WEBVTT 00:00:08.880 --> 00:00:10.440 align:center พวกเขาจะฆ่าคุณอยู่แล้ว นังบ้า 00:00:11.800 --> 00:00:13.200 align:center ยังไงคุณก็ต้องตาย 00:00:16.480 --> 00:00:17.320 align:center บ้าเอ๊ย 00:00:18.800 --> 00:00:20.000 align:center เอาล่ะๆ 00:00:21.480 --> 00:00:22.320 align:center ฉันทำได้สิ 00:00:30.360 --> 00:00:31.360 align:center คุกเข่าลง 00:00:33.000 --> 00:00:33.960 align:center ไม่นะ ไม่ 00:00:34.440 --> 00:00:37.200 align:center (วันเสาร์ เวลา 12.30 น.) 00:00:38.360 --> 00:00:39.200 align:center อย่ามองผม 00:00:42.040 --> 00:00:43.080 align:center อย่ามองผม 00:00:43.600 --> 00:00:45.480 align:center - อย่าฆ่าฉันเลย - อย่ามองหน้าผม 00:00:45.560 --> 00:00:47.240 align:center อย่ามองหน้าผมสิวะ 00:01:02.560 --> 00:01:03.600 align:center หุบปาก 00:01:03.680 --> 00:01:06.120 align:center (ยี่สิบหกชั่วโมงของการปล้น) 00:01:06.200 --> 00:01:07.320 align:center มีอะไรกัน 00:01:07.400 --> 00:01:08.960 align:center เฉยไว้ บ้าเอ๊ย 00:01:09.040 --> 00:01:11.560 align:center อยู่เฉยๆ ใจเย็นๆ... 00:01:11.640 --> 00:01:12.840 align:center ไม่งั้นเราจะตายกันหมด 00:01:12.920 --> 00:01:14.720 align:center มีความกล้าหน่อย 00:01:34.960 --> 00:01:35.880 align:center ขอบคุณ 00:01:36.400 --> 00:01:39.680 align:center - หุบปากๆ - ขอบคุณ 00:01:39.760 --> 00:01:42.480 align:center บอกพวกเขาว่าคุณฆ่าฉันแล้ว เอาศพไปทิ้ง ฉันจะไปซ่อน 00:01:42.560 --> 00:01:44.640 align:center - คุณจะไปซ่อนที่ไหน - ในเซฟที่สอง 00:01:45.520 --> 00:01:48.440 align:center ฉันมีรหัสผ่าน ไม่มีใครเข้าไปได้ บอกไปนะว่าคุณฆ่าฉันแล้ว 00:01:48.680 --> 00:01:51.000 align:center - บอกไปว่าคุณฆ่าฉันแล้ว - มันไม่มีเลือด 00:01:51.320 --> 00:01:52.800 align:center ไม่มีแม้แต่หยดเดียว 00:01:52.880 --> 00:01:53.840 align:center ยิงฉันตรงนี้ 00:01:54.040 --> 00:01:55.920 align:center - ยิงฉันตรงนี้ - อย่าโง่น่า 00:01:56.000 --> 00:01:57.960 align:center ยิงฉันที่มือ 00:01:58.040 --> 00:01:58.920 align:center ที่ไหล่ก็ได้ 00:01:59.000 --> 00:02:01.040 align:center ที่ไหล่มันใกล้ปอดเกินไป 00:02:01.680 --> 00:02:02.520 align:center ผมทำไม่ได้ 00:02:02.920 --> 00:02:04.880 align:center ที่ต้นขาไง เลือดออกเยอะ ฉันเคยเห็น 00:02:04.960 --> 00:02:07.040 align:center น้องสาวฉันโดนแทงตรงนั้น เลือดออกเยอะเลย 00:02:07.120 --> 00:02:08.160 align:center ลงมือเลย มาสิๆ 00:02:12.000 --> 00:02:13.360 align:center กัดมือของผมได้นะ 00:02:29.920 --> 00:02:32.760 align:center ไม่เป็นไรๆ 00:02:33.240 --> 00:02:34.080 align:center ไม่เป็นไรๆ 00:03:03.920 --> 00:03:05.000 align:center สองนัด 00:03:07.200 --> 00:03:10.440 align:center นายเล็งพลาดหรือสาวผมบลอนด์ทำนายตื่นเต้น 00:03:11.640 --> 00:03:14.440 align:center มันไม่ง่ายนะ ถ้าเธออ้อนวอนว่าอย่าฆ่าเธอ 00:03:16.640 --> 00:03:17.800 align:center ทำไมนายไม่ฆ่าเธอเองล่ะ 00:03:21.520 --> 00:03:22.880 align:center นายนี่มันสารเลว 00:03:23.440 --> 00:03:25.840 align:center นายไม่อยากให้มือของนายเปื้อนเลือดเลยใช้ฉัน 00:03:27.360 --> 00:03:29.840 align:center ถ้านายแตะฉันอีก นายตายแน่ 00:03:34.440 --> 00:03:37.800 align:center มีเตาถ่านอยู่ใต้ดิน เอาเธอไปทิ้งในนั้น 00:03:40.600 --> 00:03:43.040 align:center แล้วหลังจากนั้น นายก็มาเก็บกวาดด้วย 00:05:14.600 --> 00:05:15.440 align:center พอลลา 00:05:17.360 --> 00:05:19.520 align:center พอลลาจ๊ะ หลานอยู่ไหน 00:05:19.600 --> 00:05:21.240 align:center พอลลาอยู่ไหน 00:05:22.160 --> 00:05:23.240 align:center พอลลาจ๊ะ 00:05:25.360 --> 00:05:26.200 align:center พอลลา 00:05:32.560 --> 00:05:34.360 align:center ฉันไม่ได้อยู่อัลมาซาน แต่อยู่มาดริด 00:05:35.520 --> 00:05:38.160 align:center รถเข้าเมืองคือสาย 21 00:05:39.400 --> 00:05:40.480 align:center ฉันมีลูกสาวสองคน... 00:05:40.560 --> 00:05:42.080 align:center กุญแจอยู่ที่ประตู... 00:05:42.160 --> 00:05:43.640 align:center ฉันอยู่กับราเกลและพอลลา 00:05:43.720 --> 00:05:45.120 align:center ฉันจะไม่มีวันจะไปที่บ้าน 00:05:45.200 --> 00:05:47.000 align:center ฉันมีลูกสาวสองคน 00:05:47.080 --> 00:05:48.760 align:center พอลลาเอาแต่ใจเสมอ 00:05:48.840 --> 00:05:51.520 align:center ศาลมีคำสั่งควบคุมไม่ให้พ่อของพอลลาเข้าใกล้ 00:05:52.160 --> 00:05:55.040 align:center ห้ามปล่อยพอลลาไปกับพ่อของแก 00:06:16.160 --> 00:06:17.000 align:center ครับ 00:06:17.960 --> 00:06:21.200 align:center ศาสตราจารย์ หมดเวลาแล้ว 00:06:21.880 --> 00:06:23.520 align:center ฉันอยากรู้ว่าคุณจะมอบตัวมั้ย 00:06:24.920 --> 00:06:27.240 align:center คุณชอบเล่นเกมอะไรสมัยเด็ก 00:06:32.520 --> 00:06:33.440 align:center กระโดดเชือก 00:06:34.480 --> 00:06:36.480 align:center ซ่อนหา ปาลูกดอก 00:06:38.440 --> 00:06:40.680 align:center เล่นตุ๊กตา ฉันเก่งเรื่องนั้น 00:06:41.160 --> 00:06:42.880 align:center ผมเคยเล่นเกมตำรวจจับผู้ร้าย 00:06:43.400 --> 00:06:44.240 align:center คุณรู้มั้ย 00:06:45.040 --> 00:06:48.320 align:center ตำรวจต้องจับคนอื่น ถ้าคุณถูกจับก็ออกจากเกม 00:06:49.120 --> 00:06:51.560 align:center แต่ผมไม่เคยเห็นว่ามีเด็กคนไหน... 00:06:52.800 --> 00:06:54.480 align:center ยอมแพ้ก่อนถูกจับ 00:06:55.320 --> 00:06:57.080 align:center เด็กๆ พวกนั้นที่สนามโรงเรียน... 00:06:57.480 --> 00:07:00.080 align:center ไม่ได้เสี่ยงติดคุกแปดถึง 16 ปีนี่ 00:07:00.720 --> 00:07:01.560 align:center ถูกของคุณ 00:07:02.040 --> 00:07:05.440 align:center คุณพูดถูกที่สุด นั่นแหละที่ผมบอกเพื่อนๆ 00:07:06.160 --> 00:07:07.480 align:center เราโหวตกัน แล้วคุณรู้มั้ย 00:07:09.240 --> 00:07:13.560 align:center เรามองโลกในแง่ดี ถึงที่สุดเราเลือกจะไม่ติดคุกเลย 00:07:19.880 --> 00:07:22.400 align:center สวัสดีค่ะ ราเกลพูด ฉันรับสายไม่ได้ในขณะนี้ 00:07:22.480 --> 00:07:24.920 align:center ถ้ามีเหตุฉุกเฉิน กรุณาฝากข้อความหลังเสียงสัญญาณ 00:07:26.320 --> 00:07:29.000 align:center หลายคนกำลังเดือดร้อนนะ คุณจะเอายังไง 00:07:29.640 --> 00:07:30.600 align:center หยิบปากกามาจดสิ 00:07:32.960 --> 00:07:34.120 align:center ผมต้องการรถบรรทุก 00:07:34.640 --> 00:07:36.920 align:center รถพ่วงสามเพลาขนาด 18 ตัน 00:07:37.160 --> 00:07:39.960 align:center รถบรรทุกแก๊สโพรเพนตามมาด้วย 00:07:40.040 --> 00:07:42.800 align:center และเรือมาไลกาติดธงชาติเซนต์ วินเซนต์ 00:07:43.000 --> 00:07:47.040 align:center คุ้นมั้ย คุณยึดไว้เมื่อแปดเดือนก่อน พร้อมโคเคน 2800 กิโลกรัม 00:07:47.520 --> 00:07:49.320 align:center มันอยู่ที่ฐานทัพในเฟร์รอล 00:07:49.840 --> 00:07:52.400 align:center การที่จะได้ตามที่คุณขอคงไม่ง่ายนะ 00:07:53.280 --> 00:07:56.120 align:center เพราะห่วงเรื่องความปลอดภัยและการขนส่ง... 00:07:57.640 --> 00:07:58.800 align:center ลองนึกดูนะ... 00:08:00.360 --> 00:08:01.760 align:center ตึกพังยับ 00:08:03.040 --> 00:08:04.920 align:center แล้วมีคนอยู่ในนั้น 67 คน 00:08:07.120 --> 00:08:09.200 align:center คุณคิดว่าสื่อจะยอม... 00:08:09.280 --> 00:08:11.600 align:center ช่วยชีวิตคนบริสุทธิ์มั้ย ฟังนะ สารวัตร 00:08:11.800 --> 00:08:12.800 align:center เราพูดกันตรงๆ เถอะ 00:08:13.720 --> 00:08:18.000 align:center คุณมีทางเลือกแค่สองทาง ไล่ล่าเราหรือช่วยชีวิตคน 00:08:18.080 --> 00:08:19.960 align:center แต่ผมเกรงว่าคุณทำสองอย่างไม่ได้ 00:08:21.040 --> 00:08:22.680 align:center คุณมีหนึ่งข้อความใหม่ 00:08:23.160 --> 00:08:24.840 align:center แม่ หนูเสร็จงานแล้ว หนูกำลังไป 00:08:25.400 --> 00:08:27.520 align:center โทรกลับ กดหนึ่ง 00:08:30.480 --> 00:08:31.640 align:center ผมจะสัญญากับคุณ 00:08:38.000 --> 00:08:40.960 align:center ถ้าคุณไม่ไล่ล่าเรา ผมจะคืนตัวประกันทั้ง 67 คนให้... 00:08:41.040 --> 00:08:42.280 align:center อย่างปลอดภัย 00:08:42.600 --> 00:08:44.520 align:center เมื่อเราเข้าน่านน้ำสากลแล้ว 00:08:44.600 --> 00:08:46.560 align:center ซึ่งผมขอย้ำว่าไม่ใช่ทางเลือกของผม 00:08:46.720 --> 00:08:49.000 align:center ผมเกลียดทะเล ปลาและทราย 00:08:50.240 --> 00:08:52.760 align:center แต่ชีวิตไม่มีทางออกง่ายๆ ให้คุณเสมอไป ถูกมั้ย 00:08:59.000 --> 00:09:01.880 align:center ฉันได้รับข้อความเสียงจากลูกสาวของฉันเมื่อเช้า 00:09:02.200 --> 00:09:05.600 align:center จากโทรศัพท์เครื่องนั้น ฉันเป็นแม่ของราเกล มูริลโยค่ะ 00:09:05.680 --> 00:09:07.240 align:center และฉันติดต่อเธอไม่ได้ 00:09:07.720 --> 00:09:10.480 align:center คุณรู้มั้ยคะว่าเธออยู่ไหน เรื่องฉุกเฉินค่ะ 00:09:14.200 --> 00:09:16.880 align:center เราจะเอารถบรรทุกขนพวกเขาออกมาจากที่ซ่อน 00:09:16.960 --> 00:09:18.560 align:center อยู่ในที่แจ้งคงจัดการง่ายกว่า 00:09:19.440 --> 00:09:21.480 align:center เราจะเตรียมแก๊สยาสลบไว้ในรถบรรทุก 00:09:21.560 --> 00:09:22.400 align:center พวกเขาจะไม่ออกมา 00:09:23.000 --> 00:09:23.840 align:center คุณรู้ได้ยังไง 00:09:24.360 --> 00:09:26.800 align:center พวกเขาเปิดเซฟ แต่พวกเขาไม่ได้ต้องการเงิน 00:09:28.400 --> 00:09:30.000 align:center พวกเขารอตำรวจ 00:09:32.400 --> 00:09:33.560 align:center พวกเขาเป็นฝ่ายเริ่มยิง 00:09:34.400 --> 00:09:38.240 align:center พวกเขายอมทิ้งถุงเงินสองใบง่ายๆ เงินกระจายเกลื่อนถนน 00:09:40.400 --> 00:09:42.400 align:center - แล้วยังไง - พวกเขาแกล้งทำเป็นติดกับ 00:09:42.480 --> 00:09:43.960 align:center เพื่อขอเวลาเจรจาสองวัน 00:09:44.480 --> 00:09:45.880 align:center แต่พวกเขาตั้งใจเข้าไป 00:09:45.960 --> 00:09:49.320 align:center พร้อมกับปืนกลบราวนิง ชุดมีฮูดสีแดง กับหน้ากากและความมุ่งมั่น 00:09:51.840 --> 00:09:54.400 align:center พวกเขาเปิดสัญญาณเตือนภัย หลังเข้าไปไม่กี่ชั่วโมง 00:09:54.480 --> 00:09:56.200 align:center ตอนที่พวกเขาเปิดเซฟ 00:09:56.720 --> 00:09:59.240 align:center พวกเขาใช้เงินในนั้นทำให้ดูเหมือนการปล้น 00:09:59.320 --> 00:10:00.280 align:center มันเป็นการจัดฉาก 00:10:00.360 --> 00:10:02.120 align:center ลูกสาวของทูตอยู่ในนั้น 00:10:02.200 --> 00:10:03.880 align:center เขาถึงได้ไม่ลังเล 00:10:04.080 --> 00:10:07.080 align:center เขามั่นใจเพราะแผนการเป็นตามคาด 00:10:07.160 --> 00:10:10.360 align:center แต่จะมีแผนไหนดีกว่า ปล้นเงินแปดล้านจากเซฟล่ะ 00:10:14.040 --> 00:10:16.400 align:center พวกเขากำลังพิมพ์เงินของตัวเอง 00:10:20.960 --> 00:10:21.800 align:center ตรงนี้เหรอ 00:10:21.880 --> 00:10:22.960 align:center ใช่ 00:10:23.040 --> 00:10:24.000 align:center ระวังนะ 00:10:30.200 --> 00:10:32.120 align:center - ทำไมมันไม่เปิดล่ะ - มีเลือดติด 00:10:33.200 --> 00:10:35.320 align:center - มันไม่รอเหมือนอีกห้องเหรอ - เปล่า 00:10:41.080 --> 00:10:42.480 align:center ไปกันเถอะ 00:11:07.000 --> 00:11:07.840 align:center ขอโทษครับ 00:11:09.200 --> 00:11:10.800 align:center - คุณห้ามเข้า - ผมมีสายเข้า... 00:11:10.880 --> 00:11:12.520 align:center ของสารวัตรมูริลโย ราเกล มูริลโย 00:11:13.440 --> 00:11:15.520 align:center - ได้สิ - เรื่องด่วนและส่วนตัวครับ 00:11:17.640 --> 00:11:19.640 align:center - นี่เป็นเหตุฉุกเฉิน - เข้ามา 00:11:23.640 --> 00:11:24.480 align:center กางแขนสิ 00:11:33.440 --> 00:11:34.480 align:center ตามผมมา 00:11:38.520 --> 00:11:40.400 align:center มีสายเข้าทางเครื่องทวนสัญญาณ 00:11:40.720 --> 00:11:41.600 align:center บันทึกเลย 00:11:43.560 --> 00:11:44.400 align:center กำลังบันทึกครับ 00:11:44.640 --> 00:11:46.760 align:center พลเรือนหนึ่งรายกำลังไปที่ศูนย์บัญชาการ 00:11:47.200 --> 00:11:49.360 align:center เขาอยากพบสารวัตร นี่เป็นเหตุฉุกเฉิน 00:11:52.560 --> 00:11:55.680 align:center ขอโทษนะ คุณตำรวจ แต่แม่ของคุณโทรเข้ามา 00:11:56.520 --> 00:11:58.800 align:center ผมว่าเพราะคุณใช้มือถือผมโทรหาท่าน โทษครับ 00:11:59.760 --> 00:12:01.840 align:center ผมว่าต้องเกี่ยวกับลูกสาวของคุณ 00:12:16.000 --> 00:12:17.480 align:center - ค่ะ - ลูกรัก 00:12:17.560 --> 00:12:18.640 align:center - แม่มีอะไร - ปิดซะ 00:12:18.720 --> 00:12:20.160 align:center ฟังนะ พอลลาไปกับพ่อของแก 00:12:20.240 --> 00:12:21.840 align:center - เขาพาไปกินมื้อเที่ยง - อะไร 00:12:21.920 --> 00:12:24.000 align:center - เขาว่าจะไปไม่นาน - แล้วแม่ทำอะไรอยู่ 00:12:24.080 --> 00:12:26.640 align:center - พวกเขายังไม่กลับมา - อัลแบร์โตฝ่าฝืนคำสั่งศาลนะ 00:12:26.760 --> 00:12:29.760 align:center เขาเจอพอลลาได้แค่เดือนละสองครั้ง และเขาเข้ามาในบ้านไม่ได้ 00:12:29.840 --> 00:12:32.040 align:center - แม่ไม่รู้จะพูดยังไง - หยุดการบันทึกสิ 00:12:32.120 --> 00:12:33.040 align:center หยุดไม่ได้ครับ 00:12:33.120 --> 00:12:34.680 align:center งั้นก็ปิดเลย 00:12:35.520 --> 00:12:37.640 align:center แม่ๆ พวกเขาออกไปเมื่อไหร่ 00:12:37.720 --> 00:12:39.120 align:center แม่คิดว่าสองชั่วโมงก่อนนะ 00:12:39.240 --> 00:12:40.600 align:center ตกลง รอหนูอยู่ตรงนั้น 00:12:41.600 --> 00:12:42.440 align:center (ตำรวจแห่งชาติ) 00:12:52.800 --> 00:12:54.880 align:center - พวกคุณจัดเต็มเลยนะ - อัลแมนซา 00:12:55.680 --> 00:12:57.240 align:center ช่วยไปส่งคุณคนนี้ด้วย 00:13:08.600 --> 00:13:12.280 align:center เสียงที่พวกคุณได้ยินมาจากการปะทะกับตำรวจ 00:13:14.080 --> 00:13:17.480 align:center เกิดจากตัวประกันรายหนึ่งที่ไม่ทำตามกฎของผม 00:13:18.240 --> 00:13:22.440 align:center และพยายามติดต่อหมายเลขนี้ 00:13:39.920 --> 00:13:41.120 align:center ซึ่งผมสงสัยว่า... 00:13:42.560 --> 00:13:45.760 align:center ถ้าผมมีโทรศัพท์ของคุณกัซตามบีด์ 00:13:47.680 --> 00:13:48.920 align:center แล้วเบอร์นี้ของใคร 00:13:51.520 --> 00:13:53.560 align:center มีใครจำเพลงเรียกเข้านี้ได้มั้ย 00:13:59.200 --> 00:14:00.040 align:center มีอะไรกัน 00:14:01.160 --> 00:14:02.000 align:center อะไรกัน 00:14:02.800 --> 00:14:06.120 align:center เราได้ยินเสียงปืนนะ ฉันถามว่าเกิดเรื่องบ้าอะไร 00:14:07.480 --> 00:14:08.560 align:center ไม่ใช่ตรงนี้ 00:14:09.440 --> 00:14:11.560 align:center เราบอกแล้วไงว่าจะไม่มีเหยื่อ 00:14:11.640 --> 00:14:13.800 align:center เธอมีโทรศัพท์ จะให้ฉันทำยังไง 00:14:13.880 --> 00:14:17.360 align:center ทำให้เธอกลัวสิ บ้าเอ๊ย ไม่ใช่ฆ่าเธอ ตัดหูของเธอออกเหมือนในหนังก็ได้ 00:14:17.440 --> 00:14:19.960 align:center ถ้าเธอบอกตำรวจว่าเราเป็นใคร อยู่ที่ไหน... 00:14:20.040 --> 00:14:22.000 align:center เธอคงเป็นฝ่ายตายไปแล้ว 00:14:23.120 --> 00:14:24.280 align:center แต่เธอยังมีหูอยู่ 00:14:25.680 --> 00:14:28.640 align:center - ใครยิงเธอ - เดนเวอร์ 00:14:30.880 --> 00:14:32.080 align:center เขาเลือดร้อนจะตาย 00:14:33.280 --> 00:14:36.200 align:center ศาสตราจารย์บอกแล้ว ว่าจะไม่มีการเสียเลือดสักหยด 00:14:36.280 --> 00:14:38.240 align:center มีการเปลี่ยนแปลงน่ะ... 00:14:38.760 --> 00:14:40.320 align:center เรื่องคนคุมตัวประกัน 00:14:42.400 --> 00:14:43.360 align:center เข้าใจมั้ย 00:14:44.600 --> 00:14:46.800 align:center อย่าประสาทเสียน่า สื่อเข้าข้างเรานะ 00:14:46.880 --> 00:14:48.000 align:center และจะไม่มีวันเปลี่ยน 00:14:48.080 --> 00:14:51.240 align:center เราคงไปแล้วตอนที่พวกเขารู้ว่าหายไปหนึ่งคน 00:14:51.920 --> 00:14:53.080 align:center เราคงไปไกลมากแล้ว 00:14:53.160 --> 00:14:54.600 align:center ศาสตราจารย์รู้มั้ย 00:14:55.960 --> 00:14:58.200 align:center เขารู้มั้ยว่านายฝ่าฝืนกฎข้อแรก 00:14:58.280 --> 00:14:59.520 align:center เธอเป็นใครถึงมีสิทธิ์พูด 00:15:00.800 --> 00:15:04.880 align:center เธอเกือบฆ่าตำรวจเพราะเรื่องเธอกับไอ้โง่นั่น 00:15:05.400 --> 00:15:06.680 align:center ศาสตราจารย์ต้องรู้ 00:15:08.560 --> 00:15:09.400 align:center จุ๊ๆ ไอ้หนู 00:15:17.240 --> 00:15:18.200 align:center ริโอ โทรหาเขา 00:15:31.000 --> 00:15:31.920 align:center เขาไม่รับสาย 00:15:40.040 --> 00:15:42.760 align:center เราควบคุมทุกอย่างตลอดเวลาไม่ได้หรอก 00:15:42.840 --> 00:15:46.320 align:center นายต้องกิน นอน เข้าห้องน้ำ 00:15:46.480 --> 00:15:48.280 align:center ฉันถึงได้อยู่ตรงนี้ไง ฉันเป็นคนดูแล 00:15:49.360 --> 00:15:51.360 align:center เราต้องเป็นมืออาชีพถึงจะหนีได้ 00:15:52.360 --> 00:15:54.160 align:center นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน 00:15:54.720 --> 00:15:56.040 align:center ฉันได้ยินดังไปถึงข้างนอก 00:15:57.520 --> 00:15:59.080 align:center เบอร์ลินสั่งฆ่าตัวประกันคนนึง 00:16:06.360 --> 00:16:07.200 align:center ใครลงมือ 00:16:14.760 --> 00:16:15.600 align:center ลูกชายของคุณ 00:16:22.760 --> 00:16:26.600 align:center โจรในความหมายก็คือคนโอหัง มองโลกในแง่ดี 00:16:28.280 --> 00:16:30.120 align:center พวกเขาคิดว่าทุกอย่างจะราบรื่น 00:16:31.320 --> 00:16:33.080 align:center แต่มอสโกเป็นคนแรกที่ดิ่งลง 00:16:39.360 --> 00:16:40.800 align:center เขาเป็นคนดีคนหนึ่ง 00:16:41.520 --> 00:16:43.400 align:center คนที่ไว้ใจได้และดูแลคุณ 00:16:44.040 --> 00:16:45.400 align:center และชอบเล่ามุกตลกฝืด 00:16:46.280 --> 00:16:47.440 align:center ฉันว่าเขาน่ารัก 00:16:51.520 --> 00:16:52.480 align:center อะไรน่ะ 00:16:55.520 --> 00:16:56.360 align:center เพลงเพราะน่ะ 00:16:57.520 --> 00:16:59.480 align:center เธอรู้มั้ยว่าดนตรีเกิดขึ้นได้ยังไง 00:17:01.800 --> 00:17:03.880 align:center - ไม่รู้ - บนรถไฟ 00:17:05.320 --> 00:17:08.640 align:center ฉันว่าเป็นพ่อลูกคู่นึง เด็กชื่อปาชี 00:17:09.160 --> 00:17:10.640 align:center แล้วลูกชายก็เป็นห่วง... 00:17:10.720 --> 00:17:14.280 align:center ว่ารถไฟจะหยุดที่เมืองที่ใช่หรือเปล่า เขาเป็นเด็กช่างพูดน่ะ 00:17:14.600 --> 00:17:18.440 align:center เขาก็ถามว่า "มันจะจอดมั้ย พ่อ" "จอดสิ ปาชี" 00:17:18.760 --> 00:17:22.480 align:center "มันจะจอดมั้ย พ่อ" "จอดสิ ปาชี" 00:17:26.320 --> 00:17:27.360 align:center คุณกับเดนเวอร์น่ะ 00:17:27.880 --> 00:17:30.240 align:center พวกคุณเป็นพ่อลูกและเพื่อนร่วมปล้น 00:17:32.840 --> 00:17:36.120 align:center ใช่ เป็นคู่หูแต่ร่วมปล้น 00:17:37.160 --> 00:17:41.880 align:center บ่ายวันนั้น มอสโกบอกฉัน ว่าเขาให้ลูกชายทำเรื่องบ้านี้ได้ยังไง 00:17:42.880 --> 00:17:44.360 align:center ลูกของฉันไม่ควรอยู่ที่นี่ 00:17:46.000 --> 00:17:48.200 align:center แต่ตอนที่ศาสตราจารย์บอกแผนการ ก็... 00:17:48.840 --> 00:17:49.840 align:center ฉันลากเขามาด้วย 00:18:06.080 --> 00:18:06.920 align:center มานี่ 00:18:07.680 --> 00:18:09.920 align:center ขอผมกอดที 00:18:14.480 --> 00:18:16.280 align:center พ่อคงกินอาหารในคุกได้ดีล่ะสิ 00:18:16.360 --> 00:18:18.960 align:center พอน่า นี่มันมีแต่แก๊ส 00:18:19.040 --> 00:18:19.880 align:center แก๊สเหรอ 00:18:20.400 --> 00:18:22.600 align:center แล้วก็ไขมันอิ่มตัวที่พวกเขาให้กินในนั้น 00:18:22.680 --> 00:18:23.800 align:center ขอบุหรี่หน่อยสิ 00:18:24.280 --> 00:18:25.480 align:center ผมเตรียมให้พ่อแล้ว 00:18:28.080 --> 00:18:29.840 align:center แล้วแกเป็นไง สบายดีมั้ย 00:18:30.120 --> 00:18:31.760 align:center ก็ดี เรื่อยๆ 00:18:38.120 --> 00:18:40.320 align:center - มีเรื่องอะไร - อะไรกัน 00:18:40.840 --> 00:18:42.040 align:center ผมก็ตื่นเต้นที่เจอพ่อไง 00:18:42.120 --> 00:18:43.560 align:center อย่าโกหกฉันน่า 00:18:43.880 --> 00:18:46.720 align:center นี่ครั้งที่หกแล้ว แกไม่เคยทำหน้าแบบนั้น 00:18:47.480 --> 00:18:48.400 align:center เกิดอะไรขึ้น 00:18:52.240 --> 00:18:53.080 align:center ผมซวยแล้ว 00:18:55.040 --> 00:18:56.000 align:center แกไปทำอะไร 00:18:57.640 --> 00:18:59.520 align:center เขาทำยาหายไป 800 เม็ด 00:19:00.120 --> 00:19:01.640 align:center ยาของพวกโปแลนด์น่ะ 00:19:01.880 --> 00:19:03.680 align:center พ่อค้ายาตัวแสบจากอัลกอร์กอน 00:19:05.200 --> 00:19:07.280 align:center พวกมันคงขโมยยาไปจากรถของเขา 00:19:07.760 --> 00:19:08.720 align:center เจ้านายของเขา... 00:19:10.080 --> 00:19:11.200 align:center ก็เป็นไอ้ตัวแสบ 00:19:12.680 --> 00:19:18.040 align:center พวกนั้นจะเริ่มหักขาเรา ทำให้เราพิการ 00:19:19.040 --> 00:19:21.240 align:center ทุกคนจะได้รู้ว่าเรากำลังหือกับใคร 00:19:25.640 --> 00:19:26.480 align:center พ่อ... 00:19:28.160 --> 00:19:30.280 align:center เส้นตายคืนนี้แล้ว ผมไม่มีของนะ 00:19:30.920 --> 00:19:34.080 align:center ผมสาบานต่อพระเจ้าว่าผมไม่ได้เอาไป พวกมันขโมยไป ผมไม่ได้ขายนะ 00:19:34.200 --> 00:19:36.440 align:center ผมไม่ได้เล่นยาด้วยนะ ยาพวกนี้ทำผมคลื่นไส้ 00:19:44.520 --> 00:19:47.440 align:center แล้วพอพวกนั้นจะป่นกระดูกของเขา คุณเลยคิดว่า... 00:19:49.080 --> 00:19:50.360 align:center จะพาเขาไปพิมพ์เงิน 00:19:50.440 --> 00:19:52.600 align:center เราทำงานเล็กๆ มาแล้วทุกแบบ 00:19:54.280 --> 00:19:57.320 align:center ร้านขายชุดขนสัตว์ ธนาคาร รถตู้ 00:19:58.200 --> 00:20:01.600 align:center และตอนนี้เราต้องการงานใหญ่ 00:20:02.280 --> 00:20:04.960 align:center และถ้างานสำเร็จ ฉันจะพาลูกชายไปประเทศ... 00:20:05.640 --> 00:20:07.320 align:center ที่เราสะกดชื่อมันไม่ออกด้วยซ้ำ 00:20:08.040 --> 00:20:11.320 align:center ประเทศที่ไม่มีคนโปแลนด์ ไม่มีหนี้ ไปเริ่มต้นใหม่ 00:20:11.600 --> 00:20:14.800 align:center แต่มีทั้งโมฮิโต้กับชายหาด 00:20:16.560 --> 00:20:18.120 align:center ฉันขอโทษนะๆ 00:20:18.600 --> 00:20:21.120 align:center แกขอโทษเหรอ แกไม่เห็นเหรอว่าเธอถูพื้นอยู่ 00:20:21.200 --> 00:20:22.680 align:center ผมลืมสมุดจดน่ะ พ่อ 00:20:23.280 --> 00:20:25.480 align:center แกลืมสมุดจดเหรอ ทีนี้ไปได้แล้ว 00:20:25.560 --> 00:20:27.320 align:center อย่าดุน่า ขอทางหน่อย 00:20:27.960 --> 00:20:28.800 align:center แกช่วยเลิก... 00:20:29.120 --> 00:20:30.840 align:center ผมลืมสมุดจดไว้ ผมต้องเรียนนะ 00:20:30.920 --> 00:20:32.600 align:center - ผมจะไปแล้วน่า ผมจะไปแล้ว - ไปสิ 00:20:32.760 --> 00:20:33.600 align:center ไปเร็วๆ 00:20:34.040 --> 00:20:36.880 align:center ก็ได้ 00:20:41.960 --> 00:20:43.160 align:center มอสโก 00:20:45.520 --> 00:20:46.520 align:center มอสโก หยุด 00:20:49.600 --> 00:20:50.520 align:center ครั้งสุดท้าย 00:20:51.000 --> 00:20:52.480 align:center กลับไปประจำที่ 00:21:00.920 --> 00:21:01.760 align:center นายจะทำอะไร 00:21:02.960 --> 00:21:03.840 align:center ยิงฉันเหรอ 00:21:06.040 --> 00:21:07.320 align:center แล้วใครจะเป็นรายต่อไป 00:21:08.000 --> 00:21:08.840 align:center ทุกคนเหรอ 00:21:10.320 --> 00:21:11.880 align:center นายจะอยู่คนเดียวในนี้ 00:21:41.840 --> 00:21:42.800 align:center ลูกพ่อ... 00:21:48.400 --> 00:21:49.520 align:center แกฆ่าผู้หญิงคนนั้นเหรอ 00:22:01.960 --> 00:22:02.800 align:center พ่อ 00:22:12.240 --> 00:22:16.760 align:center - ฉันหายใจไม่ออก - พ่อๆ เป็นอะไรๆ 00:22:17.160 --> 00:22:19.440 align:center หัวใจวายเหรอ 00:22:19.520 --> 00:22:21.320 align:center พ่อ ไม่นะ ไม่ 00:22:21.400 --> 00:22:23.440 align:center เขาแค่ตกใจน่ะ ให้เขานอนลง 00:22:23.520 --> 00:22:24.600 align:center ให้เขานอนลง 00:22:24.680 --> 00:22:27.080 align:center - นั่นแหละ - พ่อๆ 00:22:27.360 --> 00:22:30.920 align:center ระหว่างนอนบนพื้นเปื้อนเลือด มอสโกก็รู้ว่าคงไม่มีเครื่องดื่ม 00:22:31.880 --> 00:22:34.040 align:center หรือประเทศที่พวกเขาอ่านชื่อไม่ออกอีกแล้ว 00:22:35.480 --> 00:22:37.880 align:center และรู้ว่าเขาไม่ได้ช่วยอะไรเดนเวอร์เลย 00:22:38.600 --> 00:22:41.800 align:center เขาลากลูกชายลงหลุม ที่เขาหนีได้แต่ต้องโดนล่ามโซ่... 00:22:42.080 --> 00:22:43.920 align:center หรือมีกระสุนเจาะอกของเขาเท่านั้น 00:22:48.240 --> 00:22:49.920 align:center ขอโทษนะ ผมขอถามหน่อย 00:22:51.320 --> 00:22:53.880 align:center เสียงปืนที่เราได้ยินน่ะ พวกเขาทำร้ายใครหรือเปล่า 00:22:54.680 --> 00:22:55.840 align:center ใจเย็นๆ นะ โอเคมั้ย 00:22:56.920 --> 00:22:58.360 align:center ไม่มีใครบาดเจ็บก็แล้วกัน 00:22:59.080 --> 00:23:01.760 align:center เรายิงเพื่อป้องกันการบุกเท่านั้น 00:23:03.920 --> 00:23:04.800 align:center คุณได้ยินเขาพูดนะ 00:23:04.880 --> 00:23:08.200 align:center เราเลิกคิดฟุ้งซ่านกันเถอะ เข้าใจมั้ย 00:23:08.280 --> 00:23:12.880 align:center พวกนั้นเป็นโจร ไม่ใช่ญิฮาดหรืออะไรแบบนั้น 00:23:18.560 --> 00:23:21.240 align:center - แม่ - แม่ขอโทษ 00:23:27.240 --> 00:23:28.080 align:center มันแล่นได้ 00:23:29.040 --> 00:23:29.880 align:center แล้วก็... 00:23:30.520 --> 00:23:32.640 align:center - เรือหมุน - ใช่แล้ว เรือ 00:23:36.000 --> 00:23:36.840 align:center ดูนั่น 00:23:37.760 --> 00:23:42.120 align:center แม่คะ เราไปสวนสนุกล่ะ มันสนุกมากเลย 00:23:42.400 --> 00:23:43.400 align:center แน่นอนจ้ะ ลูกรัก 00:23:44.880 --> 00:23:48.720 align:center แม่คะ ช่วยพาแกขึ้นห้อง เอาตุ๊กตาหมีไปเก็บทีสิคะ 00:23:49.440 --> 00:23:50.280 align:center ได้สิ 00:23:52.800 --> 00:23:53.720 align:center มานี่จ้ะ ลูกรัก 00:23:54.800 --> 00:23:55.840 align:center แล้วเจอกันนะ 00:24:03.720 --> 00:24:05.520 align:center คุณฝ่าฝืนคำสั่งศาล 00:24:06.720 --> 00:24:08.200 align:center หันหน้าเข้ากำแพง 00:24:08.280 --> 00:24:10.960 align:center ราเกล ผมเป็นพ่อของแกนะ คุณกันผมออกจากพอลลาไม่ได้หรอก 00:24:11.040 --> 00:24:13.040 align:center คุณฝ่าฝืนคำสั่งศาล 00:24:13.120 --> 00:24:14.800 align:center หันหน้าเข้ากำแพง 00:24:14.880 --> 00:24:16.480 align:center คุณพังชีวิตของผม ยังไม่พอเหรอ 00:24:16.560 --> 00:24:18.360 align:center - ฉันบอกว่าหัน... - คุณจะทำอะไร 00:24:21.200 --> 00:24:23.880 align:center เอาจริงเหรอ คุณจะเล็งปืนใส่ผมเหรอ 00:24:55.200 --> 00:24:57.800 align:center - ค่ะ - ราเกล ผมซาลวานะ 00:24:57.880 --> 00:24:59.120 align:center ผมโทรจากร้านกาแฟ 00:24:59.200 --> 00:25:03.040 align:center คุณเอาโทรศัพท์ของผมติดไปด้วย ราเกล 00:25:06.440 --> 00:25:10.200 align:center พ่อๆ พ่อรู้สึกยังไงบ้าง 00:25:11.360 --> 00:25:13.400 align:center - ฉันหนาว - หนาวเหรอ 00:25:13.480 --> 00:25:14.800 align:center - เอาผ้าห่มสักผืนนะ - ได้ 00:25:14.880 --> 00:25:15.880 align:center แล้วก็อะไรหวานๆ 00:25:15.960 --> 00:25:18.560 align:center ไปกันเถอะ เฮลซิงกิ ไปเอาน้ำตาล อย่ายืนเฉย 00:25:20.160 --> 00:25:21.520 align:center ฉันไม่รู้ว่าเป็นอะไร 00:25:23.600 --> 00:25:25.240 align:center คงเป็นเพราะฉัน... 00:25:26.040 --> 00:25:26.960 align:center ขุดมาทั้งวัน 00:25:27.880 --> 00:25:30.320 align:center แล้วฉันเพิ่งได้กินแค่แซนด์วิชชืดๆ 00:25:30.400 --> 00:25:32.520 align:center พ่อควรพักนะ 00:25:40.160 --> 00:25:41.560 align:center รู้มั้ยว่าพ่อต้องกินอะไร 00:25:42.040 --> 00:25:43.880 align:center สตูว์อร่อยๆ แบบที่พ่อชอบ 00:25:44.080 --> 00:25:45.520 align:center ใส่ถั่วลูกไก่เยอะๆ แล้วก็... 00:25:46.040 --> 00:25:47.640 align:center - เนื้อหมู - ผ้าห่มมาแล้ว 00:25:48.960 --> 00:25:51.280 align:center ใจเย็นๆ นะ มอสโก 00:25:51.840 --> 00:25:53.840 align:center เทวดาสององค์ยืนอยู่ข้างเตียง 00:25:53.920 --> 00:25:56.040 align:center หนึ่งที่ปลายเท้า หนึ่งที่หัว 00:25:56.120 --> 00:25:57.360 align:center นอนพักเถอะนะ 00:26:16.000 --> 00:26:18.320 align:center พ่อมาทำอะไรตรงนี้ 00:26:20.480 --> 00:26:23.040 align:center ผมตื่นมาตอนตีสี่แล้วไม่เห็นพ่อ 00:26:23.440 --> 00:26:26.160 align:center ไม่มีอะไร ฉันแค่นอนไม่หลับ 00:26:26.360 --> 00:26:29.080 align:center ฉันเลยออกมาดูดาวสักหน่อย 00:26:29.600 --> 00:26:31.280 align:center ดาวเหรอ 00:26:32.760 --> 00:26:34.080 align:center ท้องฟ้ากว้างใหญ่จังนะ 00:26:34.920 --> 00:26:36.200 align:center พ่อคิดว่ามันไปสุดที่ไหน 00:26:40.120 --> 00:26:41.680 align:center - อะไรล่ะ - เปล่า 00:26:43.960 --> 00:26:46.760 align:center - แกรู้มั้ยทำไมพ่อเลิกทำเหมือง - รู้สิ 00:26:47.360 --> 00:26:49.800 align:center เพราะโรคที่กินปอดของพ่อไง ซินฟิลิส 00:26:50.760 --> 00:26:52.120 align:center ซินฟิลิสเหรอ 00:26:52.200 --> 00:26:54.360 align:center ไอ้โง่ เขาเรียกว่าซิลิโคสิส แต่ไม่ใช่หรอก 00:26:54.440 --> 00:26:56.840 align:center ก็นั่นแหละ 00:26:58.760 --> 00:27:00.400 align:center ฉันกลัวที่แคบ 00:27:00.880 --> 00:27:01.720 align:center - พ่อเหรอ - ใช่ 00:27:02.560 --> 00:27:05.840 align:center ฉันทนอยู่ในรูนั้นไม่ได้ 00:27:10.280 --> 00:27:14.080 align:center ฉันเลยเริ่มปล้นเพื่อจะได้ไม่ต้องอยู่ในรู 00:27:15.320 --> 00:27:18.400 align:center แล้วก็ลงเอยติดอยู่ในคุกแทบตลอดชีวิต 00:27:20.160 --> 00:27:21.040 align:center พ่อเป็นอะไรมั้ย 00:27:21.920 --> 00:27:22.760 align:center พ่อดูแปลกๆ นะ 00:27:23.880 --> 00:27:24.720 align:center แปลกเหรอ เปล่า 00:27:26.440 --> 00:27:28.000 align:center ฉันรู้สึกดีมาก 00:27:28.360 --> 00:27:29.440 align:center อยู่ตรงนี้ ในชนบท 00:27:30.640 --> 00:27:31.600 align:center และอยู่นอกคุก 00:27:33.440 --> 00:27:36.240 align:center ฉันพอจะคู่ควรกับความสุขสบายมั้ย 00:27:36.320 --> 00:27:38.000 align:center - ชีวิตเราดีแล้ว พ่อ - ใช่ 00:27:38.200 --> 00:27:40.680 align:center และจะยิ่งดีขึ้นเรื่อยๆ ตอนเราไปจากที่นี่ 00:27:42.200 --> 00:27:44.000 align:center ช่างมาเซราติแล้วก็ยิมมัน 00:27:44.600 --> 00:27:46.080 align:center เราจะทำอะไรรู้มั้ย 00:27:47.960 --> 00:27:49.320 align:center เราจะซื้อเกาะสักแห่ง 00:27:50.480 --> 00:27:53.240 align:center พ่อจะได้นอนแก้ผ้าอาบแดดใต้ต้นปาล์ม 00:27:54.120 --> 00:27:56.400 align:center พักกระท่อมแยกกันคนละหลังนะ 00:27:56.480 --> 00:27:58.760 align:center ไม่นอนด้วยกันแล้ว เพราะพ่อกรนดังชะมัด 00:27:59.280 --> 00:28:01.120 align:center - อะไรกัน ฉันเปล่านะ - พ่อ 00:28:01.200 --> 00:28:03.760 align:center พ่อกรนสนั่นเลยจะบอกให้ 00:28:04.560 --> 00:28:06.360 align:center - ฉันเปล่ากรน - พ่อกรนหนักมาก 00:28:06.440 --> 00:28:08.880 align:center - ฉันเปล่ากรน - พ่อส่งเสียงเหมือนทรอมโบนเลย 00:28:10.240 --> 00:28:11.080 align:center แบบนี้นะ 00:28:14.200 --> 00:28:15.040 align:center พักสักหน่อย 00:28:21.440 --> 00:28:22.520 align:center เราจะให้เขาพัก 00:28:25.120 --> 00:28:26.360 align:center ไปจัดการห้องน้ำซะ 00:28:28.280 --> 00:28:30.680 align:center แล้วไปผลัดเวรกับเฮลซิงกิเฝ้าตัวประกัน 00:28:58.520 --> 00:28:59.360 align:center สวัสดี 00:29:00.680 --> 00:29:01.920 align:center ขอโทษนะ ฉันเบลอมาก 00:29:02.000 --> 00:29:05.360 align:center ไม่เลย ไม่เป็นไรครับ อีกอย่างผมว่าคงไม่มีใครโทรหาผม 00:29:06.680 --> 00:29:08.320 align:center ดูสิ ไม่มีสักข้อความ เห็นมั้ย 00:29:08.400 --> 00:29:09.800 align:center ไม่มีเลย 00:29:12.760 --> 00:29:14.760 align:center ขอโทษนะ ไม่ใช่เรื่องของผม แต่ว่า... 00:29:14.840 --> 00:29:17.800 align:center ลูกสาวของคุณไม่เป็นอะไรนะ 00:29:21.640 --> 00:29:24.560 align:center ฉันขโมยโทรศัพท์ของคุณ ค้นตัวคุณ เกือบจับคุณ... 00:29:24.640 --> 00:29:26.360 align:center แล้วคุณยังเป็นห่วงฉันอีกเหรอ 00:29:27.280 --> 00:29:31.320 align:center ฟังนะ คุณไม่ได้ตั้งใจเอาโทรศัพท์ไปหรอก 00:29:31.800 --> 00:29:33.640 align:center คุณแค่กำลังตกใจกลัว 00:29:34.680 --> 00:29:35.880 align:center ส่วนที่ค้นตัว... 00:29:36.960 --> 00:29:39.160 align:center มันสนุกดี จะว่าไงดีล่ะ ผมว่ามันน่าตื่นเต้น 00:29:39.240 --> 00:29:40.480 align:center เครื่องอัดเสียงอยู่ไหน 00:29:40.560 --> 00:29:42.040 align:center แล้วจับแขนผมแบบนั้น 00:29:42.120 --> 00:29:43.400 align:center ฉันขอโทษจริงๆ 00:29:43.880 --> 00:29:46.160 align:center - อันโตนิโอตกใจมากเลย - ฉันขอโทษ 00:29:46.240 --> 00:29:49.040 align:center แต่พอคุณชวนผมไปที่อื่น เราก็หายกัน 00:29:51.520 --> 00:29:53.400 align:center ทุกอย่างเรียบร้อยค่ะ ขอบคุณ 00:29:53.480 --> 00:29:55.680 align:center - ดี - ผมดีใจนะ 00:29:55.760 --> 00:29:57.440 align:center เรากังวลหลายเรื่องมาก... 00:29:57.520 --> 00:30:00.000 align:center ซึ่งเราไม่ควรนะ สุดท้ายแล้ว... 00:30:00.080 --> 00:30:02.400 align:center จริงๆ แล้วไม่เรียบร้อยหรอก 00:30:04.400 --> 00:30:06.440 align:center ทุกอย่างแย่มาก 00:30:07.120 --> 00:30:10.320 align:center เลวร้าย น่าอายที่สุด 00:30:13.960 --> 00:30:15.160 align:center ผมขอโทษ แต่ผม... 00:30:15.640 --> 00:30:16.560 align:center ผม... 00:30:17.400 --> 00:30:20.040 align:center เหตุฉุกเฉินที่ว่านั่นคือ... 00:30:21.440 --> 00:30:24.080 align:center สามีเก่าของฉันเอาตัวลูกสาวไป 00:30:24.760 --> 00:30:27.240 align:center ฉันขอศาลสั่งห้ามเขาเข้าใกล้ เพราะทำร้ายร่างกาย 00:30:29.480 --> 00:30:30.320 align:center ขอบคุณ 00:30:34.800 --> 00:30:35.640 align:center ขอบคุณ 00:31:00.160 --> 00:31:01.520 align:center ผมเอาของมาช่วยคุณ 00:31:02.840 --> 00:31:04.680 align:center - เจ็บมากมั้ย - นิดหน่อย 00:31:05.080 --> 00:31:06.800 align:center เปลี่ยนสายรัดห้ามเลือดหน่อยนะ 00:31:07.480 --> 00:31:09.160 align:center ก็ได้ 00:31:10.120 --> 00:31:10.960 align:center มาเถอะ 00:31:15.520 --> 00:31:16.800 align:center บางทีคุณควร... 00:31:18.280 --> 00:31:19.720 align:center ก็ได้ 00:31:21.840 --> 00:31:22.680 align:center คุณจะให้ช่วยมั้ย 00:31:30.720 --> 00:31:31.600 align:center ช้าๆ 00:31:37.720 --> 00:31:38.560 align:center นั่นแหละ 00:31:43.480 --> 00:31:44.320 align:center นั่นแหละ 00:31:47.960 --> 00:31:49.080 align:center ได้แล้ว 00:31:53.680 --> 00:31:54.960 align:center ระวังนะ 00:31:55.480 --> 00:31:56.600 align:center นั่นแหละ 00:31:59.560 --> 00:32:00.400 align:center ตายล่ะ 00:32:09.320 --> 00:32:10.840 align:center เราควรเอากระสุนออก 00:32:12.320 --> 00:32:14.200 align:center ไม่นะ ไม่ 00:32:15.040 --> 00:32:16.640 align:center มันมีกล้ามเนื้อกับกระดูก เราจะพลาด 00:32:16.720 --> 00:32:18.040 align:center เราจะระวัง 00:32:18.120 --> 00:32:19.320 align:center คุณจะเอามันออกยังไง 00:32:19.400 --> 00:32:21.600 align:center - ผมจะใช้นี่... - คุณใช้อันนั้นไม่ได้ 00:32:22.160 --> 00:32:23.400 align:center เอาออกจะดีกว่านะ 00:32:23.480 --> 00:32:26.760 align:center ไม่ บางคนมีกระสุนฝังอยู่แล้วไม่เป็นไร ฉันเคยเห็นในทีวี 00:32:27.240 --> 00:32:29.040 align:center เศษแก้วอะไรพวกนั้นด้วย ไม่เป็นไร 00:32:29.120 --> 00:32:30.160 align:center เอาล่ะๆ 00:32:30.680 --> 00:32:31.520 align:center เราจะปล่อยไว้ 00:32:32.160 --> 00:32:34.880 align:center เราห้ามเลือดกันก่อนแล้วค่อยว่ากันนะ โอเคมั้ย 00:32:35.400 --> 00:32:36.240 align:center ได้ 00:32:42.240 --> 00:32:43.160 align:center นั่นแหละ 00:32:45.560 --> 00:32:46.720 align:center ไม่เป็นไรๆ 00:32:48.080 --> 00:32:50.800 align:center เสร็จแล้วๆ 00:33:02.360 --> 00:33:04.000 align:center เหมือนสมัยเราเป็นเด็กเลย... 00:33:04.520 --> 00:33:06.720 align:center เล่นบทหมอ 00:33:13.160 --> 00:33:14.000 align:center เรียบร้อย 00:34:11.640 --> 00:34:14.800 align:center ผมมียาแก้อักเสบเยอะเลย 00:34:15.760 --> 00:34:18.240 align:center ยาแก้ปวด ยาคลายกล้ามเนื้อ มีครบ 00:34:18.320 --> 00:34:19.320 align:center มันใช้ได้เหรอ 00:34:20.400 --> 00:34:22.120 align:center มันจะมีผลข้างเคียงอะไรมั้ย 00:34:23.520 --> 00:34:26.680 align:center จะมีผลข้างเคียงยิ่งกว่าแผลถูกยิงเหรอ ผมว่าไม่มีนะ 00:34:31.080 --> 00:34:32.080 align:center ฉันหมายถึงเด็ก 00:34:34.360 --> 00:34:36.520 align:center จริงด้วย 00:34:37.440 --> 00:34:41.000 align:center ก็ได้ ผมจะอ่านฉลากยาแล้วเราค่อยตัดสินใจ... 00:34:49.000 --> 00:34:53.320 align:center ว่าไงนะ "อ่านฉลากนี้อย่างละเอียดก่อนใช้ 00:34:53.720 --> 00:34:56.600 align:center เก็บฉลากนี้ไว้เผื่อคุณอ่านอีกครั้ง 00:35:00.760 --> 00:35:03.200 align:center ถ้าคุณมีข้อสงสัยให้ถามแพทย์... 00:35:03.280 --> 00:35:05.360 align:center หรือเภสัชกร ตัวยานี้คือ..." 00:35:50.720 --> 00:35:51.560 align:center ให้ตายสิ 00:36:22.000 --> 00:36:22.840 align:center ไม่ 00:36:30.800 --> 00:36:32.760 align:center คุณมีบะหมี่อีกมั้ย 00:36:38.560 --> 00:36:40.480 align:center บะหมี่ไม่มี ผมมีข้าว 00:36:42.480 --> 00:36:43.600 align:center อะไรก็ได้ 00:36:50.920 --> 00:36:51.760 align:center มอสโก 00:36:56.400 --> 00:36:57.840 align:center มอสโกๆ 00:36:58.320 --> 00:36:59.720 align:center นายจะทำอะไร 00:37:01.000 --> 00:37:02.400 align:center นายจะทำอะไร 00:37:02.680 --> 00:37:05.200 align:center เกิดอะไรขึ้น 00:37:05.280 --> 00:37:06.920 align:center - ฉันไม่รู้ - อย่าเปิดประตู 00:37:07.560 --> 00:37:08.960 align:center มอสโก 00:37:11.480 --> 00:37:13.120 align:center ประตูกำลังเปิด 00:37:13.200 --> 00:37:14.040 align:center เตรียมพร้อม 00:37:14.120 --> 00:37:15.440 align:center ไปๆๆ 00:37:15.520 --> 00:37:16.680 align:center ไปที่ทางเข้าด้านหน้า 00:37:19.400 --> 00:37:20.480 align:center หยุดนะ 00:37:21.320 --> 00:37:22.200 align:center พลซุ่มยิง 00:37:22.280 --> 00:37:23.360 align:center อัลฟาวัน เตรียมพร้อม 00:37:23.640 --> 00:37:25.440 align:center อัลฟาทู เตรียมพร้อม 00:37:27.400 --> 00:37:28.600 align:center ทุกคนหมอบลง 00:37:29.440 --> 00:37:30.280 align:center หมอบลง 00:37:32.520 --> 00:37:34.280 align:center ผมเห็นเป้าชัดเจน รอผมนับ... 00:37:34.360 --> 00:37:35.440 align:center - สาม สอง หนึ่ง - พ่อ 00:37:36.040 --> 00:37:38.120 align:center ปิดหน้าสิ ปิดหน้า 00:37:38.200 --> 00:37:40.000 align:center - เขาไม่ใส่หน้ากาก - สู้กันอยู่ด้วย 00:37:40.080 --> 00:37:42.120 align:center - ไม่นะ พ่อ - ฉันต้องออกไป 00:37:42.200 --> 00:37:44.320 align:center - บันทึกภาพไว้ - ผมไม่เห็นหน้าของพวกเขา 00:37:44.400 --> 00:37:46.240 align:center - ฉันต้องออกไป - เพื่ออะไร 00:37:47.040 --> 00:37:49.040 align:center รอฟังคำสั่ง 00:37:49.120 --> 00:37:52.600 align:center พ่อผิดเอง แกไม่ควรอยู่ที่นี่ แกไม่น่าต้องฆ่าใคร 00:37:53.120 --> 00:37:54.840 align:center - รอฟังคำสั่ง - พร้อมยิงครับ 00:37:57.600 --> 00:37:59.440 align:center - ปล่อยฉันออกไป - พ่อจะมอบตัว 00:37:59.960 --> 00:38:01.120 align:center แล้วไปติดคุกเหรอ 00:38:01.200 --> 00:38:02.760 align:center เราไม่รู้ว่าทะเลาะกันหรือเปล่า 00:38:02.840 --> 00:38:03.840 align:center เรารอคำสั่งอยู่ครับ 00:38:05.680 --> 00:38:07.440 align:center - ฉันต้องออกไป - ผมไม่ได้ฆ่าเธอ 00:38:09.560 --> 00:38:11.040 align:center - ฉันต้องออกไป - ผมไม่ได้ฆ่าเธอ 00:38:11.680 --> 00:38:12.960 align:center ผมซ่อนเธอไว้ 00:38:17.240 --> 00:38:19.400 align:center ประตูกำลังจะปิดครับ ท่าน อีกสามวินาที 00:38:20.400 --> 00:38:21.360 align:center ไม่มีใครยิง 00:38:25.600 --> 00:38:26.680 align:center บ้าเอ๊ย 00:38:29.680 --> 00:38:31.320 align:center เราจะออกไปแน่ พ่อ 00:38:31.840 --> 00:38:33.520 align:center เราจะได้สูดอากาศข้างนอกแน่ 00:38:33.600 --> 00:38:34.680 align:center - ฉันต้องการอากาศ - ครับ 00:38:43.360 --> 00:38:45.120 align:center ผมเสียใจที่คุณต้องเจอ... 00:38:48.120 --> 00:38:49.400 align:center เจออะไรที่... 00:38:50.320 --> 00:38:54.520 align:center ซึ่งมัน... ถ้ามีอะไรที่ผมช่วยได้ 00:38:55.560 --> 00:39:00.280 align:center ให้เบอร์คุณ เป็นบอดีการ์ดใส่แว่นดำ 00:39:02.920 --> 00:39:04.880 align:center ขอโทษด้วย ผมไม่ควรเล่นมุก 00:39:04.960 --> 00:39:07.440 align:center - ไม่ๆ ไม่เป็นไร - ผมขอโทษ 00:39:07.520 --> 00:39:10.680 align:center ผมมองคุณแล้วมันไม่มีเหตุผลเลย 00:39:10.840 --> 00:39:13.200 align:center คุณไม่เหมือนสิ่งที่ผมนึกถึงเลย... 00:39:13.480 --> 00:39:16.560 align:center อะไรเหรอ ผู้หญิงที่ถูกทำร้ายเหรอ 00:39:20.120 --> 00:39:21.280 align:center เพราะฉันมีปืนเหรอ 00:39:24.000 --> 00:39:29.280 align:center ความจริงแล้ว มันไม่ได้เริ่มที่การตบตี 00:39:30.640 --> 00:39:33.920 align:center ถ้าเป็นแบบนั้น คงไม่มีใครคบกับผู้ชายใช้ความรุนแรง 00:39:36.320 --> 00:39:39.400 align:center มันตรงกันข้ามเลย 00:39:40.440 --> 00:39:44.240 align:center คุณหลงรักผู้ชายฉลาดและมีเสน่ห์ 00:39:45.160 --> 00:39:47.400 align:center คนที่ทำให้คุณรู้สึกว่าตัวเองสำคัญที่สุด 00:39:48.320 --> 00:39:53.360 align:center แล้วพอเขาขอให้คุณ เปลี่ยนรูปโปรไฟล์เป็นรูปลูกสาว... 00:39:53.760 --> 00:39:55.320 align:center คุณก็คิดว่ามันน่ารัก 00:39:56.960 --> 00:40:00.520 align:center แล้วพอเขาบอกคุณ ว่าอย่าใส่กระโปรงสั้นไปทำงาน... 00:40:00.800 --> 00:40:05.480 align:center คุณก็คิดว่าฉันคือผู้หญิง ที่ทำงานในโลกของผู้ชายนี่นา 00:40:06.080 --> 00:40:08.520 align:center เขาช่างปกป้องฉันจริงๆ 00:40:11.120 --> 00:40:15.120 align:center แล้วต่อมาวันหนึ่ง เขาก็ตะโกนใส่คุณ 00:40:16.320 --> 00:40:19.640 align:center - คุณไม่ต้องบอกผมก็ได้ - ต้องสิ ฉันต้องบอก 00:40:21.000 --> 00:40:21.840 align:center ฟังนะ 00:40:23.200 --> 00:40:25.320 align:center มันเหมือนการก้าวลงทีละขั้น 00:40:25.560 --> 00:40:29.720 align:center เหมือนในหนังสยองขวัญ เวลามีคนเดินลงชั้นใต้ดิน... 00:40:30.000 --> 00:40:35.720 align:center แล้วคนดูก็จะคิดว่า อย่าลงไปนะ แต่คุณก็ยังเดินลงไป 00:40:38.040 --> 00:40:39.560 align:center นั่นคือครั้งแรกที่ฉันโดนซ้อม 00:40:41.640 --> 00:40:43.920 align:center แล้วก็ครั้งที่สองและสาม 00:40:46.600 --> 00:40:47.600 align:center แล้วเราก็หย่ากัน 00:40:52.400 --> 00:40:53.480 align:center คุณไม่ได้แจ้งความเหรอ 00:40:55.600 --> 00:40:57.960 align:center เปล่า เขาเคยเป็นตำรวจ 00:40:58.600 --> 00:41:01.440 align:center ตำรวจยอดนิยมประจำเขต 00:41:01.920 --> 00:41:03.680 align:center ส่วนฉันก็แค่อยากให้เขาไป 00:41:06.240 --> 00:41:07.360 align:center ฉันว่าคงเพราะ... 00:41:08.680 --> 00:41:11.480 align:center ฉันอายนะที่ต้องนั่งคุยกับเจ้านาย... 00:41:12.040 --> 00:41:15.760 align:center แล้วเล่าเรื่องน่าอายให้เขาฟังตลอดปีครึ่ง 00:41:18.120 --> 00:41:20.640 align:center ฉันมีปืนเอชแอนด์เคเก้ามม. ในลิ้นชัก 00:41:20.720 --> 00:41:24.720 align:center แต่ความจริงคือฉันไม่รู้วิธีดูแลตัวเองหรอก 00:41:26.400 --> 00:41:27.440 align:center อย่าพูดแบบนั้นเลย 00:41:28.680 --> 00:41:33.320 align:center แต่ปัญหาจริงๆ ตามมาหลังจากนั้นไม่กี่เดือน 00:41:35.240 --> 00:41:37.880 align:center เพราะน้องสาวของฉันไปหลงรักเขา 00:41:43.120 --> 00:41:46.720 align:center แล้วพวกเขาก็เริ่มคบและเดินทางท่องเที่ยวกัน 00:41:48.320 --> 00:41:49.600 align:center แล้วฉันก็แจ้งความจับเขา 00:41:51.120 --> 00:41:52.280 align:center สายไปและไม่มีหลักฐาน 00:41:57.520 --> 00:41:59.720 align:center ฉันไม่อยากให้น้องสาวตกนรกแบบนั้น 00:42:01.040 --> 00:42:02.000 align:center จริงมั้ย 00:42:04.040 --> 00:42:06.760 align:center แต่แน่นอน ฉันเลยดูเหมือน... 00:42:06.840 --> 00:42:09.440 align:center ผู้หญิงโรคจิตขี้หึงที่ใส่ร้ายคนอื่น 00:42:11.840 --> 00:42:16.480 align:center ตำรวจที่ไม่แจ้งความจับเขา จนเขาไปคบน้องสาวของตัวเอง 00:42:17.320 --> 00:42:19.920 align:center แต่ราเกล ตำรวจ... 00:42:20.600 --> 00:42:23.520 align:center หรือผู้พิพากษาต้องเชื่อคุณ ไม่มีทางที่จะไม่เชื่อ 00:42:24.840 --> 00:42:28.400 align:center ราเกล ผมรู้ว่าคุณสิ้นหวัง ต้องมีใครสักคนที่ช่วยได้ 00:42:28.480 --> 00:42:30.520 align:center - ใครล่ะ ใครจะช่วยฉันได้ - ผม 00:42:34.040 --> 00:42:37.880 align:center ผมขอโทษ ผมไม่รู้จะทำยังไง แต่ว่า... 00:42:42.000 --> 00:42:42.840 align:center ขอบคุณ 00:42:47.040 --> 00:42:47.960 align:center ราเกล 00:42:49.960 --> 00:42:50.880 align:center - ราเกล - อังเกล 00:42:51.520 --> 00:42:55.240 align:center มีความเคลื่อนไหว ประตูเปิดแวบหนึ่ง พวกเขาทะเลาะกัน 00:42:55.560 --> 00:42:57.320 align:center - เราคิดว่าเป็นตัวประกัน - ไปเร็ว 00:43:12.960 --> 00:43:15.520 align:center ฟังนะ ผมอยากให้รู้ว่านี่ไม่ได้ขู่ 00:43:16.240 --> 00:43:18.840 align:center ผมจะขอร้องเป็นการส่วนตัว ไม่ใช่ในฐานะผู้ร้าย 00:43:19.880 --> 00:43:21.880 align:center ผมอยากให้ทุกคนใส่หน้ากากและใส่ฮูด 00:43:22.360 --> 00:43:24.960 align:center และออกไปที่หลังคาโดยห้ามทำอะไรโง่ๆ 00:43:25.480 --> 00:43:29.360 align:center แค่สิบนาทีนะ เข้าใจมั้ย ออกไปสูดอากาศแล้วกลับเข้ามา 00:43:29.840 --> 00:43:30.680 align:center ตกลงมั้ย 00:43:33.400 --> 00:43:34.400 align:center คุณต้องการอะไร 00:43:34.880 --> 00:43:36.280 align:center เบนความสนใจของตำรวจเหรอ 00:43:36.360 --> 00:43:40.360 align:center พวกเขามีเรื่องวุ่นพอแล้ว คุณเลิกทำให้ทุกคนตื่นกลัวน่า 00:43:41.400 --> 00:43:42.480 align:center เหยื่อล่อ 00:43:43.360 --> 00:43:44.800 align:center พวกนั้นอยากให้เราเป็นเหยื่อ 00:43:44.880 --> 00:43:45.800 align:center คุณหมายถึงอะไร 00:43:45.880 --> 00:43:48.280 align:center พวกเขาคิดจะโยนเราเข้าปากสิงโตแล้วเผ่น 00:43:48.800 --> 00:43:50.400 align:center เราให้ออกไปเพราะเห็นใจ 00:43:52.640 --> 00:43:56.280 align:center เพื่อนของเราคนหนึ่งต้องการสูดอากาศ และผมจะไม่บอกซ้ำนะ 00:44:04.000 --> 00:44:05.560 align:center เราอยู่ในโลกแบบไหนกัน 00:44:06.520 --> 00:44:08.560 align:center ไม่มีใครเต็มใจทำเพื่อคนอื่นเลย 00:44:09.240 --> 00:44:13.400 align:center เพื่อนของเรากำลังป่วยเพราะตกใจ แล้วคุณคิดแต่เรื่องเหยื่อล่อนั่นอยู่ได้ 00:44:14.640 --> 00:44:15.680 align:center ทุกอย่างเรียบร้อยดี 00:44:16.440 --> 00:44:19.000 align:center ทุกอย่างเรียบร้อยเพราะผมจะออกไปกับทุกคน 00:44:19.840 --> 00:44:21.280 align:center ทำไมเขาตกใจล่ะ 00:44:22.320 --> 00:44:24.120 align:center เพราะเสียงปืนสองนัดนั่นใช่มั้ย 00:44:24.360 --> 00:44:27.440 align:center เพราะเสียงปืนบ้านั่น คุณฆ่าใครไปแล้วเหรอ 00:44:29.720 --> 00:44:30.840 align:center อาร์ตูโร อ้าปากของนาย 00:44:33.840 --> 00:44:35.400 align:center อาร์ตูโร อ้าปากของนายสิวะ 00:44:36.200 --> 00:44:37.200 align:center อ้าปาก 00:44:39.160 --> 00:44:42.440 align:center ทีนี้ยกมือซ้าย ถ้านายจะกวนโมโหฉันต่อ 00:44:43.080 --> 00:44:45.920 align:center ถ้านายจะหุบปาก ให้ยกมือขวา 00:44:51.520 --> 00:44:55.080 align:center - ดี - เดนเวอร์ มานี่ 00:44:55.840 --> 00:44:56.680 align:center มานี่ 00:45:00.960 --> 00:45:02.800 align:center เลิกล้อเล่นน่า 00:45:04.800 --> 00:45:07.080 align:center - นั่นไม่ใช่ตัวประกัน - ทำไมคุณพูดแบบนั้น 00:45:08.360 --> 00:45:10.120 align:center เพราะถ้าพวกเขาไม่ใช่นักบุญ 00:45:10.200 --> 00:45:13.080 align:center พวกเขาคงไม่ยอมปล่อยให้สองคนนี้ มาถึงประตูโดยไม่ยิง 00:45:13.960 --> 00:45:15.160 align:center เขาอยากมอบตัว 00:45:19.640 --> 00:45:20.600 align:center ถึงแล้ว พ่อ 00:45:22.080 --> 00:45:22.920 align:center สูดอากาศหน่อย 00:45:26.160 --> 00:45:27.720 align:center แกไม่ต้องทำแบบนี้เพื่อพ่อก็ได้ 00:45:29.920 --> 00:45:31.720 align:center ผมจำได้ตอนแม่ทิ้งไป 00:45:33.040 --> 00:45:34.240 align:center พ่อก็หายใจไม่ออก 00:45:35.560 --> 00:45:37.840 align:center พ่อจะออกไปที่เฉลียงทุกคืน 00:45:38.440 --> 00:45:40.560 align:center เพราะงั้นพ่อต้องออกไป 00:45:40.960 --> 00:45:43.720 align:center พ่อต้องสูดอากาศ เราจะกลับเข้าไปเมื่อพ่อรู้สึกดีขึ้น 00:45:43.800 --> 00:45:46.160 align:center ทุกคนใส่หน้ากากและใส่ฮูด 00:45:46.240 --> 00:45:47.560 align:center อาร์ตูโร นายมาอยู่ข้างฉัน 00:46:00.040 --> 00:46:02.480 align:center คอนดอร์ทรีแจ้งศูนย์บัญชาการ มีการเคลื่อนไหว 00:46:03.720 --> 00:46:06.640 align:center - ซัวเรส เตรียมพลซุ่มยิง - พวกเขาอยู่บนหลังคาแล้ว 00:46:06.720 --> 00:46:08.960 align:center - กลุ่มใหญ่เลย - คอนดอร์วัน รอฟังคำสั่ง 00:46:09.040 --> 00:46:11.560 align:center เราเห็นชัดเจน พวกเขากำลังเดิน 00:46:14.760 --> 00:46:16.520 align:center พ่อ ทำใจให้สบาย 00:46:16.680 --> 00:46:19.000 align:center ดูสิวันนี้อากาศดีนะ 00:46:19.120 --> 00:46:19.960 align:center ใช่ 00:46:20.080 --> 00:46:22.480 align:center ดูดวงอาทิตย์สิ หายใจเข้าและผ่อนคลายไว้ 00:46:23.560 --> 00:46:25.640 align:center นั่นเป็นกลุ่มใหญ่ พวกเขายังเดินต่อ 00:46:25.720 --> 00:46:27.040 align:center พวกเขาเดินไปที่ริมตึก 00:46:31.160 --> 00:46:34.000 align:center - ว่าไง - ทำไมขึ้นไปบนหลังคา 00:46:34.520 --> 00:46:37.480 align:center มอสโกออกไปสูดอากาศ กับตัวประกันที่ถือปืนปลอม 00:46:38.000 --> 00:46:40.480 align:center อย่างที่นายรู้ดีนะ... 00:46:41.000 --> 00:46:42.840 align:center ฉันคงไม่มีวันยอมแน่ 00:46:43.160 --> 00:46:46.040 align:center แต่เพื่อนร่วมทีมบอกว่าความคิดเข้าท่า 00:46:47.240 --> 00:46:48.720 align:center ฉันไม่อยากให้ทำตามอำเภอใจอีก 00:46:49.320 --> 00:46:50.520 align:center คอยแจ้งฉันด้วย 00:46:51.200 --> 00:46:53.720 align:center พวกเขายังเดินต่อไป พวกเขามาถึงริมตึกแล้ว 00:46:53.800 --> 00:46:55.560 align:center ถ้าพวกนายไม่คิดดีๆ... 00:46:55.640 --> 00:46:58.400 align:center พวกนายลืมเรื่องเงินไปเลย เรื่องอากาปุลโกและมีลูกด้วย 00:46:58.480 --> 00:46:59.800 align:center เพราะพวกนายจะทำพังหมด 00:47:01.360 --> 00:47:02.840 align:center พวกนายต้องทำแค่อย่างเดียว 00:47:03.560 --> 00:47:04.720 align:center คือการเป็นมืออาชีพ 00:47:07.760 --> 00:47:09.400 align:center แล้วนี่ดูไม่เป็นมืออาชีพเหรอ 00:47:12.040 --> 00:47:14.000 align:center - สวยมาก - ไม่ ไม่ใช่แค่สวย 00:47:14.760 --> 00:47:17.640 align:center มันยังดีกว่าอันที่ธนาคารทำเสียอีก 00:47:18.160 --> 00:47:19.640 align:center นายตามรอยเงินนี่ไม่ได้ด้วย 00:47:20.760 --> 00:47:22.200 align:center นี่มันคือผลงานศิลปะ 00:47:23.840 --> 00:47:26.520 align:center - แล้วรู้มั้ยว่าทำไม - ช่วยบอกหน่อยสิ ไนโรบี 00:47:31.200 --> 00:47:33.800 align:center เพราะฉันค่อยๆ ใช้เวลา 00:47:35.960 --> 00:47:37.280 align:center ฉันคือมืออาชีพ 00:47:38.400 --> 00:47:42.280 align:center ที่ฉันไม่รู้คือนายจะทำยังไง ถ้าพ่อนายกลัวมากระหว่างทำงาน 00:47:43.080 --> 00:47:44.440 align:center เป็นโจรแทนทำหน้าที่ลูกเหรอ 00:47:45.840 --> 00:47:46.680 align:center ว่าไง เบอร์ลิน 00:47:47.680 --> 00:47:48.760 align:center แทนที่จะเป็นคนเหรอ 00:47:52.960 --> 00:47:54.960 align:center บางทีคนสารเลวแบบนายคงง่าย 00:47:56.160 --> 00:47:58.160 align:center แต่ฉัน... คงไม่รู้แน่ 00:48:05.520 --> 00:48:07.640 align:center - แกไม่ได้ฆ่าผู้หญิงนั่นเหรอ - เปล่า 00:48:08.200 --> 00:48:09.440 align:center - บอกความจริงมา - เปล่า 00:48:12.520 --> 00:48:13.840 align:center เบอร์ลินเจอโทรศัพท์ 00:48:15.160 --> 00:48:18.960 align:center เขาสั่งให้ผมฆ่าเธอ ผมเลยต้องยิงเธอ ผมไม่มีทางเลือก 00:48:20.200 --> 00:48:22.040 align:center คุณกำลังพูดถึงโมนิกา 00:48:22.120 --> 00:48:23.800 align:center - คุณทำอะไรเธอ - ถอยไป 00:48:23.880 --> 00:48:26.000 align:center นี่ไม่ใช่การโทรมาทักทายนะ ศาสตราจารย์ 00:48:26.720 --> 00:48:30.080 align:center ถ้าคุณอยากให้ฉันตรงไปตรงมา คุณก็ควรทำแบบเดียวกัน 00:48:31.040 --> 00:48:33.320 align:center ทุกคนมีสิทธิ์เหยียดแข้งขานะ สารวัตร 00:48:34.200 --> 00:48:37.560 align:center คุณไม่คิดเหรอว่าผมใจดี ที่ปล่อยตัวประกันสูดอากาศบ้าง 00:48:38.680 --> 00:48:41.600 align:center ผมไม่อยากทำร้ายหรือทำให้พวกเขากลัว 00:48:42.440 --> 00:48:44.600 align:center ผมอยากคืนพวกเขาอย่างปลอดภัยไร้อันตราย 00:48:45.720 --> 00:48:47.280 align:center ทันทีที่ผมได้สิ่งที่ต้องการ 00:48:50.760 --> 00:48:51.800 align:center เท่านั้นเอง 00:48:51.880 --> 00:48:53.800 align:center พวกเขามีอาวุธ ขอย้ำ หาที่กำบัง 00:48:53.880 --> 00:48:55.120 align:center ทุกคนหาที่กำบัง 00:48:55.200 --> 00:48:56.160 align:center กำลังรอรับคำสั่ง 00:48:56.240 --> 00:48:57.520 align:center คุณทำอะไรไป 00:48:57.600 --> 00:48:59.200 align:center โมนิกาอยู่ไหน 00:49:00.920 --> 00:49:02.040 align:center เกิดเรื่องบางอย่าง 00:49:02.400 --> 00:49:03.800 align:center กำลังรอฟังคำสั่ง 00:49:03.880 --> 00:49:05.880 align:center นายฆ่าโมนิกา บ้าเอ๊ย 00:49:05.960 --> 00:49:07.120 align:center เธอบริสุทธิ์นะ 00:49:07.200 --> 00:49:08.960 align:center คอนดอร์วัน ผมมองเห็นชัด 00:49:09.040 --> 00:49:10.040 align:center กำลังรอฟังคำสั่ง 00:49:10.120 --> 00:49:11.560 align:center - คุกเข่าลง - อะไรนะ 00:49:11.640 --> 00:49:12.800 align:center เธอกำลังท้องนะ 00:49:12.880 --> 00:49:13.960 align:center บ้าเอ๊ย พลซุ่มยิง 00:49:14.040 --> 00:49:16.200 align:center ทำให้คิดว่าเราเป็นตัวประกัน ยกมือ 00:49:16.280 --> 00:49:18.080 align:center อย่ามาล้อผมเล่นนะ ลุกขึ้น 00:49:18.160 --> 00:49:19.480 align:center ผมกำลังพูดกับคุณอยู่นะ 00:49:19.560 --> 00:49:22.000 align:center เกิดอะไรสักอย่าง พวกเขากำลังคุกเข่า 00:49:22.080 --> 00:49:23.920 align:center พวกนั้นจะฆ่าตัวประกัน 00:49:24.000 --> 00:49:24.840 align:center ผมต้องการคำสั่ง 00:49:25.480 --> 00:49:28.480 align:center มีพลซุ่มยิง 00:49:33.480 --> 00:49:34.760 align:center มีการเคลื่อนไหว 00:49:34.840 --> 00:49:36.920 align:center คอนดอร์ทรีพูด ดาลีคนหนึ่งกำลังเล็งปืน 00:49:37.440 --> 00:49:39.000 align:center ผมเห็นเขาชัดเจน 00:49:39.600 --> 00:49:40.840 align:center กำลังรอฟังคำสั่ง 00:49:41.280 --> 00:49:42.360 align:center ผมต้องการคำอนุมัติ 00:49:42.840 --> 00:49:45.200 align:center พวกเขายังคุกเข่าครับ ท่าน กำลังรอฟังคำสั่ง 00:49:45.280 --> 00:49:48.000 align:center พวกเขาวิ่งหนีแล้ว พวกเขาจะโดนฆ่านะ 00:49:48.080 --> 00:49:50.640 align:center ผมเห็นคนร้ายหนึ่งรายชัดเจน 00:49:50.720 --> 00:49:53.120 align:center - มีพลซุ่มยิง - คุกเข่า 00:49:53.200 --> 00:49:55.280 align:center - พวกเขากำลังเล็งปืนใส่กัน - สั่งการเถอะ 00:49:55.360 --> 00:49:57.360 align:center พวกเขาจะถูกฆ่านะครับ ท่าน 00:49:57.440 --> 00:49:59.400 align:center ขอคำอนุมัติ 00:49:59.480 --> 00:50:01.320 align:center พวกเขาจะถูกฆ่านะ 00:50:02.120 --> 00:50:03.120 align:center ปฏิบัติ 00:50:03.640 --> 00:50:05.320 align:center คอนดอร์ทรี ยิงได้ 00:50:05.400 --> 00:50:06.440 align:center ข้างหลังนาย 00:50:19.400 --> 00:50:21.360 align:center เป้าหมายล้มลงแล้วครับ ท่าน 00:50:21.880 --> 00:50:24.040 align:center เป้าหมายล้มลง เราเห็นตัวแล้ว 00:50:24.120 --> 00:50:26.040 align:center บ้าเอ๊ย เขาคือผู้อำนวยการโรงกษาปณ์ 00:50:26.120 --> 00:50:28.280 align:center อาร์ตูโร โรมัน หยุดยิง 00:50:28.360 --> 00:50:29.720 align:center คอนดอร์ทรี หยุดยิง 00:50:30.120 --> 00:50:32.320 align:center แจ้งทุกหน่วย 00:50:35.280 --> 00:50:36.640 align:center เรายิงตัวประกัน