Bywa, że pojedynczy wybór rozgranicza Raj od Piekła.
Osoba, z którą chcę się udać do Raju, to…
Chcę być w Raju z…
Chcę pójść do Raju z…
Kobieta, z którą chcę być w Raju…
Co ci jest?
Mam dreszcze.
- Nie jesteśmy tu wszyscy? - Wiem.
To jest Piekło…
PIEKŁO
…gdzie szukacie miłości, nie znając zawodu ani wieku partnerów.
Single, którzy nie połączą się w pary, spędzą tu bolesne noce.
Zostałam dosłownie porzucona.
Wiedziałem, że to wyczerpuje emocjonalnie, ale jest gorzej, niż myślałem.
Pokłóciliśmy się.
- Dlaczego płaczesz? - Nic mi nie jest.
Tak szybko się zmieniłaś, że mnie to zmyliło.
To dla mnie takie trudne.
Chyba podoba mi się ktoś inny.
Szczerze mówiąc, jest słabo.
Ja chyba chcę do domu.
Jestem smutna.
To jest Raj…
RAJ
…gdzie można ujawnić swój zawód i wiek i się zakochać.
Single połączeni w pary spędzą tu najcudniejsze noce,
jakie można sobie wyobrazić.
Chcę wiedzieć, czy masz swój typ, jeśli chodzi o wygląd.
Ciebie.
Czemu ciągle się uśmiechasz?
Bo jesteś tak urocza.
Jak dzisiaj było?
Zrobi się ciekawie.
Właśnie przybyło grono…
czarujących singli.
Gdy gorące letnie słońce rozpali ci serce,
jakiego dokonasz wyboru?
Gdybym była sobą, dostałabym wszystkie głosy…
Niczego mi nigdy nie odebrano.
To najgorętsze piekło na świecie.
Piekło singli.
PIEKŁO SINGLI
HANHAE, HONG JIN-KYUNG, LEE DA-HEE, KYUHYUN1
Wróciliśmy.
Najgorętsze piekło na ziemi,
Piekło singli, powróciło.
To był króciutki klip,
ale będzie chyba goręcej niż w poprzednim sezonie.
Co myślicie o pierwszym klipie?
Szczerze mówiąc, nie widziałem jeszcze twarzy uczestników, ale ich ciała
są podobne jak w minionym sezonie.
- Zaszokował mnie… - Tak?
…jeden z pokazanych fragmentów.
- To był nasz sukces. - To najgorętsze z piekieł.
- Tak. - Tak. O rety.
Przyjrzałem się pobieżnie Rajowi.
Poprzednio był tylko jeden pokój.
Tym razem mają dla siebie cały hotel.
Z karuzelą.
Słyszałam, że pierwszy sezon Piekła singli
był czwarty w rankingu Netflixa.
Tak.
- Program… - Na świecie.
…cieszy się dużym odzewem w Europie i Ameryce Południowej.
Widziałem na zagranicznej platformie,
że obcokrajowcy oceniają i recenzują Piekło singli.
Pojąłem, że jesteśmy oglądani na całym świecie.
- Naprawdę? - Tak.
Po wypuszczeniu odcinków
znajomi zaczęli o nie pytać w ciągu paru godzin.
Tak.
- Reakcja była niesamowita. - Tak.
Przyszedłem tu tak, jak na długo wyczekiwany film.
- Czekam niecierpliwie. - Tak.
Odtworzymy film i zobaczymy, jak urocze osoby mamy w tym sezonie?
- Tak. - Tak.
PIEKŁO
DZIEŃ 1
- Jaka ładna. - To prawda.
Jest w niej coś bardzo koreańskiego…
- Bardzo elegancka. - Tak. Wygląda niewinnie.
Nazywam się Shin Seul-ki.
Od dawna nie randkuję
i chciałam poznać nowych ludzi, dlatego biorę udział w tym programie.
Otaczający mnie ludzie mówią,
że wydaję się zimna i snobistyczna,
ale gdy już mnie poznają, dostrzegają, że jestem wyluzowana
i zaskakująco radosna.
Jeśli chodzi o moje ciało, za największy swój atut uważam oczy.
Wydaje mi się, że dzięki nim jestem atrakcyjna.
Chłopaki mówią, że mam…
gwiazdy w oczach.
Ojej, ale to stary tekst na podryw.
Uroczo to powiedziała.
Lubię miłych mężczyzn.
Chcę kogoś, kto jest taktowny i ma przyjacielskie usposobienie.
Gdy wyrażam zainteresowanie kimś, zwykle on czuje to samo.
- Jest oryginalna. - Zgadzam się.
Wygląda zdrowo i atrakcyjnie.
Nazywam się Park Se-jeong.
W tym programie chcę poznać kogoś tak seksownego jak ja.
Tym, co czyni mnie atrakcyjną, są moje oczy, seksowne ciało
i zaskakująco żartobliwy charakter.
Trzy do czterech razy w tygodniu mam trening siłowy.
Raz lub dwa razy na tydzień gram w tenisa.
Dbam o ciało, trenując, więc jestem zadowolona ze swojej figury.
To widać, prawda?
Facet musi być w moim typie, bym cokolwiek poczuła.
Chcę kogoś ze zmarszczką nakątną i ładnym uśmiechem.
Kogoś, kto potrafi o mnie zadbać.
Jeśli upatrzę sobie mężczyznę, przeważnie go zdobywam.
Cześć.
Ktoś idzie.
Cześć.
- Cześć. - Cześć.
Musi szybko wybrać, gdzie usiąść.
Zgadza się.
- Pierwsza decyzja jest ważna. - Owszem.
Usiądę tutaj.
Cześć.
Nazywam się Choi Jong-woo.
Nigdy nie byłem w zaangażowanym związku.
Nie miałem pewności, że któraś mi się podoba.
Przyszedłem tu, żeby znaleźć tę osobę.
Mnich mi przepowiedział, że jeśli przyjdę do tego programu,
mogę spotkać kogoś, z kim się kiedyś ożenię.
Dlatego się na to zdecydowałem.
Nawet mnisi wiedzą o tym show.
- Mnisi. - Oglądają to?
- Przepowiednia. - Nie oglądają.
Właśnie.
Lubię uprawiać sport.
Kiedyś byłem piłkarzem.
Od podstawówki grałem w piłkę nożną.
Teraz grywam w futbol lub futsal hobbystycznie, ze znajomymi.
Ponieważ byłem sportowcem,
myślę, że lubię współzawodnictwo.
Jestem pewien swoich umiejętności w trakcie meczów.
Lubię kobiety, które mają ładne oczy.
Jeśli w programie spotkam kogoś, kto będzie w moim typie,
otworzę się przed nią, choćby to było stresujące,
i zrobię wszystko, żeby jej się spodobać.
O mojej atrakcyjności decyduje moja empatia, wrażliwość,
i naturalnie podkręcone do góry kąciki moich ust.
Ma piękny uśmiech.
- Prawda? - Tak.
Tak.
Jak niezręcznie.
Dość niezręcznie.
Denerwujesz się?
Jestem bardzo zdenerwowany.
- Ktoś idzie. - Tak.
- To kolejna kobieta. - Nadchodzi.
- Cześć. - Cześć.
Myślę, że będzie urocza.
Jest cudowna.
Dzień dobry. Nazywam się Lee So-e.
Mam spokojny charakter i jestem całkowicie szczera.
Ludzie mówią, że bywam nietaktowna.
Lubię tańczyć.
Taniec koi stres i pomaga utrzymać dobrą formę.
Mój typ to ktoś szczodry i niezawodny.
Myślę, że podobają mi się mężczyźni wysocy i dobrze zbudowani.
Lubię, gdy mnie otaczają swoimi ramionami i czuję się bezpieczna.
O mojej atrakcyjności decyduje to, że często się śmieję, umiem słuchać
i, choć to trochę wstydliwe,
myślę, że jestem dość popularna.
Podkochiwałam się kiedyś w chłopaku i udało mi się z nim umówić.
Był tylko ten jeden raz, więc mam stuprocentową skuteczność!
Nawet jeśli ktoś cię nie do końca lubi,
jeśli masz nastawienie typu:
„W końcu i tak mnie polubisz”,
to powinno się udać.
- Cześć. - Cześć.
Ktoś idzie.
Nadchodzi.
Jest przystojny.
- Cześć. - Cześć.
Cześć.
- Cześć. - Cześć.
Cześć.
- Cześć. - Cześć.
Cześć.
- Mój Boże. - Usiadł pomiędzy nimi.
- Wybrał dobre miejsce. - Tak.
Nazywam się Jo Yoong-jae.
Wiele osób bierze mnie za sportowca,
gdy widzą mnie pierwszy raz, bo jestem dobrze zbudowany.
Ciekawe.
Jest niezły. Ma w sobie pewną naturalność.
Uważam, że sprawność fizyczna jest bardzo ważna,
więc regularnie uprawiam CrossFit i wędrówki.
Choćby tu był ktoś silniejszy niż w pierwszym sezonie,
na pewno wygram.
Szczerze mówiąc, cieszę się popularnością wśród płci przeciwnej.
Na studiach uczelniana społeczność online uznała,
że mam najładniejsze szerokie bary.
Czymś ważnym, co przyciąga mnie do kobiety,
jest mądrość.
W tym programie chcę poznać kogoś, z kim mógłbym być
na dłuższą metę, nie tylko tego lata.
- Park Se-jeong? - Tak.
Nie usłyszałem, jak się nazywasz.
- Lee So-e. - Lee So-e.
Ktoś idzie.
To kobieta.
Jest wysoka.
Cześć. Nazywam się Lee Nadine.
Z charakteru jestem zimna i szczera.
Brzmię inaczej, gdy mówię po angielsku, nie po koreańsku.
Po angielsku…
Słyszałam, że jestem bardziej surowa,
bezpośrednia i profesjonalna.
Gdy mówię po koreańsku, podobno jestem słodsza
i łagodniejsza.
Zdecydowałam się wystąpić w tym programie,
bo chcę mieć nowe, niezwykłe wspomnienia
i wyjść poza moją strefę komfortu.
Ale również jestem tu po to, żeby kogoś poznać.
Lubię wychodzić z domu, więc…
Lubię grać w piłkę nożną i lacrosse.
W lacrosse grałam w liceum
i również na studiach długo byłam zawodniczką tej dyscypliny.
Jestem pewna swojej oryginalnej i naturalnej twarzy
i mojej krągłej talii.
Nie należę do niskich kobiet, więc i mój ideał mężczyzny jest wysoki.
Powinien kierować lepiej ode mnie,
gdyż sama dobrze to robię.
Jeśli ta osoba rzeczywiście mi się spodoba,
nie wykluczam długotrwałego związku.
Wtedy w pełni się zaangażuję.
Pokażę swój czar i urok.
Nie wiadomo, co się zdarzy.
Fajnie przechodzi z koreańskiego na angielski.
Każde z nich ma oryginalny urok.
- Są zupełnie inni. - Tak.
Cześć.
- Cześć. - Cześć.
- Miło cię poznać. - Cześć.
Wszyscy jesteście piękni.
Ty jesteś piękna.
Dziękuję.
Jak się nazywasz?
Lee Nadine.
Nadine.
- Lee Nadine? - Tak.
Masz oryginalne imię.
Dziękuję.
- Ktoś idzie. - Patrz.
Nazywam się Kim Han-bin.
Mój charakter jednym słowem? Optymista.
Wulkan pozytywnej energii.
Uwielbiam wspinaczkę.
Lubię trenować i się pocić, bo to mnie odświeża.
Lubię też natychmiastowe poczucie spełnienia.
Lubię osoby o przenikliwych oczach.
Nieunikające kontaktu wzrokowego.
Niewiele jest takich dziewcząt.
Gdy spotkam kogoś takiego, myślę, że się zakocham.
Gdy poznaję dziewczynę,
która mi się podoba, ciągle zapewniam jej rozrywkę i ją uszczęśliwiam.
Chcę poznać optymistkę jak ja,
aby nasze pozytywne energie połączyły się w jedność.
- Jest bystry. - Czuję go.
Chyba bryluje w rozmowach o pracę.
- Tak. - Jaki optymista.
Cześć.
- Cześć. - Cześć.
Cześć.
Miło was poznać!
Miło was poznać.
- Cześć. - Cześć.
Jak się nazywasz?
- Kim Han-bin. - Kim Han-bin?
Miło was poznać.
- Jesteś pogodny. - Tak.
- Wszyscy się denerwują? - Ja trochę.
Ja też, bardzo.
- Serio? - Tak.
Nie widać tego.
Ale tak jest. Ładny widok.
- Jest towarzyski. - Wiem.
- Ktoś taki jest nam potrzebny. - Tak.
Rozładował atmosferę.
- Ktoś idzie. - Masz rację.
Jest dobrze zbudowany.
Cześć.
- Cześć. - Cześć.
Cześć.
- Cześć. - Miło poznać.
Jest przystojny.
- Ma wyraziste cechy. - Tak.
Cześć.
- Mogę tu usiąść? - Tak.
Nazywam się Shin Dong-woo.
Przyjaciele mówią mi, że w pełni korzystam z życia.
Prawie codziennie dźwigam ciężary.
Mam satysfakcję, gdy rozwijam ciało
i pokonuję ograniczenia.
Od najmłodszych lat uwielbiam grać w koszykówkę.
Sporo i regularnie trenuję. Jestem pewien swoich możliwości fizycznych.
Są tacy ludzie, przy których iskrzy
już od pierwszego spotkania.
Mam spokojne usposobienie,
więc preferuję osoby pełne energii i zdrowe.
Ten program jest miejscem, gdzie konkurujemy
tylko urodą i wdziękiem,
a nie zawodem czy wiekiem.
Jestem ciekaw, jak bardzo spodoba się ludziom mój urok osobisty.
Mieliście udaną podróż?
Tak.
- Długo się płynie. - Tak.
- Racja. - To prawda.
Ktoś idzie.
Cześć, nazywam się Choi Seo-eun.
Moim największym atutem jest naturalność.
Z każdym, z kim rozmawiam, umiem stworzyć luźną atmosferę.
Moje hobby to paddleboarding w lecie.
Rzeka Han widziana z paddleboardu
jest przepiękna.
Podoba mi się to, że kiedy tam medytuję, mój umysł się wycisza.
Myślę, że bywam ambitna i jestem wysportowana.
Jeśli będę z kimś rywalizować,
myślę, że mam szansę wygrać.
Gdy podoba mi się chłopak,
staję się słodka i uczuciowa.
Ton mojego głosu jest zazwyczaj niski,
ale ludzie mówią mi, że mam słodki głos, kiedy rozmawiam
z chłopakiem przez telefon.
Halo?
Tak?
- Wydaje się słodka. - Co się stało?
Co z tobą, Hanhae?
W tym programie chcę stworzyć udany związek z kimś,
kto mnie uraduje, gdy tylko na niego spojrzę.
- Ojej. - Cześć.
- Miło poznać.
Cześć.
O rety.
Owacje na stojąco od mężczyzn.
Pozostałe kobiety będą podenerwowane.
Siądź, proszę, gdzie chcesz.
Cześć.
- Pod plecy. - Dziękuję.
SHIN SEUL-KI
PARK SE-JEONG
CHOI JONG-WOO
LEE SO-E
JO YOONG-JAE
LEE NADINE
KIM HAN-BIN
SHIN DONG-WOO
CHOI SEO-EUN
- Chyba oszaleję. - W sumie…
- Drugi sezon będzie świetny. - …mamy w programie czterech mężczyzn…
- Tak. - …i pięć kobiet.
- Naprawdę aż tyle… - Tak?
…pięknych osób w tak małym kraju?
Prawda?
- One ładne, oni przystojni. - Tak.
Ale różniący się od siebie.
- Tak. - Charakterami.
Wydaje się, że wszyscy wiedzą, jak bardzo są rozchwytywani,
- i stosownie wyglądają. - Tak.
W naszym programie mamy liczne konkurencje.
Czekam na nie z niecierpliwością.
W czołówce
byli smutni i załamani.
- Prawda. - Pomimo że sami się zgłosili.
Według mnie Nadine była najbardziej czarująca.
Tak uważasz?
Myślę, że Nadine będzie aktywnie
zabiegać o chłopaka, który jej się spodoba.
Jej imię i to, jak mówi po angielsku…
Nadine jest urocza i jestem jej bardzo ciekawa.
Z mężczyzn ciekawi mnie Han-bin.
- Spodobał mi się jego uśmiech. - Tak.
Jego pozytywna energia. Właśnie takich cech tu szukamy.
- Kyuhyun… - Chwila, Kyuhyun.
Ty nie będziesz się z nimi spotykać.
- Jest ostrożny. - Wszystkie są urocze.
Szczerze mówiąc, gdy wyszła Seul-ki,
- myślałem, że to ta. - Tak?
Pojawiła się jako pierwsza, prawda?
„Jaka ładna”.
- Tak pomyślałam. - Pewnie.
Ale później, pod koniec,
- ja też typowałem Seo-eun. - Rozumiem.
Udając, że rozmawia przez telefon…
Halo?
Tak?
…stopiła mi serce.
- Zemdlałeś. - Tak.
- Seo-eun jest ładna. - Miło, gdy kobieta jest spokojna,
ale tak urocza w towarzystwie chłopaka.
- Ja typuję Yoong-jae. - Ma wdzięk osobisty.
Na pewno jest lubiany przez osoby z tego pokolenia.
- Jest bardzo… - Czarujący.
Ma naturalny wdzięk.
I to, jak wygląda, gdy zaciska szczękę…
Jak by to powiedzieć? Ojej.
Znakomicie.
Co?
Witajcie, single.
Najgorętsze piekło na świecie,
Piekło singli, powróciło.
Jestem panią tego programu i pomogę wam znaleźć miłość.
Teraz poinformuję was o zasadach obowiązujących w Piekle.
Piekło jest oddzielone od świata.
Nie możecie używać urządzeń elektrycznych.
Jedzenie będziecie musieli gotować sami, z dostarczonych składników.
Tu, w Piekle, wasz zawód, wiek
i miejsce zamieszkania nie mogą być ujawnione.
Wykorzystacie tylko wdzięk i urok osobisty,
aby zdobywać swoje serca i łączyć się w pary.
Dobrze.
Ci, którzy połączą się w pary, spędzą noc w Raju.
Tam czekają na was luksusowe apartamenty.
Tam możecie ujawnić swoją profesję, wiek
i miejsce zamieszkania.
Żadnej z informacji, które uzyskacie, będąc w Raju,
nie możecie ujawnić w Piekle, pod żadnym pozorem.
- Na stole jest mapa wyspy. - Jest tutaj.
Podzielcie się, proszę, na trzyosobowe grupy
według tego, jak siedzicie, i zacznijcie zwiedzać wyspę.
Jesteśmy chyba tutaj.
SO-E, YOONG-JAE, SE-JEONG
- Więc tutaj. - Tak.
HAN-BIN, NADINE, DONG-WOO
- Jesteśmy… - Tutaj.
Tak.
Zatem co to jest?
SEUL-KI, SEO-EUN, JONG-WOO
- Serce to miejsce do rozmów. - Tak.
KAWIARNIA
OGRÓD
ALTANA
FONTANNA
LODZIARNIA
To jest kawiarnia.
Nagle zgłodniałam.
- Zobaczcie te kotły. - Powinny być składniki, prawda?
Ile białych rzodkwi.
- Jak ich dużo. - Jak dużo…
- Powinniśmy coś z niej zrobić. - Tak.
To chyba nie wszystkie składniki?
- Po rzodkwi na głowę. - Poważnie?
Powinien być kucharz.
- Ciekawe, kto to będzie. - Tak.
Jest tu woda?
Puste? Mamy przynieść wodę?
Powinniśmy.
Chyba to służy do noszenia wody.
Chcesz spróbować?
- Powinienem? - Tak.
- Do twarzy ci. - Do twarzy?
Tak.
„Do twarzy”.
Został służącym.
Boże, jak pięknie.
Ładnie tu.
Ojej, jak ślicznie.
Lubisz sport?
Tak.
Trenujesz?
- Wolę słowo „sports”. - Rozumiem.
- Ale nie pilates. - A treningi?
Trening to rodzaj sportu…
- Siłownia. - Tak.
Myślałam, że myślisz o chodzeniu na gym i trenowaniu.
Tak, to miałem na myśli.
- Rzadko to robię. - Rozumiem.
- Tak. - Sporty ruchowe?
- Futbol? - Tak. Futbol.
- Grasz w piłkę nożną? - Tak.
Mogłam…
- Mogę to mówić? - Grasz zawodowo?
Nie jestem zawodową sportsmenką.
Możemy mówić o naszych hobby.
Hobby. Tak.
Grałam przez dziesięć lat, ale teraz nie jestem już tak dobra.
Celny strzał. Gra w piłkę.
Szczerze mówiąc, zgadywałem, ale nie jest łatwo trafić.
Ona zareagowała tak: „Ja bym grała w piłkę?”.
- Myślałeś, że tak powie. - Tak.
Więc to piłka nożna, nie futbol?
- Tak. - Noga.
Tak, soccer.
Super.
Ale więcej grałam w lacrosse. Znaliście to?
- Do tego używa się kija. - Tak, kija.
Często w to grałam.
Nie mam pojęcia, co to.
To odmiana polo.
Uderzasz piłkę czymś jak kij do hokeja.
- Ciekawe. - Lacrosse jest przyjemne.
Ile masz wzrostu?
Prawie 170 centymetrów.
Jesteś wysoka.
Ile ty masz wzrostu?
Jakieś 160…
Nie chcę mówić.
- Dlaczego, coś nie tak? - Nie powiedziałaś?
Słyszałem: „160”.
- Dobrze, 160… - Udamy, że powiedziałaś.
Chyba tędy.
Bardzo ładny kolor dachu.
To prawda.
Powietrze jest tu lepsze, bo jesteśmy wyżej.
Będzie z metr różnicy w wysokości…
Jong-woo ma w sobie pewną niezdarność.
To urocze.
Teraz jest mniej niezręcznie?
- Tak. - Tak.
Nie jestem zbyt pewien.
Pomówmy o rzodkwiach.
Rzodkwie…
- Jest bardzo dużo. - Rzodkiew…
- Ty nie jadasz dużo, prawda? - Lubię jeść.
Więc jem dużo.
Pasjonuje mnie jedzenie.
Jakie koreańskie dania lubisz?
Lubię knajpy ze stałym menu. Koreańskie klasyki.
Brzmi nieźle.
Już widzę, że widok jest tam piękny.
Pełna zgoda.
Ojej, jakie świetne miejsce.
- To jest niezłe. - Prawda?
Chcecie trochę?
Dlatego wszyscy przychodzą tu po zimną wodę.
Prawda? Coś w tym jest…
- Bardzo smaczna. - Zimna woda.
Można popijać kawę i podziwiać pejzaż z oceanem.
Brzmi nieźle.
Widok jest tu naprawdę ładny.
- Jest. - Tak.
- Będziemy wracać? - Pewnie.
Ale boli.
Wszystko dobrze?
- Chyba mam drzazgę. - Naprawdę?
- Mam drzazgę. - Gdzie?
Ale nie widzę jej.
Boli mnie, gdy idę.
Chwilę.
Drzazga?
Zgodzisz się, żebym ja spróbował?
Tak.
Wyszła?
Chwila.
Chwila. Wyszła? Wydaje się, że wyszła.
Jak się czujesz?
- Chyba wyszła. - Świetnie.
- To dobrze. - Dziękuję.
Błahostki prowadzą do czegoś większego.
To prawda.
Założę się, że So-e szuka drzazgi.
Yoong-jae wydaje się miły.
- Wszystko robi spokojnie. - Tak.
Powinniśmy iść jak najostrożniej.
Dobrze.
Droga jest nierówna
i trochę niewygodnie się idzie.
To prawda.
To może być dobre na później.
- Tak? - Gdy się przyjdzie jako para.
- Można się na sobie opierać. - Tak.
To prawda.
Podzielili się na trzyosobowe grupki. To jak przeznaczenie.
- Posadzono ich obok siebie. - Tak.
Zauważyliście w czasie tego spaceru jakieś oznaki wzajemnego zainteresowania?
- Jong-woo. - Jong-woo?
Zadawał Seul-ki dużo pytań.
Nawet gdy pytają o to samo,
widzicie różnicę w ich spojrzeniach?
- Tak. - Poczułam to.
Myślę, że Se-jeong jest zainteresowana Yoong-jae.
Ja, gdybym kogoś nie lubiła,
nie poprosiłabym go o pomoc.
Zaczekałabym, aż wda się infekcja, i pokuśtykała do tego,
który mi się podoba…
- Zaczekałabyś? - Tak.
Yoong-jae wydaje się wyluzowany i dobrze odpowiada.
Niektóre osoby nie lubią, kiedy ktoś się nimi opiekuje.
- To prawda. - Ale widzicie, że on nie nalega.
Tak.
Jest wyluzowany, ale uważny.
Święta racja.
Da-hee pierwszy raz dziś na kogoś zareagowała.
- Zrobiła tak… - Szeptała.
„To dlatego Yoong-jae przyszedł wcześniej”.
A ja na to: „Spływaj”.
„Spływaj”.
Jak tu przytulnie.
Jak było na spacerze?
- Wesoło. - Wesoło?
Było wesoło?
Na pewno wesoło?
Dużo chodziliśmy.
Wyspa jest większa, niż myślałam.
- Jest. - Widzieliście tamto miejsce?
- Kuchnię? - Te 30 rzodkwi?
Jest ich 30?
Na to wygląda.
- Dobrze gotujesz? - Umiem zrobić ryż smażony.
Z piersią kurczaka, gdy jestem na diecie.
- Rozumiem. - To wszystko. Nic profesjonalnego.
Ja bardzo lubię gotować.
Super. Musimy próbować.
- Martwiłem się. - Ty dyryguj,
my będziemy gotować.
Jesteś.
- Musisz być zmęczony. - Brawo.
Jak było?
- Jak się czujesz? - Tak.
Nadine lepiej mówi po angielsku niż po koreańsku.
Wcześniej jej odpowiedzi były zdawkowe.
- Tak. - Świetnie mówi po angielsku.
Ale nie pilates.
I lubi ćwiczenia.
Raczej sporty takie jak piłka nożna.
To brzmiało, jakby trenowała zawodowo.
Nie wydaje się zbyt rozmowna.
- To zaskakujące. - Każdy z was szedł z dwoma kobietami.
- Tak. - Zgadza się.
Ja poszedłem z Park Se-jeong
i Lee So-e, które szły przy mnie.
Obie mają dobre charaktery
i w trakcie rozmowy zainteresowały mnie.
A jak tobie poszło?
- Z Seul-ki? - Tak.
Wydaje się spokojna, ale nie krępuje się mówić.
- Rozumiem. - Taką wydaje się osobą.
- Może być miło, gdy się poznamy. - Jasne.
A Seo-eun umie wspaniale słuchać.
Dobrze nawiązuje kontakt wzrokowy.
Taką jest osobą.
Któraś ci się podoba?
Muszę mówić?
Możesz powiedzieć „bez komentarza”.
- Tak. - Zatem jedna z tych dwóch.
Czyżby?
- Dzięki. - Muszę rozmawiać z każdą.
To prawda.
Dzięki za szczerą odpowiedź.
Jest bardzo miły.
Poszłyśmy na spacer z Yoong-jae…
- Rozumiem. - …i jest miły.
- Wszyscy są mili. - To prawda.
- Choi… - Choi Jong-woo.
Był bardzo uprzejmy.
A Han-bin jest taki zabawny.
- Zupełnie jakby był prowadzącym. - To prawda.
Był naszym przewodnikiem.
Tędy.
Chcę pójść na spacer z Han-binem.
Jest ktoś w twoim typie?
- Czy… - Nie jestem pewna.
A w twoim?
Nie rozmawiałam z większością z nich.
- Tak. - Ale jeśli chodzi o wygląd.
Co z wyglądem?
Wygląd…
Nie jestem pewna.
- Nie jesteś? - Co?
Szczerze mówiąc, najlepsze wrażenie zrobił na mnie Yoong-jae.
Jestem bardzo wrażliwa na zapachy, a on pachniał wodą kolońską.
Siedziałam tuż obok niego i pamiętam, że ładnie pachniał.
Najlepsze wrażenie zrobił na mnie Yoong-jae.
PARK SE-JEONG
Ciągle troszczył się o mnie.
- Zimno ci? - Trochę.
- Już dobrze. - W porządku.
- Wszystko dobrze? - Tak.
Następnym razem usiądź tutaj. Jest ładny widok.
Wszystko dobrze?
Zgodzisz się, żebym ja spróbował?
Osobą, która zrobiła na mnie najlepsze wrażenie…
YOONG-JAE
…jest Park Se-jeong.
Sama podejmowała rozmowę.
To do ciebie pasowało.
- Naprawdę? - Tak.
I wydaje się, że potrafi słuchać.
Dlatego mnie zainteresowała.
Ojej. No to mamy trójkąt miłosny.
LEE NADINE
Gdy poszliśmy na spacer,
Dong-woo zadawał dużo pytań,
więc czułam mniejsze napięcie.
Gdy zobaczyłem je wszystkie,
moją uwagę zwróciła Se-jeong.
SHIN DONG-WOO
Ma zdrowy i atrakcyjny urok, więc pasuje do mojego typu kobiety.
Najlepsze pierwsze wrażenie zrobiła
Choi Seo-eun.
Z daleka widziałem, że się wyróżnia.
Chyba dlatego tak się w nią wpatrywałem.
Najlepsze wrażenie zrobił na mnie
Choi Jong-woo.
To z nim byłam na spacerze.
Sporo z nim rozmawiałam
i było miło, kiedy nas prowadził.
Myślę, że Jong-woo, który mi dzisiaj towarzyszył.
SHIN SEUL-KI
Z nim najwięcej rozmawiałam
i najlepiej go zapamiętałam.
Która zrobiła na mnie najlepsze wrażenie?
CHOI JONG-WOO
Z tych dwóch, w moim typie
jest Seul-ki, bo bliżej jej do mojego ideału.
To chyba dlatego przy niej usiadłem, gdy ją zobaczyłem pierwszy raz.
Cześć.
Wiedział już po chwili.
Dokonał wyboru, prawda?
Ojej, to jest już…
Zróbmy coś do jedzenia.
Ktoś potrafi gotować?
Han-bin.
- On dobrze gotuje. - Nie umiem gotować.
- To dobrze. - Nie masz wyboru.
Ugotujemy coś pysznego.
Jest dużo rzodkwi.
Widzę tylko rzodkwie.
Zrobię szatkowaną rzodkiew.
- Weźmy drewno na ogień. - Jasne.
To jest survival.
- Powinniśmy pójść po wodę, co? - Serio? Dobra.
Ktoś chce pójść po wodę?
- Ja. - Idziemy?
- Chcę pójść. - To na razie.
Proszę dobrze przygotować zupę.
- Idziemy? - Chodźmy.
Jak mogę pomóc?
- Dopinguj nas. - Nabierzesz wodę.
- Dobrze. - Albo zagrajmy w kamień, papier i nożyce.
Musicie być głodni.
- Umieram z głodu. - Prawda?
Jedliście lunch?
Nie udało mi się nic zjeść.
Ojej.
Mamy kucharza, więc…
- Zaufajmy mu. - Tak.
On umie gotować?
Tak, ponoć jest utalentowany.
Chcę, żeby Seul-ki choć raz przeniosła wiadro pełne wody.
Dla zabawy.
Jestem silna. Mogę przenieść.
Jesteś silna?
- Zacznijmy gotować. - Najpierw umyjmy składniki.
W porządku!
- Więc… - Każdy bierze rzodkiew.
- Fartuch dla kogoś? - Dla mnie.
Tu jest fartuch.
Słyszałem, że odpowiadasz za zrobienie
- zupy z rzodkwi. - Najpierw załóżcie fartuchy.
Masz biały strój.
- Dzięki. - Proszę.
Dziękuję.
- Wystarczy fartuchów? - Nie, ale ty weź.
- Masz coś białego. - Ale ty je myjesz.
Nie szkodzi.
Hej, chwileczkę.
- Chcesz go? - Masz białą koszulę.
- Załóż go. - Nie trzeba.
- Na pewno? - Tak.
Proszę, załóż go.
Zrewanżuję się, więcej gotując.
Dziękuję.
- Dziękuję. - Z tyłu…
- Zrobię to. - Pomogę ci.
Dobrze.
- A my w międzyczasie… - Pomyślimy o innej potrawie.
O potrawce z pastą sojową.
- Zrobiłem kokardkę. - Dzięki.
Dodamy rzodkwi do potrawki doenjang-jjigae. Będzie smaczna.
- Ja rozpalę ogień. - Pewnie.
- Musimy używać wody stąd, prawda? - Chyba tak.
Tak? W porządku…
- Przesuniesz się? - Jasne.
- Ostrożnie. - Dziękuję.
Zwykle widuję tyle rzodkwi dopiero w sezonie na kimchi.
Jak u ciebie z gotowaniem?
- Jestem początkujący. - Naprawdę?
Potrafisz zrobić na przykład ramyeon?
Tak, jeśli mam przepis.
Jasne.
Ale sam niczego nie zrobię.
Rozumiem.
- Na takim jestem poziomie. - Rozumiem.
- Czy tylko ja mam kłopoty? - Ja też.
To jest jak…
- Czemu jest tyle dziur? - Prawda?
- Ostrożnie na dłonie. - Dzięki, wzajemnie.
Wygląda na to, że So-e ciągle podsłuchuje.
- Musi znaleźć lepsze miejsce. - Tak.
To normalne?
Pomóc ci obierać rzodkwie?
- Znam się na warzywach. - Dobrze sobie z nimi radzisz?
- Tak. - Naprawdę?
Mam się zająć ryżem?
To zamienimy się miejscami?
- Dobrze. - A jeśli będę kiepska?
- To najpierw dokończę tę. - Dobrze.
Muszę być odpowiedzialna i dokończę, co zaczęłam.
Dobrze ci idzie.
Umiem dobrze obierać owoce.
Tak, dobrze ci idzie.
- W porządku. - Spróbujemy je przenieść?
Seul-ki, zobaczysz, jakie to ciężkie?
- Ja? - Tak.
Jeśli mi zesztywnieje kark, to przez ciebie.
- Dobrze. - To jak plecak.
- Jakbym szła do szkoły? - Tak.
- Założę po jednym na raz. - Jasne.
Obróć się.
- Wątpię, czy wstanę. - Czekaj.
- Ojejku. - Dobrze. Gotowe.
- Mam wstać? - Pomogę ci. Raz, dwa, trzy.
- Zachowuj równowagę. - Lekkie.
Bo teraz trzymamy.
Puszczamy na „trzy”.
Nie puszczajcie.
Postój przez chwilę.
- Możesz iść? - Puściliście?
- Tak. - Zrób kilka kroków.
Nie jest tak ciężko.
- No i tak wracamy. - W ten sposób.
Nie, proszę.
- Nie mogę. - Dobrze. Czekaj.
- Zdejmij. - Zagramy w kamień, papier, nożyce.
Dobrze, zagrajmy.
Świetnie ci idzie.
Bo mieszkam sam.
- Naprawdę? - Tak.
- Jesteś dobry. - Jest dobry.
Pan kucharz.
- Brzmi profesjonalnie. - O Boże!
Chcę tak spróbować.
To nieprzydatne.
- Tu bardzo przydatne. - Tak uważasz?
Co jeszcze zrobić?
Ale gorące. Ostrożnie.
Co robimy? Spróbujemy znów tym?
- Dwie kobiety rozpalają ogień. - Wiem, super.
So-e.
Co tam robisz, wkładając drewno?
- Tak, idzie. - Tak.
Byłaś za blisko. To bywa niebezpieczne.
Chwileczkę. Ja spróbuję.
- Nie szczypią cię oczy? Wszystko dobrze? - W porządku.
- Jestem dobrej myśli. - Tak.
- Udało się. - Chyba się udało.
Jesteś najlepszy.
- Udało się, tak? - Jesteś najlepszy.
Dziękuję.
Chyba się udało.
- Jest drewno? - Jest woda.
Muszą być ciężkie.
Nie tak bardzo. Trudno jest złapać równowagę.
Dobra robota.
- Zdejmę ci to. - O rety.
- Mój Boże. - O rany.
Nalewamy?
- Wlejemy tutaj? - Tak.
- Czekaj. - Ojej.
- Co z ręką? - Nie uderzyłam się.
- Do pełna. - W porządku.
Właśnie tak?
- Przynieśliście dużo wody. - Musiała być ciężka.
Zrobiła się kałuża.
- Widzę. - Nie używajmy za dużo wody.
To dlatego woda nie odpływa.
- Musimy to wylać. - Jak to zrobimy?
Pójdę i to wyleję.
Tak? Jest zbyt ciężkie.
Po prostu to wyleję.
Jest przepełnione.
- Ale go obserwuje. Urocze. - Pomóż mu!
Zupełnie jak w filmie.
- Patrzyłaś? - Dobra robota.
- Dziękuję.
Miło wiedzieć, że ktoś patrzy.
- To prawda. - Tak.
Ładnie pachnie.
Mamy już wszystko?
Śliczny zachód słońca.
- Ojej. - Prawda?
To chyba idealna pora.
Naprawdę pięknie.
To w tej chwili najwspanialsze zmywanie naczyń w Korei.
„Pejzaż z pomywaczami”.
Nadine.
- Zrobimy to razem? - Co takiego?
Danie z rzodkwią.
- Olej sezamowy? - Musimy dodać octu.
- Żeby było kwaśne. - Tak.
- Cukier. - Cukier.
- Im więcej, tym lepiej. - Tak.
Dodamy nasion sezamu, żeby było pyszne.
Moja mama tak mawia.
- Dodajmy dużo sezamu. - Wygląda świetnie.
Oh, my God! Ale świetne.
- Dobre? - Tak!
Czuję olej sezamowy.
Co z naszą szatkowaną rzodkwią?
- Boże. - Smaczna?
- Dobra. - Może po prostu jesteśmy głodni.
Ale pycha.
- Jaka dobra. - Robiłaś ją?
- Tak. - W porządku, prawda?
- We dwoje. - Pyszna.
Jest dobra.
- Niczego nie brakuje. - Pycha.
- Nabrałam pewności. - Znakomita.
Prawda?
Przełóżmy ją tu.
- Co jeszcze robimy? - Chcę pomóc…
- Przełożę tutaj. - Dobrze.
Dobre?
- Słucham? - Czy dobre?
Chcesz spróbować?
Tylko jedną.
Nie wolno jeść przed obiadem.
Tak, przepraszam.
Żartowałam.
Możemy się przeziębić.
- Ojej. - Przepraszam.
- Przesunę je. - Ostrożnie.
Dobrze.
Muszę obniżyć płomień.
Jest niezawodny.
Jest.
Żeby się udało.
Jesteś mistrzem w robieniu pajeon.
Dobrze się smaży i się przyrumienił.
Ryż wygląda dobrze.
Pięknie pachnie.
Będzie pyszny. Ślinka mi cieknie.
Wygląda jak naleśnik.
Naprawdę się udało.
Brawa dla wszystkich!
- Dzięki za posiłek. - Brawo, wszyscy!
- Teraz zjedzmy. - Jedzmy.
- Umieram z głodu. - Dziękuję.
- Dzięki. - Smacznego.
Skosztuj jeonów.
Włożyliście w to mnóstwo pracy.
- Może być? - Tak.
- Pycha. - Chrupiące.
- Pyszne? - Tak.
- Dobre. - I ta marynowana rzodkiew.
To był surowy ryż.
- Dobre? - Tak, świetne.
- Pyszne? - Oczywiście.
- Ale dobre. - Tak.
- Jutro może boleć brzuch. - Serio?
Jak smakuje?
Dobre.
- I ryż jest dobry. - Świetnie wyszedł.
Chcę ci powiedzieć, że twój strój
pasuje kolorystycznie do pajeonu.
Ten sweter?
Lubię styl plackowy.
- Pasuje. - Do nokdujeonu?
Tak harowałeś, że aż sweter tak się zabarwił.
Może.
To był inny kolor.
- Dobrze przyjmujesz żarty. - Tak.
Masz rację.
To wcale nie było śmieszne.
Łatwo ich rozbawić.
Nie bądź zazdrosny, Hanhae.
To jest to. Zaczęło się.
- Czuć romantyzm, prawda? - Tak.
Myślę, że So-e jest trochę zainteresowana Yoong-jae.
Bardzo.
- Prawda? - Tak.
- Tak na niego patrzyła z oddali. - Wtedy zyskałam pewność.
Jest nim zainteresowana.
Se-jeong też się interesuje Yoong-jae.
- Mówiła, żeby skosztował rzodkwi. - Tak.
Dong-woo chyba interesuje się Nadine.
Zgadzam się. Ciągle zadawał jej pytania.
Myślę, że jest zainteresowany.
Boże, już niedługo czas na pocztówki.
- Tak. - Muszą napisać kartki.
I opisać swoje pierwsze wrażenia.
Na razie myślę, że Yoong-jae dostanie najwięcej głosów.
To, jak Yoong-jae mówi…
Jak by to powiedzieć? To…
- Czarujące nawet u mężczyzny? - Otóż to.
Jest uprzejmy i delikatny.
- I bardzo wygadany. - Tak.
Myślę, że nie lubi nonsensów.
- Tak. - Nie popisuje się.
To prawda.
Gdyby szpaner rozpalił ogień, krzyknąłby:
- „Zrobiłem to!”. - Yoong-jae taki nie jest.
On nawet wylał wodę bez wybrzydzania.
Yoong-jae dostanie co najmniej dwa głosy.
Jak myślicie, na kogo on sam zagłosuje?
Najpierw myślałam, że interesuje go Se-jeong,
ale odkąd zobaczyłam reakcję So-e, myślę,
że może wybrać ją.
Tak myślę.
- So-e to typ kobiety… - Kibicuję im.
- …która znienacka przykuwa wzrok. - Tak.
- „Chwila. Czemu o niej myślę?” - Tak.
- Skupi się na tobie. - Tak.
- Oglądajmy dalej. - Jestem ciekawa.
Nie mogę się doczekać.
I jak? Po wspólnym posiłku i takiej rozmowie…
Po rozmowie niektórzy ludzie wydają się inni.
- Racja. - Tak.
Wszyscy są inni, niż to sobie wyobrażałam na początku.
Odrobinę.
Han-bin.
Han-bin?
Brawa za dzisiaj.
- Dziękujemy. - Ocaliłeś nas.
- Gdyby nie ty… - Wszystko byśmy zepsuli.
- Tak. - To mogła być katastrofa.
On znakomicie gotuje.
- Jest wtedy taki poważny. - To prawda.
Pod jego okiem wszystko świetnie się udało.
O czym mówiliście, idąc po wodę?
O testach MBTI,
a później nagle kazali mi dźwigać wodę.
- Zwalili na ciebie robotę. - Tak.
A później…
Teraz zaczynamy etap wyboru sympatii,
na którym wyrazicie uczucia do wybranej osoby.
- O rety. - Udawaj, że nie słyszałaś.
Słyszę w uszach, jak mi bije serce.
W każdym apartamencie są pocztówki,
na których napiszecie, co czujecie do swojej sympatii.
Czemu jestem zdenerwowany?
Prawie nie rozmawiałam z chłopakami.
Wrzucicie je do skrzynki pocztowej wybranej osoby.
Czas podjąć decyzję.
- Mój Boże. - To trudne.
To jest trudne.
Wszystkie intensywnie dumacie.
Ale później można zmienić wybór, prawda?
- To tylko pierwsze wrażenia. - Tak.
- To pestka… - To, co czuję teraz,
jest ważniejsze od tego, co czułam wcześniej, prawda?
Coś się zmieniło?
Denerwuję się.
Dlaczego to tak stresujące? Czemu się denerwuję?
Później jedna z nas w ogóle nie dostanie głosu, tak?
Zgadza się.
Ale jeśli wszyscy czterej wybiorą tę samą osobę…
- Wiele z nas nie dostanie głosu. - Tak.
SKRZYNKI POCZTOWE PAŃ
LEE NADINE
- Nadine wydaje się trochę nieśmiała. - Tak.
Słyszałem, że długo mieszkała za granicą.
Między Nadine a Dong-woo coś się dzieje.
- Ma kartkę. - Dostała.
Dostała jeden głos.
POWINNIŚMY KIEDYŚ RAZEM POTRENOWAĆ
- Chyba Dong-woo ją wysłał. - Tak.
- To Dong-woo. - Rozmawiali o piłce.
Zaprosił ją na wspólny mecz.
LEE NADINE: 1 GŁOS
Nie jest tak zimno, jak myślałam.
- Teraz jest cieplej. - Serio?
- Tak, teraz jest cieplej. - Co za ulga.
- To twoja? - Tak.
To zabawne.
Zabawne?
Byłam zaskoczona.
Nie jestem osobą, która zaczyna rozmowę…
LEE NADINE
…więc myślałam, że nie zrobię dobrego pierwszego wrażenia.
„Powinniśmy kiedyś razem potrenować”.
To zabawne.
CHOI SEO-EUN
- Seo-eun. - Seo-eun.
Seo-eun.
Seo-eun robi fajne wrażenie.
Poczułem to, gdy tylko przyszła.
Myślę, że one wszystkie są raczej pełne energii.
- To prawda. - Wszystkie takie są.
LUBIĘ, JAK SIEKASZ CEBULĘ
„Lubię, jak siekasz cebulę”.
- Kto to może być? - Han-bin.
Ale była obok Yoong-jae?
To niezrozumiałe.
CHOI SEO-EUN: 1 GŁOS
SHIN SEUL-KI
To Seul-ki.
Myślę, że Seul-ki dostanie najwięcej głosów spośród kobiet.
Wydaje się spokojna,
ale w trakcie rozmowy pokazuje przyjazny charakter.
Myślę, że spodoba się to wielu mężczyznom.
- Ma jeden głos. - Tak.
Wiedziałem.
PIĘKNY UŚMIECH ROZPROMIENIA TWOJE OCZY
SHIN SEUL-KI: 1 GŁOS
Obie dostały po jednym głosie.
Teraz So-e albo Se-jeong nie dostanie głosu.
- Mamy trójkąt miłosny. - Tak.
- Yoong-jae, Se-jeong, So-e? - Tak.
Ostatni głos będzie od Yoong-jae.
LEE SO-E
PARK SE-JEONG
Rety, musi być nerwowo.
- So-e nie dostała głosu. - Tak.
To od Yoong-jae czy nie?
„Szatkowana rzodkiew była świetna”.
To chyba Yoong-jae.
Yoong-jae?
PARK SE-JEONG: 1 GŁOS
Przyszła.
Jak było?
Pokerowa twarz.
Co to za kiwnięcie? „Wiedziałam”?
Nie.
Rety, to trudne.
LEE SO-E: 0 GŁOSÓW
Jak było?
- Jak było? - Zimno.
- W czasie obiadu było niezręcznie. - Tak.
Ale gdy gotowaliśmy, było nieźle.
Usiadłszy, znaleźliśmy się twarzą w twarz.
Chyba wtedy jest najtrudniej.
Pierwszego dnia.
Ona nie może teraz siedzieć i się uśmiechać.
Dobrze, że nie wie, że tylko ona nie dostała głosu.
Nie jest łatwo o pokerową twarz.
Nim poszłam sprawdzić,
myślałam, że mogę nie dostać żadnego głosu.
LEE SO-E
Ale to pierwszy dzień, więc w porządku.
SKRZYNKI POCZTOWE PANÓW
Myślicie, że jeden z nas dostał wszystkie głosy?
Nie sądzę.
Nie? Ja też.
Ale to możliwe.
Byłeś dziś gwiazdą.
Ale gotując, prawie z nikim nie rozmawiałem.
Ale właśnie to mogło im się spodobać.
- Im? - Naprawdę nie wiem.
Nie wiadomo.
- To Han-bin. - Han-bin.
KIM HAN-BIN
Myślę, że Han-bin dostanie wiele głosów.
Stworzył zabawną, swobodną atmosferę.
Jest poważniejszy i aktywniejszy,
niż się początkowo wydawało.
Świetnie gotował i dobrze wydawał instrukcje.
Bardzo mi się to spodobało.
- Ojej! - Doprawdy?
- Przecież… - Rety!
KIM HAN-BIN: 0 GŁOSÓW
Wróciłem.
- Poważna mina. - Zadowolony?
Co?
Nie mogę powiedzieć. Naprawdę.
Masz wszystkie głosy?
Skądże.
Nie musimy się siebie bać,
ale to jest silniejsze.
Wątpię, czy dzisiaj zasnę,
jeśli nie dostanę głosów.
Uznam wtedy, że muszę się bardziej postarać.
- Nie mów tak. - Han-bin musiał bardzo
- wziąć to do siebie. - Żadnego głosu.
Ale oni na pewno myślą, że Han-bin dostał jakiś głos.
Uznam wtedy, że muszę się bardziej postarać.
KIM HAN-BIN
Nie sądziłem, że nie dostanę żadnego głosu.
Ciężko pracowałem i byłem zadowolony ze swojego dzieła.
To zaskakujące.
Wracając, nie wiedziałem, co powiedzieć,
i pomyślałem sobie, że muszę się bardziej postarać.
CHOI JONG-WOO
Jestem ciekaw, co z Jong-woo.
Dasz radę, Nokdujeon.
Myślę, że dostanie co najmniej jeden głos.
- Hej, ma jeden. - Dostał.
NIE ZAPOMNĘ TWOICH NALEŚNIKÓW. BYŁY NAJLEPSZE.
CHOI JONG-WOO: 1 GŁOS
Myślę, że ktoś dostał wszystkie głosy, ale to nie ja.
To jest rzeczywiście możliwe.
Cztery głosy? Wykluczone…
Ktoś mógł dostać trzy głosy.
Trudno nawet zgadnąć.
Nie mam pojęcia.
Zostały cztery głosy i dwóch mężczyzn.
SHIN DONG-WOO
JO YOONG-JAE
Nie będzie pół na pół.
Trzy do jednego.
Trzy do jednego albo cztery do zera.
- Yoong-jae trzy. - Może cztery?
Raczej cztery.
Myślę, że Yoong-jae dostał wiele głosów.
Rozmawiałam wcześniej z dziewczynami
i wszystkie typujemy podobnie.
Yoong-jae ma miłą twarz.
Myślę, że to może być Dong-woo.
Szybko wychwytuję takie rzeczy.
Widziałam, jak często Seul-ki spoglądała na Dong-woo,
a gdy wracałyśmy, próbowała iść obok niego.
Myślę, że Seul-ki też wybrała Dong-woo.
- Kto dostał wszystkie głosy? - Zobaczmy.
SHIN DONG-WOO
JO YOONG-JAE
Napisy: Dariusz Makulski