SINGLE'S INFERNO
Kain na tayo?
Sige.
Ano'ng ginagawa mo? Akala ko kakain na tayo?
-Upo ka. Huling set ko na ito. -Talaga?
Puwede akong umupo rito?
Sige lang.
-Kaya mo ba? -Oo.
Sinungaling.
Kita mo? Di mo kaya. Muntik akong mahulog.
Uy, ang bigat mo talaga.
Kaya ko hanggang 60 kilo.
Hanggang doon lang.
-Namiss ko sila. -Sibat laban sa sibat.
HANHAE, KIM JIN-YOUNG, HONG JIN-KYUNG, LEE DA-HEE, KYUHYUN
-Parang bagong kasal. -Parang mag-asawa.
Masaya silang mga tao.
-Gusto ko sila. -Oo nga.
May importanteng laro tayo bago mag-inuman.
-Ano? -Ang laro na kung saan sila matutulog.
Anong laro?
Kailangan ba talaga 'yan?
-Ito ba ay 2 Days 1 Night? -Una ito sa Paraiso.
-Mapilit siya. -Bago ito.
-Ang panalo ang magpapasya saan matutulog. -'Yon ang patakaran?
-Okay. -Halimbawa,
kung sabihin ko na tabihan mo ako, doon ka matutulog.
O puwede kong sabihin sa 'yo
-Oh? -na matulog ka sa sofa.
Sige, ayos lang.
O sa paanan ko doon sa tinulugan ko dati.
-Oo, sige. -Sabi mo, komportable doon.
Alam ko.
Laging natatalo ang nagsisimula ng laro.
Di ako natatalo.
-Talaga? Anong laro? -Oo.
Bale…
Kita mo itong mga almond? Kukuha ako,
hulaan mo kung even o odd ang bilang.
Tingin ko, ginagawa mo lang ito para manalo ka.
Gusto mo nakapikit?
Buksan mo na.
May odd o even na bilang ng almond dito.
Di mo makikita sa salamin.
SALAMIN
Di ko kaya. Malabo ang mata ko.
Di ko makita mukha ko rito.
Sige. Hula na.
Sa 'kin ay even.
-Even? -Oo.
-Puwede kang magbago ng isip. -Hindi.
-Pagkakataon na. -Hindi.
Bilangin mo.
Nakakainis ito.
Odd.
Even.
Odd.
Dalawang beses ka puwedeng magbago.
Sige. Saan ako matutulog?
Bale…
sa kama ako matutulog.
Tapos, puwede kang matulog sa paanan ko
at bantayan ito. Ano'ng tingin mo?
-Seryoso? -Paano kung ganoon?
Naku po.
-Grabe. -Hala ka.
Ibig bang sabihin, sa isang kama sila matutulog?
Tama ka. Inaasar niya siya,
-pero gusto niyang malapit siya. -Tama.
-Seryoso? -Paano kung ganoon?
Okay, sige. Susundin ko ang kahilingan mo.
Di pa ako nakatulog sa ganito kagandang kuwarto,
at di ako makapaniwalang paa mo ang makikita ko.
Huhugasan ko naman ito bago ako matulog.
Dapat lang naman.
Galing 'yan sa Impiyerno.
Hindi malilimutang karanasan ito.
Tama.
PARAISO SI-EUN AT WON-IK
-Gutom ka na ba? -Oo.
Nasasabik na ako.
-Oo, ako rin. -Tama.
Ang ganda ng painting.
Bagay sa damit mo.
Tama ka.
Ito ba ang pink na damit na sinabi mo?
Oo.
-Cool-toned ang balat mo. -Ako?
-Oo. -Talaga ba?
Siguro bagay sa 'yo ang light pink.
May dala talaga akong pink.
Talaga?
-Ipapakita ko sa 'yo sa susunod. -Sige.
Susuotin ko sa mahalagang araw.
Oo, sige.
Mag-pink ka.
Nagpahiwatig siya.
Pinag-usapan na nila dati.
Oo, ginawa nila.
Mahalagang araw ito para kay Won-ik.
-Talaga? -Ano'ng tingin mo?
-Bagay ang pink sa 'kin? -Oo.
Bagay sa 'yo.
Ang ganda tingnan.
-Talaga? -Oo.
Napapaisip ako sa trabaho mo.
-Trabaho ko? -Oo.
Hulaan mo rito.
Pagmamay-ari.
Pagmamay-ari?
Real estate?
Iyon ba?
Realtor ka?
-Realtor? -Oo.
Tama ka. Realtor ako.
-Talaga? -Oo.
-Realtor ka? Ganoon pala. -Oo.
Talaga? Nagbebenta ka ng bahay?
-Tama ba? -Oo.
Nagbebenta ka.
-Oo, tama. -Astig naman.
Realtor ako,
at 31-anyos ako.
Di ko alam na sosyal na pala ang mga real estate agency.
Mas astig na ito ngayon.
Bilang realtor,
ako ang broker ng mga gusali at premium na ari-arian.
Nasa Pent Team ako ngayon,
isang grupo na nagkokonsulta sa real estate
sa premium na ari-arian sa Cheongdam at Hannam.
SON WON-IK, EDAD 31 REALTOR
Tingnan mo ang suot niyang suit.
Ibang-iba talaga siya.
-Nakakaakit ito. -Oo.
Mahuhulaan mo ang trabaho ko?
Isang violinist.
Talaga? Bakit naman?
Parang marunong ako mag-violin?
Parang dahil sa kulot mong buhok.
Nakikita kita na may violin. Mali ba ako?
Oo, freelance model ako.
Ganoon pala.
Ngayon, nagtatrabaho ako bilang freelance model.
At 27-anyos ako.
Nagmomodelo ako
sa mga pangkasal, fashion, at beauty industry.
Ang masaya sa trabaho ko,
nakakapagsuot ako ng magagandang damit.
YU SI-EUN, EDAD 27 FREELANCE MODEL
-Astig 'yon. -Talaga ba?
Pero dahil sa tono ng pananalita mo,
akala ko rin, tagapagbalita ka.
'Yong dalawa ang hula ko.
-Tagapagbalita? -Oo, parang ganoon.
'Yon ang tingin ko.
Talaga?
PARAISO HA-JEONG AT GWAN-HEE
Gusto mo ng inumang laro?
-Laro tayo ng Truth or Drink. -Okay.
Kung ayaw mong sumagot, uminom ka. Game?
Sige.
Apat na ang nakilala mo kasama ako at si Min-kyu.
Sa aming apat, may gusto kang makasama pa nang mas matagal?
O mas gusto mo bang makilala ang iba pang mga lalaki?
Ngayong nakilala ko kayo ni Min-young,
parang 60% na napapaisip, at 40% sa iba.
60% na napapaisip?
-Mapapaisip din ako kung ako sa 'yo. -Oo.
Gusto mo pang makilala ang iba?
Medyo.
Ikaw ba? Nakilala mo na ang lahat.
Oo.
-Pero sa totoo, -O?
may isang tao akong gustong makausap.
May isa.
Sino?
Di mo pa siya kilala.
-Di ko pa nakikilala? -Oo.
Si Gyu-ri.
Hindi ko pa siya nakakausap.
Bale…
-Talaga? -Oo.
Kaya gusto ko pa siyang makausap.
Ano? Hala. Maayos na ang lahat.
Pero parang seryoso siya.
-Matapat si Gwan-hee. -Tama.
-Malungkot si Ha-jeong. -Oo.
-Talaga? -Oo.
Kaya gusto ko pa siyang makausap.
-Ako na ba ang magtatanong? -Oo, sige.
Dalawa na ang nakasama mo rito.
Kasali ka ro'n.
Oo, kahapon at ngayon. Dalawang beses ka na rito.
Kung kunwari bukas, sinabi sa 'min ni Min-kyu
na maghintay sa magkaibang sasakyan sa harapan ng lobby.
Dalawa kaming naghihintay sa 'yo.
-Okay. -Kung ganoon nga,
kanino ka sasakay?
-Puwede kang uminom kung ayaw mo. -Ayokong sabihin.
Di ito masaya.
Kung ayaw mong sumagot, uminom ka.
Ano ba, hindi ito patas.
-Marami ka pang makikilalang lalaki. -Baka lang?
Lagi tayong ilalagay sa sitwasyon na dapat tayong mamili.
Ganoon lang din ito.
Uminom ka na.
-Bakit? -Gusto ko.
-Ayaw mong marinig ang sagot ko? -Di na.
-Bigla siyang sumungit. -Nalungkot siya?
-Ba't siya malungkot? -Dismayado.
Bakit nagmamaktol siya?
-Bakit? -Gusto ko.
-Ayaw mong marinig ang sagot ko? -Di na.
Kung ayaw mong marinig…
Kahit piliin mo ako, masasaktan ako.
-Bakit? -Uminom ka.
-Bakit? -Huli na.
Bakit naman?
Tiyempuhan ang pag-ibig.
Doon sa saglit na alinlangan mo, maiisip ko na ako ang napili mo
-para gumaan ang loob ko. -Hindi sa nahihirapan ako.
Hindi lang ako sigurado kung ayos lang magsabi ng ganito.
Bakit naman?
Ang ibig ko…
Ayaw kong marinig ang sagot mo.
Talaga? Ikaw ang uminom.
Sasabihin ko na ang sagot ko.
Huli na.
Di na mahalaga. Kaya kong sagutin.
Wala namang hangganan ito.
-Okay, iinom ako. -Okay.
Umiinom ako kasi malungkot ako.
Bakit nila pagtatalunan ito? Maliit na bagay naman.
Nalungkot siya kanina kasi sinabi niyang napapaisip siya sa ibang babae.
"Iniisip ko ang babaeng di mo pa kilala."
-Mas masakit 'yon. -Tama.
Tingin ko, nalungkot si Gwan-hee ngayon.
Baka ayaw niyang magmukhang maliit pag sinabi niya.
-Na parang makitid ang isip. -Tama.
-Loko mag-isip. -Makitid isip.
-Masakit ba? -Nandito si Da-hee.
Tama, makitid nga ang utak.
-Pero sineryoso niya. -Oo.
Bakit ka malungkot?
Dapat ko bang sagutin agad ang tanong mo?
Hayaan mo na.
Ano'ng problema mo?
Bakit masama ang loob mo?
Ibig kong sabihin…
Matulog na tayo?
Gwan-hee, masama ba ang loob mo?
Hindi. Bakit?
Halata ko.
-Hindi kaya. -Napapansin ko.
Sa totoo lang,
mas ayos kung pinili mo ako dahil magkasama tayo rito.
-Pero ang… -Dapat ko bang sabihin agad 'yon?
Pagkatanong mo?
Puwede kong sagutin tanong mo,
pero iniisip ko pa paano ko ito sasabihin.
Inaayos ko pa ang iniisip ko.
Hindi ako ang tipo
na paligoy-ligoy.
Pag gusto ko, di ako nagpapaligoy-ligoy.
Sasabihin ko agad.
Kailangan ko ba ng rason?
Ganoon lang ako.
Okay.
Kung may gusto ako ngayon, sasabihin ko na gusto ko siya.
Ganoon lang sa akin.
Okay.
-Magaling na napakalma niya ito. -Oo.
-Mas gumaan ang loob niya. -Oo.
Si Ha-jeong lang ang babaeng kaya si Gwan-hee.
Gusto niya talaga siya. Sinasabi niya ang gusto niya marinig.
Ba't di ka pa nakahiga?
Gusto mo, dito ako matulog?
Dito na lang kaya?
Wag, dito ka.
Sige na. Di mo puwedeng bawiin.
Pero di pa siguradong dito ako matutulog.
-Sapat na ba ito? -Pahingi ng comforter.
Pahingi naman ng unan.
Okay, hanggang doon lang.
Doon talaga siya matutulog?
Palilipatin din siya kalaunan sa kama.
-Sigurado. -Di ba?
-Si Ha-jeong… -Di niya gagawin.
Seryoso, sa paanan niya?
Tingnan natin.
-Imposible. -Imposibleng diyan siya.
Humihilik ka ba pag natutulog?
Maghihilik ako nang malakas.
Magkikiskis ako ng ngipin.
Ito. Maglagay ka nito.
Ano 'yan?
-Saan? -Sa kamay mo.
Para saan ito?
Ilagay mo sa batok mo.
Sa likod pa.
-Makakatulong sa pagtulog. -Ganoon pala.
Pakiramdam ko…
Higa ka na. Kukumutan kita.
Saan ako hihiga?
Dito?
Napapaisip ako sa mga kakaibang mangyayari bukas.
Nasasabik ka? Di na ako nasasabik.
Nag-aalala ka?
-Ano? -Talaga?
-Seryoso? -Talaga?
-Pahalang siya mahiga. -Saan?
Sa upuan sa may paanan.
-Parang sofa. -Seryoso?
Oo, sa may paa niya.
-Imposible. -Kung doon siya matulog,
may isyu siya.
Seryoso.
Nagulat akong sinasakyan niya ito.
-Matulog na tayo. -Oo, patayin mo na ang ilaw.
Kung sino ang malapit, siya ang magpatay.
Di, kung sino ang tatayo, siya dapat ang magpatay.
-Sa 'min, kung sino ang malapit. -Kung sino ang tumayo.
-Kung ganoon… -Ikatutuwa ko kung gawin mo.
-Matutulog na ako. -Sige, ako na.
-Papatayin ko at matutulog ako sa labas. -Bakit?
-Di ako makatulog dito. -Bakit?
Gusto kong bukas ang ilaw.
-Talaga? -Oo.
-Ano? -Ano?
Ano?
Seryoso ba siya?
Ano…
Diyan ka matulog. Sa labas ako.
-Seryoso? -Oo.
Bakit ka umaalis?
-Tulog na. -Bigla na lang ito.
Babalik ako para tingnan ka.
Wag na. Huli na para diyan.
Matulog ka sa sahig.
Hindi, dito ako matutulog, pero…
-Titingnan kita mamaya. -Hindi.
-Babalik ako. -Diyan ka sa labas.
Talagang natutulog siya na may ilaw? Ano'ng mayroon?
May takip ang mata habang bukas ang ilaw?
-Ano… -Baka maalalahanin siya.
Di ko alam ang nangyayari. Ikaw ba?
Ako lang ba?
-Intindihin nga natin ito. -Okay.
Baka nakakahiya
na magkasamang matulog ang dalawang kakikilala lang.
Kaya baka lumabas siya para sa konsiderasyon.
-Parang di ganoon. -Kung ganoon,
dapat sinabi niya,
"Wag kang matulog diyan. Sa kama ka matulog."
"Sa labas ako"?
-Pero di siya ganoon. -Mismo.
-Di siya ganoon. -Palabiro siya,
kaya ganyan siya maging mabait.
Mahirap ito intindihin.
Ano? Seryoso?
-Sang-ayon ako kay Kyuhyun. -Talaga?
Tingin ko, si Gwan-hee ang tipo
na mahigpit sa pagsunod sa patakaran pag naglalaro.
Sinakyan ito ni Ha-jeong, at baka nasiyahan siya.
-Nagustuhan niya. -Kaya hinayaan siya.
-Hinayaang matulog nang maayos. -Baka.
-Ganoon na lang. -Sigurado 'yan.
Dahil sa pangyayaring ito, si Ha-jeong…
-Baka magbago ang isip niya. -Oo.
-Tingin ko, hindi. -Hindi?
-Ako rin. -Tingin ko,
sasakyan niya ito at magugustuhan siya.
Mag-aaway ulit sila't magbabati.
-Tingin ko, ganoon ang mangyayari. -Posible 'yan.
Ano ito? Rosas?
PARAISO SI-EUN AT WON-IK
Mga rosas yata.
-Tama? -Oo.
Kung nasa Impiyerno pa tayo ngayon,
-ano kaya'ng ginagawa natin? -Oo.
Mukha itong puso. Cute ba?
Oo, ang cute.
Ang ganda.
-Gusto mong maglaro? -Sige, anong laro?
-Gusto mo, dugtungan ng salita? -Okay.
-Seryoso? -Sige na.
Luma na ito. Sige, Won-ik.
Nagpapatawa ka ba?
-Gusto mo, dugtungan ng salita? -Okay.
Dapat magsabi ang talo ng gusto nila sa kabila,
tungkol man sa itsura o personalidad.
-Dapat matapat tayo? -Oo.
Dapat ba mag-usap na lang tayo kaysa gawin itong parusa?
Gusto mo, magsabi tayo pareho ng tig-isa?
Sige.
Nasabi ko naman kanina,
ikaw ang karaniwang tipo ko pagdating sa itsura.
Pero mas nagustuhan kita noong nag-usap tayo.
Di pa kita masyadong kilala,
pero pakiramdam ko, maalalahanin ka.
'Yon ang mga bagay
na gusto ko tungkol sa 'yo.
Madali kang kausapin.
Gusto ko ang mga lalaking cute, at tingin ko, cute ka sa maraming paraan.
Marami na akong nakuwento sa 'yo.
Kailan ka nagkuwento?
Pagkarating natin dito.
Ganoon pala.
Salamat.
-Grabe. -Mahirap ito panoorin.
-Salamat. -Bakit ka…
Ano?
Para kang robot.
-Bakit? Gusto kong magpasalamat. -Para kang robot.
"Salamat" pagkatapos ng 30-segundong hinto?
-Talaga? -Oo.
Okay.
Ano'ng nakakatawa?
Wala pa akong nakilalang mas mahiyain sa 'kin.
-Talaga? -Oo.
Di ako mahiyain.
Talaga ba?
Maging tapat tayo, simula ngayon.
-Okay. -Pangako.
Pangako.
Bawal na mapako.
-Magseryoso ka. -Okay.
Sana makalangoy ulit tayo.
-Sana nga. -Ano sa tingin mo?
Gusto mong lumangoy kasama ko ulit?
-Dapat ba, paglangoy? -Di naman.
Puwede namang iba, katulad ng pagpunta sa restaurant.
Siguro di nga paglangoy.
Ayos din ang restaurant.
-Sigurado ka? -Mas ayos kung mas natural ka.
-Talaga? -Oo.
Okay.
Kunwari di siya nahihiya, pero nahihiya siya.
Gusto kong makita ang lakas ng loob ni Won-ik
habang pinapanuod natin siya bilang realtor.
Pero ang dugtungan sa bathtub, medyo…
-Nadismaya ako. -Spa iyon.
Oh, bathtub…
-Parang ginawa mong… -Tama.
Di ako komportable noong sinimulan niya ang laro.
Sabi sa kanya ni Si-eun, mas ayos kung mas natural siya.
Tumpak siya noong sinabi niya 'yon.
-Mahiyain din si Si-eun. -Tama.
Siya dapat ang manguna sa usapan dahil mas mahiyain siya.
Tama 'yon.
Baka mas magustuhan pa niya siya kung si Won-ik ang kumikilos.
-Tingin ko rin. -Sayang naman.
-Istorya ng buhay ko. -Pero di simple.
Kung ganoon,
nakakawalang-gana sa babae pag mahiyain ang lalaki
-at kapag masyadong nangunguna. -Tama.
Ano ang dapat gawin ng lalaki?
Gusto ng mga babae ang lalaking di mahiyain
-at sakto lang manguna. -Tama.
-'Yong balanse. -Di madali.
-Ginalingan ni Won-ik. -Pero mahirap.
Nagmungkahi siya ng laro, pero di umubra.
Pati na rin ang mungkahi ng paglangoy.
-Wala na siyang masabi. -Tama ka.
IKATLONG ARAW
PARAISO HA-JEONG AT GWAN-HEE
-Gwan-hee. -Ano 'yon?
Ano'ng ginagawa mo?
Kumusta ka?
Masarap ang tulog ko, salamat sa 'yo.
Dapat tumayo ka kagabi
at pinuntahan ako para kumutan ako.
Natulog ka nang komportable
-Ano ba? -sa malaking kuwarto.
Di mo ba maalala ang sinabi ko kagabi?
Tulog ka na ba?
Bakit ka sa labas natutulog?
-Ano? -Ba't ka nasa labas?
Matulog ka na sa loob.
-Pero di ka magiging komportable. -Kaya ka nandito?
Ayos lang ako.
May dalawa namang kama.
Matutulog ako rito para sa 'yo.
Ayos lang talaga ako.
Lilinawin ko. Ayos lang ako.
Pero matulog ka rito kung gusto mo.
Gawin mo ang gusto mo.
Good night.
Maginoo siya.
Oo, sigurado 'yon.
Siguro iniisip ni Gwan-hee,
-"Ang astig ko." -Tama.
Mismo.
Alam ko 'yan.
-Tama. -"Alam ko 'yan"
Alam ko 'yan.
Sinabi ko sa 'yo na ayos lang ako.
Kaya wag kang magreklamo sa 'kin ngayon.
Tara na at kumain.
Salamat sa pagkain.
Ayos ang kombinasyong ito.
-Strawberry jam ba ito? -Strawberry jam at butter.
Manas ba ang mukha ko?
Oo, ano?
Hindi ba?
Pareho lang.
-Manas din kahapon. -Talaga?
Mahirap siyang basahin.
Gwan-hee.
-Gusto ko ito. -Grabe.
Ayaw na ito ni Jin-kyung.
-Ayos ka lang? -Sinapak ko siguro siya.
Wala na ito kay Ha-jeong.
Mismo.
Di na siya nababahala.
-Wala siyang pakialam. -Tama.
-Pinakamainit na Impiyerno, -Kabado ako. Ikaw?
-Single's Inferno. -Natatakot.
Simula ngayon,
magsasama na ang dalawang Impiyerno.
Napakaastig nito.
Nandito na.
Parang masaya si Ha-jeong.
Tama.
Labanan na simula ngayon.
Tingin mo ba?
-Ayos lang ang tainga mo? -Oo.
Sumandal ka at umidlip.
-Parang sila talaga. -Sabi na, gusto niya siya.
-Grabe. -Ano 'yon?
Ano?
Ganoon nga. Tunay ang nangyayari sa chopper.
-Natural silang naghawak-kamay. -Dahil sa chopper.
Mahalaga ang biyahe.
Ayos lang.
IMPIYERNO
-Nakakapanabik ito. -Alam ko.
Hello.
-Hello. -Hello.
-Ikinagagalak ko.
Hello.
-Ikinagagalak ko kayong makilala. -Ako rin.
Uy, ano ito?
Masaya siyang makita si Jin-seok.
Napangiti ako nang makita siya.
Lagi siyang nakatingin na nakangisi.
Ayaw kong mahalata ng mga tao, pero di ko maitago,
kaya di ko siya tinitingnan.
Walang tao rito.
Baka tayo ang una.
-Sabi mo, kaya mong lumangoy sa dagat. -Dagat?
-Kailan mo gagawin? -Mamaya siguro?
Manunood lang ako.
Baka tangayin lang ako.
-Tingin mo ba? Dito. -Oo.
-Humawak ka. -Humawak sa 'yo?
-Oo. -Okay.
-Hala. -Gusto ko ito.
Gusto ko sila.
-Sana magkatuluyan sila. -Gusto ko sila. Sana maging sila.
Parang matagal na sila.
-Pakiusap. -Seryoso.
-Humawak ka. -Humawak sa 'yo?
-Oo. -Okay.
Narito na tayo.
Ano kaya ang ginagawa nila?
Makakakilala ka ng ibang tao.
Naririnig ko na yata sila.
Hello.
-Hello. -Hello.
-Narito na kayo. -Hi.
-Hello. -Hello.
Hello.
Sila 'yong mga bago.
Hello.
-Hello. -Ito ay…
Hello.
-Hello. -Hello.
Si Si-eun ang una kong napansin.
Makakasama na namin sila simula ngayon,
kaya sana magkalapit kami.
Napansin ko talaga si Min-woo
dahil para siyang tipo ko at mukhang maamo.
Gusto ko siyang makausap.
Hello.
-Hello. -Mas mahaba na ang lamesa.
-Hello. -Hello.
Hello.
Natural siyang pumasok kasama siya
at di man lang niya ako tiningnan.
Medyo galit ako sa kanya, pero nagseselos din ako.
Nasa Impiyerno ako kagabi at kumain ng ramyeon.
Ang isipin na malamang naging malapit siya sa ibang tao
ay ikinabahala ko.
-Hello. -Hello.
Nagkita tayo ulit.
Hi.
Ang tagal na rin.
Masaya ba sa Paraiso?
Ayos lang.
Ganoon ba?
Nagtitinginan sila.
-Grabe. -Matindi na agad ito.
Kumain ka ng blueberry pie?
Oo.
Kumain ako.
Parang masaya ka.
-Maganda ang tulog ko. -Talaga ba?
Noon, di ako nakatulog nang maayos.
Ganoon.
Nandito lang kayong lahat?
Di ko sasabihin sa 'yo.
Pagdating, parang interesado si Hye-seon kay Gwan-hee.
Tawagin mo itong kutob.
Medyo ikinabahala ko ito.
-Nandito na sila. -Ayan na sila.
Uy, guys.
Hello.
-Hello. -Hello.
Hello.
-Saan… -Upo ka roon.
Dito ako uupo.
-Hello. -Nakabalik ka nang buhay.
Buhay at mabuti.
-Kumusta ka? -Ayos lang ako.
-Kumain ka ng pie? -Oo.
Nakapunta sa Paraiso si Min-kyu kasama ang taong interesado ako
kaya tingin ko, siya ang kakumpitensya ko pagtagal.
Nagulat din ako.
Akala ko magiging iba na simula ngayon.
Sa una, sinuri ko muna ang lahat ng mga babae.
Tapos tiningnan ko ang mga lalaki.
Walang kakaiba sa mga babae para sa 'kin.
Wala akong kakumpitensya.
Walang papantay sa alindog ko.
Tingin ko, ako 'yon.
Tingin ko, kaya kong manalo.
Parang Show Me The Money.
Nagiging matindi na, ano?
Noong pinagsama-sama sila, may naramdaman ba kayo na tensiyon?
-Oo naman. -Lahat sila'y…
Hindi ako makahinga kanina.
Ang saya nito.
Kumusta sa Paraiso?
Di ko masabi.
Masaya siya kasama,
pero di sigurado kung gusto ko siya.
-Ako rin. -Di ba?
-Parang kapatid ko siya. -Pero di ganoon sa 'kin.
Talaga?
Kung ganoon, komportable sana ako.
Nagtatawanan kami.
-Parang di ko siya ang gano'ng tipo. -Binuhat pa niya ako.
-Ano? -Binuhat.
Oo, sabi mo nga kahapon.
Di namin maisip 'yon.
-Kumuha lang kami ng petal. -Talaga?
-Pati 'yon, nahiya siya. -Ang cute.
Nakakatawa ito.
Sa totoo lang, naguluhan ko rito.
Kaya di ako sigurado.
Mas naging masaya ako sa inaasahan ko.
Di ako nasasabik sa pagpunta sa Paraiso,
pero napakaganda roon.
Oo nga.
Kumusta? Magkaiba ba ang naunang lalaki sa pangalawa?
Ibang-iba talaga.
-Pati ang vibe? -Oo, pati vibe nila.
Ibang-iba talaga.
May naiisip ka ba mula sa islang ito?
Kumusta si Min-woo?
Si Min-woo?
Mabait siyang tao.
-Tingin ko, mabait siya. -Pero di mo tipo?
-Ano? -Di mo siya tipo?
Base sa itsura…
-Siya ang tipo mo sa tatlo? -Oo.
Pero noong nag-usap kami, di…
-Di bagay? -Oo.
-Kayo ni Min-woo? -Oo.
Pero di ko sigurado
kung dahil 'yon sa mga limitasyon dito
o kung ganoon lang siya.
Magsisimula na ang laro ng magkapares na may kasamang espesyal na date.
Magpalit na kayo ng swimsuit
-at pumunta sa dagat. -Swimsuit!
Laro ng magkapares?
-Larong magkapares. -Tunggalian na.
Pagkakataon na para may magkagustuhan.
Nasasabik na ako. Ano kaya ito?
Ano 'yan?
Ano ito?
-Magbubunutan siguro tayo. -Tama.
-Parang nagpaitim ka. -Hala.
Di ko dapat gawin ito.
Hala.
-Di ko mapigilan. -Matipuno silang lahat.
Grabe.
Di ko alam saan ako titingin.
Ipagpapares kayo bago ang laro.
Ang makakakuha ng parehong kulay ng bola ang magiging magkapareha.
Pero, ang lalaking kalahok na makakakuha ng itim na bola
ay di makakasali sa laro.
Grabe.
Ang saklap.
Magsisimula na ang bunutan.
Ito na.
Puti ang nakuha ko.
YUN HA-JEONG, PULA
-Anong kulay ang nakuha mo? -Pula.
AN MIN-YOUNG, BERDE
Asul ang sa 'kin.
KIM GYU-RI, DILAW
Ngayon, bumunot na ng bola ang mga lalaking kalahok.
May nangyari ba kina Min-woo at Gyu-ri?
-Pero interesado rin si Si-eun sa kanya. -Tama.
Hala. Ano ba?
-Naku, Min-woo. -Seryoso.
-Pangit na pangitain ang itim na trunks. -Ang malas.
BAWAL SUMALI SI MIN-WOO SA LARONG MAGKAPARES
-Seryoso. -Itim na bola?
-Naku. -Seryoso.
-Itim ang nakuha niya. -Naku.
Kapag minamalas.
-Grabe. -Imposible.
Grabe.
Wala pang 20% ang pagkakataon.
Mali ito.
Bakit itim ang nauna?
Nabunot ni Min-young at Min-kyu ang berde.
Nabunot ni Ha-jeong at Won-ik ang pula.
Nabunot ni Hye-seon at Gwan-hee ang asul.
Nagkita muli tayo.
CHOI HYE-SEON AT LEE GWAN-HEE
Nabunot ni Si-eun at Ha-bin ang puti.
SI-EUN AT HA-BIN
Siya na lang.
Nabunot ni Gyu-ri at Jin-seok ang dilaw.
Tingin mo, mananalo ako?
Kaya natin ito, ano?
Oo, kaya natin ito.
-Hello. -Hello.
Hi.
May limang magkapares na tayo.
Ang laro ngayon ay mag-squat na magkasama.
…ay mag-squat na magkasama.
Paumanhin.
Ayos lang.
Dapat buhatin ng lalaki ang babae
at mag-squat sa signal.
Kung mahulog ang babae
o di makapag-squat ang lalaki sa signal, matatanggal ang magkapareha.
Inaasahan kita.
Dapat tayong manalo.
May tiwala ka?
Wala.
Ang magkaparehang mananalo ay bibigyan
ng lobster at malamig na beer.
-Beer? -Masahiin ko ang binti mo?
Gaano kabigat ang kaya mo?
Tingin mo ba, kaya mo ako?
-Gusto ko ang pula. -Magngalit ka.
Tungkol ito sa pride.
Baka magaling dito si Jin-seok.
Mga lalaki, buhatin ang mga babae.
Paumanhin.
Walang may gustong matanggal kaagad.
-Malakas si Jin-seok. -Ipakita ang kaya n'yo.
Maghanda.
-Kaya mo 'to. -Kaya ko 'to.
-Ayos lang gawin ko ito? -Oo.
Kinakabahan ka.
-Kumakabog, tama? -Oo.
Pagod ka na ba?
Mahirap pero ayos lang.
Ayos lang kung di mo kaya.
-Bumibilis. -Nahihirapan ka na.
Bakit magaling ang lahat dito?
Puwede mo 'ko ibaba kung gusto mo.
Ilan na ang nagawa natin?
MAHIGIT 40 SQUAT
-Mahigit 40? -Mahigit na 40?
-Grabe. -Ang galing.
Ang galing.
Parang ayos pa si Jin-seok. Kaya pa niya nang mas marami.
Napapagod na akong nakabitin.
Gaano pa ba katagal ito?
-Baka mahulog kita. -Ano? Huwag.
Huwag.
-Kapit kang mahigpit. -Okay.
Natanggal sina Yu Si-eun at Yun Ha-bin.
TANGGAL SI SI-EUN AT HA-BIN MATAPOS ANG 44 NA SQUAT
-Magaling. -Ikaw din.
Patawad, Min-young.
Baka mahulog kita. Patawad.
Natanggal sina An Min-young at Park Min-kyu.
Di sila matalo. Ibaba mo ako pag pagod ka.
Puwede kang tumigil kung pagod ka na.
Pagod ka na?
Gusto mong tumigil?
Hindi.
Para akong sako ng patatas.
MAHIGIT 70 SQUAT
Pagod ka na?
-Pitumpung squat? -Ano?
-Naka-70 na sila?
-Di ko inasahan na magaling si Won-ik. -Oo nga.
-Palaban si Won-ik. -Tama.
Di siya atleta. Realtor siya.
Seryoso.
-Ang tagal na nila. -Kaya nga.
Ang galing.
Magaling.
Ang galing ninyo.
Natanggal sina Choi Hye-seon at Lee Gwan-hee.
TANGGAL MATAPOS ANG 74 SQUAT
Magandang porma.
-Ang astig niya. -Ang galing nila.
-Sige! -Ang galing.
Sige lang!
Kaya mo 'yan.
Ang astig ninyo.
Gusto ko na tumigil.
Mahirap paniwalaan.
-Di na nila kaya. -Baka manalo pa si Won-ik.
Baka malaglag na ako.
Di na nila kaya.
Iyong braso mo.
Di ko kayang manood.
Di ko kaya.
Hindi, imposible.
-Talaga? -Jin-seok?
Di ko kaya.
-Imposible! -Imposible!
Natanggal sina Kim Gyu-ri at Lee Jin-seok.
Ang galing mo.
NANALO SINA HA-JEONG AT WON-IK
Magaling.
-Ang galing. -Seryoso?
Imposible.
Di ko inasahan 'yon.
Ang galing ni Won-ik. Di ako makapaniwala.
-Astig. Magaling. -Imposible.
-Grabe 'yon. -Di inaasahan.
-Ang lupit. -Ang galing mo rito.
Bilang nanalo sa larong magkapares na ito,
makakatanggap ng espesyal na pagkain sina Son Won-ik at Yun Ha-jeong.
Apir. Magaling.
Akala ko si Won-ik ang unang bibigay,
pero siya ang nanalo. Di ko talaga inasahan 'yon.
Sobrang nagulat ako na di ko na siya nahangaan. Siya'y…
Natuwa ako rito.
Nag-iba ang tingin ko sa kanya dahil sa larong ito.
Ngayon, ang magkaparehang naglaro
ay magkasamang manananghalian.
Paano si Min-woo?
Minamalas siya.
-Kakain tayo ng lobster dahil sa 'yo. -Naku. Wala akong ginawa.
Wala akong ginawa.
-Unang beses pa lang tayo kakain dito? -Oo.
Sa totoo…
-Grabe. -Tara?
Ang ganda.
-Ano ito? -Ano ang mga ito?
Ang daming pagkain.
Bakit ang laki nito?
Gusto ko ang vibe dito.
-Cheers? -Sige.
-Ang galing mo. -Ikaw din.
Ano 'yon?
Baka 'yon ang espesyal na pagkain.
Puwede nating makain 'yon sa susunod.
-Di natin kailangan. -Grabe.
-Ayos ang binti mo? -Oo.
-Napagod ba ang braso mo? -Medyo.
Siguradong napagod.
Marami kang nakain na ramyeon. Ang bigat mo.
Akala ko mamamatay na ako.
Grabe.
Ginalingan ko rin lumambitin.
May napagtanto ako noong naglalaro tayo.
Naisip ko na mahirap din pala
-para sa mga babae. -Di ba? Dapat kumapit
para gumaan sa braso mo.
'Yon ba?
Siguro kakainin nati'y kamote.
Maganda ang tanawin.
Kamote na may tanawin.
Hindi na masama.
May carbs naman tayo ngayon.
Ito.
Salamat.
-Ayos lang ba kainin ang balat? -Oo.
Ang macho.
Kumusta ba kahapon?
-Kahapon? -Oo.
Bale…
Masaya naman.
Kinausap mo ba siya nang kayo lang?
Hindi, di ganoon ang nangyari.
Pagkaalis mo, paalis na ako
noong sumakay si Ha-jeong.
Doon kami nagkakilala.
Nag-usap kami.
Tapos alam mo na ang nangyari sa sasakyan.
-Oo. -Sinabi ni Ha-jeong?
-Nagulat ka rin siguro. -Oo.
Naisip kita noon.
Kung siguro narinig natin 'yon,
grabe siguro ang reaksiyon mo.
Naiisip ko ang reaksiyon mo.
Ang taas ng kilay ko dahil sa pagkagulat.
Akala ko makakapunta ka ulit doon.
Wala akong ibang gustong makasama.
-Talaga? -Oo.
Ganoon pala.
Alam mo, noong makita ulit kita
pagkatapos natin magkahiwalay, medyo nahihiya ako.
Pero ngayong kinakausap kita nang ganito, naalala ko
ang oras na pinagsamahan natin.
-Iba siya sa kanya. -Oo nga, alam ko.
-Komportable si Gwan-hee sa kanya. -Kaya nga.
Mas bagay ba silang dalawa?
Noong kumain tayong magkasama noon,
mas marami akong nakain kaysa kahapon.
Kahapon, wala akong gana.
Bakit?
Di mo gusto ang pagkain?
Hindi 'yon.
Bale…
Paano ko sasabihin?
Tingin ko, dahil sa mood.
-Talaga? -Oo.
At saka, napagod ako.
Masaya ako.
Natuwa ako na naisip niya ako noong magkahiwalay kami
at sinabi niya ang gusto niya sa akin.
Napaisip ako na baka
mas masaya siyang kasama ako kaysa kay Ha-jeong.
Natuwa ako roon.
Ano sa tingin mo ang lamang mo sa ibang mga babae?
Tinanong niya talaga 'yon?
"Ang lamang ko ay…"
Ang gano'n ay tanong para sa mga ka-team niya.
-"Ano'ng lamang mo?" -Oo nga, ano?
"Pag-shoot at pagpasa."
"Ang kagalingan ko ay pag-dribble, bilis at mga three-point shot."
Nakakatawa siya.
Ano sa tingin mo ang lamang mo sa ibang mga babae?
Tingin ko, ako ang may pinakamagandang katawan.
Ano ang tingin mo na lamang ko?
Ikaw?
Guwapo ka.
At ano? Pangit ang iba?
Pangit ang iba.
-Perpektong sagot. -Gusto ni Gwan-hee ang papuri.
"At ano? Pangit ang iba?"
-Nakita mo siyang ngumiti? -Oo.
May gusto akong banggitin dito.
Di tulad ni Ha-jeong, deretso siya.
-Tama ka. -Gusto ni Gwan-hee 'yon.
-Ito'ng gusto niya. -Bagay.
Tama.
At ano? Pangit ang iba?
Pangit ang iba.
Mukha lang ba ang mahalaga sa 'yo?
Sa totoo, pinakamahalaga ang taas.
-Tangkad. -Tangkad?
Ako ang pinakamatangkad.
-Oo. -Oo, ako ang pinakamatangkad.
Noong tinanong ko ano'ng gusto niya sa 'kin,
iniwasan ni Ha-jeong sumagot.
Habang deretsong sinagot ni Hye-seon ang tanong na walang alinlangan,
at mas pinapakita niya ang nararamdaman niya sa 'kin.
Ang pagkakaiba sa ugali nila
kaya mas nagustuhan ko si Hye-seon kaysa kay Ha-jeong.
-Tama siya. -Magaling siya.
-Hanhae! -Matalas ka.
-Grabe. -Alam mo?
Nabigla ako
na seryoso pala si Gwan-hee.
Mas kalmado siya pag kasama si Hye-seon.
Hindi siya basta nagbibiro,
at mas nagsasabi tungkol sa sarili niya.
-Nabigla ako. -Inasar siya ni Gwan-hee
kung kumain ba siya ng ramyeon kahapon.
Kung si Ha-jeong, may sasabihin siya panigurado.
Pero tinawanan lang ito ni Hye-seon.
Tapos binawasan na ni Gwan-hee ang pagbibiro at nagseryoso.
Nagbabago siya depende sa kasama.
Tama ka.
Mas bagay si Hye-seon, pero sa tingin ng manonood,
mas nakakaintriga sila ni Ha-jeong.
Kailangan natin ng kasiyahan.
Masaya sila panoorin.
Bakit tayo tinipon dito?
Oo nga. Di ba dapat tayong magpahinga?
Gusto kong…
kausapin si Si-eun saglit.
-Ano? -Gusto niyang kausapin si Si-eun?
Gusto kong kausapin si Si-eun saglit.
Kakausapin ko si Min-young.
Sige.
Teka. Kukunin ko ang payong ko.
-Payong? Sige. -Okay.
Naglibot-libot ka na ba?
Di pa, maliban sa saglit na ikot kanina.
-Ganoon pala. -Oo.
Noong tanghalian, mag-isa ka kumain?
Oo, sa lamesa.
Talaga? Malungkot ka siguro.
ISANG ORAS KANINA
Kumusta sa Impiyerno n'yo?
Parang mas maganda rito.
-'Yon nga ang sabi ng iba. -Di patag ang lupa.
Mahirap maglakad.
-Talaga? -Oo.
-Ingat sa pagtapak. -Okay.
-Salamat. -Walang anuman.
Nabigla ka ba na gusto kitang kausapin?
Oo, medyo.
-Di mo nahulaan? -Hindi.
Hindi?
-Hindi talaga. -Talaga?
Kasi parang ikaw 'yong tipong tahimik.
Ganoon ba?
Noong una kitang makita,
akala ko mahiyain ka.
-Unang makita ako? -Oo.
-Medyo mahiyain ako sa una. -Ganoon pala.
Pero tingin ko, nasasanay na ako ngayon.
May mga tao pa na di ko nakikilala,
-kaya gusto kong makipag-usap. -Oo.
At napapaisip ako sa 'yo.
Kumusta ba ako sa 'yo?
Napakakalmado mo.
Para kang mahinahon.
Talaga? Ganoon ba.
Ganoon nga.
Nag-iiba ako pag malapit na tayo.
Naging kabaliktaran ba?
-Makulit na ako. -Ganoon ba.
-Masayahin na ako. -Masayahin?
Oo, pareho kong ugali ang dalawang iyon.
-Magkasama? -Makulay ang personalidad ko.
Mas madadaldal ako
-sa malapit sa 'kin. -Panigurado.
Sa akin, depende sa kasama ko.
Kung mahiyain siya, mahihiya rin ako.
Magiging mahiyain tayong dalawa sa date.
Sa halip na iba ang ikilos mo, ginagaya mo ang ibang tao?
Kadalasan, nahahawa ako sa kasama ko.
Talaga?
-Grabe. -Mas masayahin siya.
Tama ka.
Iba siya noong kasama niya si Won-ik.
Mahiyain din si Min-woo at matagal bago makipag-usap,
-pero kumakalma siya kay Si-eun. -Tama, mahiyain siya.
Di ba?
Pero magkaiba ang vibe ni Min-woo at Won-ik.
-Oo nga. -Di kaya ni Won-ik
-tingnan siya sa mata. -Oo.
Pero nagsabi pa rin si Min-woo kahit pa mahiyain siya.
-Tama. -Tingin ko, kaya si Si-eun…
Tingin ko, maganda ang titig ni Min-woo.
-Oo nga. -Iba ang tingin sa kanya.
-Tama. -Nabuhayan talaga si Si-eun.
Kumusta ka?
Ako? Kumain din ako ng ramyeon.
-Ramyeon? -Oo.
-Ibig sabihin di ka pumunta sa Paraiso? -Hindi.
Natuwa ako magsibak ng kahoy.
-Ako rin. Nagustuhan ko. -Ang saya.
Pero ang hirap gumawa ng apoy.
'Yon lang ba ang mahirap?
Mahirap na di ka makita.
-Ang tagal bago mo sabihin. -Alipin mo ako, Min-young.
Magaling na sagot.
Alam niya ang sasabihin.
-May ganoong titig. -"Alipin mo ako."
Mahirap na di ka makita.
-Ang tagal bago mo sabihin. -Alipin mo ako, Min-young.
Lagot na ako.
Nakakatawa ito.
Ibig kong sabihin, naisip kita.
Naisip din kita.
-Talaga? -Oo.
May kirot sa puso.
Sinabi kong na-miss kita.
-Talaga? -Oo.
Nakakatuwang marinig.
Pero medyo lang.
Sasabihin mo dapat sa 'kin na na-miss mo ako.
Medyo lang.
Natuwa pa rin ako.
-Talaga? -Oo.
Noong pupunta tayo rito,
naisip ko na makikita na ulit kita.
-Talaga? -Oo.
Di ko alam kung seryoso ka.
Oo naman.
Seryoso nga.
Na-miss talaga kita.
Na-miss din kita.
Pinakamahalaga ang unang impresyon sa 'kin. 'Yon ang importante.
Ang pagkatapos noon ay kung bagay ba tayo.
-Nagsaya naman tayo, di ba? -Oo.
Pero may mga nakilala ka. Kumusta?
-Ikaw ang kasama ko. -Ano?
Ikaw ang kasama ko ngayon.
Baka may iba kang naiisip.
-Wala? -Wala.
-Matapat ka. -Oo.
Di ako 'yong tipong sabay-sabay na maraming iniisip.
-Ganoon ba. -Ako lang…
Mahirap na magpokus sa isang bagay, dalawa o tatlong bagay pa kaya.
Kaya dapat sa isa lang.
Ayos ba 'yon?
-Ang ganda noon. -Isulat mo.
-Maganda 'yon. -Alam ko.
Ang saya nito.
Mas kalmado ako ngayon.
-Gusto ko ang sinabi niya. -Tapat.
-Hindi nababahala ang babae. -Tama.
Seryoso siyang lalaki.
Magdedepende sa pasya ni Min-young.
-Tama. -Oo.
Lumabas ka.
-Ako? -Oo.
"Lumabas ka."
-Ayan na naman. -Tinawag niya siya.
-Nasasabik ako! -Grabe.
Saan tayo?
-Babalik ako. -Maglalakad kami.
-Maglalakad? Okay. -Oo.
-Maglalakad kayo? -Oo.
-Kukunin ko ang salamin ko. -Maglalakad tayo.
Saan tayo pupunta?
Dito tayo.
Ang ganda.
Parang gubat sa fairy tale.
-Oo nga. -Bagay ako, di ba?
-Umoo ka. -Di ba ako ang mas bagay?
-Okay, sige. -Ayos.
Ayos ito.
May dala ka? Marami kayong pagkain kanina.
-Ano? -Walang tira?
-Masarap, kinain ko lahat. -Nasaan ang katapatan mo?
Patingin ng bulsa.
Wala?
Ito, gusto mo?
Nakilala mo si Min-kyu noon, at nakita mo ulit siya.
-Nakilala mo 'ko kalagitnaan. -Oo.
Kumusta?
-Kumusta? -Oo.
Nagbago ang nararamdaman ko.
Medyo iba rin ang naramdaman ko.
Tingin ko…
Nakalimutan ko na si Hye-seon.
Pero naalala ko ang pakiramdam na makasama siya.
Parang nakita ang ex?
Ex?
-Siguro. -Ganoon ba?
-Parang ganoon. -Oo?
-Naiintindihan mo naman? -Parang nagtataksil ka.
-Ganoon. Tama. -Oo.
Parang ganoon sa lahat, pati ikaw.
Pag matagal mong nakasama,
magiging malapit ka sa kanila kahit di mo gusto.
-Tama. -Tingin ko, ganoon 'yon.
Naiintindihan ko.
Napalapit ka na sa 'kin?
Mas malapit ako sa 'yo kaysa kay Hye-seon.
-Talaga? -Oo, mas malapit.
Mas komportable ako sa 'yo kaysa sa kanya.
Mas nagsasaya ako pag kasama ka.
Parang pabago-bago sa emosyon.
Natutuwa at nalulungkot ako paulit-ulit. Naguguluhan ako sa 'yo.
Pero kay Min-kyu,
masaya lang palagi.
-Parehas lang pakiramdam? -Oo.
Parang kama sa hotel na laging komportable.
Oo, masaya lang sa simula hanggang dulo.
Paano ako? Para akong sofa?
Hindi, para akong natutulog sa paanan.
Natutulog sa paanan pero sa hotel?
Hindi sa sofa, pero komportable pa rin.
Puwede na. Makakatulog pa rin ako.
Masaya nga, pero naguguluhan pa rin ako.
Noong kasama ko si Min-woo kanina
at kinausap mo ako, nakapuntos ka roon.
-Ikinagagalak ko. Salamat. -Ganoon din sa 'yo?
Kung ganoon din at pinuntahan ka ng lalaki
at kung gusto mong makipag-usap,
-mas magiging interesado ka sa kanya. -Tama.
Dapat kausapin mo lahat ng babae.
Di mo pa nakakausap ang lahat.
Di ko pa nakakausap si Gyu-ri.
Kausapin mo siya. Itong mga insekto.
Noong dumating si Ha-jeong at kinausap ako,
naramdaman ko
na napalapit ako sa kanya.
Ngayon,
ako ay 33% kay Gyu-ri,
33% kay Ha-jeong,
at 33% kay Hye-seon.
Sa 1% na natitira, bukas lang ito para sa iba.
-Bukas sa iba? -Ano raw?
-Grabeng ugali. -Tsansa para sa iba.
Nakakatawa siya.
Di makapagdesisyon si Gwan-hee.
Sino'ng kinausap mo?
-Si Jin-seok ang kausap ko. -Talaga?
Nakakalungkot.
Talaga? Dapat tinapos mo nang maaga.
Kumusta ang Paraiso kasama si Jin-seok?
-Para kaming magkapatid. -Talaga?
'Yon ang tingin ko.
Pero pagdating ko rito sa Impiyerno,
-medyo na-miss ko si Jin-seok. -Tama.
Ngayon na makita ko ulit siya…
Di mo na siya miss?
Nagtatawanan kami, at masaya sa una,
-pero tinamad din ako. -Tama.
Masaya talaga noong una.
Direkta niyang sinabi na na-miss niya ako.
-Ano 'yon? -Sinabi niyang na-miss niya siya.
Baka isipin ng iba na kayo na.
Di ko gusto ang naramdaman ko rito.
Kaya gusto ko pang makilala ang ibang tao.
-Di ako nasasabik. -Tama.
Nagsasaya lang ako.
-'Yon lang? -Napalapit na ako.
Di ako magiging sikat.
Sino ang pinakagusto mong makausap?
Naguguluhan ako.
Madaling umoo o humindi kung isang tao lang.
Pero maraming tao ang dapat mong isipin,
at naguguluhan ka rito.
-Oo. -Mahirap malaman ito.
-Hala. -Siguro di siya gusto ni Min-young.
Kapag magkakasama sila sa mga grupo nila,
iba ang usapan nila kaysa kapag kausap nila 'yong sa kabila.
-Tama. -Tama? Iba ang vibe.
Mas tapat sila sa kauri nila, kaya nakakalungkot.
Parang di gusto ni Min-young si Jin-seok.
-Sigurado ako. -Sawa na siya sa kanya?
Tingin ko, madali siyang magsawa pag puro malambing ang sinasabi.
-Mas ayos maging Gwan-hee? -Oo.
Mas desperada siya kung aasarin siya ng tulad ni Gwan-hee.
Wag natin kalimutan ang sinabi ni Gwan-hee.
Patas daw niyang gusto si Ha-jeong, Hye-seon, at Gyu-ri.
-Inanunsiyo niya ito sa mundo. -Nilagyan niya ng porsiyento.
Magugulat din ako kung magsabi ng ganoon ang ibang lalaki.
Pero di kay Gwan-hee.
-Oo. -Ibig sabihin
nasasanay na tayo sa mga gawi ni Gwan-hee.
Nakukuha na niya tayo.
Nagiging Ha-jeong na tayo.
Nag-Gwan-hee si Gwan-hee.
Pero sa totoo lang…
Gayunman, mukhang gustong kausapin ni Gwan-hee si Gyu-ri.
Mismo.
Iisipin niya lagi siya hanggang makausap niya na ito.
-Gusto niyang makausap. -"Paano kaya siya?"
Magdedepende kung gaano nina Ha-jeong at Hye-seon
makuha ang 33% ni Gyu-ri. Doon makakapagdesisyon si Gwan-hee.
-Kukunin nila siya? -Oo.
Kukunin si Gwan-hee?
Parang pagsasanib at pagkuha.
Liempo ang pagkain natin?
Uy, barbecue.
Gawa tayo ng apoy.
Gagawa ba tayo ng apoy?
Ihawin muna natin ito.
Magaling ang apoy.
Naalala ko rito ang tatlong-segundong barbecue na nakita ko sa TV.
Mismo.
Kakaiba na malapit na tayong apat ngayon.
Oo nga, di ba?
-Ang helicopter crew. -Malapit na tayo.
-Mag-iihaw pa ba? -Tapos na'ng sausage.
Titikim din ako.
Masarap ba?
-May perilla? -Kain tayo.
-Marami tayong inihaw. Kain ka. -May tatlo rito.
-Susubuan niya siya ng balot. -Seryoso?
Tatapusin na ba niya?
Nakita niyang sinubuan siya ni Ha-jeong.
Magsasaya ako rito.
-Medyo di komportable… -Nagsasaya ka na.
Gusto mo ng perilla?
Oo.
-Hala. -Tingnan mo siya.
-Tingnan mo. -Grabe.
Gusto mo ng perilla?
Oo.
Ano'ng nangyayari dito? Seryoso.
-Gusto ko ang mood ngayon. -Oo talaga.
Ba't di ka kumakain?
Kumakain ka na?
-Hinintay namin. -Oo, hinintay.
Ito yata ang kimchi sa Impiyerno namin.
-Wala kaming kimchi. -Noong ikalawang araw na.
-Masarap ang kimchi. -Susubukan ko sa balot.
Malayo masyado. Hati na tayo.
-Ba't di ka kumain? Di ka gutom? -Puwede na?
Oo, nagsimula na silang kumain.
Ayos ito.
-Salamat. -Kain tayo.
Gusto mo ito?
Ito na lang sa 'kin.
Mas masarap lahat dito.
-Masarap ba? -Oo.
Siguro mas masarap kasi sama-sama tayong kumakain.
Dahil parang party?
-Party ito. -Oo nga.
Oo nga.
Ayos ang hapunan.
Grabe.
Pipili na kayo ngayon ng sasabihan ng nararamdaman n'yo.
Aatakihin ako sa puso sa lugar na ito.
Pumunta kayo isa-isa sa mailbox
at bigyan ng candy ang taong gusto n'yo.
Ano?
Candy?
Kung higit sa isang tao ang gusto n'yo,
maaaring pumili ng marami.
MAAARING PUMILI NG MARAMI
Oras na para mamili ng taong interesado kayo.
Ito ang unang pagpili nila
mula noong pinagsama ang dalawang Impiyerno.
Tatlo ang bibigyan ni Gwan-hee.
-Gyu-ri… -Oo.
Puwedeng tatlo o baka lima.
-Di gagawin 'yon ni Gwan-hee. -Pasensiya na.
Sino kaya ang magiging sikat sa bawat grupo?
Sino ang pinakamaraming candy?
-Si Gwan-hee. -Si Gwan-hee sa lalaki.
Pipililin siya nina Hye-seon at Ha-jeong.
Sa mga babae, baka si Gyu-ri.
Tingin ko, kaunting boto ang makukuha ni Gyu-ri.
Hindi siya aktibo,
at pribado siya palagi.
Mahiwaga ito sa mga lalaki sa una,
pero sa komunidad na ganito,
-hindi ito pabor sa kanya. -Talaga?
MAILBOX NG MGA BABAE
Si Si-eun.
-May nakuha siya. -Isa?
-Dalawa. -Dalawa.
Dalawang candy.
YU SI-EUN: 2 BOTO
Baka binigyan ako ni Won-ik, pero di ko kilala 'yong isa pa.
Sino kaya ito?
Si Won-ik at Min-woo?
-Won-ik at Min-woo? -Won-ik at Min-woo.
Siguro isa.
-Oo, tama ako. -Isa ang hula ko.
-Wala? -Ano?
-May isa. -Oo, may isa siya.
AN MIN-YOUNG: 1 BOTO
Malungkot siya kahit nakakuha siya ng isa.
-Alam niya kanino galing. -Oo, kay Jin-seok.
Alam niya ang halaga nito.
Masasaktan siya.
-Marami siguro. -Siguro.
Oo.
-Tatlo ang nakuha. -Grabe.
CHOI HYE-SEON: 3 BOTO
Masaya ako na higit sa inaasahan ko ang nakuha kong candy.
Tingin ko, si Gwan-hee, Won-ik at Ha-bin.
-Isa lang? -Nakakapagtaka.
-Baka si Gwan-hee. -Sigurado 'yan.
-Parang masaya siya. -Oo.
YUN HA-JEONG: 1 BOTO
Nakakuha ako ng isa.
Tingin ko, galing kay Gwan-hee.
Alam ko na ito.
Alam mo kung sino?
G. Paraiso?
Ilan kaya kay Gyu-ri?
Paniguradong marami.
Baka marami kay Gyu-ri.
Ang pagsagot niya at pagtitig…
-Kinausap ko si Gyu-ri kanina. -Alam ko.
Pinaplano kong kausapin siya, pero umalis siya at di na bumalik.
Sikat si Gyu-ri.
Maraming natanggap.
Bakit apat?
-Apat. -May apat.
Bakit apat?
KIM GYU-RI: 4 NA BOTO
Siya ang may pinakamarami?
Di kailangang maging aktibo ang babae.
Dapat lang maganda at misteryoso.
Kuha mo 'yon, Jin-kyung?
Ang lakas ng monologo mo.
-Patawad. -Ayos lang.
Patawad, akala ko nasa bahay ako.
Nagulat ako.
Nanghuhuli ako ng gamugamo.
Tingnan ang dala niya.
Isang kamao ba?
-Isang kamao. -Umaapaw?
-Ilan? -Akala ko gamugamo.
Ilan ang nakuha mo?
-Ang yaman mo. -Napakasikat mo.
Di ka mag-aalala na kukulangin sa asukal.
MAILBOX NG LALAKI
Napapaisip ako sa mga lalaki.
Si Jin-seok.
LEE JIN-SEOK
Iisipin galing kay Min-young.
Siyempre.
LEE JIN-SEOK: 1 BOTO
Si Won-ik ang panalo sa squat na laro.
Sana naman.
-Wala? -Ano?
Ano?
-Baka wala. -Teka, may nakuha siya.
SON WON-IK: 2 BOTO
Baka bigyan ako ni Si-eun.
Si Min-woo.
Siguradong marami.
-Ba't ganoon niya kunin? -Isa lang?
-Ano'ng ginagawa? -Kakaiba.
Baka kay Si-eun.
CHOI MIN-WOO: 1 BOTO
Tingin ko, galing kay Si-eun.
Tingin ko, wala sa 'kin.
Di maganda ang impresyon sa 'kin.
Akin ang pinakamasama.
Posible na hindi ikaw ang unang pipiliin,
pero paniguradong pangalawang pipiliin ka.
-Pangalawa? -Oo.
Tama. Maghintay na lang tayo.
Bilang pangalawa?
Sana makakuha siya ng isa.
Sana naman.
-May nakuha siya. -Oo.
-Napakasaya ko. -Marami.
-Ano? -Tatlo?
-Ano? -Apat ang nakuha niya?
-Grabe! -Ano?
-Lima? -Lima?
Ito ay…
-Nakuha niya lahat ng boto. -Oo nga.
-Tama ka. -Lahat ng lima.
Nakuha niya mula sa lahat.
YUN HA-BIN, 5 BOTO
Ibig sabihin, binoto siya ng lahat ng babae.
Nakabalik ka.
-Puwedeng dalhin? -Puwede ba?
Ginawa ko.
-Mukhang nakakuha siya ng tatlo. -Marami yata.
May kaluskos.
Ilan ang nakuha mo?
Nakakuha ako ng 20.
Paano ko mapepeke ang tunog kung wala akong makuha?
Baka dapat magdala ako ng supot.
LEE GWAN-HEE
May iilan siguro.
LEE GWAN-HEE: 2 BOTO
-Dalawa. -Naisip ko, "Buti nga."
"Buti nga."
Bakit ka galit sa kanya?
Naisip ko talaga 'yon.
Nakabalik ka agad.
-Oo nga. -Oo.
-Nasa bulsa mo. -Bulsa ko?
May kaluskos.
Mabuti.
-Di ako masyadong masaya. -Bakit?
Nalungkot ako.
Alam naming marami.
Nalulungkot ako.
Mas marami kaysa sa 'kin.
Biglang huminahon si Ha-bin.
Nagpapatawa siya.
Di siya puwedeng magyabang.
-Min-kyu. -Si Min-kyu.
PARK MIN-KYU
-Dalawa. -May dalawa siya.
PARK MIN-KYU: 2 BOTO
Sa mga babae, nakakuha ng apat si Gyu-ri.
Sa mga lalaki, lima kay Ha-bin.
Silang dalawa ang panalo.
-Di ko inasahan ang resulta. -Tama.
Pero may ibig sabihin ang resultang ito.
-Si Gyu-ri at Ha-bin ang nanalo? -Oo.
Tingin ko, binoto nila ang mga taong interesado sila.
Tingin ko, interesado sila sa dalawang kalahok
na pinakamisteryoso.
-May matutuklasan pa sila? -Oo.
-Ano 'yon? -Parang alak.
Di ako makapaghintay doon.
May beer talaga.
Beer?
Beer? Ayos.
May soda rin.
-Marami kang nakuha? -Hindi.
-Ano? -'Yong sa 'yo lang.
-Seryoso ka? -Oo.
-May mga sausage? -Hindi, may soju.
Oh, soju.
Papunta rito ang apoy.
-Ang usok ay… -Papunta rito.
Oo nga, ano?
-Umupo ka rito. -Doon ako uupo.
Ayos lang. Aalis ako.
Mausok dito.
-Masama ba? -Pero ayos lang.
Ang sama roon.
Natural na tabihan ni Gwan-hee si Gyu-ri.
-Ito talaga ang gusto ni Gwan-hee. -Tama ka.
Umiinom ka ba?
Oo. Umiinom ako,
pero kadalasan hindi. Namumula agad ako.
Nananabik talaga ako rito.
-Cola? -Oo.
Ano'ng gusto mo? May soju rin.
Paano? Di ko mabuksan dahil sa kuko ko.
Salamat.
Tagay tayo, ha?
Isa, dalawa, tatlo.
-Cheers! -Cheers!
Di ko alam kung iinom ako.
Cheers.
Di ka mag-soju?
Di ko kayang uminom ng soju.
-Laro tayo? -Laro tayo.
Puwede 'yong gusto kong laro?
Kung may magtanong,
-dapat sumagot. -Sumagot? Okay.
-Magtatanong muna ako. -Kay Ha-bin.
-Ilan ang nakuha mo? -Ilan?
Ilan ang nakuha?
Iinom ako.
-Ang macho mo. -Oo, tunay nga.
-Ilan ang ibinigay mo? -Ilan?
Iinom ka ba ulit?
Narinig mo 'yon? Ang galing noon.
Gusto lang niya yata uminom.
-Mahilig siya uminom. -Tama.
-Ayaw niyang sumagot. -Mismo.
Di yata ako makakatulog ngayon.
Ayaw kong magbigay ng palatandaan
na mahuhulaan nila ang binoto ko.
Binigyan ko ng candy sina Hye-seon, Gyu-ri at Ha-jeong.
-Jin-seok, ikaw na. -Oh, sige.
Wag titingin.
Di ko na kaya.
Sige na.
Ilang candy ang ibinigay mo?
-Ako? -Oo.
Isa.
Ba't mo natanong?
Napaisip lang ako.
-Napaisip ka? -Oo.
Nagbigay ako ng candy kay Ha-bin.
PINILI NI HA-JEONG SI HA-BIN
Q. BA'T DI MO BINIGYAN SI GWAN-HEE?
Nagsaya ako kasama siya noon sa Paraiso,
pero na makita siya kasama ang mga iba
parang pakiramdam ko pangalawa lang ako sa kanya.
At pag oras na para mamili, naisip ko si Ha-bin.
Tatanungin ko ang umiinom ng cola.
Kung ang binigyan mo ng candy ay inaya ka sa Paraiso,
sasama ka ba?
Oo.
-Oo. -Ganoon pala.
Akala ko di sasagot.
Ganoon ba?
Isa lang daw ang binigay niya,
at nakakuha ako ng lima.
Ibig sabihin, pinili ako ni Ha-jeong.
Kaya gusto kong malaman ang nararamdaman niya.
Parang tinatanong kung puwede sila.
-Sila lang ang may alam. -Sila lang.
Sila lang ang may alam.
Tapos…
May tanong ako sa 'yo.
Ilan ang ibinigay mo?
Tatlo.
Ang dami.
-Madami kang ibinigay. -Tatlo?
Sa botong ito, binigyan ko
si Si-eun, Gyu-ri…
PINILI NI WON-IK SI SI-EUN, GYU-RI AT HYE-SEON
…at Hye-seon.
Ilan ang ibinigay mo?
Naghahanap siya ng maiinom.
-Iinumin ko ba? -Iinumin mo 'yan?
Binigyan ko sina Won-ik, Ha-bin at Gwan-hee.
Binigyan ko si Gwan-hee
dahil siya ang pinakagusto ko.
Kay Won-ik,
gusto ko pa siyang makilala.
At binigyan ko si Ha-bin kasi masaya siya kausap.
-Tanong. -Ako. May isa ako.
Kay Jin-seok.
Ilang candy ang ibinigay mo?
Isa lang.
-Alam niya ang gusto niya. -Astig ka, p're.
Sa botong ito,
binigyan ko si Min-young.
Napagdesisyunan mong ibigay lahat sa taong ito?
Bakit di mo tanungin kung puwede kayo?
-Tanungin mo na lang siya. -Hindi? Hindi ba?
Tingin ko.
Para sa babaeng nakasandal.
-Ako? Okay. -Tanong para kay Min-young.
Ilang candy ang ibinigay mo?
Nakakahiya kung dalawa.
Mahirap kung dalawa.
Apat.
-Apat? -Apat?
Seryoso ka?
Hindi isa lang? Di ako makapaniwala.
Apat?
Ayos 'yan.
Dapat akong maging alerto.
Dapat tayong mag-usap.
Ayaw kitang masaktan.
Di ako nasaktan.
Di ako makapaniwala na apat ang napili mo.
Serysoso, ang saklap noon.
-Hindi, gusto ko lang… -Okay.
-Matapat. -Gusto ko makausap…
Di ito madali.
Gusto ko makilala ang lahat.
Dapat lang niya gawin.
-Oo. -Tama.
Dapat maging alerto si Jin-seok.
Binago niya'ng tingin sa kanila ni Jin-seok.
May tanong ako sa 'yo.
Ilan nakuha mo?
Apat.
-Apat? -Oo.
May tanong ako kay Gwan-hee.
-Ilang candy ang ibinigay mo? -Ilan?
Isa lang.
-Isa? -Oo.
Isa lang?
-Ano? -Ano?
Isa lang.
-Isa? -Oo.
Isa lang?
May tanong ako kay Gwan-hee.
Kanino ka pinakainteresado ngayon?
May ilang tao
na interesado ako ngayon, pero ang totoo,
pantay-pantay ang interes ko.
-Patas? -Oo.
Hindi lang isang tao.
Dalawang tao?
-Tatlo. -Tatlong tao?
Oo, tatlong tao.
Malaki ang puso mo.
-Tatlong tao? -Tatlo ang gusto ko.
Isa ibinigay mo, pero tatlo ang gusto mo?
-Ba't sa isa lang? -Ano'ng ibig sabihin?
-Bale… -Di ka tapat.
Ibinigay ko sa taong gusto kong makilala.
Mahirap kasi di ako sigurado sa nararamdaman ko.
PINILI NI LEE GWAN-HEE SI KIM GYU-RI
KIM GYU-RI
Dapat sabihin mo sa 'min ang isa man lang sa tatlo?
Dapat sabihin niya ang tatlo kung patas niyang gusto.
-Tama ka. -Oo.
Dapat sabihin niya ang tatlo kung patas niyang gusto.
-Dapat wag niyang sabihin sa kanila. -Di magandang ideya.
Dapat hindi sabihin.
Dapat sabihin niya ang tatlo kung patas niyang gusto.
-Tama ka. -Oo.
Ang tatlong tao?
'Yon, 'yon, saka 'to.
Tagapagsalin ng Subtitle: Karen Sy