PIEKŁO SINGLI
Zjemy?
Jasne.
Co robisz? Myślałam, że będziemy jeść.
- Usiądź. To ostatnia seria. - Poważnie?
Mogę usiąść na tobie?
Śmiało.
- Dasz radę? - Tak.
Oszukujesz.
Widzisz? Nie dałeś rady. Prawie spadłam.
Jesteś bardzo ciężka.
Podniosę tylko z 60 kilo.
To mój limit.
- Brakowało mi ich. - Ich ciętych ripost.
HANHAE, KIM JIN-YOUNG, HONG JIN-KYUNG, LEE DA-HEE, KYUHYUN
- Są jak nowożeńcy. - Jak małżeństwo.
Zabawni ludzie.
- Uwielbiam ich. - Serio.
Zanim zaczniemy pić, musimy zagrać w ważną grę.
- Co? - Żeby zdecydować, kto gdzie śpi.
W co zagramy?
Czy to konieczne?
- Czy to 2 Days and 1 Night? - Nowość w Raju.
- Ale uparciuch. - To coś nowego.
- Zwycięzca wskazuje, gdzie śpi przegrany. - Taka jest zasada?
- Dobra. - Na przykład…
Jak ci powiem, że masz spać obok mnie, to musisz tam spać.
Mogę ci nawet kazać…
- Tak? - …spać dziś na sofie.
Jasne, w porządku.
Albo przy moich stopach na tym, co przedtem.
- W porządku. - Było ci wygodnie.
Wiem.
Pomysłodawca gry zawsze przegrywa.
Nigdy nie przegrałem.
Tak? W co gramy?
No dobra.
Widzisz migdały? Wezmę kilka.
Zgadnij, czy ich liczba jest parzysta, czy nie.
Robisz to po to, by dostać to, czego chcesz.
Mam zamknąć oczy?
Możesz już otworzyć.
Mam tu parzystą lub nieparzystą liczbę migdałów.
Nie widać ich w lustrze.
LUSTRO
Jasne. Mam kiepski wzrok.
Ledwo stąd widzę swoją twarz.
Dobra. Zgadnij.
Liczba parzysta.
- Parzysta? - Tak.
- Możesz zmienić zdanie. - Nie.
- To twoja szansa. - Nie.
Policz.
To irytujące.
Nieparzysta.
Parzysta.
Nieparzysta.
Miałaś dwie szanse zmiany decyzji.
No dobrze. To gdzie będę spać?
No cóż…
Ja śpię w łóżku.
A ty możesz spać u moich stóp,
żeby były ciepłe i bezpieczne. Dobrze?
- Poważnie? - Co ty na to?
O nie.
- Rety. - Ojej.
Jednym słowem chce, żeby spała w tym samym łóżku?
Tak. Drażni się z nią,
- ale chce, by była przy nim. - Tak.
- Poważnie? - Co ty na to?
No dobrze. Twoje życzenie jest dla mnie rozkazem.
Nigdy nie spałam w tak ładnym miejscu.
Nie wierzę, że będę miała widok na twoje stopy.
Umyję je, zanim się położę.
Na pewno?
Te stopy przyszły tu z Piekła.
To będzie niezapomniane przeżycie.
Tak.
RAJ YU SI-EUN I SON WON-IK
- Jesteś głodny? - Tak.
Nie mogę się doczekać.
- Ja też. - Tak.
Jaki ładny obraz.
Pasuje do twojej koszuli.
Masz rację.
To różowa koszula, o której mi mówiłeś?
Tak.
- Masz fajny odcień skóry. - Ja?
- Tak. - Serio?
Na pewno ładnie ci w jasnym różu.
Przywiozłem różową koszulę.
Tak?
- Pokażę ci niedługo. - Chętnie zobaczę.
Włożę ją w ważny dzień.
Powinieneś.
Wybierz róż.
Dał jej wskazówkę.
Więc rozmawiali o tym.
Tak.
Won-ik daje do zrozumienia, że to ważny dzień.
- Tak? - I jak?
- Pasuje do mnie? - Jasne.
Świetnie ci w nim.
Pięknie wyglądasz.
- Serio? - Tak.
Ciekawe, jaką masz pracę.
- Mój zawód? - Tak.
Dam ci wskazówkę.
Aktywa.
Aktywa?
Nieruchomości?
Tak?
Agent nieruchomości?
- Agent? - Tak.
Jestem agentem nieruchomości.
- Naprawdę? - Tak.
- Tak? Rozumiem. - Tak.
Poważnie? Sprzedajesz ludziom domy?
- Tak? - Tak.
Zajmujesz się transakcjami.
- Zgadza się. - To super.
Jestem agentem nieruchomości,
mam 31 lat.
Nie wiedziałam, że agenci nieruchomości są tacy eleganccy.
Ten zawód staje się atrakcyjny.
Jako agent nieruchomości
pośredniczę w obrocie budynkami i nieruchomościami premium.
Obecnie pracuję w Pent Team,
firmie doradczej w sektorze nieruchomości
klasy premium w dzielnicach Cheongdam i Hannam.
SON WON-IK - 31 LAT AGENT NIERUCHOMOŚCI
Patrzcie, jest w garniturze.
Wygląda jak zupełnie inny człowiek.
- To ponętne. - Tak.
Odgadniesz mój zawód?
Skrzypaczka.
Serio? Skąd taki pomysł?
Wyglądam jak skrzypaczka?
Może to przez twoje falowane włosy.
Wyobrażam sobie, jak grasz na skrzypcach. Mylę się?
Tak. Jestem modelką, freelancerką.
Rozumiem.
Obecnie jestem modelką, wolnym strzelcem.
Mam 27 lat.
Działam w kilku branżach:
ślubnej, modowej i kosmetycznej.
Czerpię wielką satysfakcję ze swojej pracy,
gdyż mogę przymierzać wiele pięknych sukni.
YU SI-EUN - 27 LAT MODELKA FREELANCERKA
- Super. - Tak?
Brzmienie głosu i wymowa sprawiają,
że mogłabyś być też prezenterką.
Wahałem się między tymi dwoma przypuszczeniami.
- Prezenterka? - Masz taką aurę.
Tak myślałem.
Naprawdę?
RAJ YUN HA-JEONG I LEE GWAN-HEE
Zagramy w picie?
- Zagrajmy w prawdę lub drink. - Dobra.
Jak nie chcesz odpowiedzieć, pijesz. Dobra?
W porządku.
Poznałaś czterech facetów, w tym mnie i Min-kyu.
Chciałabyś spędzić więcej czasu z kimś z tej czwórki?
Czy bardziej interesują cię ci, których nie poznałaś?
Teraz gdy poznałam ciebie i Min-younga,
jestem ciekawa w 60%, a pozostałych w 40%.
W 60%?
- Ja też bym był ciekawy. - Tak.
Chciałabyś więc poznać pozostałych?
Trochę.
A ty? Poznałeś wszystkie.
Tak, poznałem.
- Ale właściwie… - Tak?
…chciałbym porozmawiać z jedną osobą.
Z jedną.
Z kim?
Jeszcze jej nie znasz.
- To ktoś, kogo nie znam? - Tak.
Nazywa się Gyu-ri.
Nie miałem okazji, by z nią pogadać.
Więc…
- Serio? - Tak.
Chciałbym z nią porozmawiać.
Co? Tak dobrze mu szło.
Ale on chyba nie żartuje.
- Gwan-hee jest szczery. - Tak.
- Ha-jeong jest smutna. - Tak.
- Serio? - Tak.
Chciałbym z nią porozmawiać.
- Teraz moja kolej? - Tak, pytaj.
Byłaś w Raju z dwoma facetami.
W tym z tobą.
Tak, wczoraj i dzisiaj. Byłaś tu dwukrotnie.
Powiedzmy, że jutro Min-kyu i ja dostaniemy polecenie,
by czekać oddzielnie w autach przed holem.
Będziemy obaj czekać na ciebie.
- Tak. - W takiej sytuacji
do czyjego auta byś wsiadła?
- Możesz wypić, zamiast odpowiadać. - Nie powiem ci.
Zepsułabym zabawę.
Skoro nie możesz odpowiedzieć, to pijesz.
To niesprawiedliwe.
- I tak masz poznać więcej mężczyzn. - Tylko hipotetycznie?
Ciągle będziemy w sytuacjach, gdy będziemy musieli wybierać.
To po prostu jedna z nich.
Wypij.
- Czemu? - Tak wolę.
- Nie wolisz odpowiedzi? - Już nie.
- Nagle stał się chłodny. - Wkurzył się?
- Czemu? - Może jest rozczarowany.
Dlaczego się dąsa?
- Czemu? - Tak wolę.
- Nie wolisz odpowiedzi? - Już nie.
Skoro nie chcesz usłyszeć…
Choćbyś wybrała mnie, będę urażony.
- Dlaczego? - Więc pij.
- Czemu? - Za późno.
Jak to?
Miłość wymaga wyczucia.
Po twoim zawahaniu się myślę, że mnie wybrałaś,
- żebym lepiej się poczuł. - Nie jestem rozdarta.
Zastanawiałam się, czy mogę coś takiego powiedzieć.
Dlaczego miałabyś nie móc?
Bo przecież…
Nie chcę usłyszeć odpowiedzi.
Serio? To wypij.
Mogę ci odpowiedzieć.
Za późno.
To nieważne. Mogę odpowiedzieć na pytanie.
Przecież nie ma limitu czasu.
- Dobra, wypiję. - Dobra.
Piję, bo jestem zły.
Czemu się o to kłócą? To błahostka.
Przecież wcześniej ją zasmucił, mówiąc, że interesuje go inna kobieta.
„Ciekawi mnie dziewczyna, której nie znasz”.
- Bardziej ją zranił. - Tak.
Myślę, że Gwan-hee jest teraz rozczarowany.
Może nie chciał wyjść na palanta, tłumacząc się.
- I nieżyczliwego. - Tak.
- Małostkowego. - Nieżyczliwego.
- Brutalne, prawda? - Jest tu Da-hee.
Powiedzmy, że ograniczony.
- Ale przesadził. - Tak.
Czemu jesteś zły?
Miałam więc ci odpowiedzieć od razu?
Zapomnij.
Co z tobą?
Dlaczego się wkurzasz?
Przecież…
Idziemy się położyć?
Gwan-hee, jesteś zły?
Nie. Dlaczego?
Widzę.
- Skądże. - Przecież widzę.
Szczerze mówiąc, wolałbym,
gdybyś powiedziała: „Do twojego, bo jesteśmy tu razem”.
- Ale ty… - Miałam to od razu powiedzieć?
Gdy tylko spytałeś?
Mogłam ci odpowiedzieć,
ale zastanawiałam się, jak to ująć.
Układałam sobie myśli.
Nie jestem człowiekiem,
który wygłasza długie przemowy.
Gdy ktoś mi się podoba, nie opowiadam dlaczego.
Mówię, że mi się podoba.
Mam się tłumaczyć?
Po prostu taka jestem.
Dobra.
Gdy ktoś jest atrakcyjny, mówię, że go lubię.
Tak to już ze mną jest.
Dobrze.
- Umiejętnie go uspokoiła. - Tak.
- Już mu lepiej. - Tak.
Ha-jeong to jedyna kobieta, która ma podejście do Gwan-hee.
Na pewno jej się podoba. Mówi mu to, co chce usłyszeć.
Czemu się nie kładziesz?
Chcesz, żebym tu spała?
Mogę spać tu?
Nie, śpij tu.
Daj spokój. Musisz dotrzymać słowa.
Nie ustaliliśmy, że będę tu spała.
- Może być? - Dostanę chociaż koc?
Dostanę poduszkę?
Niech ci będzie.
Naprawdę będzie tam spać?
W końcu jej powie, żeby spała w łóżku.
Jestem pewna.
- Ha-jeon chyba… - Wykluczone.
Przy jego stopach?
Zobaczymy, co będzie.
- To niemożliwe. - Nie może tam spać.
Chrapiesz we śnie?
Będę chrapać na złość.
I zgrzytać zębami.
Masz. Zastosuj to.
Co to?
- Gdzie? - Na dłoń.
Na co to jest?
Rozetrzyj i wmasuj w kark.
Dalej.
- To ci pomoże zasnąć. - Domyśliłam się.
Czuję się…
Połóż się. Otulę cię.
Gdzie się położyć?
Tutaj?
Ciekawe, jakie absurdy przyniesie jutro.
Cieszysz się? Bo ja już nie.
Zmartwiona?
- Co? - Serio?
- Poważnie? - Naprawdę?
- Naprawdę się kładzie. - Gdzie?
Na tym zanóżku.
- Przypomina sofę. - Serio?
Tak, u jego stóp.
- Nie gadaj. - Jak ona tam zaśnie,
to gość ma problemy.
Serio.
Dziwne, że ona się na to zgadza.
- Chodźmy już spać. - Tak. Zgaś światło.
Gasi ten, kto jest bliżej.
Nie, światło gasi ten, kto wstanie.
- W moim mieście ten, kto jest bliżej. - U mnie nie.
- Zatem… - Będę wdzięczna, jeśli zgasisz.
- Ja będę spała. - Dobrze, zgaszę.
- Zgaszę i będę spał na zewnątrz. - Czemu?
- Nie mogę spać z tobą. - Dlaczego?
Śpię przy zapalonym świetle.
- Naprawdę? - Tak.
- Co? - Co?
Co?
Mówi poważnie?
Co…
Śpij tu. Ja śpię na zewnątrz.
- Poważnie? - Tak.
Czemu nagle wychodzisz?
- Śpij dobrze. - To zaskakujące.
Wrócę za pięć minut. Zajrzę do ciebie.
Nie, zapomnij. Za późno na to.
Śpij na podłodze.
Nie, miałam spać tu, ale…
- Nie, przyjdę później. - Nie.
- Wrócę. - Nie, śpij na zewnątrz.
Naprawdę śpi przy świetle? Co jest grane?
Zakłada opaskę na oczy?
- Co… - Może jest taktowny.
Nie kumam, co się dzieje. Rozumiecie?
Czy to tylko ja?
- Spróbujmy to zrozumieć. - Dobrze.
Spanie w tym samym pokoju
może być niezręczne dla dwóch osób, które dopiero się poznały.
Może wyszedł ze względu na to.
- Myślę, że nie. - Gdyby tak było,
nie powinien powiedzieć:
„Nie śpij tam, tylko wygodnie na łóżku,
a ja na zewnątrz”?
- Ale on taki nie jest. - Właśnie.
- To nie w jego stylu. - Lubi się zgrywać,
więc jest miły na swój sposób.
Trudno to zrozumieć.
Co? Poważnie?
- Zgadzam się z Kyuhyun. - Naprawdę?
Myślę, że Gwan-hee
rygorystycznie przestrzega zasad podczas grania w gry.
Ha-jeong zastosowała się do tego i to go ucieszyło.
- Podobało mu się. - Dał jej spokój.
- Pozwolił spać wygodnie. - Chyba tak.
- Powiedzmy, że tak. - Jestem tego pewna.
To zdarzenie może sprawić, że Ha-jeong…
- Może zmienić zdanie. - Właśnie.
- Nie sądzę. - Nie?
- Ja też. - Myślę,
że ona na to pójdzie i go polubi.
Będą się ciągle kłócić i godzić.
- Myślę, że tak będzie. - To możliwe.
Co to? Róże?
RAJ YU SI-EUN I SON WON-IK
Chyba róże.
- Prawda? - Tak.
Gdybyśmy teraz byli w Piekle, ciekawe,
- co byśmy robili. - Prawda?
Ten ma kształt serca. Uroczy?
Tak, uroczy.
Jaki ładny.
- Chcesz w coś zagrać? - Jasne. W co?
- Może w łańcuch słów? - Dobrze.
- Poważnie? - Przeżytek.
Klasyka. Won-ik, czadu.
Żartujecie?
- Może w łańcuch słów? - Dobrze.
Przegrany mówi, co lubi w wyglądzie
lub charakterze drugiej osoby.
- Mówimy szczerze? - Tak.
Nie lepiej o tym pogadać niż robić z tego karę?
To może każdy coś powie?
Jasne.
Jak już wcześniej wspomniałem,
jeśli chodzi o wygląd, jesteś bliska mojego ideału. Ale w trakcie rozmowy
wydałaś mi się jeszcze atrakcyjniejsza.
Nie znam cię jeszcze dobrze,
ale czuję, że jesteś troskliwa.
Wszystko to sprawiło,
że mnie pociągasz.
Łatwo mi się z tobą rozmawia.
Lubię atrakcyjnych mężczyzn, a ty masz wiele zalet.
Bardzo się przed tobą otworzyłam.
Kiedy zaczęłaś się otwierać?
Chyba gdy tu przyszliśmy.
Rozumiem.
Dzięki.
- O nie. - Trudno na to patrzeć.
- Dzięki. - Czemu jesteś taki…
Jaki?
Mówisz jak robot.
- Chciałem tylko podziękować. - Mówisz jak robot.
Kto mówi „dzięki” po półminutowej pauzie?
- Serio? - Tak.
Dobrze.
Co cię śmieszy?
Jesteś bardziej nieśmiały niż ja.
- Naprawdę? - Tak.
Nie jestem nieśmiały.
Daj spokój, serio?
Od tej chwili bądźmy szczerzy.
- Dobrze. - Obiecaj.
Obiecuję.
Przypieczętowane.
Traktuj to poważnie.
Mam nadzieję, że znów razem popływamy.
- Ja też. - Jak myślisz?
Chcesz znów ze mną popływać?
- To musi być pływanie? - Nie musi.
Może być coś innego. Na przykład miłe wyjście do restauracji.
To nie musi być pływanie.
Restauracja brzmi nieźle.
- Jesteś pewna? - Będzie miło, jak będziesz naturalny.
- Tak? - Tak.
Dobrze.
On tylko udaje, że nie jest nieśmiały.
Podobała mi się pewność siebie Won-ika
w roli agenta nieruchomości.
Ale gry słowne w wannie to pewne…
- Rozczarowanie. - W jacuzzi.
W wannie…
- To brzmi jak… - Tak.
Jestem zażenowana, odkąd zaproponował tę grę.
Si-eun wolałaby, żeby zachowywał się bardziej naturalnie.
Uważam, że trafiła w dziesiątkę.
- Si-eun też jest nieśmiała. - Tak.
Ale to ona zagajała, bo on jest bardziej nieśmiały.
Zgadza się.
Myślę, że jej uczucie by się rozwinęło, gdyby Won-ik to umożliwił.
- Też tak uważam. - Wielka szkoda.
- Oboje mają dylemat. - To trudne.
W takiej sytuacji
nadmierna nieśmiałość zniechęca kobietę.
- Tak jak zbyt zręczne uwodzenie. - Tak.
To jak facet powinien postępować?
Facet nie może być zbyt nieśmiały
i musi umiejętnie uwodzić.
Kobieta chce równowagi.
- Won-ik się starał. - Ale to trudne.
Zaproponował grę, ale to nie wyszło.
Dlatego zasugerował pływanie.
- Nie wie, o czym mówić. - Racja.
DZIEŃ 3
RAJ YUN HA-JEONG I LEE GWAN-HEE
- Gwan-hee. - Tak?
Co tam?
Jak się czujesz?
Ja? Dzięki tobie dobrze spałem.
Mogłaś wstać w nocy,
żeby do mnie zajrzeć i przykryć mnie kocem.
A ty sobie spałaś wygodnie…
- Daj spokój. - …w ogromnym pokoju.
Pamiętasz, o co spytałam wieczorem?
Śpisz?
Dlaczego śpisz tutaj?
- Co? - Co tutaj robisz?
Chodź spać do środka.
- Będzie ci niezręcznie. - Dlatego tu jesteś?
Wszystko w porządku.
Są dwa ogromne łóżka.
Będę spał tutaj, dla twojego dobra.
Ale wszystko w porządku.
Powiedziałam, że wszystko gra.
Ale jak chcesz, to śpij tutaj.
Rób, co chcesz.
Dobranoc.
Był taktowny.
Na pewno o to chodziło.
Gwan-hee pewnie sobie myśli:
„Ale jestem fajny”.
Właśnie.
Wiem coś o tym.
- Tak. - „Wiem coś”.
Wiem coś o tym.
Powiedziałam, że w porządku.
Nie możesz teraz na to narzekać.
Chodź, zjedzmy.
Smacznego.
Świetne połączenie.
- Dżem truskawkowy? - Dżem i masło.
Mam spuchniętą twarz?
Tak, prawda?
Nie?
Jest taka sama.
- Wczoraj też była spuchnięta. - Tak?
Jest nieprzewidywalny.
Gwan-hee.
- Uwielbiam to. - Rety.
Jin-kyung zaczyna mieć tego dosyć.
- Wszystko dobrze? - Dałabym mu w twarz.
Ha-jeong się na to uodporniła.
Całkowicie.
To już jej nie wkurza.
- Olewa to. - Tak.
- Najgorętsze piekło na świecie. - Ale stres.
- Piekło singli. - Boję się.
Dzisiaj
oba Piekła połączą się w jedno.
Ale super.
Stało się.
Ha-jeong się ucieszyła.
Tak.
Zacznie się prawdziwa wojna.
Tak myślisz?
- Z uszami dobrze? - Tak.
Oprzyj się i zdrzemnij.
- Są jak prawdziwa para. - On jej się podoba.
- Rety. - Co to było?
Co?
I wszystko jasne. Sytuacja w śmigłowcu to prawda.
- Trzymali się za ręce. - Śmigłowiec prawdy.
Loty są ważne.
W porządku.
PIEKŁO
- To fascynujące. - Wiem.
Cześć.
- Cześć. - Cześć.
- Miło was poznać.
Cześć.
- Miło was poznać. - Wzajemnie.
Hej, co to?
Ucieszyła się na widok Jin-seoka.
Gdy go ujrzałam, było zabawnie.
Patrzył mi w oczy i szczerzył zęby.
Nie chciałam tego okazać, ale nie wiem, czy to ukryłam.
Starałam się nie patrzeć.
Nikogo tu nie ma.
Chyba jesteśmy tu pierwsi.
- Mówiłeś, że pływasz w morzu. - Tak?
- Kiedy mi pokażesz? - Po południu?
Ja będę tylko patrzeć.
Prąd mógłby mnie porwać.
- Myślisz? Tędy. - Tak.
- Chwyć moją dłoń. - Twoją dłoń?
- Tak. - Dobrze.
- Ojej. - Super.
Uwielbiam ich.
- Oby im się ułożyło. - Piękne. Trzymam za nich kciuki.
Są jak stare małżeństwo.
- Proszę. - Poważnie.
- Chwyć moją dłoń. - Twoją dłoń?
- Tak. - Dobrze.
Dotarliśmy.
Ciekawe, co zaplanowali.
Poznacie nowe osoby.
Chyba słyszę, jak rozmawiają.
Cześć.
- Cześć. - Cześć.
Witajcie z powrotem.
- Cześć. - Cześć.
Cześć.
Nie znamy tych ludzi.
Cześć.
- Cześć. - To takie…
Cześć.
- Cześć. - Cześć.
Jeśli chodzi o pierwsze wrażenie, Si-eun bardzo się wyróżnia.
Od tej chwili będziemy tu razem.
Mam nadzieję lepiej ją poznać.
Zwróciłam uwagę na Min-woo,
gdyż jest w moim typie i wygląda na łagodnego człowieka.
Byłoby miło z nim porozmawiać.
Cześć.
- Cześć. - Stół jest teraz dłuższy.
- Cześć. - Cześć.
Cześć.
Wszedł z nią tak naturalnie
i nawet na mnie nie spojrzał.
Byłam na niego wściekła i trochę zazdrosna.
Wczoraj byłam w Piekle i jadłam ramyun.
To, że zaprzyjaźnił się z kimś nowym,
zaniepokoiło mnie.
- Cześć. - Cześć.
Kopę lat.
Cześć.
Minęło trochę czasu.
Fajnie było w Raju?
W porządku.
Rozumiem.
Patrzą na siebie.
- Mój Boże. - Już jest gorąco.
Znów jadłeś ciasto z borówkami?
Tak, jadłem.
Troszeczkę.
Wydajesz się szczęśliwy.
- Dobrze spałem. - Tak?
Wtedy nie spałem najlepiej.
Rozumiem.
Cały czas tu byliście?
Nie powiem ci.
Gdy przybyliśmy, Hye-seon była zainteresowana Gwan-hee.
Mam kobiecą intuicję.
Trochę mnie to martwiło.
- Już są. - Idą tu.
Cześć wam.
Cześć.
- Cześć. - Cześć.
Cześć.
- Gdzie… - Siądź tutaj.
Ja usiądę tu.
Powinienem usiąść tu.
- Cześć. - Wróciliście cali.
Cali i zdrowi.
- Jak było? - Dobrze.
- Jadłaś ciasto? - Tak.
Min-kyu był w Raju z osobą, którą jestem zainteresowany.
Myślę, że odtąd będziemy konkurentami.
To podgrzało moje emocje.
Myślę, że od dziś będzie naprawdę ciekawie.
Instynktownie najpierw przebiegłam wzrokiem po kobietach.
Później spojrzałam po mężczyznach.
Żadna z dziewcząt się nie wyróżnia.
Żadnej z nich nie traktuję jako konkurentki.
Myślę, że mam niezrównany urok.
Taka jestem.
Mam cechy zwyciężczyni.
Jak w Show Me The Money.
Robi się gorąco, prawda?
Gdy są razem, daje się odczuć napięcie, prawda?
- Jasne. - Wszyscy są…
Cały czas wstrzymywałam oddech.
Ale fajnie.
Jak było w Raju?
Trudno powiedzieć.
Fajnie jest z nim,
ale nie wiem, czy mi się podoba.
Czułam to samo.
- Był jak brat. - Przy mnie nie.
Naprawdę?
Gdyby tak było, nie czułabym się niezręcznie.
Sporo żartowaliśmy.
- On chyba taki nie jest. - Nosił mnie nawet na plecach.
- Co? - Na barana.
Tak, mówiłaś wczoraj.
Nawet o tym nie myśleliśmy.
- Skubaliśmy płatki kwiatów. - Serio?
- I nawet wtedy był nieśmiały. - Urocze.
To zabawne.
Szczerze, to mnie zakłopotało.
Nie jestem pewna.
Bawiłam się lepiej, niż myślałam.
Nie wiązałam nadziei z Rajem,
ale było bardzo przyjemnie.
Prawda?
Jak było? Pierwszy facet różnił się od drugiego?
Kompletnie.
- Nawet aurą? - Tak, nawet klimatem.
Było zupełnie inaczej.
Ciekawi cię ktoś z tej wyspy?
Jaki jest Min-woo?
Min-woo?
Jest bardzo przyjemny.
- Jest niezły. - Ale nie w twoim typie?
- Co? - Ale nie w twoim typie?
Pod względem wyglądu…
- Jest w twoim typie? - Tak.
Ale gdy rozmawialiśmy, nie…
- Nie iskrzyło? - Tak.
- Z Min-woo? - Tak.
Ale nie wiem,
czy to nie przez ograniczenia związane z tym miejscem,
czy po prostu taki jest.
Teraz zagracie w grę par, aby zyskać szansę na wyjątkowy posiłek.
Proszę włożyć stroje kąpielowe
- i przyjść na plażę. - Stroje!
Gra w pary?
- Gra w pary. - Czas na zwarcie.
To szansa zdobycia czyjegoś serca.
Cieszę się. Ciekawe, jak będzie.
Co to?
- Pewnie trzeba losować z pudła. - Tak.
- Chyba się opaliłaś. - Ojej.
Nie powinnam tego robić.
O rety.
- Musiałam. - Wszyscy są w formie.
Ojej.
Nie wiem, gdzie patrzeć.
Przed grą zostaniecie połączeni w pary.
Osoby, które wylosują kule w tym samym kolorze, połączą się w pary.
Jednakże mężczyzna, który wylosuje czarną kulę,
nie będzie mógł wziąć udziału w grze.
Kurczę.
Okrutne.
Teraz zaczniemy losowanie.
Jest.
Mam białą.
YUN HA-JEONG, CZERWONA
- Jaki masz kolor? - Czerwony.
AN MIN-YOUNG, ZIELONA
Mam niebieską.
KIM GYU-RI, ŻÓŁTA
Teraz mężczyźni kolejno wylosują swoje kule.
Czy między Min-woo a Gyu-ri nie iskrzyło trochę?
- Ale Si-eun też się nim interesuje. - Tak.
O nie. Dajcie spokój!
- Nie, Min-woo. - Serio?
- Czarne spodenki przyniosły mu pecha. - Ale pech!
CHOI MIN-WOO NIE WEŹMIE UDZIAŁU W GRZE W PARY
- Poważnie? - Ma czarną?
- O matko. - Serio?
- Wylosował czarną. - No nie.
Jakie są szanse?
- Rety. - Nie do wiary.
No coś ty.
Szanse wynosiły mniej niż 20%.
To niesprawiedliwe.
Czarna w pierwszym losowaniu?
An Min-young i Park Min-kyu wylosowali zieloną kulę.
Yun Ha-jeong i Son Won-ik wylosowali czerwoną kulę.
Choi Hye-seon i Lee Gwan-hee, niebieska kula.
Znów razem.
CHOI HYE-SEON I LEE GWAN-HEE
Yu Si-eun i Yun Ha-bin wylosowali białą kulę.
YU SI-EUN YUN HA-BIN
Został tylko on.
Kim Gyu-ri i Lee Jin-seok wylosowali żółtą kulę.
Myślisz, że wygram?
Mamy to, prawda?
Będzie świetnie.
- Cześć. - Cześć.
Cześć.
Mamy teraz pięć par.
Dzisiejsza gra polega na robieniu przysiadów parami.
…przysiadów parami.
Przepraszam.
Nie szkodzi.
Mężczyźni będą nieśli kobiety
i robili przysiady na sygnał.
Jeśli kobieta spadnie
albo mężczyzna nie wykona przysiadu, para zostanie wyeliminowana.
Liczę na ciebie.
Koniecznie musimy wygrać.
Jesteś pewien siebie?
Ani trochę.
Para, która wygra, dostanie w nagrodę
homary i zimne piwo.
- Piwo? - Rozmasować ci nogi?
Ile umiesz podnieść?
Uniesiesz mnie?
- Lubię czerwień. - Zaciśnij zęby.
To kwestia dumy.
Myślę, że Jin-seok będzie niezły.
Mężczyźni podnoszą kobiety.
Przepraszam.
Nikt nie chce odpaść pierwszy.
- Jin-seok jest silny. - Pokażcie nam.
Gotowi.
- Dasz radę. - Dam.
- Mogę zrobić tak? - Tak.
Serce ci wali.
- Prawda? - Tak.
Już jesteś zmęczony?
Tak, ale podołam.
Jak się nie uda, nie szkodzi.
- Coraz szybciej. - Męczysz się.
Czemu wszyscy są w tym dobrzy?
Jak chcesz, to mnie postaw.
Ile zrobiliśmy?
PONAD 40 PRZYSIADÓW
- Ponad 40? - Już ponad 40?
- Rety. - Niesamowite.
To obłęd.
Ale Jin-seok daje radę. Pewnie może zrobić dużo więcej.
Męczy mnie samo wiszenie.
Ile to potrwa?
- Mogę cię upuścić. - Co? Nie.
Nie.
- Trzymaj się. - Dobrze.
Yu Si-eun i Yun Ha-bin odpadli.
YU SI-EUN I YUN HA-BIN - 44 PRZYSIADY
- Byłeś niezły. - Ty też.
Wybacz, Min-young.
Boję się, że cię upuszczę.
An Min-young i Park Min-kyu odpadli.
Nie wygramy. Przestań, jak nie dasz rady.
Przestań, jeśli jesteś zmęczony.
Zmęczony?
Chcesz przestać?
Nie.
Czuję się jak worek kartofli.
70+ PRZYSIADÓW
Zmęczony?
- Aż 70? - Co?
- Aż 70?
- Nie sądziłem, że Won-ik da radę. - Wiem.
- Won-ik to wojownik. - Tak.
To nie sportowiec, tylko agent nieruchomości.
Serio.
- Długo wytrzymali. - Wiem.
To szaleństwo.
Dobra robota.
Byłeś świetny.
Choi Hye-seon i Lee Gwan-hee odpadli.
74 PRZYSIADY
Świetna forma.
- Świetnie wygląda. - Ale mocarze.
- W porządku! - Obłęd.
Dalej!
Dacie radę.
Świetnie wyglądacie.
Chcę przestać.
Trudno w to uwierzyć.
- Są u kresu. - Won-ik może to wygrać.
Chyba spadnę.
Z trudem się trzymają.
Chwyć rękami.
Nie mogę patrzeć.
Nie dam rady.
Niemożliwe.
- Serio? - Jin-seok?
Nie dam rady.
- Nie gadaj! - No coś ty!
Kim Gyu-ri i Lee Jin-seok odpadli.
Byłeś świetny.
HA-JEONG I WON-IK - ZWYCIĘZCY
Brawo.
- To obłęd. - Serio?
Nie gadaj.
Nie spodziewałam się.
Won-ik jest niesamowity. Nie wierzę.
Jesteś super. Świetnie.
- To było szalone. - Zaskoczenie.
- Niesamowite. - Jesteś w tym dobry.
Jako zwycięzcy gry par
Son Won-ik i Yun Ha-jeong otrzymają specjalny posiłek.
Piątka. Brawo.
Myślałam, że Won-ik pierwszy odpadnie,
ale on wygrał. Zupełnie się tego nie spodziewałam.
Byłam tak zaszokowana, że nie miałam czasu go podziwiać. Był…
Podobało mi się.
Dzięki tej grze zobaczyłam go w innym świetle.
Dzisiaj pary, które brały udział w grze,
udadzą się na intymne randki-lunche.
No to co z Min-woo?
Nie idzie mu najlepiej.
- Dzięki tobie zjemy homary. - Daj spokój. Nic nie zrobiłam.
To nie moja zasługa.
- Będziemy tu jeść pierwszy raz. - Wiem.
Ja naprawdę…
- Obłęd. - Wchodzimy.
Nieźle wygląda.
- Co to? - Co to jest?
Ile tu jedzenia.
Czemu to takie wielkie?
Wspaniały klimat.
- Toast? - Jasne.
- Dobra robota. - Wzajemnie.
Co to?
To pewnie ten specjalny posiłek.
Możemy go zjeść kiedykolwiek.
- Nie potrzebujemy go. - Ojej.
- Z nogami dobrze? - Tak.
- Zmęczyły ci się ręce? - Trochę.
Na pewno tak.
Musiałaś zjeść dużo ramyunu. Byłaś ciężka.
Myślałem, że umieram.
O matko.
Starałam się nie spaść.
W trakcie gry coś zrozumiałem.
Że również kobietom
- było ciężko. - Prawda? Trzymałam się,
żeby odciążać twoje ręce.
To wszystko?
Pewnie zjemy bataty.
Za to widok jest ładny.
Bataty i taki pejzaż…
Nie najgorzej.
Przynajmniej zjemy węglowodanów.
Proszę.
Dziękuję.
- Prawda, że można jeść skórę? - Tak.
Ale macho.
Jak było wczoraj?
- Wczoraj? - Tak.
No cóż…
Całkiem fajnie.
Poprosiłeś ją o rozmowę sam na sam?
Nie, tak się nie stało.
Gdy wyszłaś, ja też miałem wyjść,
ale do auta przyszła Ha-jeong.
Tak się poznaliśmy.
Dużo rozmawialiśmy.
- To w aucie odkryłeś, co się dzieje. - Tak.
Ha-jeong ci powiedziała?
- Musiałaś być zaskoczona. - Tak.
Myślałem wtedy o tobie.
Gdybyśmy usłyszeli o tym razem,
zareagowałabyś żywiołowo.
Wyobrażam to sobie.
Tak mnie to zdziwiło, że uniosłam brwi.
Myślę, że na pewno znów pójdziesz do Raju.
Z nikim nie chciałam iść.
- Serio? - Tak.
Rozumiem.
Wiesz, gdy znów cię zobaczyłem
po jakimś czasie rozłąki, poczułem się niezręcznie.
Ale taka rozmowa z tobą przypomniała mi
o chwilach, które spędziliśmy razem.
- Przy niej jest inny. - Prawda?
- Wydaje się nieskrępowany. - Tak.
Czy to jest lepsza para?
Gdy tamtego dnia jedliśmy razem,
zjadłem o wiele więcej niż wczoraj.
Wczoraj ledwo co tknąłem.
Dlaczego?
Nie smakowało ci?
Nie o to chodziło.
To było…
Jak by to powiedzieć?
To była kwestia nastroju.
- Serio? - Tak.
I byłem dosyć zmęczony.
Było mi dobrze.
Spodobało mi się, że myślał o mnie podczas rozłąki
i wyznał, co mu się we mnie podoba.
Dlatego pomyślałam, że być może
lepiej się bawił ze mną niż z Ha-jeong.
To mi poprawiło humor.
Jakie są twoje atuty w porównaniu z innymi kobietami?
Naprawdę ją o to spytał?
„Moje atuty to…”
Nie pyta się o to koszykarzy z drużyny?
- „Jakie masz atuty?” - Prawda?
„Rzuty i podania”.
„A moim atutem jest kozłowanie i rzuty za trzy punkty”.
Zabawny jest.
Jakie są twoje atuty w porównaniu z innymi kobietami?
Mam najlepiej zbudowane, proporcjonalne ciało.
Co zatem uważasz za moją mocną stronę?
Twoją?
Jesteś przystojny.
A co? Pozostali są brzydcy?
Pozostali są brzydcy.
- Idealna odpowiedź. - Gwan-hee uwielbia komplementy.
„A co? Pozostali są brzydcy?”
- Widziałaś jego uśmiech? - Tak.
Chciałbym zauważyć, że w przeciwieństwie
do Ha-jeong ona się nie zawahała.
- Racja. - Gwan-hee tego nie lubi.
- Tego chciał. - Celnie.
Tak.
A co? Pozostali są brzydcy?
Pozostali są brzydcy.
Obchodzi cię tylko wygląd?
Szczerze, najważniejszy jest wzrost.
- Wzrost. - Wzrost?
Jestem tu najwyższy.
- Tak. - Tak, jestem najwyższy.
Gdy spytałem, co jej się we mnie podoba,
Ha-jeong próbowała uniknąć odpowiedzi.
Natomiast Hye-seon odpowiedziała bez namysłu
i szczerze powiedziała, co o mnie myśli.
Różnica w ich zachowaniu sprawiła,
że bardziej niż Ha-jeong pociąga mnie Hye-seon.
- Miał rację. - Dobry jest.
- Hanhae! - Bystry jesteś.
- O matko. - Wiecie co?
Trochę mnie dziwi to,
że Gwan-hee potrafi też być poważny.
W towarzystwie Hye-seon jest spokojniejszy.
Nie ogranicza się do żartów
i szczerzej mówi o sobie.
- To mnie zaskoczyło. - Zażartował
i spytał, czy zjadła dużo ramyunu.
Ha-jeong od razu rzuciłaby ripostę.
Hye-seon po prostu się z nim śmiała.
Później Gwan-hee ograniczył żarty i stał się poważniejszy.
Przy każdej z nich jest inny.
Racja.
Hye-seon jest dla niego lepsza, ale z perspektywy widza
on i Ha-jeong są bardziej intrygujący.
Zasługujemy na rozrywkę.
Fajnie się ich ogląda.
Co tu robimy wszyscy razem?
Właśnie. Mamy iść i odpocząć?
Chciałbym…
pogadać chwilę z Si-eun.
- Co? - Chce pogadać z Si-eun?
Chcę pogadać chwilę z Si-eun.
Ja porozmawiam z Min-young.
Dobrze.
Czekaj. Mogę wziąć parasolkę?
- Parasolkę? Jasne. - Dobra.
Rozejrzałeś się po okolicy?
Nie, poza krótką wycieczką.
- Rozumiem. - Tak.
A lunch? Jadłeś sam?
Tak, przy stole.
Naprawdę? Musiałeś czuć się samotnie.
GODZINĘ WCZEŚNIEJ
Jak było w twoim Piekle?
Myślę, że tu jest znacznie lepiej.
- Wszyscy tak mówią. - Teren był bardzo nierówny.
Trudno się tam chodziło.
- Naprawdę? - Tak.
- Ostrożnie. - Dobrze.
- Dzięki. - Jasne.
Zdziwiło cię, że chcę porozmawiać?
Tak, trochę.
- Nie spodziewałaś się? - Nie.
Naprawdę?
- W ogóle. - Poważnie?
Po prostu wyglądałeś mi na milczka.
Doprawdy?
Gdy pierwszy raz cię zobaczyłam,
wydałeś mi się nieśmiały.
- Przy pierwszym spotkaniu? - Tak.
- Na początku jestem nieśmiały. - Rozumiem.
Ale powoli się chyba przyzwyczajam.
Niektórych jeszcze nie znam,
- więc chciałem pogadać. - Jasne.
I zainteresowałaś mnie.
Jaka ci się wydaję?
Bardzo spokojna.
Wydajesz się opanowana.
Naprawdę? Rozumiem.
Tak mi się wydaje.
Ale później się zmieniam.
Stajesz się zupełnie inna?
- Staję się żartobliwa. - Rozumiem.
- I bardzo radosna. - Radosna?
Te dwie cechy współistnieją we mnie.
- Tak? - Jestem urocza na wiele sposobów.
Jestem bardziej rozmowny
- przy znajomych. - Jasne.
U mnie to zależy, z kim jestem.
Gdy partner jest nieśmiały, też się taka staję.
I są już dwie nieśmiałe osoby na randce.
Zamiast zachowywać się inaczej, naśladujesz partnera?
Zwykle przyjmuję styl tego, z kim jestem.
Naprawdę?
- Mój Boże. - Jest weselsza.
Tak.
Inna, niż gdy była z Won-ikiem.
Min-woo też jest nieśmiały i potrzebuje czasu na aklimatyzację,
- ale Si-eun go uspokaja. - Zwykle jest nieśmiały.
Prawda?
Ale Min-woo i Won-ik mają inne aury.
- Tak. - Won-ik nie umiał
- spojrzeć jej w oczy. - Tak.
Min-woo, choć nieśmiały, potrafi z nią rozmawiać.
Chyba dlatego Si-eun jest bardziej…
Min-woo ma rozmarzone spojrzenie.
Specyficznie na nią patrzy.
- Tak. - Si-eun się ożywiła.
Co porabiałaś?
Ja? Też jadłam ramyun.
- Ramyun? - Tak.
- Czyli nie poszłaś do Raju. - Nie.
Podobało mi się rąbanie drewna i cała reszta.
- Mnie też. - Było fajnie.
Miałem problem z rozpaleniem ogniska.
Tylko to było trudne?
Jeszcze rozłąka z tobą.
- Długo na to czekałam. - A ja na ciebie.
Świetna odpowiedź.
Wiedział, co powiedzieć.
- Te rozmarzone oczy. - „A ja na ciebie”.
Jeszcze rozłąka z tobą.
- Długo na to czekałam. - A ja na ciebie.
Będą kłopoty.
To zabawne.
Po prostu myślałem o tobie i w ogóle.
A ja o tobie.
- Naprawdę? - Tak.
Serce mnie boli.
Mówiłam im, że tęsknię.
- Tak? - Tak.
Miło słyszeć.
Ale tylko trochę.
Powinnaś powiedzieć, że bardzo tęskniłaś.
Tylko trochę.
Jestem zadowolony.
- Tak? - Tak.
Gdy usłyszałem, że tu będziemy,
pomyślałem, że wreszcie cię zobaczę.
- Naprawdę? - Tak.
Nie wiem, czy to prawda.
Oczywiście.
Tak naprawdę
tęskniłem za tobą.
A ja za tobą.
Dla mnie najważniejsze jest pierwsze wrażenie.
Później albo przypadamy sobie do gustu, albo nie.
- Było wesoło, prawda? - Było.
Dziś poznałeś nowych ludzi. I jak?
- Jestem z tobą. - Co?
Jestem tu z tobą.
Może jesteś kimś zainteresowany.
- Nie? - Nie.
- Męska odpowiedź. - Tak.
Nie lubię się interesować kilkoma rzeczami naraz.
- Rozumiem. - Po prostu…
Trudno się skupić na jednej rzeczy, a co dopiero na dwóch czy trzech.
Więc skupiam się na jednym.
To dobrze?
- Bardzo dobrze. - Zapisz to.
- To było dobre. - Wiem.
Ale fajnie.
Dziś jestem odprężona.
- Świetnie to powiedział. - Szczerze.
Nie trzyma dziewczyny w niepewności.
Porządny facet.
Myślę, że decyzję podejmie Min-young.
Tak.
Chodź.
- Ja? - Tak.
„Chodź”.
- Zaczyna się. - Wywołała go.
- Fascynujące. - Boże.
Dokąd idziemy?
- Zaraz wracam. - Idziemy na spacer.
- Spacer? Dobra. - Tak.
- Spacerek? - Tak.
- Wezmę okulary. - Idziemy na spacer.
Dokąd idziemy?
Chodźmy tędy.
Jak pięknie.
To jak las z bajki.
- Tak. - Pasuję tu, prawda?
- Przytaknij. - Ale ja lepiej, tak?
- No dobra. - Dobrze.
Jak miło.
Przyniosłaś coś? Miałaś ucztę.
- Co? - Dasz mi resztki?
- Było pyszne. Zjadłam wszystko. - A lojalność?
Opróżnij kieszenie.
I nic?
Chcesz trochę?
Poznałaś Min-kyu dwa dni temu i widzieliście się dziś.
- W tym czasie poznałaś mnie. - Tak.
Jak było?
- Jak było? - Tak.
Moje uczucia się zmieniły.
Ja też się czułem dziwnie.
Myślę, że…
Zupełnie zapomniałem o Hye-seon.
Ale przypomniałem sobie, jak z nią jest.
Jak z byłą dziewczyną?
Byłą dziewczyną?
- Może. - To takie uczucie?
- Coś takiego. - Prawda?
- Rozumiesz mnie? - To było jak zdrada.
- Rozumiem. - Tak.
Ze wszystkimi tak mam, z tobą też.
Gdy spędzasz z kimś czas,
przywiązujesz się, czy chcesz, czy nie.
- Tak. - Myślę, że tak jest.
Tak, rozumiem.
Przywiązałeś się do mnie?
Przywiązałem się do ciebie bardziej niż do Hye-seon.
- Serio? - O wiele bardziej.
Przy tobie czułem się bardziej komfortowo.
Ja przy tobie świetnie się bawię.
To emocjonalna kolejka górska.
Bawisz mnie i zasmucasz na przemian. Doprowadzasz mnie do szału.
Ale z Min-kyu
cały czas było przyjemnie.
- Więc to stałe odczucie? - Tak.
Jak na fotelu, który jest zawsze wygodny.
Tak. Bez wzlotów i upadków.
A ze mną? Jak spanie na sofie?
Nie. Jak spanie przy czyichś stopach.
Przy czyichś stopach, ale w hotelu?
Nie tak, jak na sofie, ale i tak wygodnie.
Nieźle. Mogłabym tam spać.
Miło i w ogóle, ale byłabym zdezorientowana.
Gdy byłem wcześniej z Min-woo i przyszłaś, żeby pogadać,
zdobyłaś dodatkowe punkty.
- To zaszczyt. Dzięki. - Nie dałabyś mi ich?
Gdybyś była w podobnej sytuacji, przyszedłby facet
i spytał, czy chcesz pogadać,
- zainteresowałby cię. - Jasne.
Pogadaj ze wszystkimi dziewczynami.
Nie rozmawiałeś ze wszystkimi.
Jeszcze nie gadałem z Gyu-ri.
Porozmawiajcie. Cholerne owady.
Gdy Ha-jeong pierwsza przyszła porozmawiać,
wydała mi się…
bardziej pociągająca.
W tej chwili
stawiam dokładnie 33% na Gyu-ri,
33% na Ha-jeong
i 33% na Hye-seon.
Pozostały jeden procent to sprawa otwarta.
- Otwarta? - Co on gada?
- Ale numer. - Szansa dla kogoś.
Zabawny jest.
Gwan-hee nie może się zdecydować.
Z kim już rozmawiałaś?
- Tylko z Jin-seokiem. - Serio?
To smutne.
Serio? Powinnam to wcześniej zakończyć.
Chciałam o to spytać. Jak było w Raju z Jin-seokiem?
- Czułam się jak z bratem. - Serio?
Tak się czułam.
Ale gdy przyszłam do tego Piekła,
- zatęskniłam z Jin-seokiem. - Tak.
Gdy znów się z nim spotkałam…
Już za nim nie tęsknisz?
Śmialiśmy się i najpierw było zabawnie,
- ale to się znudziło. - Tak.
Na początku było miło.
Powiedział mi wprost, że tęsknił i w ogóle.
- Co? Nie usłyszałam? - Tęsknił za nią.
Faceci mogą zacząć myśleć, że jesteście parą.
Właśnie. To mi się nie podobało.
Chcę poznać i innych mężczyzn.
Nie ucieszyłam się.
Po prostu się bawiłam.
- Tylko? - Przywiązałam się do niego.
Inni mnie pewnie nie wybiorą.
Z kim najbardziej chcesz pogadać?
To pogmatwane.
Łatwo powiedzieć „tak” lub „nie”, gdy jest tylko jedna osoba.
Musimy brać pod uwagę wielu mężczyzn naraz,
a to powoduje zamęt.
Trudno ustalić, co czujesz.
- Ojej. - Nie spodobał się Min-young.
Gdy faceci i dziewczyny są w swoich grupach,
rozmawiają inaczej niż z osobami odmiennej płci.
- Tak. - Jest inny klimat.
Są bardziej szczerzy z osobami tej samej płci. Szkoda.
Min-young chyba nic nie czuje do Jin-seoka.
- Jestem pewien. - Już ma go dosyć?
Myślę, że nudzi ją, gdy facet mówi tylko miłe rzeczy.
- Lepiej być jak Gwan-hee? - Tak.
Gdy facet się z nią droczy, staje się bardziej zdesperowana.
Pamiętajmy o absurdalnym komentarzu Gwan-hee.
Tak samo podobają mu się Ha-jeong, Hye-seon i Gyu-ri.
- Obwieścił to światu. - I ujął w liczbach.
Inny facet by mnie zaszokował, gdyby tak powiedział,
ale Gwan-hee nie.
- Zgoda. - To znaczy,
że przywykamy do wygłupów Gwan-hee.
Przesiąkamy nim.
Zmieniamy się w Ha-jeong.
Gwan-hee jest sobą.
Ale właściwie…
W każdym razie Gwan-hee chce spędzić trochę czasu z Gyu-ri.
Właśnie.
Będzie o niej myślał, dopóki z nią nie pogada.
- Musi to zrobić. - „Ciekawe, jaka ona jest”.
Wszystko zależy od tego, ile Ha-jeong i Hye-seon
zabiorą z 33% Gyu-ri. Od tego zależy decyzja Gwan-hee.
- Kupują go? - Tak.
Nabywają go?
To jak fuzje i przejęcia.
Będziemy jeść boczek?
Hej, to będzie grill.
Rozpalmy ogień.
Rozpalamy?
Najpierw upieczmy to.
Imponujący ogień.
To mi przypomina telewizyjny program o trzysekundowym grillu.
Właśnie.
To dziwne, że nasza czwórka tak się zżyła.
Prawda?
- Ekipa ze śmigłowca. - Zżyliśmy się.
- Pieczemy jeszcze? - Kiełbaski gotowe.
Ja też trochę skosztuję.
Smaczne?
- Są liście perilla? - Zjedzmy.
- Upiekliśmy dużo mięsa. - Tu są trzy.
- Nakarmi go. - Poważnie?
Przypieczętuje sprawę?
Zobaczyła, jak Ha-jeong karmi go mięsem.
Będę się delektowała.
- To niekomfortowe… - Już się delektujesz.
Lubisz liście perilla?
Tak.
- Mój Boże. - Spójrzcie na nią.
- Patrzcie. - Rety.
Lubisz liście perilla?
Tak.
Co się dzieje? Naprawdę.
- Świetna atmosfera. - Super.
Dlaczego nie jesz?
Zjadłaś już?
Czekaliśmy.
To chyba kimchi z naszego Piekła.
- Ja nie jadłam. - Dostaliśmy drugiego dnia.
- Kimchi jest pyszne. - Spróbuję w rollo.
Za daleko. Podzielmy się.
- Nie jesz? Nie jesteś głodny? - Można już jeść?
Słyszałam, że zaczęli jeść.
Dobre.
- Dziękuję. - Smacznego.
Chcesz?
Wezmę tę.
Wszystko smakuje tu lepiej.
- Prawda? - Tak.
Dali nam dobre jedzenie, bo jesteśmy dziś razem.
Więc możemy imprezować?
- To jest impreza. - Tak.
Jest.
Świetny obiad.
O matko.
Teraz wybierzecie sympatię i ujawnicie jej swoje uczucia.
Dostanę tu zawału serca.
Podchodźcie kolejno do skrzynek pocztowych
i doręczcie swojej sympatii cukierek.
Co?
Cukierek?
Jeśli interesuje was kilka osób,
możecie je wszystkie wybrać.
MOŻNA WYBRAĆ KILKA OSÓB
Czas wybrać osobę, którą jesteście zainteresowani.
To są ich pierwsze wybory,
odkąd dwa Piekła połączyły się w jedno.
Gwan-hee pewnie wybrał trzy.
- Gyu-ri. - Na pewno.
Trzy albo pięć.
- Nawet Gwan-hee by tak nie zrobił. - Przepraszam.
Kto z każdej grupy będzie najbardziej popularny?
Kto dostanie najwięcej cukierków?
- Gwan-hee. - Z mężczyzn Gwan-hee.
Hye-seon i Ha-jeong na pewno go wybiorą.
Z kobiet może Gyu-ri.
Gyu-ri nie dostanie dużo głosów.
Nie przyjęła aktywnej postawy
i zawsze jest w pewnym stopniu powściągliwa.
Na początku mężczyźnie może się to wydać pozytywnie zagadkowe,
ale w takiej grupie to nie zadziała
- na jej korzyść. - Naprawdę?
SKRZYNKI POCZTOWE PAŃ
To Si-eun.
- Jest cukierek. - Jeden?
- Są dwa. - Dwa.
Dwa cukierki.
YU SI-EUN: 2 GŁOSY
Jednego mogłam dostać od Won-ika, ale nie wiem, od kogo jest ten drugi.
Jestem ciekawa.
Może Won-ik i Min-woo?
- Won-ik i Min-woo? - Won-ik i Min-woo.
Myślę, że jeden.
- Ja też. - Strzelam, że jeden.
- Nic? - Co?
- Jest jeden. - Ma jednego.
AN MIN-YOUNG: 1 GŁOS
Jest rozczarowana, choć dostała jednego.
- Wie, od kogo. - Wie, że od Jin-seoka.
Powinna znać jego wartość.
Będzie zrozpaczony.
- Musiała dostać dużo. - Tak.
Tak.
- Ma trzy. - Boże drogi!
CHOI HYE-SEON: 3 GŁOSY
Cieszę się, że dostałam więcej cukierków, niż się spodziewałam.
Myślę, że od Gwan-hee, Won-ika i Ha-bina.
- Tylko jeden? - To dziwne.
- Pewnie od Gwan-hee. - Na pewno.
- Jest zadowolona. - Jasne.
YUN HA-JEONG: 1 GŁOS
Mam jednego cukierka.
Myślę, że od Gwan-hee.
Przewidziałam to.
Jak myślisz, od kogo?
Od pana z Raju?
Ciekawe, ile dostała Gyu-ri.
Na pewno dużo.
Myślę, że Gyu-ri dostanie dużo.
Te jej reakcje i kontakt wzrokowy…
- Rozmawiałem dziś trochę z Gyu-ri. - Wiem.
Chciałem z nią pogadać, ale wyszła i już nie wróciła.
Gyu-ri jest popularna.
Dostała dużo.
Czemu dostałam cztery?
- Cztery. - Są cztery.
Czemu dostałam cztery?
KIM GYU-RI: 4 GŁOSY
Dostała najwięcej?
Widzicie? Kobiety nie muszą nic robić.
Wystarczy być piękną i tajemniczą.
Rozumiesz, Jin-kyung?
Bardzo głośny monolog.
- Przepraszam. - Nie szkodzi.
Przez chwilę myślałam, że jestem w domu.
Ale się przestraszyłam.
Próbowałam złapać ćmę.
Spójrz na jej dłoń.
Masz całą garść?
- Całą garść. - Wypadają?
- Ile? - Myślałam, że to ćma.
Ile ich masz?
- Jesteś bogata. - Jest popularna.
Nie musisz się martwić, że spadnie ci cukier.
SKRZYNKI PANÓW
Ciekawe, co z facetami.
To Jin-seok.
LEE JIN-SEOK
Pomyśli, że to od Min-young.
Tak. Jasne.
LEE JIN-SEOK: 1 GŁOS
Won-ik wygrał zabawę w przysiady.
Proszę.
- Nic? - Co?
Co?
- Pewnie pusto. - Czekaj, ma kilka.
SON WON-IK: 2 GŁOSY
Myślę, że jeden jest od Si-eun.
To Min-woo.
Pewnie dostał dużo.
- Dlaczego tak wyjmuje? - Tylko jeden?
- Co on robi? - Dziwna metoda.
To pewnie od Si-eun.
CHOI MIN-WOO: 1 GŁOS
Myślę, że to od Si-eun.
Moja pewnie będzie pusta.
Zrobiłem najgorsze wrażenie.
Ja zrobiłem najgorsze wrażenie.
Możliwe, że nie jesteś ich pierwszym wyborem,
ale drugim to na pewno.
- Drugim wyborem? - Tak.
Zaczekajmy na zwrot akcji.
Drugim wyborem?
Oby dostał chociaż jednego.
Proszę.
- Dostał coś. - Tak.
- Cieszę się. - Dostał dużo.
- Co? - Trzy?
- Co? - Dostał cztery?
- Rety! - Co?
- Pięć? - Pięć?
Co to jest?
- Ma komplet głosów. - Tak.
- Tak jest. - Pięć.
Ma komplet głosów.
YUN HA-BIN: 5 GŁOSÓW
Wszystkie kobiety go wybrały.
Witaj z powrotem.
- Można je brać? - Wolno nam?
Ja wziąłem.
- Słyszę, że ma co najmniej trzy. - Ma ich sporo.
Słyszałem szelest.
Ile masz?
Mam 20.
Jak zasymuluję szelest, jeśli nic nie dostanę?
Może powinienem wziąć plastikową torebkę.
LEE GWAN-HEE
Chyba ma kilka.
LEE GWAN-HEE: 2 GŁOSY
- Ma dwa. - Dobrze mu tak.
„Dobrze mu tak.”
Czemu jesteś na niego zła?
Naprawdę tak pomyślałam.
Szybko wróciłeś.
- Prawda? - Tak.
- Masz w kieszeni. - W kieszeni?
Słyszę szelest.
To dobrze.
- Ale nie czuję się dobrze. - Dlaczego?
Rozczarowałem się.
Wiemy, że masz dużo.
Naprawdę się rozczarowałem.
Pewnie masz więcej niż ja.
Ha-bin nagle złapał luz.
Sypie dziwnymi żartami.
Nie powinien być nadmiernie pewny siebie.
- Min-kyu. - To Min-kyu.
PARK MIN-KYU
- Dwa. Dobrze. - Dostał dwa.
PARK MIN-KYU: 2 GŁOSY
U kobiet Gyu-ri dostała cztery.
U mężczyzn Ha-bin dostał pięć.
Ta dwójka dostała najwięcej.
- Zaskakujące wyniki. - Tak.
Ale te wyniki o czymś nam mówią.
- Gyu-ri i Ha-bin mają najwięcej? - Tak.
Mogli głosować na osoby, których są najciekawsi.
Większość zainteresowała się uczestnikami,
którzy są najbardziej zagadkowi.
- Chcą ich poznać? - Tak.
- Co to? - Wygląda jak alkohol.
Chcę już zobaczyć, co to.
Naprawdę jest piwo.
Piwo?
Piwo? Niesamowite.
Są też napoje.
- Dużo dostałeś? - Nie.
- A ile? - Jeden od ciebie.
- Poważnie? - Tak.
- Są kiełbaski? - Nie, jest soju.
Soju.
Ogień tu idzie.
- Dym jest… - Leci tu.
Prawda?
- Usiądź tutaj. - Ja usiądę tam.
W porządku. Przejdę.
Ale tu nadymione.
- Bardzo? - Tak, ale spoko.
Tam jest kiepsko.
Gwan-hee oczywiście usiadł obok Gyu-ri.
- Właśnie o to mu chodziło. - Tak.
Pijesz?
Tak. Mogę się napić,
ale zwykle nie piję. Twarz mi czerwienieje.
Marzyłam o tym przedtem.
- Coli? - Tak.
Co chcesz? Jest też soju.
Skąd wiedziałeś? Nie otworzę. Mam paznokcie.
Dziękuję.
Może wzniesiemy wszyscy toast?
Raz, dwa, trzy.
- Na zdrowie! - Na zdrowie!
Nie wiem, czy powinienem pić.
Zdrówko.
Nie pijesz soju?
Nie mogę.
- Zagramy w coś? - Zagrajmy.
W coś, co ja lubię?
Gdy ktoś zadaje pytanie,
- trzeba odpowiedzieć. - Tak? Dobrze.
- Ja zaczynam. - Spytaj Ha-bina.
- Ile dostałeś? - Ile?
Ile dostałem?
Napiję się.
- Ale macho. - Naprawdę.
- No to ile wręczyłeś? - Ile?
Napijesz się jeszcze?
Słyszeliście? To było…
On chyba chce się napić.
- Chyba lubi wypić. - Tak.
Nie odpowie na żadne pytanie.
Chyba nie będę mógł dziś spać.
Nie chciałem zdradzić żadnych wskazówek,
dzięki którym domyśliliby się, na kogo głosowałem.
Dałem cukierki Hye-seon, Gyu-ri i Ha-jeong.
- Teraz Jin-seok pyta. - Dobra.
Nie patrz na mnie.
Mam dosyć.
Śmiało.
Ile cukierków wręczyłaś?
- Ja? - Tak.
Jeden.
Czemu pytasz?
Z ciekawości.
- Z ciekawości? - Tak.
Dałam cukierek Ha-binowi.
YUN HA-JEONG WYBRAŁA YUN HA-BINA
CZEMU NIE DAŁAŚ CUKIERKA GWAN-HEE?
Dobrze się z nim bawiłam w Raju,
ale gdy zobaczyłam go tu, ze wszystkimi,
pomyślałam, że byłam dla niego tylko zapasowym wyborem.
I gdy nadszedł czas głosowania, pomyślałam o Ha-binie.
Spytam damę, która pije colę.
Gdyby ten, któremu dałaś cukierka, zaprosił cię do Raju,
poszłabyś?
Tak.
- Tak. - Rozumiem.
Myślałem, że nie odpowie.
Naprawdę?
Mówi, że wręczyła jeden cukierek,
a ja dostałem ich pięć.
To znaczy, że Ha-jeong mnie wybrała.
Chciałem się dowiedzieć, co naprawdę do mnie czuje.
Po prostu pyta, czy poszłaby z nim.
- Tylko oni to wiedzą. - Tylko oni.
Tylko oni to wiedzą.
Zatem…
Mam do ciebie pytanie.
Ile cukierków rozdałeś?
Wręczyłem trzy.
To sporo.
- Sporo wręczyłeś. - Trzy?
Wręczyłem cukierki
Si-eun, Gyu-ri…
SON WON-IK WYBRAŁ YU SI-EUN, KIM GYU-RI I CHOI HYE-SEON
…i Hye-seon.
A ile ty wręczyłaś?
Ile wręczyłaś?
Szuka drinka.
- Mam to wypić? - Wypijesz to?
Wręczyłam cukierki Won-ikowi, Ha-binowi i Gwan-hee.
Dałam jednego Gwan-hee,
bo on najbardziej mnie pociąga.
Co do Won-ika,
chciałabym go lepiej poznać.
Jednego dałam też Ha-binowi, bo fajnie się z nim rozmawiało.
- Pytanie. - Ja mam jedno.
Do Jin-seoka.
Ile wręczyłeś cytrynowych cukierków?
Wręczyłem jednego.
- Wie, czego chce. - Stary, jesteś super.
W trakcie wyborów
wręczyłem cukierka Min-young.
Postanowiłeś pójść na całość z tą, której dałeś cukierka?
Spytaj, czy chce z nią pójść na randkę.
- Spytaj go o to. - Odpowiedź brzmi „nie”?
Chyba tak.
Do panny, która się odchyla.
- Do mnie? Dobra. - Pytanie do Min-young.
Ile wręczyłaś cukierków?
Będzie dziwnie, jeśli powie, że dwa.
Wtedy będą kłopoty.
Cztery.
- Cztery? - Cztery?
Jak mogłaś?
To nie był jeden cukierek? Nie wierzę.
Cztery?
To dobrze.
Muszę bardziej uważać.
Musimy pogadać prywatnie.
Oby nic ci się nie stało.
Nic mi nie jest.
Nie wierzę, że wybrałaś cztery osoby.
Serio, to brutalne.
- Nie, ja chciałam… - Dobra.
- Jest szczera. - Chcę pogadać…
To trudne.
Chcę wszystkich poznać.
Zrobiła to, co musiała.
Tak.
Jin-seok musi być czujny.
Wszyscy inaczej spojrzeli na Jin-seoka i na nią.
Mam do ciebie pytanie.
Ile dostałaś?
Dostałam cztery.
- Cztery? - Tak.
Mam pytanie do Gwan-hee.
- Ile cukierków wręczyłeś? - Ile?
Tylko jednego.
- Jednego? - Tak.
Tylko jednego?
- Co? - Co?
Tylko jednego.
- Jednego? - Tak.
Tylko jednego?
Mam pytanie do Gwan-hee.
Kogo jesteś teraz najciekawszy?
Interesuje mnie parę osób,
ale chodzi o to, że interesują mnie
wszystkie w równym stopniu.
- W równym? - Tak.
Nie tylko jedna osoba.
Zatem dwie?
- Trzy. - Trzy osoby?
Tak, trzy osoby.
Masz pojemne serce.
- Trzy osoby? - Pociągają mnie trzy.
Jeden cukierek, ale trzy sympatie?
- Czemu wręczyłeś jednego? - Co to znaczy?
- No cóż… - Byłeś nieszczery.
Dałem go tej, która mnie interesuje.
To było trudne, bo nie wiem, co czuję.
LEE GWAN-HEE WYBRAŁ KIM GYU-RI
KIM GYU-RI
Nie powinieneś nam zdradzić jednego z trzech imion?
Niech poda wszystkie trzy, skoro go wszystkie ciekawią.
- Właśnie. - Tak.
Niech poda wszystkie trzy, skoro go wszystkie ciekawią.
- Nie powinien mówić. - To kiepski pomysł.
Nie powinien.
Niech poda wszystkie trzy, skoro go wszystkie ciekawią.
- Właśnie. - Tak.
Trzy osoby?
Ona, ona i ona.
Napisy: Dariusz Makulski