WEBVTT

00:08.880 --> 00:10.440
พวกเขาจะฆ่าคุณอยู่แล้ว นังบ้า

00:11.800 --> 00:13.200
ยังไงคุณก็ต้องตาย

00:16.480 --> 00:17.320
บ้าเอ๊ย

00:18.800 --> 00:20.000
เอาล่ะๆ

00:21.480 --> 00:22.320
ฉันทำได้สิ

00:30.360 --> 00:31.360
คุกเข่าลง

00:33.000 --> 00:33.960
ไม่นะ ไม่

00:34.440 --> 00:37.200
(วันเสาร์ เวลา 12.30 น.)

00:38.360 --> 00:39.200
อย่ามองผม

00:42.040 --> 00:43.080
อย่ามองผม

00:43.600 --> 00:45.480
- อย่าฆ่าฉันเลย
- อย่ามองหน้าผม

00:45.560 --> 00:47.240
อย่ามองหน้าผมสิวะ

01:02.560 --> 01:03.600
หุบปาก

01:03.680 --> 01:06.120
(ยี่สิบหกชั่วโมงของการปล้น)

01:06.200 --> 01:07.320
มีอะไรกัน

01:07.400 --> 01:08.960
เฉยไว้ บ้าเอ๊ย

01:09.040 --> 01:11.560
อยู่เฉยๆ ใจเย็นๆ...

01:11.640 --> 01:12.840
ไม่งั้นเราจะตายกันหมด

01:12.920 --> 01:14.720
มีความกล้าหน่อย

01:34.960 --> 01:35.880
ขอบคุณ

01:36.400 --> 01:39.680
- หุบปากๆ
- ขอบคุณ

01:39.760 --> 01:42.480
บอกพวกเขาว่าคุณฆ่าฉันแล้ว
เอาศพไปทิ้ง ฉันจะไปซ่อน

01:42.560 --> 01:44.640
- คุณจะไปซ่อนที่ไหน
- ในเซฟที่สอง

01:45.520 --> 01:48.440
ฉันมีรหัสผ่าน ไม่มีใครเข้าไปได้
บอกไปนะว่าคุณฆ่าฉันแล้ว

01:48.680 --> 01:51.000
- บอกไปว่าคุณฆ่าฉันแล้ว
- มันไม่มีเลือด

01:51.320 --> 01:52.800
ไม่มีแม้แต่หยดเดียว

01:52.880 --> 01:53.840
ยิงฉันตรงนี้

01:54.040 --> 01:55.920
- ยิงฉันตรงนี้
- อย่าโง่น่า

01:56.000 --> 01:57.960
ยิงฉันที่มือ

01:58.040 --> 01:58.920
ที่ไหล่ก็ได้

01:59.000 --> 02:01.040
ที่ไหล่มันใกล้ปอดเกินไป

02:01.680 --> 02:02.520
ผมทำไม่ได้

02:02.920 --> 02:04.880
ที่ต้นขาไง เลือดออกเยอะ ฉันเคยเห็น

02:04.960 --> 02:07.040
น้องสาวฉันโดนแทงตรงนั้น
เลือดออกเยอะเลย

02:07.120 --> 02:08.160
ลงมือเลย มาสิๆ

02:12.000 --> 02:13.360
กัดมือของผมได้นะ

02:29.920 --> 02:32.760
ไม่เป็นไรๆ

02:33.240 --> 02:34.080
ไม่เป็นไรๆ

03:03.920 --> 03:05.000
สองนัด

03:07.200 --> 03:10.440
นายเล็งพลาดหรือสาวผมบลอนด์ทำนายตื่นเต้น

03:11.640 --> 03:14.440
มันไม่ง่ายนะ ถ้าเธออ้อนวอนว่าอย่าฆ่าเธอ

03:16.640 --> 03:17.800
ทำไมนายไม่ฆ่าเธอเองล่ะ

03:21.520 --> 03:22.880
นายนี่มันสารเลว

03:23.440 --> 03:25.840
นายไม่อยากให้มือของนายเปื้อนเลือดเลยใช้ฉัน

03:27.360 --> 03:29.840
ถ้านายแตะฉันอีก นายตายแน่

03:34.440 --> 03:37.800
มีเตาถ่านอยู่ใต้ดิน เอาเธอไปทิ้งในนั้น

03:40.600 --> 03:43.040
แล้วหลังจากนั้น นายก็มาเก็บกวาดด้วย

05:14.600 --> 05:15.440
พอลลา

05:17.360 --> 05:19.520
พอลลาจ๊ะ หลานอยู่ไหน

05:19.600 --> 05:21.240
พอลลาอยู่ไหน

05:22.160 --> 05:23.240
พอลลาจ๊ะ

05:25.360 --> 05:26.200
พอลลา

05:32.560 --> 05:34.360
ฉันไม่ได้อยู่อัลมาซาน แต่อยู่มาดริด

05:35.520 --> 05:38.160
รถเข้าเมืองคือสาย 21

05:39.400 --> 05:40.480
ฉันมีลูกสาวสองคน...

05:40.560 --> 05:42.080
กุญแจอยู่ที่ประตู...

05:42.160 --> 05:43.640
ฉันอยู่กับราเกลและพอลลา

05:43.720 --> 05:45.120
ฉันจะไม่มีวันจะไปที่บ้าน

05:45.200 --> 05:47.000
ฉันมีลูกสาวสองคน

05:47.080 --> 05:48.760
พอลลาเอาแต่ใจเสมอ

05:48.840 --> 05:51.520
ศาลมีคำสั่งควบคุมไม่ให้พ่อของพอลลาเข้าใกล้

05:52.160 --> 05:55.040
ห้ามปล่อยพอลลาไปกับพ่อของแก

06:16.160 --> 06:17.000
ครับ

06:17.960 --> 06:21.200
ศาสตราจารย์ หมดเวลาแล้ว

06:21.880 --> 06:23.520
ฉันอยากรู้ว่าคุณจะมอบตัวมั้ย

06:24.920 --> 06:27.240
คุณชอบเล่นเกมอะไรสมัยเด็ก

06:32.520 --> 06:33.440
กระโดดเชือก

06:34.480 --> 06:36.480
ซ่อนหา ปาลูกดอก

06:38.440 --> 06:40.680
เล่นตุ๊กตา ฉันเก่งเรื่องนั้น

06:41.160 --> 06:42.880
ผมเคยเล่นเกมตำรวจจับผู้ร้าย

06:43.400 --> 06:44.240
คุณรู้มั้ย

06:45.040 --> 06:48.320
ตำรวจต้องจับคนอื่น ถ้าคุณถูกจับก็ออกจากเกม

06:49.120 --> 06:51.560
แต่ผมไม่เคยเห็นว่ามีเด็กคนไหน...

06:52.800 --> 06:54.480
ยอมแพ้ก่อนถูกจับ

06:55.320 --> 06:57.080
เด็กๆ พวกนั้นที่สนามโรงเรียน...

06:57.480 --> 07:00.080
ไม่ได้เสี่ยงติดคุกแปดถึง 16 ปีนี่

07:00.720 --> 07:01.560
ถูกของคุณ

07:02.040 --> 07:05.440
คุณพูดถูกที่สุด นั่นแหละที่ผมบอกเพื่อนๆ

07:06.160 --> 07:07.480
เราโหวตกัน แล้วคุณรู้มั้ย

07:09.240 --> 07:13.560
เรามองโลกในแง่ดี
ถึงที่สุดเราเลือกจะไม่ติดคุกเลย

07:19.880 --> 07:22.400
สวัสดีค่ะ ราเกลพูด ฉันรับสายไม่ได้ในขณะนี้

07:22.480 --> 07:24.920
ถ้ามีเหตุฉุกเฉิน
กรุณาฝากข้อความหลังเสียงสัญญาณ

07:26.320 --> 07:29.000
หลายคนกำลังเดือดร้อนนะ คุณจะเอายังไง

07:29.640 --> 07:30.600
หยิบปากกามาจดสิ

07:32.960 --> 07:34.120
ผมต้องการรถบรรทุก

07:34.640 --> 07:36.920
รถพ่วงสามเพลาขนาด 18 ตัน

07:37.160 --> 07:39.960
รถบรรทุกแก๊สโพรเพนตามมาด้วย

07:40.040 --> 07:42.800
และเรือมาไลกาติดธงชาติเซนต์ วินเซนต์

07:43.000 --> 07:47.040
คุ้นมั้ย คุณยึดไว้เมื่อแปดเดือนก่อน
พร้อมโคเคน 2800 กิโลกรัม

07:47.520 --> 07:49.320
มันอยู่ที่ฐานทัพในเฟร์รอล

07:49.840 --> 07:52.400
การที่จะได้ตามที่คุณขอคงไม่ง่ายนะ

07:53.280 --> 07:56.120
เพราะห่วงเรื่องความปลอดภัยและการขนส่ง...

07:57.640 --> 07:58.800
ลองนึกดูนะ...

08:00.360 --> 08:01.760
ตึกพังยับ

08:03.040 --> 08:04.920
แล้วมีคนอยู่ในนั้น 67 คน

08:07.120 --> 08:09.200
คุณคิดว่าสื่อจะยอม...

08:09.280 --> 08:11.600
ช่วยชีวิตคนบริสุทธิ์มั้ย ฟังนะ สารวัตร

08:11.800 --> 08:12.800
เราพูดกันตรงๆ เถอะ

08:13.720 --> 08:18.000
คุณมีทางเลือกแค่สองทาง
ไล่ล่าเราหรือช่วยชีวิตคน

08:18.080 --> 08:19.960
แต่ผมเกรงว่าคุณทำสองอย่างไม่ได้

08:21.040 --> 08:22.680
คุณมีหนึ่งข้อความใหม่

08:23.160 --> 08:24.840
แม่ หนูเสร็จงานแล้ว หนูกำลังไป

08:25.400 --> 08:27.520
โทรกลับ กดหนึ่ง

08:30.480 --> 08:31.640
ผมจะสัญญากับคุณ

08:38.000 --> 08:40.960
ถ้าคุณไม่ไล่ล่าเรา
ผมจะคืนตัวประกันทั้ง 67 คนให้...

08:41.040 --> 08:42.280
อย่างปลอดภัย

08:42.600 --> 08:44.520
เมื่อเราเข้าน่านน้ำสากลแล้ว

08:44.600 --> 08:46.560
ซึ่งผมขอย้ำว่าไม่ใช่ทางเลือกของผม

08:46.720 --> 08:49.000
ผมเกลียดทะเล ปลาและทราย

08:50.240 --> 08:52.760
แต่ชีวิตไม่มีทางออกง่ายๆ ให้คุณเสมอไป ถูกมั้ย

08:59.000 --> 09:01.880
ฉันได้รับข้อความเสียงจากลูกสาวของฉันเมื่อเช้า

09:02.200 --> 09:05.600
จากโทรศัพท์เครื่องนั้น
ฉันเป็นแม่ของราเกล มูริลโยค่ะ

09:05.680 --> 09:07.240
และฉันติดต่อเธอไม่ได้

09:07.720 --> 09:10.480
คุณรู้มั้ยคะว่าเธออยู่ไหน เรื่องฉุกเฉินค่ะ

09:14.200 --> 09:16.880
เราจะเอารถบรรทุกขนพวกเขาออกมาจากที่ซ่อน

09:16.960 --> 09:18.560
อยู่ในที่แจ้งคงจัดการง่ายกว่า

09:19.440 --> 09:21.480
เราจะเตรียมแก๊สยาสลบไว้ในรถบรรทุก

09:21.560 --> 09:22.400
พวกเขาจะไม่ออกมา

09:23.000 --> 09:23.840
คุณรู้ได้ยังไง

09:24.360 --> 09:26.800
พวกเขาเปิดเซฟ แต่พวกเขาไม่ได้ต้องการเงิน

09:28.400 --> 09:30.000
พวกเขารอตำรวจ

09:32.400 --> 09:33.560
พวกเขาเป็นฝ่ายเริ่มยิง

09:34.400 --> 09:38.240
พวกเขายอมทิ้งถุงเงินสองใบง่ายๆ
เงินกระจายเกลื่อนถนน

09:40.400 --> 09:42.400
- แล้วยังไง
- พวกเขาแกล้งทำเป็นติดกับ

09:42.480 --> 09:43.960
เพื่อขอเวลาเจรจาสองวัน

09:44.480 --> 09:45.880
แต่พวกเขาตั้งใจเข้าไป

09:45.960 --> 09:49.320
พร้อมกับปืนกลบราวนิง ชุดมีฮูดสีแดง
กับหน้ากากและความมุ่งมั่น

09:51.840 --> 09:54.400
พวกเขาเปิดสัญญาณเตือนภัย
หลังเข้าไปไม่กี่ชั่วโมง

09:54.480 --> 09:56.200
ตอนที่พวกเขาเปิดเซฟ

09:56.720 --> 09:59.240
พวกเขาใช้เงินในนั้นทำให้ดูเหมือนการปล้น

09:59.320 --> 10:00.280
มันเป็นการจัดฉาก

10:00.360 --> 10:02.120
ลูกสาวของทูตอยู่ในนั้น

10:02.200 --> 10:03.880
เขาถึงได้ไม่ลังเล

10:04.080 --> 10:07.080
เขามั่นใจเพราะแผนการเป็นตามคาด

10:07.160 --> 10:10.360
แต่จะมีแผนไหนดีกว่า
ปล้นเงินแปดล้านจากเซฟล่ะ

10:14.040 --> 10:16.400
พวกเขากำลังพิมพ์เงินของตัวเอง

10:20.960 --> 10:21.800
ตรงนี้เหรอ

10:21.880 --> 10:22.960
ใช่

10:23.040 --> 10:24.000
ระวังนะ

10:30.200 --> 10:32.120
- ทำไมมันไม่เปิดล่ะ
- มีเลือดติด

10:33.200 --> 10:35.320
- มันไม่รอเหมือนอีกห้องเหรอ
- เปล่า

10:41.080 --> 10:42.480
ไปกันเถอะ

11:07.000 --> 11:07.840
ขอโทษครับ

11:09.200 --> 11:10.800
- คุณห้ามเข้า
- ผมมีสายเข้า...

11:10.880 --> 11:12.520
ของสารวัตรมูริลโย ราเกล มูริลโย

11:13.440 --> 11:15.520
- ได้สิ
- เรื่องด่วนและส่วนตัวครับ

11:17.640 --> 11:19.640
- นี่เป็นเหตุฉุกเฉิน
- เข้ามา

11:23.640 --> 11:24.480
กางแขนสิ

11:33.440 --> 11:34.480
ตามผมมา

11:38.520 --> 11:40.400
มีสายเข้าทางเครื่องทวนสัญญาณ

11:40.720 --> 11:41.600
บันทึกเลย

11:43.560 --> 11:44.400
กำลังบันทึกครับ

11:44.640 --> 11:46.760
พลเรือนหนึ่งรายกำลังไปที่ศูนย์บัญชาการ

11:47.200 --> 11:49.360
เขาอยากพบสารวัตร นี่เป็นเหตุฉุกเฉิน

11:52.560 --> 11:55.680
ขอโทษนะ คุณตำรวจ แต่แม่ของคุณโทรเข้ามา

11:56.520 --> 11:58.800
ผมว่าเพราะคุณใช้มือถือผมโทรหาท่าน โทษครับ

11:59.760 --> 12:01.840
ผมว่าต้องเกี่ยวกับลูกสาวของคุณ

12:16.000 --> 12:17.480
- ค่ะ
- ลูกรัก

12:17.560 --> 12:18.640
- แม่มีอะไร
- ปิดซะ

12:18.720 --> 12:20.160
ฟังนะ พอลลาไปกับพ่อของแก

12:20.240 --> 12:21.840
- เขาพาไปกินมื้อเที่ยง
- อะไร

12:21.920 --> 12:24.000
- เขาว่าจะไปไม่นาน
- แล้วแม่ทำอะไรอยู่

12:24.080 --> 12:26.640
- พวกเขายังไม่กลับมา
- อัลแบร์โตฝ่าฝืนคำสั่งศาลนะ

12:26.760 --> 12:29.760
เขาเจอพอลลาได้แค่เดือนละสองครั้ง
และเขาเข้ามาในบ้านไม่ได้

12:29.840 --> 12:32.040
- แม่ไม่รู้จะพูดยังไง
- หยุดการบันทึกสิ

12:32.120 --> 12:33.040
หยุดไม่ได้ครับ

12:33.120 --> 12:34.680
งั้นก็ปิดเลย

12:35.520 --> 12:37.640
แม่ๆ พวกเขาออกไปเมื่อไหร่

12:37.720 --> 12:39.120
แม่คิดว่าสองชั่วโมงก่อนนะ

12:39.240 --> 12:40.600
ตกลง รอหนูอยู่ตรงนั้น

12:41.600 --> 12:42.440
(ตำรวจแห่งชาติ)

12:52.800 --> 12:54.880
- พวกคุณจัดเต็มเลยนะ
- อัลแมนซา

12:55.680 --> 12:57.240
ช่วยไปส่งคุณคนนี้ด้วย

13:08.600 --> 13:12.280
เสียงที่พวกคุณได้ยินมาจากการปะทะกับตำรวจ

13:14.080 --> 13:17.480
เกิดจากตัวประกันรายหนึ่งที่ไม่ทำตามกฎของผม

13:18.240 --> 13:22.440
และพยายามติดต่อหมายเลขนี้

13:39.920 --> 13:41.120
ซึ่งผมสงสัยว่า...

13:42.560 --> 13:45.760
ถ้าผมมีโทรศัพท์ของคุณกัซตามบีด์

13:47.680 --> 13:48.920
แล้วเบอร์นี้ของใคร

13:51.520 --> 13:53.560
มีใครจำเพลงเรียกเข้านี้ได้มั้ย

13:59.200 --> 14:00.040
มีอะไรกัน

14:01.160 --> 14:02.000
อะไรกัน

14:02.800 --> 14:06.120
เราได้ยินเสียงปืนนะ
ฉันถามว่าเกิดเรื่องบ้าอะไร

14:07.480 --> 14:08.560
ไม่ใช่ตรงนี้

14:09.440 --> 14:11.560
เราบอกแล้วไงว่าจะไม่มีเหยื่อ

14:11.640 --> 14:13.800
เธอมีโทรศัพท์ จะให้ฉันทำยังไง

14:13.880 --> 14:17.360
ทำให้เธอกลัวสิ บ้าเอ๊ย ไม่ใช่ฆ่าเธอ
ตัดหูของเธอออกเหมือนในหนังก็ได้

14:17.440 --> 14:19.960
ถ้าเธอบอกตำรวจว่าเราเป็นใคร อยู่ที่ไหน...

14:20.040 --> 14:22.000
เธอคงเป็นฝ่ายตายไปแล้ว

14:23.120 --> 14:24.280
แต่เธอยังมีหูอยู่

14:25.680 --> 14:28.640
- ใครยิงเธอ
- เดนเวอร์

14:30.880 --> 14:32.080
เขาเลือดร้อนจะตาย

14:33.280 --> 14:36.200
ศาสตราจารย์บอกแล้ว
ว่าจะไม่มีการเสียเลือดสักหยด

14:36.280 --> 14:38.240
มีการเปลี่ยนแปลงน่ะ...

14:38.760 --> 14:40.320
เรื่องคนคุมตัวประกัน

14:42.400 --> 14:43.360
เข้าใจมั้ย

14:44.600 --> 14:46.800
อย่าประสาทเสียน่า สื่อเข้าข้างเรานะ

14:46.880 --> 14:48.000
และจะไม่มีวันเปลี่ยน

14:48.080 --> 14:51.240
เราคงไปแล้วตอนที่พวกเขารู้ว่าหายไปหนึ่งคน

14:51.920 --> 14:53.080
เราคงไปไกลมากแล้ว

14:53.160 --> 14:54.600
ศาสตราจารย์รู้มั้ย

14:55.960 --> 14:58.200
เขารู้มั้ยว่านายฝ่าฝืนกฎข้อแรก

14:58.280 --> 14:59.520
เธอเป็นใครถึงมีสิทธิ์พูด

15:00.800 --> 15:04.880
เธอเกือบฆ่าตำรวจเพราะเรื่องเธอกับไอ้โง่นั่น

15:05.400 --> 15:06.680
ศาสตราจารย์ต้องรู้

15:08.560 --> 15:09.400
จุ๊ๆ ไอ้หนู

15:17.240 --> 15:18.200
ริโอ โทรหาเขา

15:31.000 --> 15:31.920
เขาไม่รับสาย

15:40.040 --> 15:42.760
เราควบคุมทุกอย่างตลอดเวลาไม่ได้หรอก

15:42.840 --> 15:46.320
นายต้องกิน นอน เข้าห้องน้ำ

15:46.480 --> 15:48.280
ฉันถึงได้อยู่ตรงนี้ไง ฉันเป็นคนดูแล

15:49.360 --> 15:51.360
เราต้องเป็นมืออาชีพถึงจะหนีได้

15:52.360 --> 15:54.160
นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน

15:54.720 --> 15:56.040
ฉันได้ยินดังไปถึงข้างนอก

15:57.520 --> 15:59.080
เบอร์ลินสั่งฆ่าตัวประกันคนนึง

16:06.360 --> 16:07.200
ใครลงมือ

16:14.760 --> 16:15.600
ลูกชายของคุณ

16:22.760 --> 16:26.600
โจรในความหมายก็คือคนโอหัง
มองโลกในแง่ดี

16:28.280 --> 16:30.120
พวกเขาคิดว่าทุกอย่างจะราบรื่น

16:31.320 --> 16:33.080
แต่มอสโกเป็นคนแรกที่ดิ่งลง

16:39.360 --> 16:40.800
เขาเป็นคนดีคนหนึ่ง

16:41.520 --> 16:43.400
คนที่ไว้ใจได้และดูแลคุณ

16:44.040 --> 16:45.400
และชอบเล่ามุกตลกฝืด

16:46.280 --> 16:47.440
ฉันว่าเขาน่ารัก

16:51.520 --> 16:52.480
อะไรน่ะ

16:55.520 --> 16:56.360
เพลงเพราะน่ะ

16:57.520 --> 16:59.480
เธอรู้มั้ยว่าดนตรีเกิดขึ้นได้ยังไง

17:01.800 --> 17:03.880
- ไม่รู้
- บนรถไฟ

17:05.320 --> 17:08.640
ฉันว่าเป็นพ่อลูกคู่นึง เด็กชื่อปาชี

17:09.160 --> 17:10.640
แล้วลูกชายก็เป็นห่วง...

17:10.720 --> 17:14.280
ว่ารถไฟจะหยุดที่เมืองที่ใช่หรือเปล่า
เขาเป็นเด็กช่างพูดน่ะ

17:14.600 --> 17:18.440
เขาก็ถามว่า "มันจะจอดมั้ย พ่อ" "จอดสิ ปาชี"

17:18.760 --> 17:22.480
"มันจะจอดมั้ย พ่อ" "จอดสิ ปาชี"

17:26.320 --> 17:27.360
คุณกับเดนเวอร์น่ะ

17:27.880 --> 17:30.240
พวกคุณเป็นพ่อลูกและเพื่อนร่วมปล้น

17:32.840 --> 17:36.120
ใช่ เป็นคู่หูแต่ร่วมปล้น

17:37.160 --> 17:41.880
บ่ายวันนั้น มอสโกบอกฉัน
ว่าเขาให้ลูกชายทำเรื่องบ้านี้ได้ยังไง

17:42.880 --> 17:44.360
ลูกของฉันไม่ควรอยู่ที่นี่

17:46.000 --> 17:48.200
แต่ตอนที่ศาสตราจารย์บอกแผนการ ก็...

17:48.840 --> 17:49.840
ฉันลากเขามาด้วย

18:06.080 --> 18:06.920
มานี่

18:07.680 --> 18:09.920
ขอผมกอดที

18:14.480 --> 18:16.280
พ่อคงกินอาหารในคุกได้ดีล่ะสิ

18:16.360 --> 18:18.960
พอน่า นี่มันมีแต่แก๊ส

18:19.040 --> 18:19.880
แก๊สเหรอ

18:20.400 --> 18:22.600
แล้วก็ไขมันอิ่มตัวที่พวกเขาให้กินในนั้น

18:22.680 --> 18:23.800
ขอบุหรี่หน่อยสิ

18:24.280 --> 18:25.480
ผมเตรียมให้พ่อแล้ว

18:28.080 --> 18:29.840
แล้วแกเป็นไง สบายดีมั้ย

18:30.120 --> 18:31.760
ก็ดี เรื่อยๆ

18:38.120 --> 18:40.320
- มีเรื่องอะไร
- อะไรกัน

18:40.840 --> 18:42.040
ผมก็ตื่นเต้นที่เจอพ่อไง

18:42.120 --> 18:43.560
อย่าโกหกฉันน่า

18:43.880 --> 18:46.720
นี่ครั้งที่หกแล้ว แกไม่เคยทำหน้าแบบนั้น

18:47.480 --> 18:48.400
เกิดอะไรขึ้น

18:52.240 --> 18:53.080
ผมซวยแล้ว

18:55.040 --> 18:56.000
แกไปทำอะไร

18:57.640 --> 18:59.520
เขาทำยาหายไป 800 เม็ด

19:00.120 --> 19:01.640
ยาของพวกโปแลนด์น่ะ

19:01.880 --> 19:03.680
พ่อค้ายาตัวแสบจากอัลกอร์กอน

19:05.200 --> 19:07.280
พวกมันคงขโมยยาไปจากรถของเขา

19:07.760 --> 19:08.720
เจ้านายของเขา...

19:10.080 --> 19:11.200
ก็เป็นไอ้ตัวแสบ

19:12.680 --> 19:18.040
พวกนั้นจะเริ่มหักขาเรา ทำให้เราพิการ

19:19.040 --> 19:21.240
ทุกคนจะได้รู้ว่าเรากำลังหือกับใคร

19:25.640 --> 19:26.480
พ่อ...

19:28.160 --> 19:30.280
เส้นตายคืนนี้แล้ว ผมไม่มีของนะ

19:30.920 --> 19:34.080
ผมสาบานต่อพระเจ้าว่าผมไม่ได้เอาไป
พวกมันขโมยไป ผมไม่ได้ขายนะ

19:34.200 --> 19:36.440
ผมไม่ได้เล่นยาด้วยนะ ยาพวกนี้ทำผมคลื่นไส้

19:44.520 --> 19:47.440
แล้วพอพวกนั้นจะป่นกระดูกของเขา
คุณเลยคิดว่า...

19:49.080 --> 19:50.360
จะพาเขาไปพิมพ์เงิน

19:50.440 --> 19:52.600
เราทำงานเล็กๆ มาแล้วทุกแบบ

19:54.280 --> 19:57.320
ร้านขายชุดขนสัตว์ ธนาคาร รถตู้

19:58.200 --> 20:01.600
และตอนนี้เราต้องการงานใหญ่

20:02.280 --> 20:04.960
และถ้างานสำเร็จ
ฉันจะพาลูกชายไปประเทศ...

20:05.640 --> 20:07.320
ที่เราสะกดชื่อมันไม่ออกด้วยซ้ำ

20:08.040 --> 20:11.320
ประเทศที่ไม่มีคนโปแลนด์
ไม่มีหนี้ ไปเริ่มต้นใหม่

20:11.600 --> 20:14.800
แต่มีทั้งโมฮิโต้กับชายหาด

20:16.560 --> 20:18.120
ฉันขอโทษนะๆ

20:18.600 --> 20:21.120
แกขอโทษเหรอ แกไม่เห็นเหรอว่าเธอถูพื้นอยู่

20:21.200 --> 20:22.680
ผมลืมสมุดจดน่ะ พ่อ

20:23.280 --> 20:25.480
แกลืมสมุดจดเหรอ ทีนี้ไปได้แล้ว

20:25.560 --> 20:27.320
อย่าดุน่า ขอทางหน่อย

20:27.960 --> 20:28.800
แกช่วยเลิก...

20:29.120 --> 20:30.840
ผมลืมสมุดจดไว้ ผมต้องเรียนนะ

20:30.920 --> 20:32.600
- ผมจะไปแล้วน่า ผมจะไปแล้ว
- ไปสิ

20:32.760 --> 20:33.600
ไปเร็วๆ

20:34.040 --> 20:36.880
ก็ได้

20:41.960 --> 20:43.160
มอสโก

20:45.520 --> 20:46.520
มอสโก หยุด

20:49.600 --> 20:50.520
ครั้งสุดท้าย

20:51.000 --> 20:52.480
กลับไปประจำที่

21:00.920 --> 21:01.760
นายจะทำอะไร

21:02.960 --> 21:03.840
ยิงฉันเหรอ

21:06.040 --> 21:07.320
แล้วใครจะเป็นรายต่อไป

21:08.000 --> 21:08.840
ทุกคนเหรอ

21:10.320 --> 21:11.880
นายจะอยู่คนเดียวในนี้

21:41.840 --> 21:42.800
ลูกพ่อ...

21:48.400 --> 21:49.520
แกฆ่าผู้หญิงคนนั้นเหรอ

22:01.960 --> 22:02.800
พ่อ

22:12.240 --> 22:16.760
- ฉันหายใจไม่ออก
- พ่อๆ เป็นอะไรๆ

22:17.160 --> 22:19.440
หัวใจวายเหรอ

22:19.520 --> 22:21.320
พ่อ ไม่นะ ไม่

22:21.400 --> 22:23.440
เขาแค่ตกใจน่ะ ให้เขานอนลง

22:23.520 --> 22:24.600
ให้เขานอนลง

22:24.680 --> 22:27.080
- นั่นแหละ
- พ่อๆ

22:27.360 --> 22:30.920
ระหว่างนอนบนพื้นเปื้อนเลือด
มอสโกก็รู้ว่าคงไม่มีเครื่องดื่ม

22:31.880 --> 22:34.040
หรือประเทศที่พวกเขาอ่านชื่อไม่ออกอีกแล้ว

22:35.480 --> 22:37.880
และรู้ว่าเขาไม่ได้ช่วยอะไรเดนเวอร์เลย

22:38.600 --> 22:41.800
เขาลากลูกชายลงหลุม
ที่เขาหนีได้แต่ต้องโดนล่ามโซ่...

22:42.080 --> 22:43.920
หรือมีกระสุนเจาะอกของเขาเท่านั้น

22:48.240 --> 22:49.920
ขอโทษนะ ผมขอถามหน่อย

22:51.320 --> 22:53.880
เสียงปืนที่เราได้ยินน่ะ
พวกเขาทำร้ายใครหรือเปล่า

22:54.680 --> 22:55.840
ใจเย็นๆ นะ โอเคมั้ย

22:56.920 --> 22:58.360
ไม่มีใครบาดเจ็บก็แล้วกัน

22:59.080 --> 23:01.760
เรายิงเพื่อป้องกันการบุกเท่านั้น

23:03.920 --> 23:04.800
คุณได้ยินเขาพูดนะ

23:04.880 --> 23:08.200
เราเลิกคิดฟุ้งซ่านกันเถอะ เข้าใจมั้ย

23:08.280 --> 23:12.880
พวกนั้นเป็นโจร ไม่ใช่ญิฮาดหรืออะไรแบบนั้น

23:18.560 --> 23:21.240
- แม่
- แม่ขอโทษ

23:27.240 --> 23:28.080
มันแล่นได้

23:29.040 --> 23:29.880
แล้วก็...

23:30.520 --> 23:32.640
- เรือหมุน
- ใช่แล้ว เรือ

23:36.000 --> 23:36.840
ดูนั่น

23:37.760 --> 23:42.120
แม่คะ เราไปสวนสนุกล่ะ มันสนุกมากเลย

23:42.400 --> 23:43.400
แน่นอนจ้ะ ลูกรัก

23:44.880 --> 23:48.720
แม่คะ ช่วยพาแกขึ้นห้อง
เอาตุ๊กตาหมีไปเก็บทีสิคะ

23:49.440 --> 23:50.280
ได้สิ

23:52.800 --> 23:53.720
มานี่จ้ะ ลูกรัก

23:54.800 --> 23:55.840
แล้วเจอกันนะ

24:03.720 --> 24:05.520
คุณฝ่าฝืนคำสั่งศาล

24:06.720 --> 24:08.200
หันหน้าเข้ากำแพง

24:08.280 --> 24:10.960
ราเกล ผมเป็นพ่อของแกนะ
คุณกันผมออกจากพอลลาไม่ได้หรอก

24:11.040 --> 24:13.040
คุณฝ่าฝืนคำสั่งศาล

24:13.120 --> 24:14.800
หันหน้าเข้ากำแพง

24:14.880 --> 24:16.480
คุณพังชีวิตของผม ยังไม่พอเหรอ

24:16.560 --> 24:18.360
- ฉันบอกว่าหัน...
- คุณจะทำอะไร

24:21.200 --> 24:23.880
เอาจริงเหรอ คุณจะเล็งปืนใส่ผมเหรอ

24:55.200 --> 24:57.800
- ค่ะ
- ราเกล ผมซาลวานะ

24:57.880 --> 24:59.120
ผมโทรจากร้านกาแฟ

24:59.200 --> 25:03.040
คุณเอาโทรศัพท์ของผมติดไปด้วย ราเกล

25:06.440 --> 25:10.200
พ่อๆ พ่อรู้สึกยังไงบ้าง

25:11.360 --> 25:13.400
- ฉันหนาว
- หนาวเหรอ

25:13.480 --> 25:14.800
- เอาผ้าห่มสักผืนนะ
- ได้

25:14.880 --> 25:15.880
แล้วก็อะไรหวานๆ

25:15.960 --> 25:18.560
ไปกันเถอะ เฮลซิงกิ ไปเอาน้ำตาล อย่ายืนเฉย

25:20.160 --> 25:21.520
ฉันไม่รู้ว่าเป็นอะไร

25:23.600 --> 25:25.240
คงเป็นเพราะฉัน...

25:26.040 --> 25:26.960
ขุดมาทั้งวัน

25:27.880 --> 25:30.320
แล้วฉันเพิ่งได้กินแค่แซนด์วิชชืดๆ

25:30.400 --> 25:32.520
พ่อควรพักนะ

25:40.160 --> 25:41.560
รู้มั้ยว่าพ่อต้องกินอะไร

25:42.040 --> 25:43.880
สตูว์อร่อยๆ แบบที่พ่อชอบ

25:44.080 --> 25:45.520
ใส่ถั่วลูกไก่เยอะๆ แล้วก็...

25:46.040 --> 25:47.640
- เนื้อหมู
- ผ้าห่มมาแล้ว

25:48.960 --> 25:51.280
ใจเย็นๆ นะ มอสโก

25:51.840 --> 25:53.840
เทวดาสององค์ยืนอยู่ข้างเตียง

25:53.920 --> 25:56.040
หนึ่งที่ปลายเท้า หนึ่งที่หัว

25:56.120 --> 25:57.360
นอนพักเถอะนะ

26:16.000 --> 26:18.320
พ่อมาทำอะไรตรงนี้

26:20.480 --> 26:23.040
ผมตื่นมาตอนตีสี่แล้วไม่เห็นพ่อ

26:23.440 --> 26:26.160
ไม่มีอะไร ฉันแค่นอนไม่หลับ

26:26.360 --> 26:29.080
ฉันเลยออกมาดูดาวสักหน่อย

26:29.600 --> 26:31.280
ดาวเหรอ

26:32.760 --> 26:34.080
ท้องฟ้ากว้างใหญ่จังนะ

26:34.920 --> 26:36.200
พ่อคิดว่ามันไปสุดที่ไหน

26:40.120 --> 26:41.680
- อะไรล่ะ
- เปล่า

26:43.960 --> 26:46.760
- แกรู้มั้ยทำไมพ่อเลิกทำเหมือง
- รู้สิ

26:47.360 --> 26:49.800
เพราะโรคที่กินปอดของพ่อไง ซินฟิลิส

26:50.760 --> 26:52.120
ซินฟิลิสเหรอ

26:52.200 --> 26:54.360
ไอ้โง่ เขาเรียกว่าซิลิโคสิส แต่ไม่ใช่หรอก

26:54.440 --> 26:56.840
ก็นั่นแหละ

26:58.760 --> 27:00.400
ฉันกลัวที่แคบ

27:00.880 --> 27:01.720
- พ่อเหรอ
- ใช่

27:02.560 --> 27:05.840
ฉันทนอยู่ในรูนั้นไม่ได้

27:10.280 --> 27:14.080
ฉันเลยเริ่มปล้นเพื่อจะได้ไม่ต้องอยู่ในรู

27:15.320 --> 27:18.400
แล้วก็ลงเอยติดอยู่ในคุกแทบตลอดชีวิต

27:20.160 --> 27:21.040
พ่อเป็นอะไรมั้ย

27:21.920 --> 27:22.760
พ่อดูแปลกๆ นะ

27:23.880 --> 27:24.720
แปลกเหรอ เปล่า

27:26.440 --> 27:28.000
ฉันรู้สึกดีมาก

27:28.360 --> 27:29.440
อยู่ตรงนี้ ในชนบท

27:30.640 --> 27:31.600
และอยู่นอกคุก

27:33.440 --> 27:36.240
ฉันพอจะคู่ควรกับความสุขสบายมั้ย

27:36.320 --> 27:38.000
- ชีวิตเราดีแล้ว พ่อ
- ใช่

27:38.200 --> 27:40.680
และจะยิ่งดีขึ้นเรื่อยๆ ตอนเราไปจากที่นี่

27:42.200 --> 27:44.000
ช่างมาเซราติแล้วก็ยิมมัน

27:44.600 --> 27:46.080
เราจะทำอะไรรู้มั้ย

27:47.960 --> 27:49.320
เราจะซื้อเกาะสักแห่ง

27:50.480 --> 27:53.240
พ่อจะได้นอนแก้ผ้าอาบแดดใต้ต้นปาล์ม

27:54.120 --> 27:56.400
พักกระท่อมแยกกันคนละหลังนะ

27:56.480 --> 27:58.760
ไม่นอนด้วยกันแล้ว เพราะพ่อกรนดังชะมัด

27:59.280 --> 28:01.120
- อะไรกัน ฉันเปล่านะ
- พ่อ

28:01.200 --> 28:03.760
พ่อกรนสนั่นเลยจะบอกให้

28:04.560 --> 28:06.360
- ฉันเปล่ากรน
- พ่อกรนหนักมาก

28:06.440 --> 28:08.880
- ฉันเปล่ากรน
- พ่อส่งเสียงเหมือนทรอมโบนเลย

28:10.240 --> 28:11.080
แบบนี้นะ

28:14.200 --> 28:15.040
พักสักหน่อย

28:21.440 --> 28:22.520
เราจะให้เขาพัก

28:25.120 --> 28:26.360
ไปจัดการห้องน้ำซะ

28:28.280 --> 28:30.680
แล้วไปผลัดเวรกับเฮลซิงกิเฝ้าตัวประกัน

28:58.520 --> 28:59.360
สวัสดี

29:00.680 --> 29:01.920
ขอโทษนะ ฉันเบลอมาก

29:02.000 --> 29:05.360
ไม่เลย ไม่เป็นไรครับ
อีกอย่างผมว่าคงไม่มีใครโทรหาผม

29:06.680 --> 29:08.320
ดูสิ ไม่มีสักข้อความ เห็นมั้ย

29:08.400 --> 29:09.800
ไม่มีเลย

29:12.760 --> 29:14.760
ขอโทษนะ ไม่ใช่เรื่องของผม แต่ว่า...

29:14.840 --> 29:17.800
ลูกสาวของคุณไม่เป็นอะไรนะ

29:21.640 --> 29:24.560
ฉันขโมยโทรศัพท์ของคุณ ค้นตัวคุณ
เกือบจับคุณ...

29:24.640 --> 29:26.360
แล้วคุณยังเป็นห่วงฉันอีกเหรอ

29:27.280 --> 29:31.320
ฟังนะ คุณไม่ได้ตั้งใจเอาโทรศัพท์ไปหรอก

29:31.800 --> 29:33.640
คุณแค่กำลังตกใจกลัว

29:34.680 --> 29:35.880
ส่วนที่ค้นตัว...

29:36.960 --> 29:39.160
มันสนุกดี จะว่าไงดีล่ะ ผมว่ามันน่าตื่นเต้น

29:39.240 --> 29:40.480
เครื่องอัดเสียงอยู่ไหน

29:40.560 --> 29:42.040
แล้วจับแขนผมแบบนั้น

29:42.120 --> 29:43.400
ฉันขอโทษจริงๆ

29:43.880 --> 29:46.160
- อันโตนิโอตกใจมากเลย
- ฉันขอโทษ

29:46.240 --> 29:49.040
แต่พอคุณชวนผมไปที่อื่น เราก็หายกัน

29:51.520 --> 29:53.400
ทุกอย่างเรียบร้อยค่ะ ขอบคุณ

29:53.480 --> 29:55.680
- ดี
- ผมดีใจนะ

29:55.760 --> 29:57.440
เรากังวลหลายเรื่องมาก...

29:57.520 --> 30:00.000
ซึ่งเราไม่ควรนะ สุดท้ายแล้ว...

30:00.080 --> 30:02.400
จริงๆ แล้วไม่เรียบร้อยหรอก

30:04.400 --> 30:06.440
ทุกอย่างแย่มาก

30:07.120 --> 30:10.320
เลวร้าย น่าอายที่สุด

30:13.960 --> 30:15.160
ผมขอโทษ แต่ผม...

30:15.640 --> 30:16.560
ผม...

30:17.400 --> 30:20.040
เหตุฉุกเฉินที่ว่านั่นคือ...

30:21.440 --> 30:24.080
สามีเก่าของฉันเอาตัวลูกสาวไป

30:24.760 --> 30:27.240
ฉันขอศาลสั่งห้ามเขาเข้าใกล้
เพราะทำร้ายร่างกาย

30:29.480 --> 30:30.320
ขอบคุณ

30:34.800 --> 30:35.640
ขอบคุณ

31:00.160 --> 31:01.520
ผมเอาของมาช่วยคุณ

31:02.840 --> 31:04.680
- เจ็บมากมั้ย
- นิดหน่อย

31:05.080 --> 31:06.800
เปลี่ยนสายรัดห้ามเลือดหน่อยนะ

31:07.480 --> 31:09.160
ก็ได้

31:10.120 --> 31:10.960
มาเถอะ

31:15.520 --> 31:16.800
บางทีคุณควร...

31:18.280 --> 31:19.720
ก็ได้

31:21.840 --> 31:22.680
คุณจะให้ช่วยมั้ย

31:30.720 --> 31:31.600
ช้าๆ

31:37.720 --> 31:38.560
นั่นแหละ

31:43.480 --> 31:44.320
นั่นแหละ

31:47.960 --> 31:49.080
ได้แล้ว

31:53.680 --> 31:54.960
ระวังนะ

31:55.480 --> 31:56.600
นั่นแหละ

31:59.560 --> 32:00.400
ตายล่ะ

32:09.320 --> 32:10.840
เราควรเอากระสุนออก

32:12.320 --> 32:14.200
ไม่นะ ไม่

32:15.040 --> 32:16.640
มันมีกล้ามเนื้อกับกระดูก เราจะพลาด

32:16.720 --> 32:18.040
เราจะระวัง

32:18.120 --> 32:19.320
คุณจะเอามันออกยังไง

32:19.400 --> 32:21.600
- ผมจะใช้นี่...
- คุณใช้อันนั้นไม่ได้

32:22.160 --> 32:23.400
เอาออกจะดีกว่านะ

32:23.480 --> 32:26.760
ไม่ บางคนมีกระสุนฝังอยู่แล้วไม่เป็นไร
ฉันเคยเห็นในทีวี

32:27.240 --> 32:29.040
เศษแก้วอะไรพวกนั้นด้วย ไม่เป็นไร

32:29.120 --> 32:30.160
เอาล่ะๆ

32:30.680 --> 32:31.520
เราจะปล่อยไว้

32:32.160 --> 32:34.880
เราห้ามเลือดกันก่อนแล้วค่อยว่ากันนะ โอเคมั้ย

32:35.400 --> 32:36.240
ได้

32:42.240 --> 32:43.160
นั่นแหละ

32:45.560 --> 32:46.720
ไม่เป็นไรๆ

32:48.080 --> 32:50.800
เสร็จแล้วๆ

33:02.360 --> 33:04.000
เหมือนสมัยเราเป็นเด็กเลย...

33:04.520 --> 33:06.720
เล่นบทหมอ

33:13.160 --> 33:14.000
เรียบร้อย

34:11.640 --> 34:14.800
ผมมียาแก้อักเสบเยอะเลย

34:15.760 --> 34:18.240
ยาแก้ปวด ยาคลายกล้ามเนื้อ มีครบ

34:18.320 --> 34:19.320
มันใช้ได้เหรอ

34:20.400 --> 34:22.120
มันจะมีผลข้างเคียงอะไรมั้ย

34:23.520 --> 34:26.680
จะมีผลข้างเคียงยิ่งกว่าแผลถูกยิงเหรอ
ผมว่าไม่มีนะ

34:31.080 --> 34:32.080
ฉันหมายถึงเด็ก

34:34.360 --> 34:36.520
จริงด้วย

34:37.440 --> 34:41.000
ก็ได้ ผมจะอ่านฉลากยาแล้วเราค่อยตัดสินใจ...

34:49.000 --> 34:53.320
ว่าไงนะ "อ่านฉลากนี้อย่างละเอียดก่อนใช้

34:53.720 --> 34:56.600
เก็บฉลากนี้ไว้เผื่อคุณอ่านอีกครั้ง

35:00.760 --> 35:03.200
ถ้าคุณมีข้อสงสัยให้ถามแพทย์...

35:03.280 --> 35:05.360
หรือเภสัชกร ตัวยานี้คือ..."

35:50.720 --> 35:51.560
ให้ตายสิ

36:22.000 --> 36:22.840
ไม่

36:30.800 --> 36:32.760
คุณมีบะหมี่อีกมั้ย

36:38.560 --> 36:40.480
บะหมี่ไม่มี ผมมีข้าว

36:42.480 --> 36:43.600
อะไรก็ได้

36:50.920 --> 36:51.760
มอสโก

36:56.400 --> 36:57.840
มอสโกๆ

36:58.320 --> 36:59.720
นายจะทำอะไร

37:01.000 --> 37:02.400
นายจะทำอะไร

37:02.680 --> 37:05.200
เกิดอะไรขึ้น

37:05.280 --> 37:06.920
- ฉันไม่รู้
- อย่าเปิดประตู

37:07.560 --> 37:08.960
มอสโก

37:11.480 --> 37:13.120
ประตูกำลังเปิด

37:13.200 --> 37:14.040
เตรียมพร้อม

37:14.120 --> 37:15.440
ไปๆๆ

37:15.520 --> 37:16.680
ไปที่ทางเข้าด้านหน้า

37:19.400 --> 37:20.480
หยุดนะ

37:21.320 --> 37:22.200
พลซุ่มยิง

37:22.280 --> 37:23.360
อัลฟาวัน เตรียมพร้อม

37:23.640 --> 37:25.440
อัลฟาทู เตรียมพร้อม

37:27.400 --> 37:28.600
ทุกคนหมอบลง

37:29.440 --> 37:30.280
หมอบลง

37:32.520 --> 37:34.280
ผมเห็นเป้าชัดเจน รอผมนับ...

37:34.360 --> 37:35.440
- สาม สอง หนึ่ง
- พ่อ

37:36.040 --> 37:38.120
ปิดหน้าสิ ปิดหน้า

37:38.200 --> 37:40.000
- เขาไม่ใส่หน้ากาก
- สู้กันอยู่ด้วย

37:40.080 --> 37:42.120
- ไม่นะ พ่อ
- ฉันต้องออกไป

37:42.200 --> 37:44.320
- บันทึกภาพไว้
- ผมไม่เห็นหน้าของพวกเขา

37:44.400 --> 37:46.240
- ฉันต้องออกไป
- เพื่ออะไร

37:47.040 --> 37:49.040
รอฟังคำสั่ง

37:49.120 --> 37:52.600
พ่อผิดเอง แกไม่ควรอยู่ที่นี่ แกไม่น่าต้องฆ่าใคร

37:53.120 --> 37:54.840
- รอฟังคำสั่ง
- พร้อมยิงครับ

37:57.600 --> 37:59.440
- ปล่อยฉันออกไป
- พ่อจะมอบตัว

37:59.960 --> 38:01.120
แล้วไปติดคุกเหรอ

38:01.200 --> 38:02.760
เราไม่รู้ว่าทะเลาะกันหรือเปล่า

38:02.840 --> 38:03.840
เรารอคำสั่งอยู่ครับ

38:05.680 --> 38:07.440
- ฉันต้องออกไป
- ผมไม่ได้ฆ่าเธอ

38:09.560 --> 38:11.040
- ฉันต้องออกไป
- ผมไม่ได้ฆ่าเธอ

38:11.680 --> 38:12.960
ผมซ่อนเธอไว้

38:17.240 --> 38:19.400
ประตูกำลังจะปิดครับ ท่าน อีกสามวินาที

38:20.400 --> 38:21.360
ไม่มีใครยิง

38:25.600 --> 38:26.680
บ้าเอ๊ย

38:29.680 --> 38:31.320
เราจะออกไปแน่ พ่อ

38:31.840 --> 38:33.520
เราจะได้สูดอากาศข้างนอกแน่

38:33.600 --> 38:34.680
- ฉันต้องการอากาศ
- ครับ

38:43.360 --> 38:45.120
ผมเสียใจที่คุณต้องเจอ...

38:48.120 --> 38:49.400
เจออะไรที่...

38:50.320 --> 38:54.520
ซึ่งมัน... ถ้ามีอะไรที่ผมช่วยได้

38:55.560 --> 39:00.280
ให้เบอร์คุณ เป็นบอดีการ์ดใส่แว่นดำ

39:02.920 --> 39:04.880
ขอโทษด้วย ผมไม่ควรเล่นมุก

39:04.960 --> 39:07.440
- ไม่ๆ ไม่เป็นไร
- ผมขอโทษ

39:07.520 --> 39:10.680
ผมมองคุณแล้วมันไม่มีเหตุผลเลย

39:10.840 --> 39:13.200
คุณไม่เหมือนสิ่งที่ผมนึกถึงเลย...

39:13.480 --> 39:16.560
อะไรเหรอ ผู้หญิงที่ถูกทำร้ายเหรอ

39:20.120 --> 39:21.280
เพราะฉันมีปืนเหรอ

39:24.000 --> 39:29.280
ความจริงแล้ว มันไม่ได้เริ่มที่การตบตี

39:30.640 --> 39:33.920
ถ้าเป็นแบบนั้น
คงไม่มีใครคบกับผู้ชายใช้ความรุนแรง

39:36.320 --> 39:39.400
มันตรงกันข้ามเลย

39:40.440 --> 39:44.240
คุณหลงรักผู้ชายฉลาดและมีเสน่ห์

39:45.160 --> 39:47.400
คนที่ทำให้คุณรู้สึกว่าตัวเองสำคัญที่สุด

39:48.320 --> 39:53.360
แล้วพอเขาขอให้คุณ
เปลี่ยนรูปโปรไฟล์เป็นรูปลูกสาว...

39:53.760 --> 39:55.320
คุณก็คิดว่ามันน่ารัก

39:56.960 --> 40:00.520
แล้วพอเขาบอกคุณ
ว่าอย่าใส่กระโปรงสั้นไปทำงาน...

40:00.800 --> 40:05.480
คุณก็คิดว่าฉันคือผู้หญิง
ที่ทำงานในโลกของผู้ชายนี่นา

40:06.080 --> 40:08.520
เขาช่างปกป้องฉันจริงๆ

40:11.120 --> 40:15.120
แล้วต่อมาวันหนึ่ง เขาก็ตะโกนใส่คุณ

40:16.320 --> 40:19.640
- คุณไม่ต้องบอกผมก็ได้
- ต้องสิ ฉันต้องบอก

40:21.000 --> 40:21.840
ฟังนะ

40:23.200 --> 40:25.320
มันเหมือนการก้าวลงทีละขั้น

40:25.560 --> 40:29.720
เหมือนในหนังสยองขวัญ
เวลามีคนเดินลงชั้นใต้ดิน...

40:30.000 --> 40:35.720
แล้วคนดูก็จะคิดว่า
อย่าลงไปนะ แต่คุณก็ยังเดินลงไป

40:38.040 --> 40:39.560
นั่นคือครั้งแรกที่ฉันโดนซ้อม

40:41.640 --> 40:43.920
แล้วก็ครั้งที่สองและสาม

40:46.600 --> 40:47.600
แล้วเราก็หย่ากัน

40:52.400 --> 40:53.480
คุณไม่ได้แจ้งความเหรอ

40:55.600 --> 40:57.960
เปล่า เขาเคยเป็นตำรวจ

40:58.600 --> 41:01.440
ตำรวจยอดนิยมประจำเขต

41:01.920 --> 41:03.680
ส่วนฉันก็แค่อยากให้เขาไป

41:06.240 --> 41:07.360
ฉันว่าคงเพราะ...

41:08.680 --> 41:11.480
ฉันอายนะที่ต้องนั่งคุยกับเจ้านาย...

41:12.040 --> 41:15.760
แล้วเล่าเรื่องน่าอายให้เขาฟังตลอดปีครึ่ง

41:18.120 --> 41:20.640
ฉันมีปืนเอชแอนด์เคเก้ามม. ในลิ้นชัก

41:20.720 --> 41:24.720
แต่ความจริงคือฉันไม่รู้วิธีดูแลตัวเองหรอก

41:26.400 --> 41:27.440
อย่าพูดแบบนั้นเลย

41:28.680 --> 41:33.320
แต่ปัญหาจริงๆ ตามมาหลังจากนั้นไม่กี่เดือน

41:35.240 --> 41:37.880
เพราะน้องสาวของฉันไปหลงรักเขา

41:43.120 --> 41:46.720
แล้วพวกเขาก็เริ่มคบและเดินทางท่องเที่ยวกัน

41:48.320 --> 41:49.600
แล้วฉันก็แจ้งความจับเขา

41:51.120 --> 41:52.280
สายไปและไม่มีหลักฐาน

41:57.520 --> 41:59.720
ฉันไม่อยากให้น้องสาวตกนรกแบบนั้น

42:01.040 --> 42:02.000
จริงมั้ย

42:04.040 --> 42:06.760
แต่แน่นอน ฉันเลยดูเหมือน...

42:06.840 --> 42:09.440
ผู้หญิงโรคจิตขี้หึงที่ใส่ร้ายคนอื่น

42:11.840 --> 42:16.480
ตำรวจที่ไม่แจ้งความจับเขา
จนเขาไปคบน้องสาวของตัวเอง

42:17.320 --> 42:19.920
แต่ราเกล ตำรวจ...

42:20.600 --> 42:23.520
หรือผู้พิพากษาต้องเชื่อคุณ ไม่มีทางที่จะไม่เชื่อ

42:24.840 --> 42:28.400
ราเกล ผมรู้ว่าคุณสิ้นหวัง
ต้องมีใครสักคนที่ช่วยได้

42:28.480 --> 42:30.520
- ใครล่ะ ใครจะช่วยฉันได้
- ผม

42:34.040 --> 42:37.880
ผมขอโทษ ผมไม่รู้จะทำยังไง แต่ว่า...

42:42.000 --> 42:42.840
ขอบคุณ

42:47.040 --> 42:47.960
ราเกล

42:49.960 --> 42:50.880
- ราเกล
- อังเกล

42:51.520 --> 42:55.240
มีความเคลื่อนไหว
ประตูเปิดแวบหนึ่ง พวกเขาทะเลาะกัน

42:55.560 --> 42:57.320
- เราคิดว่าเป็นตัวประกัน
- ไปเร็ว

43:12.960 --> 43:15.520
ฟังนะ ผมอยากให้รู้ว่านี่ไม่ได้ขู่

43:16.240 --> 43:18.840
ผมจะขอร้องเป็นการส่วนตัว ไม่ใช่ในฐานะผู้ร้าย

43:19.880 --> 43:21.880
ผมอยากให้ทุกคนใส่หน้ากากและใส่ฮูด

43:22.360 --> 43:24.960
และออกไปที่หลังคาโดยห้ามทำอะไรโง่ๆ

43:25.480 --> 43:29.360
แค่สิบนาทีนะ เข้าใจมั้ย
ออกไปสูดอากาศแล้วกลับเข้ามา

43:29.840 --> 43:30.680
ตกลงมั้ย

43:33.400 --> 43:34.400
คุณต้องการอะไร

43:34.880 --> 43:36.280
เบนความสนใจของตำรวจเหรอ

43:36.360 --> 43:40.360
พวกเขามีเรื่องวุ่นพอแล้ว
คุณเลิกทำให้ทุกคนตื่นกลัวน่า

43:41.400 --> 43:42.480
เหยื่อล่อ

43:43.360 --> 43:44.800
พวกนั้นอยากให้เราเป็นเหยื่อ

43:44.880 --> 43:45.800
คุณหมายถึงอะไร

43:45.880 --> 43:48.280
พวกเขาคิดจะโยนเราเข้าปากสิงโตแล้วเผ่น

43:48.800 --> 43:50.400
เราให้ออกไปเพราะเห็นใจ

43:52.640 --> 43:56.280
เพื่อนของเราคนหนึ่งต้องการสูดอากาศ
และผมจะไม่บอกซ้ำนะ

44:04.000 --> 44:05.560
เราอยู่ในโลกแบบไหนกัน

44:06.520 --> 44:08.560
ไม่มีใครเต็มใจทำเพื่อคนอื่นเลย

44:09.240 --> 44:13.400
เพื่อนของเรากำลังป่วยเพราะตกใจ
แล้วคุณคิดแต่เรื่องเหยื่อล่อนั่นอยู่ได้

44:14.640 --> 44:15.680
ทุกอย่างเรียบร้อยดี

44:16.440 --> 44:19.000
ทุกอย่างเรียบร้อยเพราะผมจะออกไปกับทุกคน

44:19.840 --> 44:21.280
ทำไมเขาตกใจล่ะ

44:22.320 --> 44:24.120
เพราะเสียงปืนสองนัดนั่นใช่มั้ย

44:24.360 --> 44:27.440
เพราะเสียงปืนบ้านั่น คุณฆ่าใครไปแล้วเหรอ

44:29.720 --> 44:30.840
อาร์ตูโร อ้าปากของนาย

44:33.840 --> 44:35.400
อาร์ตูโร อ้าปากของนายสิวะ

44:36.200 --> 44:37.200
อ้าปาก

44:39.160 --> 44:42.440
ทีนี้ยกมือซ้าย ถ้านายจะกวนโมโหฉันต่อ

44:43.080 --> 44:45.920
ถ้านายจะหุบปาก ให้ยกมือขวา

44:51.520 --> 44:55.080
- ดี
- เดนเวอร์ มานี่

44:55.840 --> 44:56.680
มานี่

45:00.960 --> 45:02.800
เลิกล้อเล่นน่า

45:04.800 --> 45:07.080
- นั่นไม่ใช่ตัวประกัน
- ทำไมคุณพูดแบบนั้น

45:08.360 --> 45:10.120
เพราะถ้าพวกเขาไม่ใช่นักบุญ

45:10.200 --> 45:13.080
พวกเขาคงไม่ยอมปล่อยให้สองคนนี้
มาถึงประตูโดยไม่ยิง

45:13.960 --> 45:15.160
เขาอยากมอบตัว

45:19.640 --> 45:20.600
ถึงแล้ว พ่อ

45:22.080 --> 45:22.920
สูดอากาศหน่อย

45:26.160 --> 45:27.720
แกไม่ต้องทำแบบนี้เพื่อพ่อก็ได้

45:29.920 --> 45:31.720
ผมจำได้ตอนแม่ทิ้งไป

45:33.040 --> 45:34.240
พ่อก็หายใจไม่ออก

45:35.560 --> 45:37.840
พ่อจะออกไปที่เฉลียงทุกคืน

45:38.440 --> 45:40.560
เพราะงั้นพ่อต้องออกไป

45:40.960 --> 45:43.720
พ่อต้องสูดอากาศ
เราจะกลับเข้าไปเมื่อพ่อรู้สึกดีขึ้น

45:43.800 --> 45:46.160
ทุกคนใส่หน้ากากและใส่ฮูด

45:46.240 --> 45:47.560
อาร์ตูโร นายมาอยู่ข้างฉัน

46:00.040 --> 46:02.480
คอนดอร์ทรีแจ้งศูนย์บัญชาการ มีการเคลื่อนไหว

46:03.720 --> 46:06.640
- ซัวเรส เตรียมพลซุ่มยิง
- พวกเขาอยู่บนหลังคาแล้ว

46:06.720 --> 46:08.960
- กลุ่มใหญ่เลย
- คอนดอร์วัน รอฟังคำสั่ง

46:09.040 --> 46:11.560
เราเห็นชัดเจน พวกเขากำลังเดิน

46:14.760 --> 46:16.520
พ่อ ทำใจให้สบาย

46:16.680 --> 46:19.000
ดูสิวันนี้อากาศดีนะ

46:19.120 --> 46:19.960
ใช่

46:20.080 --> 46:22.480
ดูดวงอาทิตย์สิ หายใจเข้าและผ่อนคลายไว้

46:23.560 --> 46:25.640
นั่นเป็นกลุ่มใหญ่ พวกเขายังเดินต่อ

46:25.720 --> 46:27.040
พวกเขาเดินไปที่ริมตึก

46:31.160 --> 46:34.000
- ว่าไง
- ทำไมขึ้นไปบนหลังคา

46:34.520 --> 46:37.480
มอสโกออกไปสูดอากาศ
กับตัวประกันที่ถือปืนปลอม

46:38.000 --> 46:40.480
อย่างที่นายรู้ดีนะ...

46:41.000 --> 46:42.840
ฉันคงไม่มีวันยอมแน่

46:43.160 --> 46:46.040
แต่เพื่อนร่วมทีมบอกว่าความคิดเข้าท่า

46:47.240 --> 46:48.720
ฉันไม่อยากให้ทำตามอำเภอใจอีก

46:49.320 --> 46:50.520
คอยแจ้งฉันด้วย

46:51.200 --> 46:53.720
พวกเขายังเดินต่อไป พวกเขามาถึงริมตึกแล้ว

46:53.800 --> 46:55.560
ถ้าพวกนายไม่คิดดีๆ...

46:55.640 --> 46:58.400
พวกนายลืมเรื่องเงินไปเลย
เรื่องอากาปุลโกและมีลูกด้วย

46:58.480 --> 46:59.800
เพราะพวกนายจะทำพังหมด

47:01.360 --> 47:02.840
พวกนายต้องทำแค่อย่างเดียว

47:03.560 --> 47:04.720
คือการเป็นมืออาชีพ

47:07.760 --> 47:09.400
แล้วนี่ดูไม่เป็นมืออาชีพเหรอ

47:12.040 --> 47:14.000
- สวยมาก
- ไม่ ไม่ใช่แค่สวย

47:14.760 --> 47:17.640
มันยังดีกว่าอันที่ธนาคารทำเสียอีก

47:18.160 --> 47:19.640
นายตามรอยเงินนี่ไม่ได้ด้วย

47:20.760 --> 47:22.200
นี่มันคือผลงานศิลปะ

47:23.840 --> 47:26.520
- แล้วรู้มั้ยว่าทำไม
- ช่วยบอกหน่อยสิ ไนโรบี

47:31.200 --> 47:33.800
เพราะฉันค่อยๆ ใช้เวลา

47:35.960 --> 47:37.280
ฉันคือมืออาชีพ

47:38.400 --> 47:42.280
ที่ฉันไม่รู้คือนายจะทำยังไง
ถ้าพ่อนายกลัวมากระหว่างทำงาน

47:43.080 --> 47:44.440
เป็นโจรแทนทำหน้าที่ลูกเหรอ

47:45.840 --> 47:46.680
ว่าไง เบอร์ลิน

47:47.680 --> 47:48.760
แทนที่จะเป็นคนเหรอ

47:52.960 --> 47:54.960
บางทีคนสารเลวแบบนายคงง่าย

47:56.160 --> 47:58.160
แต่ฉัน... คงไม่รู้แน่

48:05.520 --> 48:07.640
- แกไม่ได้ฆ่าผู้หญิงนั่นเหรอ
- เปล่า

48:08.200 --> 48:09.440
- บอกความจริงมา
- เปล่า

48:12.520 --> 48:13.840
เบอร์ลินเจอโทรศัพท์

48:15.160 --> 48:18.960
เขาสั่งให้ผมฆ่าเธอ ผมเลยต้องยิงเธอ
ผมไม่มีทางเลือก

48:20.200 --> 48:22.040
คุณกำลังพูดถึงโมนิกา

48:22.120 --> 48:23.800
- คุณทำอะไรเธอ
- ถอยไป

48:23.880 --> 48:26.000
นี่ไม่ใช่การโทรมาทักทายนะ ศาสตราจารย์

48:26.720 --> 48:30.080
ถ้าคุณอยากให้ฉันตรงไปตรงมา
คุณก็ควรทำแบบเดียวกัน

48:31.040 --> 48:33.320
ทุกคนมีสิทธิ์เหยียดแข้งขานะ สารวัตร

48:34.200 --> 48:37.560
คุณไม่คิดเหรอว่าผมใจดี
ที่ปล่อยตัวประกันสูดอากาศบ้าง

48:38.680 --> 48:41.600
ผมไม่อยากทำร้ายหรือทำให้พวกเขากลัว

48:42.440 --> 48:44.600
ผมอยากคืนพวกเขาอย่างปลอดภัยไร้อันตราย

48:45.720 --> 48:47.280
ทันทีที่ผมได้สิ่งที่ต้องการ

48:50.760 --> 48:51.800
เท่านั้นเอง

48:51.880 --> 48:53.800
พวกเขามีอาวุธ ขอย้ำ หาที่กำบัง

48:53.880 --> 48:55.120
ทุกคนหาที่กำบัง

48:55.200 --> 48:56.160
กำลังรอรับคำสั่ง

48:56.240 --> 48:57.520
คุณทำอะไรไป

48:57.600 --> 48:59.200
โมนิกาอยู่ไหน

49:00.920 --> 49:02.040
เกิดเรื่องบางอย่าง

49:02.400 --> 49:03.800
กำลังรอฟังคำสั่ง

49:03.880 --> 49:05.880
นายฆ่าโมนิกา บ้าเอ๊ย

49:05.960 --> 49:07.120
เธอบริสุทธิ์นะ

49:07.200 --> 49:08.960
คอนดอร์วัน ผมมองเห็นชัด

49:09.040 --> 49:10.040
กำลังรอฟังคำสั่ง

49:10.120 --> 49:11.560
- คุกเข่าลง
- อะไรนะ

49:11.640 --> 49:12.800
เธอกำลังท้องนะ

49:12.880 --> 49:13.960
บ้าเอ๊ย พลซุ่มยิง

49:14.040 --> 49:16.200
ทำให้คิดว่าเราเป็นตัวประกัน ยกมือ

49:16.280 --> 49:18.080
อย่ามาล้อผมเล่นนะ ลุกขึ้น

49:18.160 --> 49:19.480
ผมกำลังพูดกับคุณอยู่นะ

49:19.560 --> 49:22.000
เกิดอะไรสักอย่าง พวกเขากำลังคุกเข่า

49:22.080 --> 49:23.920
พวกนั้นจะฆ่าตัวประกัน

49:24.000 --> 49:24.840
ผมต้องการคำสั่ง

49:25.480 --> 49:28.480
มีพลซุ่มยิง

49:33.480 --> 49:34.760
มีการเคลื่อนไหว

49:34.840 --> 49:36.920
คอนดอร์ทรีพูด ดาลีคนหนึ่งกำลังเล็งปืน

49:37.440 --> 49:39.000
ผมเห็นเขาชัดเจน

49:39.600 --> 49:40.840
กำลังรอฟังคำสั่ง

49:41.280 --> 49:42.360
ผมต้องการคำอนุมัติ

49:42.840 --> 49:45.200
พวกเขายังคุกเข่าครับ ท่าน กำลังรอฟังคำสั่ง

49:45.280 --> 49:48.000
พวกเขาวิ่งหนีแล้ว พวกเขาจะโดนฆ่านะ

49:48.080 --> 49:50.640
ผมเห็นคนร้ายหนึ่งรายชัดเจน

49:50.720 --> 49:53.120
- มีพลซุ่มยิง
- คุกเข่า

49:53.200 --> 49:55.280
- พวกเขากำลังเล็งปืนใส่กัน
- สั่งการเถอะ

49:55.360 --> 49:57.360
พวกเขาจะถูกฆ่านะครับ ท่าน

49:57.440 --> 49:59.400
ขอคำอนุมัติ

49:59.480 --> 50:01.320
พวกเขาจะถูกฆ่านะ

50:02.120 --> 50:03.120
ปฏิบัติ

50:03.640 --> 50:05.320
คอนดอร์ทรี ยิงได้

50:05.400 --> 50:06.440
ข้างหลังนาย

50:19.400 --> 50:21.360
เป้าหมายล้มลงแล้วครับ ท่าน

50:21.880 --> 50:24.040
เป้าหมายล้มลง เราเห็นตัวแล้ว

50:24.120 --> 50:26.040
บ้าเอ๊ย เขาคือผู้อำนวยการโรงกษาปณ์

50:26.120 --> 50:28.280
อาร์ตูโร โรมัน หยุดยิง

50:28.360 --> 50:29.720
คอนดอร์ทรี หยุดยิง

50:30.120 --> 50:32.320
แจ้งทุกหน่วย

50:35.280 --> 50:36.640
เรายิงตัวประกัน