SHIN SEUL-KI
PARK SE-JEONG
CHOI JONG-WOO
LEE SO-E
JO YOONG-JAE
LEE NADINE
KIM HAN-BIN
SHIN DONG-WOO
CHOI SEO-EUN
KIM JIN-YOUNG
SINGLE'S INFERNO
Jin-young, ikaw ang panalo.
Pumili ka na ng dalawang babae
-na makakasama mo sa meal. -Pipili base sa impresyon.
Gusto kong makasama iyong pangalawa
at ang pang-apat na babae.
Ikalawa sa huli.
-Ikalawa sa huli. -Pinili ni Jin-young si Choi Seo-eun
at Shin Seul-ki bilang date niya.
Pupunta sila sa Paraiso.
Si Choi Seo-eun at Shin Seul-ki ay enjoy sa meal kasama si Kim Jin-young.
-Mahusay ang lahat. -Masarap.
-Dalawa ang nasa Paraiso? -Tama.
Silang tatlo na naman.
Pambihirang tadhana.
Oo nga pala, Jong-woo at Han-bin…
Jin-kyung, huwag.
Dapat gawin nila.
Pero iyong bago ang nanalo.
-Oo. -Dumating…
-Wala na naman silang pagkakataon. -Kumakain siya.
At ang babae na nasa Paraiso ay napili muli.
-Tama. -Parang…
Tingin ko,
-si Seul-ki at Jin-young ay babagay… -Di ba?
-Kasi kung nangunguna si Dong-woo… -Tama.
-Di siya kumportable. -Oo.
Pero parang walang pakialam si Jin-young.
-Oo. -Iyon ang tingin ko.
Tingin ko, magiging kumportable si Seul-ki sa kanya.
-Mukhang bagay sila. -Oo.
Wala nang dumadating.
Dadating pala siya.
Kakaiba kayong dalawa.
-Iyong style n'yo, iba. -Tama.
-Tama ka. -Kasi maganda ka.
-Hindi. -Hindi.
Hindi ko alam…
Pero…
Ano?
Parang…
-Hindi mo alam ang gagawin sa sarili mo. -Pero talagang hindi siya cool?
Sabihin mo.
Wag mong sabihin.
Tama ka.
-Ikaw talaga. -Nahulog na siya.
Hindi sa gano'n.
Napaka-cool niya.
-Oo. -Nang tapos na siya, tumalikod siya…
-Oo. -At naging ganito.
-Di ba? Sobrang kalmado ng mukha niya. -Oo.
-Natutuwa siya. -Oo.
Mukhang nahulog na siya.
-Expressive talaga siya. -Tama.
-Ano iyong first impressions sa kanya? -Pag-usapan natin.
-Hindi siya iyong tipong… -Siya iyong…
mukhang maraming trabaho.
Mukhang magkakaroon ng kalayaan.
Para sa akin, buhok.
Nakakainteresado.
-Para sa lalaking mahabang buhok. -Totoo.
-Guwapo siya. -Oo.
Mukha siyang seryoso.
-Pero… -Noong naglalakad siya, di siya umiikot.
-Pero… -Tumingin sa dagat.
-Naging mahiyain siya. -Tama.
-Pero tumingin siya sa dagat. -Tama.
-Alam ko, tama? -Ang cool niya.
Confident siya.
-Oo. -Ang cool niya.
Ito ang unang beses na nagsabi ng cool si Seul-ki.
-Tama. -Seryoso.
Oo, ito ang unang beses.
-Ano? -Ano iyon?
Hindi.
Hindi ba iba ang reaksiyon niya?
-Ang reaksiyon niya ay… -Iba ang kilos.
Iba sa dati.
-Ginagawa mo iyan dahil nahihiya ka. -Talaga?
-Ngumingiti ka. -Ang ganda.
-Talaga? -Ngumingiti ka pa rin.
Gosh.
Nagtataka na ako.
Anong klase iyong may ganoong power?
Baka tumira siya sa ibang bansa.
"Tumira ka ba sa abroad?"
Sabihin mo lahat sa amin.
-Sabihin mo kung ano siya. -Sabihin mo.
-Gusto kong malaman bakit pinili ka niya. -Nagtataka ako.
Tatanungin ko siya nang detalyado.
Mukhang magbabago ang lahat.
Lahat iyon.
Nababaliw na sila.
Nakuha niya ang atensiyon.
Mas matindi ang impact kaysa sa nakaraan.
Nakuha niya lahat sa 30 minuto.
Hindi ko alam pero excited ako.
Baka, dahil sa noodles.
Tingin ko, excited din ako diyan.
-Saan ka pupunta? -Sa special meal.
-Enjoy. -Enjoy.
-See you later. -See you.
Bakit nasa labas lahat ng lalaki?
-Mukhang excited sila. -Oo.
-Gutom na ako. -Ako rin.
Isipin natin kung anong klaseng tao siya?
Tingin ko, parang iyong iniisip ko talaga, sobrang tahimik.
Reserved at ano pa?
Tingin ko rin na siya ay
masaya kausap.
Puwedeng hindi.
Masaya kaya siya kausap? Bakit mo naisip iyan?
Tingin ko rin na iba din siya sa kung ano siya.
-Tingin mo ba, may twist ito? -Oo.
-Hello. -Hello.
Matagal kang naghintay?
Hindi.
Kararating ko lang.
Di ba mainit?
Oo.
-Narinig mo sila? -Ano?
Kadalasan, sinasabing okey lang.
-Hindi siya ordinaryo. -Hindi.
Hindi pa ako nakakita ng gaya niya.
Salamat.
Hayaan mo na.
-Salamat sa pagpili samin. -Di namin…
Hindi mo alam ito, pero hindi araw-araw,
-nakakakain kami ng ganito. -Talaga?
Ayos pala ito.
-Gutom na kayo. -Oo, kumain na tayo.
-Salamat sa pagkain. -Tara, kain na.
-Enjoy. -Enjoy.
-Salamat sa libreng pork cutlet sa amin. -Walang anuman.
Binubuhos mo ang sauce?
Nilalagyan ko lang ang kalahati. para sa ibang paraan.
-Thank you. -Thank you.
Jeez.
-Ayos. -Di binuhos lahat.
-May manners siya. -Oo, tama.
Kanya-kanya.
"Kanya-kanya. "
-Kakaiba siya, -Nakakatawa siya.
Kanya-kanya.
Di mo pinapakita ang emosyon mo.
May karisma ka.
-Kinakabahan ako. -Talaga?
-Nakakaakit ka. -Ano'ng ugali mo?
-Ako? -Oo.
-Medyo mahiyain ako. -Talaga?
Alam ko, inaya kitang kumain kasama ako,
pero nahihiya ako.
Bakit pinili mo kami?
-Hindi mo alam ang pangalan namin. -Oo.
-Bakit pinili mo kami? -Maganda ang pakiramdam ko sa inyo.
Masiyahin ka masyado.
At ikaw ay maganda.
-Ako ay… -Napakatotoo mo.
-Cheerful lang? -Cheerful at maganda.
-Salamat. -Gusto ko ang pagkamasayahin mo.
Ano'ng tipo mo?
Gusto ko iyong
nakaramdam ako ng spark sa unang kita.
-Di ba mahirap? -Tama?
Nararamdaman ko sa kanya ang importante.
Maganda kung may pagkakapareho kami.
Ano naman sa itsura?
Gusto ko iyong maganda.
-Totoo mo. -Oo.
Totoo siya.
Interesting siya.
Hindi ba parang
prinsipe siya ng isla na iyan?
-Oo. -"Nandito ka na. "
-"Maupo ka" -"Kanya-kanya. "
"Kanya-kanya. "
Paano naman kayo?
Iyong maganda ang ugali…
-Oo. -At iyong magalang.
Ganoon ba.
Gusto ko iyong masiyahin
at iyong kayang maging huwaran.
-Taong tintingala mo? -Oo, taong titingalain ko.
Ito ay kamote at chicken breast.
-Enjoy your meal. -Enjoy your meal.
-Salamat sa pagkain. -Piyesta.
-Tama. -Punong-puno ng protina.
Isa na may mayonnaise?
Masarap itong kamote.
-Di ba? -Masarap, di ba?
Kumusta sa Paraiso?
Bweno. Kaaya-aya ito.
Maganda ba ang bathroom?
-Maayos ang shower. -Nagtataka ako.
Dinig ko, maganda daw.
May tanong ako.
Nagbago ba ang nararamdaman mo nang sumali ka rito?
-Nagbago ba? -Oo.
Oo, sila ba?
Kausapin mo nang personal para makilala sila.
-Nagbabago ang lahat. -Tama.
-Ang totoo… -Lahat?
Nakikilala mo nang husto ang tao.
Alam niya ang lahat kay Seul-ki.
Ikaw naman, Yoong-jae?
-Ako? -Nagbago din ba ang nararamdaman mo?
Masasabi ko.
Mahirap ito.
Pero hindi ito ang katapusan, pupunta pa tayo sa Paraiso.
-Tama -Totoo.
-Marami pa tayong makikilala. -Hindi pa nag-uumpisa.
-Umpisa na. -Ngayon lang.
Tama, mag-umpisa na tayo.
Nagtataka ako kung paano nangyari iyon.
-Sa bago rito. -Ako rin.
Tama.
Sino ang bagong lalaki?
Hindi kami gaano nag-usap.
Tahimik siya?
Kalmado siya.
-Oo. Kalmado siya. -Ganoon ba.
-Tama tayo. -Eksakto.
Oo.
Ano'ng hapunan natin?
Bweno…
May labanos kami, kahapon.
-Labanos? -Oo.
At kalabasa.
Pero hilaw na kalabasa.
Ano'ng pagkain ang binigay nila?
Oo, kailangan mo silang lutuin.
May sasabihin akong nakakatawa.
-Kuha tayo ng tubig… -Oo.
-Tubig? -Galing doon.
-Tayo na. -Di ba nakakatawa?
-Kuha tayo ng seaweed. -Kuha din tayo ng anchovies.
Minsan, kumuha din tayo ng malaking isda.
Ginugulo mo ako.
-Guwapo siya kapag tumatawa. -Tama?
Nakakagulat siya.
Di maganda pag sumimangot ang taong laging nakangiti.
Pero cute ito sa ibang paraan.
-Tama. -Tama.
May palikuran tayo.
Maghuhukay ba tayo?
-Hindi mangyayari iyon. -Kahit ako.
-Talagang hindi. -Hindi, talaga.
Pero kapag nasa Paraiso ka,
mangyayari iyon.
-Sosyal na karanasan. -Tama.
-Nakarating na ba kayo? -Kami?
Hulaan mo.
Ramdam kong isa sa inyo'y nakapunta.
Para mamaya 'yan.
-Oo. -Tingnan natin.
-Masaya ito. -Talaga.
Gusto ko 'yung…
SHIN SEUL-KI
mabait at palakaibigan,
pero si Jin-young ay kabaliktaran noon.
Kaya nararamdaman ko ang kakaibang vibe ko sa kaniya.
Pero alam kong mas magandang makilala ko siya
CHOI SEO-EUN
Noong makita ko si Jin-young, intense siya
at charismatic.
Pero ramdam kong masiyahin siya
kapag nakilala ko na siya.
Kaya babantayan ko siya.
Bumalik ka na!
-Masaya ba? -Ang pagkain?
-Oo. -Hindi ako nakakain.
May kamote at chicken breast.
May kanin rin.
Nagluto kami.
-Magpakilala kayo. -Gusto namin kayong makilala.
-Dahil bago ka. -Magpakilala.
Gaya ng pagpapakilala ko kanina,
ako si Kim Jin-young.
-Masaya ako. -Ako rin.
-Walang anuman. -Walang anuman.
-Mayroong… -May tanong pa?
-Bweno… -Ngayon…
-Dito. -Dito.
Lugar na ito?
Sino ang nasa Paraiso kahapon?
Itong dalawa.
Ang kausap mo.
At itong dalawang lalaki.
Itong dalawa at ito.
Nagtataka siya.
Naguguluhan siya.
-Marami siyang iniisip. -Maayos din ang Impyerno.
Okey siya?
Tama?
Bakit ganyan ang mukha mo?
Naku, ito…
Ay tensiyon.
Di siya dapat naglakad.
Matangkad ang lahat.
Hindi ako ang intimidated.
-Matangkad lahat kayo. -Tama.
-Talaga? -Kumusta noong pumasok ka?
-Noong pumasok ako? -Oo.
Lahat ay cool.
-Kabado ako. -Nakikita mo?
Oo, pero iyong pananamit n'yo ay nakakahanga.
Nag-effort ako para maging maganda.
Medyo intimidated ako.
Huwag mo isipin yan.
-Ang cool mo ngayon. -Ang damit…
Lahat ng babae ay cool.
LEE NADINE
Maayos kaming nag-usap,
at magaling siya sa eye contact.
Mas nakakatuwa siya sa iniisip ko noon.
Hindi ko alam.
Nkakatuwa siya.
Nakakatuwa ang charm niya.
-Oo. -Tama.
-Kapag mabait sa'yo, wala na. -Tama.
Hindi ba interesado ang mga babae?
Nakatuon sila sa kanya. Sabi nga ni Nadine,
Hindi niya pinapakita ang sarili niya.
Pero nakita n'yo ang huling parte?
Sobrang maagap siya sa kanya.
Tinitingnan siya ni Dong-woo.
Palagi siyang nakatingin kay Nadine.
Pinayanig niya ang mga bagay agad.
Tama, pilit siyang binibilangan.
Nasa gulo na sila.
Hello.
-Hello. -Yes.
Lumabas ka saglit.
Tingin ko, kaaalis lang ni Han-bin at Seo-eun.
Magaling si Seo-eun.
Hindi ko sigurado
kung kanino ako pupunta.
Gusto kong makipag-usap sa bagong lalaki.
Isang beses.
Nagtataka ako.
Aalis na ako.
Saan ka pupunta?
-Hindi ko alam. -Okey.
Nagmamadali siya.
Di siya makasalita.
Gusto kitang makausap.
Pero abala ka.
-Ako? -Oo.
Sikat ka masyado.
Hindi ako abala.
Hindi? Wala lang akong lakas ng loob.
Kaya gusto kitang kausapin.
Mabuti.
Upo ka rito para makita mo.
Salamat.
Ano ang naramdaman mo?
Tungkol saan?
Sa lahat.
-Sa lahat? -Bweno, gaya…
Bukod sa ngayon, ano'ng nararamdaman mo?
Ano'ng nararamdaman ko?
Relaxed ako.
Palagi mong sinusubukang tumulong sa iba.
Nakikita kitang nagbibigay ng effort.
-Talaga? -Kaya…
Masaya akong nagsikap.
-Ano? -Nagsikap ako.
-Talaga. -Masaya ako.
Mabuti iyon.
Kita mo…
Simula noong una… Hindi, noong una,
Nag…
Naramdaman ko.
-Ganoon ba. -Umpisa pa lang, ramdam ko na ito.
Magaling kang maghiwa ng sibuyas.
GUSTO KO ANG PAGHIWA MO NG SIBUYAS
Magaling ka roon.
Sige, sibuyas.
Gusto kitang kausapin kahapon.
Pero ayaw kong di ka komportable.
Ayaw ko rin namang maging mababaw.
Kaya hindi ko ginawa.
Pero hindi tayo magkakilala nang husto.
-Tama. -Kaya wag kang ma-pressure.
Gano'n din sa akin.
Tama.
Hindi ito pag-amin ng pag-ibig o bagay na ganoon.
Gusto ko lang na alam mong gusto kitang kausap.
Kaya…
Ang pork cutlet?
Pork cutlet?
Hindi ko talaga gusto.
Sa susunod, mayroong mas masarap,
Mananalo tayo para makain natin.
Ito…
Napakamaalalahanin mo naman.
-Wala siyang pressure. -Galing.
Siya nga.
Sana gumana lahat ng bagay sa kanya.
-Tapat siya. -Oo, siya nga.
-Si Jon-woo ba iyan? -May hinihintay siya.
-Seul-ki -Bakit?
Puwede kang makausap?
-Usap tayo? -Puwede?
Sige.
Maganda ang view dito
-Umupo ka kahit saan. -Sa kaliwa?
Gusto talaga kitang makausap.
Talaga?
-Walang pagkakataon. -Sige.
Walang libreng oras o oportunidad.
Gusto kitang makausap ngayon.
Kaya kahapon,
tipid kitang kinausap
at nalaman kong kaliwete ka at mga gano'n,
May pagkakapareho tayo.
Kaya nagtataka ako…
-Gano'n ba… -Tungkol sa iyo.
-Tama. -Noong nag-usap tayo,
ang galing mong pumuri.
Ang galing mong pumansin ng bawat detalye at itanong ito.
Nagsasabi ka ng maganda sa ibang tao.
Ang importante ay nasabi ko ang nararamdaman ko sa iyo.
Gano'n ba.
Kaya nagtanong ako kung puwede bang
mag-usap tayo.
Naiilang akong tumingin sa mata.
Gano'n ba.
Bakit?
Hindi ko alam kung bakit.
Hindi ko sigurado.
Naiilang akong makipagtitigan sa mata. Ayos lang ba sa iyo?
-Oo. -Talaga?
Maganda ang ilong mo.
-Ilong ko? -Oo.
-Lagi mong naririnig iyan, di ba? -Oo.
Ako rin. Kita mo?
Para sa iyo…
Lahat ng sa iyo ay maganda.
Maliit ang mukha mo…
at lahat ay maganda.
Salamat.
Natural bang makulit ka?
-Oo. -Oo.
Tingin ko, halata kung
pagod ako.
-Pinapakita mo? -Oo.
Maraming nakakapagod na sitwasyon dito.
-Tama. -Babasahin ko ang mukha mo.
Dahil nakikita sa mukha mo.
Masasabi ko ito.
Kapag pagod ka, gusto mong mapag-isa.
Tingnan ang dagat.
-Tingnan mo. Kumikislap, di ba? -Ganda.
Yunseul ang tawag sa pagkislap niyan.
-Yunseul? -Oo. Maganda, di ba?
-Yunseul? -Oo.
Yun Seul-ki.
Pasensiya na, ang sagwa.
Galing.
"Yun Seul-ki. "
Yun Seul-ki.
Pasensiya na, ang sagwa.
Gusto ko iyon.
Oo. Yun Seul-ki.
Dahil Shin Seul-ki.
Kaya yunseul?
Napakaganda.
Parang diyamante.
Talagang maganda.
Maraming pag-uusapan.
Sino'ng nasa loob?
Wala?
Gusto mong tingnan ang dagat?
Mukhang maganda.
Tara.
-Sumama ka. -Kasama ka?
Kumukulo.
Ang init?
-Mangingitim ang mukha ko. -Tama.
Saan?
-Dito. -Dalawa lang ang upuan.
Kahit wala.
Dito na lang ako.
Bye.
-Bakit? Sumama ka sa kanila. -Bakit?
Kanina, sabi ni Nadine, interesado siya
-kay Jin-young -Oo nga.
Kaya si Se-jeong…
-Baka gusto niya din siya. -Tingin mo?
Tingin ko, mayroon.
-Oo. -Tinotodo ni Nadine.
Pero sumuko ulit si Nadine.
-Tama. -Tama?
Nandoon ka ng dalawang araw? Tatlong araw?
Tatlong araw ngayon.
Kumusta naman?
Tingin mo ba, may gusto ka dito?
-Dito? -Mayroon ba?
Hindi 100%.
Pero malapit?
Ikaw?
-Kung mayroon? -Kakausapin ko ang lahat.
Pero ngayon, mayroon.
Ganoon ba?
Oo.
Pero ang impresyon ng tao
ay hindi tumutugma…
-Tama. -para kausapin sila.
-Nakakapanabik. -Kita ko nga.
Kapag may ka-date ka na lalaki
o may pinili ka, wala ka bang batayan?
Ano'ng ibig mong sabihin?
Alam mo, kapag may inumin siya…
-Oo. -may kasamang babae, halimbawa?
Ayos lang ba sa iyo iyon?
Bweno, oo.
Ayos lang iyon basta tine-text niya ako.
O kaya sasabihin niya sa 'kin. Ayos iyon.
Cool.
Di maibukas ang mata.
-Gusto mong umupo dito? -Di ko maimulat.
-Nakaupo ako kung saan mahirap magmulat? -Oo.
-Mata ko… -Sa araw.
Di ko maimulat.
Umupo ka rito.
Hindi, ayos lang.
Ayokong sumimangot.
Ang guwapo niya.
Ang ganda ng ngiti ni Jin-young.
Ito ang higaan ko. Puwede kang umupo.
Upo ka dito.
Ano? Si So-e.
Ano? Talaga? Tama iyan.
-Kumusta para sa iyo? -Saang aspekto?
Sabihin mo na lang…
nagtataka ka sa 'kin?
-Kung nagtataka ako? -Oo.
Kaya, ibig kong sabihin, nag-usap kami saglit.
Oo.
Gusto kong malaman kung gusto mo akong kilalanin.
Tama ka, gusto kitang makilala.
-Gusto mo akong makilala. -Oo.
Simula nang makilala ko ang lahat,
iisang tao lang ang kinakausap ko.
-Oo. -Kaya…
Interesado ka sa iisang tao mula nang makilala mo ang lahat?
Oo.
Isang tao lang?
-Oo. Hindi ako nagtataka. -Ganoon ba.
Mula noong unang beses na umupo tayo.
Ikaw?
-Ako? -Kumusta ang mga bagay?
Patuloy na nagbabago iyon.
-Talaga? -Oo.
Tingnan natin.
may proseso ang pagdedesisyon ko kung sino ang gusto ko.
Ayos.
-Makipag-usap ka sa mga tao. -Kaya ako nandito.
Ikaw din, di ba?
Tama, totoo iyan. Una, lahat ng babae,
pero kumaunti na lang.
Ako iyon.
Oo. mabuti?
Mabuti?
-Mabuti. -Mabuti?
-Oo, mabuti. -Okey.
Nagtataka ka sa akin?
Oo, nagtataka ako sa iyo.
Pero alam mo, kahit mag-usap tayo, limitado lang ito.
Nararamdaman kong
gusto kong makipag-usap nang wala ang lahat ng iyon.
-At isa ka sa kanila… -Ganoon ba.
-So-e. -Okey.
Nagsaya ka ba?
Oo, maayos ang usapan.
Bye, So-e.
Nakipag-usap ako kay Seul-ki. Nag-usap kami.
-Gano'n ba. -Oo.
Ano?
Mabuti iyon.
-Masarap siya kausap. -Talaga.
Nagustuhan ko siya.
Gusto ko siyang kausap.
-Gusto mo siya lalo? -Oo.
Okey.
Kumusta ang usapan ninyo ni So-e?
Mabuti siyang tao.
Ayos siya.
Sino ang nagsimula ng usapan?
So-e.
-Inumpisahan? -Oo.
Yoong-jae, sikat ka.
-Ano? -Sikat ka.
Hindi.
-Bumalik ka na. -Oo.
-Kumusta? -Ayos.
Sino'ng nakausap mo?
Ako? Ako…
Si Se-jeong, di ba? Nakita ko kayo.
Oo. babaeng crush.
Ang babaeng crush.
-Pinagsama sa isang salita. -Babaeng crush.
Na may kakaibang ganda.
Ang galing.
Sobrang galing.
Cold siya noong umpisa.
Tingin ko, mabait siya.
Iba siya kapag kausap mo siya.
Cold siya.
-Sabi niya rin sa sarili niya. -Oo.
Noong nag-usap kami, may mga pagkakapareho siya sa akin.
Maganda iyan.
Kaya siguro bagay kami.
Lagi niya sinasabing nagulat siya sa 'kin.
Na cool at maganda ako.
Pero may mga bagay siyang sinasabi.
Tama siya, Se-jeong.
-Tama, agree ako. -Tama.
Hindi ko alam.
Pero napag-usapan namin ngayon
-bilang magkapareha, tama? -Oo.
-Di ka umalis… -Nag-usap kami.
iyong taong kasama mo kahapon.
Oo.
Di lahat makakapunta sa Paraiso?
Hindi natin alam iyan.
Pero hindi dapat maging risky ang pagpili.
Tama, ikonsidera.
Tama?
Naging kumpiyansa si So-e nang makapagsalita siya.
-Oo, kasama si Yoong-jae ngayon. -Oo.
Naiiyak ako dahil bago lang, si Jin-young, ay nandito.
-Tama. -Oo.
Pero si So-e, parehas ang nararamdaman.
-Tama. -Pakiramdam.
Parang ang lahat ay, "Anong klaseng tao kaya siya?"
Si So-e ay di interesado.
-Si Yoong-jae lang? -Sinabi niyang
interesado siya mula pa noong unang araw.
Sa palagay ko, si Yoong-jae at So-e ay maaalis.
Tulad niya, gustong makapunta sa Paraiso kasama si So-e dahil curious siya.
Makakasama niya doon at bandang huli, tungkol na kay So-e.
Iyon ang naiisip ko.
Umaasa akong sila'y magkakasama.
Sa tingin mo, may nararamadaman sila sa isa't isa ngayon?
Si Jong-woo, kay Seul-ki lang may interes.
"Yun Seul-ki. "
-Gusto niya ito. -Tama.
Si Han-bin, ang mata'y laging kay Seo-eun.
-Oo. -Oo.
Sasama kaya si Seo-eun?
-Hindi, palagay ko. -Ayaw.
-Palagay ko, di niya pipiliin? -Hindi natin alam.
-Pero si Yoong-jae, sasama kay So-e. -Oo.
-Magugustuhan niya ito. -Iniisip ko ano'ng mangyayari.
Umaasa ako na lumaganap ito.
-Panoorin. -Oo.
-Nagtaka ako. -Di kinausap ang sarili.
IMPYERNO 5:00 NG HAPON
Mas kinakabahan ako sa bawat oras.
Jong-woo, palagay mo, uuwi ka ngayon?
Gusto ko nang umalis.
Pero di ako sigurado, hindi rin naman ako umaasa.
Dahil ito'y mahirap.
-Mas mahirap kung hindi ako aalis. -Ngayon?
Ito ang pangalawang araw na hindi umuwi. Mahirap ito.
Ngayon, ima-match na ang couple kung sino ang magde-date sa Paraiso.
Nakapili na ang mga babae kung sino ang gusto nilang makasama sa Paraiso.
30 MINUTO ANG LUMIPAS
Walang ligtas sa pagpili.
Tingin ko, iyon ang napili ng nararamdaman ko.
Alam ko, tama?
Paano kung ako lang ang naiwan?
Oras na para isa-isang
lumabas ang mga lalaki sa campfire
at sabihin ang pangalan ng babaeng gusto nilang makasama sa Paraiso.
Pero ang magkasamang couple kahapon sa Paraiso,
hindi na pipiliin ang isa't isa.
Mas mahirap.
Mahirap ito para sa taong mayroon na.
At may iba pang ilalagay sa mix.
Naisip ko kung sino ang aalis.
Umaasa akong lahat ay makakaalis.
Sana pinagpares na tayo.
Siguro, lahat ay may tiyansa.
Hindi ako umaasa.
Hindi rin ako umaasa.
Kung aalis, good.
-Kung hindi, bad. -Tama.
Bweno, hindi natin alam kung ano'ng desisyon nila.
Tama.
Hindi ko alam.
IMA-MATCH NA ANG COUPLE NA PUPUNTA SA PARAISO
KIM JIN-YOUNG
Sila'y magkakaiba.
At ang pagkakaiba-iba nila'y unique at charming.
Si Seul-ki, ang instincts ko sa kanya,
talagang curious ako tungkol doon.
Sa akin, si Seo-eun, maalalahanin nang higit sa akin.
Napapanatili niya ang enerhiya at sunod sa agos.
Gusto ko siya sa ganoon.
Para kay Se-jeong,
pakiramdam ko, may chemistry kami kapag nagkakakwentuhan,
at napaka-charming niya. Kaya conflicted ako ngayon…
Ang gusto kong makasama sa Paraiso ay si…
Biglaan kong naramdaman kaya…
Bakit kinakabahan ako ngayon?
Ang gusto kong makasama sa Paraiso ay si Shin Seul-ki.
-Tingin ko. -Oo.
-Ilang segundo. -Oo.
Tatlo.
Tama.
CHOI JONG-WOO
Ang gusto kong makasama sa Paraiso ay si…
Shin Seul-ki.
Sa ngayon, gusto ko pang makilala nang lubusan si Seul-ki.
Sa palagay ko, sisikapin ko hanggang sa makasama ko siya sa Paraiso.
Itong taong ito, walang pakialam.
-Ang iba naman, desperado. -Oo.
-Nagtataka ako. -Si Seul-ki…
-Dapat pumili siya, tama? -Tama.
-Siya'y narito. -Lalabas.
-Sino ang pumili? -Dapat makita natin.
Ano?
-Kulay ng kanyang damit. -Oo.
-Hello. -Hi.
Tara na?
Tara? Saan ito?
-Ito ang daan. -Dito ang daan.
-Mabuti… -Oo?
Pabuhat naman ito?
-Buhatin ko iyan? -Oo.
-Buhatin ko para sa iyo. -Di na, kaya ko.
Okey, buhatin mo.
Ano ba!
Talaga?
-Nakakahanga. -Nakakaakit.
Ibig sabihin…
Maghintay ka.
Hindi ba nakakaakit siya?
-Talaga… -Pagbuhat ay predictable.
Wala pa akong nakita.
-Nakakahanga. -Pero nakakawirdo, di ako galit.
-Tama. -Hindi ako galit.
Hindi, pero teka.
Pagsabi ng "Okey" ay iba
sa pagsabing, "Okey, buhatin mo. "
Jin-young, ang sinabi…
-Iyan ang charm niya. -Sabi, "Okay, buhatin mo. "
Hindi. teka lang.
Hindi, pero nakakatawa kung si Seul-ki ang magbubuhat ng dalawang bag bukas.
Naglakad sa gilid niya nang ang kamay ay nasa likod.
Gusto kong makita ang imahen.
-Iba ang ugali. -Please.
Ano'ng mayroon?
-Buhatin ko para sa iyo. -Hindi, kaya ko.
Okey, buhatin mo.
Nag-match.
Alam mo na ako ang lalabas?
Hindi. Akala ko, hindi ikaw.
Sige lang.
Kaya hindi mo ito pangalawang beses?
Oo.
Palagay ko, si Jong-woo iyon.
Dahil nag-date na sila nang mas maaga, at nagkausap nang husto.
-Seryoso? -Nakakamangha.
At nang siya ay bumalik, nagkakausap pa rin sila ni Seul-ki.
Oo.
Shin Seul-ki,
hindi pinili
si Choi Jong-woo.
Hindi makakapunta si Choi Jong-woo sa Paraiso ngayong araw.
Hindi ko alam.
-Para siyang heartbroken. -Gosh, nakakaawa.
-Walang kumausap sa kanyang sitwasyon. -Tama.
-Siya'y sobrang gusto ni Jong-woo ngayon. -Tama.
KIM HAN-BIN
Si Han-bin.
Ang gusto kong makasama sa Paraiso ay si…
Sino si Han-Bin, di ko kilala…
-Hindi ko alam, kanino ang feeling niya. -Tama.
-Hindi ko siya mabasa kahit subukan ko. -Tama.
Tama, ako hindi rin.
Ang gusto kong makasama sa Paraiso ay si…
Choi Seo-eun.
Labas na.
-Tara na. -Tara.
-Kausapin mo. -Tama.
-Mag-usap. -Lumabas ka na.
-Gosh. -Para makalis at makakain…
Tingin ko, hindi siya lalabas.
-Narito siya! -Lumabas siya?
Nakakagaan iyan.
Jin-kyung, lumabas.
Oo, nagpakita siya.
Gosh, Han-bin!
-Sinseridad niya ay gumana. -Tama.
Iyang looks niya, mabigat.
-Medyo mabigat dalhin. -Tama?
Tara na.
Kinakabahan ako.
-Tara na. -Tara.
Tara na.
-Sa Paraiso. -Oo, tara.
Ito'y nakakapanginig ng kalamnan.
Bakit?
Ang bigat, di ba?
Napakagaan nito.
Parang wala lang.
-Makakatakbo pa nga ako. -Hindi, teka.
Dahan-dahan.
Wala na siya.
Oo, siguro nga.
Umalis na si Han-bin.
SHIN DONG-WOO
Ang gusto kong makasama sa Paraiso ay si…
Lee Nadine.
Hindi ko talaga alam.
Kailangan kong mamili sa lalaking interesado ako…
LEE NADINE
…iyong nakakausap ko lagi.
Dong-woo ay mabait sa akin,
pero hindi niya ako pinili noong una.
Palagay ko, si Jin-young ay kaibig-ibig,
pero hindi ko siya lubusang kilala.
-Nagtataka ako sa nararamdaman ni Nadine… -Nadine…
Sitwasyon ni Nadine ay medyo…
-Sana makapunta siya sa Paraiso. -Tama.
-Sakto. -Tana na.
Aalis na ako.
Hello.
-Maglakad tayo doon? -Pwede ba?
Mabigat ito.
Okey lang.
Gosh. Biro lang.
Salamat.
-Mag-ingat ka. -Oo.
Di ko maisip na kasama kita.
Talaga hindi?
Hindi, talagang di ko alam.
-Tama ang pinili. -Nakikipag-usap siya.
Mabuti sa kaniya.
Makakapag-usap sila ng Ingles.
Tingin ko, bagay sila, match silang dalawa.
Tama.
Excited ako sa couple na ito.
-Paano kung tayong dalawa ang naiwan? -Ano?
Okey lang.
Sana hindi lang ako ang nag-iisa.
-Hindi, aalis tayo. -Aalis tayo.
Tayo ay aalis.
JO YOONG-JAE
Ang babaeng gusto kong makasama sa Paraiso ay si…
Siguro si So-e at Yoong-jae ang magkasamang pupunta sa Paraiso.
Si So-e. Sige na.
Ang taong gusto kong makasama sa Paraiso ay si Lee Nadine.
Ano?
-Ano? -Nakakagulat iyan.
-Nakakagulat naman iyan. -Ito…
Siguro, iniiwasan niya si So-e.
Tingin ko.
-Isa sa kanila, walang koneksyon. -So-e…
Iniwasan niya.
Hindi sila magkakasama sa Paraiso.
-Sinabi iyan ni So-e. -Pero ayaw niyang umalis.
-Oo. -Iniiwasan.
Lee Nadine,
hindi pinili si Jo Yoong-jae ngayong araw.
Jo Yoong-jae, di ka makakapunta sa Paraiso.
Makakabalik ka na sa kuwarto.
Hindi ko talaga alam.
Maraming akong naiisip na naglalaro sa isipan ko.
Palagay ko, ang haba ng interval.
-Iyong pagitan. -Talaga? Katulad kahapon?
Iyang pagmamatching…
-Parang sobra na ito. -itong pangalawang set ng Impyerno.
KIM JIN-YOUNG
JO YOONG-JAE
Diyos ko.
Literal na inabandona ako.
Sinabi ko iyan lahat…
Palagay ko, si Yoong-jae, sumama sa iba.
Yoong-jae, sumama sa iba.
Hindi, kung iyon ang pinili ni Yoong-jae,
tinapos niya ang pagpili sa iba,
at ang dalawa naiwan, baka nandito pa siya.
Ito ay…
-Jong-woo na noon pa tipo si Seul-ki. -Oo.
Si Jong-woo ay straightforward sa damdamin niya.
Sa ganitong sitwasyon, si So-e ang mas masasaktan.
Paraan niya para maging patas kay Seo-eun.
Ito ang gusto niya para manatili siya.
-Tama nga iyan. -I see!
-Tingin ko nga! -Tama nga iyon.
Pero si Seo-eun, umalis.
Excuse me.
Oo.
-Puwedeng pumasok? -Oo.
-Hi. -Sino iyan?
-Ano? -Hi.
Hi.
Di ko inaasahang kayong dalawa ang naiwan.
Dali, pasok na.
Bakit kayong dalawa ang naiwan?
Inaasahan mo ito?
-Hindi. Bakit kayo dalawa ang naiwan? -Talaga?
Nasurpresa yata si Yoong-jae.
-Pero alam niya. -Alam niya.
-Hindi iyon si Seo-eun. -Dahil si Seo-eun ay wala.
-Nasurpresa. -Na-shock.
-Nagulat siyang di si Seo-eun. -Ekspresyon niya.
-Para siyang may mental breakdown. -Tama.
Upo ka kung saan ka kumportable. Upo ka dito.
Kumportable ka.
Tayong tatlo ulit.
-Uy. -Alam ko.
Suot ko itong damit. Kailangan…
kong magsumikap.
Isuot mo ulit.
Puwede ba?
Hindi ko alam kung makakaalis ako.
Naayos ko na ang swimsuit. Gusto kong lumangoy, Nakakadismaya.
Okey ka lang?
Gusto ko talagang makapunta sa Paraiso.
Nadismaya ako dahil di nakapunta.
Siguro dahil malaki ang inaasahan ko.
Kaya sino ang pumunta?
Hulaan mo?
Dahil hindi ko kaya, manghusga.
Oo, kaya ko.
Hulaan ko.
Dahil di mo kayang makasama ang mga taong ito.
Ito'y hula lang.
Nadine.
-Dong-woo? -Dong-woo?
Hindi si Dong-woo. Jin-young.
-Iyong bago guy. -Ano? Sinabi sa iyo?
Hindi, pero naramdaman ko.
Palagay ko, nawala siya kasama si Nadine.
-Paano si Seul-ki? -Seul-ki, kasama si Han-bin.
Mayroon bang koneksyon silang dalawa?
Nakita ko silang nag-hi kanina.
-Nagsabi ng hi. -Nag-hi.
Nakita ko silang nagsabi ng hi, tila mayroon silang telepathy.
-Hindi. -Iyan ang hindi ko alam.
Ang hula ko ay iba.
Sabihin mo. Tingin mo, ano?
Palagay ko,
si Jin-young, iniwan si Seul-ki,
si Han-bin, iniwan si Seo.
Oo, naisip ko.
-Palagay ko nga. -Talaga?
Dong-woo at Nadine.
-Dong-woo at Nadine. -Halata ba ako masyado?
Pakiramdam mo…
Ramdam kong terible ang pakiramdam mo.
Tama. Mahirap manghula sa nararamdaman ng ibang tao.
Akala ko, pupunta ka.
-Ako din. -Ako? Talaga?
Sabi ko, ikaw dapat ang pumunta.
Bumoto ka ba dahil kailangan? O pinag-isipan mong mabuti ito?
Mula nang una akong nakarating dito hanggang ngayon,
gagawin ko ang gusto kong gawin.
Wala akong pakialam sa nararamdaman ng iba.
Kahit ayawan nila ako.
Aalis ako kasama ang nararamdaman ko.
Nananatili ka sa tunay mong damdamin.
Bakit ang upo mo'y ganyan?
Halika, mag-usap tayo.
Okey.
-Nahihirapan ka yata? -Nakikinig lang ako.
Pinag-isipan mo bang mabuti ang pagpili?
Oo, sobra.
Akala ako, sobra na.
Tanong ko lang, anong dahilan ang mahalaga?
Ako…
Sarili?
-Una, isipin ang sarili. -Ang nararamdaman?
Ayaw ko talaga mabigay ng vague na sagot.
Naisip ko lang iyong
tungkol sa gusto mong piliin.
Paano ko napili…
wala akong ideya ano'ng sinabi ko.
-Bakit wala kang pahinga? -Ano? Wala ito.
-Unang beses ni Yoong-jae, di ba? -Ano?
Na matanggihan.
Tama, pero tingin ko, di naman.
Hindi kami para sa isa't isa.
-Hindi para sa isa't isa? -Oo.
Mas malungkot iyan.
Kapag hindi kayo para sa isa't isa, mahirap ang mga bagay.
Gusto mo talaga siya?
-Ano? -Gusto mo talaga siya?
Siguro.
-Sigurado ka? -Talaga?
Ako lang naman ang sigurado.
Para sa akin, sinubukan ko,
at sa iba napunta.
Pero,
mabagal lang ito.
Mahirap sabihin sa ibang tao ang naiisip ko.
Naisip ko nang nandito.
Akala ko, madali lang.
-Paano nalaman ang iniisip ng iba? -Tama?
Katapatan ang gumana.
Aayos ba ang pakiramdam natin pag kumain?
Tingin mo?
Kaya mo ba magluto?
-Kapag nakabihis. -Mamaya.
Tara na, kunin na natin ang gamit.
Tara, Yoong-jae, tara na.
At least, di ako nag-iisa.
-Ano? -Umiiyak ako kapag naiiwan ako.
Salamat sa pananatili.
Hirap nito, imposibleng di mag-mental breakdown.
SILID NG PAGPAPALIT
So-e.
Umiyak kaya ako?
Naiiyak ako.
Wala sa akin na ma-reject.
Walang magagawa sa nadarama ng iba.
Pero ang lungkot ko.
LEE SO-E
Pinakita ko kay Yoong-jae ang nararamdaman ko,
pero hindi niya ako pinili.
Iba ang napili niya.
Inisip niya si Seo-eun,
na nakasama niya sa Paraiso noon.
O dahil hindi ko siya masyado kinakausap.
Maraming rason.
Pero nasaktan ako.
Pero di mapigilan ng tao ang damdamin.
Makulit siya ngayon.
Ang intense naman nito.
Nagsabi si So-e
na parang inaaliw niya si Jong-woo, pero
sa sarili niya sinasabi.
-Lahat ng sinabi niya kanina. -Tama.
At makulit siyang tumawa sa iba, pero umiyak din.
Kung saan walang camera.
May mga bagay na natatapos sa pagsusumikap.
Bagay na makukuha mo kapag nagsumikap ka.
Pero sa relasyon sa tao,
kahit magsikap ka, hindi mo makukuha ang gusto mo.
Lalo na sa isyu ng lalaki at babae.
Walang bagay na makukuha sa dedikasyon at sinseridad.
Kaya ito mahirap.
Kaya malungkot.
-Pinapakita ni So-e ang nararamdaman niya… -Tama.
at kapag nakakita siya ng tamang tao para sa kaniya…
Magiging maayos din ang lahat.
Hindi para kay So-e si Yoong-jae.
Ginawa na lahat ni So-e.
-Kumain na tayo. -Kumain na tayo.
-Ano'ng hapunan natin? -Ano bang mayroon?
-Green onion lang ang nakita ko. Ano iyon? -Ano? May bago.
-Ramyeon iyan. -Galing.
Ramyeon nga.
-May ramyeon. -Gosh!
Jong-woo, tayo.
-Jong-woo, tayo. -Tayo.
Hindi.
Oo, Paraiso ito.
Itlog!
-Iprito ba natin? O scramble? -Gaya nito.
-Ako rin. Gusto ko ng scramble na itlog. -Babatihin ko.
-Ayos ito. -Ihahanda ko ang gulay.
Masaya ako nang makita ko ang ramyeon.
Nakakabaliw.
Lahat ng mabigat na naramdaman ko, nawala.
Tama. Wala sila?
-Mabuti. -Masaya.
Okey.
Ano?
-Diyos ko. -Maraming asin?
-Ang daming asin. -Sandali.
Diyan ka lang.
Huwag haluin…
-Saan mo nilagay? -Dito.
Bweno, haluin natin.
Haluin natin at tikman.
Masyadong maalat.
Hindi naman masama.
Oo, tingin ko, ayos.
-Oo? -Oo.
-Ayos lang. -Ayos.
-Oo. -Huwag kang mag-alala.
-So-e, huwag kang mahulog. -Gosh.
Huwag kang mahulog. Suko na.
Masyadong maraming asin!
Ngayon ay maglagay ng noodles.
Oo.
Masaya ako ngayon.
Ang bango.
Ang galing.
Maganda tingnan.
Ano'ng ginagawa mo?
Akin ay hilaw na radish.
Ganoon ba.
Kumakain ka ng hilaw na radish?
Oo, gusto ko iyon.
Galing.
Nasasabik na ako.
Ang sarap tingnan.
Ang sarap talagang tingnan.
Salamat sa pagkain.
-Salamat sa pagkain. -Oo.
Nagluto kami ng ramyeon.
-Alam ko, di ba? -Ang sarap.
-Maayos na ang pakiramdam ko. -Ako rin.
Umayos ako noong kinain ko ito, habang nakatingin.
Talaga?
Hindi makita ang dagat.
Ni hindi siya tumingin sa dagat nang sinabi niya iyon.
Ang sarap.
Dahil kumakain akong radish habang kumakain ng ramyeon,
tingin ko, kinukumpara ko sa iba ang sarili.
Talaga?
Para akong nag-detox.
Detox.
Parang ganoon.
Hindi ba ang ramyeon na kinakain natin ay mas ayos pa sa special meal?
-Masarap ito. -Di ba?
-Oo, masarap. -Manatili ka sa Impyerno.
-Okey? -Hinahatak ka.
Uy, isipin mo kung sasama ka.
Seryoso. Alis na tayo, Jong-woo.
Aalis na ako. Tiwala ako.
Ano'ng sinabi mo kanina?
Oo, kaya mo iyan.
Kailangan ko.
-Ayos iyon. -Ayos talaga.
-Busog ka na? -Sobra.
Madami akong kumain dito.
Grabe ang hamog.
Ang sarap makakita ng ganito.
-Misteryoso. -Oo.
Hindi sila nakakagawa ng hamog, di ba?
Parang scene sa pelikula.
-Bakit… -Pirates of the Caribbean.
Tama.
-Hindi ganoon ang pakiramdam. -Sirang barko.
-Yoong-jae. -Yes?
May gusto akong sabihin sa iyo.
-Usap tayo rito? -Sige.
-Kapag natapos ang usapan nang malabo… -Oo.
Matutulog na lang ako kapag hindi ako kumportable.
Kapag mayroon kang gustong sabihin na makakapagpagaan ng pakiramdam mo.
Handa na akong makinig.
Salamat.
Hindi makakatulong kapag may inaasahan.
-Oo. -At mailalagay ko iyan sa pagsasabing,
-"Curious ako sa iyo. " -Oo.
Hindi ko sinabing bigo ako
dahil hindi mo ako pinili.
Sinabi ko lang ang nararamdaman ko.
Pero alam kong mayroong
ibang pagpapahalaga ang dating dito.
Sasabihin mo, "Marami akong makikilalang tao,
at mayroon isang tao na para sa akin. "
Tama ba?
Oo. Maingat ako sa paggawa ng desisyon.
Totoo na curious ako sa lahat ng babae,
at gusto ko sila makausap lahat.
Tama na makilala ko sila…
kung posible
at kung may pagkakataon ako.
Nirerespeto ko iyon.
Pero…
Akala ko na mas maganda kung parte ako noon, kahit isang beses.
Hinihiling ko rin na isa ako sa kanila…
na curious ka.
Sa totoo lang, maraming tao…
nakakahiya.
na hindi parehas ang nararamdaman
ng taong gusto ko sa publiko.
Nakakalungkot.
Kaya pinag-isipan ko nang maigi at…
Naisip ko na ito talaga ako.
Ito lang ako.
Kahit na nakakahiya at malungkot…
Akala ko, kaya kong ipakita na totoo ako sa sarili ko.
Kaya…
Hindi ko gustong ma-pressure ka.
Ayoko niyon.
Gano'n ba.
Oo.
-Medyo nakagulo ako, pero… -Oo.
Salamat sa pagsabi sa 'king hindi dapat ako ma-pressure.
Ang cool niyon.
-Nakakagulat ang ganitong sitwasyon… -Talaga?
-Oo. -Hindi inaasahang sitwasyon?
Sa totoo lang,
inisip ko na
pinili mo ako
noong nag-usap tayo kanina.
Akala ko na
nabigo ka
o nagalit sa 'kin.
Kaya maingat ako
noong naghapunan tayo.
Gano'n ba.
Sa totoo lang, nalulungkot ako.
Talaga nga.
-Pasensiya ka na, kung di ko matago. -Hindi, huwag.
Iniisip ko na…
Kasalanan ko ito.
Kung paano mo ako kinausap kanina at kung paano mo ako kakausapin,
Napakita mo na talaga
iyong nararamdaman mo.
Kaya ayokong sabihin
na nagbago ang isip ko,
pero pakiramdam ko, mababago ko ang pananaw ko sa mga bagay.
Kaya sasabihin ko ang nararamdaman ko bago mahuli.
Sige, salamat.
Sasabihin ko bago pa mahuli.
Salamat.
Hindi, salamat.
Sinabi ko na ang lahat ng gusto kong sabihin.
Sa totoo lang, inisip ko ito.
Sumubok lang ako ng bagay
Siyempre, curious ako sa ibang tao.
Di ko kayang magpanggap na maayos lahat.
Hindi natin alam ano'ng mangyayari.
Napaka-cool.
Puwede ko bang higitan?
Akala ko, alam ko kung kailan nagsimulang masira lahat.
Nagiging emosyonal ako dahil sa nararamdaman ko.
Gusto kong magdahan-dahan.
Nasasaktan ang puso ko.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Reyselle Revita