WEBVTT

00:06.083 --> 00:08.916
(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)

00:11.250 --> 00:13.458
- พ่อ
- ได้ พ่อจะบอกเขาเดี๋ยวนี้ละ

00:13.875 --> 00:16.291
บอกอยู่แล้ว ตอนเขา... ไม่รู้สิ

00:16.375 --> 00:18.916
เอาละ พ่อ เขามาแล้ว

00:19.000 --> 00:21.833
เขามาแล้ว

00:23.250 --> 00:27.833
ศาสตราจารย์ รับกาแฟไหม

00:28.875 --> 00:31.083
ก็ดีนะ ขอบคุณ

00:32.041 --> 00:32.916
อรุณสวัสดิ์

00:37.750 --> 00:39.000
นี่กาแฟครับ

00:39.083 --> 00:40.291
คุกกี้ด้วยไหมครับ

00:40.416 --> 00:42.833
เอาสิ ขอบคุณ

00:48.375 --> 00:49.750
มีอะไรจะพูดหรือเปล่า

00:52.500 --> 00:53.500
คือว่า

00:54.333 --> 00:55.541
- มีเรื่องหนึ่ง
- ใช่

00:56.000 --> 00:58.000
เรื่องจิ๊บจ๊อยน่ะ

00:59.166 --> 01:01.666
- คุณมีพี่น้องบ้างไหม
- มอสโก ขอร้องเถอะ

01:01.750 --> 01:04.750
ห้ามถามคำถามส่วนตัว นี่เป็นกฎข้อแรกเลย

01:04.833 --> 01:08.333
ผมมีเพื่อนที่เป็นเหมือนน้องชายผม

01:08.416 --> 01:11.791
เขาอยู่กับผมทั้งที่เหมือง
ตอนปล้นและตอนอยู่ในคุก

01:11.875 --> 01:13.166
นั่นละปัญหา

01:13.250 --> 01:16.375
ผมได้รับการปล่อยตัว แต่เขายังต้องอยู่อีกห้าปี

01:16.458 --> 01:17.791
ห้าปีเลยนะ ศาสตราจารย์

01:17.875 --> 01:21.958
เข้าใจ ขอโทษทีนะ แต่ผมไม่รู้ว่าจะช่วย...

01:22.416 --> 01:24.333
เพื่อนหรือน้องชายของคุณได้ยังไง

01:24.416 --> 01:25.958
ไม่ใช่ ลูกชายเขาน่ะ

01:26.041 --> 01:28.291
- ลูกชายเขา
- ใช่ ฮวนนิโตเป็นลูกบุญธรรมของผม

01:28.375 --> 01:30.291
เขาก็เปรียบเหมือนน้องชายของผมด้วย

01:30.375 --> 01:33.708
ผมรับปากว่าจะดูแลเขาตอนออกจากคุก

01:33.791 --> 01:37.833
เราไม่ได้ข่าวจากเขามานาน
ได้ยินว่าเขาไม่สบายนัก

01:37.916 --> 01:40.458
เขาตกงานจนแทบจะสิ้นเนื้อประดาตัว

01:40.541 --> 01:44.291
ผมคิดว่าจะทำให้ชีวิตเขา
กลับมาเข้ารูปเข้ารอยได้โดยพาเขามาที่นี่

01:44.375 --> 01:46.208
ออกปล้นคือการกลับเข้ารูปเข้ารอยเหรอ

01:46.291 --> 01:48.375
แต่นี่คือการปล้นที่มีเกียรตินะ

01:49.208 --> 01:53.291
ดูเจ้านี่สิ ในชีวิตผมไม่เคย
เห็นเขามุ่งมั่นขนาดนี้มาก่อน

01:53.375 --> 01:56.750
ถ้างานนี้สำเร็จ
แบ่งให้อีกคนจะเป็นไรไป ถูกไหม

01:56.833 --> 01:58.666
- ขอโทษนะ แต่ว่า...
- ศาสตราจารย์

01:58.750 --> 02:01.833
คนนี้เก่งมากนะ ผมรู้จักเขาตั้งแต่เด็ก

02:01.916 --> 02:03.708
เขาเก่งทุกเรื่อง

02:03.791 --> 02:05.250
เรื่องรถ เรื่องบุกรุก...

02:05.333 --> 02:07.458
ทำไมเราถึงเรียกคุณว่าเดนเวอร์กับมอสโก

02:07.541 --> 02:09.541
เรียกเขาว่าเฮลซิงกิ มันคือความปลอดภัย

02:09.625 --> 02:12.958
ห้ามใครรู้ชื่อจริงของกันและกัน เราไม่...

02:13.041 --> 02:14.291
- ใช่
- มอสโก ฟังนะ

02:14.375 --> 02:17.458
ผมยกเว้นให้ลูกชายคุณไปแล้ว
แล้วตอนนี้มีลูกบุญธรรมอีกเหรอ

02:17.541 --> 02:21.250
นี่ไม่ใช่ธุรกิจในครอบครัวนะ
เรารับญาติหรือเพื่อนบ้านมาหมดไม่ได้

02:21.333 --> 02:23.000
นายพล่ามอะไร ไอ้โหลยโท่ย

02:23.083 --> 02:24.583
- ว่าไงนะ
- นี่ศาสตราจารย์นะ

02:24.666 --> 02:27.833
ไม่ ฟังนะ เรากำลังพูดถึงเด็กคนนึง
ที่แทบจะสิ้นเนื้อประดาตัวนะ พ่อ

02:27.916 --> 02:30.083
เราไว้ใจเขาโดยเอาหัวเราเป็นประกัน

02:30.166 --> 02:32.583
แต่เขากลับพูดถึงชื่อเมืองบ้าบอนั่น

02:32.666 --> 02:35.791
คุณรู้ไหมว่าเอาชื่อ "เดนเวอร์"
ไปทำอะไรได้ ศาสตราจารย์

02:35.958 --> 02:38.916
เอาไปยัดตูดคุณไง ผมชื่อดานิ พ่อ

02:39.000 --> 02:41.333
ผมชื่อดานิมาตลอด และอีกอย่างนะ

02:41.416 --> 02:44.375
แผนการบุกโรงกษาปณ์ที่ไม่ผิดพลาดของคุณ

02:44.458 --> 02:47.208
เหลวไหลสิ้นดีเลย

02:47.291 --> 02:50.416
พิมพ์แบงก์เอายังถูกกว่าอีก

02:51.291 --> 02:52.875
ขอบคุณสำหรับกาแฟนะ

02:57.541 --> 03:01.083
แกพูดกับเขาแบบนั้น
เป็นครั้งสุดท้ายนะ เข้าใจไหม

03:01.333 --> 03:04.958
ฉันขายหน้าแกจริงๆ เลย
ไม่เห็นเหรอว่าเขาหัวดีน่ะ

03:06.166 --> 03:07.916
ก็แล้วแต่จะคิด

03:08.625 --> 03:11.541
แกต้องเชื่อใจเขา
และยิ่งกว่านั้น ต้องเคารพเขา

03:11.625 --> 03:13.291
- ผมไม่เคารพเขาหรือไง
- ไม่น่ะสิ

03:13.916 --> 03:16.958
เด็กอาจจะถูกก็ได้นะ

03:17.333 --> 03:20.708
ถ้าพิมพ์แบงก์ที่บ้าน เราก็ไม่ต้องลำบาก

03:20.791 --> 03:23.041
ประหยัดค่าอาวุธ...

03:23.458 --> 03:24.625
ยุทโธปกรณ์...

03:26.291 --> 03:30.416
เดนเวอร์ นายเอาเครื่องพิมพ์มานะ
แล้วเราจะดาวน์โหลดแบงก์มาจากอินเทอร์เน็ต

03:31.916 --> 03:32.875
ร้ายกาจจริงๆ

03:33.416 --> 03:35.125
เดี๋ยว ยิ่งกว่านั้นอีก...

03:35.583 --> 03:38.375
ฉันวาดรูปแบงก์ ส่วนนายระบายสี

03:39.416 --> 03:41.291
เราน่าจะทำได้วันละสองใบ

03:41.958 --> 03:44.708
ดูสิว่าฉันวาดรูปเก่งแค่ไหน

03:46.583 --> 03:48.916
ภาพนี้ชื่อว่า "ลูกบ้าของฮวนนิโต"

03:50.041 --> 03:51.833
พวกคุณจะล้อกันไม่หยุดเหรอ

03:51.916 --> 03:56.166
เดี๋ยวผมฟาดหมัด
แล้วพวกคุณจะได้พิมพ์ฟันแผงใหม่ละทีนี้

03:56.250 --> 03:57.541
ไปไกลๆ เลย

03:57.625 --> 04:00.166
เดนเวอร์ อย่าหัวเสียสิ แค่ล้อเล่นน่ะ

04:09.791 --> 04:12.666
ฉันตื่นขึ้นมาโดนขังอยู่ในห้องปิดตาย

04:13.125 --> 04:16.041
ถูกล่ามโซ่ มึนงง โดยมีคนบ้ายืนอยู่ตรงหน้า

04:16.791 --> 04:20.166
พื้นที่มีขนาดเล็กลง
แต่ไม่ช้าเวลาก็จะน้อยลงด้วย

04:21.000 --> 04:23.791
ภายใน 15 นาทีที่ฉันลืมตา

04:24.458 --> 04:26.958
กานเดียคงจะยิงพวกเราไปแล้วเกือบหมด

04:32.500 --> 04:34.375
เธอทำอะไรน่ะ

04:34.708 --> 04:36.458
ฉันไม่ชกเธอเพราะเธอถูกล่ามอยู่

04:36.541 --> 04:38.000
ปล่อยฉันสิ

04:38.750 --> 04:40.458
แล้วจะได้รู้ว่าใครชกใครกันแน่

04:48.916 --> 04:50.166
ทำไมไม่ฆ่าฉันเสียล่ะ

04:50.875 --> 04:53.333
- ฉันไม่ใช่ฆาตกร
- ไม่ใช่ฆาตกรเหรอ

04:54.583 --> 04:58.083
แกพยายามฆ่าไนโรบีกับเฮลซิงกิ
แล้วบอกว่าไม่ใช่ฆาตกรเหรอ

05:00.833 --> 05:02.708
ทำไมไม่ฆ่าฉัน

05:04.208 --> 05:05.500
เธอเป็นหนูทดลองของฉันไง

05:06.250 --> 05:07.166
แล้วแกล่ะ

05:10.500 --> 05:12.291
แกเป็นห่าอะไร

05:13.000 --> 05:14.708
ฉันคือคนฝึกให้เชื่องไง

05:15.541 --> 05:17.166
เธอโชคดีนะ

05:18.375 --> 05:20.083
ฉันจะทำให้เธอเชื่อง

05:28.416 --> 05:31.041
ถ้าเตะฉันอีกละก็ ฉันจะซ้อมเธอให้น่วม

05:31.125 --> 05:33.625
จนเพื่อนขาเป๋ของเธอจำเธอไม่ได้เลย

05:33.708 --> 05:35.708
อยู่นิ่งๆ ไว้

05:40.333 --> 05:42.333
ฟังฉันนะ ฉันจะอธิบายให้ฟัง

05:42.416 --> 05:43.708
มันง่ายมาก

05:46.750 --> 05:47.833
ไอ้สารเลว

05:48.250 --> 05:49.083
ดูนะ

05:51.583 --> 05:53.208
ไพ่ใบแรกคือเธอ

05:54.958 --> 05:55.875
ซึ่งหายตัวไป

05:56.750 --> 05:59.000
พวกเขาทำได้แต่ตามหาเธอ

05:59.583 --> 06:01.583
ตระเวนหากันให้ควั่ก

06:05.208 --> 06:07.416
แตกกลุ่มกันและรู้สึกร้อนรน

06:07.791 --> 06:08.875
ฉันกำลังจะชนะแล้ว

06:10.750 --> 06:12.458
ไพ่ใบต่อไป

06:13.583 --> 06:14.583
ทำให้ทีมแตก

06:15.333 --> 06:17.166
ไม่สงสัยเหรอว่าฉันหลุดออกมาได้ยังไง

06:24.666 --> 06:25.625
นี่กานเดีย

06:25.708 --> 06:28.333
หัวหน้ารปภ. ของธนาคารกลางสเปน

06:28.416 --> 06:29.791
ผมซ่อนตัวอยู่

06:29.875 --> 06:33.666
ปลอดภัยไร้กังวล
และพร้อมที่จะลงมือกระทำการใดๆ

06:33.750 --> 06:35.833
ที่อาจจำเป็นเพื่อกู้การควบคุม

06:35.916 --> 06:37.041
และความปลอดภัยคืน...

06:37.125 --> 06:38.916
เขาต้องการฆ่าเราทีละคน!

06:39.000 --> 06:40.916
จับกลุ่มกันไว้ เขากำลังเฝ้ามองพวกเราอยู่

06:41.708 --> 06:44.791
อย่างที่ทุกคนได้ยิน ผมอยู่กับเพื่อนผู้น่ารัก

07:52.041 --> 07:54.208
เธอต้องเริ่มทำตัวให้ดีขึ้นนะ

07:54.583 --> 07:57.750
ไม่อย่างนัั้นจะขยับตัวไม่ได้ในที่สุด

07:58.375 --> 08:02.250
โดนจับมัด ปิดปาก ปิดตา

08:03.333 --> 08:05.916
แล้วเราจะทำความรู้จักกันไม่ได้

08:06.875 --> 08:07.708
เข้าใจไหม

08:15.333 --> 08:17.916
ผมแค่อยากขอบคุณปาเลร์โม

08:18.500 --> 08:21.916
เขาแนะนำให้ผมเคลื่อนกระดูกนิ้วโป้ง
ให้หลุดออกจากกุญแจมือ

08:22.000 --> 08:23.708
จนทำให้ผมเป็นอิสระ

08:23.791 --> 08:26.666
เป็นเพราะเขา
ผมก็หวังว่าจะช่วยพวกคุณทุกคนได้

08:26.750 --> 08:28.166
จะได้อลหม่านกันละ

08:33.541 --> 08:34.583
เรื่องจริงเหรอ

08:34.666 --> 08:38.833
ถ้าเธอเลือกที่จะเชื่อไอ้โรคจิต
มากกว่าคนในทีม ก็เรื่องของเธอ

08:39.458 --> 08:42.375
เงียบ เก็บปากไว้พูดตอนสอบสวนเถอะ ไอ้ชั่ว

08:57.416 --> 08:59.583
- ฉันต้องเข้าห้องน้ำ
- ไม่ใช่ตอนนี้

08:59.666 --> 09:00.916
ฉันจะบอกคุณว่า...

09:02.875 --> 09:04.791
ท้องฉันไม่ค่อยดีน่ะ

09:05.375 --> 09:07.541
ฉันต้องเข้าห้องน้ำด่วนเลย

09:17.916 --> 09:18.750
มีอะไรเหรอ

09:19.208 --> 09:20.458
พิพิธภัณฑ์นั่นใหญ่

09:22.958 --> 09:26.375
คุมตัวประกัน 60 ถึง 70 คนได้ยาก

09:26.458 --> 09:28.958
ยิ่งกว่านั้น อาจเกิดการก่อกบฏได้ง่ายๆ

09:30.208 --> 09:31.041
ไม่หรอก

09:31.625 --> 09:35.500
มันเสี่ยงตายเปล่าๆ ในกรณีแบบนี้
คนเราจะเชื่อสัญชาตญาณการเอาตัวรอด

09:36.791 --> 09:38.833
หรือไม่ก็เป็นความกลัว

09:39.833 --> 09:41.916
เมื่อกลัวมากขึ้นเรื่อยๆ พวกเขาอาจทำอะไรก็ได้

09:42.000 --> 09:46.000
เช่นกระโจนใส่คนของเรา
แม้พวกเรามีปืนเอ็ม 16

09:48.708 --> 09:51.208
- นายคิดอะไรอยู่
- ไส้ศึก

09:52.750 --> 09:56.666
พวกมันคงไม่ติดต่อกับเรา
นอกจากกำลังมีการก่อกบฏ

09:56.750 --> 09:59.875
ถ้าไม่มีปัญหาอะไร
พวกมันจะจากไปเหมือนตัวประกันคนอื่น

10:00.416 --> 10:03.916
นี่เป็นงานที่แม้แต่ลิงจากคณะละครสัตว์ยังทำได้

10:06.375 --> 10:08.333
และเจ้าฮวนนิโตนี่แหละที่ทำได้

10:17.083 --> 10:18.000
มาแล้ว

10:35.666 --> 10:36.541
นั่นเขาเหรอ

10:37.208 --> 10:38.041
- ไม่ใช่
- ไม่ใช่

10:39.083 --> 10:41.000
- แต่นั่นเป็นรถบัสของเขา
- ผมรู้

10:41.250 --> 10:42.875
เริ่มต้นก็ไม่ดีแล้ว ไปเถอะ

10:42.958 --> 10:45.625
อย่านะ ศาสตราจารย์ เขาอาจสับสนก็ได้

10:45.708 --> 10:47.500
หรือไม่เขาก็อาจลงผิดป้าย

10:47.583 --> 10:49.208
ใช่ ลงผิดป้าย

10:49.291 --> 10:51.583
- แล้วเขาก็...
- เขาสับสนเหรอ

10:56.250 --> 10:57.250
พ่อบุญธรรม

11:04.500 --> 11:05.416
ตาเถร

11:06.083 --> 11:06.958
ฉันเอง

11:08.458 --> 11:09.291
ฮวนนิโต

11:11.125 --> 11:11.958
ฮูเลีย

11:13.125 --> 11:15.166
ไม่เจอกันนานเลยนะ

11:17.166 --> 11:19.041
เธอสวยสะดุดตาเลย สาวน้อย

11:20.000 --> 11:20.875
คือว่า...

11:21.833 --> 11:24.333
เธอรูปหล่ออยู่แล้ว เอ๊ย สวย

11:25.125 --> 11:26.083
ดวงตาคู่นั้น...

11:26.166 --> 11:27.958
ริมฝีปากนั้น รอยยิ้มนั้น...

11:28.041 --> 11:29.916
เธอสวยนะ ฮูเลีย สวยจัง

11:37.666 --> 11:39.458
เป็นอะไรไป ดาเนียล

11:40.875 --> 11:42.208
ดูแปลกสำหรับเธอเหรอ

11:42.291 --> 11:46.666
เปล่า ไม่เลย ฉันคิดว่ามันโคตรดีเลย

11:47.208 --> 11:51.458
ทุกคนทำอะไรตามที่ใจต้องการได้

11:52.291 --> 11:53.333
แล้วไง

11:53.625 --> 11:57.500
ฉันมองตาเธอ เธอก็ยังคงเป็นฮวนนิโต แต่...

11:58.750 --> 12:00.041
เธอแซ่บชะมัดเลย

12:01.708 --> 12:03.041
มานี่ซิ มาให้กอดที

12:03.125 --> 12:03.958
โอ้โฮ

12:07.666 --> 12:09.333
นี่ พ่อเธอรู้เรื่องมั้ย

12:09.541 --> 12:12.166
ฉันเจอเขาเมื่อปีที่แล้ว เขาไม่เห็นพูดอะไรเลย

12:12.750 --> 12:14.583
พ่อฉันสนับสนุนเต็มที่

12:14.666 --> 12:17.333
พ่อบอกว่าอยากได้ลูกสาวมาตลอด
เขาช่างน่ารักเหลือเกิน

12:19.666 --> 12:20.500
แล้วนี่ใครล่ะ

12:23.083 --> 12:24.625
คนที่อยู่เบื้องหลังงานนี้ใช่มั้ย

12:29.000 --> 12:30.166
ถูกต้อง

12:31.708 --> 12:33.333
แล้วงานนี้เป็นงานอะไรล่ะ

12:33.875 --> 12:36.625
กานเดียพูดความจริง ปาเลร์โมเป็นคนช่วยเขา

12:36.708 --> 12:39.958
- เธอรู้ได้ยังไง
- ฉันเห็นเขาชี้ไปที่นิ้วโป้งของกานเดีย

12:40.041 --> 12:42.708
พวกเขาคุยกัน ปาเลร์โมเข้าหาเขาไม่หยุด

12:42.791 --> 12:43.750
ทำไมเธอไม่พูดล่ะ

12:43.833 --> 12:47.208
ฉันไม่ได้ยิน
ไม่รู้ว่าเขาจะบอกให้กานเดียหักนิ้วโป้ง

12:47.291 --> 12:49.041
ก็ขยับเข้าไปใกล้ขึ้นสิ เธอไม่ได้ถูกมัดอยู่

12:49.125 --> 12:52.750
ไม่ ฉันมาเฝ้าตัวประกัน ไม่ได้มาเฝ้าพวกเธอ

12:58.958 --> 13:00.458
ที่นี่มีแต่คนพูดจาบ้าๆ อยู่เสมอ

13:00.541 --> 13:01.791
ฉันรู้

13:03.000 --> 13:03.958
ไนโรบีเป็นไงบ้าง

13:04.041 --> 13:06.791
เธอกำลังดีวันดีคืน

13:08.000 --> 13:10.125
พอโตเกียวถูกลักพาตัวไป
ทีมก็หายไปสองคนแล้วนะ

13:10.916 --> 13:13.416
เราชักจะดูย่ำแย่แล้วใช่ไหม

13:13.791 --> 13:14.625
ฮูเลีย

13:15.416 --> 13:16.250
เธอต้องการอะไร

13:17.666 --> 13:20.541
ปล่อยตัวฉัน แล้วเอาปืนให้ฉันไปร่วมทีมสิ

13:20.625 --> 13:22.833
ฉันนั่งนานจนตูดชาหมดแล้ว

13:22.916 --> 13:25.416
พวกนั้นต้องคิดว่าเธอเป็นตัวประกัน
ตอนที่เหตุการณ์เริ่มแย่

13:25.500 --> 13:28.208
- มีแย่กว่านี้อีกเหรอ
- ให้ตายเถอะ กลับไปประจำที่เลย

13:28.291 --> 13:31.416
ต่อให้มาติอัสถือปืนกลมาที่นี่ก็เอาแทบไม่อยู่

13:31.500 --> 13:33.333
ไม่ คำสั่งคือคำสั่ง

13:33.416 --> 13:35.333
เธอต้องกลับไปประจำที่เดิม

13:35.416 --> 13:38.000
เธอออกคำสั่งสิ เธอเป็นคนคุมนี่

13:38.083 --> 13:40.541
- ฉันเหรอ ฉันไม่ใช่คนคุม
- ใช่สิ

13:40.625 --> 13:42.708
ไนโรบีถูกยิง โตเกียวถูกลักพาตัว

13:42.791 --> 13:44.791
ส่วนปาเลร์โม ใครจะเชื่อใจเขาได้

13:44.875 --> 13:46.875
ลองคิดดูนะ ดานิ เธอรับช่วงต่อ

13:46.958 --> 13:49.041
- ไม่มีใครแล้ว
- เธอกำลังบีบฉันนะ

13:50.666 --> 13:52.333
เริ่มออกคำสั่งเลย

13:52.416 --> 13:55.166
เอาปืน เสื้อกันกระสุน หรืออะไรก็ตามมาให้ฉัน

13:55.583 --> 13:56.416
และ...

13:57.541 --> 14:00.208
เรียกฉันว่ามะนิลา เพราะฉันคือมะนิลา ดานิ

14:00.625 --> 14:03.250
เธอยังไม่ใช่มะนิลา เพราะเธอยังเป็นตัวประกัน

14:03.333 --> 14:05.583
และอย่าเรียกฉันว่าดานิ ฉันชื่อเดนเวอร์

14:05.833 --> 14:06.666
ไปเถอะ

14:07.541 --> 14:08.958
และอีกอย่างนะ

14:09.500 --> 14:12.750
อย่าจ้องฉันเขม็ง เดี๋ยวคนเริ่มจับได้

14:12.833 --> 14:13.916
เขม็งเหรอ

14:14.541 --> 14:16.791
ฉันส่งสัญญาณให้เธอต่างหาก ไอ้โง่

14:16.875 --> 14:17.875
"เขม็ง"

14:26.750 --> 14:28.416
ในนี้ร้อนเป็นบ้าเลย

14:30.125 --> 14:31.333
เปิดแอร์หน่อยสิ

14:31.625 --> 14:33.541
ถ้าฉันเปิดแอร์ พวกนั้นจะหาเราเจอ

14:33.958 --> 14:35.083
งั้นก็แย่น่ะสิ

14:35.541 --> 14:38.541
แน่นอน เรามีเรื่องต้องคุยกันเยอะเลย

14:39.791 --> 14:42.125
เมื่อไม่เปิดแอร์ อากาศก็น้อย

14:42.333 --> 14:44.416
เธอควรแบ่งอากาศไว้หายใจบ้างนะ

14:46.916 --> 14:48.291
ไม่ต้องมาห่วงฉันหรอก

14:50.125 --> 14:53.375
ข้างนอกนั่น พวกเขาบุกเข้าไปในเซฟ
ของทุนสำรองของประเทศแล้ว

14:53.458 --> 14:56.333
แกคิดว่าพวกเขาจะทำอะไร
กับหลุมหลบภัยห่วยๆ ของแก

14:57.416 --> 14:58.500
แกมันตายไปแล้ว

14:59.333 --> 15:01.166
เธอเหงื่อท่วม ให้ฉันแกะเสื้อของเธอไหม

15:01.666 --> 15:03.583
เราต้องมีสุขอนามัยที่ดี...

15:03.666 --> 15:06.208
แตะต้องตัวฉันเมื่อไหร่
ฉันจะตัดแขนนาย ไอ้สารเลว

15:08.375 --> 15:10.833
นี่ เกิดอะไรขึ้นกับเด็กคนนั้นล่ะ

15:11.291 --> 15:14.291
คนที่ผมหยิกน่ะ
เขาไม่ทำให้เธอเกิดอารมณ์แล้วเหรอ

15:18.583 --> 15:19.708
แทบคลั่งเลยละ

15:19.791 --> 15:23.041
ฉันว่าไม่นะ สำหรับเธอ
พวกเด็กๆ กับพนักงานไอที...

15:27.166 --> 15:28.875
ฉันวางแผนการปล้นทั้งหมดนี่เพื่อเขา

15:30.625 --> 15:32.583
มีคนทำอะไรให้นายมากที่สุดล่ะ

15:33.500 --> 15:35.583
ให้สว่านในวันพ่อเหรอ

15:35.666 --> 15:37.583
ลูกผู้ชายตัวจริงเหมาะกับเธอมากกว่า

15:38.875 --> 15:40.416
- เหมือนแกไง
- เหมือนฉัน

15:40.500 --> 15:41.333
ใช่เลย

15:41.416 --> 15:43.208
เธอยังเลิกเตะฉันเลย

15:43.833 --> 15:46.416
เพราะแกมัดขาฉันไว้ไง ไอ้โง่

15:46.500 --> 15:48.000
ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไร...

15:48.416 --> 15:50.666
เรื่องสำคัญก็คือเธอเปิดรับมากขึ้น

15:53.541 --> 15:55.875
เธอทาเล็บเท้าด้วย

15:57.416 --> 15:58.541
ชอบจังเลย

16:00.916 --> 16:02.916
นายช่วยกานเดียหนีจริงหรือเปล่า

16:03.000 --> 16:03.875
จริงครับ

16:04.291 --> 16:08.000
นายรู้ไหมว่าเขาเกือบฆ่าไนโรบีกับเฮลซิงกิ

16:08.083 --> 16:09.041
มันเป็นลูกหลงน่ะ

16:09.125 --> 16:12.041
- ลูกหลงเหรอ ไอ้ชั่ว
- ใจเย็น

16:12.291 --> 16:13.708
นายทำอย่างนั้นทำไม ปาเลร์โม

16:14.125 --> 16:16.291
โตเกียวยึดอำนาจครับ

16:16.958 --> 16:18.750
ผมก็เลยจำต้อง

16:19.750 --> 16:20.958
รักษาแผนการไว้

16:21.625 --> 16:22.916
นั่นเป็นสิ่งที่ผมให้ความภักดี

16:23.375 --> 16:24.750
ผมต้องเอาคำสั่งกลับมา

16:24.833 --> 16:27.625
คำสั่งที่ตกลงกันไว้
เพราะคุณไม่เคยปลดผมออกจากตำแหน่ง

16:27.708 --> 16:29.125
ฉันปลดนายโดยพฤตินัย

16:29.791 --> 16:32.250
แถมเรื่องนั้นก็ไม่เกี่ยวกับการปล่อยตัวกานเดีย

16:32.333 --> 16:33.208
เกี่ยวสิ

16:33.291 --> 16:36.500
ผมต้องสร้างความวุ่นวาย
ซึ่งก็เห็นอยู่แล้วว่าเขาพุ่งเป้าไปที่เธอ

16:36.583 --> 16:38.291
เขาอาจฆ่าเธอได้นะ

16:39.166 --> 16:42.083
- ผมขอย้ำ เธอทำการยึดอำนาจครับ
- โกหกทั้งเพ

16:42.166 --> 16:45.916
เขากำลังจะหนีหัวซุกหัวซุนออกไป
พร้อมกับความลับของชาติ

16:46.000 --> 16:47.833
เจ้าหนูนี่เข้าใจผิดแล้ว

16:48.166 --> 16:50.625
นายถือกระเป๋าอยู่ ตอนฉันหยุดนายที่ประตู

16:51.750 --> 16:53.458
นายกำลังจะไปเจรจา ไอ้สันขวาน

16:53.541 --> 16:56.916
งั้นเหรอ ด้วยเอกสารที่ฉันขโมยมาเนี่ยนะ
กระเป๋าอยู่ตรงนั้นน่ะ

16:57.000 --> 16:59.791
- ทำไมไม่ไปดูล่ะ
- เดนเวอร์ เปิดกระเป๋าซิ

17:05.583 --> 17:06.666
ข้างในมีอะไร

17:08.166 --> 17:09.166
มัฟฟิน

17:13.333 --> 17:15.916
ในกระเป๋ามีอะไรก็ไม่มีผล

17:17.958 --> 17:20.458
นายทรยศทีมเรา

17:20.541 --> 17:22.208
นายทำให้ทุกคนตกอยู่ในอันตราย

17:22.291 --> 17:25.041
กานเดียจับตัวคนสั่งการของฉันไปก็เพราะนาย

17:26.625 --> 17:29.833
ฟังนะ ฉันจะให้โอกาสนายแก้ตัวอีกครั้ง

17:31.083 --> 17:32.708
แต่จะไม่มีวันลืมสิ่งที่นายทำ

17:33.541 --> 17:35.333
และนายจะไม่ได้เป็นคนคุมแน่นอน

17:36.541 --> 17:39.666
งั้นให้ผมกลับไปรวมกลุ่ม
กับพวกตัวประกันที่โถงใช่ไหม หรือยังไง

17:39.750 --> 17:41.166
ก่อนอื่นเลย หุบปากซะ

17:42.500 --> 17:44.208
ไม่หรอก นายไม่ต้องกลับไปที่นั่น

17:45.083 --> 17:46.083
ปล่อยตัวเขา

17:47.916 --> 17:50.000
ฆาตกรหลุดออกมา เราแตกกลุ่มกันไม่ได้

17:50.083 --> 17:51.583
เมื่อปัญหาพวกนี้จบลง

17:52.250 --> 17:54.041
เราค่อยตัดสินโทษเขา

18:22.583 --> 18:24.125
ตอนนี้ทุกคนฟังให้ดี

18:25.125 --> 18:26.583
เมื่อคนร้ายหลุดออกมา

18:27.250 --> 18:29.708
สถานที่ที่โดนโจมตีได้ง่ายที่สุดคือโถง

18:29.791 --> 18:31.041
เราต้องทำการอพยพ

18:31.125 --> 18:34.833
ปาเลร์โม สต็อกโฮล์ม เฮลซิงกิ
ระดมตัวประกันไปที่ห้องสมุด

18:35.208 --> 18:38.083
เขาไม่ได้จะหนี แต่ต้องการฆ่าพวกคุณ
ดังนั้นประตูไม่มีผลอะไร

18:38.166 --> 18:39.541
ห้ามใส่หน้ากาก

18:39.625 --> 18:42.166
เพราะเขาอาจทำแบบเดียวกัน
และทำตัวกลมกลืนกับพวกเรา

18:43.083 --> 18:45.916
โบโกตา โรงหลอมไปถึงไหนแล้ว

18:46.208 --> 18:48.083
พวกเขาปิดเตาหลอมเพราะกลัวน่ะ

18:48.708 --> 18:52.666
พาไนโรบีไปอยู่ที่ห้องสมุด
แล้วลงไปข้างล่าง ปล่อยโรงหลอมทิ้งไว้ไม่ได้

18:53.708 --> 18:54.541
เดนเวอร์

18:54.625 --> 18:56.583
- ครับ
- นายกับริโอจะทำหน้าที่

18:56.666 --> 18:57.791
เริ่มต้นการล่าตัว

18:58.500 --> 19:01.083
พวกนายจะโดนโจมตีีได้ง่ายที่สุด
ฉะนั้นเตรียมอุปกรณ์ให้พร้อม

19:01.541 --> 19:04.125
หมวกกันน็อก อาวุธ ซองกระสุนปืน
ทุกอย่างที่จำเป็นต้องใช้

19:04.208 --> 19:07.458
ตรวจให้ทั่วชั้นหนึ่ง ห้องไหนเสร็จก็ปิดตาย

19:07.750 --> 19:08.833
แล้วชั้นอื่นๆ ล่ะ

19:08.916 --> 19:12.541
เฮลซิงกิกับสต็อกโฮล์มจะเป็นคนตรวจ
เมื่อตัวประกันเข้าห้องสมุดแล้ว

19:14.583 --> 19:16.208
ทุกคนรู้หน้าที่ตัวเองแล้วใช่ไหม

19:16.291 --> 19:18.500
- ครับผม
- ครับ

19:19.958 --> 19:20.833
มีอีกเรื่อง

19:23.250 --> 19:24.125
โชคดีนะ

19:26.041 --> 19:27.166
และระมัดระวังตัวด้วย

19:27.750 --> 19:28.583
ไปกันเลย

19:40.416 --> 19:42.791
- รู้สึกยังไงบ้าง สาวน้อย
- สบายดี

19:43.333 --> 19:44.791
ฉันได้พยาบาลดีน่ะ

19:48.583 --> 19:50.000
เธอชอบพ่อเบิ้มนั่นสินะ

19:51.166 --> 19:52.208
มั้ง

19:53.750 --> 19:54.583
สู้ๆ นะ

19:56.250 --> 19:57.083
เช่นกัน

20:06.041 --> 20:09.000
โห ผู้หญิงคนนั้นเมาหัวทิ่มเลย เฮลซิงกิ

20:09.083 --> 20:13.208
รู้ไหมว่าเธอพูดว่าอะไร
เธอบอก "คุณได้ผัวล่ำมากเลย"

20:13.708 --> 20:17.166
เธอหมายถึงนายน่ะ
ใครๆ ก็คิดว่าเราเป็นผัวเมียกัน

20:17.250 --> 20:19.708
ก็ดีแล้ว จะได้ไม่มีใครจับสังเกตเรา

20:20.041 --> 20:23.250
ไม่เห็นดีเลย พวกเราจะทำแต้มไม่ได้กันนะ

20:23.333 --> 20:25.708
ช่างแต้มเถอะน่า ไนโรบี ชน

20:28.416 --> 20:32.041
แค่วันสองวันไม่เป็นไรนะ
แต่แบบนี้พรหมจรรย์ถามหาแน่

20:33.916 --> 20:37.833
ที่จริงฉันกับนายก็เหมาะกันดีนะ

20:41.333 --> 20:42.208
เธอกับฉันเหรอ

20:42.375 --> 20:44.125
เราเป็นครอบครัวเดียวกันอยู่แล้ว

20:44.791 --> 20:45.791
ตลอดกาล

20:47.083 --> 20:48.250
มิน่าล่ะ

20:48.625 --> 20:51.666
ฉันผ่านอะไรกับนายมามากกว่าใครๆ

20:52.375 --> 20:53.916
เรื่องนี้ เฮลซี่...

20:55.666 --> 20:57.375
เป็นนิยายรักนะ

20:58.291 --> 21:00.500
นิยายรักหวานซึ้งตามแบบฉบับน่ะ

21:03.500 --> 21:07.291
ไม่ สักวันจะมีคนเข้ามาเอง

21:08.291 --> 21:09.625
นั่นจะเรียกว่าความรัก

21:10.875 --> 21:11.916
แต่แบบนี้ไม่ใช่

21:12.916 --> 21:15.083
เธอต้องเป็นอิสระและกล้าหาญ

21:15.333 --> 21:19.916
เชื่อฉันสิ เพราะเธอต้องกล้าหาญ
เพื่อความรักมากกว่า...

21:21.750 --> 21:23.208
เพื่อสงคราม

21:23.291 --> 21:24.166
และเธอ...

21:25.541 --> 21:26.708
เธอเป็นคนกล้าหาญ

21:29.958 --> 21:30.916
ใส่ซะ

21:34.125 --> 21:35.500
เราจะไปโรงหลอม

21:37.625 --> 21:39.166
เราจะไปห้องสมุด

21:40.125 --> 21:41.250
นั่นเป็นคำสั่ง

21:42.500 --> 21:43.541
โบโกตา

21:48.583 --> 21:49.541
อย่ากวนประสาทฉันนะ

21:50.541 --> 21:51.666
พวกเขากลัวกันใช่ไหม

21:51.875 --> 21:54.458
ถ้างั้น พวกเขารับมือกานเดียได้
ไม่ถึงห้านาทีหรอก

21:55.916 --> 21:57.333
ฉันต้องไปคุยกับพวกเขา

21:59.333 --> 22:00.791
เธอกินข้าวครั้งสุดท้ายตอนไหน

22:05.208 --> 22:06.125
สองวันก่อน

22:08.750 --> 22:11.166
- อาจจะสามวัน
- แล้วนอนหลับครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่

22:15.166 --> 22:17.583
ตั้งแต่มาถึง ฉันนอนหลับไปสองครั้ง
ครั้งละสองชั่วโมง

22:17.666 --> 22:18.958
อยากรู้อะไรอีกไหม

22:24.541 --> 22:27.250
ก่อนเธอกินข้าว ฉันจะทำความสะอาดแผลนั่นให้

22:48.875 --> 22:49.958
อยู่นิ่งๆ

22:51.833 --> 22:53.458
ผมเธอแห้งติดกับแผลหมดเลย

22:55.375 --> 22:56.625
ฉันฟาดเธอหนักใช่ไหม

23:04.708 --> 23:06.666
- ห้องสมุดโล่ง
- รับทราบ

23:08.125 --> 23:10.750
ทุกคนลุกขึ้นเรียงแถวสี่แถวเดี๋ยวนี้

23:11.125 --> 23:12.666
ตัวประกันทุกคน...

23:14.000 --> 23:14.958
ผมกลับมาแล้ว

23:16.208 --> 23:19.250
อย่างที่รู้กัน หมาป่าหลุดออกมา
ส่วนพวกคุณก็เป็นแกะ

23:19.625 --> 23:22.416
เพราะฉะนั้นเราจะพาพวกคุณไปอยู่ในโรงนา

23:22.500 --> 23:25.583
เพื่อนผมกับคนเลี้ยงแกะจะเป็นคนต้อนพาไป

23:25.666 --> 23:27.083
เฮลซิงกิกับสต็อกโฮล์ม

23:27.708 --> 23:29.500
ไปเดี๋ยวนี้ เร็วเข้า!

23:29.583 --> 23:31.708
ทุกคนมา เร็วๆ

23:34.791 --> 23:35.958
คุณอยู่นี่กับผม

23:36.041 --> 23:38.291
คุณเป็นเกราะป้องกันกานเดียให้ผมได้ดีที่สุด

23:38.916 --> 23:40.041
อย่างนั้นแหละ เร็วเข้า

23:45.875 --> 23:47.625
เอ้านี่ ยานี้ได้ผลชะงัดนัก

23:49.041 --> 23:50.666
ยาไม่แรงเกินไปใช่ไหม

23:50.958 --> 23:52.000
อามันดาใช่ไหม

23:53.083 --> 23:54.583
- ใช่
- ไหวไหม

23:57.500 --> 23:58.666
ไหว

23:58.750 --> 23:59.708
แน่ใจนะ

24:00.958 --> 24:01.791
คือ...

24:02.625 --> 24:03.833
เวียนหัวนิดหน่อยน่ะ

24:04.541 --> 24:07.208
คงเป็นเพราะยาที่คุณโรมันให้ฉันกิน

24:17.000 --> 24:18.500
สวัสดี เป็นไงบ้าง

24:19.166 --> 24:20.000
ก็ดี

24:20.541 --> 24:21.583
ผมชื่ออาร์ตูโร

24:22.583 --> 24:23.458
อาร์ตูโร โรมัน

24:24.375 --> 24:26.250
เมื่อกี้สีหน้าคุณดูเครียดมาก

24:26.333 --> 24:28.833
ที่รบเร้าขอเข้าห้องน้ำน่ะ ผมเป็นห่วง

24:29.833 --> 24:32.416
ความเครียดน่ะ อยู่ที่นี่มันน่ากลัว

24:32.500 --> 24:34.916
มีผู้ก่อการร้ายแบบนี้ก็น่ากลัวทุกที่ละ

24:35.000 --> 24:36.458
พูดจากประสบการณ์นะ

24:39.458 --> 24:41.833
ฉันก็แค่วิตกนิดหน่อย ไม่เป็นไรหรอก ขอบคุณ

24:41.916 --> 24:45.083
ที่นี่เรามีแค่กันและกัน เราต้องไม่ทิ้งกัน

24:45.791 --> 24:46.750
เชื่อผมสิ

24:47.625 --> 24:48.458
ได้

24:53.083 --> 24:55.500
ถ้าคุณรู้สึกวิตกอีก

24:56.708 --> 24:58.791
ผมมีของที่อาจช่วยได้

24:59.500 --> 25:00.500
จริงเหรอ

25:00.583 --> 25:01.458
อะไรล่ะ

25:04.208 --> 25:05.625
สิทธิพิเศษของทหารผ่านศึก

25:07.625 --> 25:08.708
ตัวประกันครบแล้ว

25:08.791 --> 25:12.500
เราพาพวกคุณมาที่ห้องสมุด
เพราะตามคำกล่าวที่ว่า

25:12.583 --> 25:14.375
ความรู้ไม่มีขีดจำกัด

25:14.875 --> 25:17.375
ในสถานการณ์นี้มันอาจช่วยชีวิตคุณได้ด้วย

25:17.833 --> 25:20.500
การค้นหาวันเวลาที่สูญหาย
ของมาร์แซล พรูสต์เป็นต้น

25:21.166 --> 25:22.541
เป็นนิยายที่ยอดเยี่ยมงดงาม

25:22.958 --> 25:26.041
ผมมั่นใจว่าหากใครเจอหนังสือเล่มนี้

25:26.583 --> 25:29.000
และเอามาแนบอกไว้

25:29.916 --> 25:32.250
จะเปลี่ยนทิศทางของกระสุนปืนเอ็ม 16 ได้

25:35.208 --> 25:37.791
นั่นเป็นมุกน่ะ ใจเย็นนะ

25:38.875 --> 25:40.833
พวกเราจะอยู่ในนี้กันอีกนาน

25:41.250 --> 25:43.125
มีกฎต่อไปนี้ ข้อหนึ่ง...

25:46.625 --> 25:48.208
โบโกตา ไนโรบี อยู่ไหนน่ะ

25:50.416 --> 25:52.333
(ห้านาทีก่อน)

25:54.666 --> 25:56.000
อย่าขยับ

25:56.166 --> 25:59.083
พวกนายจะบ้ากันหรือไง วางอาวุธลง

26:11.333 --> 26:12.416
พวกนายกลัวเหรอ

26:12.625 --> 26:15.958
ก็มีคนบ้าอาวุธท่วมตัวหลุดมา

26:17.458 --> 26:18.666
ฉันก็กลัว

26:19.541 --> 26:22.083
- โบโกตา คุณกลัวไหม
- กลัวพอๆ กับคนอื่น

26:25.625 --> 26:28.875
ปาเลร์โม เฮลซิงกิและสต็อกโฮล์ม
ก็กลัวเหมือนกัน

26:31.333 --> 26:33.666
แต่พวกเขากำลังพาตัวประกันไปที่ห้องสมุด

26:35.125 --> 26:39.791
เดนเวอร์กับริโอกลัวฉิบหายเลย

26:42.291 --> 26:44.000
เพราะพวกเขากำลังตามหากานเดีย

26:44.833 --> 26:45.916
ส่วนกานเดีย...

26:46.416 --> 26:49.791
กานเดียกลัวที่สุด
แต่เขาจะไม่หยุดจนกว่าจะฆ่าเราทุกคน

26:50.416 --> 26:51.541
ผมไม่เป็นไร

26:52.583 --> 26:53.583
"ไม่เป็นไร"

27:06.666 --> 27:08.833
ทุกคนทำหน้าที่ของตัวเอง

27:10.166 --> 27:13.250
ส่วนนายกลัวจนขี้หดตดหาย

27:14.125 --> 27:15.666
มุดหัวอยู่ในรู

27:16.000 --> 27:18.666
- เราไม่ได้มายิงใคร
- ฉันรู้ พ่อหนุ่ม

27:21.375 --> 27:22.833
แต่มันจำเป็น

27:23.458 --> 27:25.291
ที่ตรงนี้ป้องกันง่ายที่สุดแล้ว

27:25.916 --> 27:27.708
มีทางเข้าทางเดียว

27:28.875 --> 27:31.625
เราฆ่าเขาได้จากตรงนั้น

27:32.625 --> 27:34.750
แต่เราเห็นอะไรเมื่อเข้ามาในนี้

27:36.416 --> 27:38.958
พวกขี้ขลาดตาขาวที่จ้องมองมา

27:40.541 --> 27:43.708
ฉันจำพวกนายไม่ได้ จำไม่ได้เลย

27:45.541 --> 27:47.541
พวกนายเป็นคนงาน

27:48.750 --> 27:50.041
เป็นช่างเชื่อม

27:51.083 --> 27:53.750
เป็นคนที่อึดที่สุดที่ฉันเคยเห็นมาในชีวิตเลย

27:53.833 --> 27:54.958
มนุษย์ทองคำของฉัน

27:56.166 --> 27:57.458
พวกนายไม่ใช่คนขี้ขลาด

28:00.791 --> 28:03.125
รู้ไหมว่ามีอะไรอีกที่น่ากลัว

28:05.416 --> 28:07.041
การเดินกลับบ้านคนเดียวตอนกลางคืน

28:09.041 --> 28:11.625
แต่ผู้หญิงอย่างเราก็ต้องทำ

28:12.833 --> 28:16.458
อยู่กับความกลัวต่อไปให้ได้

28:18.833 --> 28:21.458
เพราะเราต้องมีชีวิตอยู่ต่อ หนุ่มๆ

28:22.250 --> 28:24.041
เราต้องอยู่จนถึงจุดจบ!

28:31.208 --> 28:32.583
แม่งเอ๊ย เชื่อฉันสิ

28:33.416 --> 28:36.041
พวกนายทำให้ฉันต้องฟื้นคืนชีพมาด่า

28:40.333 --> 28:41.166
ไง

28:42.416 --> 28:44.291
จะไม่กอดฉันหน่อยเหรอ

28:50.875 --> 28:52.416
- เป็นไงบ้าง
- ไม่รู้สิ

28:52.500 --> 28:54.000
โดนอัดยาใส่เยอะเลย

28:54.083 --> 28:55.916
ฉันไม่ได้ยินเสียงเพลงเลย โบโกตา

28:56.000 --> 28:58.916
- เราจะทำงานกันอย่างหม่นหมองกันเหรอ
- เพลงเหรอวะ

28:59.000 --> 29:00.541
เราเป็นคนละตินหรือเยอรมันกันแน่

29:01.500 --> 29:03.416
รถสวยนะ ฮาร์เลย์ใช่ไหม

29:03.500 --> 29:05.500
อย่ามาล้อเลียนฉันนะเว้ย

29:05.583 --> 29:07.708
โบโกตา เราหลอมไปได้กี่ตันแล้ว

29:07.791 --> 29:09.208
สี่สิบสามตันครึ่ง

29:09.875 --> 29:12.916
เราต้องเร่งมือแล้ว ฉันอยากให้เปิดเตาหลอม

29:13.000 --> 29:16.000
ใช้เวลาสองชั่วโมง
เพื่อเอาทองแท่งที่เหลืออยู่กลับมา

29:16.083 --> 29:17.833
เอาตัวอย่างเม็ดทองคำมาให้ฉันดูซิ

29:23.083 --> 29:23.958
ไหนดูซิ

29:28.583 --> 29:31.416
เปิดความดันแก๊สสองกิโลปาสกาล

29:32.166 --> 29:34.000
เส้นผ่าศูนย์กลางใหญ่ไปหน่อย

29:34.250 --> 29:36.541
ฉันอยากเห็นพวกนายทำงานเหมือนก่อน...

29:37.000 --> 29:38.916
มีจังหวะดนตรีและความสุขในหัวใจ

29:55.791 --> 29:56.833
คุณเป็นอะไร

30:00.958 --> 30:02.041
หมายความว่าไง

30:03.083 --> 30:03.916
เปล่า

30:06.000 --> 30:08.875
ฉันจะต้องพูดเรื่องไม้นั่นอีก

30:09.541 --> 30:11.750
ตอนฉันพูดแบบนั้น อย่างน้อย...

30:12.916 --> 30:14.125
คุณก็จีบฉัน

30:14.708 --> 30:15.708
แต่ตอนนี้...

30:17.125 --> 30:18.666
เหมือนฉันเป็นโรคไข้รากสาดใหญ่

30:22.666 --> 30:24.791
ผมไม่อยากถือโอกาส เพราะคุณป่วย

30:28.958 --> 30:29.791
ใช่

30:30.666 --> 30:31.708
งั้นก็ไม่เป็นไร

30:32.791 --> 30:34.583
รอจนกว่าฉันจะมีอาการดีขึ้น

30:35.208 --> 30:38.041
จนกว่าเราออกไปจากที่นี่ ไปตามหาพ่อของฉัน

30:38.125 --> 30:39.458
ไปขอกับพ่อของฉัน...

30:44.458 --> 30:47.291
ถ้าหมดรักฉันแล้ว บอกฉันนะ

31:12.541 --> 31:13.916
นั่นคือจูบแบบไหน

31:18.041 --> 31:19.083
พยุงตัวฉันขึ้นซิ

31:43.916 --> 31:44.791
ลงมาตรงนี้ดีกว่า

31:46.041 --> 31:47.000
จริงด้วย

31:51.833 --> 31:53.250
- เป็นอะไรไหม
- ไม่ คุณล่ะ

31:53.333 --> 31:54.833
- ไม่เป็น
- โบโกตา ไนโรบี

31:54.916 --> 31:57.000
- อยู่ไหน
- ลิฟต์ขนของ พวกเราไม่เป็นอะไร

31:57.083 --> 31:58.458
เดนเวอร์กับริโออยู่ที่ไหน

31:59.708 --> 32:01.625
(ห้านาทีก่อน)

32:05.750 --> 32:07.708
- ห้องสมุดโล่ง
- รับทราบ

32:24.625 --> 32:26.375
ตอนนายพูดถึงมาเซราติ...

32:26.458 --> 32:27.458
ทำไม

32:27.541 --> 32:28.958
ฉันอยากพูดเรื่องนึง

32:29.291 --> 32:31.291
ตอนนี้เนี่ยนะ นายต้องการอะไร

32:31.625 --> 32:35.125
โตเกียวอาจเป็นรถมาเซราติ
แต่นายห้อยอยู่ท้ายรถ

32:35.416 --> 32:37.208
เหมือนกระป๋องห้อยท้ายรถแต่งงาน

32:37.625 --> 32:38.458
ใช่

32:38.583 --> 32:40.375
ริโอ

32:41.083 --> 32:41.916
ออฟฟิศ

32:42.916 --> 32:43.833
ไป

33:03.125 --> 33:04.208
นายชอบเธอเหรอ

33:04.500 --> 33:07.166
- นายพูดเรื่องอะไร
- รถมาเซราตินั่นไงเล่า

33:08.541 --> 33:11.083
ถ้านายอยากเอาเธอไปขับเล่น ก็ตามใจ

33:11.166 --> 33:13.458
รู้ตัวไหมว่าพูดอะไรออกมา

33:19.416 --> 33:22.708
ก่อนอื่น เธอมีความรู้สึกนึกคิดและตัดสินใจเป็น

33:25.416 --> 33:28.041
และเรื่องของเรื่องคือชีวิตเธอพังมากตอนเลิกกัน

33:29.333 --> 33:32.583
นี่ ฉันจะบอกนายไว้อย่างนะ
เราต้องเคารพแฟนเพื่อน

33:32.666 --> 33:34.541
- แฟนเก่า
- เหมือนกันนั่นแหละ

33:34.625 --> 33:38.791
แฟนเก่าหรือแฟนปัจจุบัน
แฟนของเพื่อนก็เหมือนเมืองกัมมันตภาพรังสี

33:38.875 --> 33:42.625
แม้จะผ่านไปแล้วสองหมื่นปี
มันก็ยังคงเป็นดินแดนที่มีสารพิษปนเปื้อน

33:42.708 --> 33:45.541
นายไม่มีทางไปที่นั่นได้แม้แฟนเก่าจะอนุญาต

33:45.625 --> 33:47.625
- งี่เง่าชะมัด
- ไม่ มันคือศีลธรรม

33:47.708 --> 33:49.291
เป็นศีลธรรมที่ศักดิ์สิทธิ์ที่สุด

33:50.041 --> 33:52.458
นายทำอะไรอยู่บนโซฟากับสต็อกโฮล์ม

33:53.541 --> 33:54.583
เราคุยกันเฉยๆ

33:56.166 --> 33:58.333
ไม่ใส่รองเท้าเนี่ยนะ น้อยๆ หน่อย

33:58.833 --> 34:00.833
ใช่ ไม่ใส่รองเท้า จะเป็นอะไรไปล่ะ

34:00.916 --> 34:02.916
เป็นสิ ริโอ

34:03.000 --> 34:06.041
ฉันไม่ถอดรองเท้าตอนคุยกับลิสบอนบนโซฟา

34:06.125 --> 34:09.791
มันจะโคตรแปลกเลย
ฉันรู้สึกไม่สะดวกใจ รู้ไหมเพราะอะไร

34:10.208 --> 34:12.208
เพราะนั่นเป็นพื้นที่ของศาสตราจารย์

34:14.625 --> 34:17.541
นั่นแฟนเธอนี่ อยากพูดอะไรกับเขาหน่อยไหม

34:17.916 --> 34:19.166
ริโอ นั่นริโอใช่ไหม

34:20.000 --> 34:22.333
ริโอ! เดนเวอร์!

34:22.416 --> 34:24.625
ช่วยฉันด้วย!

34:24.708 --> 34:28.458
ฉันถูกขัง! เพื่อนๆ ชาวแก๊ง!

34:28.541 --> 34:31.291
ช่วยด้วย!

34:37.416 --> 34:41.000
คอนกรีตเสริมเหล็ก
หนา 70 เซนติเมตรเป็นแบบนี้ละ

34:41.916 --> 34:44.875
มันเหมือนตะโกนอยู่ในเรือดำน้ำที่ก้นทะเล

34:54.083 --> 34:55.291
ไพ่ใบที่สาม

34:56.500 --> 34:57.583
สูบเลือด

35:01.250 --> 35:02.750
ฉันจะออกไปข้างนอกสักเดี๋ยวนะ

35:14.625 --> 35:17.625
ฉันบอกเธอว่าฉันเป็นโรคพีทีเอสดี ไอ้งี่เง่า

35:18.125 --> 35:19.875
ฉันไม่ได้แย่งแฟนนายนะ

35:19.958 --> 35:22.083
แค่คุยกับเธอแล้วรู้สึกสบายใจ

35:22.208 --> 35:24.041
คุยกับสต็อกโฮล์มทำให้นายสบายใจเหรอ

35:24.125 --> 35:24.958
ใช่น่ะสิ

35:25.791 --> 35:28.333
เธอฉลาด นิสัยดีและเป็นผู้ฟังที่ดีด้วย

35:28.875 --> 35:31.208
เธอเห็นอกเห็นใจ เล่าให้เธอฟังได้ทุกเรื่อง

35:31.291 --> 35:34.833
นายก็เล่าให้ฉันฟังได้ทุกเรื่องเหมือนกัน
แต่นายไม่อยากเล่าเอง

35:44.375 --> 35:46.250
ฉันนอนไม่หลับเลย

35:47.583 --> 35:50.291
ทุกครั้งที่ฉันหลับตา ฉันฝันร้าย วิตกกังวล

35:50.375 --> 35:52.500
ใจสั่น หัวใจจะวาย

35:53.833 --> 35:56.833
ฉันหลับลงก็ต่อเมื่อรู้ว่าเธออยู่ข้างๆ

35:57.958 --> 35:59.500
เข้าใจที่พูดไหม

36:02.041 --> 36:04.375
นายนอนกับเธอแล้วยังกล้าบอกฉันตรงๆ

36:05.583 --> 36:07.458
ฉันไม่ได้นอนกับเธอ เดนเวอร์

36:08.791 --> 36:10.458
เธอแค่มาอยู่เป็นเพื่อนฉัน

36:15.375 --> 36:17.375
นายเป็นเพื่อนฉันหรือเปล่าวะ

36:19.708 --> 36:21.000
เป็นเพื่อนนายอยู่แล้ว

36:21.291 --> 36:22.500
ดูเหมือนจะไม่ใช่นะ

36:27.166 --> 36:28.625
ฉิบหายแล้ว

36:29.791 --> 36:32.458
หมวกกันน็อก เสื้อเกราะ

36:32.541 --> 36:34.041
เราต้องกดทับมัน

36:34.916 --> 36:36.208
เร็วเข้า เดนเวอร์ จับไว้

36:44.583 --> 36:47.083
- โบโกตา ไนโรบี อยู่ไหน
- ลิฟต์ขนของ

36:47.166 --> 36:49.291
พวกเราไม่เป็นอะไร เดนเวอร์กับริโออยู่ไหน

36:49.666 --> 36:50.875
เดนเวอร์ ริโอ

36:52.291 --> 36:53.916
- เดนเวอร์ ริโอ
- ฉันจะออกไป

36:54.000 --> 36:56.000
ไม่ เธออยู่กับตัวประกัน

36:56.250 --> 36:57.625
มาเร็ว เฮลซิงกิ

37:10.166 --> 37:12.500
ระวังนะ ไอ้สารเลวนั่นอยู่แถวนี้แหละ

37:25.125 --> 37:27.791
โบโกตา มันอยู่ในลิฟต์ชั้นหนึ่ง

37:27.875 --> 37:28.958
รับทราบ

37:30.083 --> 37:32.708
มันอาจอยู่แถวนี้ เราจะอยู่ที่นี่

37:35.416 --> 37:36.583
เร็วเข้า เจ้าอ้วน

37:54.125 --> 37:55.541
สงบสติอารมณ์ไว้ เรามาแล้ว

37:58.625 --> 38:00.875
- ลุกขึ้น
- เดนเวอร์

38:01.666 --> 38:02.875
เป็นอะไรไหม

38:03.541 --> 38:04.583
เป็นอะไรหรือเปล่า

38:10.875 --> 38:11.833
ไหวไหม

38:15.500 --> 38:17.416
หมอบลง

38:28.833 --> 38:30.500
ไอ้ชาติชั่ว!

38:34.458 --> 38:35.666
เราโดนกราดยิง

38:35.750 --> 38:38.375
อยู่ในลิฟต์ชั้นหนึ่ง ขอกำลังเสริมด่วน

38:39.541 --> 38:40.500
ไปเถอะ

38:44.541 --> 38:45.833
ไปสิ

40:40.958 --> 40:43.291
โชคช่วยในครั้งที่สาม เจ้างั่ง