PIEKŁO SINGLI
Hej, Hye-seon. Chodź tutaj.
- Pogadajmy. - Wewnątrz?
Tak, chodźmy tam.
Zdołałem pogadać ze wszystkimi, z którymi chciałem.
- Gdy przybędzie nowa… - Tak.
…i gdy z nią porozmawiam parę razy,
wszystko stanie się dla mnie jasne.
W porządku.
Dziś chcę być z tobą szczery.
- Tak. - I chcę, byś i ty była szczera.
Szczera z tobą?
Tak. Wyznajmy sobie, co do siebie czujemy.
Jasne.
Jeśli chodzi o mnie…
Ja od wczoraj też ze wszystkimi pogadałam.
I chyba już wiem, co o wszystkich myśleć.
Więc tak. Mówiłam ci, że lubię szczerość, prawda?
Tak.
Jesteś najbardziej pociągający.
- Ja? - Tak.
Jesteś najbardziej pociągający.
- Ja? - Tak.
Ale tak jak ci powiedziałam w jacuzzi, gdy byliśmy w Raju,
powinieneś też poznać inne i z nimi też się udać do Raju.
Myślę, że to konieczne. To samo dotyczy mnie.
Pociągasz mnie najbardziej, ale jestem ciekawa i innych.
Niektóre osoby sprawiają, że zastanawiam się,
jak by było, gdybym z nimi poszła do Raju
i poznała ich wiek oraz zawód.
Dlatego chcę tam pójść i z innymi facetami.
To ma sens.
- Jest szczera. - Tak, to logiczne.
To było bardzo szczere.
Tak to w tej chwili widzę.
Mogę być jeszcze bardziej szczery czy mam pozostać na twoim poziomie?
A może chcesz, żebym ci trochę pokadził?
Sama zdecyduj.
Jak chcesz.
- Bez kadzenia. - Dobra.
Bądź wystarczająco szczery.
Na moim poziomie.
Gdy cię poznałem, pomyślałem, że będziesz w moim typie.
Tak myślałem,
ale gdy byliśmy w Raju,
nie nadążałem za twoją energią.
Myślałem, że jesteś osobą spokojną.
Ale później świetnie się bawiłem z Ha-jeong.
Dlatego wtedy Ha-jeong była moim wyborem numer jeden.
Ale gdy wróciłem i cię zobaczyłem,
poczułem się tak, jakbym wpadł na byłą dziewczynę.
Ha-jeong też to poczuła.
Cześć.
Fajnie było w Raju?
W porządku.
Rozumiem.
Później stworzyliśmy zespół i zagraliśmy w grę. I…
Znów razem.
W czasie gry czułem…
Mam zejść?
I podobnie się czułem,
- gdy jedliśmy obiad… - Daj ryżu.
- Widziałem, że starałaś się… - Lubisz liście perilla?
…dbać o mnie i byłaś troskliwa.
Dlatego upewniłem się co do ciebie.
Tak się czułem.
Powiem jeszcze szczerzej.
Też jesteś osobą,
która mnie teraz najbardziej pociąga.
Wtedy zrozumiałem, że naprawdę mi na tobie zależy.
Poczułem to.
Rzecz w tym, że zawsze, gdy z tobą rozmawiałem,
odnosiłem wrażenie, że z jakiegoś powodu jesteś na mnie zła. Tak było?
Może trochę.
Co cię irytowało?
Nic konkretnego.
Po prostu myślałam: „Ale jest zajęty gadaniem z innymi laskami”.
Tak to wyglądało?
Ale to prawda. Byłeś tym zajęty.
Tak, chciałem pomówić z Gyu-ri.
- Właśnie. - Mogłaś tak się poczuć.
Ale, jak już mówiłam, rozumiem, dlaczego ci na tym zależało.
Martwiłam się jednak, że mówiłeś o tym z entuzjazmem.
Takie miałam odczucia.
Dlatego byłaś zła?
- Po prostu… - Byłaś poirytowana?
- Trochę mnie to martwiło. - Martwiło cię?
Nie chcę próbować stworzyć czegoś z Gyu-ri.
Wolałbym zobaczyć, jak by z nią było w naturalnych okolicznościach.
- No tak. - Co do nowej uczestniczki,
pewnie pogadamy parę razy, gdy będzie okazja.
Ale pociągają mnie już trzy osoby, więc…
Nie wiem, jak to przyjmiesz,
ale z tej trójki ty mnie pociągasz najbardziej.
Gdybym jutro miał pójść do Raju
i mógłbym sobie kogoś wybrać,
prawdopodobnie chciałbym
pójść z tobą.
Będę o tym pamiętać.
Nie ma potrzeby. Powinnaś pójść z Ha-binem.
Z Ha-binem lub Won-ikiem. Z kim chcesz.
Kto wie? Jak pójdziesz do Raju z kimś innym,
moje uczucia mogą się zmienić.
Jestem ciekaw, co będzie, gdy to zrobisz.
Jak dobrze szczerze o tym pogadać.
- Zdrowo i konstruktywnie. - To prawda.
Gdy dziewczęta rozmawiały ze sobą, było zupełnie inaczej.
- Ostro z niego szydziły. - Tak.
Rozerwały go na strzępy.
Myślałem, że przez całą tę krytykę
Hye-seon przestanie interesować się Gwan-hee.
- Tak. - Nie przestała.
Widzicie, że Gwan-hee pierwszy raz tak szczerze
wyraża swoje uczucia?
„Najbardziej cię lubię”.
Sęk w tym, że w tej chwili może to i prawda,
ale skoro są inne możliwości,
może zmienić zdanie.
To nie jest nic trwałego.
Ale Hye-seon wcale nie lgnie do niego. Wydaje się zrelaksowana.
Chyba nie o to chodzi.
Myślę, że każda kobieta rozmawiałaby z Gwan-hee tak jak Hye-seon.
Myślę, że żadna nie wierzy w niego na tyle,
by wyznać, że jest najatrakcyjniejszy.
- Hye-seon musi coś do niego czuć. - Tak.
Nie wiem. Może ja go nie lubię.
Zauważyłam coś, Da-hee.
Od ubiegłego tygodnia nie kibicujesz Gwan-hee.
- Jest zła. - Wkurza się,
- gdy widzi Gwan-hee. - Nie.
Nie wkurzam się.
Oto co myślałem, słuchając ich rozmowy.
Szczerze powiedziała, co do niego czuje i że ciekawią ją inni.
- Tak. - Wydaje mi się,
że chce obczaić innych facetów,
zanim pewnie wyzna mu uczucia.
To, że tak otwarcie o wszystkim mówili,
wskazuje, że są szczerzy co do swoich uczuć
i gotowi zrobić następny krok, jeśli się uda.
To brzmiało tak, jakby prosili się nawzajem
o zrozumienie sytuacji.
RAJ CHO MIN-JI, CHOI MIN-WOO I LEE JIN-SEOK
Ogromny metraż.
Wejdźmy.
- Cześć. - Cześć.
- Hej. - Cześć.
Cześć.
Cała trójka będzie razem w pokoju.
- To wydaje się dziwne. - I jest.
- Weszli w szlafrokach. - Tak.
Idźcie się umyć.
Dobra.
Kazał im się umyć.
Przeszkadza im w miesiącu miodowym.
Zamówmy jedzenie. Powinniśmy coś zjeść.
Ostatnio popularne jest tteokbokki z sosem różanym.
Tteokbokki? Ona lubi ostre żarcie.
Tteokbokki z owocami morza?
To będzie dla Min-ji.
Zamówmy jej to.
Co jeszcze dla Min-ji?
Zamówmy jej lody czekoladowe z sorbetem.
I weźmy sok pomarańczowy.
Jakby był ojcem Min-ji.
Chcą pokazać, kto lepiej zna Min-ji.
- Walka o informacje. - Tak.
Zamówiliśmy to, co lubisz.
- Cieszę się ze spotkania. - Ja też. Zdrowie.
Jin-seok i Min-woo.
Raj jest rozkoszny.
Tak.
Możemy zamawiać, co chcemy. To jest najlepsze.
Ja też chcę.
- Chcesz? - Tak.
Mam ochotę, bo tobie smakuje.
- To dynia kabocha. - Kabocha?
O której poszliście spać, gdy byłeś w Raju?
Wpół do czwartej.
Ale byliście tylko we dwoje?
Tak, dużo rozmawialiśmy.
O czym rozmawialiście?
- Jesteś ciekawa? - Co?
Min-ji przechyla się w stronę Jin-seoka.
- Wyraźnie. - Wyraźnie w jego stronę.
Dla Min-woo to miejsce może się stać drugim Piekłem.
Wiem.
Min-ji to szczera osoba.
O czym rozmawialiście?
- Jesteś ciekawa? - Co?
- Jesteś ciekawa? - Tak.
Rozmawialiśmy o naszych wartościach.
To był nasz pierwszy dzień.
Pamiętaliście swoje imiona?
Nie pamiętaliśmy.
Była w twoim typie?
- Ona? - Tak.
To był ktoś ładny?
Ona była…
Była w porządku.
Ale zabrakło czasu, bym odkrył, co do niej czuję.
Poszliśmy razem, zanim zdążyłem się zastanowić,
czy się nią interesuję, czy nie.
Min-woo wypowiedział zaledwie parę słów.
Ale na Min-woo czeka Si-eun.
- On ma Si-eun. - Tak.
Nie udziela się,
- skoro ma Si-eun. - Właśnie.
DZIEŃ 5
PIEKŁO
- Uważasz, że jestem ładna? - Oczywiście.
Nie wiedziałaś?
Czyli mogę być pewna siebie.
Tak, możesz taka być.
Tak się cieszę!
Już idą.
- Idą. - Gdzie?
Gdzie są?
Ty pierwsza, księżniczko.
Ale jestem zdenerwowana.
- Idą. - To szalone.
- Kto to? - Idą.
- Już tu są! - Idą!
Nie gadajcie.
- Ojej. - Wrócili.
Boże drogi.
Cześć.
Witajcie z powrotem.
Nie jest zadowolona.
Nie ukryje się takiej miny.
Jin-seok, stęskniłem się.
- Cześć. - Cześć.
Gdy pierwszy raz zobaczyłam tę nową,
pomyślałam, że jest atrakcyjna.
Wydaje mi się, że dużo się śmieje i jest czarująca.
Jin-seok szedł tuż przy niej.
Chciałabym już mu nagadać.
Jin-seok, stęskniłem się.
- Cześć. - Cześć.
Jak się macie?
Min-woo, masz rumieńce.
Pewnie kąpiel była miła.
- Fajnie było? - Podobało się?
I jak było pierwszy raz w Raju?
- Przyjemnie. - Bardzo?
Bardzo fajnie.
- Mina mówi wszystko. - Relaksująco.
- Oboje się ożywili. - Jeszcze jak.
Są odprężeni i szczęśliwi.
No jasne. Przecież po to byliśmy w Raju.
- Jak się leciało śmigłowcem? - Co?
Fajnie było?
- Tak. - Rozumiem.
Hej, przedstawisz się?
Cześć, nazywam się Cho Min-ji.
- Miło was poznać. - Nawzajem.
Niech każdy powie „cześć”.
Myślę, że paru chłopaków może zmienić zdanie.
Może Gwan-hee.
I Ha-bin.
Myślę, że Jin-seok nie, jeśli nic nie zepsuję.
Jest tak tępa?
Rozumiecie mnie.
Jestem zbyt szczery?
- Ja… - Tak?
- Ale fajnie. - Z czym?
Dlaczego?
Nie mogę ci powiedzieć.
Daj spokój.
Min-woo wydaje się weselszy?
- Tak. - Musi być zadowolony.
Jest uroczy.
Kto to?
Ha-jeong?
- Tak, to Ha-jeong. - Co ona robi?
Oparła sobie nogi.
- Siedzi na ścianie? - Tak.
Siedziałaby, gdybyśmy obrócili ekran.
Tak.
Jest urocza.
Min-woo wydaje się weselszy?
- Tak. - Musi być zadowolony.
Jest uroczy.
- Niezły. - Jest jak szczeniak.
- Tak, słodki. - Tak.
Min-woo, jesteś zarumieniony.
- Ja? - Tak.
Wczoraj bardzo czuliśmy nieobecność Jin-seoka.
Ktoś wczoraj podał świetną analogię.
Powiedział, że Min-ji poszła z wilkiem i szczeniakiem.
- On jest chyba wilkiem. - Tak, to wilk.
- A szczeniak… - Nie wygląda jak wilk.
- Wilk się nią zajął. - To raczej wściekły byk.
A nie dzik?
Daj spokój, stary.
Porównuj do czegoś ładnego.
Dlaczego Min-ji was wybrała?
Jego ze względu na wygląd, a mnie, bo byłem zabawny.
Rozbawiłeś ją przez tę krótką chwilę?
- Na pewno ma świetny charakter. - Ma.
- Jest świetna. - Tak myślałem.
Wybrali ją, żeby zmieniła zasady gry.
- Jest tak świetna? - Miła dziewczyna.
- Jest inna. - Wnioskujesz po rozmowie?
- Serio? - Wnosi świeżość.
Byłoby dobrze spróbować z nią pogadać.
Naprawdę?
Mieliśmy mało czasu,
ale próbowała podtrzymywać rozmowę.
Tak?
- Tak. - Rozumiem.
- I to jest ta świeżość. - Tak.
- Już nie jest pewien. - Gwan-hee…
jest zaintrygowany.
- Uważnie słucha. - Tak.
Ale Min-young wydawała się nieco…
Nie była zadowolona.
Ale zajrzał do niej po powrocie.
Chyba tak.
Wciąż mu na niej zależy.
Oczywiście.
Zapracowany jesteś.
Wczoraj Min-young mi powiedziała,
- że tęskniła za tobą. - Naprawdę?
- Pogmatwane. - Miło słyszeć.
Ale wręczyła cztery cukierki.
- Mam jej mieć za złe? - Chyba tak.
Cztery cukierki.
Koniec z tłumieniem emocji.
Powiedz to Min-young.
Nawet to mu dodaje uroku.
To go gryzło.
- Oczywiście. - Tak?
- Jasne. - Myślę,
że Min-young powinna bardziej się postarać.
- Inaczej jej się nie uda. - Tak.
Przybycie Min-ji podekscytowało mężczyzn.
- Masz rację. - Tak.
Widziałem, że Gwan-hee się zastanawia.
Prawie było słychać, jak główkuje.
Na pewno pójdzie z nią porozmawiać.
Jak większość mężczyzn.
Tak.
Dziś panie zagrają w grę o randkę w Raju.
Wiedziałam.
- Jestem kiepska w grach. - Wiedziałam.
Nie chcę grać.
Wszystkie będą zaciekle walczyć. Boję się.
- No coś ty! - Poważnie?
Nagrodą jest Raj.
Nie posiłek? Raj?
- Tam są pudła. - Co?
To pasy?
Nadchodzą uczestniczki.
W dresach wyglądają inaczej.
Ciekawe, jak będzie.
To zapasy koreańskie?
Nie wiem.
Min-ji może wygrać.
Tak. Widać, że trenowała.
Dziś kobiety będą walczyć
o randkę w Raju.
Trzy najlepsze uczestniczki będą kolejno wybierać
mężczyzn, z którymi chcą się udać do Raju.
Teraz ujawnimy dzisiejszą grę.
Proszę otworzyć czarne pudła.
- Co to? - Co to jest?
- To jegichagi? - Co?
Co to jest?
- Co to? - Czapki?
- Co to? - To ogon.
- Co? - To pogoń za ogonem.
- Pogoń za ogonem. - Jak to zrobimy?
Oto zasady dzisiejszej gry.
Każda kobieta musi włożyć czapkę i przymocować sobie ogon do talii.
Do ringu wejdziecie parami.
Na dany sygnał zaczniecie
i wygra ta, która pierwsza zdobędzie czapkę i ogon rywalki.
- Musimy ich pilnować. - O nie.
Oglądane z bliska
- jest bardzo stresujące. - Serio?
Widział zapasy kobiet.
Trudno się to ogląda.
Wolałbym sam walczyć, wiecie?
Może być brutalnie.
Prawda?
Będą rywalizować.
Min-young będzie niezła.
Obym nie starła się z tobą.
- Ze mną? Dlaczego? - Boję się.
Szczerze mówiąc,
dziewczyny wydawały się słabe.
Wyglądają na delikatne i wątłe.
Pomyślałam, że wygram, ale kto wie?
Każda z was wybierze rywalkę, losując kulę.
Wszystkie unikają Min-young?
Lepiej się z nią nie bić.
Zaczynamy od Cho Min-ji. Proszę wylosować kulę.
Mam żółtą.
Dobrze.
- Niebieska. - Ma niebieską.
Czerwona.
Każda ma inny kolor.
CZERWONA AN MIN-YOUNG VS. YU SI-EUN
Współczuję Si-eun.
To przeznaczenie.
Tylko spokojnie.
Trzymaj się.
Serce mi zaraz eksploduje.
Tak się boję.
A jak wylosuję Hye-seon?
NIEBIESKA YUN HA-JEONG VS. CHOI HYE-SEON
- Ojej! - Tak!
Będą walczyć o Gwan-hee.
- Nie wiem. - Ja też nie wiem.
ŻÓŁTA KIM GYU-RI VS. CHO MIN-JI
Tylko nic sobie nie zróbcie.
Zaczynamy pierwszy pojedynek.
Si-eun i An Min-young, proszę wejść do ringu.
Masz to.
Naprzód.
Powodzenia. Ostrożnie.
To będzie nierówna walka.
Dasz radę.
Proszę zacząć po sygnale.
Gotowe!
Dalej!
- Co? - Zaczęły.
Ojej.
Ładnie.
Ale jest silna!
O rety!
- Nie mogę patrzeć. - O nie.
Ale jest silna!
- Chwyciła ją. - Nigdy nic nie wiadomo.
O rety.
Nie.
Jesteś bardzo silna! Co to jest?
Mówiłaś, że jesteś kiepska!
Mój palec.
- Zawzięła się. - Spójrz na nią.
Poluje na ogon.
Dobrze. Czekaj na moment.
- Stała się poważna. - Tak.
Si-eun, super!
Patrzcie, jak Si-eun spoważniała.
Tak. Nakręciły się.
Naprzód.
To straszne.
Lubię tę zadziorność.
Dalej, Si-eun.
- Jest silna. - Min-young.
Dasz radę.
Napnij tułów.
„Napnij tułów”.
Dajesz!
Dobrze. Dasz radę.
- Siłują się. - Uda ci się.
To było szalone!
Oddała jej czapkę.
I pierwsza chwyciła ogon.
Była minimalnie szybsza.
Wygrała Si-eun.
Nie ma mowy.
Ale fajnie.
- Wygrała Yu Si-eun. - Niesamowite.
Dobra robota.
To było szalone.
- Było ostro. - Wyrównane starcie.
Mało brakowało.
- Kolejne. - Drugi pojedynek.
Cho Min-ji i Kim Gyu-ri, proszę wejść do ringu.
- Naprzód. - Dasz radę.
Uda ci się.
- Czekam i na to starcie. - Wiem.
Powodzenia.
Tylko ostrożnie.
Proszę zacząć po sygnale.
Gotowe.
Wydawała się delikatna,
więc myślałam, że wygram i pójdę do Raju.
- Będziemy ostatnie. - Wiem. To stresujące.
- Naprzód. - Dasz radę.
Ale jesteś wątła.
Przykro mi.
„Wątła”, „przykro mi”?
Przepraszam.
O nie.
Ale jest silna!
Min-ji panikuje.
- Tak. - Gyu-ri jest wciąż uśmiechnięta.
Nie daj się zmylić!
O rety!
Ojej, oszczędź mnie!
„Oszczędź mnie”.
Gyu-ri ma charakter.
- Atakuje z uśmiechem. - Jej twarz.
Podcięcie.
- Podcięcie. - To jak zapasy.
Co to było?
To jak zapasy.
Rzuciła ją na ziemię.
Gyu-ri nawet nie mrugnęła.
Z uśmiechem na twarzy.
Wygrała z uśmiechem na twarzy.
Wygrała Kim Gyu-ri.
- Jest silna. - Niesamowita.
Byłam zaszokowana, gdy zrzuciła mi czapeczkę z głowy.
Wstydziłam się tego, co powiedziałam wcześniej.
To było super.
- Ekstra. - Ale super.
Mogła wygrać.
O rety. Serce mi wali.
Ha-jeong.
Nie denerwuj się. Rób, co możesz.
- Będzie dobrze. Ostrożnie. - Uważaj.
Choi Hye-seon i Yun Ha-jeong,
- proszę wejść do ringu. - Delikatnie.
Zaraz będzie po wszystkim.
Tylko bezboleśnie.
Pokaż, co potrafisz. Dasz radę.
Proszę zacząć po sygnale.
Gotowe.
- Jak to się robi? - Stresuje się.
Patrz, jak się porusza.
- Jak to się robi? - Bliżej.
Jest ostrożna.
Hye-seon na nią poluje.
Głowa!
- Sięga po ogon! - Co? Od razu?
Głowa.
Co to?
Głowa.
- Dasz radę. - Głowa.
- Co to? - Czapeczka.
Naprzód.
To straszne.
Ha-jeong oszalała!
Naprzód.
Ha-jeong oszalała!
W chwili, gdy straciła ogon.
Jest wściekła.
- Są urocze. - To jest to!
- To Ha-jeong.
Ha-jeong, ostrożnie!
Nogą.
Kopnęła ją.
Ha-jeong, ostrożnie!
Jest urocza!
Wygrała Choi Hye-seon.
Wszystko dobrze?
To było komiczne.
Ha-jeong.
Ha-jeong, nie można tak kopać.
Hej.
- To nie UFC! - Miałaś przegrać z wdziękiem.
- Co zrobiłam? - Walczyłaś jak w UFC.
Co to było?
Uważa, że to zabawne.
Jest urocza.
- Uwielbiam Ha-jeong. - Ja też.
- Ale z niej numer. - Jest urocza.
Rozbawiła mnie.
Jesteś najlepsza.
Nic nie pamiętam.
W ostatniej walce wezmą udział trzy osoby.
Yu Si-eun, Kim Gyu-ri, Choi Hye-seon,
proszę wejść do ringu.
Nie zrańcie się. Naprzód.
Do dzieła.
- Wszystkie są silne. - Tak.
Każda chce wygrać.
Bilet do Raju nie wymaga połączenia się w parę.
Mogę zabrać, kogo zechcę.
Dlatego wybrałam kogoś, z kim prawie na pewno nie stworzę pary.
Ciekawi mnie Min-woo, więc wybrałam jego.
Do Raju zabiorę ze sobą Min-woo.
YU SI-EUN
Przeczuwam, że tym razem Gyu-ri też go wybierze.
Dlatego powinnam przynajmniej z nią wygrać.
Tym razem…
chciałabym pójść z Min-woo albo z Min-kyu.
Wszystkie wybierają tego samego.
Wszystkie chcą Min-woo.
Nie chciałam, by mi go odebrano, więc dałam z siebie wszystko.
Naprzód.
Analizują przeciwniczki.
Te laski są straszne.
Mierzą się wzrokiem.
Czemu na mnie patrzysz?
Gyu-ri była bardzo silna.
Si-eun była zadziorna.
Wymieniły się spojrzeniami.
Działają razem.
Dwie na jedną.
Ale szybko.
Hye-seon była szybka.
Si-eun jest zła.
Jest wściekła.
Ładnie.
Ostrożnie.
- Co? - O nie!
O nie.
- Nie spadła. - Si-eun odpadła.
3. MIEJSCE: YU SI-EUN
O nie. Si-eun.
Byłaś świetna.
Zawsze wygrywa z uśmiechem.
Chwila.
Poczekaj!
Czekaj!
Poczekaj!
Czekaj!
- Co? - Czekaj!
Jest bardzo silna.
- Poczekaj! - Jest bardzo silna.
Nie! Czekaj!
Gyu-ri wygrała.
Widzieliście to?
Czekaj!
- Co? - Niewiarygodne.
To zabawne!
Choi Hye-seon odpadła.
1. MIEJSCE: GYU-RI 2. MIEJSCE: HYE-SEON
Znów mam gęsią skórkę.
Chodź tu. Hej. Masz coś we włosach.
Twoje włosy.
- Gwan-hee jest słodki. - Gwan-hee.
- Było ostro. - Hye-seon.
Wszystko dobrze?
Fajnie było.
- Dobrze się czujesz? - Było super.
Nie ma z nią żartów.
- Gyu-ri jest bardzo silna. - Super.
A jednak jest twarda.
Wydawała się wątła.
Myślałem, że Gyu-ri będzie się wzbraniać,
a ona rzucała ludzi na ziemię.
Nie sądziłem, że będzie agresywna.
Zwykle jest spokojna i opanowana.
Nie chciała, by inni ją zobaczyli w rozsypce,
ale nawet do tego nie doszło.
Zajęła pierwsze miejsce.
Wygrała z uśmiechem na twarzy.
Dobrze wyglądam?
- Tak. - Tak?
Naprawdę masz problemy.
Dobrze się bawiłeś?
Co jest grane?
To był cios bezpośredni.
Urocze podejście.
- Dobrze się bawiłeś? - Spytaj, czemu wręczyła cztery cukierki.
Odszukam je.
To było straszne.
- Dokąd idziemy? - Dobrze się bawiłeś?
Po prostu sobie żartowaliśmy. Ona, ja i Min-woo.
- Rozumiem. - Tak.
- Co? - To straszne.
- Czemu? - Jak na przesłuchaniu.
- Już o tym nie mówię. - Okej.
Nie spędzałem z nią czasu tak, jak z tobą.
- Na pewno? - Oczywiście.
Naprawdę?
- To co robiliście? - Co?
Co robiliście?
Chodziliśmy sobie w wodzie.
My też to robiliśmy.
No tak, z tobą…
Nosiłem cię na plecach jak dziecko.
- Jak mój tata? - Można tak powiedzieć.
Przewidziałam, że pójdziesz.
- Serio? - Tak.
- Czemu tak myślałaś? - Ona przyszła w środku,
więc musiała wybrać kogoś przystępnego i męskiego.
Nie wybrała mnie z uwagi na męskość, tylko poczucie humoru.
Powiedziała, że jestem zabawny.
Co?
Rzeczywiście żartujesz i lubisz się z każdym.
Bawię się tylko przy tobie.
Powinnaś się lubić ze wszystkimi.
Teraz już tak jest.
- Po prostu trochę marudzę. - Nie będę zły,
nawet jak pójdziesz do Raju.
- Sytuacja się zmieniła. - Prawda?
- Urocze. - Czemu by o tym milczeć?
Dziewczyna wręczyła cztery cukierki. Nie ma nic do gadania.
Hye-seon podsunęła mi dwa scenariusze do przemyślenia.
Ale pierwszy mi się nie spodobał.
Czyli jaki? Powiedz.
- Idziesz do Raju. - Tak?
- I zmieniasz tam zdanie. - W porządku.
Wahasz się, ale w końcu wybierasz mnie.
Gdyby tak się stało, nie wybrałabym cię.
A drugi?
Twoje uczucia się nie zmieniają. Ale pierwszy mi nie pasuje.
Pierwszy?
To tajemnica.
- Idę. - Dobra.
- Szczerze. Pierwszy? - Dobrze.
Niby jak? Tylko raz spędziłem z nią czas.
A jeśli spędzisz drugi raz?
Dobra jesteś w te klocki.
- Co? - Twoje pytania są dziś celne.
Daj mi jasną odpowiedź.
Nie byłoby fajnie.
Więc tak teraz jest?
Wręczyłaś cztery cukierki.
- Idę. - Dobra.
- Przestań. - Muszę wiosłować.
- To ocean. - Walnę cię tym.
Jesteśmy na środku oceanu.
Fajnie, że się dobrze bawiłeś.
Chcę z tobą pójść na basen.
- Na basen? - Tak.
- Uczucia Jin-seoka chyba się zmieniły. - Tak.
To widać po jego minie.
Mogła go lepiej traktować, gdy miała możliwość.
Trochę nieładnie, że Min-young tak z nim rozmawia.
- Zadaje pytania naprowadzające. - Tak.
- Teraz też. - Wiadomo.
Może tym łatwo zamęczyć przepytywanego.
- Racja. - Nie powinna tak robić.
Dotychczas Jin-seok ją uspokajał…
- Tak. - …mówiąc, że się nią interesuje.
- Nie mówił, że to tajemnica. - Tak.
Ale to Min-young sprawiła, że zmienił zdanie.
- To prawda. - Zgoda.
Kto tam jest?
Wszyscy faceci.
Wyjdziemy na dwór?
- Chodźmy. - Dobra.
Cześć.
- Co robicie? - Cześć!
Po co się wystroiłaś? Nie idziesz do Raju.
Wiem. Nie wierzę, że one trzy idą do Raju.
Poszło ci lepiej, niż myślałem.
- Tak? - Rywalka była za mocna.
Była.
- Co to jest? - Co to było?
Si-eun przechyliła głowę.
Jak w Przed wschodem słońca. Inaczej.
Porozmawiamy?
- Jasne. - Fajnie się oglądało grę.
Nie rozmawialiśmy dłużej.
- Prawda? - Tak.
Min-woo zdobył się na odwagę.
Fascynujące.
- Pachnie romansem. - Tak.
- Wygodnie. - Naprawdę?
- Chcesz? - Ja? Tak.
Pasuje ci do koszuli.
- Ta? - Tak.
Masz rację.
- Jak wczorajszy obiad? - Był nudny bez ciebie.
- Naprawdę? - Tak.
- Rozmawialiśmy dotąd tylko raz. - Tak.
Oboje tak się wstydziliśmy,
- że nie pogadaliśmy porządnie. - Wiem.
Ale byłam wdzięczna, że próbowałeś mnie zagadywać.
- Też chciałam porozmawiać. - Naprawdę?
- Tak. - Dzięki.
Pierwszy podszedłeś i spytałeś, czy możemy pogadać.
Teraz już jesteś śmielszy.
- Jest coraz lepiej. - Zdecydowanie.
- Ale oboje… - Masz tu szminkę.
Tak?
- Już? - Czekaj.
Starłeś?
Już.
- Makijaż mi odszedł? - Trochę.
- Trochę? - Tak.
- Odszedł? - Muśnij.
- Dobrze? - Tak, dobrze.
- Co to? - To było miłe.
- Co? - Co to za klimat?
- Dobrze wyglądają razem. - To prawda.
Chyba nic nie miała na twarzy.
Też tak myślę.
Masz świetny strój.
Prawda? Bo idę do Raju.
Było mi smutnawo. Chciałam wygrać.
- Tak? - Tak.
Naprawdę?
Chciałabym tam kogoś zabrać.
Serio?
Prawie powiedziała „ciebie”.
Chciałabym tam kogoś zabrać.
Serio? Już zdecydowałaś?
Tak.
Zależy mi na dobrej rozmowie, fajnej chemii.
- Wiesz? - Mówiłaś.
Tak. Osobą, z którą wygodnie mi się tu rozmawia…
Nie powiem, że to ty, ale… to ty.
Nie powiesz, że to ja, ale to ja?
Naprawdę. W każdym razie…
Bardzo bym chciała pójść z tobą do Raju, ale nie pójdę,
jeśli któraś pierwsza cię wybierze.
- Naprawdę? - Tak.
Moglibyśmy tam poważniej porozmawiać.
- Też tak myślałem. - Tak.
Dlatego chciałabym pójść z tobą.
Ale zajęłam trzecie miejsce.
Trzecie. Jestem zawiedziona.
- Tak? - Bardzo.
Dziś chyba nie zasnę.
Nie, byłaś świetna.
- Tak? - Znakomita.
Ciekawe, jak się dziś ułoży.
- Wiem. - Prawda?
A jeśli inna cię wybierze?
- Ktoś inny? - Tak.
Najważniejsze, kto cię wybiera.
Byłoby miło, gdyby to był ktoś, kogo chciałbym lepiej poznać.
Nie interesują cię?
Kto wygrał? Hye-seon i…
- Gyu-ri. - Gyu-ri.
Poprosiłem o rozmowę, bo najbardziej chciałem pomówić z tobą.
Jeśli tu zostanę albo…
A jeśli pójdziesz?
- Jeśli pójdę? - Tak.
Nie zapominaj o mnie.
Dobrze.
Dobrze. Nie zapomnę.
Ale…
Ptaszek się rozgadał.
- My tu rozmawiamy. - Serio?
Może chciał nam przeszkodzić. To chyba był zły omen.
Jakiś komunikat.
Daj spokój. Nie wiemy.
- Tak myślisz? - Tak.
Marzenia się spełniają.
- To prawda. - Tak.
Chciałabym, żebyś o tym marzył.
Jasne.
Módl się.
- Będę. - Módl się o mnie.
Jak będziesz się modlił?
Intensywnie.
- Co to? - Kibicuję Si-eun.
Oni już są w Raju.
- Podoba mi się ich szczerość. - Wiem. Mnie też.
- Czy nie o to nam chodziło? - Absolutnie.
Min-woo zaczął demonstrować swój prawdziwy urok.
Dlatego że jest z Si-eun.
Ona mu się podoba.
Ale jest od niej młodszy.
Ciekawe, jak to się potoczy.
Min-woo jest od niej młodszy. O trzy lata.
Chodź.
Zdecydowałaś?
- Ja? - Tak.
Chyba tak.
Kto to?
Tajemnica. Dlaczego? Ku któremu się skłaniasz?
- Chcę pójść z Min-woo. - Z Min-woo?
Z tym samym.
Si-eun chyba nie wie, że Hye-seon też myśli o Min-woo.
- Raczej nie wie. - Prawda?
Nigdy nic podobnego nie mówiłam,
ale cieszę się, że z nim dziś pogadałam.
Naprawdę?
Skąd taka pewność co do niego?
- Oboje… - Naprawdę?
Nie czułam tego przy innych, ale serce bije mi żywiej z powodu Min-woo.
Serio? O Boże.
Ale muszę go lepiej poznać.
Wcześniej krótko rozmawialiśmy.
A teraz opowiedzieliśmy sobie, co do siebie czujemy.
Myślę, że gdy pójdę z nim do Raju, mój stosunek do niego się wyklaruje.
Chciałabym tego.
- Teraz gdy Hye-seon zna jej uczucia… - Jest zbita z tropu.
A jeśli i tak wybierze Min-woo?
- Nie zrobi tego. - Wykluczone.
- A jeśli wybierze… - Byłoby niezręcznie.
Nawet rzuciła: „O Boże”.
- Nie zrobi tego. - Wiecie, jak by było najlepiej?
Gyu-ri chciała pójść z Min-kyu albo z Min-woo.
- Tak. - Jak pójdzie z Min-kyu,
a skoro Hye-seon wie, co czuje Si-eun…
- Powinna ustąpić? - Nie jest zakochana w Min-woo.
Chce tylko odmiany, więc gdyby ustąpiła, obie mogłyby…
Gdyby Hye-seon tego nie usłyszała, myślę, że wybrałaby Min-woo.
Teraz gdy już wie, zapewne zmieni zdanie.
- To by ją gryzło. - Tak.
Kibicuję Min-woo i Si-eun.
- Liczę, że pójdą razem do Raju. - Tak.
Teraz wybierzemy pary, które udadzą się na randkę do Raju.
WYBORY PAR DO RAJU
Zaczynamy od Gyu-ri, która wygrała.
Wybierz, proszę, osobę, z którą chcesz pójść do Raju.
Osobą, z którą chcę pójść do Raju, jest…
- Nie denerwuj się. - Nie potrafię.
Miłej zabawy, Min-kyu.
Cześć.
A jeśli wybierze Min-woo?
A jeśli Gyu-ri porwie Min-woo?
Wiem. Okazałoby się, że gadaliśmy bez celu.
Ona nawet trzymała się za ręce z Min-kyu.
Kim Gyu-ri wybrała…
Choi Min-woo.
Widzicie? A nie mówiłem?
O nie.
Choi Min-woo.
Min-woo.
Choi Min-woo, podaj rękę Kim Gyu-ri i udacie się do Raju.
Choi Min-woo.
Choi Min-woo, podaj rękę Kim Gyu-ri i udacie się do Raju.
Co jest grane?
Min-woo ma teraz powodzenie.
- Wiem. - Jest niezły.
Zdziwiłem się.
Lecimy?
Nie spodziewałem się.
- Nie? - Nie.
- Serio? - Naprawdę.
Si-eun jest taka…
- To widać. - Musi patrzeć,
jak ten, który jej się podoba, odchodzi z inną.
- Rzadko się to zdarza. - Tak.
Ale dzisiaj Si-eun musi to znosić.
Gyu-ri wybrała Min-woo pierwszego dnia.
Tak?
- Zostali razem w Piekle. - Mają wspólną historię.
Czy to naprawdę się dzieje?
Zaskoczony? Wybrałam cię pierwszego dnia.
To niespodzianka.
Po połączeniu jeszcze nie rozmawialiśmy.
- Wiem. - Dlatego.
Ale bawmy się dziś dobrze.
Wiedziałem, że go wybierze.
- Ty z nią raz byłeś. - Tak, byłem.
To prawda.
Co by nie było, zanim to się skończy, pójdę z Gyu-ri.
Teraz Choi Hye-seon, która była druga.
Myślę, że Hye-seon wybierze Gwan-hee.
Powiedziała mu, że wybierze kogoś innego.
- Ale kogo miałaby wybrać? - Nikogo.
Ciekawe, kogo wybierze Hye-seon.
Trudno ją rozszyfrować.
Teraz Choi Hye-seon, która była druga.
Choi Hye-seon, wybierz, proszę, osobę,
- z którą chcesz pójść do Raju. - Ciekawe, kogo wybierze.
Osobą, z którą chcę pójść do Raju, jest…
Son Won-ik.
- Jasne. - Son Won-ik,
weź za rękę Choi Hye-seon i udajcie się do Raju.
Gwan-hee jest rozczarowany.
Spodziewałeś się tego, Gwan-hee.
- Jest zawiedziony. - Trzy razy potarł twarz.
Dwa razy pionowo, raz poziomo.
- Son Won-ik. - Miłej zabawy.
Son Won-ik,
- weź za rękę Choi Hye-seon… - To obłęd.
…i udajcie się do Raju.
Won-ik jest jednym z chłopaków, których chcę lepiej poznać.
Ale raczej nie wybralibyśmy się nawzajem,
więc go wybrałam, skoro nadarzyła się okazja.
- Zjedzmy dużo pyszności. - Brzmi nieźle.
- Już się czuję komfortowo. - To dobrze.
Z kim teraz pójdzie Si-eun?
Ciekawe, kogo wybierze Si-eun, skoro Won-ik jest zajęty.
Gwan-hee?
Nie wiem.
Gwan-hee to drugi najlepszy wybór.
Czemu Ha-jeong stawia na Gwan-hee?
To jej punkt widzenia.
Osobą, z którą chcę pójść do Raju, jest…
Park Min-kyu.
weź za rękę Yu Si-eun i udajcie się do Raju.
Wybrała mnie?
- Powiedzieli moje imię? - Park Min-kyu.
Cześć.
- Idziemy? - Gotów?
Tak. Chodźmy do Raju.
- Ostrożnie. - Dobrze.
Chciałem cię lepiej poznać.
- Wiem. Prawda? - Dzięki.
Wreszcie idziemy razem.
Tak mi przykro.
Poznajmy się dziś lepiej.
- Świetny pomysł. - Dobrze.
Wydają się odmienieni.
Myślę, że Hye-seon później wybierze Gwan-hee.
Tym razem chce poznać innych mężczyzn.
To chyba zemsta za wszystko, co dotychczas zrobił.
Gdy rozmawiała z innymi dziewczętami,
też na niego narzekała.
Na jej miejscu
nie chciałabym drugi raz pójść z nim do Raju.
Powiedziała mu nawet, że go nie wybierze.
W Piekle może być ciekawie.
Ha-jeong i Gwan-hee są w Piekle z nową uczestniczką, Min-ji.
Wyjdźmy.
O tej porze dnia widok jest imponujący.
Jest pięknie.
Usiądźmy tu.
Gdziekolwiek.
Dobry Boże.
Nie mogę zebrać myśli.
Jak tu ślicznie.
- Rzeczywiście. - Pasuję do tego miejsca?
Można tak powiedzieć.
I znowu jej duma.
- Masz coś do powiedzenia? - Nie, tylko…
Po prostu wydawało mi się,
że byłam dla ciebie zbyt surowa. Chcę przeprosić.
Przeprosić?
Chcę ci powiedzieć, że przepraszam.
Chyba żałuje tego, co powiedziała.
Jest odważna, wspominając o tym.
Ha-jeong to szczera osoba.
- No cóż… - Wczoraj, gdy rozmawialiśmy,
poniosło mnie i byłam dla ciebie zbyt ostra.
Wiesz…
Po prostu…
- Po prostu? - Tak…
Nie tylko ty. Ja się zachowywałem podobnie.
A jednak…
Powiedziałam rzeczy, którymi mogłam cię urazić.
To mi leżało na sercu, więc chciałam cię przeprosić.
Przepraszam.
Co to za nagłe przeprosiny?
Szczerze mówiąc,
wczoraj tylko my się kłóciliśmy.
Co? Uważam, że tak nie było.
W Raju też się nie kłóciliśmy.
Gdy nie uzyskam oczekiwanej odpowiedzi albo coś mnie wkurzy,
bywam szczery i mówię, co myślę.
Wiem, że i ty nie owijasz w bawełnę.
Chciałam cię przeprosić, bo to mnie martwiło.
Nie przejmuj się.
- Na pewno? - Ja się nie przejąłem.
Co za ulga.
Wydawało mi się, że byłam zbyt surowa wobec ciebie
tylko dlatego, że miałeś inne zdanie niż ja.
Dlatego czułam się winna.
Rozumiem.
Doceniam to.
Chciałbyś coś jeszcze powiedzieć?
No cóż…
Nie miej wyrzutów sumienia. Nie żywię do ciebie urazy.
Skoro już o tym pogadaliśmy, chcę, żebyś puściła w niepamięć,
co było kiedyś.
Ja też zapomnę.
Okej. Brzmi nieźle.
Dobrze.
Oby im się ułożyło.
Jak to? Mają zapomnieć o wspólnych wspomnieniach?
Nie o to chodzi.
Powiedział, żeby się nie obwiniała.
- Za to, co się stało. - Serio?
Nie mówił o zapominaniu wspomnień.
Zrozumiałam to, co właśnie powiedział, tak jak ty.
- Prawda? - By to zakończyć…
W żadnym wypadku.
- Nie? - Nie.
Wydawało mi się, że Gwan-hee jej powiedział,
że już mu nie zależy na tym, co ona robi,
- i stała się dla niego nieważna. - Tak to zrozumiałam.
- Ha-jeong jest już nieważna. - Nie.
- Kyuhyun… - Też tak myślę.
Nie obchodzi go, czy ona go lubi, czy jest surowa.
Cokolwiek robi, to go nie rusza.
- Tak to widzę. - Ja też.
- Nie. - Pomyśl, Kyuhyun.
Gdyby chciał rozwiązać ten problem, rozmowa nie zakończyłaby się na tym.
Myślę, że Kyuhyun to wie w głębi serca.
- Po prostu to wypiera. - Wypiera.
- Chce, żeby byli razem. - Pomyślcie o tym.
Powiedział Hye-seon, że nie walczy o Gyu-ri.
Ale gdy pojawiła się Min-ji,
wyznał, że znów go interesują trzy osoby.
To znaczy, że Ha-jeong wciąż wchodzi w grę.
Ha-jeong, Min-ji i Hye-seon.
- Ale jest nisko na liście. - Też tak uważam.
- Nie przetrwają tego. - Zgoda.
- Ha-jeong miała resztki nadziei. - Tak.
Przeprosiła i próbowała z nim rozmawiać,
ale Gwan-hee był chłodny.
- Ha-jeong bardzo się starała. - Owszem.
Wierzę, że jeszcze jest dla nich nadzieja.
To jest to.
Ja je zrobiłem.
Ale tu są dwie osoby.
Idź i zrób sobie z nią zdjęcie.
- Zdjęcie? - Nie macie aparatu?
Jakie ładne. Może to?
Ha-jeong!
Jak ładnie wyglądasz.
- Serio? - Powinnaś je zabrać.
- Pokaż. - Jak ci ładnie.
Gwan-hee.
Wczoraj nazwałeś mnie Dipsy.
- To byłeś ty? - Nie, to on.
To był on?
- Byłam zła na ciebie. Przepraszam. - To ty?
- Ja cię porównałem do trawy. - Co?
- Nawet nie pamiętasz. - To był ładny komentarz.
Chodźcie tu. To twoja wina. Ja i tak mam zszarganą reputację.
Co? O nie.
- Słodycze? - Tak.
Nie myśl, że jestem złym człowiekiem.
Oprowadź mnie.
- Wycieczka? - Tak.
Co chcesz zobaczyć?
Skoro nazwałeś mnie trawą…
I to z Dipsy…
Naprawdę, ja…
Czemu pomyślałaś, że to właśnie ja?
- Bo dobrze ci było w czerwonym. - Rozumiem.
- Widziałaś tę część? - Nic jeszcze nie widziałam.
Okej.
Od czego zaczniemy? Może od tej studni?
- Jest studnia? - Tutaj.
Nie muszę jej oglądać.
Ha-jeong…
- Mój Boże! - Biedactwo.
Nie tutaj. Jest dużo robali.
Bez szaleństw.
- Jest tam łódka. - Rozumiem.
Jest mała. Niewygodnie się w niej je.
Plaża po drugiej stronie nadaje się do treningów.
- Jest druga plaża? - Tak.
Są tu dwie plaże.
Aha.
Żeby potrenować, idę na drugą stronę.
Mniej więcej tu.
- Dobrze się wczoraj bawiłaś? - Wczoraj? Tak.
Wszyscy mówią, że jesteś zabawny.
Nie znają mnie zbyt dobrze.
Dlatego mnie ciekawisz.
Jestem zabawny, ale potrzebuję czasu, by się otworzyć.
Rozumiem.
Wczoraj wszyscy się zżyliśmy.
Co ze mną?
No cóż…
Niemal się nie znamy.
Rozmawialiśmy tylko raz,
ale wszyscy mówią, że masz świetny charakter.
Ja po prostu…
Zgadzasz się z nimi?
Zgadzałem się do pewnego momentu.
- Co to znaczy? - Po prostu…
Wydawało mi się, że sytuacja między nami jest niezręczna.
- Ze mną? - Dlatego myślałem…
Że ci się nie uda?
Nie to. Uznałem, że nie będę próbował.
- Poważnie? - Przecież…
Skoro jesteś taka świetna, wszyscy faceci będą chcieli cię poderwać.
A ty? Nie jesteś facetem?
Po prostu myślę, że nie…
Zyskała punkty.
A ty? Nie jesteś facetem?
Myślałem, że ci się nie podobam.
Co?
Powiedziałaś Jin-seokowi, że jestem najbardziej nieprzystępny.
To prawda. Myślałam, że się mną nie interesujesz.
Nie zdjąłeś nawet okularów. Nawet teraz.
Nie. Zdjąłem je przy tobie.
A po co ci one teraz?
- Nie są przeciwsłoneczne. - Zwykłe?
- Pokaż. - Blokują światło niebieskie.
Fajnie mi?
- Pasują ci do stroju. - Serio?
Gwan-hee jest… jak by to ująć?
Wydaje się spięty.
Chyba go zainteresowała.
Jak zawsze na początku.
- Naprawdę? - Tak.
- Bywał spięty. - To początek.
Zainteresowałaś się mną, bo Jin-seok opowiadał ci o mnie?
Dużo mi mówił o wszystkich, ale ty byłeś najbardziej pamiętny.
Najbardziej pamiętny.
Nazwanie mnie Dipsy nie musiało być złośliwe,
więc chcę cię o to spytać,
ale to nie byłeś ty. To dobrze.
Porównałem twój strój do trawy.
Uznałam to
za komplement.
Świeża jak trawa.
- Jasne. - Tak się poczułam.
- O to chodziło. - Ale ci nie mówiłam.
Twój strój był podobnego koloru.
To prawda.
Powinienem teraz podziękować Jin-seokowi.
Rozmawiasz ze mną, bo ci powiedział, że jestem zabawny.
Jestem wdzięczny. Sądziłem, że nie zdołam z tobą pogadać.
Czemu tak myślałeś?
To oczywiste, prawda?
Tak? Chciałam z tobą porozmawiać, więc cię zagadałam.
Przyszłam do ciebie.
Zobaczyłaś, że przechodzę.
Nie. Szukałam cię.
- Serio? - Tak.
Rozumiem.
- Z żadną z dziewczyn… - Tak?
…nie rozmawiałem na początku tyle, co z tobą.
- Ze mną? - Tak.
To dziwne, że tyle rozmawialiśmy.
Bo jestem gadatliwa.
Ja zwykle tyle nie mówię.
Ale ty jesteś bardzo…
- Zabawna? - Ze wszystkimi żyjesz w zgodzie.
Ze wszystkimi?
Wszyscy cię lubią.
Wszyscy?
Mówię tylko to, co czuję.
- Tak czujesz? - Tak.
Z Min-ji najszybciej znalazłem wspólny język.
To mnie naprawdę zaskoczyło.
Zdziwiłem się, gdy mnie zagadnęła,
a sama rozmowa mnie zaszokowała.
Była jak powiew świeżego powietrza.
Tak się dzisiaj czułem.
Nikt nie czuje się nieswojo przy Min-ji.
- Właśnie widzę. - Umie nawiązywać rozmowę.
Wczoraj przy Jin-seoku
- taka nie była. - Tak.
To inne oblicze Min-ji. Nie wiem, jak to opisać.
Podrywała go bez ogródek.
Tak. Wspięła się na wyższy poziom.
Wszyscy byli razem,
gdy poprosiła, by ją oprowadził i go zabrała.
Powinniśmy się od niej uczyć.
- Tekst o Dipsy był pretekstem. - Można się od niej uczyć.
Chciała z nim pobyć sam na sam.
Gdyby to ją bolało, poprosiłaby Ha-bina.
Chciała ukarać tego od Dipsy.
Ale to był Ha-bin, więc pochwaliła uwagę o trawie.
Miałam złe przeczucie, gdy Jin-seok wspomniał o Gwan-hee.
Przewidziałam to.
Min-ji była zainteresowana, gdy mówił o Gwan-hee.
Gdy usłyszała, że jest zabawny.
Rety.
- Wspaniale. - Jak ładnie.
Jedzcie.
Dziękuję za jedzenie.
- Smacznego. - Jedzcie.
Mogę wziąć ten talerz?
Oczywiście.
Ryż jest…
Jak ty dużo jesz.
Dobre.
To dziwne po diecie marchwiowej.
- Dziwne? - Tak.
Nie mów tak, bo znów nam dadzą marchew.
Cofam to. Nigdy więcej.
Nie pozwólmy na to.
- Nie jesteś zmęczony? - Nie.
Jesteś śpiąca?
- Masz dużo energii. - Padnę później,
koło 20.
Pewnie spałaś w wygodnym łóżku.
Czemu?
Pewnie byłaś szczęśliwa.
Znów mówi o wczorajszym dniu?
- Po co to robi? - Szkoda.
Chciałaby z nim pogadać,
- ale jej nie wychodzi. - Nie potrafi.
- Tak. - Min-young.
Pewnie spałaś w wygodnym łóżku.
Czemu?
Pewnie byłaś szczęśliwa.
Jemy.
- Słucham? - Jemy, a ona…
- Fajnie jest? - Świetnie się bawię.
Nie mogę się najeść.
Zimno.
Idź po kurtkę.
- Nie mam. - Nie?
- Wybacz. Nie noszę… - Mam tylko bluzy.
- Masz zasuwaną? - Nie.
- Chcesz moją? - Mam tylko jedną.
Pożycz mi.
Dam ci herbaty, bo jedliśmy słone.
Jeśli Min-ji powie, że jest zimno, a Gwan-hee odda jej swoją bluzę…
Albo przyniesie tę zasuwaną…
- Tylko jedna. Proszę. - Jasne.
- A ja? - Ty też.
Rano mam wzdęcia.
Dziękuję.
Rano mam wzdęcia.
- Co? - Wzdęcia.
Tak się dzieje, jeśli jesz i idziesz spać.
To prawda.
Zjedliśmy przed snem ostre danie.
Co jedliście wczoraj?
Jedliśmy tteokbokki.
- Curry też? - Tak.
Nie spróbowałeś…
Zgadza się.
Szczęściarz. Jadłeś coś lepszego.
Tak. To prawda.
- Zakrztuszę się. - Jedz.
Jest jak żona, która beszta męża, który wrócił zalany.
Dosyć.
Zabawne.
Usiądę i będę patrzył, jak jedzą.
Nie trzeba.
Ale wy…
Nieważne.
Min-young, przestań.
Ona inaczej nie umie.
Naprawdę.
Facet będzie czuł coraz większy dyskomfort.
- Tak. - Tak.
Musi być skrępowany.
Min-ji dowiaduje się, co się dzieje między nimi.
Rzecz w tym, że mężczyźni tego nie lubią.
To byłoby urocze, gdyby z nim rozmawiała w cztery oczy.
Ale ona to powiedziała w obecności innych
i może mu się to nie spodobać, bo to krępujące.
- Kobiety też tego nie lubią. - Prawda?
Niech wreszcie przestanie.
Min-young nie potrafi dobrze wyrazić tego, co czuje.
Ma prawo być zła, ale źle to wyraża.
Warto zauważyć, że Min-ji czuje się nieswojo.
Myślę, że decydujące dla Min-ji będzie to,
czy Jin-seok podtrzyma ją na duchu.
Niecierpliwie czekam na noc w Piekle.
- Bardziej niż na Raj. - Jasne.
- Skupiamy się na Piekle. - Tak.
Min-ji, jesteś nowa. Pytaj nas, o co chcesz.
- Zobaczmy… - Od razu pytania?
- Tak. - Dobra.
Myślisz, że zmienisz zdanie?
- Ojej. - Przesadziłam?
„Dalej będziesz lubić Jin-seoka?”
Ale stresujące.
Jest zdenerwowany.
Odważny ruch.
Myślę, że nie.
Znajdźcie sobie pokój.
Najpierw ty, później ja.
- Spytać ciebie? - Kogo chcesz.
Kto najbardziej zapadł w pamięć?
Kto?
- W pamięć? - Tak.
Ten, o kim myślisz.
- Szczerze. - Szczerze? Ty.
Nie wiedziałem.
- Pierwszy raz to mówisz. - Wiem.
Byłaś w Raju?
- Byłam. - Ze mną.
- Serio? - Tak.
Jak się teraz czujesz?
- Zbyt bezpośrednio? - Po prostu…
Gramy w „prawdę lub wyzwanie”?
Jestem ciekawa.
Niewiele o was wiem.
Co myślisz po tym,
jak usłyszałaś wyznanie Ha-bina?
- Myślę… - Szczerze.
Od jakiegoś czasu chciałam pójść z Ha-binem do Raju.
A to niespodzianka.
Ha-bin wreszcie w Raju?
Skończyliśmy, tak? Mogę wyjść do drugiego pokoju?
Dlaczego?
Nie skończyliśmy? Wszystko jasne.
- Nie. - Co?
Nie skończyliśmy.
Chcecie wyjść?
Porozmawiajmy przy stole.
Jestem ciekawa, bo nie wiem, co czujesz.
- Ja? - Tak.
- Ha-jeong? - Nie rozmawiałam z tobą.
- Pytaj. - Rozumiem.
Do tej pory z nikim nie rozmawiałam o tym,
co czuję, ani o niczym takim.
Możecie być ciekawi.
Nie wiecie, co czuję,
ale ja sama tego nie wiem.
Rozumiem. Ale zdecydowałaś się?
Jestem tego bliska.
Ale zabawa!
Jest tego bliska. Nic nie jest przesądzone.
Pachnie romansem.
Ty też mało mówiłeś o swoich uczuciach, prawda?
- Ja? - Jak Ha-jeong.
- Właśnie. - O uczuciach.
Gdy rozmawiałam ze wszystkimi, mówili,
że nie potrafią cię rozszyfrować.
Mnie?
Nie rozumiem. Wyznałem to publicznie.
Naprawdę?
Bo wspomniałeś o zbyt wielu osobach.
- Ja… - O Gyu-ri…
- Hye-seon. - Hye-seon i o mnie.
Był nami zainteresowany.
Tak, wymieniłem je trzy.
Twoje uczucia zmieniły się?
Zmieniły się i podjąłem już decyzję.
- Podjąłeś? - Tak.
- Naprawdę? - Tak.
Jestem już zdecydowany, więc jutro
o tej porze w grę będzie wchodziła tylko jedna osoba.
I gdy jutro o tej porze się zdecyduję,
pozostanę jej wierny do końca.
Naprawdę?
Jeśli pójdzie zgodnie z oczekiwaniami.
Naprawdę?
Chodzi o Hye-seon?
- Czy o Min-ji? - Min-ji?
- Tak. - Założę się.
Po jednej rozmowie?
Wyznał, że coś czuje.
Pamiętacie jego wywiad na plaży?
Mówiłeś, że interesuje cię Ha-jeong, tak?
- Tak. - Wchodzi w grę,
że jeszcze zmienisz zdanie?
No cóż…
Nie udało nam się poważnie porozmawiać.
Chciałbym z nią najpierw pogadać.
Zróbcie to. Niedługo wrócę.
- Dobra. - Też chcę pogadać.
Dobrze.
Oni chyba coś knują.
Głowa mnie boli.
Jaką poważną rozmowę miałeś na myśli?
- Sprowadza się do jednego. - Czego?
Nie chciałbym…
poważnie z tobą rozmawiać tutaj.
Co?
Co to znaczy?
No cóż…
Chcę pójść gdzieś, gdzie moglibyśmy złamać tę zasadę.
Po prostu chcę z tobą pójść do Raju.
- Żeby porozmawiać? - Otwarcie i szczerze.
Jeśli będzie okazja, powiem ci wszystko w Raju.
Wszystko dobrze?
Tak. Zachowujesz się jak w miesiącu miodowym.
- Ja? - Tak.
To nieprawda.
Czemu na mnie nie patrzysz?
Patrzę na ciebie.
Myślałam, że się mną interesujesz.
Jasne, że tak.
- Chcesz mnie uwieść? - Nie.
- Naprawdę? - Trochę mi smutno.
- Dlaczego? - Nie wiedziałam, że któraś ci się podoba.
Właściwie to masz tu żonę.
Nie mówiłem, że jest moją żoną.
- Naprawdę? - Nie.
Kochasz ją?
Czy to w ogóle możliwe? Za krótko tu jesteśmy.
- No co? - Nic.
Idź.
Nieważne, co ja czuję. Twoje serce jest tu nieobecne.
Co?
- Nic. - Bardzo ci smutno?
Czułam się dziś niezręcznie.
- Dlaczego? - Co?
Nie mam pojęcia, co tu się wcześniej działo.
Kazałeś mi powiedzieć, gdyby mnie coś martwiło,
ale nie mogłam z czyjegoś powodu.
Wcześniej taka nie była.
- Czemu taka jest? - Nagle się zmieniła,
gdy wróciłem z Raju.
Mnie też zaskoczyła.
Byłam trochę rozczarowana.
Jesteś porządny i byłam tobą zainteresowana.
Ale nie byłam w tobie szaleńczo zakochana.
- Rozumiem. - Po prostu…
Też się czułem niezręcznie.
Ja tylko poszłam z tobą do Raju.
Ona po prostu pajacuje.
Przepraszam. Nie chciałem.
Nie chciałem…
Pewnie podobasz się wielu facetom.
- Ja? - Tak.
- Co z tego? - Co?
Oni nie są tobą.
Masz zbyt wysokie mniemanie o mnie.
Dobrze się z tobą bawiłam.
- Naprawdę? - Tak.
Mnie też było z tobą dobrze.
Nie poczułem nic do kogokolwiek innego.
Ale poczułem coś do Min-ji.
Potrzebuję chyba więcej czasu, by zrozumieć, co czuję.
- Dlaczego nie mówisz, że tęskniłeś? - Co?
Nie powiesz mi tego?
Mówię ci, co czuję, ale ty się nie rewanżujesz.
Przestanę.
Szczerze mówiąc,
- nie wiem, co ty myślisz. - Jak to?
- Co ja myślę? - Tak.
Dlaczego?
Pociągasz mnie, ale chciałam pogadać z innymi.
- Tak czułam. - Okej.
Ale wszyscy próbowali nas zeswatać.
Nie byliśmy wtedy tak zaprzyjaźnieni i odczuwałam presję.
- Ale później porozmawialiśmy. - Rozumiem.
Wtedy zrozumiałam, co do ciebie czuję.
Ja już nie jestem pewien swoich uczuć do ciebie.
To znaczy…
No cóż…
Przedtem byłem pewien.
Powiedziałem ci, co czuję, i tak też postępowałem.
Nie odwzajemniłam uczuć?
Wtedy tego nie poczułem.
Jestem już pewna swoich uczuć. To był zaledwie trzeci dzień.
Tak.
Gdy wczoraj poszedłeś, rozmawiałam o tobie z pozostałymi.
Nie musiałaś. To mnie nawet irytuje.
- Dlaczego… - Powiedz.
Czemu upewniłaś się co do uczuć, gdy byłem w Raju?
Gdy byliśmy razem, nie byłaś pewna.
Nie rozumiem, dlaczego wtedy się upewniłaś.
To się stało, zanim wyszedłeś.
Chciałam pogadać, ale tego dnia odleciałeś.
Przeczuwałam to,
więc chciałam porozmawiać, gdy wróciłeś.
Ale cała ta sytuacja…
Zupełny brak wyczucia czasu.
Chyba się nawzajem nie rozumiemy.
Nie lubię być skołowany.
I nie lubię osób, które mącą mi w głowie.
Powinniśmy zostawić sobie możliwość wyboru.
Nie byłoby dobrze, gdybyśmy się zaangażowali.
Chodźmy na powietrze. Gorąco tu.
Nie skończyłam mówić.
Byłam wkurzona.
Kazał mi powiedzieć, co czuję, i to zrobiłam.
Później zaczął mnie odpychać.
Nie wiem, co robić.
Zły wybór chwili.
Kluczem jest to, co zirytowało Jin-seoka.
Min-young zaczęła się bać, gdy udał się do Raju.
On chyba uznał, że ona go nie chce,
ale nie chce też, by inna go miała.
Był chyba rozczarowany i próbował jej to powiedzieć.
Gdyby Min-young mu powiedziała, że tak nie jest,
ich rozmowa byłaby bardziej konstruktywna.
Szkoda, że do tego nie doszło.
- Uważam, że Jin-seok to świetny gość… - To prawda.
…bo gdy rozmawiał z Min-ji, nie powiedział jej, co czuje.
- Nie podrywał jej. - Tak.
Z drugiej strony, gdy konwersował z Min-young,
jasno wyraził, co czuje.
Uważam, że to porządny człowiek.
Chciał to zakończyć przed pójściem do Min-ji.
Tak.
Nawet nie flirtował z Min-ji.
Najpierw rozmówił się z Min-young, żeby doprowadzić to do końca.
Nie chciał jej trzymać w rezerwie.
Podziwiam jego słowa i czyny.
- Dokąd idziemy? - Nie masz do mnie pytań.
Czemu to powtarzasz?
- A masz? - Wcześniej byłam wkurzona.
Czemu?
Nie powiem ci.
Dlaczego? Co się stało?
- Gdzie chcesz usiąść? - Usiądę tutaj.
- Tutaj? - Z lewej.
- Ładnie. - Tak, pięknie.
Wyznać ci, co mnie zasmuciło?
Powiedz.
Jin-seok powiedział mi wczoraj, że jesteś zabawny,
więc cię zagadnęłam, wyjaśniwszy nieporozumienie.
- Tak. - Tak.
Nie wszyscy mnie tu interesują.
- Okej. - Gdy przedtem jedliśmy,
spytałam Jin-seoka, czy coś poczuł,
a ty rzuciłeś, że chodzę i wszystkim o tym mówię.
- Rozumiem. - Byłam bardzo zła.
Nie. Wszystko mi się podobało.
WCZEŚNIEJ TEGO DNIA
Nie poczułeś kołatania?
„Nie poczułeś kołatania?”
Każdego o to pyta?
- Nie. - Ciebie też?
- Mnie też spytała. - Nie.
Nie. To nieprawda.
- Kołatanie… - Poczułeś kołatanie?
- Ani trochę. - Naprawdę?
Nie jestem taki łatwy.
Co to znaczy?
Nie powiedziałem tak, bo nic do ciebie nie czuję.
Po prostu…
Uznałem, że to byłoby złe,
gdybym coś zrobił
albo próbował coś z tobą zrobić.
- O to chodziło… - Co masz na myśli?
No cóż…
Niezręcznie mi mówić, co naprawdę czułem.
Dlatego spytałem, czy każdego o to pytasz.
- Dlatego. - Tak.
Przez jakiś czas główkowałam, czy powinnam zadać to pytanie.
Dlatego spytałem. Nie zrozum mnie źle.
- W każdym razie… - Czemu się tłumaczysz?
Skądże.
Wiem. Żartowałam.
Po prostu szczerze odpowiedziałem.
Lubię cię i wydajesz mi się pociągająca.
Dlaczego mi nie powiedziałeś, co czujesz?
Taki już jesteś?
Gdy mam wrażenie, że ktoś się mną nie interesuje,
- trudno mi zrobić pierwszy krok. - Rozumiem.
Gdyby ktoś pierwszy mnie zagadnął albo gdybyśmy byli sami,
byłoby mi łatwiej.
Gdybym rozmawiał z inną kobietą…
I tak bym cię poprosiła o rozmowę.
Naprawdę byś potrafiła?
Mam ci pokazać?
Oryginał z ciebie.
Co masz na myśli?
Pomyśl o tym tak. Gdybym był na twoim miejscu
i gadałbym po dziesięć minut z sześcioma kobietami,
mimo wszystko poszłabyś ze mną do Raju?
Tak.
- Tak myślisz? - Tak.
Ty byś nie poszedł?
Myślałem o tym.
Nie wzięłaś mnie ze sobą,
ale ja na twoim miejscu wybrałbym ciebie.
Nie byliśmy zgodni,
więc pomyślałem…
- Byłoby mi smutno. - Tak. Byłem smutny.
- Jestem ciekaw twojego zawodu. - Mojego?
Nie wiem, co inni myślą o Min-ji,
ale oboje mamy pogodne charaktery.
Gdy ją ujrzałem, byłem zaskoczony,
bo jest w moim typie.
Myślę, że to osoba,
na którą czekałem.
- Zakochał się? - To szalone.
- Naprawdę. - To wszystko jasne.
- Ma go w garści. - Nie wiem,
czy podoba mi się takie zachowanie Min-ji.
Poszła do Jin-seoka i udawała, że coś do niego czuje,
a teraz to powtarza z Gwan-hee.
Ale Min-ji przyszła tu wczoraj.
- Masz rację. - Tak.
Za wcześnie na zaangażowanie.
Nie wyznała Jin-seokowi, że był jej pierwszym wyborem.
- Rozmawiała tylko z dwoma facetami. - To prawda.
Tylko z dwoma, gdyby o tym pomyśleć.
Jesteś rzecznikiem Cho Min-ji? Jej adwokatem?
Jej wielbicielem?
Mamy to samo nazwisko.
- W porządku. - Troszczę się o nią.
- Oglądajmy dalej. - Tak.
- Wkrótce wszystko się wyjaśni. - Jeszcze rozmawiacie?
Przyszła.
- To Ha-jeong. - Ha-jeong.
Nie możecie być razem, Gwan-hee?
Już kończymy.
- Tak? - Chcesz z nim pogadać?
Usiądź tutaj.
Czemu to tyle trwało?
Długo rozmawialiśmy, bo się poznajemy.
Jaka ona jest twoim zdaniem?
Cieszysz się, że rozmawialiście?
Tak. Mam to, czego chciałem.
- Doprawdy? - Tak.
- Jak tam z Ha-binem? - Z Ha-binem?
O czym rozmawialiście?
O niczym.
Postanowiliście, że razem pójdziecie do Raju?
Nie.
Dlaczego?
Bo chcę pójść z tobą.
Mówiłaś to wcześniej.
Tylko z ciekawości.
Chcę pójść z tobą.
Ty najbardziej
mnie pociągasz.
Napisy: Dariusz Makulski