na.
Oo.
Gusto niya lang ng dagdag na confirmation. Oo.
Paulit-uli na.
Sa tingin mo pipiliin mo pa rin si Won-ik?
Oo, siya pa rin.
-Talaga? -Oo.
Bakit? Ha?
Hindi, wala 'to.
Hay… Ano ba 'to… Hindi ko alam bakit nagkaka-ganyan si Gwan-hee.
Mukha namang masaya pa rin ang buhay niya kahit hindi siya kumilos nang ganyan, 'di
-ba? Ano? -Oo nga.
Hay, nako. Hindi ko maintindihan… 'yung kinikilos ni Gwan-hee ngayon. Parang
kasing… binibigyan niya lang si Hye-seon… ng idea na kahit papano, may pag-asa pa
rin siya sa kanya. Pinapaasa niya lang siya.
Mm-hmm.
At kakatapos lang nila mag-usap ni Min-ji nito, ha. Dapat iniiwasan niya si
Hye-seon. Hindi ko alam bakit nagpaparamdam pa rin siya sa kanya.
-Oo, kaya nga eh. -Para… maraming
-options. Naninigurado siya. -Para may choice siya.
Oo.
Fifty-one percent versus forty-nine percent? Ah…
Oo, mukhang ganyan nga. Binubuksan niya ang pinto para sa forty-nine percent.
Alam nating lahat na naniniguro muna si Gwan-hee sa pag-ibig.
Oo.
Sa tingin ko napansin na rin 'yun ni Hye-seon ngayon,
kaya naguguluhan siya kung ie-entertain pa ba niya si Gwan-hee o
-hindi. -Oo, gano'n na nga.
Pero, nilinaw ni Gwan-hee kay Ha-jeong na wala ng pag-asa sa kanila. Na hindi sila
para sa isa't-isa.
-Oo. -Ang dating tuloy sa 'kin ngayon,
ginagamit niya lang si Hye-seon,
na fallback plan niya kapag hindi nasunod ang gusto niya.
-Mm-hmm. -Oo nga.
Sana nagpakatotoo siya sa kanya.
Pero hanggang sa huli, pinapaikot niya pa rin si Hye-seon, nadamay pa si Won-ik.
Manipulative siya.
-Tama ka. -Kaya ayun… Duwag siya.
Bihira lang mainis si Da-hee. Hindi siya madaling galitin.
Hindi…
Pero galit na galit talaga siya ngayon.
Gusto niyang sabihin na manipulative siya.
Oo.
-Oo. -Pero deserve naman ni Gwan-hee 'to. Tama
lahat ng sinabi mo. Hindi siya nagpapakita ng kahit ano, wala siyang ginagawa, pero
-gusto niya gawin 'yun ng iba sa kanya. -Oo. 'Di ba? Kaya nga
eh. Ang selfish niya.
Kumusta? Nakapag-usap kayo?
-Oo. -Oh, Bakit? Ano'ng problema?
-Wala naman kaming mapapag-usapan. -Nakakabigla. Mukhang
hindi ka yata masaya.
Hay, nalilito na naman ako pagtapos kausapin si Hye-seon.
Ibang klase ka.
-Hay… Ikaw talaga. -Ikaw nagpapasaya sa mga bagay dito. Hay…
Wait lang… Alam n'yo, nakapagdesisyon na ako nung nakabalik kami ni Min-ji. Buo na
desisyon ko.
Paano nangyari 'yun?
Kay Min-ji ka na lang talaga?
Pakiramdam ko sigurado na ako na si Min-ji na.
Ah, talaga?
Oo, pero…
-Yun ang nararamdaman mo? -Oo. Pero wala akong plano na
kausapin si Hye-seon kapag nakabalik na 'ko.
Kasi pakiramdam ko hindi niya ako pipiliin.
-Ah… -Oo…
Hindi ko siya nakita kaya hinanap ko kung nasaan siya… Nung narinig ko 'yung sinabi
niya… Alam n'yo na si Hye-seon ang una kong kasama sa Paradise. 'Yung memories
naming dalawa doon…
-Malamang mahirap kalimutan 'yun. -yung oras na magkasama kami… saka nung
nag-usap kaming dalawa sa beach. Hindi mawawala sa isip ko 'yun.
Inalagaan niya ko habang nag-uusap kami.
-Ah, oo. Mmm… -Biglang bumalik sa 'kin lahat.
Ayun. 'Yun ang gumugulo sa 'kin.
Naiintinidhan kita.
Noong nasa one-on-one date kami, binigyan ako ng sulat ni Min-ji. May binigay siyang
note, nakasulat doon na wala na siyang second choice. 'Yung maliliit na bagay at
effort niya para mag-first move sa 'kin, 'yun ang nagbibigay sa 'kin ng dahilan
para mas lalong mahulog at mapalapit ang loob ko kay Min-ji. Nagdadalawang-isip
akong pakawalan 'yung mga feelings ko kay Min-ji kahit na mas may magandang match na
dumating. Alam ko na pwedeng… maudlot yung pag pili sa 'kin ni Hye-seon sa Paradise.
Baka hindi ako ang piliin niya. Kaya gusto ko'ng ah iwasan muna si Hye-seon…
kahit sa mga oras lang na to.
-Mm… -Alam niyang panghihinaan siya ng loob?
Oo, kapag sumama sa kanya.
-Ah… -Kahit papano, alam niya ang
-kahinaan niya. Imposibleng hindi. -Oo nga.
-Buti naman. -Panghihinaan ako ng loob.
Oo.
-Ang honest niya sa interview na 'yun. -Syempre, lahat tayo
mararanansan 'yun. Tao lang tayo, 'di ba?
-Oo naman. -Kunwari, sabihin
nating, nagpunta tayo sa club…
-Okay. -Alam ko na magloloko ako
kapag pumunta ako sa club.
-Oo. -Para mo na ring sinabi na 'yun ang
-dahilan bakit ayaw mong mag-club. -Oo, tama.
-Nagpakatotoo lang siya. -Oo. Lahat sila may kakaibang charm.
Oo nga.
Oras na para pumili ng match na magkasamang pupunta sa Paradise.
Simulan natin kay Ms. Choi Hye-seon. Maaari ka ng pumili ng lalaking gusto mong
maka-date at makasama papunta sa Paradise.
Ang lalaking gusto kong makasama papuntang Paradise…
Sa tingin ko si Gwan-hee ang pipiliin kong isama…
Kung hindi siya pipiliin ni Hye-seon.
Na-enjoy ko 'yung stay namin ni Gwan-hee sa Paradise…
Gusto kong makasama siya ulit doon.
Sana masunod ang gusto ko na makasama siya.
Sa kanilang tatlo… kahit papaano may kaugnayan ako.
Oo nga.
Siguradong kinakabahan ka na.
Ang lalaking gusto kong makasama papuntang Paradise…
Sino kaya?
-Lee Gwan-hee. -Nakataya na ang lahat.
Mukhang siya ang pipiliin niya.
-Sa tingin ko si Gwan-hee 'to. -Si Gwan-hee na 'yan.
Ay si Lee Gwan-hee.
-Ooh~ -Ay…
Wow, pinili niya nga si Gwan-hee.
Tama tayo ng akala.
'Yan ang pinakamahalangang makakaapekto sa kalalabanasan ng season
three.
'Yung moment na 'yun.
Oo. Mag-iiba na ang takbo ng mga bagay ngayon.
'Yung hindi dapat pupunta sa club, pupunta na ngayon.
Papunta na siya.
-Patay tayo diyan. -Nako po.
Ay si Lee Gwan-hee.
Ang napili ni Ms. Choi Hye-seon na makasama ay si Mr. Lee Gwa-hee.
-Wow~ -Mr. Lee Gwan-hee, hawakan mo na ang
kamay ni Ms. Choi Hye-seon at umalis na kayo papuntang Paradise.
Enjoy ka doon, bro'.
Wow~ I-enjoy mo ang flank steak mo.
Tara.
Nakakabigla naman.
Tss.
Parang may kakaiba.
Bakit naman?
Alam mo na, basta.
Ano'ng sinasabi mo?
Ah… alam kong hindi mangyayari 'to pero umaasa ako. Parang bumalik tayo sa umpisa.
Heto ulit tayo. Kaya 'yun, parang gano'n.
Naalala ko nung nag-swimming tayong dalawa noon.
Naaalala ko pa lahat ng sinabi mo sa akin nung nasa hot tub tayong dalawa.
Ano'ng sinabi ko?
Sa tingin ko hindi na magbabago ang isip ko.
-Ah! -Kahit may makilala akong iba.
Sinabi ko nga 'yon. Para naman akong… babaero diyan sa sinabi ko.
Ang susunod na pipili ay si Ms. Yun Ha-jeong. Maaari ka ng pumili ng lalaking
gusto mong maka-date at makasama papunta sa Paradise.
-Bakit ka kinakabahan? -Hindi ko alam
Sino kayang pipiliin niya?
Ang lalaking gusto kong makasama papuntang Paradise… ay si Yun Ha-bin.
Ang lalaking napili ni Ms. Yun Ha-jeong makasama ay si Yun Ha-bin. Yun Ha-bin,
hawakan mo na ang kamay niya at umalis papuntang Paradise.
Wow~ Pare.
Nice, Ha-bin!
-Babalik ako. -Grabe! Mag-enjoy ka doon.
Magpakasaya ka lang doon, ah.
Yu Ha-bin, hawakan mo na ang kamay niya at umalis papuntang Paradise…
Hindi ako makapaniwala.
-Makakapunta na rin siya. -Malalaman na natin ang trabaho niya.
Wow~
-Lahat sila masaya para sa kanya. -At kung ilang taon na siya.
Tara.
Makakapunta ka na sa Paradise dahil sa 'kin.
Hay, dapat ikaw ang pipili sa kin, hindi ako. Nagkabaliktad yata tayo.
Akala ko mananalo ako.
Dapat ginawa mo ang lahat para manalo ka.
-Oo, alam ko. -Dapat humabol ka sa kanilang lahat.
At ang panghuling pipili, si Ms. Cho Min-ji.
Sa tingin ko, si Jin-seok ang pipiliin niya.
-Sino kaya'ng pipiliin ni Min-ji. -Oo. Gusto ko rin malaman.
Curious din ako.
Ang lalaking gusto kong makasama papuntang Paradise…
Makikinig kaya siya kay Gwan-hee?
-Ah! -Si Jin-seok kaya?
Oo.
-Oo nga no. -Ah, oo nga.
Ang lalaking gusto kong makasama papunta sa Paradise…
ay si Park Min-kyu.
Si Mr. Park Min-kyu ang napili niya. Mr. Park Min-kyu, hawakan mo na ang kamay niya
at umalis papuntang Paradise.
Si Mr. Park Min-kyu ang napili niya. Mr. Park Min-kyu, hawakan mo na ang kamay niya
-at umalis papuntang Paradise. -Ah…
Dismayado si Jin-seok. Malungkot siya.
-Mukha nga siyang dismayado. -Oo…
Mr. Park Min-kyu, hawakan mo na ang kamay niya at umalis papuntang Paradise.
May gusto ba siya kay Min-kyu? Ano sa tingin nyo?
Hindi ko alam.
-Wow~ alam mo, sa totoo lang… -Kumain tayo ng masarap doon. Gusto
ko lang magkwentuhan at mag-chill.
-Oo naman. Kumain tayo nang marami. -Gets mo naman ako, no?
Sige. Gusto ko 'yan.
Hindi niya sinunod yung sinabi ni Gwan-hee. Pinili pa rin niya si Min-kyu
kahit na sinabi ni Gwan-hee sa kanya na ayaw niyang magkasama silang dalawa sa
-Paradise… -Oo. Oo, tama ka.
Ah, oo… Sa tingin ko malaki ang impact ng desisyon ni Min-ji sa mga susunod na
-mangyayari. -Tama ka.
-Sinabi mo pa. -Oo.
Si Gwan-hee 'yung tipo na panghahawakan pa rin ang feelings kay Min-ji kung si
Jin-seok ang pinili ni Min-ji ngayon.
-Mm. -Kaya nung oras na pinili ni Min-ji si
Min-kyu, wala na siyang magagawa kun'di maging open kay Hye-seon, at
-mag-enjoy kasama siya sa Paradise. -Tama.
-'Yung Gwan-hee na kilala natin… -Oo…
sasabihin niya, Teka, sabi ko gusto ko na piliin niya si Jin-seok.
Kaya nga.
Hindi niya sinunod ang gusto ko. Sinuway niya ako.
Tama ka.
-Si Min-kyu ang sinama niya. -Mm-hmm.
-Sige, kay Hye-seon na lang ako. -Iisipin niya na hindi siya sinunod
-ni Min-ji. Masisira ang mood niya. -Wala siyang obligasyong sumunod.
Totoo 'yan. pero si Gwan-hee kasi 'to.
-Oo… Si Gwan-hee kasi 'to? -Kailangan palagi siyang masunod.
-Oo. -Hindi ko kayang…
May tao ba talagang naapektuhan ng lahat, kahit maliit na bagay? Sa tingin ko hindi
siya… Talaga ba? Seryoso?
Hindi kaya masyado nating ino-overthink itong tungkol kay Gwan-hee?
Eh 'di…
Hindi, sigurado ako na 'yung ganitong klaseng bagay ang sisireyosohin ni
Gwan-hee.
-'Yan nga rin ang palagay ko. -Talaga? Wow.
Wow, so ganito pala 'yung nakikita n'yong view? Ang ganda.
-Nako. -Oh?! Si Min-ji…
Hala.
-Oh? Kinakalabit niya. -Ginagawa niya 'yung… nako po!
Ayan na naman siya sa kamay niya. Oh!
-Oh! Naku! Oh! -Tingnan n'yo si Gwan-hee ngayon.
-Nakakaloka sila, baliw na yata sila. -Katabi niya lang si Min-kyu.
Naku! Teka lang, ha? Nakita ni Min-kyu ang nangyari.
-Ano ba sila? Ano'ng pumasok sa isip nila? -Katabi lang niya si Min-kyu.
Teka, sandali lang.
Okay lang iyan, huwag kang umiyak. Gamitin mo ito. Okay lang iyan.
Teka, umiiyak siya?
Nasaktan siya du'n.
Hay…
Dahil hindi siya pinansin.
Ano ba 'to?
Magkasama tayo sa simula… hanggang sa dulo.
Hindi na rin masama, no?
Parang oo.
Bakit naman?
Ano ba 'yan, Min-kyu?
-Para siyang… -Magpunas ka.
Pinampunas 'yung damit niya.
Hay nako…
Hay. Teka lang, ano ba itong nangyayari ngayon?
Sorry kung sinama kita para lang umiyak sa tabi mo.
Min-ji, hindi mo kailangan mag-sorry. Okay lang madumihan ang damit ko. Ipamunas mo
lang, okay?
Heto, okay lang. Pamunas mo.
Sinong papayag na gamitin ang damit nila pamunas ng luha?
Ang tindi, sobrang nakakatawa.
Kung iiyak siya at malulungkot sa nangyari, sana nakinig na lang siya kay
Gwan-hee at si Jin-seok na lang ang pinili niya.
-Oo nga. -Bakit niya pinili si Min-kyu kung
kukulitin niya lang si Gwan-hee sa tabi niya at biglang iiyak.
At saka, isipin niya naman ang kalagayan ni Min-kyu ngayon.
-Pero ang bait niya… -Kawawa naman si Min-kyu…
-Sobrang awkward sa kanya nito. -para ipagamit yung shirt.
Parang medyo naiiyak na rin si Min-kyu ngayon.
Hindi naman nakita ni Hye-seon 'di ba? Ah…
-Hindi niya nakita. -Hindi nga.
Kaya ako naiyak, kasi hanggang kahapon, si Gwan-heee… ay sandali, hindi
pala hanggang kahapon 'yun.
Napakasweet sa akin ni Gwan-hee, sobrang bait at maalalahanin niya sa akin hanggang
kaninang umaga. Pero mukhang nadismaya talaga siya dahil si Min-kyu ang pinili
ko. Simula nun, hindi niya na ko pinapansin, naging cold na siya.
Nakakasama lang ng loob. Alam niya na wala akong second choice, kaya ito na
'yung best choice para sa 'kin, pero mukhang hindi niya naintindihan 'yun.
Sumama lang yung loob ko.
Mukhang hindi alam ni Gwan-hee paano pahalagaan ang sarili niyang nararamdaman.
Oo…
Katunayan, nag-iiba ang feelings niya sa isang tao depende kung paano sila kumilos.
Tama ka, nag-iiba nga siya. Oo, tama.
Gano'ng klase ng tao siya.
Nakakapagod 'to.
Sabihin na lang natin na mag-e-enjoy siya sa Paradise kasama si Hye-seon, at
-magugustuhan na naman niya si Hye-seon. -Okay.
Pagbalik sa Inferno, kakausapin niya si Min-ji at mafa-fall na naman siya kay
Min-ji. Napakarami pang natitirang factors.
-Tama ka diyan. -Tama, oo. Hindi natin
alam hanggang hindi pa tapos.
Kung sino ang huling makikipag-usap sa kanya ang mananalo.
Guys, uulitin ko lang. Huwag kayong magpapakampante hanggat hindi pa tapos.
Hintayin natin umabot sa dulo… Hanggat wala pa sa dulo.
-Hindi pa tapos hanggang wala pa sa dulo. -Hindi pa talaga.
Tama.
Iba 'yung itsura nito nung nakaraan.
-Baka ibang kwarto. -Wow, may welcome gift.
Na-miss ko talaga 'yan.
-Gusto ko 'yan. -Wala 'to nung nakaraan, 'di ba? Huh?
Ito rin 'yung nakalagay nung unang araw natin.
-Ah, gano'n ba… -Macarons, hulaan ko, melon
-at mango? Tama ako. Wow~! -Parang nung first time
natin… Na-miss ko talaga 'to.
Parang inulit lang nila lahat ng naranasan natin nung unang beses natin.
Wow, buhay na buhay yung mga bulaklak. Wow, at may full-sized na kama. Wala nang
matutulog sa labas.
Ilan ba kama natin noon?
-Isa lang. Isang malaking kama. -Isa lang?
-Oo. Hindi ka na matutulog sa labas. -Ikaw ang nanalo. Tutuparin ko
lahat ng gusto mo ngayong araw.
Kung gusto mo kong umalis o mag-stay, sabihin mo lang.
Kapag pinatulog kita sa sahig, matutulog ka nga doon?
Kung 'yun ang gusto mo. Uh… maghugas na tayo ng kamay para makain na 'yung welcome
food.
Mm? (ON-OFF Sige, gusto ko 'yan. Yehey!
'Yung kwarto ko kaninang umaga… ito yata 'yung kwarto kung nasaan ako kagabi.
Ang saya mo siguro. Dalawang tao ang nakasama mo sa loob ng dalawang araw sa
-iisang kwarto. -Oo nga. Nandito ako pero iba ang kasama.
Ga'no katagal na ba?
Isang linggo na nung huli tayong nandito. Wow, inabot tayo ng isang linggo
bago makabalik?
Ah, oo nga. Wow.
-Nandito ulit paglipas ang anim na araw. -Totoo. Nung sinabi mo 'yan, ang dami
nang nangyari sa maikiling panahon lang, no?
Oo.
-Mmm~ -Pagpasok namin sa hotel room…
Ang sarap sa pakiramdam na ma-experience ulit kung ano yung mga pagkain na natikman
namin nung unang beses kaming nandon. Ah, parang naulit lang. Nagawa kong makapunta
sa Paradise kung sino yung unang babae… siya rin yung huli kong kasama ngayon.
Siya pa rin ang kasama ko. Para sa 'kin, isa 'yung… uh… meaningful experience. At
dahil si Hye-seon ang babaeng tinutukoy ko, na talagang nag iwan sa 'kin
ng magandang impression sa simula pa lang… Masaya akong nangyari 'to.
Baka iniisip na niya na tadhana 'to. Na meant to be mangyari.
O baka hindi?
Pa'no ko ba 'to mapipilit sa inyo?
-Si Gwan-hee… -Paano niya raw mapipilit?
Wow! Mukhang ang sarap nito. Ang dami nito. Nakakatakam. Wow… sandali lang… una…
Tikman mo 'to.
Ano iyan? Sige. Wow… ang sarap naman nito.
-Talaga? -Oo. Hmm~!
Sobrang sarap.
Ngayon na lang kita ulit nakitang ma-excite. Nakakatuwa naman.
Siya nga pala, okay lang sa 'kin kung hindi sinusunod ang mga sinasabi ko.
Nakasama mo na si Won-ik dito. Ayaw mo ba siyang makasama ulit?
Si Won-ik kasi… Madaldal siya. Marami siyang kwento. Pero hindi mo maaalala ang
pinag-usapan n'yo. Ang laki naman ng ngiti mo. Pero si Won-ik, well… charming
din naman siya. Gusto ko siya. Gusto ko siyang kausap, mabait siya at maalalahanin
pa. Napakabait niyang tao, pero parang hindi ko kayang maging totoo sa sarili ko
'pag kasama siya. Naalala ko, kinausap kita noon pagtapos kong kausapin si
Won-ik. Doon ko realize lahat. Na kaya kong ipakita ang totoong ako sa 'yo, hindi
tulad 'pag iba'ng kasama ko. Mas totoo ako kapag ikaw ang kasama ko. Kaya nung
kinausap kita sa couch noon, buo na ang desisyon ko. Alam kong hindi na magbabago
ang isip ko kahit sino pa'ng kasama mo sa Paradise.
Okay. Kung sakaling pumunta ako sa Paradise kasama si Ha-jeong o kaya si
-Min-ji… -Mm-hmm.
-Hindi na ba… -Hindi na magbabago ang isip ko.
Ah… Hindi na talaga?
Mm.
Alam mo… Kung ako ang tatanungin mo… magpapakatotoo ako. Ayoko na piliin mo
ako.
Bakit?
Uh… Ayoko na kasing guluhin pa ang mga bagay-bagay.
-Ano'ng magulo? -Noong bumalik ka galing sa trip n'yo
-ni Won-ik, sinimulan mo na akong iwasan… -Hm.
Akala ko unti-unti nang magkakalayo ang loob natin.
-Ah… -At 'yun 'yung panahon kung kailan ako
nilapitan ni Min-ji para makausap. Isipin mo na lang, siya ang unang lumapit sa
'kin, siya ang nag first move, kahit na ako dapat ang gumawa nun. 'Yun ang dahilan
kung bakit yung curiosity ko napalitan ng pagkagusto sa kanya.
Mm-hmm. Gets kita.
At dahil wala ka don… habang ganon ang sitwasyon. Lahat ng nakapaligid sa 'kin…
lahat sila kinukwento kung gaano ka kinikilig kay Won-ik. Sabi nila gustong
gusto mo raw talaga siya. Inisip ko tuloy sinabi mo lang 'yung mga 'yun para
pampalubag-loob. Para hindi ako masyadong masaktan pag nalaman kong may gusto ka ng
iba. 'Yun ang… naisip ko. Alam ko na baka mag bago ang isip ko bukas, kapag
nakabalik na ako mula sa trip dito sa Paradise. Kaya gusto kong… iwasan 'to.
Kaya nga lang, ah, hindi ko maintindihan kung bakit hindi ka pa rin maalis sa isip
ko. Hay, ewan ko.
-Hindi ka naman mali. -Ayaw kitang makita. Oo, 'yun ang
naramdaman ko simula nun. Pero lagi kitang iniisip.
Ako kasi pinakacute.
Siguro… kung ako sana ang sinama mo nong araw na 'yun imbes na si Won-ik… 'yun na
'yung pagkakataon ko na makasama ka. Heto ako, handa nang pumirma sa kontrata, pero
nawala na ang selyo.
Tapos, nawala lang ako sandali, biglang… ang dami nang nangyari. 'Yun ang
naramdaman ko. Yun lang.
Um… hindi ko naisip na pwedeng mangyari 'yan. Simple lang akong tao, 'di
ba?
Akala ko iisipin mo na dahil sinabi kong hindi kita sasama sa Paradise, 'yun na
'yun. Hindi ko naisip na sasama ang loob mo.
Okay, alam ko naman na hindi ako ang pipiliin mo, kaya naisip ko, okay lang
kung si Won-ik ang kasama mo. Pero 'yun 'yung…
'Yung ibang tao…
'Yun na 'yung nakwento na ng iba. Tapos hindi man lang nila ako nabanggit.
-Hindi ko kasi nasabi sa kanila. -Para sa kanila, walang dapat pagpilian
sa'ming dalawa ni Won-ik. Basta, lahat sila si Won-ik ang napili. Idagdag mo pa
don, nilapitan ako ni Min-ji. Kaya… medyo nadismaya lang ako sa 'yo… Dahil
hinayaan mong umabot sa ganito.
So, malaki ang sama ng loob mo sa akin?
Uh…
hindi naman aabot sa gano'n.
Ngayong nakapunta na rin ako sa Paradise kasama si Min-ji…
Oo…
Uh, 'yun na 'yun. 'Di ba? Wala nang iba… Alam mo…
-Dapat palagi kang nakahanda. -Sa lahat ng tao, sa 'yo ko ayaw sabihin
'yan. Pero… ngayong nandito na ako, ano pa bang magagawa ko?
Hmm… Sa tingin ko, hindi ko pa nasasabi sa 'yo 'to… Hmm…
May hindi ka pa nasasabi?
Ha? Ano pang sasabihin mo?
Ito kasi… alam mo namang masayahin ako, kung gaano ako ka-expressive, at kung
-paano ko ipakita na masaya ako… -Oo.
Pero 'pag umabot na sa punto na kailangan kong magdesisyon, mm, hindi ko alam pero
parang bigla akong nahihiya.
Kaya nong tumatakbo ka, alam kong nasa tabi kita, pero hindi kita matingnan nang
diretso. Nakatingin lang ako sa bewang mo, sa pantalon. Hindi kita magawang
tignan sa mata. Pero sabi mo iniiwasan kita… Pero…
Bakit mo 'ko iniwasan?
-Ah, sa totoo lang, medyo… -Mm.
Medyo, nakakahiya kasi, 'di ba? Ang hirap tumingin nang gano'n sa mata ng iba.
Pero, pwede mo naman akong kausapin pagkabalik mo.
Oo…
O kaya batiin man lang ako. Pero iniiwasan mo ako. Paano ko dapat tanggapin
'yun?
Sinenyasan kita na kausapin mo 'ko.
Dapat kinausap kita noong iniiwasan mo 'ko?
Oo. Siguro gusto kong ikaw ang unang lumapit para makipag-usap kapag nakita mo
kong umalis para makipag-date sa iba. Pero ang galing mong makiramdam, yun nga
ang ginagawa mo.
Syempre naman, para kang isang tinik na nakabara sa pagitan ng ngipin ko habang
kumakain na hindi ko maalis.
Hindi ka maalis sa isip ko.
Kaya ginawa ko 'yun.
Gusto ko lang sana sabihin sa 'yo na
sayang ganito ang nangyari.
Para sa 'kin naman, ang weird ng feeling na kahit alam kong,,, mas matanda ka sa
'kin. Pero kahit kapag nakikipag-- date ako, kapag kausap ko 'yung mga taong gusto
ko, o 'yung mga gusto kong pakisamahan, palagi kong nakikita 'yung sarili ko na
inaalagaan sila. Sinusubukan ko laging alalahanin sila. Nakikita ko na medyo
gano'n ka rin.
Parang… medyo…
na-touch ako sa sinabi mo.
At parang… pakiramdam ko, 'yun ang dahilan kung bakit… hindi kita
mapakawalan. Ngayong nasabi na natin 'to… hay, hindi ko na talaga alam kung
pano natin maaayos 'to.
Ikaw ang bahala doon, Oppa.
Mukhang hindi rin alam ni Gwan-hee kung ano ba nararamdaman niya.
-Oo. -Gusto niya si Hye-seon, pero
-may gusto rin siya kay Min-ji. -Mm-hmm.
Oo. Gusto niya silang dalawa. Pwede nating tingnan sa ganitong anggulo. Simula
pa lang, si Hye-seon na talaga ang gusto at natitipuhan ni Gwan-hee. Tapos
nagparamdam sa kanya si Ha-jeong, tapos si Min-ji naman. Ang daming nagparamdam na
gusto nila siya, at nagustuhan niya 'yung ganitong pagpapakita ng feelings.
Kaya hindi niya sila tinanggihan. Pero kay Hye-seon pa rin siya may gusto.
Gaya nga ng sabi ni Hye-seon, feelings ni Gwan-hee ang sagot dito.
-Dapat niyang… -Nanindigan na si Hye-seon. Si Gwan-hee pa
rin para sa kanya, simula nung una silang nagkakilala.
Ano kayang nakikita nila kay Gwan-hee?
Meron siyang kakaibang charm na hihilahin ka na lang.
-Nakakatuwa siya, masayang kasama. -Oo.
Siya lang 'yung hindi nagpapakitang-tao sa kanila.
Totoo 'yan.
Mukhang oras na para itigil natin ang pangmamaliit sa kanya. Kapuri-puri pa rin
-naman pala siya. -Oo nga, tama ka.
Kapuri-puri…
'Di ba? Kahit minamaliit natin siya, hindi ko mapigilan na respetuhin siya.
Oo.
Sigurado ko, hindi mo inaasahang makakasama mo 'ko sa Paradise.
Malamang nabigla kita.
-Hindi naman masyado. -Bigla na lang ako umiyak kanina.
Nakita kitang nangangalabit sa helicopter. Ayos lang iyan.
-Grabe siya… -Pero ako, hindi ko kaya na maging cold
sa babae. Hindi ako makapaniwala sa nakita ko kanina.
-Nakakaloka, 'di ba? -Oo, hindi ka talaga niya pinansin du'n.
Bale, kaninang umaga, may mantsa sa pantalon ko.
Pantalon mo? Okay.
OVLP CHUCKLES) Nung una niyang nakita 'yung mantsa,
sabi niya suotin ko muna ang shorts niya,
siya na naglaba pero hindi niya matanggal 'yung mantsa.
Ah… Hindi ko Inaasahang gagawin niya 'yun.
-OO, kaya naman ako… -Hindi ko akalain na gagawin niya 'yun.
Nagustuhan ko 'yun, okay?
-Nage-gets mo naman ba ako? -Oo. Kasi, ang astig ng ginawa niya.
May dahilan ka kung bakit ka nahulog sa kanya.
O baka ginawa niya 'yun kasi siya ang nahulog sa akin.
Mukhang pareho kayo.
-Mmm… Gano'n pala. -Oo, na-touch talaga ako sa ginawa niya.
Na-justify na 'yung ginawa niya sa helicopter.
Hay~ siguro masaya sila ngayon sa kabilang kwarto.
Ugh~ Ano'ng gagawin ko?
Hindi ko kayang sumakay sa helicopter bukas. Baka lumangoy na lang ako pabalik
ng isla.
Wag kang mag-alala.
-Ayos lang 'yan. -Ano'ng sinasabi mo?
Nag-aalala talaga ako.
Dapat maganda ko para sa kanya. Hindi na 'ko kakain.
'Wag mo nang isipin 'yun.
-Uubusin ko lang 'to. -Gustong-gusto mo siguro siya.
Ang lakas ng tama mo kay Gwan-hee.
Hindi ka na lang pinansin ni Gwan-hee kanina? Naging cold siya sa 'yo?
Oo, imagine, ang sweet niya kaninang umaga, tapos naging cold.
Kaya nga, eh.
-Wag kang iiyak, okay? -Hindi ako iiyak.
Hindi na mo dapat iyakan 'yun.
-Tama ka. -Pagbalik natin bukas, sabihin mo sa kanya
ang nararamdaman mo. Ako naman, sasabihin ko sa kanya kung gaano mo siya
ka-gusto. Akong bahala. Lalapitan ko siya para kausapin.
-Gusto ko siya. -Gusto mo talaga?
-Oo, gusto ko siya. -Sure ako, pareho kayo.
Sabi ko 'wag kang iiyak, 'di ba?
-Mm-hmm. -Diyan ka lang, kukuha akong tissue.
Heto, kuha ka.
-Salamat~ -Wala 'yun.
-Kumuha ka pa. -Okay, sige.
Ayan, sige.
'Wag ka nang umiyak, ah.
Hindi na.
Sasabihin ko lahat bukas kay Gwan-hee. 'Wag ka nang mag-alala. 'Wag mo na rin
masyadong isipin 'yun.
Kung hindi lang pumunta si Gwan-hee sa Paradise habang masama ang loob niya sa
'kin…
panghahawakan ko sana 'yung mga masasayang alaala naming dalawa, kaya nga
lang, umalis siya nang galit sa 'kin. Siguro, 'yun ang gumugulo sa 'kin. Pero
wala na rin naman akong magagawa tungkol doon. Kaya naisip ko na kausapin
siya kinabukasan. Para malinaw ang hindi pagkakaintindihan namin.
PARADISE CHOI HYE-SEON AT LEE GWAN-HEE
Wow, ang bango nito.
Medyo masikip, okay lang ba kung ako lang mag-isa?
-Tatayo lang ako rito? -Oo, tumayo ka lang diyan.
-Hala, 'yung hot tub… -Nangako ka kay Min-ji.
-Lagot siy, yung hot tub. -Tingnan n'yo 'yung
ginagawa ni Gwan-hee habang… Hay…
-Pinagbawal niya 'yung hot tub. -Hay…
Okay, sige. Bakit hindi ikaw ang mauna? Wow~ Mainit ba?
Ah, medyo. Ooh…
Medyo mainit pa.
Maligamgam na 'yung tubig.
Medyo masikip nga.
Oo.
Ugh~ pumasok siya.
Hindi man lang siya nagdalawang-isip. Sa isang iglap lang, pumasok siya sa hot tub.
Oh, ang init.
Sige, lagyan mo ako ng rose. Nahihiya ako.
Lagyan mo ako ng rose.
Wow, sa tingin ko totoong petals 'to.
-Oo, mukhang… totoo nga. -Grabe, ang ganda.
-Para silang… chest hair mo. -Ayos. Okay lang sa 'kin.
Lagyan mo ako ng rose. Sige na.
Ah… ah… ang sarap nito.
Ano raw?
Ano'ng ginagawa nila?
Ang haba ng legs mo. Hindi ka magkasya sa sobrang haba mo.
Ngayon lang ako nakakita ng mahabang binti. Promise.
-Binti ko? -Oo, ito oh. Ang haba.
-Ah… -Kasing haba ng legs ng iba. Napakahaba…
Ay, grabe…
ang sarap nito.
Nakakatawa ka.
Mainit ba diyan? Sa pwesto mo.
-Ha? -Mainit?
Hindi, ayos lang.
Gusto mong makipagpalit?
Hindi. Baka lang masyadong mainit sa 'yo.
Ah, okay lang.
Grabe… last trip ko na 'to sa Paradise. 'Yung makasama ka ulit, talagang kakaiba
sa pakiramdam. Nung nakita ko yung pagkakaayos nung welcome snacks,
kamukhang-kamukha ng pagkakaayos nila nung unang punta natin dito. Kakaiba yung
feeling.
Sabi mo ito rin kwarto mo kahapon.
Oo, ito rin 'yung kwarto ko kahapon, pero pareho 'yung paggkain natin noon…
-Naalala mo bigla? -Iba ang feeling. Oo.
Bukas, mukhang kailangan kong kausapin si Min-ji.
Paano kung nilapitan ka bukas ni Min-ji, tapos kinilig ka ulit sa kanya kapag
sinabi niyang, kahit ilang beses kong pag-isipan, ikaw pa rin ang pinakamasayang
nakasama ko sa Paradise. Ikaw ang number one choice ko sa mga lalaki rito. Paano
na?
-Sasabihin ko, ah, talaga? -Sasabihin ng lahat na may love triangle.
Si Gwan-hee, Hye-seon, at Min-ji, naipit sa love triangle. Paano pag pinapili ka?
Uh… eh 'di tatanungin ko rin si Min-ji
kung… ako rin ba ang pipiliin niya kung siya ang nag first place?
Oo raw.
-Sinabi niya 'yun? -Oo.
Ang laki ng ngiti mo, abot tenga.
-Pipiliin niya ako? -Oo.
Um…
'Di ba sabi ko sa 'yo malalaman ko ang laman ng puso ko kapag nagkausap tayo
ngayon?
Sa tingin ko…
uh… alam ko na ang nararamdaman ko.
Alam ko na yata.
Hay, sawa na ko rito.
Wala na 'ko pakialam kung alam alam niya o hindi.
May mga salita si Gwan-hee na palagi niyang ginagamit. Sa tingin ko, alam ko
-na… -Tama ka.
Habang may chest hair siya na rose petals.
Nagkaroon siya ng options sa paraan ng pagkakasabi niya nun.
Seryoso, alam ko na.
Sa tingin ko alam ko na.
Malay natin. Baka bigla maging,
Choi Hye-seon, hindi ka na makakaalis sa Inferno.
Mananatili ka rito sa Inferno dahil walang pumili sa 'yo.
Pa'no 'pag na-stranded ako, kailangan kong gumawa ng apoy gamit ang mga kahoy?
Sabihin nating nangyari 'yan.
Pa'no kung sa totoong mundo sinabi ko, Hye-seon, alam mo na.
Tara, kain tayo. Sasamahan mo ba 'ko?
Iba-block kita!
-Talaga? -Oo, blocked ka na.
Para na 'kong may t-shirt na gawa sa petals.
-Oo nga no. -Ako dapat ang nagtatakip sa 'yo…
-Nagtataka ako saan napunta. -Pero nahihiya akong tingnan ka.
Oh, wow~ Mahilig ka ba sa sauna?
Hindi pa 'ko nakapunta nang dahil gusto ko.
-Isipin mo, 'pag nag sauna ka araw araw… -Ha?
Uh… mas magmumukha kang bata ng isang araw.
-Weh? 'Di nga? -Oo.
-Mukhang 'yan ang charm niya. -Oo. Sobrang nakakatawa siya.
-Labas muna tayo sandali. -Sige.
Bumili ako ng bingsu para sa 'tin.
Wow! Ang laki naman nito. Ilag mangga kaya ang nilagay nila diyan?
Ang hula ko, hindi bababa sa dalawang mangga.
Wow~ Ang ganda nito, mukhang masarap pa.
Tikman mo.
Heto'ng mangga…
marami pa rito.
Wow, ang sarap nito.
Ang saya ko ngayon. Sobrang saya.
'Yung ibang tao nanghihinayang dahil iniisip nila mabilis lumipas ang mga araw.
Oo.
Pero, para sa 'kin dapat… maganda ang… kahinatnan para magkaroon ng…
-Para maging magandang alaala? -Dapat… gano'n ang ending. Halimbawa,
hindi ka napili ng nag iisang… taong hinayaan mong mahulog ang loob mo.
Hindi maganda ang kahihinatnan nun.
Sa totoo lang, tinanggap ko na lahat. Wala na kong pakialam pa kung anuman ang
kalabasan non. Kung hindi maganda, pupunta na lang ako sa isang isla nang
mag-isa. Wala nga lang akong ka-partner, pero kahit na gano'n, hindi na
ako mag-iisip na dapat pumili ako ng tao na pipiliin din ako. Basta ako, susundin
ko ang puso ko, wala akong pakialam sa sasabihin ng iba.
Kung may makaka one-on-one date ka bukas, sino sa tingin mo ang una mong
gustong makausap?
-Sa tingin mo? Paano kung… -Kung.
Si Boy what if
-What if nga siya. -Oo.
Kung may makaka one-on-one date ka bukas, sino sa tingin mo ang una mong
gustong makausap?
Sa tingin ko wala na 'kong gustong makausap.
Wala ka nang… ibang gusto maliban sa 'kin?
-Wala na. -Ano talagang nararamdaman mo?
Wala na akong ibang gusto.
Hindi ako curious sa kanila.
Sinabi ko na sa'yo 'to kanina, 'di ba?
Iidlip ka lang bukas?
Oo, baka 'yun lang ang gawin ko.
Pagtapos n'yong mag-usap ni Min-ji, baka dumaan ako para mag-inspect.
-Mag-iinspect ka? -Oo.
Ano 'yun, gas safety inspection?
Dadaan lang ako, at kapag tapos na…
hindi na 'ko…
Ito siguro ang tumatakbo sa isip niya. Pansin n'yo, mas relaxed nang tingnan si
-Hye-seon ngayon? -Oo.
-Tama. -Mm.
Ibang-iba 'yung pakiramdam ngayong pangalawang beses nating nandito.
Mm-hmm. Gets ko na 'yung sinasabi nila.
Ano kayang mangyayari bukas sa tanghalian.
Naaawa ako sa'yo kasi parang napapagod ka na…
-Bakit? -Tumatakbo ka sa isip ko eh.
'Wag ka nang masyadong pa-simple, okay?
-Bagay din silang dalawa. 'Di ba? -Totoo.
Oo. Pansin n'yo kapag magkasama si Hye-seon at si Gwan-hee… tinatanggap lang
niya lahat ng insensitive jokes at walang kabuluhang sinasabi ni Gwan-hee.
Lahat 'yun, buong-puso niyang tinatanggap at ina-absorb. Bukod don, binibigyan niya
pa ng compliment. Sa palagay ko, may magandang chemistry silang dalawa.
Totoo 'yan.
Pa'no ba? Siya 'yung tipo na kayang alagaan nang tama si Gwan-hee.
Mm-hmm.
Magandang bagay na palagi siyang nasa isip niya.
Mahalaga rin 'yung ginawa niya. 'Yung pagpitik ng daliri sa noo…
Ito?
-Sa noo ni Hye-seon. -Oo.
Para niyang tinuturing na baby si Hye-seon, dahil mas bata siya sa kanya.
Gano'n 'yung… dating niya sa 'kin. Kaya sa tuwing… tinatrato ng lalaki ang babae sa
gano'ng paraan, na parang baby nila… senyales 'yun na gusto nila 'yung babae.
-Malinaw na, gusto nga talaga niya. -Ah…
-Sang-ayon ako diyan. -Kaya sa mannerism niya na 'yun,
naisip ko na gusto niya talaga si Hye-seon ngayon.
Pakiramdam ko, parang malalim na ang nararamdaman ni Gwan-hee para kay
Hye-seon.
'Yun ang dating sa 'kin habang pinapanood ko silang dalawa. Hm.
-Tama ka. -Ah…
Sa labas ka ba talaga matutulog?
Diyan ka na matulog. Huling stay na natin dito.
Hindi ka magiging komportable.
Hindi, okay lang ako.
Ganito ko matulog…
-Bakit hindi ka na lang… -Makakarating ako sa
-pwesto mo, parang ganito. -Okay.
Ganito na lang. Maglagay na lang tayo ng extra bed. Hm?
Gisingin kita 'pag maingay ka na.
-Pa'nong maingay? -Gigisingin kita 'pag maingay ka na.
Dito 'ko matutulog.
-'Pag maingay ka… -Gigisingin mo 'ko 'pag sobrang ingay na?
-Oo. -Ayoko nun.
Ah, masisira tulog mo?
Sa totoo lang, hindi naman ako naiilang. Okay lang kung maghihilik ka o mumurahin
mo 'ko. Ayokong hindi ka komportable.
Okay lang talaga sa 'kin.
-Talaga? -Hindi ka naman malakas maghilik…
Gusto mo tabi tayo?
Tabi tayo?
Hindi ko maiwasang lumapit sa 'yo.
Gusto ko sa tabi mo.
Pag-alis natin dito, tayo na.
Si Min-ji ang pinakamalapit sa type ko.
Pero kapag usapang kasal na, si Hye-seon ang pipiliin ko.
Piliin mo na si Min-ji.
Ayokong maka-match ang isang tao na hindi naman sigurado sa nararamdaman niya.
Sabi ko 'wag kang aalis 'di ba?
Bakit hindi mo magawa?
Para ka rin palang si Gwan-hee ha.
Alam mo, nagtiwala ako kay Min-woo.
Bakit naiiyak ako?
Oras na para ipaalam ang inyong huling desisyon.
Ang taong…
-Ang taong… -Ang taong gusto kong makasama…
Ang taong gusto kong makasamang umalis dito sa Inferno…