WEBVTT

00:22.160 --> 00:23.520
วางปืนลง

01:10.600 --> 01:13.960
ผมคิดจริงๆ นะว่าราเกลดูดีมาก ดีแล้ว

01:15.040 --> 01:16.640
คืออย่างนี้ หลังจากเลิกกัน

01:16.720 --> 01:19.640
ทุกอย่างอาจยุ่งยาก
จนกว่าทั้งสองฝ่ายจะตั้งหลักได้

01:21.360 --> 01:23.680
ครับ ผมก็ดีใจ ราเกลเป็น...

01:24.200 --> 01:27.880
- ผู้หญิงที่พิเศษมาก
- แน่นอน ผมอยากให้เธอได้แต่สิ่งดีที่สุด

01:27.960 --> 01:30.240
ถ้าเธอกับลูกสาวของเราสบายดี เราก็พอใจ

01:34.680 --> 01:37.160
- คุณร้อนเหรอ ผมเปิดแอร์ได้นะ
- เปล่าครับ เปล่า

01:37.920 --> 01:40.840
อากาศกำลังดี ผมเองแหละ ผมรู้สึก...

01:41.320 --> 01:42.480
ร้อนรนหน่อยๆ

01:42.560 --> 01:45.680
คุณดื่มกาแฟที่เขาเตรียมให้เหรอ ไม่ควรนะ

01:45.840 --> 01:50.160
สงสัยผมพลาดแล้ว
ผมดื่มไปสามถ้วย แถมยังมีเรื่องนี้

01:50.760 --> 01:54.320
เรื่องลำไส้น่ะ ไม่ร้ายแรงหรอก
เป็นแบคทีเรียที่...

01:55.600 --> 01:56.640
คือมันทำให้ผม

01:56.960 --> 01:59.920
ต้องเข้าห้องน้ำบ่อยกว่าปกติ

02:02.240 --> 02:06.240
น่าอายน่ะครับ ผมไม่อยากเข้าห้องน้ำ
ที่สถานที่เกิดเหตุ

02:08.200 --> 02:09.400
อยากให้ผมจอดมั้ย

02:11.080 --> 02:12.560
ถ้าคุณไม่ว่าอะไร ขอบคุณมากครับ

02:13.120 --> 02:16.160
ไม่มีปัญหา ผมจะแวะจอดปั๊มน้ำมันถัดไป

02:18.720 --> 02:21.880
ถ้าเราจอดตอนนี้ จะดีกว่า ดูสิครับ ตรงนี้เลย

02:21.960 --> 02:23.680
- เราจอดตรงนี้ได้
- นั่นเหรอ

02:24.360 --> 02:26.200
ได้อยู่แล้ว ไม่มีปัญหา

02:26.720 --> 02:27.560
ขอบคุณครับ

03:54.920 --> 03:55.800
ซาลวา

04:03.320 --> 04:04.160
ซาลวา

04:05.560 --> 04:06.600
คุณไม่เป็นไรใช่มั้ย

04:07.240 --> 04:08.400
ครับ ดีขึ้นมาก

04:13.800 --> 04:15.680
คนพวกนี้ไม่ไหวเลยนะครับ

04:20.560 --> 04:21.920
คุณพร้อมเมื่อไหร่ ผมก็พร้อมครับ

05:40.960 --> 05:42.960
ซัวเรส มานี่เดี๋ยวสิ

05:45.280 --> 05:46.120
ปิลาร์

05:48.200 --> 05:50.680
ฟังนะ ฉันอยากให้พวกคุณตรวจรถของอังเกล

05:51.120 --> 05:55.120
- เราทำแล้วค่ะ ตามขั้นตอน
- แล้วคุณพบอะไรผิดปกติมั้ย

05:55.680 --> 05:59.120
ท่อน้ำมันเบรกอุดตัน แต่มันไม่สำคัญอะไร

05:59.200 --> 06:00.160
คุณหมายถึงอะไร

06:00.760 --> 06:04.720
- มันอาจถูกดัดแปลง
- เป็นไปได้ค่ะ แต่ไม่ใช่ในกรณีนี้

06:04.800 --> 06:07.160
สายเบรกอุดตัน เบรกได้บางส่วน...

06:07.480 --> 06:11.520
จะเกิดขึ้นเวลารถพลิกคว่ำสองตลบ
ที่ความเร็ว 170 กิโลเมตรต่อชั่วโมง

06:14.080 --> 06:15.840
- เสียใจด้วยค่ะ
- เดี๋ยวๆ

06:17.080 --> 06:19.760
เขาบอกมั้ยว่า
ไปได้ช้อนชาที่คุณตรวจสอบจากไหน

06:20.320 --> 06:21.560
เปล่าค่ะ เขาไม่ได้บอก

06:22.200 --> 06:23.720
ฉันต้องกลับไปทำงานแล้ว

06:25.200 --> 06:28.560
ซัวเรส อังเกลมาที่โทเลโดเมื่อไหร่
เมื่อวานใช่มั้ย

06:28.920 --> 06:30.200
ใช่ เมื่อวาน แต่ว่า...

06:30.280 --> 06:32.320
เป็นไปได้ที่เขาพบมันที่นี่

06:32.640 --> 06:34.760
เขามาที่บ้านหลังนี้ก่อนเรา

06:35.160 --> 06:37.640
ไม่รู้สิ เขาอาจได้มัน

06:37.760 --> 06:39.600
จากบาร์หรือร้านขายยา

06:39.680 --> 06:41.560
เขาอาจสงสัยใครสักคน

06:41.640 --> 06:44.480
- และอยากตรวจดูให้แน่ใจ...
- ราเกล ใจเย็นๆ

06:44.720 --> 06:47.920
คุณจะไขคดีทั้งที่เป็นแบบนี้ไม่ได้
มีแต่อังเกลที่รู้ว่าเขาได้ช้อนชานั้นจากไหน

06:48.000 --> 06:50.760
อังเกลกับคนที่ช่วยคนร้ายจากข้างนอก

06:51.120 --> 06:53.720
คนเดียวกับที่ดักฟังการสนทนาของเรา

06:54.000 --> 06:57.240
คนที่พยายามฆ่าอังเกล
ด้วยการทำลายสายเบรกในรถของเขา

06:57.320 --> 06:59.080
เธอเพิ่งบอกว่าไม่มีหลักฐาน

06:59.440 --> 07:00.800
อังเกลมีเบาะแส

07:01.720 --> 07:05.880
และใครสักคนพยายามฆ่าเขา
และมันจะต้องพยายามอีก ถ้าเขาฟื้น

07:06.960 --> 07:08.080
แล้วคุณจะเอายังไง

07:10.360 --> 07:11.360
ครั้งนี้

07:11.720 --> 07:13.240
เราจะวางกับดัก

07:27.920 --> 07:30.480
ผมกำลังคิดเรื่องที่คุณพูดก่อนหน้านี้

07:30.880 --> 07:32.800
ที่ว่าอยากให้ราเกลได้แต่สิ่งดีที่สุด

07:37.800 --> 07:38.800
ยังไง

07:40.840 --> 07:42.760
คือผมไม่เชื่อว่าจริง

07:44.880 --> 07:46.560
ถ้าจริง คุณคงไม่...

07:47.520 --> 07:49.360
เอาน้องสาวของเธอ

07:51.360 --> 07:54.680
- มันไม่ใช่เรื่องของคุณ
- โทษที แต่ผมคิดว่าใช่

07:55.960 --> 07:58.960
ตอนผมได้ยินเรื่องนี้
ผมคิดว่า "หมอนี่คงต้อง

07:59.040 --> 08:03.040
หัวปักหัวปำมาก
ถึงได้ทำชีวิตตัวเองเละแบบนี้" ตกหลุมรัก

08:03.240 --> 08:04.280
และมีอะไรกับ...

08:04.360 --> 08:06.000
น้องสาว...

08:06.920 --> 08:07.840
ของภรรยา

08:09.600 --> 08:11.960
แต่พอผมรู้ว่าคุณกำลังจีบ

08:12.040 --> 08:14.080
ครูของลูกสาวของคุณ

08:15.640 --> 08:17.000
คุณครูของลูกสาวตัวเอง

08:17.680 --> 08:20.360
ผมเลยเข้าใจแล้ว
ว่าคุณคือหนึ่งในผู้ชายพวกนั้น

08:20.520 --> 08:23.400
พวกที่เอาสมอง
แบ่งไปไว้ที่ไอ้จ้อนและกล้ามเนื้อ

08:23.480 --> 08:26.400
คนมีปัญหาทางจิต
ที่ต้องใส่หน้ากากเข้าสังคม

08:29.440 --> 08:34.120
ที่กวนใจผมมากที่สุดคือราเกลต้องพบจิตแพทย์
ทั้งที่ควรเป็นคุณต้องไปพบ

08:36.960 --> 08:39.720
คุณไม่พบจิตแพทย์
คุณก็ไม่รู้ว่าตัวเองเละเทะแค่ไหน

08:39.800 --> 08:41.120
ไอ้ชั่วเอ๊ย

08:41.200 --> 08:42.920
ชั่วเหรอ ผมเหรอ

08:43.560 --> 08:44.680
ไอ้เศษสวะ

08:52.720 --> 08:53.800
ลงไป

08:55.720 --> 08:59.880
ถ้าผมต้องลงไป ผมจะอัดคุณเละ
จนคุณลืมวันลืมคืนเลย

08:59.960 --> 09:02.280
ลงจากรถสิวะ

09:36.440 --> 09:37.840
นายรู้มั้ยนี่อะไร

09:42.280 --> 09:43.680
ยาของฉัน

09:45.160 --> 09:46.320
ต่อชีวิตได้หลายวัน

09:48.200 --> 09:49.040
เหลือเชื่อ

09:50.080 --> 09:53.520
ของมีค่าขนาดนั้น
กลับเก็บในขวดแก้วแตกง่าย

09:54.720 --> 09:55.560
ว่ามั้ย

10:03.720 --> 10:07.240
ฉันรู้แล้วว่าเธอไม่ยอมรับ
ความพ่ายแพ้ในการเลือกตั้ง โตเกียว

10:07.520 --> 10:09.800
เธอควรแก้ไขเรื่องนี้นะ

10:11.720 --> 10:13.120
ฉันจะไม่ยอมนั่งเฉยๆ

10:13.640 --> 10:16.760
รอให้พวกนั้นฆ่าฉัน
เพราะเราลงคะแนนเสียงหรอก

10:17.600 --> 10:19.440
นายอยากอยู่ก็ได้ ถ้าต้องการ

10:19.680 --> 10:22.560
แต่นายจะไม่ตัดสินใจแทนเรา

10:22.880 --> 10:24.800
พอเถอะ พวกเธอไปอย่างสงบซะ

10:25.800 --> 10:28.960
ไม่มีปัญหา ฉันจะสวดมนต์ให้พวกเธอเสมอ

10:29.080 --> 10:31.960
ไหนๆ ฉันก็เคยสนุกกับพวกเธอตั้งนาน

10:32.280 --> 10:34.680
โตเกียว ลงมือเลย
พวกนั้นจะมาตามล่าเราแล้ว

10:42.280 --> 10:43.120
เบอร์ลิน

10:43.840 --> 10:45.600
บอกเรื่องแผนเชอร์โนบิลมาซะ

10:45.680 --> 10:47.440
ไม่งั้นฉันจะทำลายยาของนายทั้งหมด

10:51.400 --> 10:52.240
ไม่

10:58.720 --> 11:02.320
เธอจะทรมานฉัน
ด้วยการทำลายหลอดยาเล็กๆ จริงๆ เหรอ

11:03.520 --> 11:05.640
โธ่ โตเกียว

11:07.440 --> 11:10.520
เธอนี่เป็นผู้ใหญ่มากกับบางเรื่อง
แต่บางเรื่องก็เด็กจัง

11:12.200 --> 11:14.880
เธอควรนึกถึงอะไรที่มันน่าจะได้ผลกว่านี้

11:16.480 --> 11:20.800
เช่น ตัดแขนขาของฉัน
แต่แน่นอนว่าฉันอัดฝิ่นไปเยอะ

11:20.960 --> 11:23.120
- จนฉันคงจะไม่รู้สึก
- เดนเวอร์

11:24.360 --> 11:25.560
ขอปืนพกให้ฉันหน่อย

11:55.840 --> 11:58.360
บอกเรามาว่าแผนเชอร์โนบิลคืออะไร

11:59.240 --> 12:00.880
เธอทำไม่ได้หรอก

12:01.320 --> 12:02.240
เธอไม่ทำหรอก

12:05.040 --> 12:05.880
สาม...

12:07.320 --> 12:08.160
สอง...

12:10.240 --> 12:11.080
หนึ่ง

12:18.560 --> 12:21.600
ทีนี้อะไรอีกล่ะ นายมีอะไรอยากพูดมั้ย

12:22.640 --> 12:23.720
ฉันจะทำให้นายเห็น

12:26.600 --> 12:27.760
คุณจะเจ็บตัวนะ

12:27.840 --> 12:28.680
โตเกียว

12:29.240 --> 12:30.480
ครั้งที่สอง

12:37.360 --> 12:38.400
ไอ้ลูกหมา

13:01.920 --> 13:03.160
ครั้งที่ห้า

13:12.760 --> 13:13.760
พวกนายทำอะไรกัน

13:20.840 --> 13:23.440
เรากำลังเล่นรัสเซียนรูเลตต์ ไนโรบี

13:25.000 --> 13:26.560
ไว้ค่อยกลับมาใหม่นะ

13:28.240 --> 13:29.720
บ้าเอ๊ย โตเกียว

13:30.040 --> 13:32.920
เธอบ้าไปแล้วเหรอ เธอคิดจะทำบ้าอะไร

13:33.480 --> 13:36.360
เธอพยายามจะทำให้เราพังกันหมด
เพราะเธองั้นเหรอ

13:36.520 --> 13:38.400
เธอจะทำแผนของเราพังนะ

13:38.560 --> 13:39.480
แหงอยู่แล้ว

13:40.600 --> 13:41.520
เพราะเธอคนเดียว

13:46.360 --> 13:47.200
ฉันเหรอ

13:49.000 --> 13:50.360
ฉันทำแผนการพังเหรอ

13:50.440 --> 13:52.440
เธอทำไม่ได้นะ

13:52.520 --> 13:55.800
ไม่ได้นะ หยุดแล้วคิดดีๆ สักครั้งในชีวิตสิวะ

13:56.320 --> 13:57.800
นังโสโครกไร้สมอง

13:59.920 --> 14:01.400
ฉันอาจไร้สมอง

14:01.480 --> 14:04.280
แต่แผนการที่เธอจะไปตามหาลูกชายของเธอ
มันงี่เง่าที่สุด

14:07.760 --> 14:09.560
เธอพูดเรื่องอะไร

14:09.640 --> 14:12.120
เขาเจอเธอครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่
เขาอายุสามขวบใช่มั้ย

14:12.200 --> 14:14.640
- เขาจำเธอไม่ได้หรอก
- หุบปากนะ

14:14.720 --> 14:17.240
- เขาจำเธอไม่ได้ ไม่รู้ว่ามีเธออยู่
- หุบปาก

14:17.320 --> 14:22.160
เพราะเขามีแม่มีพ่อที่มีตัวตนจริงสำหรับเขาแล้ว

14:22.240 --> 14:24.840
- เธอไม่รู้อะไรเลย
- เหรอ

14:24.920 --> 14:26.520
เธอไม่รู้เรื่องสักนิด

14:26.600 --> 14:28.720
ฉันรู้แต่ว่าเธอตั้งท้องเขา

14:28.800 --> 14:31.560
แล้วก็ทิ้งเขาเพื่อยาเวรนั่น

14:32.640 --> 14:35.200
รู้มั้ย ฉันได้ยินเธอไม่ชัดเลย

14:35.760 --> 14:37.840
ทำไมไม่เข้ามาใกล้ประตูกว่านี้ล่ะ

14:37.920 --> 14:41.400
- จะให้ดีกว่านี้ เปิดประตูมา มาพูดต่อหน้าฉันนี่
- นังคนเสแสร้ง

14:41.480 --> 14:44.920
นังคนเสแสร้ง ฉันพูดว่า
เธอพลาดโอกาสจะเป็นแม่คนแล้ว

14:45.000 --> 14:45.840
ยอมรับเถอะ

14:48.360 --> 14:49.240
พอแล้ว

14:49.320 --> 14:50.440
นี่ โตเกียว

14:51.600 --> 14:55.040
ผมว่าเรื่องมันจะเลยเถิดไปกันใหญ่แล้ว
คุณไม่คิดงั้นเหรอ

14:57.000 --> 14:59.080
นายบอกว่า "ไม่ว่าจะเสี่ยงแค่ไหน" ไม่ใช่เหรอ

15:00.360 --> 15:01.320
นี่แหละ

16:03.760 --> 16:04.600
ลูกพ่อ

16:06.360 --> 16:07.200
ฟังนะ

16:08.080 --> 16:09.400
ออกมาเดี๋ยวนี้

16:09.640 --> 16:12.800
- แกกำลังถลำลึก
- ถลำลึกเหรอ

16:13.800 --> 16:16.520
จะสำคัญอะไรล่ะ ทุกอย่างพังหมดแล้ว

16:18.480 --> 16:21.200
นี่ ลืมเรื่องโรคสต็อกโฮล์มอะไรนั่นซะ

16:21.360 --> 16:24.480
เราด่วนสรุปไป เราไม่ได้เป็นหมอนะ

16:26.440 --> 16:28.760
แต่ว่า ขอร้องล่ะ อย่าทำพัง

16:31.680 --> 16:32.520
เราออกไปมั้ย

16:34.080 --> 16:36.520
- ไม่
- เราอาจยังลงคะแนนเสียง...

16:36.600 --> 16:37.480
ไม่

16:38.960 --> 16:40.280
เราออกเสียงของเราไปแล้ว

16:41.960 --> 16:43.280
เอาสิ ทำแบบนี้เลย

16:43.680 --> 16:44.880
เอาเลย

16:44.960 --> 16:46.040
ยิงสิ

16:47.320 --> 16:50.800
ถ้านี่คือจุดจบสำหรับฉัน งั้นก็ยิงเลย
เร็วสิ โตเกียว

16:51.840 --> 16:53.560
ฉันป่วยหนัก

16:53.920 --> 16:57.200
ไม่ใช่คนมีความหวังและความฝัน
ให้เธอข่มขู่ทำลายได้

16:57.480 --> 17:00.200
แต่ถ้าเธอจะเล่นบทข่มขู่ฉัน ก็จำไว้ว่า

17:00.440 --> 17:04.200
หลังจากยิงหัวฉันแล้ว คนที่จะแตกตื่นคือเธอ

17:04.280 --> 17:06.640
ฉันเป็นคนเดียวที่นี่ที่รู้แผนการ

17:07.120 --> 17:10.880
เธอจะไม่รู้วิธีบ้าอะไรเลย
ที่จะออกจากกับดักมรณะนี้

17:11.640 --> 17:12.760
พวกนายต่างหาก

17:13.400 --> 17:15.480
ที่กำลังเล่นรัสเซียนรูเลตต์

17:16.160 --> 17:17.000
เร็วสิ

17:18.760 --> 17:19.600
ลงมือเลย

18:07.400 --> 18:10.240
ผมขอโทษ อัลแบร์โต ผมลืมตัวไป

18:11.320 --> 18:12.400
ยกโทษให้ผมเถอะ

18:13.280 --> 18:14.120
อัลแบร์โต

18:28.680 --> 18:31.000
คุณถูกจับแล้วข้อหาทำร้ายเจ้าหน้าที่

18:32.240 --> 18:33.080
อย่าขยับ

18:38.160 --> 18:39.000
อยู่ตรงนั้น

18:39.480 --> 18:42.360
ฉันคุมตัวผู้ต้องหามาหนึ่งคน
ข้อหาทำร้ายเจ้าหน้าที่ตำรวจ

18:42.440 --> 18:44.240
พิมพ์ลายนิ้วมือแล้วเอาเข้าห้องขัง

18:52.040 --> 18:53.680
นั่งนี่ เดี๋ยวฉันมา

19:23.320 --> 19:24.200
จงไปสู่สุคตินะ

19:32.880 --> 19:33.920
เฮลซิงกิ

19:36.160 --> 19:37.440
ถ้านายพร้อม เราก็พร้อม

19:45.200 --> 19:46.840
ไปสู่สุคตินะ ออสโล

19:48.400 --> 19:50.080
คนที่เงียบที่สุดในกลุ่ม

19:50.720 --> 19:52.120
และคนที่โชคร้ายที่สุด

19:57.040 --> 19:58.320
ฉันคงเป็นคนถัดไป

20:34.080 --> 20:35.200
ฉันได้ที่ควรได้แล้ว

20:37.560 --> 20:41.040
ขณะที่คนอื่นกำลังพัก
เบอร์ลินก็ให้สิ่งที่ฉันสมควรได้

20:42.240 --> 20:44.480
ชัดเจนและไม่มีทางย้อนคืน

21:06.320 --> 21:08.200
เธอดูเหมือนของขวัญวันเกิดเลย

21:11.520 --> 21:13.120
เธอขาดแค่โบอย่างเดียว

21:19.160 --> 21:20.240
นายจะทำอะไรฉัน

21:21.000 --> 21:23.160
เธอควรเก็บแรงไว้บ้าง โตเกียว

21:27.560 --> 21:28.760
นายจะฆ่าฉันเหรอ

21:29.760 --> 21:30.600
เปล่า

21:31.640 --> 21:33.200
ฉันจะไม่ฆ่าเธอ

21:34.720 --> 21:36.760
ฉันจะไม่ทรมานเธอด้วย

21:48.280 --> 21:50.480
ไอ้ลูกหมา ฉันเกลียดนาย

21:51.480 --> 21:55.760
ขอถามอะไรหน่อยสิ ทำไมเรื่องแบบนี้
ต้องเป็นจุดจบของอะไรสักอย่าง

21:56.760 --> 21:58.720
มันจะเป็นจุดเริ่มต้น...

21:59.680 --> 22:01.600
ของมิตรภาพอันงดงามไม่ได้เหรอ

22:31.880 --> 22:33.240
เรื่องทั้งหมดมันเริ่มต้นแบบนั้น

22:34.400 --> 22:36.280
จุดเริ่มต้นของปลายทางการปล้น

22:37.440 --> 22:38.960
ของคืนวันที่ถูกปิดล้อม

22:39.840 --> 22:40.960
ของความรักของฉันต่อริโอ

22:42.160 --> 22:43.560
ของความฝันของทุกคน

22:44.640 --> 22:45.480
ของอิสรภาพของฉัน

23:10.000 --> 23:11.800
ใครน่ะ ฉันมองไม่เห็นหน้าของเธอ

23:12.920 --> 23:14.000
โอลิเวียราครับ

23:32.080 --> 23:33.320
เราได้ตัวเธอแล้วครับ

23:36.640 --> 23:39.040
ทำไมพวกนั้นถึงมอบตัวคนของตัวเอง

23:43.840 --> 23:46.520
ผมอยากให้ทุกคนอยู่ห่างเธอ 20 หลา
เธออาจมีระเบิด

23:46.640 --> 23:50.240
- เธอมีระเบิด ล้อมไว้
- ใช้มาตรการรับมือระเบิด

23:50.320 --> 23:52.480
ใช้มาตรการรับมือระเบิด อาจเป็นกับดัก

23:52.560 --> 23:55.920
- หมอบลง
- ล้อมไว้ เธออาจมีระเบิด

24:00.200 --> 24:01.360
บอกให้เธอถอดชุดหมี

24:02.440 --> 24:04.640
ถอดรองเท้าบูตกับชุดหมี

24:06.920 --> 24:08.960
ถอดรองเท้าบูตกับชุดหมี

24:17.720 --> 24:18.560
เร็ว

24:23.120 --> 24:25.960
ถอดรองเท้าบูตกับชุดหมีเดี๋ยวนี้

25:05.800 --> 25:07.720
เสื้อยืด ถลกเสื้อยืดขึ้น

25:15.360 --> 25:16.200
จับตัวเธอไว้

25:17.880 --> 25:18.720
คุกเข่าลง

25:19.400 --> 25:20.440
คุกเข่าลงกับพื้น

25:21.320 --> 25:22.240
ชูมือขึ้น

25:30.400 --> 25:31.600
ให้เราเห็นมือของเธอ

25:42.240 --> 25:44.280
อย่ายิงๆ

25:44.800 --> 25:46.520
ห้ามทำร้ายเธอ ผมอยากจับเป็น

25:56.560 --> 25:57.760
โตเกียว

26:02.760 --> 26:04.080
โตเกียว

26:19.880 --> 26:20.920
บ้าเอ๊ย

26:28.360 --> 26:32.200
เรากำลังเสี่ยงสามอย่างตรงนี้ ถูกฆ่า บาดเจ็บ

26:32.640 --> 26:36.720
ถูกจับ วันนี้เราจะคุยกันในข้อสุดท้าย โตเกียว

26:38.160 --> 26:40.360
รู้มั้ยจะทำยังไง ถ้าเธอถูกจับ

26:41.120 --> 26:42.360
เตะผ่าหมากพวกเขาเหรอ

26:44.720 --> 26:46.160
เธอจะต้อง...

26:46.760 --> 26:49.920
นึกถึงกฎทองของการปล้นไว้เสมอ

26:52.880 --> 26:55.520
ถ่วง... เวลา

26:58.920 --> 27:01.400
การถ่วงเวลา และจริงๆ แล้ว...

27:01.880 --> 27:04.520
เธอต้องทำทุกวิถีทางเพื่อถ่วงเวลา

27:22.400 --> 27:23.240
ท้องของฉัน

27:23.680 --> 27:25.200
- ไปกันได้
- ฉันหายใจไม่ออก

27:26.000 --> 27:27.480
พวกคุณทำร้ายฉัน บ้าเอ๊ย

27:29.160 --> 27:32.120
ท่านครับ ผู้ต้องหาบอกว่าเธอปวดมาก

27:32.520 --> 27:34.080
เธอบอกว่าเธอหายใจไม่ออก

27:34.160 --> 27:35.840
ขอทีมแพทย์ช่วยเหลือครับ

27:36.240 --> 27:38.320
ตกลง พาเธอไปหาหมอ

27:39.000 --> 27:39.840
รับทราบ

27:40.920 --> 27:41.760
ระวัง

27:50.880 --> 27:53.400
ปวดจัง

27:53.480 --> 27:54.560
ปวดมากเลย

27:54.640 --> 27:56.560
- เขยิบถอยมาอีกหน่อย
- บ้าจริง

28:10.480 --> 28:11.360
คุณโกหกเรา

28:28.320 --> 28:31.840
คุณบอกว่า "ห้ามมีสัมพันธ์ส่วนตัว"
แต่เบอร์ลินเรียกชื่อคุณ

28:33.400 --> 28:34.240
เซอร์จิโอ

28:35.880 --> 28:37.680
เพราะนั่นคือชื่อของคุณ ใช่มั้ย

28:38.600 --> 28:41.280
บางทีพรุ่งนี้เราจะมองทุกอย่างต่างจาก...

28:41.360 --> 28:43.080
พรุ่งนี้ฉันจะไม่มองอะไรทั้งนั้น

28:43.600 --> 28:45.760
ฉันเข้าร่วมแผนนี้ เพราะฉันไว้ใจคุณ

28:46.880 --> 28:49.160
คุณจะเป็นเทวดาผู้พิทักษ์ของเรา

28:50.360 --> 28:52.160
แต่เทวดาผู้พิทักษ์ไม่โกหก

29:17.920 --> 29:18.960
ผมชื่อเซอร์จิโอ

29:22.440 --> 29:23.560
เซอร์จิโอ มาร์กินา

29:27.880 --> 29:29.480
พ่อของผมเป็นโจรปล้นธนาคาร

29:32.480 --> 29:34.200
เขาถูกยิงตายระหว่างดวลปืน

29:34.440 --> 29:36.920
กับตำรวจนอกธนาคาร เขานี่แหละ...

29:38.040 --> 29:39.800
ที่คิดเรื่องปล้น

29:42.120 --> 29:46.160
โตเกียว ในบรรดาผู้ร่วมทีม
คุณคือคนที่อารมณ์ร้อนที่สุด

29:47.280 --> 29:51.000
และจะมีช่วงหนึ่ง
ที่คุณคิดว่าทุกอย่างกำลังพัง

29:52.480 --> 29:54.080
ทุกอย่างกำลังผิดพลาด

29:55.320 --> 29:57.040
คิดว่าคุณอยู่ตัวคนเดียว

29:58.840 --> 30:00.960
แต่ผมสัญญากับคุณว่ามันจะไม่เกิดขึ้น

30:04.160 --> 30:05.640
ผมคิดทุกอย่างไว้หมดแล้ว

30:10.560 --> 30:12.320
อีกอย่าง ผมเป็นคนโชคดี

30:14.440 --> 30:15.520
คุณเป็นคนโชคดี

30:17.320 --> 30:18.800
โตเกียว ผมจะไม่ทำให้คุณผิดหวัง

30:21.120 --> 30:23.080
ผมอยากให้คุณจำไว้เสมอ

30:29.200 --> 30:31.600
สิ่งเลวร้ายที่สุดที่อาจเกิดขึ้นกับคุณ
เมื่อคุณนำการปล้นคือ

30:31.680 --> 30:35.920
ข้อแรก ถูกจับข้อหาอัดอดีตสามี
ของสารวัตรใหญ่จนหมดสติ

30:36.000 --> 30:37.480
พิมพ์รอยนิ้วมือเขาแล้วเอาเข้าห้องขัง

30:37.560 --> 30:40.400
- ข้อสอง เมื่อตำรวจขอบัตรประชาชน
- บัตรประชาชนของนาย

30:40.480 --> 30:42.080
และคุณให้บัตรปลอม

30:44.560 --> 30:46.720
ข้อสาม ตำรวจพิมพ์รอยนิ้วมือของคุณ

30:46.800 --> 30:48.480
และที่แย่กว่านั้น พวกมันตรงกับ

30:48.560 --> 30:51.720
รอยนิ้วมือที่พบบนรถ
ซึ่งเป็นส่วนของการสืบสวน

30:51.800 --> 30:53.040
เอาของในกระเป๋าใส่ถาด

30:53.120 --> 30:55.240
ข้อสี่ พวกเขาเอาของของคุณไป

30:55.320 --> 30:58.440
โดยเฉพาะเมื่อชิ้นนึงคือกุญแจไข
โรงจอดเครื่องบิน ซึ่งคุณวางแผนปฏิบัติการในนั้น

30:58.520 --> 31:02.160
รวมถึงวิธีหลบหนี และขวดยาพิษ...

31:02.240 --> 31:04.960
มันเป็นยารักษาโรคหัวใจของผม

31:05.040 --> 31:06.200
ชื่อดิจอกซิน

31:06.640 --> 31:09.640
ที่คุณจะใช้ฆ่าแม่ของสารวัตรเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน

31:11.560 --> 31:12.600
มากับฉัน

31:20.200 --> 31:22.160
นั่งรอจนกว่าพวกเขาจะบันทึกคำให้การนาย

31:40.800 --> 31:45.280
จากโรงกษาปณ์ไม่กี่อึดใจก่อน
กลุ่มคนร้ายลักพาตัวโยน

31:45.360 --> 31:48.720
คนคนนึงที่โดนอุดปาก
และมัดกับเปลหามออกมา

31:48.880 --> 31:52.000
กองกำลังหน่วยยุทธวิธีตำรวจ
ควบคุมตัวคนคนนั้นไว้แล้ว

31:52.600 --> 31:55.040
ผู้ต้องสงสัยชื่อซีลีน โอลิเวียรา
หนึ่งในคนร้ายลักพาตัว

31:55.120 --> 31:59.600
ซึ่งถูกขังไว้ในโรงกษาปณ์
โดยอยู่ในความดูแลของทีมแพทย์

31:59.680 --> 32:02.000
ภายในเขตรักษาความปลอดภัย

32:02.560 --> 32:03.720
โตเกียวเสียสติไปแล้ว

32:08.320 --> 32:09.520
เธอรับไม่ไหวแล้ว

32:13.920 --> 32:15.040
และมันไม่ง่ายเลย...

32:19.200 --> 32:21.720
แต่ฉันไม่มีทางเลือก นอกจากมอบตัวเธอ

32:28.600 --> 32:29.440
จับมือกัน

32:33.960 --> 32:34.880
ขอร้องล่ะ

32:35.600 --> 32:37.480
เราทุกคนกำลังเสี่ยงชีวิตของเราอยู่ที่นี่

32:39.520 --> 32:42.080
จับมือกันไม่ถึงตายหรอก

32:45.520 --> 32:46.960
เวลานายมีแผล

32:48.240 --> 32:50.800
เกล็ดเลือดจะรวมตัวกันมาปิดแผล

32:52.280 --> 32:54.520
ถ้าพวกมันไม่มา ร่างนั้นก็จะตาย

32:58.160 --> 33:01.640
- เรามีบาดแผลและต้องร่วมมือกัน
- นายกำลังพูดเรื่องอะไร

33:01.720 --> 33:04.400
- ริโอ
- นายคิดว่าตัวเองเป็นใคร นักเทศน์เหรอ

33:05.160 --> 33:06.360
เจ้าลัทธิเหรอ

33:07.200 --> 33:09.240
พวกคุณจะท่องอวกาศ
โดยการจับมือกับเขาเหรอ

33:09.320 --> 33:10.360
ริโอ

33:10.440 --> 33:13.800
- ตอนนี้นายต้องสงบสตินะ
- ไม่ ฉันจะไม่สงบ

33:13.880 --> 33:15.680
นายส่งโตเกียวเข้าคุก

33:17.160 --> 33:20.000
แล้วนายยังกล้าขอให้ฉันสงบสติ

33:20.520 --> 33:22.920
เธอคือแฟนของฉันนะ แฟนของฉัน

33:24.160 --> 33:25.560
และนายทำลายชีวิตของเธอ

33:26.640 --> 33:27.920
นั่นคือรักแรกของนาย

33:30.440 --> 33:32.200
ฤดูร้อนจบลง และนายบอกลาซูซาน

33:32.280 --> 33:34.920
ในเฟรนช์ริเวียรา
มันดูเหมือนจุดจบของโลก แต่เปล่าเลย

33:35.000 --> 33:37.840
หุบปากโสโครกของนาย ไอ้โรคจิต

33:37.920 --> 33:40.800
นายไม่รู้เลยว่ากำลังพูดบ้าอะไรอยู่ โอเคมั้ย

33:42.320 --> 33:44.240
มีใครที่ไม่บ้าบ้างมั้ย

33:47.120 --> 33:47.960
มอสโก

33:50.120 --> 33:51.760
คุณคิดว่านี่ถูกต้องเหรอ

33:51.840 --> 33:52.680
ไอ้หนู

33:53.520 --> 33:54.560
เธอสติแตก

33:57.120 --> 33:58.240
เราทุกคนก็เห็น

34:04.440 --> 34:05.280
ไนโรบี

34:07.240 --> 34:10.280
ที่นี่มีกฎนะ เราออกเสียง

34:10.560 --> 34:11.960
และเธอไม่ยอมรับ

34:12.520 --> 34:13.720
แล้วเธอก็สติแตก

34:17.320 --> 34:18.360
เดนเวอร์

34:18.760 --> 34:22.080
- นายรู้ว่าเรื่องนี้มันบ้าใช่มั้ย
- แน่นอน

34:23.240 --> 34:26.880
แต่เธอเล่นรัสเซียนรูเลตต์กับเบอร์ลิน
นายคิดว่าไงล่ะ

34:27.160 --> 34:28.840
ไม่มีอะไรเกิดขึ้นน่า บ้าเอ๊ย

34:28.920 --> 34:30.840
แต่เกือบไป ฉิวเฉียด

34:32.720 --> 34:35.560
ตื่นเถอะ ไอ้หนู ลืมตาซะ

34:36.360 --> 34:39.640
โตเกียวสติแตก
และเราเก็บระเบิดแบบนั้นไว้ในนี้ไม่ได้

34:40.120 --> 34:41.240
ผมไม่อยากเชื่อเลย

34:42.160 --> 34:43.680
คุณเลือกเข้าข้างเบอร์ลิน

34:43.760 --> 34:47.280
- ทุกคนเลือกอยู่กับคนโรคจิต...
- เปล่า เราไม่ได้อยู่ข้างเบอร์ลิน

34:47.880 --> 34:50.000
เราทุกคนอยู่ข้างศาสตราจารย์

34:50.080 --> 34:51.000
ศาสตราจารย์เหรอ

34:52.160 --> 34:53.200
เขาถูกจับแล้ว

34:55.320 --> 34:56.760
เราทุกคนก็เห็นทางทีวี

34:57.560 --> 35:00.840
เขาไม่โทรมา เขาไม่รออยู่อีกฝั่งของอุโมงค์

35:04.400 --> 35:08.200
ทีนี้คุณจะบอกว่าเหลือสองชั่วโมง
สำหรับการโทรถามข่าวความคืบหน้าใช่มั้ย

35:09.280 --> 35:10.120
ดีมาก

35:11.880 --> 35:13.360
เพราะมันคือครั้งสุดท้าย

35:14.880 --> 35:17.480
พวกคุณจะทำยังไง ถ้าเขาไม่โทรมา

35:19.440 --> 35:21.800
ผมจะไม่ปักหลักรอดูหรอก

35:27.800 --> 35:29.120
เราเห็นตัวประกันออกไปแล้ว

35:29.880 --> 35:30.720
โตเกียวไม่อยู่แล้ว

35:32.160 --> 35:34.440
เดาว่าคงไม่สำคัญ ถ้าผมไปด้วยใช่มั้ย

35:34.520 --> 35:35.920
นายก็รู้ว่ามันสำคัญ ริโอ

35:37.760 --> 35:40.000
แต่มันเป็นการตัดสินใจของนาย
เราเคารพเรื่องนั้น ไปได้

35:44.920 --> 35:46.040
งั้นตกลง

35:50.960 --> 35:53.680
- จะมีใครปิดประตูหน้ามั้ย
- เดี๋ยว

35:56.880 --> 35:57.840
ตอนที่นายออกไป...

35:59.000 --> 36:00.680
โบกสิ่งนี้ไว้เหนือหัว

36:01.600 --> 36:03.560
เพื่อให้พวกเขาเห็น
ว่านายออกไปอย่างสันติ

36:04.240 --> 36:06.920
มีสไนเปอร์เต็มไปหมด
ฉันไม่อยากให้นายเป็นอะไร รับไปสิ

36:07.880 --> 36:08.720
ขอกอดหน่อย

36:13.000 --> 36:14.240
ฉันอยากให้นายมีความสุข

36:15.600 --> 36:18.880
ฉันอยากให้นายอย่าหยุดเชื่อมั่นในความรัก
มันเป็นสิ่งงดงาม

36:20.680 --> 36:23.720
นายต้องไว้ใจๆๆ

36:24.560 --> 36:27.840
นายต้องปล่อยให้หัวโล่ง
เพื่อจะได้คิดให้กระจ่าง

36:28.280 --> 36:29.240
ไว้ใจ

36:29.760 --> 36:31.120
จงไว้ใจ ปล่อยตัวตามสบาย

36:31.960 --> 36:33.600
ปล่อยตัวตามสบาย อย่างนั้นแหละ

36:34.000 --> 36:34.840
อย่างนั้น

36:35.640 --> 36:37.560
เขาต้องพักผ่อน และเขาจะไม่เป็นไร

37:05.400 --> 37:06.400
ฆ่าเบอร์ลิน

37:06.800 --> 37:10.320
ฆ่าเบอร์ลินๆ

37:10.400 --> 37:12.720
ฆ่าเบอร์ลิน

37:12.800 --> 37:16.280
ฆ่าเบอร์ลิน

37:16.360 --> 37:17.720
ฆ่าเบอร์ลิน

37:18.840 --> 37:20.840
นั่นคือคำเดียวที่สะท้อนก้องในหัวของฉัน

37:21.400 --> 37:23.640
แต่ไม่มีทาง ต่อให้ฉันพยายามแค่ไหน

37:23.840 --> 37:26.680
ฉันก็คิดหาวิธีทำลายชีวิตของเบอร์ลินไม่ได้

37:26.760 --> 37:28.520
ที่จะไม่ทำร้ายริโอด้วย

37:29.000 --> 37:31.080
ฉันบอกพวกเขาก็ได้
ว่าเราวางแผนหนียังไง

37:31.240 --> 37:34.760
หรือโรงเก็บเครื่องบินอยู่ที่ไหน
แต่แก้แค้นยังไง ก็ทำร้ายริโอไปด้วย

37:35.400 --> 37:36.520
เจ้าหนูริโอของฉัน

37:53.160 --> 37:54.000
ไอ้บ้า

38:00.320 --> 38:01.520
พวกเวร บ้าจริง

38:13.160 --> 38:15.080
ดูซิใครเอ่ย คุณปริเอโตนี่เอง

38:15.560 --> 38:16.640
คุณโตเกียว

38:18.640 --> 38:20.960
พวกคุณสอบสวนผู้หญิง
ในชุดชั้นในเป็นปกติเหรอ

38:22.120 --> 38:23.720
ทำไมพวกเขามอบตัวคุณ

38:24.720 --> 38:25.560
มันก็...

38:26.000 --> 38:29.080
- เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นได้น่ะ
- ทำไมพวกเขามัดตัวคุณกับเปลหาม

38:29.640 --> 38:32.640
ฉันไม่ลงรอยกับคนคุม

38:32.840 --> 38:35.800
ฉันทรมานเขา ดูเหมือนเขารับไม่ไหว

38:36.080 --> 38:36.920
เอาล่ะ

38:37.800 --> 38:39.720
ผมอยากให้พวกคุณรู้นะ
ว่าเงินของพวกคุณ

38:40.080 --> 38:42.640
ปลอดภัยดี เหมือนที่ผมพบพวกคุณครั้งแรก

38:42.720 --> 38:45.400
ผมจะหาพวกคุณเมื่อพวกคุณออกไปแล้ว
พวกคุณจะได้เงินนั้น

38:45.680 --> 38:49.840
ผมจะบอกว่าให้เราทำตามแผนต่อไป
เพราะกรณีที่แย่ที่สุด...

38:50.520 --> 38:54.120
พวกคุณจะได้เงินหลังจากผ่านไปไม่กี่ปี
ส่วนกรณีที่ดีที่สุด...

38:55.640 --> 38:59.600
ผมพยายามพาพวกคุณออกจากคุก
เมื่อทุกอย่างสงบแล้ว

38:59.680 --> 39:01.920
การทำตามแผนหมายถึง...

39:02.120 --> 39:04.640
ไม่พูดกับตำรวจหรือผู้พิพากษา...

39:05.360 --> 39:08.040
- หรือกับนักโทษคนอื่น ใช่มั้ย
- ใช่แล้ว

39:08.120 --> 39:10.960
ฉันจะกัดลิ้น เคี้ยวลิ้น และกลืนลิ้นตัวเอง

39:11.280 --> 39:12.600
ก่อนที่ฉันจะแฉพวกเรา

39:14.640 --> 39:18.120
ก็เป็นวิธีที่ได้ผล มันลำบากหน่อย

39:18.200 --> 39:21.400
แต่มันได้ผล แต่ผมอยากแนะนำอะไรที่...

39:22.440 --> 39:23.280
แยบยลกว่านั้น

39:23.720 --> 39:26.200
คืออย่างนี้ การถูกสอบสวน
เป็นเกมแห่งทักษะ

39:26.280 --> 39:29.040
เหมือนการเล่นว่าวที่ปะทะกันได้ทุกเมื่อ

39:29.760 --> 39:31.080
ด้วยมือขวาของคุณ...

39:32.040 --> 39:33.120
คุณปล่อย...

39:34.320 --> 39:35.160
สายป่าน...

39:36.040 --> 39:37.000
ของความจริง

39:38.480 --> 39:40.560
พวกคุณอยู่ในนั้นกี่คนกันแน่

39:43.800 --> 39:44.640
แปดคน

39:45.680 --> 39:48.680
พวกเดียวกับที่วางแผนการปล้นในโทเลโด

39:49.240 --> 39:53.120
แล้วการวางแผนปล้นในหมู่บ้านนั้นที่โทเลโด
ใช้เวลานานแค่ไหน

39:53.960 --> 39:54.800
ห้าเดือน

39:55.400 --> 39:59.400
เมื่อว่าวติดลมบน
เมื่อพวกเขาเชื่อว่าคุณบอกความจริง

39:59.640 --> 40:02.440
เมื่อพวกเขาแน่ใจ
ว่าจะได้บางอย่างจากคุณแล้ว

40:02.640 --> 40:05.320
คุณก็ใช้มือซ้ายดึงสายป่าน

40:05.400 --> 40:06.840
หยุดว่าวตัวนั้น

40:08.400 --> 40:09.600
คุณตรึงมันไว้

40:10.440 --> 40:12.200
คุณใส่กางเกงในหรือเปล่า

40:14.920 --> 40:18.000
ฉันคิดเสมอเลยว่าพวกพกอาวุธแบบคุณ
ชอบปล่อยให้มันห้อย

40:18.360 --> 40:20.160
- ฉันคิดผิดเหรอ
- "ปล่อยให้มันห้อย"

40:25.400 --> 40:28.400
ใครช่วยอธิบายหน่อยได้มั้ย
ว่าทำไมเธอไม่ใส่เสื้อผ้า

40:32.480 --> 40:33.680
ฉันต้องขอโทษด้วย

40:38.080 --> 40:40.240
ฉันดีใจที่เจอคุณอีกนะ คุณโตเกียว

40:41.200 --> 40:45.480
ครั้งนี้เราจะทำแบบเป็นการเป็นงานกัน
ฉันถามและคุณตอบ

40:47.080 --> 40:48.240
ศาสตราจารย์คือใคร

41:21.000 --> 41:23.000
คำบรรยายโดย
เพียรพิไล ธรรมลิขิตชัย
ัน
ฉันถามและคุณตอบ